» 't kan verkeren Terwijl ik naar het journaal zat te kijken, naar de beelden uit New Orleans, huilende verslaggever die een man vraagt de naam van zijn vermiste vrouw door te geven zodat ze het aan de kijkers kan melden, kreeg ik een smsje uit San Fransisco waar mijn echtgenoot deze week zit:
"Wij staan in het zonnetje te wachten tot de fietsenwinkel open gaat.
Daar huren we een fiets om over de Golden Gate te fietsen".
De beelden zijn ingrijpend, terwijl de krant meldt dat de gevolgen van de orkaan "meevielen".
Één wereld, één land, wrang en raar, toch zie ik naast de beelden van het journaal, ook die trotse fietser op de Golden Gate en geniet ik met hem mee.

  vier reacties | ¶

» Uitmarkt 8

Onze programma's conflicteerden, maar om vijf uur waren we dan toch eindelijk in het Vondelpark, mijn zoon en ik.
We zagen daar de afsluiting van het Junior Uitmarktprogramma, Te Zotte Zeehonde met "Schateiland"..
Samen klommen we de trappen op, tot boven de toppen van de bomen.
Deed geen afbreuk aan mijn programma, want ook dit was weer popmuziek, maar dan voor kinderen.
Ik genoot.
Zoonlief was wat ongeduldiger "Mam gaan we nu naar de workshop drollen draaien met varken Knor"?
" Nee joh nog even wachten, dit is zo afgelopen".

Prachtig uitzicht over het openluchttheater en in vizier ook de ultieme oplossing voor Uitmarktbezoekertjes die nog niet kunnen bellen of smsen als ze het bevoegd gezag kwijt zijn.

  Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 7 Op de Uitmarkt stond ik te wachten op mijn moeder en mijn zoontje.
We hadden afgesproken.
"Mevrouw, mag ik u wat vragen? " klonk het bescheiden.
"Natuurlijk, gaat u gang".
"Ja ziet u, ik ben hier net alleen met de tramgekomen, ik ben gehandicapt en wil graag naar de Uitmarkt, en nou zou ik willen vragen, mag ik eventjes een tijdje met u meelopen, want alleen is het zo lastig?'.
Wat een gave en stoere vraag: helemaal goed!
Ik vond het zo dapper en accuraat van die man.
Ik wenste op dat moment dat ik even geen afspraak met mijn moeder en zoon had gehad.
Wat had ik die man graag meegenomen over de Uitmarkt!   drie reacties | ¶

» Uitmarkt 6 Vanmiddag met drie generaties sterk op de Uitmarkt.
Hoewel ik weet dat ik naar nieuwe en onbekende dingen op zoek zou willen gaan, is soms de drang naar het bekende sterker:
Het Volksoperahuis, deze keer bijna van achterop bezien. De dynamiek van hun optredens blijft me mateloos boeien. Ook hier ga ik dit seizoen weer naar toe.

  Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 5

De verjonging zette hard door toen ik door het Vondelpark fietste.
Het leek wel Disneyland Parijs bij het Openlucht Theater in het Vondelpark.
Tientallen kinderen in de rij voor een foto met Bert en Ernie.
Tegelijkertijd een nobel doel: Red de NPS.
De kindertjes wilden dat allemaal graag.
Onanks het feit dat ik begrepen heb dat ook in het nieuwe bestel deze programma's kunnen blijven, zet een handtekening voor Bert en Ernie, Nova en Klokhuis.   Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 4

Ik had me al eerder laten betoveren, maar deze keer weer net zo hard.
Wende Snijders.
Wat een power, dijk van een stem, prachtige vertolkingen en een stevige performance.
Gaat dat zien, ik zeker!

Naschrift vanwege Zeppo's B-pakket, met geluidsfragmenten:

Je suis comme je suis
La valse a mille temps
Ca Va (Le Diable)
Chaque Fois (Telkens Weer)
Padam Padam   drie reacties | ¶

» Uitmarkt 3

Heel soms is een dichte onderdoorgang onder het Rijks opeens toch even niet zo erg.   Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 2

In de verjomgingskuur van de Uitmarkt, dit jaar een aparte kindermarkt in het Vondelpark. Gelukkig mocht hij doorgaan want het was een prachtige plek voor al die kids, en goed bezocht,

Na de nieuwe programering voor jongeren van de afgelopen jaren en deze mooie kinderzet, verheug ik me nu al op nog verder verjonging: bodypainten met peuters, dollen met Dikkie Dik en knuffelrock voor babies.   Geen reacties | ¶

» Uitmarkt Uitmarkt.
Jaarlijks groot feest.
Al zolang ik mij kan heugen, schuim ik een weekend lang rond op de Uitmarkt.
Eerst als studente samen met vrienden, als moeder met kinderwagen, maar tegenwoordig steeds vaker in mijn favoriete positie: alleen!
Gewoon lekker rondkijken: links als je links wil, staan blijven als je wilt blijven staan, genieten, luisteren, in gesprek met volstrekt onbekenden, en even zitten in het gras en de boel van een afstandje bekijken.


Vrijdag was ik mee naar de opening voor genodigden, Uitmarkt achter de schermen.
Gezellig en daarnaast utistekend voor het netwerken: de ene hand na de andere, het ene glas na het andere en van gesprek tot gesprek. Lang en uitgebreid gepraat over onze Hallen, mede weblogster gesproken en fiks wat bekenden gezien.
Alleen voor je het weet zit je in een hoek waar van alles gebeurt, behalve het volgen van de Uitmarkt.
Dus toch maar even achter de hekken vandaan en de echte sfeer proeven.

We zagen Bernie's Lounge, die na de Parade ook de Uitmarkt bestormden. Lekkere muziek, alhoewel het geluid even wegviel. Maar ook akoustisch was het nog steeds de moeite waard.

In Het Parool stond vrijdag een moois stukje over de culturele smaak van de bewoners van verschillende stadsdelen, gemeten door O&S.
Samen met Centrum en Oud-Zuid, heeft Oud-West het grootste aantal cultuurminners.
Oud-West scoort als hoogste als het gaat om popconcertbezoek.

Ik betuig mij een passend burgermoeder van Oud-West, popconcerten bezoeken is verreweg mijn favoriete culturele activiteit.
Ik ga er deze uitmarkt dan ook weer een boel genieten.   Geen reacties | ¶

» Goedenavond, u spreekt met.... Een rijk gevarieerde dag vandaag die begon met een gesprek met Dick Dolman en eindigde met twee uur lang bellen in het mini callcenter van GroenLinks op het stadhuis.

Alle leden worden gebeld.
Het deed mij ernstig denken aan het bijbaantje dat ik een tijdje had bij Interview, maar het blijft toch leuk werk.
Daarnaast zijn GroenLinksers over het algemeen heel vriendelijjk aan de telefoon. Waarschijnlijk al lang blij dat ze niet weer een nieuw telefoonarrangement, een nieuwe electricteitsleverancier of leningoversluiter aan de telefoon hebben.

Tussendoor ook nog het 25-jarig ambtsjubileum van onze markmeester(es) Carla.   Geen reacties | ¶

» Je steekt een lamp niet aan om haar onder de korenmaat te zetten

Ik heb een hekel aan one-liners en geloof niet zo in mooi weer verhalen.
De neiging om te duiken als er een camera of andere pers in de buurt is, moet ik altijd heftig onderdrukken.

Niet echt handige eigenschappen voor een bestuurder.
Publiciteit en voor de camera verschijnen, is een essentieel onderdeel van het werk.
Ik doe dat dus altijd braaf, ben vriendelijk en probeer zelfs te lachen
Een boer met kiespijn ziet er niet uit voor de camera en zijn boodschap komt ook maar matig over, dus na 4 jaar samen met de collega's op herhalingsoefening mediatraining.


Aan het begin ben ik net een van die onwillige cursisten van mijn man (leerdoel? Ik heb geen leerdoel, ik ben gestuurd!). Ik zie er tegen op en hoop dat de volgende zeven uur niet al te pijnlijk zullen zijn.

Tegelijkertijd maak ik ruzie met mezelf:
Wat een onzin, je zit nooit om woorden verlegen, je speecht voor de vuist weg, bepaald niet verlegen, beklimt zo een podium, vertelt graag verhalen, geniet van aandacht en je staat regelmatig voor hetere vuren.

Wie gaat er hier nu eigenlijk winnen, jij of die camera?


De trainers zijn door de wol geverfd.
Soms bemoedigen ze, soms zijn ze vriendelijk en begrijpend, soms speikerhard met zuigende vragen.
In weerwil van mijzelf krijg ik er toch weer lol in.
Bij het terugzien van de eigen interviews had ik zelfs één keer heel even het idee niet alleen een betrokken maar ook zelfverzekerde vrouw op het beeld te zien met een goed verhaal.

Onze voorzichtige genuanceerde uitspraken draaien 180 graden om als we voor elkaar lastige inbellende luisteraars mogen spelen.
Als boze luisteraar brand ik mijn collega volledig af: "Als je nou een echte vent was, dan....." bek ik hem verontwaardigd toe.
Even genieten zonder repercussies, ik krijg zelf ook de volle laag.
Ons inlevingsvermogen wordt door de trainers beloond met een: "zie je wel, jullie kunnen best gewone mensentaal spreken".

Zelfs de bijbeltekst van de korenmaat en het wat modernere "Be good and tell it" kwamen er aan te pas om nog maar weer eens duidelijk te maken dat je boodschap uitdragen een belangrijke taak is en dat er niets mis mee is om daar goed in te willen zijn.
Je praat niet tegen de camera of de journalist maar via hen met bewoners.

Ik heb een boel geleerd.
Dat moet nodig in de praktijk gebracht worden.   vier reacties | ¶

» Paradiso Posters

Martin Kaye in Oud-West en De Baarsjes

Nostalgie uit de tijd dat de namen van de bands me aanmerkelijk meer zeiden dan de namen van de bands op Lowlands waar zoonlief me vandaag enthousiast mee om de oren sloeg. "Het gaafst waren de Foo Fighters, maar ik ben zo schor door de Dropkick Murphys".
Die laatste herkende ik vanwege een CD met een absoluut foutogende hoes die ik laatst voor hem gekocht had.

De komende weken laaf ik me in ons stadsdeel aan mijn oude helden.   Geen reacties | ¶

» 't zonnetje in Oud-West Aan de slag, op de fiets, naar het stadsdeelkantoor.
Volle tas.
Gewend aan mijn dagelijkse begroetingsceremonie op de camping: veel gedag zeggen of de franse begroetingskus.
Ook Oud-West groet weer op haar eigen manier.
Normaal de vuilnismannen en de medewerkers in de veegauto's onderweg in het stadsdeel.
Mijn hand gaat op de dagelijkse route vele malen omhoog.

Na vakantie, maar vooral ook na de staking van de afgelopen week, is het kunnen groeten van de vuilnismannen weer een voorrecht.

Ook op de fiets en bij het wandelingetje door de buurt was het groeten niet van de lucht, even blijven staan een praatje maken, nieuws uitwisselen (Sail, Vakantie, slechte zomer, bonnetjesaffaire, Gay Parade, werk). lekker telefoneren op een bankje in de Kinkerstraat, met zon nota bene.
Stille Ten Katemarkt, werkzaamheden aan het fietspad bij de M.L. Kingschool (gelukkig want daar wordt door bewoners al lang om gevraagd) en een nieuwe "etalage-tentoonstelling", ook in de ramen van het stadsdeelkantoor.
De komende weken parkeer ik mijn fiets recht voor Iggy Pop.

Ik voel me al weer helemaal verwelkomd in Oud-West.

  vier reacties | ¶

» Terug

De getallen van de Bingo hoor ik weer afroepen door het achterraam, baantjes trekken weer in het binnenbad, een scherm vol te beantwoorden mails voor mij.
Amsterdam mooi, half bewolkt, toch wat stinkend vanwege de vuilophaalstaking.
Staartje van Sail meegepikt bij de ontvangst van stadsdeel Zeeburg op de clipper De Stad Amsterdam.

Terug dus.

Het was de vakantie van zon, zwembad, bergen, zee op vertrouwde plek.
Maar ook de vakantie van U2 in Nice, gezinswijs meezingen met Oud-West in de auto, Pink Martini in mijn oren langs het zwembad, lange avonden op het terras, veel nieuwe mensen, Tim zwemmend zonder bandjes, bijzondere gebeurtenissen en totale ontspanning.

Ik plaats een foto van het zwembad omringd door bergen op mijn bureaublad en ben blij dat ik vlak voor de vakantie een groot beeldscherm gekocht heb.

  Geen reacties | ¶

» Het paradijs en daarbuiten

Het ongeluk zit in een klein hoekje.   Geen reacties | ¶

» Chagall

Langzaam komt de werkelijkheid weer terug: vandaag regende het in de ochtend.
We vluchtten naar Nice waar het weer prima was en ik nog steeds naar het museum van Marc Chagall wilde.
Na de Chagall en Oud-West tentoonstelling ben ik behoorlijk betoverd geraakt en weet ik veel meer over zijn werk en leven. Ik genoot dan ook met volle teugen van het museumbezoek in mijn eentje.
Ondertussen is ons vertrek al overmorgen, wacht het werk op zondag en is maandag al weer aan de bak.
Via de mail bleek dat ik terwijl ik lekker langs de rand van het zwembad lag, mijn website een spamattack genereerde bij de webhoster.
Niet alleen was ik even van de wereld, mijn website was dus ook even uit de lucht.
Vanaf maandag beloof ik beterschap, nu nog de laatste mooie dagen van een perfecte vakantie.   een reactie | ¶

» Rust Voor het eerst verwaarloos ik mijn log. Ik ben bang dat het een goed teken is.
Totale ontspanning. Ik geniet van de zon, de bergen, de mensen en het uitzicht langs de rand van het zwembad.   twee reacties | ¶

» Guess who? U2 Met een T-shirt met alle tourdata, een vakantie vlak bij Nice en Ebay is één en één: U2.
Tussen 53.000 fransen, italianen en monegaskers staan wij in Nice in de brandende zon op het veld, te wachten op U2.
Da's nog eens een vakantie vieren.   Geen reacties | ¶

» On the top of the world Bij een snelle vakantiecheck van mijn weblog, zag ik dat er toch een paar stukjes lost in cyberspace zijn gegaan.
Het kost me hier boven op de Gravia Pas, omringd door bergen en gletschers moeite om te bedenken waar die over gingen.
Ik heb zojuist Marco met fiets onderaan deze ijzingwekkende pas afgezet. Na een rit die zelfs met de auto al spannend was, wacht ik hier met een lekkere cafe lungo op zijn bezwete aankomst.   Geen reacties | ¶

» 't kan verkeren Terwijl ik naar het journaal zat te kijken, naar de beelden uit New Orleans, huilende verslaggever die een man vraagt de naam van zijn vermiste vrouw door te geven zodat ze het aan de kijkers kan melden, kreeg ik een smsje uit San Fransisco waar mijn echtgenoot deze week zit:
"Wij staan in het zonnetje te wachten tot de fietsenwinkel open gaat.
Daar huren we een fiets om over de Golden Gate te fietsen".
De beelden zijn ingrijpend, terwijl de krant meldt dat de gevolgen van de orkaan "meevielen".
Één wereld, één land, wrang en raar, toch zie ik naast de beelden van het journaal, ook die trotse fietser op de Golden Gate en geniet ik met hem mee.

  vier reacties | ¶

» Uitmarkt 8

Onze programma's conflicteerden, maar om vijf uur waren we dan toch eindelijk in het Vondelpark, mijn zoon en ik.
We zagen daar de afsluiting van het Junior Uitmarktprogramma, Te Zotte Zeehonde met "Schateiland"..
Samen klommen we de trappen op, tot boven de toppen van de bomen.
Deed geen afbreuk aan mijn programma, want ook dit was weer popmuziek, maar dan voor kinderen.
Ik genoot.
Zoonlief was wat ongeduldiger "Mam gaan we nu naar de workshop drollen draaien met varken Knor"?
" Nee joh nog even wachten, dit is zo afgelopen".

Prachtig uitzicht over het openluchttheater en in vizier ook de ultieme oplossing voor Uitmarktbezoekertjes die nog niet kunnen bellen of smsen als ze het bevoegd gezag kwijt zijn.

  Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 7 Op de Uitmarkt stond ik te wachten op mijn moeder en mijn zoontje.
We hadden afgesproken.
"Mevrouw, mag ik u wat vragen? " klonk het bescheiden.
"Natuurlijk, gaat u gang".
"Ja ziet u, ik ben hier net alleen met de tramgekomen, ik ben gehandicapt en wil graag naar de Uitmarkt, en nou zou ik willen vragen, mag ik eventjes een tijdje met u meelopen, want alleen is het zo lastig?'.
Wat een gave en stoere vraag: helemaal goed!
Ik vond het zo dapper en accuraat van die man.
Ik wenste op dat moment dat ik even geen afspraak met mijn moeder en zoon had gehad.
Wat had ik die man graag meegenomen over de Uitmarkt!   drie reacties | ¶

» Uitmarkt 6 Vanmiddag met drie generaties sterk op de Uitmarkt.
Hoewel ik weet dat ik naar nieuwe en onbekende dingen op zoek zou willen gaan, is soms de drang naar het bekende sterker:
Het Volksoperahuis, deze keer bijna van achterop bezien. De dynamiek van hun optredens blijft me mateloos boeien. Ook hier ga ik dit seizoen weer naar toe.

  Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 5

De verjonging zette hard door toen ik door het Vondelpark fietste.
Het leek wel Disneyland Parijs bij het Openlucht Theater in het Vondelpark.
Tientallen kinderen in de rij voor een foto met Bert en Ernie.
Tegelijkertijd een nobel doel: Red de NPS.
De kindertjes wilden dat allemaal graag.
Onanks het feit dat ik begrepen heb dat ook in het nieuwe bestel deze programma's kunnen blijven, zet een handtekening voor Bert en Ernie, Nova en Klokhuis.   Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 4

Ik had me al eerder laten betoveren, maar deze keer weer net zo hard.
Wende Snijders.
Wat een power, dijk van een stem, prachtige vertolkingen en een stevige performance.
Gaat dat zien, ik zeker!

Naschrift vanwege Zeppo's B-pakket, met geluidsfragmenten:

Je suis comme je suis
La valse a mille temps
Ca Va (Le Diable)
Chaque Fois (Telkens Weer)
Padam Padam   drie reacties | ¶

» Uitmarkt 3

Heel soms is een dichte onderdoorgang onder het Rijks opeens toch even niet zo erg.   Geen reacties | ¶

» Uitmarkt 2

In de verjomgingskuur van de Uitmarkt, dit jaar een aparte kindermarkt in het Vondelpark. Gelukkig mocht hij doorgaan want het was een prachtige plek voor al die kids, en goed bezocht,

Na de nieuwe programering voor jongeren van de afgelopen jaren en deze mooie kinderzet, verheug ik me nu al op nog verder verjonging: bodypainten met peuters, dollen met Dikkie Dik en knuffelrock voor babies.   Geen reacties | ¶

» Uitmarkt Uitmarkt.
Jaarlijks groot feest.
Al zolang ik mij kan heugen, schuim ik een weekend lang rond op de Uitmarkt.
Eerst als studente samen met vrienden, als moeder met kinderwagen, maar tegenwoordig steeds vaker in mijn favoriete positie: alleen!
Gewoon lekker rondkijken: links als je links wil, staan blijven als je wilt blijven staan, genieten, luisteren, in gesprek met volstrekt onbekenden, en even zitten in het gras en de boel van een afstandje bekijken.


Vrijdag was ik mee naar de opening voor genodigden, Uitmarkt achter de schermen.
Gezellig en daarnaast utistekend voor het netwerken: de ene hand na de andere, het ene glas na het andere en van gesprek tot gesprek. Lang en uitgebreid gepraat over onze Hallen, mede weblogster gesproken en fiks wat bekenden gezien.
Alleen voor je het weet zit je in een hoek waar van alles gebeurt, behalve het volgen van de Uitmarkt.
Dus toch maar even achter de hekken vandaan en de echte sfeer proeven.

We zagen Bernie's Lounge, die na de Parade ook de Uitmarkt bestormden. Lekkere muziek, alhoewel het geluid even wegviel. Maar ook akoustisch was het nog steeds de moeite waard.

In Het Parool stond vrijdag een moois stukje over de culturele smaak van de bewoners van verschillende stadsdelen, gemeten door O&S.
Samen met Centrum en Oud-Zuid, heeft Oud-West het grootste aantal cultuurminners.
Oud-West scoort als hoogste als het gaat om popconcertbezoek.

Ik betuig mij een passend burgermoeder van Oud-West, popconcerten bezoeken is verreweg mijn favoriete culturele activiteit.
Ik ga er deze uitmarkt dan ook weer een boel genieten.   Geen reacties | ¶

» Goedenavond, u spreekt met.... Een rijk gevarieerde dag vandaag die begon met een gesprek met Dick Dolman en eindigde met twee uur lang bellen in het mini callcenter van GroenLinks op het stadhuis.

Alle leden worden gebeld.
Het deed mij ernstig denken aan het bijbaantje dat ik een tijdje had bij Interview, maar het blijft toch leuk werk.
Daarnaast zijn GroenLinksers over het algemeen heel vriendelijjk aan de telefoon. Waarschijnlijk al lang blij dat ze niet weer een nieuw telefoonarrangement, een nieuwe electricteitsleverancier of leningoversluiter aan de telefoon hebben.

Tussendoor ook nog het 25-jarig ambtsjubileum van onze markmeester(es) Carla.   Geen reacties | ¶

» Je steekt een lamp niet aan om haar onder de korenmaat te zetten

Ik heb een hekel aan one-liners en geloof niet zo in mooi weer verhalen.
De neiging om te duiken als er een camera of andere pers in de buurt is, moet ik altijd heftig onderdrukken.

Niet echt handige eigenschappen voor een bestuurder.
Publiciteit en voor de camera verschijnen, is een essentieel onderdeel van het werk.
Ik doe dat dus altijd braaf, ben vriendelijk en probeer zelfs te lachen
Een boer met kiespijn ziet er niet uit voor de camera en zijn boodschap komt ook maar matig over, dus na 4 jaar samen met de collega's op herhalingsoefening mediatraining.


Aan het begin ben ik net een van die onwillige cursisten van mijn man (leerdoel? Ik heb geen leerdoel, ik ben gestuurd!). Ik zie er tegen op en hoop dat de volgende zeven uur niet al te pijnlijk zullen zijn.

Tegelijkertijd maak ik ruzie met mezelf:
Wat een onzin, je zit nooit om woorden verlegen, je speecht voor de vuist weg, bepaald niet verlegen, beklimt zo een podium, vertelt graag verhalen, geniet van aandacht en je staat regelmatig voor hetere vuren.

Wie gaat er hier nu eigenlijk winnen, jij of die camera?


De trainers zijn door de wol geverfd.
Soms bemoedigen ze, soms zijn ze vriendelijk en begrijpend, soms speikerhard met zuigende vragen.
In weerwil van mijzelf krijg ik er toch weer lol in.
Bij het terugzien van de eigen interviews had ik zelfs één keer heel even het idee niet alleen een betrokken maar ook zelfverzekerde vrouw op het beeld te zien met een goed verhaal.

Onze voorzichtige genuanceerde uitspraken draaien 180 graden om als we voor elkaar lastige inbellende luisteraars mogen spelen.
Als boze luisteraar brand ik mijn collega volledig af: "Als je nou een echte vent was, dan....." bek ik hem verontwaardigd toe.
Even genieten zonder repercussies, ik krijg zelf ook de volle laag.
Ons inlevingsvermogen wordt door de trainers beloond met een: "zie je wel, jullie kunnen best gewone mensentaal spreken".

Zelfs de bijbeltekst van de korenmaat en het wat modernere "Be good and tell it" kwamen er aan te pas om nog maar weer eens duidelijk te maken dat je boodschap uitdragen een belangrijke taak is en dat er niets mis mee is om daar goed in te willen zijn.
Je praat niet tegen de camera of de journalist maar via hen met bewoners.

Ik heb een boel geleerd.
Dat moet nodig in de praktijk gebracht worden.   vier reacties | ¶

» Paradiso Posters

Martin Kaye in Oud-West en De Baarsjes

Nostalgie uit de tijd dat de namen van de bands me aanmerkelijk meer zeiden dan de namen van de bands op Lowlands waar zoonlief me vandaag enthousiast mee om de oren sloeg. "Het gaafst waren de Foo Fighters, maar ik ben zo schor door de Dropkick Murphys".
Die laatste herkende ik vanwege een CD met een absoluut foutogende hoes die ik laatst voor hem gekocht had.

De komende weken laaf ik me in ons stadsdeel aan mijn oude helden.   Geen reacties | ¶

» 't zonnetje in Oud-West Aan de slag, op de fiets, naar het stadsdeelkantoor.
Volle tas.
Gewend aan mijn dagelijkse begroetingsceremonie op de camping: veel gedag zeggen of de franse begroetingskus.
Ook Oud-West groet weer op haar eigen manier.
Normaal de vuilnismannen en de medewerkers in de veegauto's onderweg in het stadsdeel.
Mijn hand gaat op de dagelijkse route vele malen omhoog.

Na vakantie, maar vooral ook na de staking van de afgelopen week, is het kunnen groeten van de vuilnismannen weer een voorrecht.

Ook op de fiets en bij het wandelingetje door de buurt was het groeten niet van de lucht, even blijven staan een praatje maken, nieuws uitwisselen (Sail, Vakantie, slechte zomer, bonnetjesaffaire, Gay Parade, werk). lekker telefoneren op een bankje in de Kinkerstraat, met zon nota bene.
Stille Ten Katemarkt, werkzaamheden aan het fietspad bij de M.L. Kingschool (gelukkig want daar wordt door bewoners al lang om gevraagd) en een nieuwe "etalage-tentoonstelling", ook in de ramen van het stadsdeelkantoor.
De komende weken parkeer ik mijn fiets recht voor Iggy Pop.

Ik voel me al weer helemaal verwelkomd in Oud-West.

  vier reacties | ¶

» Terug

De getallen van de Bingo hoor ik weer afroepen door het achterraam, baantjes trekken weer in het binnenbad, een scherm vol te beantwoorden mails voor mij.
Amsterdam mooi, half bewolkt, toch wat stinkend vanwege de vuilophaalstaking.
Staartje van Sail meegepikt bij de ontvangst van stadsdeel Zeeburg op de clipper De Stad Amsterdam.

Terug dus.

Het was de vakantie van zon, zwembad, bergen, zee op vertrouwde plek.
Maar ook de vakantie van U2 in Nice, gezinswijs meezingen met Oud-West in de auto, Pink Martini in mijn oren langs het zwembad, lange avonden op het terras, veel nieuwe mensen, Tim zwemmend zonder bandjes, bijzondere gebeurtenissen en totale ontspanning.

Ik plaats een foto van het zwembad omringd door bergen op mijn bureaublad en ben blij dat ik vlak voor de vakantie een groot beeldscherm gekocht heb.

  Geen reacties | ¶

» Het paradijs en daarbuiten

Het ongeluk zit in een klein hoekje.   Geen reacties | ¶

» Chagall

Langzaam komt de werkelijkheid weer terug: vandaag regende het in de ochtend.
We vluchtten naar Nice waar het weer prima was en ik nog steeds naar het museum van Marc Chagall wilde.
Na de Chagall en Oud-West tentoonstelling ben ik behoorlijk betoverd geraakt en weet ik veel meer over zijn werk en leven. Ik genoot dan ook met volle teugen van het museumbezoek in mijn eentje.
Ondertussen is ons vertrek al overmorgen, wacht het werk op zondag en is maandag al weer aan de bak.
Via de mail bleek dat ik terwijl ik lekker langs de rand van het zwembad lag, mijn website een spamattack genereerde bij de webhoster.
Niet alleen was ik even van de wereld, mijn website was dus ook even uit de lucht.
Vanaf maandag beloof ik beterschap, nu nog de laatste mooie dagen van een perfecte vakantie.   een reactie | ¶

» Rust Voor het eerst verwaarloos ik mijn log. Ik ben bang dat het een goed teken is.
Totale ontspanning. Ik geniet van de zon, de bergen, de mensen en het uitzicht langs de rand van het zwembad.   twee reacties | ¶

» Guess who? U2 Met een T-shirt met alle tourdata, een vakantie vlak bij Nice en Ebay is één en één: U2.
Tussen 53.000 fransen, italianen en monegaskers staan wij in Nice in de brandende zon op het veld, te wachten op U2.
Da's nog eens een vakantie vieren.   Geen reacties | ¶

» On the top of the world Bij een snelle vakantiecheck van mijn weblog, zag ik dat er toch een paar stukjes lost in cyberspace zijn gegaan.
Het kost me hier boven op de Gravia Pas, omringd door bergen en gletschers moeite om te bedenken waar die over gingen.
Ik heb zojuist Marco met fiets onderaan deze ijzingwekkende pas afgezet. Na een rit die zelfs met de auto al spannend was, wacht ik hier met een lekkere cafe lungo op zijn bezwete aankomst.   Geen reacties | ¶