» De Week draait voorbij: week 6 en 7

Na het vorige weekend zeilen kon ik de schade niet meer inhalen en verzuimde ik zo een hele week op mijn goede voornemen. Twee in één dus deze keer.

(meer)   een reactie | ¶

» schooltuininspectie

Maandag een vroege start. Mick is jarig en zestien geworden. Vanwege zijn vakantie en het daarmee samenhangende vakantiebaantje zitten we al om 7 uur aan de warme croissants want hij moet om 7.30 weg.

's Ochtends geen staf binnen maar een bezoek aan de schoolwerktuinen. Onder begeleiding van schooltuinjuf Anita die in dienst is van het stadsdeel zien wij twee klassen hun tuintjes in de Van Blijdestijn schooltuinen bewerken.

Uien

oogsten,

mais verstevigen

,

aardappelplanten opbinden

, bieslook snoeien, schoffelen en hakken. Het is prachtig weer en de kinderen halen geconcentreerd hun oogst binnen en planten tot slot een

courgette

-plantje dat na de schoolvakantie een hele grote plant geworden gaat zijn met courgettes er aan.  Voor een jongen die een smetteloos creme wit trainingspak aanheeft en steeds bedenkelijk naar die vieze zwarte aarde zit te kijken ga ik door de kniëen: ik omarm de grote bos aardappelplant zodat hij al staand de bos bij elkaar kan binden zonder zijn kleren vies te maken.

Meewerkend voorman op de kniëen

Het blijft elke keer weer leuk om ook dit stukje van ons onderwijs weer mee te maken: de vervolgafspraken voor de soeples en de winterbinnen tuinraples worden alvast vastgelegd.

  Geen reacties | ¶

» Verhalen uit de Bellamybuurt

afbeelding uit het GemeentearchiefDonderdag was er in het buurtmuseum een presentatie van verhalen uit de Bellamybuurt. Feest! Het buurtmuseum zat helemaal vol. Hoewel er in 2 uur maar een kleine selectie gemaakt kon worden uit alle verhalen die er verzameld waren, was het genieten voor iedereen.

De afgelopen maanden hebben een aantal studenten Nederlandse Etnologie van de Universiteit van Amsterdam verhalen en herinneringen van buurtbewoners aan de Bellamybuurt opgetekend. Op initiatief van Minke Wagenaar en met ondersteuning van het Meertens Instituut en het buurtmuseum. Direct na afloop bleek al dat een publicatie van deze verhalen echt niet uit kan blijven omdat er zoveel moois uit naar voren kwam: herinneringen aan de bioscoop Olympia, de diamantbewerkingsindustrie in de buurt, de chocoladefabriek van Casper Flick, de bloeiende geschiedenis van en groei van de duivensport in de Bellambuurt, de uit de hand gelopen hobby van Ome Kick, die leidde tot de kinderboerdeij op het Zimmerterrein (voor velen nog steeds beter bekend als "het landje van Ome Kick").

Ik heb allemaal mooie dingen gehoord en geleerd. Over de overlevingsstrategie van de duivensport tijdens de oorlog (postduiven werden toen verboden). Over de goedkope manier van films draaien met een achterlichtprojectie waarbij het doek vanwege de hitte van de lamp nat gehouden moest worden waardoor de atmosfeer in de bioscoop behoorlijk dampig werd. Met de grote hoeveelheid belangstellenden in het kleine buurtmuseum en met beamer en computer als hedendaagse versie van een buurtbioscoop werd de atmosfeer al snel even dampig, maar na het verhaal over Olympia, waande je je daardoor alleen maar meer even terug in het verleden.

  zes reacties | ¶

» Bewogen dag

Woensdag woonde ik een presentatie bij over Huiselijk Geweld en over wat De Gemeente Amstardam daar i.s.m. de ketenspartners aan doet. We kunnen samen ondertussen best veel, we weten veel en Huiselijk Geweld is een van de prioriteiten van politie en gemeente. Na de presentatie en de indrukwekkende instructiefilm die de politie ten behoeve van voorlichting aan haar eigen personeel heeft gemaakt, voelde ik maar weer dat weten en weten twee is. Ik ken de cijfers, maar beelden en verhalen hebben zo hun eigen zeggingskracht. Ik verliet na afloop de presentatie met dichtgeknepen keel. Het besef dat zowel slachtoffers en dders vaak vastzitten in een spiraal waar ze moeilijk zelf uit kunnen komen, maar ook de absolute vernedering en ellende die een slachtoffer ondergaat maken en succesvolle aanpak en preventie een bittere noodzaak.

(meer)   Geen reacties | ¶

» Tekenen intentieovereenkomst De Hallen

Vlak voor het zeilen afgelopen donderdag nog een markant moment. Samen met de rond Harry de Winter opgerichte Stichting Culturele Hoofdstad Amsterdam (SCHA)ondertekende het stadsdeel de intentieovereenkomst over de plannen voor het monumentgedeelte van de Hallen.

De Stichting heeft grootse plannen en het stadsdeel een Stedebouwkundig Plan waarin de voorwaarden en wensen van het stadsdeel staan. SCHA krijgt een half jaar de tijd om met mooie en passende plannen voor De Hallen te komen.

Een feestelijk moment.

Samen in het besef dat we iets heel moois in handen hebben wat met goede en geïnspireerde planvorming uit kan groeien tot iets nog veel mooiers het Off-Broadway centrum in Amsterdam voor Oud-West en nog ver daarbuiten. Daarbij paste inderdaad champagne.

  een reactie | ¶

» Even geen nieuws

Na drie dagen uitwaaien, de hele dag overleggen, voorbereiden voor morgen, avondvergadering, geen tijd voor beschouwende woorden: het werk roept.

  een reactie | ¶

» Kunstcommissie RCA en Charlotte Margiono

Donderdagavond vlak voor het zeilen was ik uitgenodigd voor het speciale Chagallconcert in de RCA ter gelegenheid van de tentoonstelling Tussen Hemel en Aarde die ik een paar weken geleden in de RCA opende.

Voor het concert stelde de beroemde mezzosopraan Charlotte Margiono een speciaal programma samen rond Mozart en Chagall, met medewerking van het Margionoquintet, Jeaneke van Buul, sopraan en Peter Nilsson, pianist. Een inleiding over de relatie tussen schilderkunst en muziek werd verzorgd door Prof. dr. Henk van Os, voormalig directeur van het Rijksmuseum.

Ik vond het openen van de tentoonstelling al ontzettend leuk om te doen en voelde me eigenlijk een beetje vereerd. Desalniettemin werd ik uitbundig bedankt voor het openen en kreeg ik de uitnodiging het concert bij te wonen.

Voor de gelegenheid was de sportzaal van de RCA omgebouwd tot bijna volwaardige concertzaal met prachtig licht en veel bloemstukken. Het zag er helemaal professioneel uit. Henk van Os verzorgde een mooie inleiding met een wetenswaardig verhaal. waar me vooral de zin: "Klank, Beeld en Woord tot een verrukkelijk Soep" uit bij bleef. Hij had het heel vaak over associaties. Dat werkt bij mij als een trein, aleen van het woord zelf ga ik al associeren en in een omgeving met prachtige muziek en schilderkunst is dat geen straf.

Als genodigde kreeg ik een plaats op de eerste rij waardoor ik heel dicht bij het quintet zat en ook de gezichtsuitdrukkingen en het meewiegen van de musici kon zien. Helemaal de interactie tussen 

Charlotte Margiono

en haar leerlinge Jeanneke van Buul was prachtig om te zien. En wat konden die dames zingen, ik kreeg er kippevel van. Het was lang geleden dat ik naar een klassiek concert was en ik had nooit verwacht dat ik zo zou kunnen genieten van aria's en klassieke liederen, maar wat heb ik genoten, ik was er stil van.

Daarnaast ben ik nog steeds onder de indruk van het organiserend vermogen van die kunstcommissie van de RCA. Als werkje en hobby bij je gewone taak zoveel kwaliteit bij elkaar halen, petje af.

  Geen reacties | ¶

» Denkend aan Holland

We waren gewaarschuwd: het weerbericht voorspelde wisselvallig weer: regen, hagel, onweer, windstoten en ook nog wat zon. Op de hagel na hebben we ook alles gehad: soms tegelijkertijd wat weer mooie regenbogen opleverde. Uiteindelijk lukt het ons heel behoorlijk om tussen de zwaarste buien door te zeilen en zo ook nog veel zon te pakken. Het wisselvallige weer maakte de

luchten

 prachtig. Daarnaast een 

ooievaarsnest

, toeristherkennende broodbedelende

kleine eendjes

 en 

mussen

. Één bui kwam ons zichtbaar achterna. In tijd van nog geen drie seconden zagen we vanachter de boot de

heftige regen

ons inhalen, alsof hij aan het rennen was om ons te pakken. Erg nat, maar prachtig om te zien gebeuren.

Zaterdag was er veel

oranje

 op het water en op de terrassen, waar we zelf ook

aardig aan meededen

. Na veel buiten was het ins onze vaste

zeilboerderij

 op de bank met z'n negenen voetbal kijken vrij gaaf. Ik heb met verbazing geluisterd naar de grote hoeveelheid creatieve nieuwe scheldwoorden die een aantal van mijn voetbalkijkende vrienden wist te bedenken en vanaf de tweede helft bleek dat er bij ons op de bank toch minstens 4 vervangers voor Advocaat zich aandienden. Ik genoot van een bloedstollende wedstrijd en toch ook van de grote boel herrie die de kamergenoten daar rondomheen wist te maken.

Absoluut uitgewaaid en lekker uitgerust.

  Geen reacties | ¶

» Woensdag

Vanochtend hadden we vergadering van Het Presidium. De agendacommssie voor het stadsdeelvoorzittersoverleg en ook voor het overleg met de burgemeester. Terugkijken op het verloop van de vergadering met de burgemeester, agenda voorbereiden voor het volgende voorzittersoverleg en even door de actualiteiten om te kijken of we daar nog aparte actie op moeten ondernemen. Vandaag hadden we een gast, een traineé uit de pool van Amsterdam, die vanwege een snuffelstage bij de Bestuursdient ook een keertje bij dit overleg wilde kijken. Aan het eind van de vergadering hadden we wat rust over en vonden we onszelf in een informatieve uitleg aan de gast over het wel en wee van ons bestuurlijk stelsel: de plussen, de minnen, relatie tussen college en de stadsdelen. De rol van de diensten etc. Het was erg leuk om het daar eens onbelast (geen hijgende pers, gemeenteraadsleden of lastig dossier als oorzaak) een uitleg over te geven (hoe zit het nu en hoe voelt men het nu) en informatie over te verschaffen.

Vanmiddag thuis en in afwachting van Het Stadsblad met een artikel over het rapport Berenschot in relatie tot de teloorgang van onze voormalige welzijnsinstelling. de discussie hierover zal de komende weken veel tijd, aandacht en oordelen vragen van DB en Raad.

  zeven reacties | ¶

» Virtueel Platform Expert Meeting

Dinsdag en nieuw treffen met het thema van de Kenniseconomie en de Creatieven (roept bij mij wel even het gemis op dat mijn eerdere stukjes hierover na de hackaanval op mijn webhoster ergens anoniem in Cyberspace zwerven het de vraag is of ik ze ooit nog terug krijg).

Het blijft een hot topic. Helemaal nu Nederland straks als voorzitter van de EU graag wil laten zien dat het bij ons allemaal gebeurt. Daarvoor moet er dan nog wat gebeuren, maar de kansen liggen er dus. Vandaag was ik bij een Expertmeeting van Het Virtueel Platform met devraag hoe kultuur en de creatieven een rol kunnen spelen in de kenniseconomie en welke allianties en doorbraakconcepten/projecten daarvoor nodig zijn.

Een boeiende en bonte verzameling "experts"op dit vlak bijeen. Genieten, het denken scherpen, voor jezelf een selectie maken van wat zou nu wel en wat niet werken en waaromen weer nieuwe mensen op dit vlak tegenkomen.

Geruststellende en positieve ontwikkeling dat de fixatie op de technologische kant van ICT het in deze discussie begint te verliezen in deze discussie ten faveure van de social tools en social software ontwikkeling. Daar kom ik dan ook weer bij de reden van mijn interesse in deze ontwikkeling: Hoe deel je kennis en hoe vorm je allianties. Innovatie vanwege het "Connecting People"en als antwoord op maatschappelijke vraag.

  Geen reacties | ¶

» De buurt in met de buurtregisseur: Cremerbuurt

Ongeveer eens per maand loop ik door een stuk van Oud-West met de buurtregisseur van politie. Elke keer weer leerzaam. Op straat, de buurt bekijken door de ogen van een professional die een groot gedeelte van zijn tijd op straat is. Wat hij/zij ziet raakt enorm aan wat het stadsdeel doet en hoe bewoners de buurt ervaren. Hij weet dingen die ik niet weet, ik weet weer dingen die er vanuit het stadsdeel gebeuren en als er iets voorbij komt waar het stadsdeel wat aan of mee kan doen, lukt er samen meer dan ieder alleen. Ook voor mij een prima manier om per stukje Oud-West eens wat dieper en meer op straat te kijken.

Vrijdag liep ik mee met de buurtregisseur van de Cremerbuurt, ditmaal het stukje Oud-West waar ik ook zelf woon. De buurtregisseur is zichtbaar trots op de ontwikkeling van deze buurt in de afgelopen jaren. Deze buurt waarin een aantal jaar geleden een aantal straten er nog echt behoorlijk rommelig en achterstallig bijlagen,  wordt maandelijks mooier en beter onderhouden. Dat heeft ook zijn weerslag op wat je aan problemen in de buurt ervaart.

(meer)   zeven reacties | ¶

» Rust en Roosje

Amper een jaar geleden presenteerden een aantal initiatiefnemers plannen voor een aantrekkelijkere Jacob van Lennepstraat met kunstwerken. Waarom? Omdat zij graag een bijdrage wilden leven aan de onderlinge contacten en saamhorigheid, een levendig straatbeeld en een mooie buurt. Dit gebeurde op een goed bezocht en leuk buurtfeest dat precies aangaf hoe leuk het is om als buurt elkaar te kennen en samen plannen en verantwoordelijkheid voor de buurt te voelen.

Dat dit de oorsprong en de goede bedoeling is van de kunstwerken in de Jacob van Lennepstraat, dreigt binnen het mediagedoe van het moment ernstig op de achtergrond te komen en dat is precies wat nu niet de bedoeling was van het hele plan.

(meer)   twee reacties | ¶

» Nog steeds vergaderen

De rest van de dinsdag vergadermarathonsessie was onder minder idyllische omstandigheden dan de tuinsessie. 's ochtends tijdens de reguliere DB vergadering hadden we wel nog een plechtige onderbreking omdat onze stadsdeelsecretaris de ambtseed ging afleggen. Hij is degen die de ambtseed af moeten nemen bij onze werknemers. Dat kan natuurlijk alleen als hij zelf de eed heeft afgelegd. Ik mocht de eed afnemen en we koppelden dat aan onze verjaardagvierpauze (de mijne in dit geval) omdat het ook goed is om zo'n plechtig moment met meer collegas te delen. Zo kon het gebeuren dat ik temidden van de slingers met enige dagen vertraging een beëdigde stadsdeelsecretaris voor mijn verjaardag kreeg.

Tijdens etenstijd was er nog een ingelaste uitgebreide presidiumvergadering, die nog net ingepast kon worden voor de commissievergadering. Snel heen en weer door het Vondelpark naar het stadsdeelkantoor van Zuid. Het Vondelpark zag bijna zwart van de mensen die van het mooie weer aan het genieten waren. Dat zag er uitnodigend uit. Met iets van "where did I go wrong" fietste ik daar braaf aan voorbij op naar het besloten gedeelte van de commissievergadering. Daarin een korte maar hevige discussie over een door de raad ingesteld onderzoek. Na afloop van de vergadering hief de raad de ingestelde beslotenheid op het onderwerp op en zij zullen daar ongetwijfeld snel mee naar buiten treden.

In de warme raadszaal moest toen de reguliere commissievergadering nog beginnen. Laatste commissievergadering voor het reces met dus veel onderwerpen.

Alles bij elkaar vol, soms heftig en veel verschillende onderwerpen. Na afloop nog de nazit op het terras.

  Geen reacties | ¶

» Tropenrooster vergaderen

Dinsdag vergaderen van 9 uur 's ochtends tot 23.45 nagenoeg aan een stuk door.

Voor onze middagsessie met het DB - expres weg van kantoor om niet gestoord te kunnen worden, zaten we op locatie in Oud-West bij hotel De Filosoof om te praten over de ombuigingen voor volgend jaar. Vanwege het lekkere warme weer gunden we onszelf deze keer de luxe om in de tuin te vergaderen. Dat kon gelukkig omdat we de enige tuingebruikers waren. Beslissingen nemen over ombuigingen is geen lichtvoetig onderwerp, vraagt veel aandacht en samenwerking. Daarbij de schoonheid van de tuin, geruis van een fonteinje en zo af en toe het gehinnik van een paard uit de naburige manege, maakten de omstandigheden waaronder we deze gesprekken voerden in ieder geval ideaal. Het resultaat van de middag heeft er zeker niet onder geleden.

  Geen reacties | ¶

» Roosje in de media

Met zelf geen draadje stof om het lijf, doet Roosje stof opwaaien. Dinsdagmiddag mocht ik bij AT5 komen vertellen wat het stadsdeel nu precies ging doen om de buren van Roosje wat meer met haar aanwezigheid te verzoenen. Woensdagmiddag stond Roosje in volle glorie in Het Parool. Onze cultuurverkenner schreef over Roosje en ook mijn website wordt regelmatig bezocht met de zoekterm Roosje. Vandaag kregen we zelfs landelijke bekendheid met Roosje in Hart van Nederland.

Eerder schreef ik al over de muurschildering en de problemen die sommige bewoners hier mee hebben. Ondanks het feit dat het grootste gedeelte van de buurt Roosje graag zag komen, proberen we als stadsdeel toch wat te doen om de mensen die Roosje niet zo zien zitten maar haar wel uit hun raam zien, wat tegemoet te komen. Niet door haar aan te kleden, zoals sommigen wilden. Het stadsdeel wil in overleg met de bewoners een gebaar maken waardoor het zicht op Roosje voor hen wellicht wat minder pregnant wordt. Gedacht wordt aan een mooi stukje matglas of bloembakken voor de ramen, vitrage of iets anders.

De discussie over Roosje lijkt te gaan over veel meer dan alleen een schilderij. Bloot.... dus daarmee meteen voeding voor lacherigheid, media aandacht, maar ook onderwerp voor waar liggen je grenzen, hoe ga je om met de beleving van islamitische bewoners, wat doe je met het gegeven dat dit op verzoek van de buurt is gebeurd, is het nu uitbuiting van de vrouw?

Ikzelf vind het een mooi schilderij, maar dat doet niet terzake. Belangrijker is nu de vraag: kan dit of kan dit niet, en welk beoordelingskader gebruik je daar nu voor? Ik heb het daar ondertussen met veel mensen over gehad. Er is in dit geval moeilijk een algemeen kader te bedenken voor wat kan en niet. Afgezien van het feit dat buurtbewoners dit graag wilden, baseer ik mijn afweging op het feit dat dit in mijn beleving - en ik ben daar best gevoelig voor - absoluut geen uiting van uitbuiting, sexisme of minachting voor de vrouw is: de ode die van Lennep in zijn gedicht aan het lichaam van Roosje in bloemrijke taal deed zie ik als een compliment. Als de impact van dit gedicht dan ook nog eens door een 2e kunstenaar visueel vertaald word met penseel (gezien het formaat: meer verfkwast) lijkt me dat een dubbel compliment. Op de vraag: moet dat dan maar open en bloot op straat""?, heb ik veel liever interegere ode kunst dan de soms in mijn beleving wel sexistische en dus uitbuitende reclame die veel meer in onze openbare ruimte opduikt.

Ik kan me best voorstellen dat mensen daar anders tegen aan kijken. En ondanks het feit dat die mensen in de buurt waar Roosje hangt in de minderheid zijn, wil het stadsdeel graag iets doen om die mensen minder "last" van het kunstwerk te laten hebben en dat is geen compromis of terugkomen op eerdere besluiten, het is misschien wel een soort "schaam"lapje voor het bloeden, maar wel ingegeven door de wens om met behoud van principes toch te kijken of je het zoveel mogelijk mensen naar de zin kunt maken.

  Geen reacties | ¶

» De Week draait voorbij: week 6 en 7

Na het vorige weekend zeilen kon ik de schade niet meer inhalen en verzuimde ik zo een hele week op mijn goede voornemen. Twee in één dus deze keer.

(meer)   een reactie | ¶

» schooltuininspectie

Maandag een vroege start. Mick is jarig en zestien geworden. Vanwege zijn vakantie en het daarmee samenhangende vakantiebaantje zitten we al om 7 uur aan de warme croissants want hij moet om 7.30 weg.

's Ochtends geen staf binnen maar een bezoek aan de schoolwerktuinen. Onder begeleiding van schooltuinjuf Anita die in dienst is van het stadsdeel zien wij twee klassen hun tuintjes in de Van Blijdestijn schooltuinen bewerken.

Uien

oogsten,

mais verstevigen

,

aardappelplanten opbinden

, bieslook snoeien, schoffelen en hakken. Het is prachtig weer en de kinderen halen geconcentreerd hun oogst binnen en planten tot slot een

courgette

-plantje dat na de schoolvakantie een hele grote plant geworden gaat zijn met courgettes er aan.  Voor een jongen die een smetteloos creme wit trainingspak aanheeft en steeds bedenkelijk naar die vieze zwarte aarde zit te kijken ga ik door de kniëen: ik omarm de grote bos aardappelplant zodat hij al staand de bos bij elkaar kan binden zonder zijn kleren vies te maken.

Meewerkend voorman op de kniëen

Het blijft elke keer weer leuk om ook dit stukje van ons onderwijs weer mee te maken: de vervolgafspraken voor de soeples en de winterbinnen tuinraples worden alvast vastgelegd.

  Geen reacties | ¶

» Verhalen uit de Bellamybuurt

afbeelding uit het GemeentearchiefDonderdag was er in het buurtmuseum een presentatie van verhalen uit de Bellamybuurt. Feest! Het buurtmuseum zat helemaal vol. Hoewel er in 2 uur maar een kleine selectie gemaakt kon worden uit alle verhalen die er verzameld waren, was het genieten voor iedereen.

De afgelopen maanden hebben een aantal studenten Nederlandse Etnologie van de Universiteit van Amsterdam verhalen en herinneringen van buurtbewoners aan de Bellamybuurt opgetekend. Op initiatief van Minke Wagenaar en met ondersteuning van het Meertens Instituut en het buurtmuseum. Direct na afloop bleek al dat een publicatie van deze verhalen echt niet uit kan blijven omdat er zoveel moois uit naar voren kwam: herinneringen aan de bioscoop Olympia, de diamantbewerkingsindustrie in de buurt, de chocoladefabriek van Casper Flick, de bloeiende geschiedenis van en groei van de duivensport in de Bellambuurt, de uit de hand gelopen hobby van Ome Kick, die leidde tot de kinderboerdeij op het Zimmerterrein (voor velen nog steeds beter bekend als "het landje van Ome Kick").

Ik heb allemaal mooie dingen gehoord en geleerd. Over de overlevingsstrategie van de duivensport tijdens de oorlog (postduiven werden toen verboden). Over de goedkope manier van films draaien met een achterlichtprojectie waarbij het doek vanwege de hitte van de lamp nat gehouden moest worden waardoor de atmosfeer in de bioscoop behoorlijk dampig werd. Met de grote hoeveelheid belangstellenden in het kleine buurtmuseum en met beamer en computer als hedendaagse versie van een buurtbioscoop werd de atmosfeer al snel even dampig, maar na het verhaal over Olympia, waande je je daardoor alleen maar meer even terug in het verleden.

  zes reacties | ¶

» Bewogen dag

Woensdag woonde ik een presentatie bij over Huiselijk Geweld en over wat De Gemeente Amstardam daar i.s.m. de ketenspartners aan doet. We kunnen samen ondertussen best veel, we weten veel en Huiselijk Geweld is een van de prioriteiten van politie en gemeente. Na de presentatie en de indrukwekkende instructiefilm die de politie ten behoeve van voorlichting aan haar eigen personeel heeft gemaakt, voelde ik maar weer dat weten en weten twee is. Ik ken de cijfers, maar beelden en verhalen hebben zo hun eigen zeggingskracht. Ik verliet na afloop de presentatie met dichtgeknepen keel. Het besef dat zowel slachtoffers en dders vaak vastzitten in een spiraal waar ze moeilijk zelf uit kunnen komen, maar ook de absolute vernedering en ellende die een slachtoffer ondergaat maken en succesvolle aanpak en preventie een bittere noodzaak.

(meer)   Geen reacties | ¶

» Tekenen intentieovereenkomst De Hallen

Vlak voor het zeilen afgelopen donderdag nog een markant moment. Samen met de rond Harry de Winter opgerichte Stichting Culturele Hoofdstad Amsterdam (SCHA)ondertekende het stadsdeel de intentieovereenkomst over de plannen voor het monumentgedeelte van de Hallen.

De Stichting heeft grootse plannen en het stadsdeel een Stedebouwkundig Plan waarin de voorwaarden en wensen van het stadsdeel staan. SCHA krijgt een half jaar de tijd om met mooie en passende plannen voor De Hallen te komen.

Een feestelijk moment.

Samen in het besef dat we iets heel moois in handen hebben wat met goede en geïnspireerde planvorming uit kan groeien tot iets nog veel mooiers het Off-Broadway centrum in Amsterdam voor Oud-West en nog ver daarbuiten. Daarbij paste inderdaad champagne.

  een reactie | ¶

» Even geen nieuws

Na drie dagen uitwaaien, de hele dag overleggen, voorbereiden voor morgen, avondvergadering, geen tijd voor beschouwende woorden: het werk roept.

  een reactie | ¶

» Kunstcommissie RCA en Charlotte Margiono

Donderdagavond vlak voor het zeilen was ik uitgenodigd voor het speciale Chagallconcert in de RCA ter gelegenheid van de tentoonstelling Tussen Hemel en Aarde die ik een paar weken geleden in de RCA opende.

Voor het concert stelde de beroemde mezzosopraan Charlotte Margiono een speciaal programma samen rond Mozart en Chagall, met medewerking van het Margionoquintet, Jeaneke van Buul, sopraan en Peter Nilsson, pianist. Een inleiding over de relatie tussen schilderkunst en muziek werd verzorgd door Prof. dr. Henk van Os, voormalig directeur van het Rijksmuseum.

Ik vond het openen van de tentoonstelling al ontzettend leuk om te doen en voelde me eigenlijk een beetje vereerd. Desalniettemin werd ik uitbundig bedankt voor het openen en kreeg ik de uitnodiging het concert bij te wonen.

Voor de gelegenheid was de sportzaal van de RCA omgebouwd tot bijna volwaardige concertzaal met prachtig licht en veel bloemstukken. Het zag er helemaal professioneel uit. Henk van Os verzorgde een mooie inleiding met een wetenswaardig verhaal. waar me vooral de zin: "Klank, Beeld en Woord tot een verrukkelijk Soep" uit bij bleef. Hij had het heel vaak over associaties. Dat werkt bij mij als een trein, aleen van het woord zelf ga ik al associeren en in een omgeving met prachtige muziek en schilderkunst is dat geen straf.

Als genodigde kreeg ik een plaats op de eerste rij waardoor ik heel dicht bij het quintet zat en ook de gezichtsuitdrukkingen en het meewiegen van de musici kon zien. Helemaal de interactie tussen 

Charlotte Margiono

en haar leerlinge Jeanneke van Buul was prachtig om te zien. En wat konden die dames zingen, ik kreeg er kippevel van. Het was lang geleden dat ik naar een klassiek concert was en ik had nooit verwacht dat ik zo zou kunnen genieten van aria's en klassieke liederen, maar wat heb ik genoten, ik was er stil van.

Daarnaast ben ik nog steeds onder de indruk van het organiserend vermogen van die kunstcommissie van de RCA. Als werkje en hobby bij je gewone taak zoveel kwaliteit bij elkaar halen, petje af.

  Geen reacties | ¶

» Denkend aan Holland

We waren gewaarschuwd: het weerbericht voorspelde wisselvallig weer: regen, hagel, onweer, windstoten en ook nog wat zon. Op de hagel na hebben we ook alles gehad: soms tegelijkertijd wat weer mooie regenbogen opleverde. Uiteindelijk lukt het ons heel behoorlijk om tussen de zwaarste buien door te zeilen en zo ook nog veel zon te pakken. Het wisselvallige weer maakte de

luchten

 prachtig. Daarnaast een 

ooievaarsnest

, toeristherkennende broodbedelende

kleine eendjes

 en 

mussen

. Één bui kwam ons zichtbaar achterna. In tijd van nog geen drie seconden zagen we vanachter de boot de

heftige regen

ons inhalen, alsof hij aan het rennen was om ons te pakken. Erg nat, maar prachtig om te zien gebeuren.

Zaterdag was er veel

oranje

 op het water en op de terrassen, waar we zelf ook

aardig aan meededen

. Na veel buiten was het ins onze vaste

zeilboerderij

 op de bank met z'n negenen voetbal kijken vrij gaaf. Ik heb met verbazing geluisterd naar de grote hoeveelheid creatieve nieuwe scheldwoorden die een aantal van mijn voetbalkijkende vrienden wist te bedenken en vanaf de tweede helft bleek dat er bij ons op de bank toch minstens 4 vervangers voor Advocaat zich aandienden. Ik genoot van een bloedstollende wedstrijd en toch ook van de grote boel herrie die de kamergenoten daar rondomheen wist te maken.

Absoluut uitgewaaid en lekker uitgerust.

  Geen reacties | ¶

» Woensdag

Vanochtend hadden we vergadering van Het Presidium. De agendacommssie voor het stadsdeelvoorzittersoverleg en ook voor het overleg met de burgemeester. Terugkijken op het verloop van de vergadering met de burgemeester, agenda voorbereiden voor het volgende voorzittersoverleg en even door de actualiteiten om te kijken of we daar nog aparte actie op moeten ondernemen. Vandaag hadden we een gast, een traineé uit de pool van Amsterdam, die vanwege een snuffelstage bij de Bestuursdient ook een keertje bij dit overleg wilde kijken. Aan het eind van de vergadering hadden we wat rust over en vonden we onszelf in een informatieve uitleg aan de gast over het wel en wee van ons bestuurlijk stelsel: de plussen, de minnen, relatie tussen college en de stadsdelen. De rol van de diensten etc. Het was erg leuk om het daar eens onbelast (geen hijgende pers, gemeenteraadsleden of lastig dossier als oorzaak) een uitleg over te geven (hoe zit het nu en hoe voelt men het nu) en informatie over te verschaffen.

Vanmiddag thuis en in afwachting van Het Stadsblad met een artikel over het rapport Berenschot in relatie tot de teloorgang van onze voormalige welzijnsinstelling. de discussie hierover zal de komende weken veel tijd, aandacht en oordelen vragen van DB en Raad.

  zeven reacties | ¶

» Virtueel Platform Expert Meeting

Dinsdag en nieuw treffen met het thema van de Kenniseconomie en de Creatieven (roept bij mij wel even het gemis op dat mijn eerdere stukjes hierover na de hackaanval op mijn webhoster ergens anoniem in Cyberspace zwerven het de vraag is of ik ze ooit nog terug krijg).

Het blijft een hot topic. Helemaal nu Nederland straks als voorzitter van de EU graag wil laten zien dat het bij ons allemaal gebeurt. Daarvoor moet er dan nog wat gebeuren, maar de kansen liggen er dus. Vandaag was ik bij een Expertmeeting van Het Virtueel Platform met devraag hoe kultuur en de creatieven een rol kunnen spelen in de kenniseconomie en welke allianties en doorbraakconcepten/projecten daarvoor nodig zijn.

Een boeiende en bonte verzameling "experts"op dit vlak bijeen. Genieten, het denken scherpen, voor jezelf een selectie maken van wat zou nu wel en wat niet werken en waaromen weer nieuwe mensen op dit vlak tegenkomen.

Geruststellende en positieve ontwikkeling dat de fixatie op de technologische kant van ICT het in deze discussie begint te verliezen in deze discussie ten faveure van de social tools en social software ontwikkeling. Daar kom ik dan ook weer bij de reden van mijn interesse in deze ontwikkeling: Hoe deel je kennis en hoe vorm je allianties. Innovatie vanwege het "Connecting People"en als antwoord op maatschappelijke vraag.

  Geen reacties | ¶

» De buurt in met de buurtregisseur: Cremerbuurt

Ongeveer eens per maand loop ik door een stuk van Oud-West met de buurtregisseur van politie. Elke keer weer leerzaam. Op straat, de buurt bekijken door de ogen van een professional die een groot gedeelte van zijn tijd op straat is. Wat hij/zij ziet raakt enorm aan wat het stadsdeel doet en hoe bewoners de buurt ervaren. Hij weet dingen die ik niet weet, ik weet weer dingen die er vanuit het stadsdeel gebeuren en als er iets voorbij komt waar het stadsdeel wat aan of mee kan doen, lukt er samen meer dan ieder alleen. Ook voor mij een prima manier om per stukje Oud-West eens wat dieper en meer op straat te kijken.

Vrijdag liep ik mee met de buurtregisseur van de Cremerbuurt, ditmaal het stukje Oud-West waar ik ook zelf woon. De buurtregisseur is zichtbaar trots op de ontwikkeling van deze buurt in de afgelopen jaren. Deze buurt waarin een aantal jaar geleden een aantal straten er nog echt behoorlijk rommelig en achterstallig bijlagen,  wordt maandelijks mooier en beter onderhouden. Dat heeft ook zijn weerslag op wat je aan problemen in de buurt ervaart.

(meer)   zeven reacties | ¶

» Rust en Roosje

Amper een jaar geleden presenteerden een aantal initiatiefnemers plannen voor een aantrekkelijkere Jacob van Lennepstraat met kunstwerken. Waarom? Omdat zij graag een bijdrage wilden leven aan de onderlinge contacten en saamhorigheid, een levendig straatbeeld en een mooie buurt. Dit gebeurde op een goed bezocht en leuk buurtfeest dat precies aangaf hoe leuk het is om als buurt elkaar te kennen en samen plannen en verantwoordelijkheid voor de buurt te voelen.

Dat dit de oorsprong en de goede bedoeling is van de kunstwerken in de Jacob van Lennepstraat, dreigt binnen het mediagedoe van het moment ernstig op de achtergrond te komen en dat is precies wat nu niet de bedoeling was van het hele plan.

(meer)   twee reacties | ¶

» Nog steeds vergaderen

De rest van de dinsdag vergadermarathonsessie was onder minder idyllische omstandigheden dan de tuinsessie. 's ochtends tijdens de reguliere DB vergadering hadden we wel nog een plechtige onderbreking omdat onze stadsdeelsecretaris de ambtseed ging afleggen. Hij is degen die de ambtseed af moeten nemen bij onze werknemers. Dat kan natuurlijk alleen als hij zelf de eed heeft afgelegd. Ik mocht de eed afnemen en we koppelden dat aan onze verjaardagvierpauze (de mijne in dit geval) omdat het ook goed is om zo'n plechtig moment met meer collegas te delen. Zo kon het gebeuren dat ik temidden van de slingers met enige dagen vertraging een beëdigde stadsdeelsecretaris voor mijn verjaardag kreeg.

Tijdens etenstijd was er nog een ingelaste uitgebreide presidiumvergadering, die nog net ingepast kon worden voor de commissievergadering. Snel heen en weer door het Vondelpark naar het stadsdeelkantoor van Zuid. Het Vondelpark zag bijna zwart van de mensen die van het mooie weer aan het genieten waren. Dat zag er uitnodigend uit. Met iets van "where did I go wrong" fietste ik daar braaf aan voorbij op naar het besloten gedeelte van de commissievergadering. Daarin een korte maar hevige discussie over een door de raad ingesteld onderzoek. Na afloop van de vergadering hief de raad de ingestelde beslotenheid op het onderwerp op en zij zullen daar ongetwijfeld snel mee naar buiten treden.

In de warme raadszaal moest toen de reguliere commissievergadering nog beginnen. Laatste commissievergadering voor het reces met dus veel onderwerpen.

Alles bij elkaar vol, soms heftig en veel verschillende onderwerpen. Na afloop nog de nazit op het terras.

  Geen reacties | ¶

» Tropenrooster vergaderen

Dinsdag vergaderen van 9 uur 's ochtends tot 23.45 nagenoeg aan een stuk door.

Voor onze middagsessie met het DB - expres weg van kantoor om niet gestoord te kunnen worden, zaten we op locatie in Oud-West bij hotel De Filosoof om te praten over de ombuigingen voor volgend jaar. Vanwege het lekkere warme weer gunden we onszelf deze keer de luxe om in de tuin te vergaderen. Dat kon gelukkig omdat we de enige tuingebruikers waren. Beslissingen nemen over ombuigingen is geen lichtvoetig onderwerp, vraagt veel aandacht en samenwerking. Daarbij de schoonheid van de tuin, geruis van een fonteinje en zo af en toe het gehinnik van een paard uit de naburige manege, maakten de omstandigheden waaronder we deze gesprekken voerden in ieder geval ideaal. Het resultaat van de middag heeft er zeker niet onder geleden.

  Geen reacties | ¶

» Roosje in de media

Met zelf geen draadje stof om het lijf, doet Roosje stof opwaaien. Dinsdagmiddag mocht ik bij AT5 komen vertellen wat het stadsdeel nu precies ging doen om de buren van Roosje wat meer met haar aanwezigheid te verzoenen. Woensdagmiddag stond Roosje in volle glorie in Het Parool. Onze cultuurverkenner schreef over Roosje en ook mijn website wordt regelmatig bezocht met de zoekterm Roosje. Vandaag kregen we zelfs landelijke bekendheid met Roosje in Hart van Nederland.

Eerder schreef ik al over de muurschildering en de problemen die sommige bewoners hier mee hebben. Ondanks het feit dat het grootste gedeelte van de buurt Roosje graag zag komen, proberen we als stadsdeel toch wat te doen om de mensen die Roosje niet zo zien zitten maar haar wel uit hun raam zien, wat tegemoet te komen. Niet door haar aan te kleden, zoals sommigen wilden. Het stadsdeel wil in overleg met de bewoners een gebaar maken waardoor het zicht op Roosje voor hen wellicht wat minder pregnant wordt. Gedacht wordt aan een mooi stukje matglas of bloembakken voor de ramen, vitrage of iets anders.

De discussie over Roosje lijkt te gaan over veel meer dan alleen een schilderij. Bloot.... dus daarmee meteen voeding voor lacherigheid, media aandacht, maar ook onderwerp voor waar liggen je grenzen, hoe ga je om met de beleving van islamitische bewoners, wat doe je met het gegeven dat dit op verzoek van de buurt is gebeurd, is het nu uitbuiting van de vrouw?

Ikzelf vind het een mooi schilderij, maar dat doet niet terzake. Belangrijker is nu de vraag: kan dit of kan dit niet, en welk beoordelingskader gebruik je daar nu voor? Ik heb het daar ondertussen met veel mensen over gehad. Er is in dit geval moeilijk een algemeen kader te bedenken voor wat kan en niet. Afgezien van het feit dat buurtbewoners dit graag wilden, baseer ik mijn afweging op het feit dat dit in mijn beleving - en ik ben daar best gevoelig voor - absoluut geen uiting van uitbuiting, sexisme of minachting voor de vrouw is: de ode die van Lennep in zijn gedicht aan het lichaam van Roosje in bloemrijke taal deed zie ik als een compliment. Als de impact van dit gedicht dan ook nog eens door een 2e kunstenaar visueel vertaald word met penseel (gezien het formaat: meer verfkwast) lijkt me dat een dubbel compliment. Op de vraag: moet dat dan maar open en bloot op straat""?, heb ik veel liever interegere ode kunst dan de soms in mijn beleving wel sexistische en dus uitbuitende reclame die veel meer in onze openbare ruimte opduikt.

Ik kan me best voorstellen dat mensen daar anders tegen aan kijken. En ondanks het feit dat die mensen in de buurt waar Roosje hangt in de minderheid zijn, wil het stadsdeel graag iets doen om die mensen minder "last" van het kunstwerk te laten hebben en dat is geen compromis of terugkomen op eerdere besluiten, het is misschien wel een soort "schaam"lapje voor het bloeden, maar wel ingegeven door de wens om met behoud van principes toch te kijken of je het zoveel mogelijk mensen naar de zin kunt maken.

  Geen reacties | ¶