Zie gisteren, zou ik bijna zeggen.

Nog 8 vergaderingen, 3 besprekingen, 3 bestuurlijke feestelijkheden en 3 andere afspraken te gaan en het is vakantie.

Vrijdagavond 23.30 start mijn weekje vakantie.

Daarom vanavond naast de (bestuurlijke) roddels over de stand van van zaken rond en in het stadhuis, nog maar weer eens tig mailtjes.

Ik ben sinds jaar en dag een fan van digitale innovatie, maar heb soms last van de massale impact van het voortschrijdend en uitdijend effect ervan.

Vanavond stuk geslagen met beantwoorden van emails en uitzetten van ideetjes, ook weer via email.

Soms moet ik in de snelheid oppassen dat ik in mijn emailtaal niet gebruik maak van allerlei afkortingen of woordverhaspelingen die in chat en digitaal verkeer heel gebruikelijk zijn, maar bestuurlijk toch wat minder bekend.

Als iemand me morgen vraagt wat ik vanavond gedaan heb, vind ik "emailen" als antwoord toch wat mager klinken.

Ik betrap mezelf er soms op dat ik zeg, "als je echt meteen antwoord wil, bel dan of val binnen" want email is niet meer altijd de snelle directe oplossing die het 4 jaar geleden was.

"l8terz" denk ik dan soms als ik die hele lijst met emails zie.

Op alle fronten wordt merkbaar dat we weer richting de verkiezingen gaan, al was het maar op de wildplakzuil aan ons stadsdeelkantoor waar ik sinds kort bij het parkeren van mijn fiets steeds tegen deze posters aan kijk.

Deze campagneposter is een doordenkertje.

Ik weet niet hoe het andere lezers vergaat, maar mijn eerste reactie is: dan had u uw auto maar niet verkeerd moeten parkeren of niet betalen, mevrouw Bruines.

Het geïrriteerd op je klokje kijken, suggereert dat je vindt dat de gemeente fout handelt als zij foutparkeerders of niet betalers een krachtige stimulans geeft om dat de volgende keer niet meer te doen. Dat kan vast de bedoeling niet zijn.

Dus zit er vast meer achter.

De achterliggende vraag, wie straft de gemeente als ze iets niet goed doet,  terwijl ze wel allerlei (soms irritante ) maatregelen heeft om burgers zich aan de regels te laten houden, vind ik een hele goede en dezer dagen ook zeer actuele vraag.

Alleen jammer dat het antwoord er niet bijstaat. Of zou (de link naar de website van) D66 het antwoord zijn?

Om misverstanden te voorkomen: ik ben tevreden over het feit dat we in Oud-West de wielklem hebben afgeschaft:  klantvriendelijker, goedkoper maar toch stringent handhaven.

Mijn fiets heeft overigens nog nooit een wielklem gehad en mocht hij ooit losgeknipt en weggehaald worden (in de buurt van het stadhuis bijvoorbeeld) dan voorziet de gemeente in een antwoord over wat als ze wat fout doet; begin een proefproces want wij zijn ook wel benieuwd of dit eigenlijk wel kan.

Ik dacht nog wel even tijd te hebben vanavond.

Ik kom er voor de zoveelste keer achter dat ik financiële stukken echt zeker 25 keer zo langzaam tot mij neem als de rest (en dat het tegelijkertijd een concert bekijken ook niet echt helpt bij de concentratie).

Avond weg.

Dit weekend veel weg geweest, veel cultuur en jong talent.

Vrijdagavond bezochten wij in buurttheater De Cameleon een dubbeloptreden van Maartje Teussink en Daan Hofman met begeleiding. Beiden belofstes voor de toekomst. Een dame met mooie stevige stem en mooie liedjes, een heer met mooie stem, mooie teksten en verrassend veel wisselingen in instrumenten en stijlen. Dat wat zij samen deden klonk ook heel goed. Ik was een beetje gammel, maar ben blij dat ik toch gegaan ben.

Een groot deel van de zaterdag zaten wij aan aan het 

theaterdiner

Diavolo in Corpo

Een staaltje pure logistiek: 65 spelers, 20 ondersteuners in techniek, coaching en muziek, 65 ouders in het publiek, veel leerlingen in de catering en een 5 gangen diner voor publiek en de hele cast.

5 uur lang spektakel afgewisseld door lekker eten in de zaal of aan een ellenlange tafel in de schoolgang warbij de controverse tussen Carmen, Seline en Jose langs en soms op de tafel met veel élan doorgeacteerd werd.

Het toneelspel,

decor

Petje af voor zoveel enthousiasme, organisatie en talent.

The notion that "we" has to become "all of us"

Soms klinken dingen in het engels toch net weer anders, dit klonk, vond ik, erg mooi.

Niet dat de notie onbekend was, integendeel.

Na de moord op Theo Van Gogh is in navolging van "Wij Amsterdammers" en het verhaal van wethouder Aboutaleb over het vergroten van de "wij-groep" de vertaling van deze notie bijna een Amsterdams mantra geworden.

Dusdanig dat ik afgelopen week op mijn vrije ochtend naar het stadhuis toog voor een lezing van Jessica Stern over terrorisme.  Dat had ik een half jaar geleden niet gedacht.

Al helemaal niet dat ik uit Amerika iets zou willen leren over terrorismebestrijding.

Ik ben blij dat ik toch gegaan ben, want ik was onder de indruk van niet alleen die ene zin.

Haar observaties leken in het geheel niet uit de lichtelijk overspannen terrorisme bestrijdende Amerikaanse politiek te komen.

Voor mijn gevoel: eindelijk thuis.

Ik heb twee inspirerende dagen achter de rug.

Woensdag gevuld met een lezing over terrorisme en met een langdurige sessie archtectenselectie voor een van onze Brede Scholen. Donderdag directeurenconferentie over Ouderbetrokkenheid in de breedste zin van het woord.

Het heeft allemaal meer met elkaar te maken dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.

Na twee dagen heel veel opbrengsten, observaties en redenenen voor een stukje.

Net thuis want de directeurenconfenertie werd afgesloten met een etentje, is het even op: information overload en battery low.

Ondanks het feit dat mijn vrije tijd morgen nu al vergeven is aan een concert waar ik graag naar toe wil en er weinig inhaalslag zal zijn, geef ik toe : ik wil wel, de pen jeukt, maar de gaap overheerst.

Ik geef toe en ga naar bed.

Dinsdag 19 April was de 2e Dag van de Leerplicht.

Speciaal bedoeld om de Leerplicht nog eens extra extra onder de aandacht te brengen. Voor deze dag waren een aantal voorbeeld activiteiten ontwikkeld waar wij de lesbrief met posterontwerp uit kozen.

In dit kader ging ik samen met onze twee leerplichtambtenaren op bezoek bij een van onze scholen om te praten over het hoe en waarom van de leerplicht en natuurlijk ook om de prijs uit te delen.

Zo stond ik opeens voor de klas met een interactief lesje leerplicht. Samen met de echte juf en de leerplichtambtenaren konden we zo nog wat tips meegeven voor deze groep 8 die bijna aan de stap naar het voortgezet onderwijs begint.

De twee prijswinnaressen Hanne en Titia hadden met hun posterontwerp de invalshoek van het leerrecht gekozen: ieder kind heeft recht op onderwijs.

Een mooie en betrokken invalshoek die ook goed terug te zien was in hun posterontwerp.

De poster krijgt een ereplaatsje bij de leerplichtambtenaren die wel graag de poster, maar de kinderen liever niet uit hoofde van hun functie terugzien.

Zondag was er Ezeltjesdag bij kinderboerderij de Zimmerhoeve en Buurthuis De Havelaar.

De ezeltjesdag wordt vaker gehouden ook in Oud-West, er bestaat zelfs een stichting ezeltjesdag

De opkomst was fantastisch, toch zeker 350 mensen. Vanwege het mooie weer leek het rond grasveld en zandbak nog het meest op Het Vondelpark op een zonnige zondag.

Veel ezels, leuke activiteiten, heel veel bekenden, druk met een heel ontspannen sfeertje waarbij bijna iedereen ook lang bleef hangen.

Met als thema Wild West, pittige chili con carne, countrymuziek schallend over het grasveld, een wereldkoor (met daarin twee juffen, dus de aandacht van de massaal toegestroomde kindertjes uit de klas was aandoenlijk) en een erg leuke countryband: Rootsclub.

Een echt buurtfeest.

Ezels en sociale cohesie doen het uitstekend samen.

Vorige week vrijdag was ik bij het afscheid van Jan Coen Hellendoorn, voormalig stadsdeelvoorzitter in Oud-Zuid.

Hij had een mooi afscheid vanuit filmhuis Rialto, gelardeerd met culturele toespraken en een hele mooie film over Carel Willink gemaakt door leerlingen van het voortgezet onderwijs uit Oud-Zuid.

Jammer dat hij vertrok, maar daar ga je als buurvrouw-collega niet over.  

Afscheid uit een politieke functie is volgens mij zelden aangenaam.

Gepland of ongepland: het afkicken, na afloop en niet meer midden in alle besluitvormingsprocessen staan, lijkt me vreselijk wennen.

Één lichtpuntje zag ik wel: je kunt eens een aantal kritische bespiegelingen los laten over het wel en wee van bestuurlijk Amsterdam zonder dat je daar direct de volgende dag last van hebt omdat je op tenen bent gaan staan.

En die kritische bespiegelingen kwamen.

In de week dat de paus en prins Rainier onder veel media aandacht stierven, kneep ook Wally Tax er achter zijn keukentafel tussenuit.

De eerste twee hadden begrafenissen die hun weerga niet kennen, de laatste liet niet veel meer na dan zijn gitaar een heel veel mooie muziek. En gelukkig een aantal goede vrienden, want geld voor de begrafenis was er niet.

Vanavond was het door hen georganiseerde benefietconcert voor Wally Tax in Paradiso. De opbrengst van de avond voor zijn begrafenis.

Het was een indrukwekkend concert met veel mooie bijdragen van o.a. Thé Lau, Henk Hofstede, Huub van de Lubbe, Richard Janssen, Armand, Freek de Jonge en veel Outsiders.

't Is mooi dat hiermee de begrafenis betaald kan worden, maar nog beter was "the tribute to" en het feest der herinnering bij de vele artiesten en het publiek.

Zo haalde mijn buurman regelmatig zijn mondharmonica te voorschijn en begon vanuit het publiek intens mee te spelen.

Op het Nicolaas Beetsplantsoen is de Dienst Waterbeheer en Riolering bezig een ondergronds bergbezinkbassin te maken. Deze is voor de tijdelijke opvang van rioolwater tijdens hevige regenval.

Maandag hebben de leerlingen van basisschool De Kinkerhoek samen met de DWR de bouwschutting op het Nicolaas Beetsplein beschilderd. De schutting staat om een diepe bouwput waar DWR Alle 300 leerlingen van De Kinkerhoek schilderen de komende twee weken een stukje van de schutting. Per dag wordt er in groepjes geschilderd. De werkzaamheden van DWR duren nog tot en met november.

Het is onvermijdelijk dat bouwwerkzaamheden voor overlast zorgen. Dit geldt zeker voor een plein dat ook als schoolplein fungeert. DWR betrekt daarom de basisschool bij de bouwactiviteiten. Op deze wijze hoopt DWR, ondanks de overlast, begrip te kweken voor de noodzaak van de werkzaamheden.

                   Foto's: DWR

Vandaag, precies 7 jaar geleden begon ik aan mijn eerste dag als portefeuillehouder.

GeÏnstalleerd tijdens de raad van 14 april, stapte ik de volgende dag met mijn krantje, hooggespannen verwachtingen en een nog vers naar leer ruikende nieuwe "carrieretas" mijn nieuwe kantoor binnen.

Eeen feestelijke dag, ookal omdat die dag toevallig precies samen viel met mijn toen tien-jarig huwelijksjubileum en wij gememoreerd met een op bed bezorgd champagneontbijt.

De laatste jaren denk ik op 15 april altijd even aan zowel  die eerste dag in functie (raar, mijn kamer was nog niet leeg, mijn voorganger was nog aan het opruimen en zo die eerste dag was het toch echt zoeken naar iets te doen) als aan die eerste dag in het huwelijk.

Ondertussen zijn we weer zeven jaar verder en geniet ik nog steeds. Van 17 jaar getrouwd zijn, van 7 jaar portefeuillehouder zijn.

Deze keer geen lege werkdag engeen feestelijk ontbijt, maar hard werken en s'avonds samen uit eten.

Pas om 12 uur s'nachts terug van het werkbezoek in Almere met daarna nog het onvermijdelijke borreltje na.

Nu pas thuis.

Het werkbezoek was in mijn beleving een groot succes. Goed om te zien hoe anderen het echt volstrekt anders doen.

Ik ben heel benieuwd hoe de raad dit werkbezoek heeft ervaren en of het raadsleden impulsen geeft om werkwijzes te veranderen.

Ik was onder de indruk van wat ik zag, vond het erg levendig en inhoudelijk.

Je moet nooit iets copiëren en bij ons is natuurlijk alles anders, maar als dit gedachten en processen in beweging zet, vind ik dat helemaal niet erg en heb ik er graag mijn late thuiskomst en problemen met het opstaan morgen voor over.

Even los van de wijze waarop het in Almere substantieel anders gaat dan bij ons, was het daar vanavond in de besluitvorming redelijk spannend.

Tot en met de schorsing voor de finale besluitvorming was het niet helemaal zeker dat het  bestemmingsplan, met daarin het besluit om een TBS kliniek in Almere te vestigen, aangenomen zou worden.

Als niet, dan zou het college vallen.

Er stond veel op het spel, de tribune zat meer dan vol met een mix van gasten en verontruste buurtbewoners.

Voor de besluitvorming was er nog een extra debat, dat vanuit de oppositie vooral op de buhne gericht leek te zijn. Uiteindelijk werd het bestemmingsplan inclusief TBS kliniek aangenomen met (ik geloof) 21 voor en 16 tegen. De VVD als coalitiepartij stemde grotendeels tegen.

Daar waar ik uit de pers begrepen had dat de PvA dat niet zou accepteren, bleek in het echt genuanceerder te liggen: de PvdA zou de coalitie opblazen als het stemgedrag van de VVD zou betekenen dat het bestemmingsplan verworpen zou worden.

Dat gebeurde niet, dus geen crisis, alhoewel dit vast zijn sporen nalaat binnen de coalitie.

Ik genoot, spannend, levendig en heel anders .

Vanwege ons geplande bezoek om echt te kijken hoe het ergens anders ging, leek ons bezoek wel een soort Huishoudbeurs voor politici. 

Donderdag 14 April gaat de raad op werkbezoek bij de politieke markt in Almere.

Duaal of niet: veranderen doe je het best samen. Dus naast de raad en griffie gaat ook het Dagelijks Bestuur en een delegatie van het MT mee.

Ik heb er veel zin in.

We zijn net op tijd want de politieke markt is kennelijk zo'n innovatief succes dat één derde van de gemeentes al op bezoek is geweest en de griffie te Almere ondertussen heeft besloten dat deze politieke markt de laatste is waarbij er nog georganiseerd gasten worden ontvangen.

Als voorbereiding op het bezoek hebben we ook de agenda en raadsstukken ontvangen.

Als ik de lokale digitale media mag geloven, kan het nog spannend worden tijdens deze raad omdat de PvdA dreigt de coalitie op te blazen als de VVD niet instemt met het aannemen van een bestemmingsplan waarmee de komst van een TBS kliniek en feit zou worden. 

Het (nu al op het internet zichtbare, dat is echt een stevige stap vooruit in de transparantie) amendement van het CDA om juist de vestiging van de TBS kliniek uit het aan te nemen bestemmingsplan te schrappen, zou dus de verhoudingen op scherp kunnen zetten. Hetzelfde CDA pleit er gelijk ook maar voor dat als de TBS kliniek er komt, de TBS'ers dan maar gecastreerd moeten worden.

Ik ben benieuwd of van die spanning in de politieke wandelgangen van de politieke markt voor ons buitenstaanders veel  te merken zal zijn. 

Leuke weetjes:

• Waar de rest van het land nog bezig is met stadsdichters, worden er in Almere voorrondes gehouden voor de benoeming van een stadsrapper (en dat terwijl ze Ali B. al hebben).
• Vrouwelijke raadsleden zijn van plan om samen als crisisteam te gaan opereren als de mannen politieke conflicten gaan uitvechten met haantjesgedrag (update: dit bleek een 1 April grap, maar wel een met een serieuze ondertoon).  
• Minpuntje is dat er geen webloggende politici in Almere lijken te zijn, maar ja: je kan ook niet op alle vlakken tegelijkertijd vernieuwen.

Vandaag kreeg ik wel erg leuke post:

Een brief van mijzelf.

Nu onderteken ik wel vaker brieven die ik vervolgens als bewoner weer terug zie, maar nooit dan ook aan mij persoonlijk geadresseerd.

Ik spreek mijzelf hier wel netjes aan als "geachte mevrouw Maureau".

O&S doet voor ons een onderzoek naar het oordeel van bewoners over de dienstverlening en het gevoerde beleid van het stadsdeel.

Namens de stadsdeelvoorzitter sturen zij vervolgens een brief naar bewoners die door een steekproef geselecteerd zijn met de oproep om medewerking te verlenen aan het onderzoek.

Een grappige ervaring.

Donderdag was ik op de feestelijke viering van het 20-jarig jubileum van verzorgingstehuis Vondelstede, prachtig gelegen aan het Vondelpark.

Zij combineerden het jubileum met een totaal vernieuwde inrichting van begane grond en souterrain. Het zag er prachtig uit.

Met een zonnetje was goed zichtbaar hoeveel mooi uitzicht de bewoners op het Vondelpark hebben.

Als cadeau voor het jubileum was er deze driewielerfiets met hulpmotortje.

Dus mocht u een dezer dagen dit voertuig door het Vondelpark zien rijden met genietende senioren aan het roer, dan weet u waar het vandaan komt.

Vrijdagochtend was ik aanwezig op een bestuurlijke conferentie over handhaving.

De laatste jaren is handhaving een hot topic. In de eerste plaats natuurlijk vanwege de vuurwerkramp in Enschede en de brand in Volendam waaruit bleek dat niet alles wat gehandhaafd had moeten worden ook daadwerkelijk gehandhaafd werd.

Daarnaast ook omdat er van de overheid steeds meer verwacht wordt dat ze doet wat ze zegt en zegt wat ze doet: betrouwbaarder en transparanter.

We maken het elkaar met het nieuwe elan in het strenge handhavingsregime wel erg moeilijk: we houden elkaar soms aan regels die amper uit te voeren zijn, maar lijken niet te mogen overwegen of het ook met een onsje minder kan.

Met name de strenge eisen rond brandveiligheid leveren soms situaties op waarin het bijna onmogelijk of onbetaalbaar wordt om aan de gestelde eisen te voldoen (actueel voorbeeld de skatehal in Amsterdam Noord of een aantal benodigde aanpassingen aan broedplaatslocaties).

Gedogen lijkt welhaast een ontfatsoenlijke term geworden te zijn en aan de regels een onsje minder of een andere manier van handhaven zijn we nog niet helemaal toe.

Ik ondersteun van harte de wens om helder te handhaven: minder regels, beter handhaven.

In de samenwerking tussen handhavers (centraal, decentraal, vanuit de diverse diensten) valt nog een boel winst te halen, dus een discussie hierover is per definitie waardevol.

De conferentie had tot doel om prioriteiten te stellen in de handhavingsregels die we graag gezamelijk aan zouden pakken en om te kijken waar we ook regels zouden kunnen schrappen.

De prioriteiten die de discussie opleverden, verschilden volgens mij niet of nauwelijks van de prioriteiten waar elk stadsdeel nu al stevig mee aan de slag is.

Bij de te schrappen regels hadden de deelnemesr het toch wat moeilijker en dat ondanks het feit dat we een boekje voor ons neus hadden met de 527 (ca) handhavingstaken die we zoals hebben in Amsterdam.

Een aantal hele rare, zoals het handhaven op het uitschrijven van duivenwedstrijden, het afgeven van een exploitatievergunning voor draaiorgels, handhaven op het tegengaan van bespieding in de openbare ruimte (wat doe je als je op een terrasje zit en om je heen kijkt), kwamen ter discussie te staan. Maar of we daar nu veel mee opschoten?

Het lijken mij geen taken waar we dagelijks mee bezig zijn. Afschaffen van deze regels levert noch de burger, noch de handhaver veel op.

Veel interessanter zou het m.i. zijn om te kijken of

• Er nu regels zijn die echt geen hout snijden
• Er nu regels zijn die veel beter gehandhaafd kunnen worden door een slimme combinatie te maken van handhavings- en toezichsttaken
• Er nu regels zijn die de burger net zo goed zelf kan handhaven (regels bekend, burger die er last van heeft, meldt het als de regel overtreden wordt en pas dan gaan we er op af).
• Van alle regels die nu tegenstrijdig zijn (deur naar binnen open voor het bouwbesluit, deur naar buiten voor de brandweer) als handhavende overheid aan te geven welke prevaleert zodat de ondernemer/burger weet wat hij/zij moet doen

Ter conferentie werden met name aan liberale zijde ook wat regels ter discussie gesteld die ik maar al te graag wil handhaven: kapvergunningen en toezien op naleving milieuwetgeving door bedrijven.

Helaas is de overheid zelf degene die het vaakst bomen moet (of meent te moeten, daarover verschillen de meningen heftig en alleen daarom al handhaven) kappen.

Omdat het als burger je directe leefomgeving beinvloedt, zou het m.i. heel slecht zijn als de overheid zichzelf hier zomaar een niet te controleren vergunning voor zou kunnen geven.

Ik zie ook wel dat de mogenlijkheid om bezwaar te maken tegen de afgegeven vergunning de besluitvormingsprocedure vaak vertraagt, het genomen besluit in verreweg de meeste gevallen stand houdt en de controverse tussen de in beroepgaande burger en de overheid verlegd wordt, maar vind het gezien de onheroepelijkheid van de te nemen beslissing en de zorgvuldigheid van evident belang dat de burger hier de overheid goed kan controleren.

Ook de naleving van milieuwetgeving voor bedrijven die vaak midden in een woonwijk staan lijkt mij meer dan belangrijk genoeg om te handhaven.

Ik moet toegeven dat er ter conferentie wel een hele rare bijkomstigheid van deze regel werd gemeld: als iemand van de reiniging een accu langs de weg ziet staan en die meeneemt op zijn kar, krijg hij een boete omdat je geen chemisch afval op een reinigingswagen mag meenemen. Optie: laten staan en geen overtreding of een extra kar laten rijden met dubbel zoveel verkeersbewegingen.

Ik hoop dat er naar aanleiding van de conferentie veel van de verbeteringsmogelijkheden waargemaakt gaan worden en dat we binnenkort ook eens een conferentie kunnen houden over waar het wel een onsje minder kan.

Dit weekend een mooi stukje in de PS van Het Parool over FabChannel.

Ik hoop dat door dit artikel nog meer mensen aan hun internet buis gekluisterd raken, want het is een prachtig fenomeen waar ik al een tijdje regelmatig van geniet:

Thuis, aan het werk achter de computer en ondertussen de registratie van een concert in Paradiso zien: op de achtergrond, of met volledige aandacht.

Het is me zelfs al eens overkomen dat ik naar een happening zat te kijken en de gedachte daarbij te willen zijn ook onmiddelijk tot uitvoer bracht.

Afgezien van het feit dat je via Fabchannel concertregistraties met goede beeld en geluidskwaliteit kunt bekijken en beluisteren, vind ik dit een goed voorbeeld van hoe je met copyright om zou kunnen gaan.

Copyright is nog steeds een enorme belemmering om zaken via het internet te ontsluiten. Dat zal zo blijven totdat de meerderheid van "copyright houders" overtuigd raken van het feit dat ze spekkopers zijn als ze hun waar vrijgeven voor een veel groter publiek dan ze anders zouden bereiken zoals ook het artikel in Het Parool al aangeeft.

Van Copyright naar "Copyleft"

Daarnaast getuigt de hele opzet van een prettige "Pietje Bel" en pioniers mentaliteit.

Nieuwste loot aan de stam van FabChannel is een zelf bedienbaar camerastandpunt, zodat je zelf kunt bepalen vanuit welke hoek je het concert wilt volgen.

Ik kijk uit naar de expantiedriften van FabChannel: "First we take The Leidseplein, then we take De Hallen in Oud-West" lijkt me wel een aardige.

Bijna altijd worden de persberichten in ons stadsdeel uitgezet door het DB en geschreven door onze afdeling Communicatie.

Voor de besluitvorming rond De Hallen maakte de raad een uitzondering. Een gezamelijk persbericht van de fractievoorzitters.

Ik vind dat heel geslaagd.

Persbericht:

Amsterdam, 6 april 2005

Stadsdeelraad stemt in met plan voor De Hallen

Alle fracties in de Stadsdeelraad van Oud-West, met uitzondering van de fractie van De Groenen, hebben gisteravond 5 april ingestemd met het plan van het Dagelijks Bestuur voor het project De Hallen. Met de Stichting Culturele Hoofdstad Amsterdam (SCHA) starten binnenkort onderhandelingen voor een uitvoeringsovereenkomst ten bate van de ontwikkeling van de voormalige GVB-werkplaats tot een cultureel centrum. Voor de woningbouw zal het stadsdeel onderhandelingen starten met de projectontwikkelaar Deltaforte.
Rijksmonument
Het monument krijgt een culturele invulling met een tweetal theaters, een poppodium, een jazzclub en een bioscoop met circa 8 zalen. Naast deze voorzieningen is er in het monument onder meer plaats voor een bibliotheek, sportcentrum, kindercrèche, multimediacentrum, filmstudio, restaurant, eetcafé en bedrijfsruimte. SCHA zal voor de programmering van de beide theaters zorgen waarbij een aantal buurttheaters voordelig in de programmering kan worden opgenomen. De exploitatie van het geheel is in handen van SCHA.
reactie Stadsdeelraad:
Het opnemen van een aantal buurttheaters in de programmering van de beide theaters is voor de Stadsdeelraad een belangrijke eis geweest. De Stadsdeelraad heeft in haar vergadering het DB nadrukkelijk de opdracht gegeven de mogelijkheden te onderzoeken om de sportfaciliteiten toch meer uit te breiden en te waarborgen dat de bibliotheek een centrale functie in het geheel krijgt.
Woningbouw
In het plan is een verkaveling voorgesteld waarin in totaal 334 woningen zijn opgenomen. De 334 woningen zijn als volgt verdeeld; 21 WIBO woningen, 14 MIVA woningen, 58 studentenwoningen en 241 vrije sector woningen.
reactie Stadsdeelraad:
De Stadsdeelraad is op grote lijnen akkoord met de verdeling van de woningen maar heeft via het aannemen van een amendement geregeld dat de helft van de studentenwoningen in ADL-clusterwoningen en andere eventueel geclusterde woningen voor mensen met een zorgvraag worden omgezet. De Stadsdeelraad eist bovendien dat voor alle woningen altijd het Woonkeur moet gelden.
Parkeren
Het DB kiest ervoor om gefaseerd parkeergarages te realiseren. Onder de Nieuwbouw Noord zal een parkeergarage van circa 456 plaatsen worden gerealiseerd. Voor de zomer wordt een nader locatieonderzoek gedaan voor een tweede parkeergarage (met ongeveer 200 plaatsen).
reactie Stadsdeelraad:
Duidelijk is dat de parkeerdruk in de omgeving zal gaan toenemen en daar moet volgens de Stadsdeelraad een oplossing voor worden gevonden. Het is de bedoeling dat bezoekers aan De Hallen hun auto parkeren in de parkeergarages, en niet op de straten rondom De Hallen. Ook vergunninghouders moeten, eventueel op aangepaste tijden, in de parkeergarages kunnen parkeren. De Stadsdeelraad heeft daarbij besloten dat bezoekers aan het stadscentrum zoveel mogelijk moeten worden ontmoedigd om hun auto in Oud-West te parkeren zodat ook op die manier de parkeerdruk kan worden verminderd. Waar de tweede parkeergarage zal moeten komen, moet blijken uit een onderzoek dat het DB in opdracht van de Stadsdeelraad gaat uitvoeren. In dat onderzoek worden de locaties Bilderdijkgracht (tussen Kwakersstraat en Kinkerstraat) en Bilderdijkgracht (tussen De Clercqstraat en Kwakersstraat) nader onderzocht.
Openbare ruimte en verkeer
Er wordt sterk ingezet op kwaliteit en openbaarheid van de binnenterreinen. Dit betekent dat er ook woningen komen met hun adres op het binnenterrein en dat publieke ruimte en privégebied meer vloeiend in elkaar overgaan. De inrit van de parkeergarage is verplaatst naar de Bilderdijkkade in plaats van de Kwakersstraat.
reactie Stadsdeelraad:
De Stadsdeelraad heeft via een motie besloten om van het Bellamyplein (aan de zijde van De Hallen) een voetgangersgebied te maken, waar enkel toeleveranciers toegang toe krijgen. In de binnenring van de overige twee zijden worden parkeerplekken opgeheven en wordt extra groen aangebracht, terwijl aan de buitenzijde schuin geparkeerd zal kunnen gaan worden. Aan de Bilderdijkgracht (kadekant van De Hallen) komt een groene autoparkeervrije wandelpromenade. De parkeerplekken die door deze ingreep wegvallen worden onder meer gecompenseerd in de (nog te bouwen) WG-Oost parkeergarage. Om massa's fietsen in het straatbeeld te voorkomen heeft de Stadsdeelraad besloten om inpandige en ondergrondse fietsparkeergelegenheid mogelijk te maken. Alternatief openbaar vervoer naar De Hallen moet mogelijk worden met fluisterbootjes en daarom heeft de Stadsdeelraad via een motie besloten om aan de Bilderdijkkade een aanlegsteiger, voor onder meer fluisterbootjes, te bouwen.
Verder heeft de Stadsdeelraad besloten dat er een extra meetpunt bij de Kwakersstraat/Bilderdijkgracht komt zodat de luchtkwaliteit gemonitored kan worden

Nadere inlichtingen:
Voor meer informatie over de uitkomst van de stadsdeelraadvergadering kunt u contact opnemen met de fractievoorzitters.

Vrijdag ging ik naarmate de dag vorderde steeds vaker rillen en gloeien.  Toch door tot en met de afscheidsreceptie van een zeer gewaardeerde collega.

Niet meer naar een gezamelijk turks buurtdiner en ook niet meer naar de 50e verjaardag van mijn commissievoorzitter.

Ik kwam thuis met koorts en dook mijn bed in.

Na 13 uur slaap voelt het een stuk beter en is de koorts gelukkig weer weg.

                           Foto: Emmelie Versteeg

In de raadszaal waar de avond daarvoor zo'n 100 buurtbewoners de raadsvergadering over De Hallen volgde, openden Pieter Zuidema en ik samen de tentoonstelling De verbeeldingswereld van Chagall.

150 etsen, litho's en houtsnedes van Marc Chagall op diverse plekken in Oud-West.

Trots.

Via de Chagall's in de etalages in de Bellamybuurt naar de WG-Expozaal op het WG-terrein waar ook nog eens 72 werken hangen en dat alles met de bezielende tekst en uitleg van Pieter Zuidema die heel erg veel weet over leven en werk van Chagall en dat nog eens heel toegankelijk kan vertellen ook.

Het is echt de moeite waard om de tentoonstelling te bekijken, de etalagewandeling te maken of een van de workshops of lezingen te bezoeken.

De stadsdeelraad stemde afgelopen dinsdag bijna unaniem voor de plannen van De Hallen.

Aan de kop van de tafel zit het Dagelijks Bestuur dat wel heel instemmend keek, maar niet mag stemmen.

Dinsdagavond hebben we de raadsvergadering over de planontwikkeling voor De Hallen.

Na een voorbereidingsperiode van zo'n tien jaar, veranderende plannen, nieuwe ontwikkelaars en met name de laatste maanden een intensief voortraject met informatieavonden, spreekuren, hoorzitting, bewonersavond en commissievergadering, ligt morgen dan de besluitvorming door de raad voor.

Een belangrijk en historisch voorstel dat morgen voor ligt. Als het voorstel wordt aangenomen, dan kan de realisatie van al deze plannen van start gaan.

Na zolang voorbereiden en plannen maken, mag het er nu wel van komen.

De plannen zijn volgens mij een unieke aanwinst voor Oud-West en de stad zolang we in ons enthousiasme ook goed voor ogen houden dat het risico op geluidsoverlast en intensieve verkeersstromen opgelost moeten worden met alle oplossingen die daar voor zijn.

In de PS van het Parool van afgelopen zaterdag werden de plannen twee keer zijdelings, maar beide keren positief genoemd.

De juniorcorrespondentes Fanny en Alma hadden "nog een remise voor Harry de Winter" opgenomen in hun verkiezingsprogramma als gekozen burgemeesters.

Daarnaast noemde de in het kader van Mijn Amsterdam geinterviewde Jeannette Smit,directeur van Bellevue/Nieuwe de la Mar  Harry de Winter als favoriete Amsterdammer vanwege de goede dingen die hij met De Kring en De Hallen voor Amsterdam deed.

Even los van het gegeven dat het in de publiciteit moeite kost om duidelijk te maken dat De Hallen meer is dan alleen Harry de Winter, zijn dat positieve voortekenen zo aan de vooravond van onze besluitvorming.

Het klinkt als een reclame voor luiers van Libero, het was heel wat anders.

Vanaf vrijdag 1 april was ons computersysteem in migatie met codenaam Up&Go.

En de operatie deed zijn naam eer aan.

De hele afdeling I&A kwam Up, bracht het hele weekend op het stadsdeelkantoor door en maandag was het Go voor onze 275 computerwerkplekken en natuurlijk de vitale systemen van burgerzaken en de publieksservice.

Vrijdag één dagje merken wat je wereld tegenwoordig nog waard is zonder email en internet (ik had de hele dag afspraken buiten de deur, dus het ging mij goed af). Een strategische zet want dan kun je weer heel erg gaan waarderen dat normaal gesproken eigenlijk alles het altijd doet bij ons.

Maandagochtend veel mensen met ingespannen hoofden omdat ze opnieuw een wachtwoord in moesten toetsen wat ze netjes van te voren gestuurd was met de aanbeveling dit uit te printen en bij de computer te leggen, hetgeen natuurlijk niet iedereen gedaan had.

Ook bij mij bleek het mailtje toch heel strategisch onderop de derde stapel op mijn bureau te liggen, maar eigen schuld.

Daarna even wennen aan het nieuwe uiterlijk van de nieuwe groupwise versie voor agenda en email (je blijkt toch altijd weer conservatiever dan je dacht en verandering op je beeldscherm voor je meest dagelijkse handelingen is even wennen).

De helpdesk zat na een zondagdienst tot  tien uur s'avonds om acht uur al achter de telefoon voor hulpvragen.

Een grote operatie, goed gepland, veel overwerk en hoewel veel mensen duidelijk een beetje van slag waren door het wennen aan het nieuwe, bijna geen incidenten. Grote klasse. Maar ja, dat vergeten we bijna met zijn allen dan te zeggen omdat iedereen het te druk heeft met zijn eigen werkplekje.

Winstpunten nu al:

In de email is zichtbaar of de mail al beantwoord is (lang gekoesterde hartewens van collega Werner).

We kunnen nu gebruik maken van USB poorten: voor de PDA bezitters en digitale fotografen een echte aanwinst.

En naar analogie van de luierreclame: we houden het weer even veilig en droog terwijl de bewegingsvrijheid vergroot is.

Als je vanuit alle hoeken van je mailbox en contactpersonen met dezelfde tekst benaderd wordt, dan is het een maatschappelijk verantwoorde kettingbrief:

Duizenden vluchtelingen die langer dan vijf jaar geleden naar Nederland kwamen en hier asiel aanvroegen, zijn in een uitzichtloze situatie terechtgekomen. Zij dreigen te worden uitgewezen. In heel veel gevallen is dit onmogelijk en onmenselijk. Er zou een ruimhartig pardon moeten komen voor deze groep vluchtelingen. Welke weg staat daarvoor nog open? Een verzoek aan iemand die boven de partijen staat. Lees bijgaande brief aan Koningin Beatrix, vorstin der Nederlanden, met het verzoek ter ere van haar 25 jarig jubileum op 30 april a.s. dit specifiek pardon aan deze duizenden vluchtelingen te helpen verlenen! Voel je niet machteloos. Laat je stem meeklinken door ondertekening van dit verzoek om een royaal gebaar.

Raad het plaatje.

Spreek er schande van of herken de moederliefde.

Één hint: ik was dichter bij de burger dan D66 vandaag.

Vandaag weer de buurt in met een van de buurtregisseurs van de politie.

Over elke straat van zijn wijk had hij wel dingen te vertellen die ik niet wist, en soms ook andersom.

Mooi moment, toen we langs één van onze containers kwamen waar een boel rotzooi omheen lag, de buurtregisseur pakt meteen zijn telefoon en belt de verantwoordelijke bij wijkbeheer en het wordt geregeld. Mooie samenwerking en het ziet er daarna weer beter uit.

We dronken een kop koffie in het inloophuis voor daklozen aan de Bilderdijkstraat waar het om vijf over negen alweer vol zat voor de dag en waar zoals elke vrijdag warm gegeten werd. Met een budget van 40 euro wordt er voor honderd man gekookt.

Juist in dit buurtje komen veel daklozen. Samen met de politie en andere instanties proberen we met een mix van zorg, activiteiten en verstoring zowel de daklozen te helpen als de overlast tegen te gaan. Toch blijft het ellendig als je zo'n grote groep mensen met weinig perspectief bij elkaar ziet.

Na 1,5 uur wandelen ben je weer behoorlijk bijgepraat en zijn er altijd wel een paar zaken waarvan we afspreken dat wij er vanuit het stadsdeel gaan kijken of we daar iets aan kunnen doen.

Zie gisteren, zou ik bijna zeggen.

Nog 8 vergaderingen, 3 besprekingen, 3 bestuurlijke feestelijkheden en 3 andere afspraken te gaan en het is vakantie.

Vrijdagavond 23.30 start mijn weekje vakantie.

Daarom vanavond naast de (bestuurlijke) roddels over de stand van van zaken rond en in het stadhuis, nog maar weer eens tig mailtjes.

Ik ben sinds jaar en dag een fan van digitale innovatie, maar heb soms last van de massale impact van het voortschrijdend en uitdijend effect ervan.

Vanavond stuk geslagen met beantwoorden van emails en uitzetten van ideetjes, ook weer via email.

Soms moet ik in de snelheid oppassen dat ik in mijn emailtaal niet gebruik maak van allerlei afkortingen of woordverhaspelingen die in chat en digitaal verkeer heel gebruikelijk zijn, maar bestuurlijk toch wat minder bekend.

Als iemand me morgen vraagt wat ik vanavond gedaan heb, vind ik "emailen" als antwoord toch wat mager klinken.

Ik betrap mezelf er soms op dat ik zeg, "als je echt meteen antwoord wil, bel dan of val binnen" want email is niet meer altijd de snelle directe oplossing die het 4 jaar geleden was.

"l8terz" denk ik dan soms als ik die hele lijst met emails zie.

Op alle fronten wordt merkbaar dat we weer richting de verkiezingen gaan, al was het maar op de wildplakzuil aan ons stadsdeelkantoor waar ik sinds kort bij het parkeren van mijn fiets steeds tegen deze posters aan kijk.

Deze campagneposter is een doordenkertje.

Ik weet niet hoe het andere lezers vergaat, maar mijn eerste reactie is: dan had u uw auto maar niet verkeerd moeten parkeren of niet betalen, mevrouw Bruines.

Het geïrriteerd op je klokje kijken, suggereert dat je vindt dat de gemeente fout handelt als zij foutparkeerders of niet betalers een krachtige stimulans geeft om dat de volgende keer niet meer te doen. Dat kan vast de bedoeling niet zijn.

Dus zit er vast meer achter.

De achterliggende vraag, wie straft de gemeente als ze iets niet goed doet,  terwijl ze wel allerlei (soms irritante ) maatregelen heeft om burgers zich aan de regels te laten houden, vind ik een hele goede en dezer dagen ook zeer actuele vraag.

Alleen jammer dat het antwoord er niet bijstaat. Of zou (de link naar de website van) D66 het antwoord zijn?

Om misverstanden te voorkomen: ik ben tevreden over het feit dat we in Oud-West de wielklem hebben afgeschaft:  klantvriendelijker, goedkoper maar toch stringent handhaven.

Mijn fiets heeft overigens nog nooit een wielklem gehad en mocht hij ooit losgeknipt en weggehaald worden (in de buurt van het stadhuis bijvoorbeeld) dan voorziet de gemeente in een antwoord over wat als ze wat fout doet; begin een proefproces want wij zijn ook wel benieuwd of dit eigenlijk wel kan.

Ik dacht nog wel even tijd te hebben vanavond.

Ik kom er voor de zoveelste keer achter dat ik financiële stukken echt zeker 25 keer zo langzaam tot mij neem als de rest (en dat het tegelijkertijd een concert bekijken ook niet echt helpt bij de concentratie).

Avond weg.

Dit weekend veel weg geweest, veel cultuur en jong talent.

Vrijdagavond bezochten wij in buurttheater De Cameleon een dubbeloptreden van Maartje Teussink en Daan Hofman met begeleiding. Beiden belofstes voor de toekomst. Een dame met mooie stevige stem en mooie liedjes, een heer met mooie stem, mooie teksten en verrassend veel wisselingen in instrumenten en stijlen. Dat wat zij samen deden klonk ook heel goed. Ik was een beetje gammel, maar ben blij dat ik toch gegaan ben.

Een groot deel van de zaterdag zaten wij aan aan het 

theaterdiner

Diavolo in Corpo

Een staaltje pure logistiek: 65 spelers, 20 ondersteuners in techniek, coaching en muziek, 65 ouders in het publiek, veel leerlingen in de catering en een 5 gangen diner voor publiek en de hele cast.

5 uur lang spektakel afgewisseld door lekker eten in de zaal of aan een ellenlange tafel in de schoolgang warbij de controverse tussen Carmen, Seline en Jose langs en soms op de tafel met veel élan doorgeacteerd werd.

Het toneelspel,

decor

Petje af voor zoveel enthousiasme, organisatie en talent.

The notion that "we" has to become "all of us"

Soms klinken dingen in het engels toch net weer anders, dit klonk, vond ik, erg mooi.

Niet dat de notie onbekend was, integendeel.

Na de moord op Theo Van Gogh is in navolging van "Wij Amsterdammers" en het verhaal van wethouder Aboutaleb over het vergroten van de "wij-groep" de vertaling van deze notie bijna een Amsterdams mantra geworden.

Dusdanig dat ik afgelopen week op mijn vrije ochtend naar het stadhuis toog voor een lezing van Jessica Stern over terrorisme.  Dat had ik een half jaar geleden niet gedacht.

Al helemaal niet dat ik uit Amerika iets zou willen leren over terrorismebestrijding.

Ik ben blij dat ik toch gegaan ben, want ik was onder de indruk van niet alleen die ene zin.

Haar observaties leken in het geheel niet uit de lichtelijk overspannen terrorisme bestrijdende Amerikaanse politiek te komen.

Voor mijn gevoel: eindelijk thuis.

Ik heb twee inspirerende dagen achter de rug.

Woensdag gevuld met een lezing over terrorisme en met een langdurige sessie archtectenselectie voor een van onze Brede Scholen. Donderdag directeurenconferentie over Ouderbetrokkenheid in de breedste zin van het woord.

Het heeft allemaal meer met elkaar te maken dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.

Na twee dagen heel veel opbrengsten, observaties en redenenen voor een stukje.

Net thuis want de directeurenconfenertie werd afgesloten met een etentje, is het even op: information overload en battery low.

Ondanks het feit dat mijn vrije tijd morgen nu al vergeven is aan een concert waar ik graag naar toe wil en er weinig inhaalslag zal zijn, geef ik toe : ik wil wel, de pen jeukt, maar de gaap overheerst.

Ik geef toe en ga naar bed.

Dinsdag 19 April was de 2e Dag van de Leerplicht.

Speciaal bedoeld om de Leerplicht nog eens extra extra onder de aandacht te brengen. Voor deze dag waren een aantal voorbeeld activiteiten ontwikkeld waar wij de lesbrief met posterontwerp uit kozen.

In dit kader ging ik samen met onze twee leerplichtambtenaren op bezoek bij een van onze scholen om te praten over het hoe en waarom van de leerplicht en natuurlijk ook om de prijs uit te delen.

Zo stond ik opeens voor de klas met een interactief lesje leerplicht. Samen met de echte juf en de leerplichtambtenaren konden we zo nog wat tips meegeven voor deze groep 8 die bijna aan de stap naar het voortgezet onderwijs begint.

De twee prijswinnaressen Hanne en Titia hadden met hun posterontwerp de invalshoek van het leerrecht gekozen: ieder kind heeft recht op onderwijs.

Een mooie en betrokken invalshoek die ook goed terug te zien was in hun posterontwerp.

De poster krijgt een ereplaatsje bij de leerplichtambtenaren die wel graag de poster, maar de kinderen liever niet uit hoofde van hun functie terugzien.

Zondag was er Ezeltjesdag bij kinderboerderij de Zimmerhoeve en Buurthuis De Havelaar.

De ezeltjesdag wordt vaker gehouden ook in Oud-West, er bestaat zelfs een stichting ezeltjesdag

De opkomst was fantastisch, toch zeker 350 mensen. Vanwege het mooie weer leek het rond grasveld en zandbak nog het meest op Het Vondelpark op een zonnige zondag.

Veel ezels, leuke activiteiten, heel veel bekenden, druk met een heel ontspannen sfeertje waarbij bijna iedereen ook lang bleef hangen.

Met als thema Wild West, pittige chili con carne, countrymuziek schallend over het grasveld, een wereldkoor (met daarin twee juffen, dus de aandacht van de massaal toegestroomde kindertjes uit de klas was aandoenlijk) en een erg leuke countryband: Rootsclub.

Een echt buurtfeest.

Ezels en sociale cohesie doen het uitstekend samen.

Vorige week vrijdag was ik bij het afscheid van Jan Coen Hellendoorn, voormalig stadsdeelvoorzitter in Oud-Zuid.

Hij had een mooi afscheid vanuit filmhuis Rialto, gelardeerd met culturele toespraken en een hele mooie film over Carel Willink gemaakt door leerlingen van het voortgezet onderwijs uit Oud-Zuid.

Jammer dat hij vertrok, maar daar ga je als buurvrouw-collega niet over.  

Afscheid uit een politieke functie is volgens mij zelden aangenaam.

Gepland of ongepland: het afkicken, na afloop en niet meer midden in alle besluitvormingsprocessen staan, lijkt me vreselijk wennen.

Één lichtpuntje zag ik wel: je kunt eens een aantal kritische bespiegelingen los laten over het wel en wee van bestuurlijk Amsterdam zonder dat je daar direct de volgende dag last van hebt omdat je op tenen bent gaan staan.

En die kritische bespiegelingen kwamen.

In de week dat de paus en prins Rainier onder veel media aandacht stierven, kneep ook Wally Tax er achter zijn keukentafel tussenuit.

De eerste twee hadden begrafenissen die hun weerga niet kennen, de laatste liet niet veel meer na dan zijn gitaar een heel veel mooie muziek. En gelukkig een aantal goede vrienden, want geld voor de begrafenis was er niet.

Vanavond was het door hen georganiseerde benefietconcert voor Wally Tax in Paradiso. De opbrengst van de avond voor zijn begrafenis.

Het was een indrukwekkend concert met veel mooie bijdragen van o.a. Thé Lau, Henk Hofstede, Huub van de Lubbe, Richard Janssen, Armand, Freek de Jonge en veel Outsiders.

't Is mooi dat hiermee de begrafenis betaald kan worden, maar nog beter was "the tribute to" en het feest der herinnering bij de vele artiesten en het publiek.

Zo haalde mijn buurman regelmatig zijn mondharmonica te voorschijn en begon vanuit het publiek intens mee te spelen.

Op het Nicolaas Beetsplantsoen is de Dienst Waterbeheer en Riolering bezig een ondergronds bergbezinkbassin te maken. Deze is voor de tijdelijke opvang van rioolwater tijdens hevige regenval.

Maandag hebben de leerlingen van basisschool De Kinkerhoek samen met de DWR de bouwschutting op het Nicolaas Beetsplein beschilderd. De schutting staat om een diepe bouwput waar DWR Alle 300 leerlingen van De Kinkerhoek schilderen de komende twee weken een stukje van de schutting. Per dag wordt er in groepjes geschilderd. De werkzaamheden van DWR duren nog tot en met november.

Het is onvermijdelijk dat bouwwerkzaamheden voor overlast zorgen. Dit geldt zeker voor een plein dat ook als schoolplein fungeert. DWR betrekt daarom de basisschool bij de bouwactiviteiten. Op deze wijze hoopt DWR, ondanks de overlast, begrip te kweken voor de noodzaak van de werkzaamheden.

                   Foto's: DWR

Vandaag, precies 7 jaar geleden begon ik aan mijn eerste dag als portefeuillehouder.

GeÏnstalleerd tijdens de raad van 14 april, stapte ik de volgende dag met mijn krantje, hooggespannen verwachtingen en een nog vers naar leer ruikende nieuwe "carrieretas" mijn nieuwe kantoor binnen.

Eeen feestelijke dag, ookal omdat die dag toevallig precies samen viel met mijn toen tien-jarig huwelijksjubileum en wij gememoreerd met een op bed bezorgd champagneontbijt.

De laatste jaren denk ik op 15 april altijd even aan zowel  die eerste dag in functie (raar, mijn kamer was nog niet leeg, mijn voorganger was nog aan het opruimen en zo die eerste dag was het toch echt zoeken naar iets te doen) als aan die eerste dag in het huwelijk.

Ondertussen zijn we weer zeven jaar verder en geniet ik nog steeds. Van 17 jaar getrouwd zijn, van 7 jaar portefeuillehouder zijn.

Deze keer geen lege werkdag engeen feestelijk ontbijt, maar hard werken en s'avonds samen uit eten.

Pas om 12 uur s'nachts terug van het werkbezoek in Almere met daarna nog het onvermijdelijke borreltje na.

Nu pas thuis.

Het werkbezoek was in mijn beleving een groot succes. Goed om te zien hoe anderen het echt volstrekt anders doen.

Ik ben heel benieuwd hoe de raad dit werkbezoek heeft ervaren en of het raadsleden impulsen geeft om werkwijzes te veranderen.

Ik was onder de indruk van wat ik zag, vond het erg levendig en inhoudelijk.

Je moet nooit iets copiëren en bij ons is natuurlijk alles anders, maar als dit gedachten en processen in beweging zet, vind ik dat helemaal niet erg en heb ik er graag mijn late thuiskomst en problemen met het opstaan morgen voor over.

Even los van de wijze waarop het in Almere substantieel anders gaat dan bij ons, was het daar vanavond in de besluitvorming redelijk spannend.

Tot en met de schorsing voor de finale besluitvorming was het niet helemaal zeker dat het  bestemmingsplan, met daarin het besluit om een TBS kliniek in Almere te vestigen, aangenomen zou worden.

Als niet, dan zou het college vallen.

Er stond veel op het spel, de tribune zat meer dan vol met een mix van gasten en verontruste buurtbewoners.

Voor de besluitvorming was er nog een extra debat, dat vanuit de oppositie vooral op de buhne gericht leek te zijn. Uiteindelijk werd het bestemmingsplan inclusief TBS kliniek aangenomen met (ik geloof) 21 voor en 16 tegen. De VVD als coalitiepartij stemde grotendeels tegen.

Daar waar ik uit de pers begrepen had dat de PvA dat niet zou accepteren, bleek in het echt genuanceerder te liggen: de PvdA zou de coalitie opblazen als het stemgedrag van de VVD zou betekenen dat het bestemmingsplan verworpen zou worden.

Dat gebeurde niet, dus geen crisis, alhoewel dit vast zijn sporen nalaat binnen de coalitie.

Ik genoot, spannend, levendig en heel anders .

Vanwege ons geplande bezoek om echt te kijken hoe het ergens anders ging, leek ons bezoek wel een soort Huishoudbeurs voor politici. 

Donderdag 14 April gaat de raad op werkbezoek bij de politieke markt in Almere.

Duaal of niet: veranderen doe je het best samen. Dus naast de raad en griffie gaat ook het Dagelijks Bestuur en een delegatie van het MT mee.

Ik heb er veel zin in.

We zijn net op tijd want de politieke markt is kennelijk zo'n innovatief succes dat één derde van de gemeentes al op bezoek is geweest en de griffie te Almere ondertussen heeft besloten dat deze politieke markt de laatste is waarbij er nog georganiseerd gasten worden ontvangen.

Als voorbereiding op het bezoek hebben we ook de agenda en raadsstukken ontvangen.

Als ik de lokale digitale media mag geloven, kan het nog spannend worden tijdens deze raad omdat de PvdA dreigt de coalitie op te blazen als de VVD niet instemt met het aannemen van een bestemmingsplan waarmee de komst van een TBS kliniek en feit zou worden. 

Het (nu al op het internet zichtbare, dat is echt een stevige stap vooruit in de transparantie) amendement van het CDA om juist de vestiging van de TBS kliniek uit het aan te nemen bestemmingsplan te schrappen, zou dus de verhoudingen op scherp kunnen zetten. Hetzelfde CDA pleit er gelijk ook maar voor dat als de TBS kliniek er komt, de TBS'ers dan maar gecastreerd moeten worden.

Ik ben benieuwd of van die spanning in de politieke wandelgangen van de politieke markt voor ons buitenstaanders veel  te merken zal zijn. 

Leuke weetjes:

• Waar de rest van het land nog bezig is met stadsdichters, worden er in Almere voorrondes gehouden voor de benoeming van een stadsrapper (en dat terwijl ze Ali B. al hebben).
• Vrouwelijke raadsleden zijn van plan om samen als crisisteam te gaan opereren als de mannen politieke conflicten gaan uitvechten met haantjesgedrag (update: dit bleek een 1 April grap, maar wel een met een serieuze ondertoon).  
• Minpuntje is dat er geen webloggende politici in Almere lijken te zijn, maar ja: je kan ook niet op alle vlakken tegelijkertijd vernieuwen.

Vandaag kreeg ik wel erg leuke post:

Een brief van mijzelf.

Nu onderteken ik wel vaker brieven die ik vervolgens als bewoner weer terug zie, maar nooit dan ook aan mij persoonlijk geadresseerd.

Ik spreek mijzelf hier wel netjes aan als "geachte mevrouw Maureau".

O&S doet voor ons een onderzoek naar het oordeel van bewoners over de dienstverlening en het gevoerde beleid van het stadsdeel.

Namens de stadsdeelvoorzitter sturen zij vervolgens een brief naar bewoners die door een steekproef geselecteerd zijn met de oproep om medewerking te verlenen aan het onderzoek.

Een grappige ervaring.

Donderdag was ik op de feestelijke viering van het 20-jarig jubileum van verzorgingstehuis Vondelstede, prachtig gelegen aan het Vondelpark.

Zij combineerden het jubileum met een totaal vernieuwde inrichting van begane grond en souterrain. Het zag er prachtig uit.

Met een zonnetje was goed zichtbaar hoeveel mooi uitzicht de bewoners op het Vondelpark hebben.

Als cadeau voor het jubileum was er deze driewielerfiets met hulpmotortje.

Dus mocht u een dezer dagen dit voertuig door het Vondelpark zien rijden met genietende senioren aan het roer, dan weet u waar het vandaan komt.

Vrijdagochtend was ik aanwezig op een bestuurlijke conferentie over handhaving.

De laatste jaren is handhaving een hot topic. In de eerste plaats natuurlijk vanwege de vuurwerkramp in Enschede en de brand in Volendam waaruit bleek dat niet alles wat gehandhaafd had moeten worden ook daadwerkelijk gehandhaafd werd.

Daarnaast ook omdat er van de overheid steeds meer verwacht wordt dat ze doet wat ze zegt en zegt wat ze doet: betrouwbaarder en transparanter.

We maken het elkaar met het nieuwe elan in het strenge handhavingsregime wel erg moeilijk: we houden elkaar soms aan regels die amper uit te voeren zijn, maar lijken niet te mogen overwegen of het ook met een onsje minder kan.

Met name de strenge eisen rond brandveiligheid leveren soms situaties op waarin het bijna onmogelijk of onbetaalbaar wordt om aan de gestelde eisen te voldoen (actueel voorbeeld de skatehal in Amsterdam Noord of een aantal benodigde aanpassingen aan broedplaatslocaties).

Gedogen lijkt welhaast een ontfatsoenlijke term geworden te zijn en aan de regels een onsje minder of een andere manier van handhaven zijn we nog niet helemaal toe.

Ik ondersteun van harte de wens om helder te handhaven: minder regels, beter handhaven.

In de samenwerking tussen handhavers (centraal, decentraal, vanuit de diverse diensten) valt nog een boel winst te halen, dus een discussie hierover is per definitie waardevol.

De conferentie had tot doel om prioriteiten te stellen in de handhavingsregels die we graag gezamelijk aan zouden pakken en om te kijken waar we ook regels zouden kunnen schrappen.

De prioriteiten die de discussie opleverden, verschilden volgens mij niet of nauwelijks van de prioriteiten waar elk stadsdeel nu al stevig mee aan de slag is.

Bij de te schrappen regels hadden de deelnemesr het toch wat moeilijker en dat ondanks het feit dat we een boekje voor ons neus hadden met de 527 (ca) handhavingstaken die we zoals hebben in Amsterdam.

Een aantal hele rare, zoals het handhaven op het uitschrijven van duivenwedstrijden, het afgeven van een exploitatievergunning voor draaiorgels, handhaven op het tegengaan van bespieding in de openbare ruimte (wat doe je als je op een terrasje zit en om je heen kijkt), kwamen ter discussie te staan. Maar of we daar nu veel mee opschoten?

Het lijken mij geen taken waar we dagelijks mee bezig zijn. Afschaffen van deze regels levert noch de burger, noch de handhaver veel op.

Veel interessanter zou het m.i. zijn om te kijken of

• Er nu regels zijn die echt geen hout snijden
• Er nu regels zijn die veel beter gehandhaafd kunnen worden door een slimme combinatie te maken van handhavings- en toezichsttaken
• Er nu regels zijn die de burger net zo goed zelf kan handhaven (regels bekend, burger die er last van heeft, meldt het als de regel overtreden wordt en pas dan gaan we er op af).
• Van alle regels die nu tegenstrijdig zijn (deur naar binnen open voor het bouwbesluit, deur naar buiten voor de brandweer) als handhavende overheid aan te geven welke prevaleert zodat de ondernemer/burger weet wat hij/zij moet doen

Ter conferentie werden met name aan liberale zijde ook wat regels ter discussie gesteld die ik maar al te graag wil handhaven: kapvergunningen en toezien op naleving milieuwetgeving door bedrijven.

Helaas is de overheid zelf degene die het vaakst bomen moet (of meent te moeten, daarover verschillen de meningen heftig en alleen daarom al handhaven) kappen.

Omdat het als burger je directe leefomgeving beinvloedt, zou het m.i. heel slecht zijn als de overheid zichzelf hier zomaar een niet te controleren vergunning voor zou kunnen geven.

Ik zie ook wel dat de mogenlijkheid om bezwaar te maken tegen de afgegeven vergunning de besluitvormingsprocedure vaak vertraagt, het genomen besluit in verreweg de meeste gevallen stand houdt en de controverse tussen de in beroepgaande burger en de overheid verlegd wordt, maar vind het gezien de onheroepelijkheid van de te nemen beslissing en de zorgvuldigheid van evident belang dat de burger hier de overheid goed kan controleren.

Ook de naleving van milieuwetgeving voor bedrijven die vaak midden in een woonwijk staan lijkt mij meer dan belangrijk genoeg om te handhaven.

Ik moet toegeven dat er ter conferentie wel een hele rare bijkomstigheid van deze regel werd gemeld: als iemand van de reiniging een accu langs de weg ziet staan en die meeneemt op zijn kar, krijg hij een boete omdat je geen chemisch afval op een reinigingswagen mag meenemen. Optie: laten staan en geen overtreding of een extra kar laten rijden met dubbel zoveel verkeersbewegingen.

Ik hoop dat er naar aanleiding van de conferentie veel van de verbeteringsmogelijkheden waargemaakt gaan worden en dat we binnenkort ook eens een conferentie kunnen houden over waar het wel een onsje minder kan.

Dit weekend een mooi stukje in de PS van Het Parool over FabChannel.

Ik hoop dat door dit artikel nog meer mensen aan hun internet buis gekluisterd raken, want het is een prachtig fenomeen waar ik al een tijdje regelmatig van geniet:

Thuis, aan het werk achter de computer en ondertussen de registratie van een concert in Paradiso zien: op de achtergrond, of met volledige aandacht.

Het is me zelfs al eens overkomen dat ik naar een happening zat te kijken en de gedachte daarbij te willen zijn ook onmiddelijk tot uitvoer bracht.

Afgezien van het feit dat je via Fabchannel concertregistraties met goede beeld en geluidskwaliteit kunt bekijken en beluisteren, vind ik dit een goed voorbeeld van hoe je met copyright om zou kunnen gaan.

Copyright is nog steeds een enorme belemmering om zaken via het internet te ontsluiten. Dat zal zo blijven totdat de meerderheid van "copyright houders" overtuigd raken van het feit dat ze spekkopers zijn als ze hun waar vrijgeven voor een veel groter publiek dan ze anders zouden bereiken zoals ook het artikel in Het Parool al aangeeft.

Van Copyright naar "Copyleft"

Daarnaast getuigt de hele opzet van een prettige "Pietje Bel" en pioniers mentaliteit.

Nieuwste loot aan de stam van FabChannel is een zelf bedienbaar camerastandpunt, zodat je zelf kunt bepalen vanuit welke hoek je het concert wilt volgen.

Ik kijk uit naar de expantiedriften van FabChannel: "First we take The Leidseplein, then we take De Hallen in Oud-West" lijkt me wel een aardige.

Bijna altijd worden de persberichten in ons stadsdeel uitgezet door het DB en geschreven door onze afdeling Communicatie.

Voor de besluitvorming rond De Hallen maakte de raad een uitzondering. Een gezamelijk persbericht van de fractievoorzitters.

Ik vind dat heel geslaagd.

Persbericht:

Amsterdam, 6 april 2005

Stadsdeelraad stemt in met plan voor De Hallen

Alle fracties in de Stadsdeelraad van Oud-West, met uitzondering van de fractie van De Groenen, hebben gisteravond 5 april ingestemd met het plan van het Dagelijks Bestuur voor het project De Hallen. Met de Stichting Culturele Hoofdstad Amsterdam (SCHA) starten binnenkort onderhandelingen voor een uitvoeringsovereenkomst ten bate van de ontwikkeling van de voormalige GVB-werkplaats tot een cultureel centrum. Voor de woningbouw zal het stadsdeel onderhandelingen starten met de projectontwikkelaar Deltaforte.
Rijksmonument
Het monument krijgt een culturele invulling met een tweetal theaters, een poppodium, een jazzclub en een bioscoop met circa 8 zalen. Naast deze voorzieningen is er in het monument onder meer plaats voor een bibliotheek, sportcentrum, kindercrèche, multimediacentrum, filmstudio, restaurant, eetcafé en bedrijfsruimte. SCHA zal voor de programmering van de beide theaters zorgen waarbij een aantal buurttheaters voordelig in de programmering kan worden opgenomen. De exploitatie van het geheel is in handen van SCHA.
reactie Stadsdeelraad:
Het opnemen van een aantal buurttheaters in de programmering van de beide theaters is voor de Stadsdeelraad een belangrijke eis geweest. De Stadsdeelraad heeft in haar vergadering het DB nadrukkelijk de opdracht gegeven de mogelijkheden te onderzoeken om de sportfaciliteiten toch meer uit te breiden en te waarborgen dat de bibliotheek een centrale functie in het geheel krijgt.
Woningbouw
In het plan is een verkaveling voorgesteld waarin in totaal 334 woningen zijn opgenomen. De 334 woningen zijn als volgt verdeeld; 21 WIBO woningen, 14 MIVA woningen, 58 studentenwoningen en 241 vrije sector woningen.
reactie Stadsdeelraad:
De Stadsdeelraad is op grote lijnen akkoord met de verdeling van de woningen maar heeft via het aannemen van een amendement geregeld dat de helft van de studentenwoningen in ADL-clusterwoningen en andere eventueel geclusterde woningen voor mensen met een zorgvraag worden omgezet. De Stadsdeelraad eist bovendien dat voor alle woningen altijd het Woonkeur moet gelden.
Parkeren
Het DB kiest ervoor om gefaseerd parkeergarages te realiseren. Onder de Nieuwbouw Noord zal een parkeergarage van circa 456 plaatsen worden gerealiseerd. Voor de zomer wordt een nader locatieonderzoek gedaan voor een tweede parkeergarage (met ongeveer 200 plaatsen).
reactie Stadsdeelraad:
Duidelijk is dat de parkeerdruk in de omgeving zal gaan toenemen en daar moet volgens de Stadsdeelraad een oplossing voor worden gevonden. Het is de bedoeling dat bezoekers aan De Hallen hun auto parkeren in de parkeergarages, en niet op de straten rondom De Hallen. Ook vergunninghouders moeten, eventueel op aangepaste tijden, in de parkeergarages kunnen parkeren. De Stadsdeelraad heeft daarbij besloten dat bezoekers aan het stadscentrum zoveel mogelijk moeten worden ontmoedigd om hun auto in Oud-West te parkeren zodat ook op die manier de parkeerdruk kan worden verminderd. Waar de tweede parkeergarage zal moeten komen, moet blijken uit een onderzoek dat het DB in opdracht van de Stadsdeelraad gaat uitvoeren. In dat onderzoek worden de locaties Bilderdijkgracht (tussen Kwakersstraat en Kinkerstraat) en Bilderdijkgracht (tussen De Clercqstraat en Kwakersstraat) nader onderzocht.
Openbare ruimte en verkeer
Er wordt sterk ingezet op kwaliteit en openbaarheid van de binnenterreinen. Dit betekent dat er ook woningen komen met hun adres op het binnenterrein en dat publieke ruimte en privégebied meer vloeiend in elkaar overgaan. De inrit van de parkeergarage is verplaatst naar de Bilderdijkkade in plaats van de Kwakersstraat.
reactie Stadsdeelraad:
De Stadsdeelraad heeft via een motie besloten om van het Bellamyplein (aan de zijde van De Hallen) een voetgangersgebied te maken, waar enkel toeleveranciers toegang toe krijgen. In de binnenring van de overige twee zijden worden parkeerplekken opgeheven en wordt extra groen aangebracht, terwijl aan de buitenzijde schuin geparkeerd zal kunnen gaan worden. Aan de Bilderdijkgracht (kadekant van De Hallen) komt een groene autoparkeervrije wandelpromenade. De parkeerplekken die door deze ingreep wegvallen worden onder meer gecompenseerd in de (nog te bouwen) WG-Oost parkeergarage. Om massa's fietsen in het straatbeeld te voorkomen heeft de Stadsdeelraad besloten om inpandige en ondergrondse fietsparkeergelegenheid mogelijk te maken. Alternatief openbaar vervoer naar De Hallen moet mogelijk worden met fluisterbootjes en daarom heeft de Stadsdeelraad via een motie besloten om aan de Bilderdijkkade een aanlegsteiger, voor onder meer fluisterbootjes, te bouwen.
Verder heeft de Stadsdeelraad besloten dat er een extra meetpunt bij de Kwakersstraat/Bilderdijkgracht komt zodat de luchtkwaliteit gemonitored kan worden

Nadere inlichtingen:
Voor meer informatie over de uitkomst van de stadsdeelraadvergadering kunt u contact opnemen met de fractievoorzitters.

Vrijdag ging ik naarmate de dag vorderde steeds vaker rillen en gloeien.  Toch door tot en met de afscheidsreceptie van een zeer gewaardeerde collega.

Niet meer naar een gezamelijk turks buurtdiner en ook niet meer naar de 50e verjaardag van mijn commissievoorzitter.

Ik kwam thuis met koorts en dook mijn bed in.

Na 13 uur slaap voelt het een stuk beter en is de koorts gelukkig weer weg.

                           Foto: Emmelie Versteeg

In de raadszaal waar de avond daarvoor zo'n 100 buurtbewoners de raadsvergadering over De Hallen volgde, openden Pieter Zuidema en ik samen de tentoonstelling De verbeeldingswereld van Chagall.

150 etsen, litho's en houtsnedes van Marc Chagall op diverse plekken in Oud-West.

Trots.

Via de Chagall's in de etalages in de Bellamybuurt naar de WG-Expozaal op het WG-terrein waar ook nog eens 72 werken hangen en dat alles met de bezielende tekst en uitleg van Pieter Zuidema die heel erg veel weet over leven en werk van Chagall en dat nog eens heel toegankelijk kan vertellen ook.

Het is echt de moeite waard om de tentoonstelling te bekijken, de etalagewandeling te maken of een van de workshops of lezingen te bezoeken.

De stadsdeelraad stemde afgelopen dinsdag bijna unaniem voor de plannen van De Hallen.

Aan de kop van de tafel zit het Dagelijks Bestuur dat wel heel instemmend keek, maar niet mag stemmen.

Dinsdagavond hebben we de raadsvergadering over de planontwikkeling voor De Hallen.

Na een voorbereidingsperiode van zo'n tien jaar, veranderende plannen, nieuwe ontwikkelaars en met name de laatste maanden een intensief voortraject met informatieavonden, spreekuren, hoorzitting, bewonersavond en commissievergadering, ligt morgen dan de besluitvorming door de raad voor.

Een belangrijk en historisch voorstel dat morgen voor ligt. Als het voorstel wordt aangenomen, dan kan de realisatie van al deze plannen van start gaan.

Na zolang voorbereiden en plannen maken, mag het er nu wel van komen.

De plannen zijn volgens mij een unieke aanwinst voor Oud-West en de stad zolang we in ons enthousiasme ook goed voor ogen houden dat het risico op geluidsoverlast en intensieve verkeersstromen opgelost moeten worden met alle oplossingen die daar voor zijn.

In de PS van het Parool van afgelopen zaterdag werden de plannen twee keer zijdelings, maar beide keren positief genoemd.

De juniorcorrespondentes Fanny en Alma hadden "nog een remise voor Harry de Winter" opgenomen in hun verkiezingsprogramma als gekozen burgemeesters.

Daarnaast noemde de in het kader van Mijn Amsterdam geinterviewde Jeannette Smit,directeur van Bellevue/Nieuwe de la Mar  Harry de Winter als favoriete Amsterdammer vanwege de goede dingen die hij met De Kring en De Hallen voor Amsterdam deed.

Even los van het gegeven dat het in de publiciteit moeite kost om duidelijk te maken dat De Hallen meer is dan alleen Harry de Winter, zijn dat positieve voortekenen zo aan de vooravond van onze besluitvorming.

Het klinkt als een reclame voor luiers van Libero, het was heel wat anders.

Vanaf vrijdag 1 april was ons computersysteem in migatie met codenaam Up&Go.

En de operatie deed zijn naam eer aan.

De hele afdeling I&A kwam Up, bracht het hele weekend op het stadsdeelkantoor door en maandag was het Go voor onze 275 computerwerkplekken en natuurlijk de vitale systemen van burgerzaken en de publieksservice.

Vrijdag één dagje merken wat je wereld tegenwoordig nog waard is zonder email en internet (ik had de hele dag afspraken buiten de deur, dus het ging mij goed af). Een strategische zet want dan kun je weer heel erg gaan waarderen dat normaal gesproken eigenlijk alles het altijd doet bij ons.

Maandagochtend veel mensen met ingespannen hoofden omdat ze opnieuw een wachtwoord in moesten toetsen wat ze netjes van te voren gestuurd was met de aanbeveling dit uit te printen en bij de computer te leggen, hetgeen natuurlijk niet iedereen gedaan had.

Ook bij mij bleek het mailtje toch heel strategisch onderop de derde stapel op mijn bureau te liggen, maar eigen schuld.

Daarna even wennen aan het nieuwe uiterlijk van de nieuwe groupwise versie voor agenda en email (je blijkt toch altijd weer conservatiever dan je dacht en verandering op je beeldscherm voor je meest dagelijkse handelingen is even wennen).

De helpdesk zat na een zondagdienst tot  tien uur s'avonds om acht uur al achter de telefoon voor hulpvragen.

Een grote operatie, goed gepland, veel overwerk en hoewel veel mensen duidelijk een beetje van slag waren door het wennen aan het nieuwe, bijna geen incidenten. Grote klasse. Maar ja, dat vergeten we bijna met zijn allen dan te zeggen omdat iedereen het te druk heeft met zijn eigen werkplekje.

Winstpunten nu al:

In de email is zichtbaar of de mail al beantwoord is (lang gekoesterde hartewens van collega Werner).

We kunnen nu gebruik maken van USB poorten: voor de PDA bezitters en digitale fotografen een echte aanwinst.

En naar analogie van de luierreclame: we houden het weer even veilig en droog terwijl de bewegingsvrijheid vergroot is.

Als je vanuit alle hoeken van je mailbox en contactpersonen met dezelfde tekst benaderd wordt, dan is het een maatschappelijk verantwoorde kettingbrief:

Duizenden vluchtelingen die langer dan vijf jaar geleden naar Nederland kwamen en hier asiel aanvroegen, zijn in een uitzichtloze situatie terechtgekomen. Zij dreigen te worden uitgewezen. In heel veel gevallen is dit onmogelijk en onmenselijk. Er zou een ruimhartig pardon moeten komen voor deze groep vluchtelingen. Welke weg staat daarvoor nog open? Een verzoek aan iemand die boven de partijen staat. Lees bijgaande brief aan Koningin Beatrix, vorstin der Nederlanden, met het verzoek ter ere van haar 25 jarig jubileum op 30 april a.s. dit specifiek pardon aan deze duizenden vluchtelingen te helpen verlenen! Voel je niet machteloos. Laat je stem meeklinken door ondertekening van dit verzoek om een royaal gebaar.

Raad het plaatje.

Spreek er schande van of herken de moederliefde.

Één hint: ik was dichter bij de burger dan D66 vandaag.

Vandaag weer de buurt in met een van de buurtregisseurs van de politie.

Over elke straat van zijn wijk had hij wel dingen te vertellen die ik niet wist, en soms ook andersom.

Mooi moment, toen we langs één van onze containers kwamen waar een boel rotzooi omheen lag, de buurtregisseur pakt meteen zijn telefoon en belt de verantwoordelijke bij wijkbeheer en het wordt geregeld. Mooie samenwerking en het ziet er daarna weer beter uit.

We dronken een kop koffie in het inloophuis voor daklozen aan de Bilderdijkstraat waar het om vijf over negen alweer vol zat voor de dag en waar zoals elke vrijdag warm gegeten werd. Met een budget van 40 euro wordt er voor honderd man gekookt.

Juist in dit buurtje komen veel daklozen. Samen met de politie en andere instanties proberen we met een mix van zorg, activiteiten en verstoring zowel de daklozen te helpen als de overlast tegen te gaan. Toch blijft het ellendig als je zo'n grote groep mensen met weinig perspectief bij elkaar ziet.

Na 1,5 uur wandelen ben je weer behoorlijk bijgepraat en zijn er altijd wel een paar zaken waarvan we afspreken dat wij er vanuit het stadsdeel gaan kijken of we daar iets aan kunnen doen.