Onze fotoapparatuur is niet geschikt voor dit soort foto's,

                      maar 't geeft een "bewogen impressie"

Vrijdagavond bezochten wij  de voorstelling De Tempeliers in de kerkentournee van Thé Lau met het kamerorkest Prima la Musica o.l.v. Peter van der Weerd in de Abdij van Grimbergen, die van het Grimbergen bier

We knoopten er een nachtje Brussel aan vast.

De imposante abdij was méér dan uitverkocht, alle vlakken van het kruis goed gevuld.

Wij hadden het geluk een plekje midden onder de 44 meter hoge koepel te vinden waarbij  de tekst "het plafond lijkt 100 meter hoog" uit Het werk van God (sic) wel heel voorstelbaar en thuiswedstrijd werd.

De combinatie Thé, kerk, klassieke muziek en begeleiding was een unieke, die mij als ongelovige toch heel even de gedachte toeliet "als hij toch bestaat, dan zit hij nu vast te genieten".

De vele strijkers, de dirigent, het samenspel, de meer dan bekende teksten, met gretig aangehoorde nieuwe klassieke "verklankingen, de klassieke stukken tussendoor, de indrukwekkende akoustiek en sfeer van de abdij......Genieten, en nu maar hopen dat dit ook op cd uitberacht wordt.

Ik genoot in het bijzonder van Open onder begeleiding van eerst plukkende en daarna vollop aanzwellende en zwoegende violen.

Ook Waar Mensen Wonen, ongetwijfeld niet het meest dagelijke repertoire van Prima La Musica alhoewel je dat echt niet afzag aan de musici, was met de klassieke omlijsting en in een kerk heel bijzonder.

Na afloop hadden we de mazzel getuige te zijn van de ontmoeting tussen een opgetogen pastoor en zijn "vreemde gastvoorzanger".

Met een prachtige Welkom in mijn Huis attitude en zeer raak geformuleerde complimenten, informeerde hij wel nog even snaaks of Thé tevreden was geweest met zijn geimproviseerde kleedkamer, die vast niet toevallig een prachtige kamer aan het eind van de kloostergang bleek te zijn.

Je ziet het voor je: in plaats van een donker achterafgangetje naar achter de coulissen, een hemelse voorbereiding met plechtige tred en louterende gedachten langs de pijen door de kloostergang naar je podium.

                          foto uit het fotoalbum van de abdij

Echt gaaf dat zo'n pastoor zelf komt luisteren en zich dan ook als gastheer opstelt. Hij had tijdens het concert eens rondgekeken en geconstateerd dat er toch wel heel erg veel volk van buiten Grimbergen was.

Ik kon me goed voorstellen hoe dat ging: zo'n pastoor kent natuurlijk zijn kerkgangers en ziet op zo'n avond bijzonder veel vreemden. Hij was zichtbaar content met de toeloop en hoorbaar erg trots op zijn kerk.

We genoten nog lekker na in ons hotel dat om in de stijl van de avond te blijven in het licht van de kathedraal  de Koekelberg lag. We besloten een gewijde avond, na afzakken in de kroeg, met open gordijnen om s'nachts de kathedraal en het rode neon kruis op ons in te kunnen laten werken.

Zondag 30 januari Ben je bang voor mij? manifestatie in Paradiso, al vanaf 11.30.

Ik beluisterde en bekeek via de stream van Fabchannel een prettig gesprek met Theodoor Holman, Prem Radhakishun en Rob Oudkerk als gespreksleider.

De beuk zat er meteen al goed in. Ik schrok er van. Bepaald ook niet de zachtzinnigste heren in het debat.

Als zij klaar zijn, ga ik maar eens even kijken.

Woensdagavond bezochten wij nu voor de tweede keer de voorstelling De Tweede Stem van Het Volksoperahuis, een muzikale reli soap die "echt niets" te maken heeft met het leven van Gert en Hermien. Een nieuwe kijk op de evolutie een breuk met de kerk als het geloof zich opdringt dat God een kosmonaut is, Mozes destijds een radio heeft gehad daar op die berg, maar dat die helaas nooit is teruggevonden.

Dolle pret, zoals altijd bij het Volksoperahuis, in de Roode Bioscoop. Aldaar nog te zien t/m 29 januari.

In de rij vandaag bij de kassa van de supermarkt, kopte een van de glossy's Overspel: hot or not?

Na ons bezoek zaterdag aan de premiére van Thé Lau's voorstelling Overspel, was het antwoord duidelijk: hot!

Nou zat ik keurig met mijn echtgenoot in de zaal en stond Thé met veel vrouwen op het toneel, maar toch.

Na de afgelopen jaren veel voorstellingen van Thé bijna solo gehoord te hebben, was deze vorm waarin Thé nieuw talent kans op het podium bood volstrekt wat anders.

De verstilde setting van eerder werd verruild voor een goed gevuld podium.

Voor de pauze de belgische Yasmine, met een prachtige stem, mooie nederlandstalige vertolkingen van Leonard Cohen, een aantal duetten met Thé die prima pasten en schitterend klonken.

Er bleken zomaar twee onbewuste wensen van mij in vervulling te gaan: Cohen door een vrouw én door Thé te horen zingen. 

Passend ook dat nadat Belgie al zo lang gastvrij en enthousiast over Thé is, belgisch talent met hem bij ons een kans krijgt.

Na de pauze ook nog het Pavadita kwartet met mooie tango's en ook weer eens een gepassioneerde strijk achter Thé's eigen nummers.

Helemaal stil werd ik van de vertaalde tango, Ballade voor een gek, prachtige tekst en Thé op zijn best.

Ik genoot weer heftig en was niet de enige weblogger die onder de indruk was.

Dinsdag namen wij in het DB een besluit over de plannen rond De Hallen.

Nadat we de intentieovereenkomsten gesloten hadden, is er door heel veel mensen hard aan de plannen gewerkt.

Op basis van het SP (Stedebouwkundig Plan) dat door de raad al is aangenomen hebben de woningbouwvereniging Rochdale en Harry de Winter met zijn mannen hard gewerkt om snel en binnen het vastgestelde SP tot mooie, haalbare en financieel uitvoerbare plannen te komen.

Niet alles paste meer precies binnen het nog niet al te concrete SP, maar alle partijen deden hun best om er toch zoveel mogelijk bij in de buurt te blijven. In dat proces is er druk gecijferd, veel onderhandeld om uiteindelijk met het beste plan naar voren te kunnen komen.

Als DB zijn we van mening dat er een heel mooi plan ligt dat een echte aanwinst voor Oud-West is.

De bewoners die ik tot nu toe heb gesproken, reagereren heel enthousiast.

Toch hebben we tijdens onze DB vergadering heel erg lang over het besluit gepraat.

Dat is geenzins verwonderlijk: een aanwinst voor bewoners, een aanwinst voor cultureel Oud-West en Amsterdam, een mooie impuls voor onze Kinkerstraat en de Ten Katemarkt, 340 woningen waaronder studentenhuisvesting en woningen voor minder validen en beschermd wonen. Met investeringen van Rochdale van ca. 62 miljoen van Rochdale, 39 miljoen van Harry de Winter en consorten een stevige investering in Oud-West.  

Bij de planontwikkelingen hoort ook een parkeergagrage van 450 plaatsen: voor de bewoners van de nieuwe woningen en voor de bezoekers van ons nieuwe uitgaanscentrum.

Op papier is berekend dat dat genoeg kan zijn voor de te verwachten extra parkeerdruk.

Het DB heeft unaniem uitgesproken dat zij meer zekerheid wil of de nu geplande parkeerplaatsen straks inderdaad echt genoeg zullen zijn om de extra druk op te vangen.

Bovendien heeft het DB aangegeven dat zij samen met de ontwikkelende partijen de verplichting in de planvorming op wil nemen om - mocht blijken dat de nu geplande aantallen parkeerplaatsen bij preciezere doorberekening niet toereikend blijken - met sluitende oplossingen te komen om te voorkomen dat de buurt meer last dan lol van onze plannen zou hebben.

Er zal in de komende periode dus ook nog aanvullend onderzoek gedaan worden zodra duidelijk is wat de bezetting van het nieuwe complex zal gaan worden, welke programmering met welke verkeersstromen. Dat kan dus ook pas preciezer als de club van de Winter de overeenkomsten met alle participanten helder heeft.

Dat we een eventueel parkeerprobleem niet alleen op moeten, maar ook willen oplossen, staat voor mij als een paal boven water.

Geen van de ontwikkelende partijen, geen van de DB-ers en in mijn overtuiging ook geen van onze politiek partijen wil iets neerzetten in Oud-West dat een niet op te lossen parkeerprobleem of een onbereikbaar uitgaanscentrum creëert.

Partijen die miljoenen investeren zullen niet in een mislukking investeren en onze politieke partijen zullen geen probleem voor onze bewoners accepteren.

Toch heeft collega Werner aan het eind van een lange dag praten en zoeken besloten op dat moment nog niet het vertrouwen uit te kunnen spreken.

Ik vertrouw er volledig op dat collega Werner snel ook zijn fiat aan de plannen kan geven, want uiteindelijk willen we hetzelfde mooie plan voor de buurt en willen we samen investeren in de oplossingen als die nodig zijn.

Die verantwoordelijkheid dragen we met zijn allen. Niet alleeen als collega's, ook onze ambtenaren en de ontwikkelende partijen, en straks in de besluitvorming onze politiek partijen.

Met zo'n mooi plan en zo'n prachtige kans voor Oud-West, vertrouw ik er op dat partijen elkaar weten te vinden en dat wij gezamenlijk dit mooie plan op de beste manier voor Oud-West gaan realiseren.

Afgelopen maandag hadden wij de start van een bewonersonderzoek in de Borgerbuurt.

25% van de bewoners wordt geënqueteerd over wat zij van hun buurt, de leefbaarheid, de contacten met de buren en hun huis vinden.

Het onderzoek wordt in samenwerking tussen woningbouwvereniging AWV en het stadsdeel uitgevoerd en ons opbouwwerk zit in de begeleidinscommissie.

Eind maart zijn de uitkomsten van het onderzoek bekend en kunnen de mogelijke vervolgacties besproken worden.

De Borgerbuurt (de buurt tussen het van Lennepkanaal, de Jan Pieter Heyestraat, Kinkerstraat en Bilderdijkstraat) bestaat voor nagenoeg 100% uit sociale woningbouw, is destijds een van de eerste stadsvernieuwingsbuurten bij ons in het stadsdeel geweest en heeft een aantal kenmerken die opvallen ten opzichte van de gemiddeldes in Amsterdam of Oud-West: het aantal huishoudens met een inkomen onder de 14.000 euro per jaar ligt bijna 20% hoger dan in de rest van Oud-West , het gemiddeld besteedbaar inkomen 2000 euro lager dan in de rest van Oud-West en zelfs 4000 euro lager dan in Amsterdam.

Ook ligt de werkloosheid en het aantal onbemiddelbare werklozen aanmerkelijk hoger dan in Oud-West en Amsterdam gemiddeld.

Natuurlijk zeggen die cijfers niet meteen dat mensen heel ongelukkig zijn in die buurt, maar deze cijfers gecombineerd met nog een aantal opvallende zaken - hoog percentage klanten van de schuldhulpverlening, niet veel reactie op bewonersbrieven en maar weinig zichtbare bewonersinitiatieven - maakt dat we als stadsdeel en ook de woningbouwvereniging graag meer willen weten van de mensen achter de voordeuren.

In de tendens waarin Oud-West steeds meer huizenkopers en tweeverdieners binnenkrijgt, vallen onze armere buurten steeds meer weg tegen het stijgend gemiddelde.

We willen graag weten wat we voor mensen kunnen doen, wat ze voor wensen hebben en hoe we de voorzieningen die we hebben nog gerichter in kunnen zetten voor juist die mensen die daar behoefte aan hebben.

Want helaas is het zo dat de voorzieningen nog lang niet altijd terecht komen bij die mensen die ze het hardst kunnen gebruiken.

Bij ons in Oud-West is de groep mensen afkomstig uit westerse geindustrialiseerde landen de grootste groep "allochtonen".

Dat merk je ook wel, ook bij de sportclub.

Vanmiddag genoot ik van de conversatie tussen een italiaanse moeder en haar dochtertje die na het zwemmen in de kleedkamer genoegelijk aan het tutten waren. Dat ging gepaard met een drukke conversatie in het engels en italiaans dwars door elkaar.

Het dochtertje kreeg ook een beetje creme van haar moeder en deed precies de rondgang over het lichaam na op aanwijzingen van moeders. Mijn kennis van de lichaamsdelen in het Italiaans ging met sprongen vooruit.

Na het smeren kleedde de moeder haar dochtertje aan en weer werd alles benoemd.

Halverwege glimlachte ze en zei: "This looks like playing with a living Barbie doll".

Nu wil ik op wit als ondersteuning van webloggers voor Azië en lukt het nog niet.

Ik krijg van alle kanten technische teksten om ijn oren.

Wat ik in mijn template ingebouwd heb doet het nog niet.

Ik probeer nog een list te verzinnen,

Op 1 januari de laatste jaren steevast bezoek aan de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Amsterdam in het Concertgebouw.

Job Cohen opende de avond met zijn nieuwjaarstoespraak.

Het muzikale gedeelte was dit jaar beter dan ooit.

Leoni Jansen en Onno Krijn hadden een muzikale wereldtournee samengesteld

Al vanaf de eerste gaste, Sarina Voorn, klonk het als een klok: wat een dijk van een stem, ik kreeg het er koud van.

De twee baritongasten verzorgden en duet uit Carmen waarbij de zaal uit bezuiningingsoverwegingen bij het refrein  "Toreador, en garde, Toreador, Toreador" voor koor moest spelen.

Ook Ali B was gast en zorgde voor de rap.

Hij kreeg de hele zaal zover dat zij/wij hem nascandeerden met Amster-dam, Mo-kum en als klap op de vuurpijl: "Als ik zing Job, dan zingen jullie...... Cohen." 

De mooie stem van de Senegalese Omar Ka moest ter plekke nog even zwaar oefenen op de tekst van Amsterdam, er is geen stad die ook maar even aan je tippen kan. Dat nummer werd als prachtig slot in vijf verschillende stijlen na elkaar en uiteindelijk ook in een smeltkroes gezongen.

Vast weer een bewijs dat Amsterdam haar arrogantie maar niet kwijt wil raken, maar ik vond het prachtig.

Na afloop van het concertgedeelte was er vollop ruimte voor het gebruikelijke rondjes lopen, netwerken, nieuwjaarswensen en zoenen.

Ook was er een uitvoering van Amsterdam on Stage, een gelegenheidsformatie bestaande uit ambetnaren van de gemeente Amsterdam. Zij hadden de afgelopen tijd veelvuldig geoefend en dat was te merken ook. Er speelden 2 ambtenaren uit Oud-West en één vriendin van mij mee, dus het was extra leuk om te kijken. Tot mijn deugd zat ons hele DB in de zaal om toch een beetje in het bijzonder naar onze Oud-Westse ambtenaren te luisteren.

De netwerkgang via de dansvloer gaat elk jaar gemakkelijker. Ik sta en ben ergens en zie wel wie ik tegenkom.

Veel ontspannener dan het rondzoeken naar bekenden, want dat worden er in de loop van de jaren toch steeds meer.

Het was een mooie avond, die ik samen met mijn echtgenoot lekker afsloot in onze stamkroeg, waar ik weer bekenden tegenkwam die ik al tijden niet gezien had.

Zo'n nieuwjaarsavond heeft in zijn totaliteit een heel ontspannen en tikkeltje onbezonnen uitstraling (ik deed geloof ik, daar ben ik goed in,  weer een onbezonnen belofte, die ik best kan waarmaken maar overdag wellicht niet zo snel gedaan had, maar het is niet onmogelijk dat degene aan wie ik hem deed het vandaag alweer vergeten is).

                 Onze fotoapparatuur is niet geschikt voor dit soort foto's,

                      maar 't geeft een "bewogen impressie"

Vrijdagavond bezochten wij  de voorstelling De Tempeliers in de kerkentournee van Thé Lau met het kamerorkest Prima la Musica o.l.v. Peter van der Weerd in de Abdij van Grimbergen, die van het Grimbergen bier

We knoopten er een nachtje Brussel aan vast.

De imposante abdij was méér dan uitverkocht, alle vlakken van het kruis goed gevuld.

Wij hadden het geluk een plekje midden onder de 44 meter hoge koepel te vinden waarbij  de tekst "het plafond lijkt 100 meter hoog" uit Het werk van God (sic) wel heel voorstelbaar en thuiswedstrijd werd.

De combinatie Thé, kerk, klassieke muziek en begeleiding was een unieke, die mij als ongelovige toch heel even de gedachte toeliet "als hij toch bestaat, dan zit hij nu vast te genieten".

De vele strijkers, de dirigent, het samenspel, de meer dan bekende teksten, met gretig aangehoorde nieuwe klassieke "verklankingen, de klassieke stukken tussendoor, de indrukwekkende akoustiek en sfeer van de abdij......Genieten, en nu maar hopen dat dit ook op cd uitberacht wordt.

Ik genoot in het bijzonder van Open onder begeleiding van eerst plukkende en daarna vollop aanzwellende en zwoegende violen.

Ook Waar Mensen Wonen, ongetwijfeld niet het meest dagelijke repertoire van Prima La Musica alhoewel je dat echt niet afzag aan de musici, was met de klassieke omlijsting en in een kerk heel bijzonder.

Na afloop hadden we de mazzel getuige te zijn van de ontmoeting tussen een opgetogen pastoor en zijn "vreemde gastvoorzanger".

Met een prachtige Welkom in mijn Huis attitude en zeer raak geformuleerde complimenten, informeerde hij wel nog even snaaks of Thé tevreden was geweest met zijn geimproviseerde kleedkamer, die vast niet toevallig een prachtige kamer aan het eind van de kloostergang bleek te zijn.

Je ziet het voor je: in plaats van een donker achterafgangetje naar achter de coulissen, een hemelse voorbereiding met plechtige tred en louterende gedachten langs de pijen door de kloostergang naar je podium.

                          foto uit het fotoalbum van de abdij

Echt gaaf dat zo'n pastoor zelf komt luisteren en zich dan ook als gastheer opstelt. Hij had tijdens het concert eens rondgekeken en geconstateerd dat er toch wel heel erg veel volk van buiten Grimbergen was.

Ik kon me goed voorstellen hoe dat ging: zo'n pastoor kent natuurlijk zijn kerkgangers en ziet op zo'n avond bijzonder veel vreemden. Hij was zichtbaar content met de toeloop en hoorbaar erg trots op zijn kerk.

We genoten nog lekker na in ons hotel dat om in de stijl van de avond te blijven in het licht van de kathedraal  de Koekelberg lag. We besloten een gewijde avond, na afzakken in de kroeg, met open gordijnen om s'nachts de kathedraal en het rode neon kruis op ons in te kunnen laten werken.

Zondag 30 januari Ben je bang voor mij? manifestatie in Paradiso, al vanaf 11.30.

Ik beluisterde en bekeek via de stream van Fabchannel een prettig gesprek met Theodoor Holman, Prem Radhakishun en Rob Oudkerk als gespreksleider.

De beuk zat er meteen al goed in. Ik schrok er van. Bepaald ook niet de zachtzinnigste heren in het debat.

Als zij klaar zijn, ga ik maar eens even kijken.

Woensdagavond bezochten wij nu voor de tweede keer de voorstelling De Tweede Stem van Het Volksoperahuis, een muzikale reli soap die "echt niets" te maken heeft met het leven van Gert en Hermien. Een nieuwe kijk op de evolutie een breuk met de kerk als het geloof zich opdringt dat God een kosmonaut is, Mozes destijds een radio heeft gehad daar op die berg, maar dat die helaas nooit is teruggevonden.

Dolle pret, zoals altijd bij het Volksoperahuis, in de Roode Bioscoop. Aldaar nog te zien t/m 29 januari.

In de rij vandaag bij de kassa van de supermarkt, kopte een van de glossy's Overspel: hot or not?

Na ons bezoek zaterdag aan de premiére van Thé Lau's voorstelling Overspel, was het antwoord duidelijk: hot!

Nou zat ik keurig met mijn echtgenoot in de zaal en stond Thé met veel vrouwen op het toneel, maar toch.

Na de afgelopen jaren veel voorstellingen van Thé bijna solo gehoord te hebben, was deze vorm waarin Thé nieuw talent kans op het podium bood volstrekt wat anders.

De verstilde setting van eerder werd verruild voor een goed gevuld podium.

Voor de pauze de belgische Yasmine, met een prachtige stem, mooie nederlandstalige vertolkingen van Leonard Cohen, een aantal duetten met Thé die prima pasten en schitterend klonken.

Er bleken zomaar twee onbewuste wensen van mij in vervulling te gaan: Cohen door een vrouw én door Thé te horen zingen. 

Passend ook dat nadat Belgie al zo lang gastvrij en enthousiast over Thé is, belgisch talent met hem bij ons een kans krijgt.

Na de pauze ook nog het Pavadita kwartet met mooie tango's en ook weer eens een gepassioneerde strijk achter Thé's eigen nummers.

Helemaal stil werd ik van de vertaalde tango, Ballade voor een gek, prachtige tekst en Thé op zijn best.

Ik genoot weer heftig en was niet de enige weblogger die onder de indruk was.

Dinsdag namen wij in het DB een besluit over de plannen rond De Hallen.

Nadat we de intentieovereenkomsten gesloten hadden, is er door heel veel mensen hard aan de plannen gewerkt.

Op basis van het SP (Stedebouwkundig Plan) dat door de raad al is aangenomen hebben de woningbouwvereniging Rochdale en Harry de Winter met zijn mannen hard gewerkt om snel en binnen het vastgestelde SP tot mooie, haalbare en financieel uitvoerbare plannen te komen.

Niet alles paste meer precies binnen het nog niet al te concrete SP, maar alle partijen deden hun best om er toch zoveel mogelijk bij in de buurt te blijven. In dat proces is er druk gecijferd, veel onderhandeld om uiteindelijk met het beste plan naar voren te kunnen komen.

Als DB zijn we van mening dat er een heel mooi plan ligt dat een echte aanwinst voor Oud-West is.

De bewoners die ik tot nu toe heb gesproken, reagereren heel enthousiast.

Toch hebben we tijdens onze DB vergadering heel erg lang over het besluit gepraat.

Dat is geenzins verwonderlijk: een aanwinst voor bewoners, een aanwinst voor cultureel Oud-West en Amsterdam, een mooie impuls voor onze Kinkerstraat en de Ten Katemarkt, 340 woningen waaronder studentenhuisvesting en woningen voor minder validen en beschermd wonen. Met investeringen van Rochdale van ca. 62 miljoen van Rochdale, 39 miljoen van Harry de Winter en consorten een stevige investering in Oud-West.  

Bij de planontwikkelingen hoort ook een parkeergagrage van 450 plaatsen: voor de bewoners van de nieuwe woningen en voor de bezoekers van ons nieuwe uitgaanscentrum.

Op papier is berekend dat dat genoeg kan zijn voor de te verwachten extra parkeerdruk.

Het DB heeft unaniem uitgesproken dat zij meer zekerheid wil of de nu geplande parkeerplaatsen straks inderdaad echt genoeg zullen zijn om de extra druk op te vangen.

Bovendien heeft het DB aangegeven dat zij samen met de ontwikkelende partijen de verplichting in de planvorming op wil nemen om - mocht blijken dat de nu geplande aantallen parkeerplaatsen bij preciezere doorberekening niet toereikend blijken - met sluitende oplossingen te komen om te voorkomen dat de buurt meer last dan lol van onze plannen zou hebben.

Er zal in de komende periode dus ook nog aanvullend onderzoek gedaan worden zodra duidelijk is wat de bezetting van het nieuwe complex zal gaan worden, welke programmering met welke verkeersstromen. Dat kan dus ook pas preciezer als de club van de Winter de overeenkomsten met alle participanten helder heeft.

Dat we een eventueel parkeerprobleem niet alleen op moeten, maar ook willen oplossen, staat voor mij als een paal boven water.

Geen van de ontwikkelende partijen, geen van de DB-ers en in mijn overtuiging ook geen van onze politiek partijen wil iets neerzetten in Oud-West dat een niet op te lossen parkeerprobleem of een onbereikbaar uitgaanscentrum creëert.

Partijen die miljoenen investeren zullen niet in een mislukking investeren en onze politieke partijen zullen geen probleem voor onze bewoners accepteren.

Toch heeft collega Werner aan het eind van een lange dag praten en zoeken besloten op dat moment nog niet het vertrouwen uit te kunnen spreken.

Ik vertrouw er volledig op dat collega Werner snel ook zijn fiat aan de plannen kan geven, want uiteindelijk willen we hetzelfde mooie plan voor de buurt en willen we samen investeren in de oplossingen als die nodig zijn.

Die verantwoordelijkheid dragen we met zijn allen. Niet alleeen als collega's, ook onze ambtenaren en de ontwikkelende partijen, en straks in de besluitvorming onze politiek partijen.

Met zo'n mooi plan en zo'n prachtige kans voor Oud-West, vertrouw ik er op dat partijen elkaar weten te vinden en dat wij gezamenlijk dit mooie plan op de beste manier voor Oud-West gaan realiseren.

Afgelopen maandag hadden wij de start van een bewonersonderzoek in de Borgerbuurt.

25% van de bewoners wordt geënqueteerd over wat zij van hun buurt, de leefbaarheid, de contacten met de buren en hun huis vinden.

Het onderzoek wordt in samenwerking tussen woningbouwvereniging AWV en het stadsdeel uitgevoerd en ons opbouwwerk zit in de begeleidinscommissie.

Eind maart zijn de uitkomsten van het onderzoek bekend en kunnen de mogelijke vervolgacties besproken worden.

De Borgerbuurt (de buurt tussen het van Lennepkanaal, de Jan Pieter Heyestraat, Kinkerstraat en Bilderdijkstraat) bestaat voor nagenoeg 100% uit sociale woningbouw, is destijds een van de eerste stadsvernieuwingsbuurten bij ons in het stadsdeel geweest en heeft een aantal kenmerken die opvallen ten opzichte van de gemiddeldes in Amsterdam of Oud-West: het aantal huishoudens met een inkomen onder de 14.000 euro per jaar ligt bijna 20% hoger dan in de rest van Oud-West , het gemiddeld besteedbaar inkomen 2000 euro lager dan in de rest van Oud-West en zelfs 4000 euro lager dan in Amsterdam.

Ook ligt de werkloosheid en het aantal onbemiddelbare werklozen aanmerkelijk hoger dan in Oud-West en Amsterdam gemiddeld.

Natuurlijk zeggen die cijfers niet meteen dat mensen heel ongelukkig zijn in die buurt, maar deze cijfers gecombineerd met nog een aantal opvallende zaken - hoog percentage klanten van de schuldhulpverlening, niet veel reactie op bewonersbrieven en maar weinig zichtbare bewonersinitiatieven - maakt dat we als stadsdeel en ook de woningbouwvereniging graag meer willen weten van de mensen achter de voordeuren.

In de tendens waarin Oud-West steeds meer huizenkopers en tweeverdieners binnenkrijgt, vallen onze armere buurten steeds meer weg tegen het stijgend gemiddelde.

We willen graag weten wat we voor mensen kunnen doen, wat ze voor wensen hebben en hoe we de voorzieningen die we hebben nog gerichter in kunnen zetten voor juist die mensen die daar behoefte aan hebben.

Want helaas is het zo dat de voorzieningen nog lang niet altijd terecht komen bij die mensen die ze het hardst kunnen gebruiken.

Bij ons in Oud-West is de groep mensen afkomstig uit westerse geindustrialiseerde landen de grootste groep "allochtonen".

Dat merk je ook wel, ook bij de sportclub.

Vanmiddag genoot ik van de conversatie tussen een italiaanse moeder en haar dochtertje die na het zwemmen in de kleedkamer genoegelijk aan het tutten waren. Dat ging gepaard met een drukke conversatie in het engels en italiaans dwars door elkaar.

Het dochtertje kreeg ook een beetje creme van haar moeder en deed precies de rondgang over het lichaam na op aanwijzingen van moeders. Mijn kennis van de lichaamsdelen in het Italiaans ging met sprongen vooruit.

Na het smeren kleedde de moeder haar dochtertje aan en weer werd alles benoemd.

Halverwege glimlachte ze en zei: "This looks like playing with a living Barbie doll".

Nu wil ik op wit als ondersteuning van webloggers voor Azië en lukt het nog niet.

Ik krijg van alle kanten technische teksten om ijn oren.

Wat ik in mijn template ingebouwd heb doet het nog niet.

Ik probeer nog een list te verzinnen,

Op 1 januari de laatste jaren steevast bezoek aan de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Amsterdam in het Concertgebouw.

Job Cohen opende de avond met zijn nieuwjaarstoespraak.

Het muzikale gedeelte was dit jaar beter dan ooit.

Leoni Jansen en Onno Krijn hadden een muzikale wereldtournee samengesteld

Al vanaf de eerste gaste, Sarina Voorn, klonk het als een klok: wat een dijk van een stem, ik kreeg het er koud van.

De twee baritongasten verzorgden en duet uit Carmen waarbij de zaal uit bezuiningingsoverwegingen bij het refrein  "Toreador, en garde, Toreador, Toreador" voor koor moest spelen.

Ook Ali B was gast en zorgde voor de rap.

Hij kreeg de hele zaal zover dat zij/wij hem nascandeerden met Amster-dam, Mo-kum en als klap op de vuurpijl: "Als ik zing Job, dan zingen jullie...... Cohen." 

De mooie stem van de Senegalese Omar Ka moest ter plekke nog even zwaar oefenen op de tekst van Amsterdam, er is geen stad die ook maar even aan je tippen kan. Dat nummer werd als prachtig slot in vijf verschillende stijlen na elkaar en uiteindelijk ook in een smeltkroes gezongen.

Vast weer een bewijs dat Amsterdam haar arrogantie maar niet kwijt wil raken, maar ik vond het prachtig.

Na afloop van het concertgedeelte was er vollop ruimte voor het gebruikelijke rondjes lopen, netwerken, nieuwjaarswensen en zoenen.

Ook was er een uitvoering van Amsterdam on Stage, een gelegenheidsformatie bestaande uit ambetnaren van de gemeente Amsterdam. Zij hadden de afgelopen tijd veelvuldig geoefend en dat was te merken ook. Er speelden 2 ambtenaren uit Oud-West en één vriendin van mij mee, dus het was extra leuk om te kijken. Tot mijn deugd zat ons hele DB in de zaal om toch een beetje in het bijzonder naar onze Oud-Westse ambtenaren te luisteren.

De netwerkgang via de dansvloer gaat elk jaar gemakkelijker. Ik sta en ben ergens en zie wel wie ik tegenkom.

Veel ontspannener dan het rondzoeken naar bekenden, want dat worden er in de loop van de jaren toch steeds meer.

Het was een mooie avond, die ik samen met mijn echtgenoot lekker afsloot in onze stamkroeg, waar ik weer bekenden tegenkwam die ik al tijden niet gezien had.

Zo'n nieuwjaarsavond heeft in zijn totaliteit een heel ontspannen en tikkeltje onbezonnen uitstraling (ik deed geloof ik, daar ben ik goed in,  weer een onbezonnen belofte, die ik best kan waarmaken maar overdag wellicht niet zo snel gedaan had, maar het is niet onmogelijk dat degene aan wie ik hem deed het vandaag alweer vergeten is).