» En toen werd het echt laat Bij mijn vorige item waren we nog maar halverwege de commissie, de discussie ging nog lang verder, het samenvatten en concluderen was een enorme klus. Toen aan het eind van de avond het onderdeel aan bod kwam waarop ik het woord zou moeten voeren -de indeling van de raadszaal- , was iedereen blij met de de voorgestelde pragmatische oplossing en had ik aan twee zinnen genoeg.
De hoeveelheid werk voor het DB was vanavond niet eerlijk verdeeld, ik had het te doen met mijn collega's die de rest van de avond het inhoudelijk antwoord moesten geven.   Geen reacties | ¶

» houtkachels Vanavond zit ik bij een brede commissievergadering over de planvorming van De Hallen.

Natuurlijk gaat het daarbij uitgebreid over de effecten van een parkeergarage van 650 plaatsen op de luchtkwaliteit.
GroenLinks maakt zich, ondanks het feit dat zij destijds ingestemd hebben, zorgen hierover, mede gezien het na het nemen van het besluit binnengekomen stedelijk actieplan luchtkwaliteit en andere zorgwekkende berichten.

Na diverse positieve reacties, de oplossing van de VVD: verbied houtkachels.   zes reacties | ¶

» Condoleance En vandaag waren er opeens even heel andere dingen belangrijk.

Vanochtend bereikte ons het bericht van het overlijden van Willem.

Voor mij voornamelijk bekend als "de man van" Joke, fractievoorzitter van een van onze raadspartijen en als actieve buurtbewoner in de Da Costabuurt.

De laatste keren zag ik hem bij Eten met de Buren, op zijn verjaardag, maar toch slepend met pannen soep vanuit zijn keuken ter ere van dit buurtuitje en later bij de daaropvolgende feestelijke Quartoze Juilletviering op het Da Costaplein waar hij met veel verve achter de piano zat, nu opeens dood en thuis temidden van veel bloemen en kaarsen

Het draadje blijkt zo dun.

Eng zo dichtbij te zien aan de ene kant, vredig temidden vanuit zijn thuis aan de andere kant.
De zeldzame momenten dat je al levend zo dichtbij de dood komt, en dichtbij het verdriet van anderen, daar wordt een mens toch stil van.   Geen reacties | ¶

» Politie, straf en Amnesty Zondagmiddag dweilde ik de huiskamer terwijl mijn jongste en een vriendje politietje aan het spelen waren:

Zoonlief: "Dan was jij de relschopper en ik de Me'er"
Deze keuze vast omdat hij denkt dat de politie altijd de sterkste is.
Vriendje: "Relschopper, wat is dat"
Zoonlief: "Iemand die rellen maakt en waar je dan op moet slaan".
Vriendje: "Ja dan had ik iets heel ergs gedaan en dan moest ik de gevangenis in".
Zoonlief: "Nee hoor, je krijgt taakstraf", hij dacht even na, keek naar mij en riep "je moet dweilen".
Vriendje: "He nee, ik wil geen taakstraf, ik wil de gevangenis in".
Zoonlief: Okay dan sla ik je, maar niet voor het echie hoor, zo bewusteloos dat je als je bijkomt meteen de gevangenis weer uit mag".

Oeps.
Ik besloot toch mijn zoon op een ander moment nog eens over martelen en Amnesty te onderhouden, terwijl ik peinzend verder dweilde.   Geen reacties | ¶

» De spelpiet en de slimme juf

Ik zie het helemaal voor me:


Juf: "Voordat we de schoenen gaan zoeken eerst even alle spelfouten uit zijn briefje halen".   Geen reacties | ¶

» En zo liep het af Net thuis.
Had naast de dagvullende algemene ledenraadsvergadering over de kandidaten ook nog iets anders te doen.

Onze eerste tien, met bloed zweet en tranen, maar een team om trots op te zijn

Het was op sommige momenten bloedstollend.
Kandidaten die je er allebei in wilde hebben op spannende momenten als twee overgebleven kandidaten na de eerste stemronde tegenover elkaar.
Sommigen moesten vele rondes meedoen om eindelijk verzekerd te zijn van een plaatsje.
Anderen kregen absoluut niet waar ze op gehoopt hadden.

Het overzicht van de bovenste helft zoals het aan het eind van de middag geprojecteerd werd

Ik geloof dat ik toch nog een keertje in de leer ga bij Mellouki, hij was sneller inhoudelijker en beter in zijn live verslag (en zichtbaar eerder thuis).
Wij hadden elkaar nog nooit RT ontmoet terwijl we al vele malen gelinkt hadden. Gaaf dat dat er nu wel van kwam.
Daarnaast bleken we ook voor dezelfde kandidaat te pleiten, kennelijk toch overeenkomstig genetisch materiaal bij die webloggers.

O ja, en vanwege tijdgebrek werd de lijst met aanbevelingsplaatsen waar ik ook op te vinden was bij acclamatie aan het federatiebestuur overgelaten, dus dat komt vast goed.

  Geen reacties | ¶

» Rëunie Cafe Reijnders Tja en na die ALV tijd voor iets heel anders.
Vanuit het verhitte vuur van de kandidaatstelling fietste ik naar het Leidseplein waar ik opeens na jaren weer moeiteloos de deuren van Cafe Reijnders binnenliep.

Een rëunie terug naar begin jaren tachtig voor "kassier, achter de bar, zaalkelner(voor, midden, achter), ambulant, terrasknaap, keukenhulp, barmiss"
Ik kwalificeerde voor het laatste, destijds.

Als leerling van het bijna naastgelegen Barlaeus gymnasium bracht ik veel tijd in mijn laatse schooljaar daar door:
ik leerde mijn schoolonderzoeken in de alkoof (slaagde met zeven achten, dus dat blijkt te kunnen).

Werd vanuit mijn alkoofhoekje verliefd op een biljartende man, leerde daarna ook daar hoe je als meisje alleen uit kan gaan en bleef onvermijdelijk op enig moment voor een tijdje aan een van de kelners plakken, mijn eerste samenwoon avontuur.

Ik speelde ijshockey voor het vrouwenteam van Reijnders op het kleine ijsbaantje: toegegeven ik legde niet veel gewicht in de schaal maar het omhullende pak maakte veel goed. Geniet nog steeds van het gloriemoment dat bij een botsing met een boom van een dame ik bleef staan en zij lag te glibberen op het ijs.

Zonder het toen te weten werd ik daar getraind in de onvervalste amsterdamsestraat gesprekstechnieken, leerde al snel de meest uiteenlopende sexistische opmerkingen met een glimlach en toepasselijke tekst te pareren, leerde veelvuldig blozen snel af.

Veel van die dingen waren na ruim 20 jaar uit mijn geheugen verdwenen, vanavond kwamen ze weer even terug.
Binnenlopen, geloof dat ik zelfs mijn accent hoorde veranderen en al snel weer een vertrouwd gevoel.
Heel erg leuk.

Ik zal in de politiek nooit een straatvechter worden, maar van die kneepjes die ik wel beheers, realiseerde ik me vanavond opeens dat ik op een aantal van die kneepjes als te kleine 17 jarige in die kroeg daar op het Leidseplein al behoorlijk geoefend had.

foto uit de oude doos

  twee reacties | ¶

» weer een stukje fractie Ondertussen zijn ook Barn Geurts en Marieke van Doornick gekozen op 6 en 7.
Nu nog een spannende plek 8.   vier reacties | ¶

» plaats 3 en 4 Het wordt steeds moeilijker, ondertussen zijn Maarten van der Meer en Fenna Ulichki gekozen op de plaatsen 3 en 4. vers van de pers Jeanine van Pinxteren op 5.

De pleidooien worden steeds bewogener. Niet gek want er zijn nog zoveel goede kandidaten.   Geen reacties | ¶

» Judith Sargentini Ondertussen heeft van de 4 kanshebbers Judith Sargentini de tweede plek veroverd.
De vrouw van de ID banen die op sommige plekken al Sargentinibanen worden genoemd is na twee stemrondes zeker van haar plekje.
voor plek 3 ondertussen   Geen reacties | ¶

» Maarten lijsttrekker Zoals te verwachten viel is Maarten van Poelgeest lijsttrekker geworden.
Hij moest kennelijk nog eerst even beloven dat hij eindelijk een mobieltje zou aanschaffen.
Dat liet hij even zien.

Maarten houdt nu zijn lijsttrekkersspeech.

Popelend om vanaf maart in Ansterdam een eind aan de rechtse winter te maken.
Alvast een felle sneer naar de VVD die geboorteperking als anti armoede beleid lijkt voor te staan

Samen met Marijke Vos, staat hij er helemaal klaar voor.

Overigens zit ik hier tegenover Mellouki Cadat die ook live zit te loggen, dus kijk ook op www.cadat.nl

nu over naar plek 2 dat wordt al een stuk moeilijker.   Geen reacties | ¶

» Schilderijen in gebarentaal

Ooit wel eens een schilderij van Vincent van Gogh zien uitbeelden in gebarentaal?

Ik wel.

Ik was vanmiddag aanwezig bij de premiere van de verfilming van het theaterstuk Theo & Vincent, een briefwisseling in nederlandse gebarentaal.

Het is een prachtige film geworden, mooi licht, indringende beelden en prachtig spel.

Het Handtheater heeft lange tijd in Oud-West gezeten en alhoewel ze nu naar een prachtig theater in Westerpark zijn verhuisd, voelt het nog steeds als een van onze theatertjes.

Het was echt genieten: van het resultaat, maar ook van de trots en blijdschap waarmee deze premiere gepresenteerd werd.

Een echte cross media ervaring: toneel met gebarentaal is op zich al een hele aparte sensatie, de verfilming daarvan is bijna nog indringender. Daarnaast leer je over het leven van Vincent van Gogh en zijn broer, maak je kennis met het fenomeen briefwisseling (echt historisch) en zie je schilderijen in beeld en in gebarentaal.

Bij het applaus zit je voor het dilemma: applaudiseer je in gebarentaal, zwaaien met de handjes, dan is het in het donker niet zichtbaar.
Applaudiseer je op de voor jou bekende manier met je handen, dan is het voor doven niet hoorbaar.
Een mix van beiden en de vele complimenten na afloop, maakten de spelers en andere betrokken volgens mij volop duidelijk dat het publiek genoten had.

Mijn gebarentaal beperkt zich tot de gebaren: "ik ben trots op jullie" en "gefeliciteerd".

Beiden kwamen vandaag uitstekend van pas.

Wegens gebrek aan meer gebarentaal voel ik me na al die ontmoetingen toch nog steeds ook wel een beetje "onthand", maar uiteindelijk kom ik er met mijn eigen handen, gearticuleerde woorden en hier en daar een tolk toch ook wel weer uit.

Daarnaast is het meegenieten van een succeservaring aan geen taal gebonden.   Geen reacties | ¶

» Kandidatenkoorts Morgen zit links politek Amsterdam nagels te bijten en de invulling voor de komende 4 jaar te bepalen.
Zowel GroenLinks als de PvdA hebben morgen de kandidatenvergaderingen voor hun stedelijke fracties.
Het kost je je vrije zaterdag, maar dan heb je ook spanning en sensatie.
Ik ga morgen naar de kandidatenvergadering toe. Eigenlijk ga ik nooit want ik vind het vaak een problematisch persoonlijk spektakel: naast blijdschap bij de verkorenen ook grote persoonlijke teleurstelling bij hen die het niet werden, gelobby, mensen die na elke pleit en stemronde weer een plekje lager zakkken. Brr.
Deze keer sta ik zelf op de lijst op een plek buiten mededinging, alleen voor de naamsbekendheid zeg maar. Dan vind ik het toch wel netjes er te zijn.
Daarnaast heb ik, zeker gezien het feit dat ik er toch ben, beloofd iemand te steunen in de wens om net iets hoger te komen dan nu voorgesteld.
Ik ben benieuwd.
Als de spanning en sensatie en het reglement het toestaat, ga ik morgen lekker live webloggen.
Nr 1 is.... etc. Komt mijn gemiddelde van dagelijkse posts daarnaast ook nog eens ernstig ten goede.   Geen reacties | ¶

» Taal en Ouderbetrokkenheid Conferentie Taal en Ouderbetrokkenheid
Donderdag middag sprak ik op een stedelijke conferentie over Taal en Ouderbetrokkenheid.
Een erg leuk en belangrijk onderwerp.
Vanuit welke hoek je het ook bekijkt: onderwijs, emancipatie, integratie, de samenhang in de stad of taaleducatie:
De punten "taal" en "ouderbetrokkenheid" vormen voor heel veel vraagstukken de sleutel.

De combinatie van die twee, door ouders op school taallessen aan te bieden en ze meteen meer bij school te betrekken zou dus ook logisch, simpel en dynamisch kunnen zijn.

In het verleden zijn al veel betrokken mensen die dit probeerden op heel veel dichte deuren, te ingewikkelde financieringsstromen en onwil gestuit.

Wij hebben in Oud-West ervaren dat het tegenwoordig wel redelijk simpel en dynamisch kan. Daar hebben we gelukkig hulp vanuit de gemeente bij gekregen.

Trots op het gegeven dat we iets moeilijks een beetje makkelijk hebben kunnen maken, helemaal enthousiast over de betrokkenheid van scholen, ouders en andere partners, wilden we daar graag wat over vertellen.
Om ook andere schoolbesturen, directies en stadsdelen te vertellen dat het tegenwoordig wel kan.

Wij hebben toen al onze partners al enthousiast waren wethouder Aboutaleb gevraagd om ons en zichzelf (want hij wil graag heel veel mensen op taalles hebben) de moeilijke financieringsregels en intakeprocedures een beetje op een andere manier uit te voeren (er moet nog steeds veel, maar daar hebben de mensen die taalles krijgen bij ons bijna geen last van omdat we dat achter de schermen voor ze regelen).

Hij heeft daar enthousiast ja op gezegd en woord gehouden:
Het is gemakkelijker geworden.
Da's best knap:

Dingen makkelijk maken is moeilijk
Maar wel erg leuk en het blijkt enorm te helpen.

Volgens mij kan het zelfs nog gemakkelijker, maar laten we eerst maar eens even genieten van het feit dat het nu al beter kan.
Dan komt de vervolgvraag vanzelf.

Het was in ieder geval erg bevredigend om een zaal vol mensen over onze aanpak te vertellen en ze te enthousiasmeren.
De mensen die dat voor mij uitvoeren bleven op de conferentie toen ik alweer weg moest, maar ik hoop dat er vele voorbeelden maar dan naar de eigen situatie ingericht, zullen volgen.   Geen reacties | ¶

» Vakantie? Donderdagmiddag voorzittersoverleg.

Steeds meer gaat staan in het teken van de verkiezingen: roddels over kandidatenlijsten, felicitaties voor collega's die door hun partij tot lijsttrekker zijn benoemd, maar ook voorbereidingen voor inwerkprogramma's voor nieuwe collega's, evaluaties van gemaakte afspraken in de afgelopen periode en alvast wat tips en voorbereidingen voor de volgende periode.

Hoewel er nog veel andere belangrijke zaken op de agenda staan, zijn sommigen in hun hoofd kennelijk al helemaal bezig met de toekomst.

"Plannen we dit onderwerp voor of na de vakantie?" vroeg een collega.
Vakantie? Hij bedoelde verkiezingen.

Hij liet daarmee wel erg duidelijk merken wat zijn plannen voor na de verkiezingen waren, gelukkig wisten we dat al   Geen reacties | ¶

» Fiducie Methodische vraag:

Is het niet zo dat als je mensen vraagt: "heeft u vertrouwen in......"
Dat dan je grondhouding "nee" is?

Op een of andere manier impliceert de vraag dat je dat vertrouwen maar beter niet kunt hebben.

Als je de vraag zou stellen: wantrouwt u .....", komt volgens mij een ander antwoord.

Dit was vanochtend aan onze ontbijttafel discussie, maar vanavond zag ik de weerslag van die gedachte terug in Bieslog   Geen reacties | ¶

» In de ban van de ring onderwijsdag

Zo'n 200 schooldirecteuren, leerkrachten (G)MR-leden, raadsleden, ambtenaren en onderwijsbestuurders verzamelden zich vanmiddag op de vrije woensdagmiddag in de Meervaart.
Zij kwamen allen uit de stadsdelen Bos en Lommer, Westerpark, De Baarsjes en Oud-West.
Aanleiding: de plannen van deze vier stadsdelen om hun openbaar onderwijs op afstand te zetten onder gelijktijdige schaalvergroting: een openbaar schoolbestuur voor alle scholen uit deze stadsdelen.
Na twee jaar samenwerken, praten en onderzoeken zijn we nu zo ver dat we een go/no-go besluit kunnen voorleggen met het voorstel om een groot zelfstandig schoolbestuur per 1 januari 2007 in te stellen.

Voorwaar een belangrijk moment.

Reden om alle mensen waar het dan ook echt om gaat bij elkaar te willen hebben: om informatie te geven, vragen te beantwoorden, onze overtuiging als bestuurders dat dit een goed besluit is uit te dragen en ook om elkaar alvast een beetje te leren kennen: wie zijn wij als we straks samen wij zouden worden.

Informatie, discussie, bijval, kritiek, maar vooral in het inhoudelijk debat met veel informatieuitwisseling.
Een populaire, niet statistisch betrouwbare publiekspeiling leverde aan het eind van de discussie op: 60% voor, 30% twijfelend en 10% tegen.

In de organisatie van de dag hadden we ingezet op duidelijk herkenbare vraagbaken (zie foto) waar ieder al zijn/haar nog niet beantwoorde vragen kon stellen.
Opvallend was dat na het inhoudelijk debat het aantal vragen alleen nog maar groeide.

Conclusie: er leven nog veel vragen, het debat heeft losgemaakt dat mensen de vragen nu ook willen gaan stellen, het is dus gaan leven.

Wij als bestuurders zijn eendrachtig voor en willen graag dit besluit als bestuurlijke erfenis achterlaten voordat de discussie na de verkiezingen wellicht weer opnieuw gevoerd zou moeten gaan worden.
Een overgrote meerderheid van de schooldirecteuren wil dit wel, de GMR en staan er positief tegenover, maar in het veld en bij raadsleden leven er nog veel vragen.

Ik hoop dat al die vragen naar aanleiding van vandaag ook gesteld gaan worden zodat het uiteindelijke besluit op een nog groter draagvlak kan gaan rekenen.

Om niet alleen de informatie maar ook het wij gevoel een kans te geven deelden wij ook een collectieve workshop bodypercussie en kregen we een spiegel voorgehouden van stand up comedian Tom Sligting.
Mooi fenomeen: zo iemand zit in de zaal en luistert, zoekend naar aanleidingen voor grappen, komt op en doet in het begin niets anders dan terugggeven wat hij in de zaal hoorde. Hij herhaalt onze uitspraken en wij liggen in een deuk.

Om zoveel mogelijk informatie te kunnen geven hadden we al onze afdelingshoofden en projectleden fluoriserend gele jasjes aangegeven met een vraagteken er op.
Dat stond natuurlijk voor: heeft u vragen, stel ze ons.
Maar zoals de comedian het terug gaf en ik ook al tegen de afdelingshoofden had gezegd: als zelfs jullie het niet weten, hoe overtuigen we dan de aanwezigen dat we met iets goeds bezig zijn.

Vanwege het grote aantal vragn dat de "vraagtekenhesjes" kregen, ga ik er maar vanuit dat de meerderheid toch voor de vraagbaakinterpretatie ging.

Ik geloof dat deze bijeenkomst een groot succes is geweest en dat we onze samenwerking voor alle betrokkenen een mooi podium hebben kunnen geven. Zij die er niet waren hebben iets gemist.   Geen reacties | ¶

» Goed mikken

Onze personeelsvereniging hield afgelopen vrijdag voor de derde keer een dartstoernooi.
De eerste keer deelde ik samen met onze secretaris de prijzen uit.
De tweede keer is mij even ontgaan.
Voor de derde keer werd er gerichte druk op mij uitgeoefend om met een bestuurlijk team deel te nemen.
Dat krijg je ervan als je rookt en het aanspreekpunt van de Personeelsvereniging ook: al rokend bleef in ons rookhok het verzoek maar terug komen.

Ik probeerde mezelf er met een grapje vanaf te maken:
"Joh dat moet je niet willen, bestuurders zo vlak voor de verkiezingen pijltjes in handen geven levert een onacceptabel risico op waarvan ik niet eens weet of we dat wel verzekerd hebben. Ik neem het risico niet".

Profetische gaven, want ondanks een bestuurlijke oproep geen team uit onze bestuurdersgang.

Vrijdagavond ook wel een moment dat je temidden van alle bestuurlijke en afsprakendrukte wilt proberen te beschermen voor gezin.
"Dan neem je je man toch gewoon mee, jij geeft hem een biertje en wij krijgen hem wel aan het gooien", maakte duidelijk dat bestuurlijke aanwezigheid toch echt wel op prijs gesteld werd.

Lekker languit op de bank na een genoegelijk etentje bij ons vaste favoeriet en buurman restaurant Soprano, bleef een vaag schuldgevoel knagen.
Toen manlief besloot nog even te willen schaatsen, tilde ik het luie lijf op, om toch maar even bij onze darters te gaan kijken.
Blij toe: heel gezellig, veel teamspirit, mooie teams "publiek gevaar", een zeer bedreven afvaardiging van onze afdeling publiekszaken en veel goede darters, herkenbaar aan het eigen etuitje met pijlen.
Gaaf om dat even te zien in onze eigen kantine met zoveel medewerkers voor de lol op vrijdagavond bij elkaar.
Ik kreeg natuurlijk wel commentaar dat ik niet meedeed, wierp voor de show een paar pijltjes.
Deelname bij het volgende toernooi is volgens mij onontkoombaar.   Geen reacties | ¶

» Bestuurderswijsheid en RMC Vanmiddag was ik te gast op de RMC conferentie West.
Alle partners betrokken in de keten om jongeren die op school uitvallen of de school verlaten zonder startkwalificatie, bij elkaar.
Belangrijk, want we hebben met elkaar plechtig afgesproken dat er eigenlijk geen jongere zonder startkwalificatie het onderwijs uit mag.

De werkelijkheid is echter weerbarstig. (meer)   drie reacties | ¶

» Commissie Net thuis van de commissievergadering.

Ik had er er van te voren een hard hoofd in.

Mijn antwoord op de vragen komt altijd wel, daar kan ik ondertussen op vertrouwen.

De onderwerpen goed voorbereid, dat was ook het punt niet.

Op de commissie o.a. najaarsnota en programmabegroting.

Het is altijd maar weer afwachten hoe dat balletje valt: 6 fracties met 50 vragen over 10 programma's waarvan er vijf onder mijn verantwoordelijk vallen: procesvragen, geldvragen, voortgangsvragen, effectvragen, technische vragen. Uw portefeuillehouder van alle markten thuis!?

Uiteindelijk lukt het meestal wel, alhoewel ik al luisterend druk bladerend door de najaarsnota en programmabegroting op papier soms niet verder kom dan te noteren dat er een vraag gesteld is over pr0gramma 7 doel 7.1

Het heeft veel weg van een soort twee voor twaalf:
ik schrijf, er schrijven twee sectorhoofden mee en met een minimaal gefluister probeert dit team de tevredenheid van de commissie te winnen met zo min mogelijk verwijzing naar "die zoeken we op".

De momenten waarop ik keihard aan het werk ben, vanwege de vele ballen in de lucht even geen enkel idee heb of ik het er "goed van afgebracht heb".

Gelukkig dit jaar tijdens de commissiebehandeling veel complimentjes over hoe we de najaarsnota en programmabegroting dit jaar veel meer in overeenstemming hebben weten te brengen met de wensen van de raad.

Dat voelt goed, ook voor de twee sectorhoofden hoopik, die mijn ondersteunen en hier lang hard aan gewerkt hebben.

Ik geloof zelf eigenlijk pas echt dat het goed is gegaan - ik zie mijzelf namelijk alleen maar als een wilde zoveel mogelijk van de gestelde vragen zonder tussenkomst van de ambtenaren proberen te beantwoorden met weinig zicht op de tevredenheid over het door mij gegeven antwoord - als ik na afloop in de kroeg van een paar mensen hoor dat ik het er weer goed vanaf gebracht heb.   Geen reacties | ¶

» Commissievergadering In de stilte van een verlaten kantoor nog een kwartiertje rust voorafgaand aan "mijn" commissievergadering.
De agenda en tegenwoordig alle stukken staan op het internet.
Nu nog beeldverbinding en u kunt collectief thuis blijven en alles vanaf de luie stoel volgen.

Voorlopig wordt op mijn aanwezigheid nog wel prijs gesteld, dus ga ik zo maar met de stukken onder de arm naar de vergadering.   Geen reacties | ¶

» Omgaan met overlastsituaties Eerder scheef ik over een cursus "omgaan met overlastsituaties: goed communiceren, ook als het lastig wordt.

Ik was daar erg enthousiast over. Het Parool ook zo te zien want die hadden daar vandaag een leuk stukje over   Geen reacties | ¶

» Wake

bewogen moment

Donderdagavond hielden we ook in Oud-West een wake voor de slachtoffers van de schipholbrand.

Met veel bewoners en diverse politieke partijen stonden we rond het pierenbadje op het Bellamyplein.
Ondanks de vele paraplu's een aanstekers, wilden de kaarsjes maar moeilijk blijven branden in de stromende regen.

Een kort ingetogen moment met het voorlezen van de namen van de slachtoffers en twee minuten stilte.
Voor een aantal van ons kwam zonder ook hem te kennen, de naam Louis Sévèke naar boven die eenzelfde bijeenkomst in Nijmegen organiseerde en daar zeker had gestaan als hij nog had geleefd.

  twee reacties | ¶

» Sinterklaasoptocht Zondagmiddag, 12.15
Centraal Sation.
Geen kind meer over nadat net Tim met opa weghuppelt naar de trein en het spoorwegmuseum.
Dochter is op een slaapfeestje en onze oudste heeft zich ten dienste van Sinterklaas en zijn optocht gesteld, dus vertrok al om half zes vanochtend.

Kinderloos naar de Sinterklaasoptocht gaan kijken?


We besluiten het aan te zien vanuit de serre van Hotel Victoria met zicht op de rijen wachtende en kleumende mensen met kinderen.
Wat een feest: als je daar een half uurtje zit weet je weer hoe Amsterdam aan zijn 3 miljoen touristen per jaar komt.
Een niet aflatende stroom mensen en koffers vanuit het Centraal Station.
"It's Sint Nicolaas, that is only in Holland, something like Sante Claus but then different", horen we de ober aan touristen uitleggen.

We nemen de tijd, want Sinterklaas staat bepaald niet bekend om zijn punctuele doorkomtijden.

Na twee kopjes koffie hebben we het gehad en besluiten de stoet dan maar tegemoet te lopen.

Het wachten en lopen wordt beloond door treffende acties van het snoepkanon een paar pieten die wel heel gewillig poseren.

  Geen reacties | ¶

» Zondagavond, juni 1979 Hij wilde bijna niets meer de computer: traag, traag, traag.

Eevn opnieuw opstarten wil nog wel eens een bruikbaar wondertje doen.

In de aanlooptijd pakte ik eindelijk het mapje dat sinds de laatste opruimactie al een tijdje op mijn bureau ligt:


Handgeschreven brieven en andere herinneringen vanuit de middelbare schooltijd.


Het kwaad is geschied: ik ben weer helemaal terug in Memory Lane, maar ja wat wil je met brieven die de kop dragen: Zondagavond, juni 1979   Geen reacties | ¶

» Diversiteitsprijs Donderdag op de Diversiteitsdag van de Gemeente Amsterdam, werd de diversiteitsprijs uitgereikt.
De eerste keer dat dit gebeurde, maar de faam van deze net ingestelde prijs, liep op de uitreiking vooruit. Het gonsde van de geruchten binnen de ambtelijke molen.

Vanuit het Diversiteitsplatform Amsterdam, ondersteund door de burgemeester werden er vandaag prijzen uitgereikt voor diensten en personen die ik het kader van divers personeelsbeleid het goed gedaan hadden.

Eeen eerste prijs, een aanmoedigingsprijs, een prijs voor individuele personen die zich ingezet hebben voor diversiteitsmanagement, maar ook een prijs voor de dienst(en) waar het nog slecht ging, een potentiële rode kaart dus.

Wij als jury, moesten besluiten over wie won, maar ook over wie die rode kaart zou krijgen.
Met die rode kaart zat de jury wat in zijn maag.
Drie ambtenaren en een bestuurder waren eendrachtig van mening dat een rode kaart niet al te zeer zou helpen bij het positief tussen de oren krijgen van de noodzaak van diversiteitsmanagement, dat een stimulans om volgend jaar voor de hoofdprijs te gaan vast beter zou werken.

We besloten dan ook de slechtste prijs niet uit te delen, maar in bewaring te geven.
Burgemeester Cohen zou de prijzen uitreiken, maar werd helaas opgehouden bij de Algemene Beschouwingen van de gemeenteraad.
Als enige bestuurder mocht ik zijn taak overnemen, zijn speech uitspreken en zijn prijzen uitrijken.

Lastig daarbij was daarbij dat ik mij in de jury had laten verleiden tot het niet uitdelen van de rode kaart, maar toch tot het uitspreken van de meest kritische noten over hoe de gemeente Amsterdam het er daadwerkelijk van afbrengt met het diversiteitsbeleid: veel hele positieve inspanningen, maar ook nog wel wat verbeterpunten. Ik mocht dus niet alleen namens de burgemeester de speech houden, prijzen uitreiken, maar ook de kritische noten kraken en de niet rode kaart uitdelen.

Wij gaven de potentiële rode kaart in bewaring bij de centrale personeelsdienst onder toezicht van de burgemeester als kansprijs voor het volgend jaar in de hoop dat alle diensten volgend jaar goed zouden willen scoren bij de volgende nominatie: naming en shaming, alleen het resultaat telt, maar dan met een waarschuwing vooraf.
Ook in de hoop natuurlijk dat de burgemeester en de de P&O afdeling nog effectiever zouden worden in het aansporen van alle gemeentelijke onderdelen om dit onderwerp serieus te nemen.

Onze kritische noten vielen niet bij iedereen in het juiste keelgat.
Prettig dus dat juist ik als bestuurder dan onderdeel inhoudelijk onder mijn hoede had: ik heb geen repercussies van bazen te verwachten en mag wel als bestuurder geacht worden stevig te staan voor de wens om het personeel van de gemeente Amsterdam een afspiegeling van de Amsterdamse bevolking te laten zijn.
Wederom niet het meest bestuurlijk sexy en one-liners onderwerp om je druk om te maken, maar wel broodnodig.
Als wij ons programma "Wij Amsterdammers" serieus nemen, en dat doe ik ten volle, dan kan het niet anders dat wij binnen de gemeentelijke organisatie daar een voorbeeldfuntie in vervullen van hoog tot laag.
Met de volle waardering voor wat er allemaal al heel goed gaat, aan de slag dus met het werven van meer nieuwe Amsterdammers, meer vrouwen in hoge functies , meer jongeren en een veilig werkklimaat voor al onze allochtone, jeugdige, homo/lesbische en vrouwelijke medewerkers.

De eerste prijs ging trouwens naar stadsdeel Zeeburg, de aanmoedingingsprijs naar de Dienst Binnenwaterbeheer (die ter plekke een management vacature meldde waarvoor ze graag naast de al aanwezige drie vrouwen en een man een allochtone kanidaat op zouden willen vinden), de nominatieprijs naar de werkgroep diversiteit van de Sociale Dienst, alle persoonlijk genomineerden werden in het zonnetje gezet en beloond.
De niet uitgereikte rode kaart heeeft in ieder geval de jury, het diversiteitsplatform en een aantal directeuren al verleid tot een vervolgbijeenkomst over hoe we vanuit de top dit onderwerp nog enthousiasmerender kunnen maken, mijn juryklusje is daarmee dus nog niet klaar. (meer)   Geen reacties | ¶

» Sinterklaas is op school Vanochtend was nog alles prima: ik zwom (mijn eerste baantjes in een leeg zwembad, kinderachtig van mij, maar als ik de dag zo kan beginnen levert dat mij altijd een positief voorgevoel op), bracht mijn jongste naar school.
Bij het bijna dagelijkse koffieritueel met een aantal ouders in het conciergehok waar we ritueel alle belangrijke zaken (opvoeding, journaal, roddels en de stand van zaken in de wereld) bespreken was het helemaal top.
Gistermiddag Sinterklaasversiermiddag waarbij de meeste ouders in het koffiehok, ook ik gelukkig deze keer, zelf actief hadden meegeholpen.
Vanochtend waren we natuurlijk trots op de mooi versierde school en genoten we van de reactie van de verraste kinderen bij binnenkomst.

De versierbijeenkomst was dolle pret: kinderen van meehelpende ouders mochten in de bibliotheek blijven op de vrije woensdagmiddag en vonden dat helemaal top: woendagmiddag en toch mogen we op school blijven.
Samen met bevriende moeders wonderlijk capriolen op huishoudtrappen uithalen om alle pieten, cadeautjes en andere versierattributen op de juiste plek te krijgen. Zalig om daar aan mee te kunnen werken.
Prachtig om de volgende ochtend de bewonderende verbazing van de kinderen te horen, toch wel een beetje glunderend als je kind in zijn gang vol overtuiging roept: "mooi he, dat heeft mijn mamma gedaan".

  Geen reacties | ¶

» Niet mijn dag Bij alles wat ik vandaag op mijn log nog meld, geldt een waarschuwing vooraf: het was mijn dag niet vandaag.
Helaas trok mijn agenda zich daar niets van aan.
Nadat ik al drie keer gevloekt en getierd had (gelukkig nog wel redelijk binnenmonds), niet mijn normale stijl en ook bepaald niet iets waar ik zelf gelukkig van of trots op word, ging mijn agenda zijn eigen gang.
Mijn agenda vroeg maar weer eens om inzet, commitment en stellingname, ookal kwam de stoom mij op diverse momenten vandaag stevig uit de oren.
Dat ik niet in mijn favoriete positieve mood stond, deed even niet ter zake.   vier reacties | ¶

» Connecting People

Mozes en Äaronkerk

Produktinnovatie: hoe je via stijgerdoekreclame de mens regelrecht mobiel met God kan laten communiceren.

Knap van Nokia.   drie reacties | ¶

» Het stofje van Rob "Aha, een typisch gevalletje van het stofje van Rob"

Mijn gezelschap schoot in de lach.

Alhoewel het stofje volgens de natuurlijk rap bevraagde wetenschappers waarschijnlijk niet bestaat, wist mijn gezelschap onmiddelijk waar ik op doelde.

"Ach een typisch gevalletje van het stofje van Rob".
Ik hoef het niet eens uit te spreken om zelfs bij het denken al in de lach te schieten


Het stofje zal dan niet bestaan, viraal is het wel: het ligt lekker in de mond, bevat een paradoxaal medicijn en vormt een gevaarlijk besmettingsgevaar waardoor de kans groot is dat "het stofje van Rob" hoge ogen zal scoren voor de nieuwste aanvulling in de Dikke Van Dale.

Ach en als het uitspreken van deze bezwering nu eens effectief medicijn blijkt te zijn om het relativeringsvermogen van politici aan te zetten en daarmee onmiddelijk een bestrijding van de door hem gesignaleerde kwaal blijkt te zijn, dan zijn we toch allemaal gelukkig?   een reactie | ¶

» Technische Vragenmarkt

Dinsdagavond hield de raad voor het eerst een technische Vragenmarkt.
Alle raadsleden met vragen over de begroting konden terecht op een markt waar per programma ambtenaren klaar zaten om alle technische vragen te beantwoorden.

Per programma was een tafel ingericht waar meteen de relevante beleidsdocumenten en ook de informatiefolders en produkten binnen dit programma lagen: het marktgehalte nam hierdoor nog eens extra toe.

In Oud-West voor het eerst, in Almere, lichtend voorbeeld voor nieuwe werkwijzes in het kader van dualisme, waar wij eerder dit jaar op bezoek gingen is dit al een tijdje praktijk.

Voor raadsleden een goede gelegenheid om al hun technische vragen in een keer te kunnen stellen, voor ambtenaren een goed moment om die vragen ook in alle rust te kunnen beantwoorden, een ontlasting voor de commissievergaderingen waar deze vragen anders gesteld zouden worden en waarschijnlijk een verademing dat de vragen ambtelijk beantwoord werden in plaats van door een portefeuillehouder die tijdens de commissievergadering al dan niet gesouffleerd door een ambtenaar moet proberen er net zoveel verstand van te hebben als de inhoudelijke ambtenaar.
Daarnaast waren ook de grootste gesubsidieerde instellingen aanwezig om vragen over prioriteiten aan hun adres te kunnen beantwoorden.

In principe geen rol voor de bestuurders hier, toch waren we wel uitgenodigd om aanwezig te zijn (enige terughoudendheid werd logischerwijs wel op prijs gesteld).
Ik vond het erg goed om hier toeschouwer van te kunnen zijn.

Ik geloof dat het wel succesrijk was.
Er werden veel vragen gesteld, een enkele vraag leek zelfs uit te monden in een kringgesprek.
Ik hoop dat raad, griffie en ambtenaren tevreden en positief zijn over deze eerste keer en dat allen dit volgend jaar weer willen.

Ik ben voor, maar mag niet meer mee stemmen.   Geen reacties | ¶

» Nieuwe huisstijl

Maandag hadden we de feestelijke introductie van onze nieuwe huisstijl.
De gemeente Amsterdam heeft al een tijdje geleden samen met de stadsdelen en diensten besloten over te gaan op een gezamenlijke huisstijl, waarbij het onderscheid alleen nog onder de drie Andreaskruisen en in de kleur te zien is.
Hoewel de vrijheid in het keuzeproces daarmee beperkt was, was het voor mij enorm leuk om het wordingsproces van embryo tot volledige huisstijl met alle nieuwe uitingen achter de schermen mee te maken.
Vanuit de stuurgroep begeleidden we elke stap, namen we moeilijke beslissingen en hadden we soms te maken met feed back van de "centrale huisstijlpolitie"

De laatste maanden is er door een groep mensen keihard gewerkt om alle nieuwe uitingen klaar te maken. En dat gaat dan niet alleen om nieuwe visitekaartjes en een logo op de muur, maar ook om website, stadsdeelkrant, sjablonen, briefpapier, folders, mappen en nog veel meer.
Een stevige klus onder tijdsdruk want we probeerden ook zo min mogelijk voorraad van het oude materiaal te hebben dat geheel en al milieuvriendelijk gerecycled wordt tot nieuwe papierprodukten.

Onder grote belangstelling van onze medewerkers mocht ik gisteren het lint van een beletterde veegwagen doorknippen en hield ik voor het eerst in mijn leven een powerpointpresentatie over het hoe en waarom, de diepere gedachtes achter de huisstijl.

Was, ook al is het bestuurlijk misschien niet het meest sexy onderwerp, toch gewoon eigenlijk best een beetje trots. (meer)   Geen reacties | ¶

» Gluren bij de buren

Locatie: Stadsdeel de Baarsjes
Onderwerp: Where pinbon meets Huisstijl   twee reacties | ¶

» Gewoon thuis?! Ik zwaaide mijn zoon uit.
Hij had net bij mij tussen de middag in het bedrijfsrestaurant gegeten zoals we dat elke week één keertje doen.

"Doei"

"Mam kom je thuis vanavond?"

Ja

"Mam kom je gewoon thuis vanavond?"

Ja

"Mam, dus je komt niet om tien uur 's avonds thuis?"

Nee

"Dus gewoon om zes uur?"


Ik snap (hieruit) dat mijn zoon zo ondertussen niet meer helemaal zeker weet wat ik gewoon vind.   een reactie | ¶

» Muurschildering Kostverlorenkade Woensdagmiddag was de officiële opening van de muurschildering opde 2e Kostverlorenkade.
Daar is in de afgelopen tijd een prachtige dame op een blinde muur verrezen.
De kunstenaressen Meinke Horn en Andrea Fiegli leerden de buurt en haar ritme goed kennen en werden tijdens het wordingsproces gefilmd, gevolgd door buurtbewoners en aangemoedigd vanaf het water.

De muurschildering is tot stand gekomen als onderdeel van Bellamy voor Mekaar, dus op verzoek van en in globaal overleg met de buurtbewoners.

Dat maakte het welkom voor deze "nieuwe buurvrouw" extra warm.
Het buurtmuseum waar de opening plaats vond was dan ook geheel gevuld met buurtbewoners.
Ik voelde me extra vereerd om deze muurschildering te mogen openen omdat de vorige vrouwelijke muurschildering Roosje voor zoveel beroering had gezorgd dat we uiteindelijk een opening per ongeluk vergeten zijn.
Tijdens de opening werd nog een mooie film van Bertil Dubach vertoond waarin hij de wording en de reactie van de buurtbewoners filmde. Dat leverde een mooi beeld voor de buurt op.

Ook buurtbewoner Leo Reniers volgde op zijn website de wordingsgeschiedenis en dat levert mooie plaatjes op.
website   Geen reacties | ¶

» Wake 17 november 2 minuten stilte voor slachtoffers Schipholbrand


17 november om 20.00 uur - Bellamyplein tegenover stadsdeelkantoor Oud-West



Naar aanleiding van de Schipholbrand roepen GroenLinks en de PvdA in Oud-West op om twee minuten stil te staan bij de slachtoffers van de brand,

samen met Vluchtelingenwerk, Inlia, VON, Amnesty International en andere betrokkenen op lokaal niveau.



We vragen daarom om op donderdag 17 november a.s. om 20.00 uur

met ons een wake met 2 minuten stilte te houden



- tegenover het stadsdeelkantoor Oud-West op het Bellamyplein



De actie wordt breed gedragen door de bovengenoemde organisaties en lokale organisaties en politieke partijen en vindt tegelijkertijd plaats op meerdere plaatsen in Amsterdam en een groot aantal plaatsen elders in Nederland.



De inzet is om ook lokaal betrokkenheid te tonen bij de slachtoffers van deze brand.

Daarom vinden we het van groot belang dat op hetzelfde moment de twee minuten stilte in het hele land in acht wordt genomen. De organisaties hebben alle een eigen opinie over het vreemdelingenbeleid in Nederland. Bij de herdenking staat het menselijk leed centraal.



We roepen op om een fakkel, kaars of theelichtje mee te nemen.

Om precies 20.00 uur zullen we, na het voorlezen van de namen van de slachtoffers, twee minuten stilte in acht nemen.
Daarna is de bijeenkomst ten einde.

Geen politieke toespraken, puur het tonen van betrokkenheid met de slachtoffers en nabestaanden.



GROENLINKS Oud-West PvdA Oud-West   Geen reacties | ¶

» Redactioneel beleid De laatste paar dagen schrijf ik steeds stukjes die ik op het allerlaatst besluit niet op mijn log te zetten.
Waarschijnlijk verstandig, misschien te voorzichtig, misschien een sfeertekening van mijn omgeving.
Reultaat is helaas, terwijl het aantal items "on hold" groeit, er even niets op mijn site komt.
Hoop dat me myself and I het snel eens worden over het redactiebeleid.   Geen reacties | ¶

» Alledaags Alweer te laat thuis om zinvol te schrijven over dat wat me vandaag zinvol bezig hield. Minder zinvol lukt nog net.


Mijn dichstebij buurtwinkeltje wordt gerund door een meneer die in naar zijn vrouwelijke klanten regelmatig opmerkingen maakt die van mij helemaal niet hoeven.

Hallo schoonheid, is afgezien van een ode aan de vrouwelijke soort in het algemeen en naar jou dan maar even in het bijzonder best op te vatten als een gemakkelijk gemaakt compliment.
Maar elke keer weer, aangevuld door een willekeurig aantal andere slogans en vergezeld door een soort "kennersblik", irriteert mij wel eens.

Toch is het een vriendelijke man met gezin die op smalle basis probeert zijn geld te verdienen.
En niet onbelangrijk voor mij, het dichtst bij als ik iets vergeten ben.

Maak van je hart geen moordkuil en spreek mensen aan op dat wat je irriteert, zit ook nog wel ergens in mijn programma.

Vanavond deed ik een eerste poging:

"Weet je" zei ik, "je hoeft heus niet elke keer met me te flirten hoor", ik blijf toch wel bij je kopen.

Mij luchtte het op dat ik iets deed, maar of hij er iets van meekreeg.....?   Geen reacties | ¶

» Zandbak en groen gras

De onvermijdelijke constatering dat de rand van de zandbak al lang niet meer uitdagend genoeg is.


De speurtocht naar of het gras aan de andere kant groener is, begonnen.   Geen reacties | ¶

» Tentoonstelling over Stadsdeelhuis

Geschiedenis en toekomst van het stadsdeelhuis
Opening: donderdag 10 november 2005
17.00-18.30
Locatie: stadsdeelkantoor Oud-West

De tentoonstelling neemt de bezoeker als het ware mee vanuit het polderlandschap in 1898 via de stadsreiniging en het stadsdeelkantoor naar een modern eigentijds gebouw in 2008

Openingswoord: Saranna Maureau


Niet dat die nu al weet wat ze dan daar gaat zeggen, maar morgen als het zover is wel.   een reactie | ¶

» Laat thuis en dan....... Twee uur thuis, hoewel nazit in kroeg, niet meteen slaaprijp.

Hele dag vergaderd.
Tijdens avondeten werk/eet afspraak en daarna raad.
Dus work online van 9.00 tot 01.30

Nu niet naar bed gaan levert een probleem op, maar pas morgenochtend.
Slapen lukt niet nu meteen weet ik uit ervaring.

Kan ook niets inhoudelijks meer, dus geen stukje, maar snel rondje langs innercircle van weblogs: Merel, Aukje, De stem van en Zeppo.

Collega Werner en Amsterdam Centraal sla ik tactisch even over: straks vind ik er iets van en wordt daardoor het in slaap kunnen vallen weer uitgesteld, dat dus morgen maar weer.

Nu alleen nog op zoek naar het weblog dat mij met audiofragmenten via mijn PDA een prettige droomtoestand in sluist....
Mocht het nu nog niet bestaan, de ontwikkelingen gaan zo snel dat het er vast binnenkort is.
Realiseer me dat ik dan wel onbeperkte mobiele toegang tot het internet moet hebben voor mijn PDA omdat anders een "slaapverwekkende log" tot een duur slaapje leidt.   negen reacties | ¶

» wonderlijke gebeurtenis De man kwam volgens afspraak bij mij in huis iets leggen.
Hij belde aan, ik liet hem binnen en hij struinde naar de keuken, het werkterrein.
Hij boog naar de grond en werd vervolgens niet lekker.
"Sorry, maar ik wordt even wat duizelig".

Pff, ik bood hem een stoel, koffie, wat eten, natte lap.
Hij wilde niets, alleen maar even zitten.
Ik respecteerde dat maar en liet hem even met rust.


Het zweet parelde van zijn gezicht en ik maakte me zorgen.
"Heeft u dat vaker, gebruikt u medicijnen, last van lage bloeddruk?" Koortsachtig dook ik in de herinnering van mijn EHBO cursus.
Hij maakte gebruik van het toilet, ik bood hem washand en doek, hij ging weer zitten en bleef zweten.


Wat hij had gegeten en of hij soms gevast had de afgelopen maand, tja je weet maar nooit, wie weet was het weer regelmatig eten hem iets minder bekomen.
Hij bleef duizelig en ik zag het zweet rond zijn mond, ik voelde en het was klam.
"Zal ik toch maar even de dokter voor u bellen?"

Dat wilde hij wel.
Vanwege het gebrek aan acuut levensgevaar, voor die knop koos ik maar niet, duurde het even en moesten we vervolgens wachten tot we teruggebeld werden door de doktersdienst.

De man was ondertussen op mijn bank komen liggen.
Nadat eindelijk de dokter had teruggebeld en met de man had afgesproken dat hij morgen langs moest komen als het dan nog niet over was, mompelde hij iets over nog even bijkomen.

Vervolgens viel hij in een diepe slaap.

Daar zat ik dan.

Zachtjes zette ik de televisie aan en bekeek mijn favoriete soap met ondertiteling dan maar want dan kon het geluid zacht.
Met mijn vinger op mijn lippen sssst wijzend op de slapende man, bracht ik op kousevoeten mijn jongste naar bed.
Toen het journaal begon zette ik langzaam de TV wat harder want ik wilde wel weten wat er speelde.
Mijn stoutmoedige daad in eigen huis werd slechts beantwoord door een nog dieper gesnurk.
Daarna durfde ik zelfs nog de Senseo aan te zetten voor een kopje koffie, onmisbaar bij het journaal.

Zo af en toe wierp ik een blik op de slapende man. Hij snurkte tevreden. Op een of andere manier was ik er toch ook wel een beetje trots op dat die vreemde man zomaar op mijn bank in slaap kon vallen en ongegeneerd lag te snurken.

"je raadt nooit wie er hier op de bank ligt te slapen", smste ik naar mijn afwezige echtgenoot, met daarna maar snel de verklaring."

Na een uur werd hij wakker, rekte zich uit, keek om zich heen en zei "dank u wel".

"Wel naar de dokter gaan hoor morgen, want dit lijkt me toch echt niet goed".

Hij beloofde me dat te doen en toen was hij weer weg.   twee reacties | ¶

» Onderwijsconferentie GroenLinks

Peter Lankhorst in gesprek met Margalith Kleijwegt, met luisterend op de eerste rij Marijke Vos

Zaterdag was een interessante onderwijsconferentie van GroenLinks.
Met onderwerpen als Brede School, Ouderbetrokkenheid en het meten van Sociale Competenties.
ook herhaalde Marijke Vos het GroenLinks voornemen voor de Voorschool voor alle Amsterdamse kinderen.
Ik kon er niet de hele dag bij zijn, maar met name het gedeelte waarbij Margalith Kleijwegt, schrijfster van het boek Onzichtbare Ouders aan het woord was, leverde een boeiende discussie op over de mogelijkheden en wenselijkheid van huisbezoeken ook bij het voortgezet onderwijs.
Erg arbeidsintensief en misschien in sommige gevallen heel beklemmend en belastend, maar volgens mij een noodzakelijke acties als je ook de ouders wilt bereiken die zich niet uit zichzelf met de schoolloopbaan van hun kinderen (kunnen) bekommeren.   een reactie | ¶

» Muurschildering Kostverlorenkade

Sinds kort hebben Andrea Friedli en Meinke Horn de laatste hand gelegd aan een muurschildering op de Tweede Kostverlorenkade, bij de
Schimmelstraat, die zij in opdracht van Stadsdeel Oud-West hebben gemaakt. Hierbij willen wij u van harte uitnodigen om dit met ons te
komen vieren. Op woensdag 9 november zal Stadsdeelvoorzitter Saranna Maureau de muurschildering feestelijk openen. Er zal een wandeling naar de muur worden gemaakt onder begeleiding van de twee kunstenaars.


Vervolgens zal in het Buurtmuseum een korte documentaire van Bertil Dubach worden getoond over de uitvoering van dit kunstproject en de
reactie er op van buurtbewoners en voorbijgangers. Dit alles onder het genot van hapjes en drank. Iedereen is van harte welkom op 9 november in het Buurtmuseum Bellamy, 2de Kostverlorenkade 62, van 16.00-18.00 uur.

De muurschildering is tot stand gekomen in samenwerking met bovengenoemde kunstenaars, bewoners uit de Bellamybuurt, Stadsdeel
Oud-West, de Universiteit van Tilburg en woningcorporatie Rochdale in het kader van het Urban project beheerprioriteiten. Doel van dit
project is om de leefbaarheid in de buurt te vergroten.   Geen reacties | ¶

» GMR voor primair onderwijs in Oud-West

We hebben een GMR!

Heel veel schoolbesturen werken al lang met een GMR (Gemeenschappelijke Medezeggenschaps Raad) naast de individuele MR'en.
Wij hebben het afgelopen jaar regelmatig met de verschillende MR'en gepraat over waarom je een GMR zou kunnen willen.

Voor alles wat je samen gaat doen als je het eerst appart hebt gedaan, geldt dat je natuurlijk wel moet weten wat je er mee opschiet.
Wat lever je in, wat krijg je als voordeel terug en hoe beoordeel je de balans. Kortom: Ga je er op vooruit.

Wij als schoolbestuur vonden dat we er samen op vooruit zouden gaan, maar wie zijn wij zonder als "zij" die mening niet met ons zouden delen.
Vanavond hebben onze individuele MRén besloten dat ook zij een GMR wilden en de oprichtingsakte getekend.
Na veel goede discussie, vragen, denken en concluderen, is de GMR een feit.
Ik ben daar heel erg blij mee en zie uit naar de gesprekken en onderhandelingen met deze GMR over zaken die ons allen aangaan en bezig houden in het onderwijs.

  vijf reacties | ¶

» Herdenkingsbijeenkomsten Theo van Gogh Vanochtend op de Linnaeusstraat, vanmiddag in hotel Arena.
Van alles veel, en soms meer pers dan buurtbewoners, hetgeen niet lag aan de afwezigheid van de buurtbewoners.
Laat en na veel discussie weer thuis.
Als het simpel was en ik niet moe, volgende nu een impressie.
Het was soms teveel, soms te weinig.
Veel betrokkenheid, niet altijd scherpte, soms teveel.
De hele pers volgde het, dus het land en ook daarbuiten zag een door hen naar buiten gebrachte impressie.
Ik laat het vannacht bezinken.   Geen reacties | ¶

» En alweer de klassen rond

Foto van de website van De Kinkerhoek, al op de dag zelf: extra knap omdat er vanwege problemen met UPC nog geen internetconnectie op de tijdelijke locatie aanwezig was

Het blijft een spannend en ontroerend moment, zelfs al maakte ik het de afgelopen tijd al twee keer eerder mee.
Vandaag samen met ons sectorhoofd aanwezig bij het moment dat kinderen, leerkrachten en ouders van basisschool De Kinkerhoek hun tijdelijke huisvesting betrokken.
Terwijl zij tijdelijk in de Elisabeth Wolfstraat nr 2 zitten, verbouwen wij het gebouw tot een mooie Brede School, helemaal vernieuwd en klaar voor de toekomst.

Al onderweg op de fiets, fietse ik samen op met verwachtingsvolle kinderen en ouders op zoek naar hun tijdelijke plekje.
Het tijdelijke gebouw heeft een rijke historie en is volstrekt anders dan wat zij gewend zijn.

Eeenmaal daar, stonden wij tussen zoekende ouders, klassen op ontdekkingstocht door het gebouw en ook nog wel wat verhuisdozen.
De leerkrachten en helpende ouders hebben echt een superprestatie verricht om alles voor de kinderen redelijk ongemerkt in het nieuwe gebouw op orde te krijgen.

Het zag er dan ook vanochtend meteen gezellig en warm uit.

Verhuizen blijft een traumatische gebeurtenis, ookal weet je wat je er straks voor terug krijgt.
Gezien al onze bouwinspanningen voor nieuwe scholen en mijn traditiezin, ben ik ondertussen een geroutineerd "klassenrondgaanster".
Om leerkrachten en kinderen een hart onder de riem te steken, om te vertellen dat ze dit alleen maar doormaken om er straks een veel mooier gebouw voor terug te krijgen en ook om voor onszelf te markeren dat we met onze investeringen in de schoolgebouwen en het Brede School concept op de goede weg zitten.

Hoeveel hectiek er ook voor betrokkenen omheen zit, dit zijn voor mij echte feestmomenten: weer en school onderweg naar een op en top gebouw en weer een school onderweg naar een door alle partijen gedeelde visie op de Brede School.
Uiterlijk April 2006 gaat de Kinderhoek terug naar haar hernieuwde gebouw. We lieten niet alleen mandarijnen achter maar ook de belofte om het nieuwe gebouw straks samen te vieren.   Geen reacties | ¶

» En toen werd het echt laat Bij mijn vorige item waren we nog maar halverwege de commissie, de discussie ging nog lang verder, het samenvatten en concluderen was een enorme klus. Toen aan het eind van de avond het onderdeel aan bod kwam waarop ik het woord zou moeten voeren -de indeling van de raadszaal- , was iedereen blij met de de voorgestelde pragmatische oplossing en had ik aan twee zinnen genoeg.
De hoeveelheid werk voor het DB was vanavond niet eerlijk verdeeld, ik had het te doen met mijn collega's die de rest van de avond het inhoudelijk antwoord moesten geven.   Geen reacties | ¶

» houtkachels Vanavond zit ik bij een brede commissievergadering over de planvorming van De Hallen.

Natuurlijk gaat het daarbij uitgebreid over de effecten van een parkeergarage van 650 plaatsen op de luchtkwaliteit.
GroenLinks maakt zich, ondanks het feit dat zij destijds ingestemd hebben, zorgen hierover, mede gezien het na het nemen van het besluit binnengekomen stedelijk actieplan luchtkwaliteit en andere zorgwekkende berichten.

Na diverse positieve reacties, de oplossing van de VVD: verbied houtkachels.   zes reacties | ¶

» Condoleance En vandaag waren er opeens even heel andere dingen belangrijk.

Vanochtend bereikte ons het bericht van het overlijden van Willem.

Voor mij voornamelijk bekend als "de man van" Joke, fractievoorzitter van een van onze raadspartijen en als actieve buurtbewoner in de Da Costabuurt.

De laatste keren zag ik hem bij Eten met de Buren, op zijn verjaardag, maar toch slepend met pannen soep vanuit zijn keuken ter ere van dit buurtuitje en later bij de daaropvolgende feestelijke Quartoze Juilletviering op het Da Costaplein waar hij met veel verve achter de piano zat, nu opeens dood en thuis temidden van veel bloemen en kaarsen

Het draadje blijkt zo dun.

Eng zo dichtbij te zien aan de ene kant, vredig temidden vanuit zijn thuis aan de andere kant.
De zeldzame momenten dat je al levend zo dichtbij de dood komt, en dichtbij het verdriet van anderen, daar wordt een mens toch stil van.   Geen reacties | ¶

» Politie, straf en Amnesty Zondagmiddag dweilde ik de huiskamer terwijl mijn jongste en een vriendje politietje aan het spelen waren:

Zoonlief: "Dan was jij de relschopper en ik de Me'er"
Deze keuze vast omdat hij denkt dat de politie altijd de sterkste is.
Vriendje: "Relschopper, wat is dat"
Zoonlief: "Iemand die rellen maakt en waar je dan op moet slaan".
Vriendje: "Ja dan had ik iets heel ergs gedaan en dan moest ik de gevangenis in".
Zoonlief: "Nee hoor, je krijgt taakstraf", hij dacht even na, keek naar mij en riep "je moet dweilen".
Vriendje: "He nee, ik wil geen taakstraf, ik wil de gevangenis in".
Zoonlief: Okay dan sla ik je, maar niet voor het echie hoor, zo bewusteloos dat je als je bijkomt meteen de gevangenis weer uit mag".

Oeps.
Ik besloot toch mijn zoon op een ander moment nog eens over martelen en Amnesty te onderhouden, terwijl ik peinzend verder dweilde.   Geen reacties | ¶

» De spelpiet en de slimme juf

Ik zie het helemaal voor me:


Juf: "Voordat we de schoenen gaan zoeken eerst even alle spelfouten uit zijn briefje halen".   Geen reacties | ¶

» En zo liep het af Net thuis.
Had naast de dagvullende algemene ledenraadsvergadering over de kandidaten ook nog iets anders te doen.

Onze eerste tien, met bloed zweet en tranen, maar een team om trots op te zijn

Het was op sommige momenten bloedstollend.
Kandidaten die je er allebei in wilde hebben op spannende momenten als twee overgebleven kandidaten na de eerste stemronde tegenover elkaar.
Sommigen moesten vele rondes meedoen om eindelijk verzekerd te zijn van een plaatsje.
Anderen kregen absoluut niet waar ze op gehoopt hadden.

Het overzicht van de bovenste helft zoals het aan het eind van de middag geprojecteerd werd

Ik geloof dat ik toch nog een keertje in de leer ga bij Mellouki, hij was sneller inhoudelijker en beter in zijn live verslag (en zichtbaar eerder thuis).
Wij hadden elkaar nog nooit RT ontmoet terwijl we al vele malen gelinkt hadden. Gaaf dat dat er nu wel van kwam.
Daarnaast bleken we ook voor dezelfde kandidaat te pleiten, kennelijk toch overeenkomstig genetisch materiaal bij die webloggers.

O ja, en vanwege tijdgebrek werd de lijst met aanbevelingsplaatsen waar ik ook op te vinden was bij acclamatie aan het federatiebestuur overgelaten, dus dat komt vast goed.

  Geen reacties | ¶

» Rëunie Cafe Reijnders Tja en na die ALV tijd voor iets heel anders.
Vanuit het verhitte vuur van de kandidaatstelling fietste ik naar het Leidseplein waar ik opeens na jaren weer moeiteloos de deuren van Cafe Reijnders binnenliep.

Een rëunie terug naar begin jaren tachtig voor "kassier, achter de bar, zaalkelner(voor, midden, achter), ambulant, terrasknaap, keukenhulp, barmiss"
Ik kwalificeerde voor het laatste, destijds.

Als leerling van het bijna naastgelegen Barlaeus gymnasium bracht ik veel tijd in mijn laatse schooljaar daar door:
ik leerde mijn schoolonderzoeken in de alkoof (slaagde met zeven achten, dus dat blijkt te kunnen).

Werd vanuit mijn alkoofhoekje verliefd op een biljartende man, leerde daarna ook daar hoe je als meisje alleen uit kan gaan en bleef onvermijdelijk op enig moment voor een tijdje aan een van de kelners plakken, mijn eerste samenwoon avontuur.

Ik speelde ijshockey voor het vrouwenteam van Reijnders op het kleine ijsbaantje: toegegeven ik legde niet veel gewicht in de schaal maar het omhullende pak maakte veel goed. Geniet nog steeds van het gloriemoment dat bij een botsing met een boom van een dame ik bleef staan en zij lag te glibberen op het ijs.

Zonder het toen te weten werd ik daar getraind in de onvervalste amsterdamsestraat gesprekstechnieken, leerde al snel de meest uiteenlopende sexistische opmerkingen met een glimlach en toepasselijke tekst te pareren, leerde veelvuldig blozen snel af.

Veel van die dingen waren na ruim 20 jaar uit mijn geheugen verdwenen, vanavond kwamen ze weer even terug.
Binnenlopen, geloof dat ik zelfs mijn accent hoorde veranderen en al snel weer een vertrouwd gevoel.
Heel erg leuk.

Ik zal in de politiek nooit een straatvechter worden, maar van die kneepjes die ik wel beheers, realiseerde ik me vanavond opeens dat ik op een aantal van die kneepjes als te kleine 17 jarige in die kroeg daar op het Leidseplein al behoorlijk geoefend had.

foto uit de oude doos

  twee reacties | ¶

» weer een stukje fractie Ondertussen zijn ook Barn Geurts en Marieke van Doornick gekozen op 6 en 7.
Nu nog een spannende plek 8.   vier reacties | ¶

» plaats 3 en 4 Het wordt steeds moeilijker, ondertussen zijn Maarten van der Meer en Fenna Ulichki gekozen op de plaatsen 3 en 4. vers van de pers Jeanine van Pinxteren op 5.

De pleidooien worden steeds bewogener. Niet gek want er zijn nog zoveel goede kandidaten.   Geen reacties | ¶

» Judith Sargentini Ondertussen heeft van de 4 kanshebbers Judith Sargentini de tweede plek veroverd.
De vrouw van de ID banen die op sommige plekken al Sargentinibanen worden genoemd is na twee stemrondes zeker van haar plekje.
voor plek 3 ondertussen   Geen reacties | ¶

» Maarten lijsttrekker Zoals te verwachten viel is Maarten van Poelgeest lijsttrekker geworden.
Hij moest kennelijk nog eerst even beloven dat hij eindelijk een mobieltje zou aanschaffen.
Dat liet hij even zien.

Maarten houdt nu zijn lijsttrekkersspeech.

Popelend om vanaf maart in Ansterdam een eind aan de rechtse winter te maken.
Alvast een felle sneer naar de VVD die geboorteperking als anti armoede beleid lijkt voor te staan

Samen met Marijke Vos, staat hij er helemaal klaar voor.

Overigens zit ik hier tegenover Mellouki Cadat die ook live zit te loggen, dus kijk ook op www.cadat.nl

nu over naar plek 2 dat wordt al een stuk moeilijker.   Geen reacties | ¶

» Schilderijen in gebarentaal

Ooit wel eens een schilderij van Vincent van Gogh zien uitbeelden in gebarentaal?

Ik wel.

Ik was vanmiddag aanwezig bij de premiere van de verfilming van het theaterstuk Theo & Vincent, een briefwisseling in nederlandse gebarentaal.

Het is een prachtige film geworden, mooi licht, indringende beelden en prachtig spel.

Het Handtheater heeft lange tijd in Oud-West gezeten en alhoewel ze nu naar een prachtig theater in Westerpark zijn verhuisd, voelt het nog steeds als een van onze theatertjes.

Het was echt genieten: van het resultaat, maar ook van de trots en blijdschap waarmee deze premiere gepresenteerd werd.

Een echte cross media ervaring: toneel met gebarentaal is op zich al een hele aparte sensatie, de verfilming daarvan is bijna nog indringender. Daarnaast leer je over het leven van Vincent van Gogh en zijn broer, maak je kennis met het fenomeen briefwisseling (echt historisch) en zie je schilderijen in beeld en in gebarentaal.

Bij het applaus zit je voor het dilemma: applaudiseer je in gebarentaal, zwaaien met de handjes, dan is het in het donker niet zichtbaar.
Applaudiseer je op de voor jou bekende manier met je handen, dan is het voor doven niet hoorbaar.
Een mix van beiden en de vele complimenten na afloop, maakten de spelers en andere betrokken volgens mij volop duidelijk dat het publiek genoten had.

Mijn gebarentaal beperkt zich tot de gebaren: "ik ben trots op jullie" en "gefeliciteerd".

Beiden kwamen vandaag uitstekend van pas.

Wegens gebrek aan meer gebarentaal voel ik me na al die ontmoetingen toch nog steeds ook wel een beetje "onthand", maar uiteindelijk kom ik er met mijn eigen handen, gearticuleerde woorden en hier en daar een tolk toch ook wel weer uit.

Daarnaast is het meegenieten van een succeservaring aan geen taal gebonden.   Geen reacties | ¶

» Kandidatenkoorts Morgen zit links politek Amsterdam nagels te bijten en de invulling voor de komende 4 jaar te bepalen.
Zowel GroenLinks als de PvdA hebben morgen de kandidatenvergaderingen voor hun stedelijke fracties.
Het kost je je vrije zaterdag, maar dan heb je ook spanning en sensatie.
Ik ga morgen naar de kandidatenvergadering toe. Eigenlijk ga ik nooit want ik vind het vaak een problematisch persoonlijk spektakel: naast blijdschap bij de verkorenen ook grote persoonlijke teleurstelling bij hen die het niet werden, gelobby, mensen die na elke pleit en stemronde weer een plekje lager zakkken. Brr.
Deze keer sta ik zelf op de lijst op een plek buiten mededinging, alleen voor de naamsbekendheid zeg maar. Dan vind ik het toch wel netjes er te zijn.
Daarnaast heb ik, zeker gezien het feit dat ik er toch ben, beloofd iemand te steunen in de wens om net iets hoger te komen dan nu voorgesteld.
Ik ben benieuwd.
Als de spanning en sensatie en het reglement het toestaat, ga ik morgen lekker live webloggen.
Nr 1 is.... etc. Komt mijn gemiddelde van dagelijkse posts daarnaast ook nog eens ernstig ten goede.   Geen reacties | ¶

» Taal en Ouderbetrokkenheid Conferentie Taal en Ouderbetrokkenheid
Donderdag middag sprak ik op een stedelijke conferentie over Taal en Ouderbetrokkenheid.
Een erg leuk en belangrijk onderwerp.
Vanuit welke hoek je het ook bekijkt: onderwijs, emancipatie, integratie, de samenhang in de stad of taaleducatie:
De punten "taal" en "ouderbetrokkenheid" vormen voor heel veel vraagstukken de sleutel.

De combinatie van die twee, door ouders op school taallessen aan te bieden en ze meteen meer bij school te betrekken zou dus ook logisch, simpel en dynamisch kunnen zijn.

In het verleden zijn al veel betrokken mensen die dit probeerden op heel veel dichte deuren, te ingewikkelde financieringsstromen en onwil gestuit.

Wij hebben in Oud-West ervaren dat het tegenwoordig wel redelijk simpel en dynamisch kan. Daar hebben we gelukkig hulp vanuit de gemeente bij gekregen.

Trots op het gegeven dat we iets moeilijks een beetje makkelijk hebben kunnen maken, helemaal enthousiast over de betrokkenheid van scholen, ouders en andere partners, wilden we daar graag wat over vertellen.
Om ook andere schoolbesturen, directies en stadsdelen te vertellen dat het tegenwoordig wel kan.

Wij hebben toen al onze partners al enthousiast waren wethouder Aboutaleb gevraagd om ons en zichzelf (want hij wil graag heel veel mensen op taalles hebben) de moeilijke financieringsregels en intakeprocedures een beetje op een andere manier uit te voeren (er moet nog steeds veel, maar daar hebben de mensen die taalles krijgen bij ons bijna geen last van omdat we dat achter de schermen voor ze regelen).

Hij heeft daar enthousiast ja op gezegd en woord gehouden:
Het is gemakkelijker geworden.
Da's best knap:

Dingen makkelijk maken is moeilijk
Maar wel erg leuk en het blijkt enorm te helpen.

Volgens mij kan het zelfs nog gemakkelijker, maar laten we eerst maar eens even genieten van het feit dat het nu al beter kan.
Dan komt de vervolgvraag vanzelf.

Het was in ieder geval erg bevredigend om een zaal vol mensen over onze aanpak te vertellen en ze te enthousiasmeren.
De mensen die dat voor mij uitvoeren bleven op de conferentie toen ik alweer weg moest, maar ik hoop dat er vele voorbeelden maar dan naar de eigen situatie ingericht, zullen volgen.   Geen reacties | ¶

» Vakantie? Donderdagmiddag voorzittersoverleg.

Steeds meer gaat staan in het teken van de verkiezingen: roddels over kandidatenlijsten, felicitaties voor collega's die door hun partij tot lijsttrekker zijn benoemd, maar ook voorbereidingen voor inwerkprogramma's voor nieuwe collega's, evaluaties van gemaakte afspraken in de afgelopen periode en alvast wat tips en voorbereidingen voor de volgende periode.

Hoewel er nog veel andere belangrijke zaken op de agenda staan, zijn sommigen in hun hoofd kennelijk al helemaal bezig met de toekomst.

"Plannen we dit onderwerp voor of na de vakantie?" vroeg een collega.
Vakantie? Hij bedoelde verkiezingen.

Hij liet daarmee wel erg duidelijk merken wat zijn plannen voor na de verkiezingen waren, gelukkig wisten we dat al   Geen reacties | ¶

» Fiducie Methodische vraag:

Is het niet zo dat als je mensen vraagt: "heeft u vertrouwen in......"
Dat dan je grondhouding "nee" is?

Op een of andere manier impliceert de vraag dat je dat vertrouwen maar beter niet kunt hebben.

Als je de vraag zou stellen: wantrouwt u .....", komt volgens mij een ander antwoord.

Dit was vanochtend aan onze ontbijttafel discussie, maar vanavond zag ik de weerslag van die gedachte terug in Bieslog   Geen reacties | ¶

» In de ban van de ring onderwijsdag

Zo'n 200 schooldirecteuren, leerkrachten (G)MR-leden, raadsleden, ambtenaren en onderwijsbestuurders verzamelden zich vanmiddag op de vrije woensdagmiddag in de Meervaart.
Zij kwamen allen uit de stadsdelen Bos en Lommer, Westerpark, De Baarsjes en Oud-West.
Aanleiding: de plannen van deze vier stadsdelen om hun openbaar onderwijs op afstand te zetten onder gelijktijdige schaalvergroting: een openbaar schoolbestuur voor alle scholen uit deze stadsdelen.
Na twee jaar samenwerken, praten en onderzoeken zijn we nu zo ver dat we een go/no-go besluit kunnen voorleggen met het voorstel om een groot zelfstandig schoolbestuur per 1 januari 2007 in te stellen.

Voorwaar een belangrijk moment.

Reden om alle mensen waar het dan ook echt om gaat bij elkaar te willen hebben: om informatie te geven, vragen te beantwoorden, onze overtuiging als bestuurders dat dit een goed besluit is uit te dragen en ook om elkaar alvast een beetje te leren kennen: wie zijn wij als we straks samen wij zouden worden.

Informatie, discussie, bijval, kritiek, maar vooral in het inhoudelijk debat met veel informatieuitwisseling.
Een populaire, niet statistisch betrouwbare publiekspeiling leverde aan het eind van de discussie op: 60% voor, 30% twijfelend en 10% tegen.

In de organisatie van de dag hadden we ingezet op duidelijk herkenbare vraagbaken (zie foto) waar ieder al zijn/haar nog niet beantwoorde vragen kon stellen.
Opvallend was dat na het inhoudelijk debat het aantal vragen alleen nog maar groeide.

Conclusie: er leven nog veel vragen, het debat heeft losgemaakt dat mensen de vragen nu ook willen gaan stellen, het is dus gaan leven.

Wij als bestuurders zijn eendrachtig voor en willen graag dit besluit als bestuurlijke erfenis achterlaten voordat de discussie na de verkiezingen wellicht weer opnieuw gevoerd zou moeten gaan worden.
Een overgrote meerderheid van de schooldirecteuren wil dit wel, de GMR en staan er positief tegenover, maar in het veld en bij raadsleden leven er nog veel vragen.

Ik hoop dat al die vragen naar aanleiding van vandaag ook gesteld gaan worden zodat het uiteindelijke besluit op een nog groter draagvlak kan gaan rekenen.

Om niet alleen de informatie maar ook het wij gevoel een kans te geven deelden wij ook een collectieve workshop bodypercussie en kregen we een spiegel voorgehouden van stand up comedian Tom Sligting.
Mooi fenomeen: zo iemand zit in de zaal en luistert, zoekend naar aanleidingen voor grappen, komt op en doet in het begin niets anders dan terugggeven wat hij in de zaal hoorde. Hij herhaalt onze uitspraken en wij liggen in een deuk.

Om zoveel mogelijk informatie te kunnen geven hadden we al onze afdelingshoofden en projectleden fluoriserend gele jasjes aangegeven met een vraagteken er op.
Dat stond natuurlijk voor: heeft u vragen, stel ze ons.
Maar zoals de comedian het terug gaf en ik ook al tegen de afdelingshoofden had gezegd: als zelfs jullie het niet weten, hoe overtuigen we dan de aanwezigen dat we met iets goeds bezig zijn.

Vanwege het grote aantal vragn dat de "vraagtekenhesjes" kregen, ga ik er maar vanuit dat de meerderheid toch voor de vraagbaakinterpretatie ging.

Ik geloof dat deze bijeenkomst een groot succes is geweest en dat we onze samenwerking voor alle betrokkenen een mooi podium hebben kunnen geven. Zij die er niet waren hebben iets gemist.   Geen reacties | ¶

» Goed mikken

Onze personeelsvereniging hield afgelopen vrijdag voor de derde keer een dartstoernooi.
De eerste keer deelde ik samen met onze secretaris de prijzen uit.
De tweede keer is mij even ontgaan.
Voor de derde keer werd er gerichte druk op mij uitgeoefend om met een bestuurlijk team deel te nemen.
Dat krijg je ervan als je rookt en het aanspreekpunt van de Personeelsvereniging ook: al rokend bleef in ons rookhok het verzoek maar terug komen.

Ik probeerde mezelf er met een grapje vanaf te maken:
"Joh dat moet je niet willen, bestuurders zo vlak voor de verkiezingen pijltjes in handen geven levert een onacceptabel risico op waarvan ik niet eens weet of we dat wel verzekerd hebben. Ik neem het risico niet".

Profetische gaven, want ondanks een bestuurlijke oproep geen team uit onze bestuurdersgang.

Vrijdagavond ook wel een moment dat je temidden van alle bestuurlijke en afsprakendrukte wilt proberen te beschermen voor gezin.
"Dan neem je je man toch gewoon mee, jij geeft hem een biertje en wij krijgen hem wel aan het gooien", maakte duidelijk dat bestuurlijke aanwezigheid toch echt wel op prijs gesteld werd.

Lekker languit op de bank na een genoegelijk etentje bij ons vaste favoeriet en buurman restaurant Soprano, bleef een vaag schuldgevoel knagen.
Toen manlief besloot nog even te willen schaatsen, tilde ik het luie lijf op, om toch maar even bij onze darters te gaan kijken.
Blij toe: heel gezellig, veel teamspirit, mooie teams "publiek gevaar", een zeer bedreven afvaardiging van onze afdeling publiekszaken en veel goede darters, herkenbaar aan het eigen etuitje met pijlen.
Gaaf om dat even te zien in onze eigen kantine met zoveel medewerkers voor de lol op vrijdagavond bij elkaar.
Ik kreeg natuurlijk wel commentaar dat ik niet meedeed, wierp voor de show een paar pijltjes.
Deelname bij het volgende toernooi is volgens mij onontkoombaar.   Geen reacties | ¶

» Bestuurderswijsheid en RMC Vanmiddag was ik te gast op de RMC conferentie West.
Alle partners betrokken in de keten om jongeren die op school uitvallen of de school verlaten zonder startkwalificatie, bij elkaar.
Belangrijk, want we hebben met elkaar plechtig afgesproken dat er eigenlijk geen jongere zonder startkwalificatie het onderwijs uit mag.

De werkelijkheid is echter weerbarstig. (meer)   drie reacties | ¶

» Commissie Net thuis van de commissievergadering.

Ik had er er van te voren een hard hoofd in.

Mijn antwoord op de vragen komt altijd wel, daar kan ik ondertussen op vertrouwen.

De onderwerpen goed voorbereid, dat was ook het punt niet.

Op de commissie o.a. najaarsnota en programmabegroting.

Het is altijd maar weer afwachten hoe dat balletje valt: 6 fracties met 50 vragen over 10 programma's waarvan er vijf onder mijn verantwoordelijk vallen: procesvragen, geldvragen, voortgangsvragen, effectvragen, technische vragen. Uw portefeuillehouder van alle markten thuis!?

Uiteindelijk lukt het meestal wel, alhoewel ik al luisterend druk bladerend door de najaarsnota en programmabegroting op papier soms niet verder kom dan te noteren dat er een vraag gesteld is over pr0gramma 7 doel 7.1

Het heeft veel weg van een soort twee voor twaalf:
ik schrijf, er schrijven twee sectorhoofden mee en met een minimaal gefluister probeert dit team de tevredenheid van de commissie te winnen met zo min mogelijk verwijzing naar "die zoeken we op".

De momenten waarop ik keihard aan het werk ben, vanwege de vele ballen in de lucht even geen enkel idee heb of ik het er "goed van afgebracht heb".

Gelukkig dit jaar tijdens de commissiebehandeling veel complimentjes over hoe we de najaarsnota en programmabegroting dit jaar veel meer in overeenstemming hebben weten te brengen met de wensen van de raad.

Dat voelt goed, ook voor de twee sectorhoofden hoopik, die mijn ondersteunen en hier lang hard aan gewerkt hebben.

Ik geloof zelf eigenlijk pas echt dat het goed is gegaan - ik zie mijzelf namelijk alleen maar als een wilde zoveel mogelijk van de gestelde vragen zonder tussenkomst van de ambtenaren proberen te beantwoorden met weinig zicht op de tevredenheid over het door mij gegeven antwoord - als ik na afloop in de kroeg van een paar mensen hoor dat ik het er weer goed vanaf gebracht heb.   Geen reacties | ¶

» Commissievergadering In de stilte van een verlaten kantoor nog een kwartiertje rust voorafgaand aan "mijn" commissievergadering.
De agenda en tegenwoordig alle stukken staan op het internet.
Nu nog beeldverbinding en u kunt collectief thuis blijven en alles vanaf de luie stoel volgen.

Voorlopig wordt op mijn aanwezigheid nog wel prijs gesteld, dus ga ik zo maar met de stukken onder de arm naar de vergadering.   Geen reacties | ¶

» Omgaan met overlastsituaties Eerder scheef ik over een cursus "omgaan met overlastsituaties: goed communiceren, ook als het lastig wordt.

Ik was daar erg enthousiast over. Het Parool ook zo te zien want die hadden daar vandaag een leuk stukje over   Geen reacties | ¶

» Wake

bewogen moment

Donderdagavond hielden we ook in Oud-West een wake voor de slachtoffers van de schipholbrand.

Met veel bewoners en diverse politieke partijen stonden we rond het pierenbadje op het Bellamyplein.
Ondanks de vele paraplu's een aanstekers, wilden de kaarsjes maar moeilijk blijven branden in de stromende regen.

Een kort ingetogen moment met het voorlezen van de namen van de slachtoffers en twee minuten stilte.
Voor een aantal van ons kwam zonder ook hem te kennen, de naam Louis Sévèke naar boven die eenzelfde bijeenkomst in Nijmegen organiseerde en daar zeker had gestaan als hij nog had geleefd.

  twee reacties | ¶

» Sinterklaasoptocht Zondagmiddag, 12.15
Centraal Sation.
Geen kind meer over nadat net Tim met opa weghuppelt naar de trein en het spoorwegmuseum.
Dochter is op een slaapfeestje en onze oudste heeft zich ten dienste van Sinterklaas en zijn optocht gesteld, dus vertrok al om half zes vanochtend.

Kinderloos naar de Sinterklaasoptocht gaan kijken?


We besluiten het aan te zien vanuit de serre van Hotel Victoria met zicht op de rijen wachtende en kleumende mensen met kinderen.
Wat een feest: als je daar een half uurtje zit weet je weer hoe Amsterdam aan zijn 3 miljoen touristen per jaar komt.
Een niet aflatende stroom mensen en koffers vanuit het Centraal Station.
"It's Sint Nicolaas, that is only in Holland, something like Sante Claus but then different", horen we de ober aan touristen uitleggen.

We nemen de tijd, want Sinterklaas staat bepaald niet bekend om zijn punctuele doorkomtijden.

Na twee kopjes koffie hebben we het gehad en besluiten de stoet dan maar tegemoet te lopen.

Het wachten en lopen wordt beloond door treffende acties van het snoepkanon een paar pieten die wel heel gewillig poseren.

  Geen reacties | ¶

» Zondagavond, juni 1979 Hij wilde bijna niets meer de computer: traag, traag, traag.

Eevn opnieuw opstarten wil nog wel eens een bruikbaar wondertje doen.

In de aanlooptijd pakte ik eindelijk het mapje dat sinds de laatste opruimactie al een tijdje op mijn bureau ligt:


Handgeschreven brieven en andere herinneringen vanuit de middelbare schooltijd.


Het kwaad is geschied: ik ben weer helemaal terug in Memory Lane, maar ja wat wil je met brieven die de kop dragen: Zondagavond, juni 1979   Geen reacties | ¶

» Diversiteitsprijs Donderdag op de Diversiteitsdag van de Gemeente Amsterdam, werd de diversiteitsprijs uitgereikt.
De eerste keer dat dit gebeurde, maar de faam van deze net ingestelde prijs, liep op de uitreiking vooruit. Het gonsde van de geruchten binnen de ambtelijke molen.

Vanuit het Diversiteitsplatform Amsterdam, ondersteund door de burgemeester werden er vandaag prijzen uitgereikt voor diensten en personen die ik het kader van divers personeelsbeleid het goed gedaan hadden.

Eeen eerste prijs, een aanmoedigingsprijs, een prijs voor individuele personen die zich ingezet hebben voor diversiteitsmanagement, maar ook een prijs voor de dienst(en) waar het nog slecht ging, een potentiële rode kaart dus.

Wij als jury, moesten besluiten over wie won, maar ook over wie die rode kaart zou krijgen.
Met die rode kaart zat de jury wat in zijn maag.
Drie ambtenaren en een bestuurder waren eendrachtig van mening dat een rode kaart niet al te zeer zou helpen bij het positief tussen de oren krijgen van de noodzaak van diversiteitsmanagement, dat een stimulans om volgend jaar voor de hoofdprijs te gaan vast beter zou werken.

We besloten dan ook de slechtste prijs niet uit te delen, maar in bewaring te geven.
Burgemeester Cohen zou de prijzen uitreiken, maar werd helaas opgehouden bij de Algemene Beschouwingen van de gemeenteraad.
Als enige bestuurder mocht ik zijn taak overnemen, zijn speech uitspreken en zijn prijzen uitrijken.

Lastig daarbij was daarbij dat ik mij in de jury had laten verleiden tot het niet uitdelen van de rode kaart, maar toch tot het uitspreken van de meest kritische noten over hoe de gemeente Amsterdam het er daadwerkelijk van afbrengt met het diversiteitsbeleid: veel hele positieve inspanningen, maar ook nog wel wat verbeterpunten. Ik mocht dus niet alleen namens de burgemeester de speech houden, prijzen uitreiken, maar ook de kritische noten kraken en de niet rode kaart uitdelen.

Wij gaven de potentiële rode kaart in bewaring bij de centrale personeelsdienst onder toezicht van de burgemeester als kansprijs voor het volgend jaar in de hoop dat alle diensten volgend jaar goed zouden willen scoren bij de volgende nominatie: naming en shaming, alleen het resultaat telt, maar dan met een waarschuwing vooraf.
Ook in de hoop natuurlijk dat de burgemeester en de de P&O afdeling nog effectiever zouden worden in het aansporen van alle gemeentelijke onderdelen om dit onderwerp serieus te nemen.

Onze kritische noten vielen niet bij iedereen in het juiste keelgat.
Prettig dus dat juist ik als bestuurder dan onderdeel inhoudelijk onder mijn hoede had: ik heb geen repercussies van bazen te verwachten en mag wel als bestuurder geacht worden stevig te staan voor de wens om het personeel van de gemeente Amsterdam een afspiegeling van de Amsterdamse bevolking te laten zijn.
Wederom niet het meest bestuurlijk sexy en one-liners onderwerp om je druk om te maken, maar wel broodnodig.
Als wij ons programma "Wij Amsterdammers" serieus nemen, en dat doe ik ten volle, dan kan het niet anders dat wij binnen de gemeentelijke organisatie daar een voorbeeldfuntie in vervullen van hoog tot laag.
Met de volle waardering voor wat er allemaal al heel goed gaat, aan de slag dus met het werven van meer nieuwe Amsterdammers, meer vrouwen in hoge functies , meer jongeren en een veilig werkklimaat voor al onze allochtone, jeugdige, homo/lesbische en vrouwelijke medewerkers.

De eerste prijs ging trouwens naar stadsdeel Zeeburg, de aanmoedingingsprijs naar de Dienst Binnenwaterbeheer (die ter plekke een management vacature meldde waarvoor ze graag naast de al aanwezige drie vrouwen en een man een allochtone kanidaat op zouden willen vinden), de nominatieprijs naar de werkgroep diversiteit van de Sociale Dienst, alle persoonlijk genomineerden werden in het zonnetje gezet en beloond.
De niet uitgereikte rode kaart heeeft in ieder geval de jury, het diversiteitsplatform en een aantal directeuren al verleid tot een vervolgbijeenkomst over hoe we vanuit de top dit onderwerp nog enthousiasmerender kunnen maken, mijn juryklusje is daarmee dus nog niet klaar. (meer)   Geen reacties | ¶

» Sinterklaas is op school Vanochtend was nog alles prima: ik zwom (mijn eerste baantjes in een leeg zwembad, kinderachtig van mij, maar als ik de dag zo kan beginnen levert dat mij altijd een positief voorgevoel op), bracht mijn jongste naar school.
Bij het bijna dagelijkse koffieritueel met een aantal ouders in het conciergehok waar we ritueel alle belangrijke zaken (opvoeding, journaal, roddels en de stand van zaken in de wereld) bespreken was het helemaal top.
Gistermiddag Sinterklaasversiermiddag waarbij de meeste ouders in het koffiehok, ook ik gelukkig deze keer, zelf actief hadden meegeholpen.
Vanochtend waren we natuurlijk trots op de mooi versierde school en genoten we van de reactie van de verraste kinderen bij binnenkomst.

De versierbijeenkomst was dolle pret: kinderen van meehelpende ouders mochten in de bibliotheek blijven op de vrije woensdagmiddag en vonden dat helemaal top: woendagmiddag en toch mogen we op school blijven.
Samen met bevriende moeders wonderlijk capriolen op huishoudtrappen uithalen om alle pieten, cadeautjes en andere versierattributen op de juiste plek te krijgen. Zalig om daar aan mee te kunnen werken.
Prachtig om de volgende ochtend de bewonderende verbazing van de kinderen te horen, toch wel een beetje glunderend als je kind in zijn gang vol overtuiging roept: "mooi he, dat heeft mijn mamma gedaan".

  Geen reacties | ¶

» Niet mijn dag Bij alles wat ik vandaag op mijn log nog meld, geldt een waarschuwing vooraf: het was mijn dag niet vandaag.
Helaas trok mijn agenda zich daar niets van aan.
Nadat ik al drie keer gevloekt en getierd had (gelukkig nog wel redelijk binnenmonds), niet mijn normale stijl en ook bepaald niet iets waar ik zelf gelukkig van of trots op word, ging mijn agenda zijn eigen gang.
Mijn agenda vroeg maar weer eens om inzet, commitment en stellingname, ookal kwam de stoom mij op diverse momenten vandaag stevig uit de oren.
Dat ik niet in mijn favoriete positieve mood stond, deed even niet ter zake.   vier reacties | ¶

» Connecting People

Mozes en Äaronkerk

Produktinnovatie: hoe je via stijgerdoekreclame de mens regelrecht mobiel met God kan laten communiceren.

Knap van Nokia.   drie reacties | ¶

» Het stofje van Rob "Aha, een typisch gevalletje van het stofje van Rob"

Mijn gezelschap schoot in de lach.

Alhoewel het stofje volgens de natuurlijk rap bevraagde wetenschappers waarschijnlijk niet bestaat, wist mijn gezelschap onmiddelijk waar ik op doelde.

"Ach een typisch gevalletje van het stofje van Rob".
Ik hoef het niet eens uit te spreken om zelfs bij het denken al in de lach te schieten


Het stofje zal dan niet bestaan, viraal is het wel: het ligt lekker in de mond, bevat een paradoxaal medicijn en vormt een gevaarlijk besmettingsgevaar waardoor de kans groot is dat "het stofje van Rob" hoge ogen zal scoren voor de nieuwste aanvulling in de Dikke Van Dale.

Ach en als het uitspreken van deze bezwering nu eens effectief medicijn blijkt te zijn om het relativeringsvermogen van politici aan te zetten en daarmee onmiddelijk een bestrijding van de door hem gesignaleerde kwaal blijkt te zijn, dan zijn we toch allemaal gelukkig?   een reactie | ¶

» Technische Vragenmarkt

Dinsdagavond hield de raad voor het eerst een technische Vragenmarkt.
Alle raadsleden met vragen over de begroting konden terecht op een markt waar per programma ambtenaren klaar zaten om alle technische vragen te beantwoorden.

Per programma was een tafel ingericht waar meteen de relevante beleidsdocumenten en ook de informatiefolders en produkten binnen dit programma lagen: het marktgehalte nam hierdoor nog eens extra toe.

In Oud-West voor het eerst, in Almere, lichtend voorbeeld voor nieuwe werkwijzes in het kader van dualisme, waar wij eerder dit jaar op bezoek gingen is dit al een tijdje praktijk.

Voor raadsleden een goede gelegenheid om al hun technische vragen in een keer te kunnen stellen, voor ambtenaren een goed moment om die vragen ook in alle rust te kunnen beantwoorden, een ontlasting voor de commissievergaderingen waar deze vragen anders gesteld zouden worden en waarschijnlijk een verademing dat de vragen ambtelijk beantwoord werden in plaats van door een portefeuillehouder die tijdens de commissievergadering al dan niet gesouffleerd door een ambtenaar moet proberen er net zoveel verstand van te hebben als de inhoudelijke ambtenaar.
Daarnaast waren ook de grootste gesubsidieerde instellingen aanwezig om vragen over prioriteiten aan hun adres te kunnen beantwoorden.

In principe geen rol voor de bestuurders hier, toch waren we wel uitgenodigd om aanwezig te zijn (enige terughoudendheid werd logischerwijs wel op prijs gesteld).
Ik vond het erg goed om hier toeschouwer van te kunnen zijn.

Ik geloof dat het wel succesrijk was.
Er werden veel vragen gesteld, een enkele vraag leek zelfs uit te monden in een kringgesprek.
Ik hoop dat raad, griffie en ambtenaren tevreden en positief zijn over deze eerste keer en dat allen dit volgend jaar weer willen.

Ik ben voor, maar mag niet meer mee stemmen.   Geen reacties | ¶

» Nieuwe huisstijl

Maandag hadden we de feestelijke introductie van onze nieuwe huisstijl.
De gemeente Amsterdam heeft al een tijdje geleden samen met de stadsdelen en diensten besloten over te gaan op een gezamenlijke huisstijl, waarbij het onderscheid alleen nog onder de drie Andreaskruisen en in de kleur te zien is.
Hoewel de vrijheid in het keuzeproces daarmee beperkt was, was het voor mij enorm leuk om het wordingsproces van embryo tot volledige huisstijl met alle nieuwe uitingen achter de schermen mee te maken.
Vanuit de stuurgroep begeleidden we elke stap, namen we moeilijke beslissingen en hadden we soms te maken met feed back van de "centrale huisstijlpolitie"

De laatste maanden is er door een groep mensen keihard gewerkt om alle nieuwe uitingen klaar te maken. En dat gaat dan niet alleen om nieuwe visitekaartjes en een logo op de muur, maar ook om website, stadsdeelkrant, sjablonen, briefpapier, folders, mappen en nog veel meer.
Een stevige klus onder tijdsdruk want we probeerden ook zo min mogelijk voorraad van het oude materiaal te hebben dat geheel en al milieuvriendelijk gerecycled wordt tot nieuwe papierprodukten.

Onder grote belangstelling van onze medewerkers mocht ik gisteren het lint van een beletterde veegwagen doorknippen en hield ik voor het eerst in mijn leven een powerpointpresentatie over het hoe en waarom, de diepere gedachtes achter de huisstijl.

Was, ook al is het bestuurlijk misschien niet het meest sexy onderwerp, toch gewoon eigenlijk best een beetje trots. (meer)   Geen reacties | ¶

» Gluren bij de buren

Locatie: Stadsdeel de Baarsjes
Onderwerp: Where pinbon meets Huisstijl   twee reacties | ¶

» Gewoon thuis?! Ik zwaaide mijn zoon uit.
Hij had net bij mij tussen de middag in het bedrijfsrestaurant gegeten zoals we dat elke week één keertje doen.

"Doei"

"Mam kom je thuis vanavond?"

Ja

"Mam kom je gewoon thuis vanavond?"

Ja

"Mam, dus je komt niet om tien uur 's avonds thuis?"

Nee

"Dus gewoon om zes uur?"


Ik snap (hieruit) dat mijn zoon zo ondertussen niet meer helemaal zeker weet wat ik gewoon vind.   een reactie | ¶

» Muurschildering Kostverlorenkade Woensdagmiddag was de officiële opening van de muurschildering opde 2e Kostverlorenkade.
Daar is in de afgelopen tijd een prachtige dame op een blinde muur verrezen.
De kunstenaressen Meinke Horn en Andrea Fiegli leerden de buurt en haar ritme goed kennen en werden tijdens het wordingsproces gefilmd, gevolgd door buurtbewoners en aangemoedigd vanaf het water.

De muurschildering is tot stand gekomen als onderdeel van Bellamy voor Mekaar, dus op verzoek van en in globaal overleg met de buurtbewoners.

Dat maakte het welkom voor deze "nieuwe buurvrouw" extra warm.
Het buurtmuseum waar de opening plaats vond was dan ook geheel gevuld met buurtbewoners.
Ik voelde me extra vereerd om deze muurschildering te mogen openen omdat de vorige vrouwelijke muurschildering Roosje voor zoveel beroering had gezorgd dat we uiteindelijk een opening per ongeluk vergeten zijn.
Tijdens de opening werd nog een mooie film van Bertil Dubach vertoond waarin hij de wording en de reactie van de buurtbewoners filmde. Dat leverde een mooi beeld voor de buurt op.

Ook buurtbewoner Leo Reniers volgde op zijn website de wordingsgeschiedenis en dat levert mooie plaatjes op.
website   Geen reacties | ¶

» Wake 17 november 2 minuten stilte voor slachtoffers Schipholbrand


17 november om 20.00 uur - Bellamyplein tegenover stadsdeelkantoor Oud-West



Naar aanleiding van de Schipholbrand roepen GroenLinks en de PvdA in Oud-West op om twee minuten stil te staan bij de slachtoffers van de brand,

samen met Vluchtelingenwerk, Inlia, VON, Amnesty International en andere betrokkenen op lokaal niveau.



We vragen daarom om op donderdag 17 november a.s. om 20.00 uur

met ons een wake met 2 minuten stilte te houden



- tegenover het stadsdeelkantoor Oud-West op het Bellamyplein



De actie wordt breed gedragen door de bovengenoemde organisaties en lokale organisaties en politieke partijen en vindt tegelijkertijd plaats op meerdere plaatsen in Amsterdam en een groot aantal plaatsen elders in Nederland.



De inzet is om ook lokaal betrokkenheid te tonen bij de slachtoffers van deze brand.

Daarom vinden we het van groot belang dat op hetzelfde moment de twee minuten stilte in het hele land in acht wordt genomen. De organisaties hebben alle een eigen opinie over het vreemdelingenbeleid in Nederland. Bij de herdenking staat het menselijk leed centraal.



We roepen op om een fakkel, kaars of theelichtje mee te nemen.

Om precies 20.00 uur zullen we, na het voorlezen van de namen van de slachtoffers, twee minuten stilte in acht nemen.
Daarna is de bijeenkomst ten einde.

Geen politieke toespraken, puur het tonen van betrokkenheid met de slachtoffers en nabestaanden.



GROENLINKS Oud-West PvdA Oud-West   Geen reacties | ¶

» Redactioneel beleid De laatste paar dagen schrijf ik steeds stukjes die ik op het allerlaatst besluit niet op mijn log te zetten.
Waarschijnlijk verstandig, misschien te voorzichtig, misschien een sfeertekening van mijn omgeving.
Reultaat is helaas, terwijl het aantal items "on hold" groeit, er even niets op mijn site komt.
Hoop dat me myself and I het snel eens worden over het redactiebeleid.   Geen reacties | ¶

» Alledaags Alweer te laat thuis om zinvol te schrijven over dat wat me vandaag zinvol bezig hield. Minder zinvol lukt nog net.


Mijn dichstebij buurtwinkeltje wordt gerund door een meneer die in naar zijn vrouwelijke klanten regelmatig opmerkingen maakt die van mij helemaal niet hoeven.

Hallo schoonheid, is afgezien van een ode aan de vrouwelijke soort in het algemeen en naar jou dan maar even in het bijzonder best op te vatten als een gemakkelijk gemaakt compliment.
Maar elke keer weer, aangevuld door een willekeurig aantal andere slogans en vergezeld door een soort "kennersblik", irriteert mij wel eens.

Toch is het een vriendelijke man met gezin die op smalle basis probeert zijn geld te verdienen.
En niet onbelangrijk voor mij, het dichtst bij als ik iets vergeten ben.

Maak van je hart geen moordkuil en spreek mensen aan op dat wat je irriteert, zit ook nog wel ergens in mijn programma.

Vanavond deed ik een eerste poging:

"Weet je" zei ik, "je hoeft heus niet elke keer met me te flirten hoor", ik blijf toch wel bij je kopen.

Mij luchtte het op dat ik iets deed, maar of hij er iets van meekreeg.....?   Geen reacties | ¶

» Zandbak en groen gras

De onvermijdelijke constatering dat de rand van de zandbak al lang niet meer uitdagend genoeg is.


De speurtocht naar of het gras aan de andere kant groener is, begonnen.   Geen reacties | ¶

» Tentoonstelling over Stadsdeelhuis

Geschiedenis en toekomst van het stadsdeelhuis
Opening: donderdag 10 november 2005
17.00-18.30
Locatie: stadsdeelkantoor Oud-West

De tentoonstelling neemt de bezoeker als het ware mee vanuit het polderlandschap in 1898 via de stadsreiniging en het stadsdeelkantoor naar een modern eigentijds gebouw in 2008

Openingswoord: Saranna Maureau


Niet dat die nu al weet wat ze dan daar gaat zeggen, maar morgen als het zover is wel.   een reactie | ¶

» Laat thuis en dan....... Twee uur thuis, hoewel nazit in kroeg, niet meteen slaaprijp.

Hele dag vergaderd.
Tijdens avondeten werk/eet afspraak en daarna raad.
Dus work online van 9.00 tot 01.30

Nu niet naar bed gaan levert een probleem op, maar pas morgenochtend.
Slapen lukt niet nu meteen weet ik uit ervaring.

Kan ook niets inhoudelijks meer, dus geen stukje, maar snel rondje langs innercircle van weblogs: Merel, Aukje, De stem van en Zeppo.

Collega Werner en Amsterdam Centraal sla ik tactisch even over: straks vind ik er iets van en wordt daardoor het in slaap kunnen vallen weer uitgesteld, dat dus morgen maar weer.

Nu alleen nog op zoek naar het weblog dat mij met audiofragmenten via mijn PDA een prettige droomtoestand in sluist....
Mocht het nu nog niet bestaan, de ontwikkelingen gaan zo snel dat het er vast binnenkort is.
Realiseer me dat ik dan wel onbeperkte mobiele toegang tot het internet moet hebben voor mijn PDA omdat anders een "slaapverwekkende log" tot een duur slaapje leidt.   negen reacties | ¶

» wonderlijke gebeurtenis De man kwam volgens afspraak bij mij in huis iets leggen.
Hij belde aan, ik liet hem binnen en hij struinde naar de keuken, het werkterrein.
Hij boog naar de grond en werd vervolgens niet lekker.
"Sorry, maar ik wordt even wat duizelig".

Pff, ik bood hem een stoel, koffie, wat eten, natte lap.
Hij wilde niets, alleen maar even zitten.
Ik respecteerde dat maar en liet hem even met rust.


Het zweet parelde van zijn gezicht en ik maakte me zorgen.
"Heeft u dat vaker, gebruikt u medicijnen, last van lage bloeddruk?" Koortsachtig dook ik in de herinnering van mijn EHBO cursus.
Hij maakte gebruik van het toilet, ik bood hem washand en doek, hij ging weer zitten en bleef zweten.


Wat hij had gegeten en of hij soms gevast had de afgelopen maand, tja je weet maar nooit, wie weet was het weer regelmatig eten hem iets minder bekomen.
Hij bleef duizelig en ik zag het zweet rond zijn mond, ik voelde en het was klam.
"Zal ik toch maar even de dokter voor u bellen?"

Dat wilde hij wel.
Vanwege het gebrek aan acuut levensgevaar, voor die knop koos ik maar niet, duurde het even en moesten we vervolgens wachten tot we teruggebeld werden door de doktersdienst.

De man was ondertussen op mijn bank komen liggen.
Nadat eindelijk de dokter had teruggebeld en met de man had afgesproken dat hij morgen langs moest komen als het dan nog niet over was, mompelde hij iets over nog even bijkomen.

Vervolgens viel hij in een diepe slaap.

Daar zat ik dan.

Zachtjes zette ik de televisie aan en bekeek mijn favoriete soap met ondertiteling dan maar want dan kon het geluid zacht.
Met mijn vinger op mijn lippen sssst wijzend op de slapende man, bracht ik op kousevoeten mijn jongste naar bed.
Toen het journaal begon zette ik langzaam de TV wat harder want ik wilde wel weten wat er speelde.
Mijn stoutmoedige daad in eigen huis werd slechts beantwoord door een nog dieper gesnurk.
Daarna durfde ik zelfs nog de Senseo aan te zetten voor een kopje koffie, onmisbaar bij het journaal.

Zo af en toe wierp ik een blik op de slapende man. Hij snurkte tevreden. Op een of andere manier was ik er toch ook wel een beetje trots op dat die vreemde man zomaar op mijn bank in slaap kon vallen en ongegeneerd lag te snurken.

"je raadt nooit wie er hier op de bank ligt te slapen", smste ik naar mijn afwezige echtgenoot, met daarna maar snel de verklaring."

Na een uur werd hij wakker, rekte zich uit, keek om zich heen en zei "dank u wel".

"Wel naar de dokter gaan hoor morgen, want dit lijkt me toch echt niet goed".

Hij beloofde me dat te doen en toen was hij weer weg.   twee reacties | ¶

» Onderwijsconferentie GroenLinks

Peter Lankhorst in gesprek met Margalith Kleijwegt, met luisterend op de eerste rij Marijke Vos

Zaterdag was een interessante onderwijsconferentie van GroenLinks.
Met onderwerpen als Brede School, Ouderbetrokkenheid en het meten van Sociale Competenties.
ook herhaalde Marijke Vos het GroenLinks voornemen voor de Voorschool voor alle Amsterdamse kinderen.
Ik kon er niet de hele dag bij zijn, maar met name het gedeelte waarbij Margalith Kleijwegt, schrijfster van het boek Onzichtbare Ouders aan het woord was, leverde een boeiende discussie op over de mogelijkheden en wenselijkheid van huisbezoeken ook bij het voortgezet onderwijs.
Erg arbeidsintensief en misschien in sommige gevallen heel beklemmend en belastend, maar volgens mij een noodzakelijke acties als je ook de ouders wilt bereiken die zich niet uit zichzelf met de schoolloopbaan van hun kinderen (kunnen) bekommeren.   een reactie | ¶

» Muurschildering Kostverlorenkade

Sinds kort hebben Andrea Friedli en Meinke Horn de laatste hand gelegd aan een muurschildering op de Tweede Kostverlorenkade, bij de
Schimmelstraat, die zij in opdracht van Stadsdeel Oud-West hebben gemaakt. Hierbij willen wij u van harte uitnodigen om dit met ons te
komen vieren. Op woensdag 9 november zal Stadsdeelvoorzitter Saranna Maureau de muurschildering feestelijk openen. Er zal een wandeling naar de muur worden gemaakt onder begeleiding van de twee kunstenaars.


Vervolgens zal in het Buurtmuseum een korte documentaire van Bertil Dubach worden getoond over de uitvoering van dit kunstproject en de
reactie er op van buurtbewoners en voorbijgangers. Dit alles onder het genot van hapjes en drank. Iedereen is van harte welkom op 9 november in het Buurtmuseum Bellamy, 2de Kostverlorenkade 62, van 16.00-18.00 uur.

De muurschildering is tot stand gekomen in samenwerking met bovengenoemde kunstenaars, bewoners uit de Bellamybuurt, Stadsdeel
Oud-West, de Universiteit van Tilburg en woningcorporatie Rochdale in het kader van het Urban project beheerprioriteiten. Doel van dit
project is om de leefbaarheid in de buurt te vergroten.   Geen reacties | ¶

» GMR voor primair onderwijs in Oud-West

We hebben een GMR!

Heel veel schoolbesturen werken al lang met een GMR (Gemeenschappelijke Medezeggenschaps Raad) naast de individuele MR'en.
Wij hebben het afgelopen jaar regelmatig met de verschillende MR'en gepraat over waarom je een GMR zou kunnen willen.

Voor alles wat je samen gaat doen als je het eerst appart hebt gedaan, geldt dat je natuurlijk wel moet weten wat je er mee opschiet.
Wat lever je in, wat krijg je als voordeel terug en hoe beoordeel je de balans. Kortom: Ga je er op vooruit.

Wij als schoolbestuur vonden dat we er samen op vooruit zouden gaan, maar wie zijn wij zonder als "zij" die mening niet met ons zouden delen.
Vanavond hebben onze individuele MRén besloten dat ook zij een GMR wilden en de oprichtingsakte getekend.
Na veel goede discussie, vragen, denken en concluderen, is de GMR een feit.
Ik ben daar heel erg blij mee en zie uit naar de gesprekken en onderhandelingen met deze GMR over zaken die ons allen aangaan en bezig houden in het onderwijs.

  vijf reacties | ¶

» Herdenkingsbijeenkomsten Theo van Gogh Vanochtend op de Linnaeusstraat, vanmiddag in hotel Arena.
Van alles veel, en soms meer pers dan buurtbewoners, hetgeen niet lag aan de afwezigheid van de buurtbewoners.
Laat en na veel discussie weer thuis.
Als het simpel was en ik niet moe, volgende nu een impressie.
Het was soms teveel, soms te weinig.
Veel betrokkenheid, niet altijd scherpte, soms teveel.
De hele pers volgde het, dus het land en ook daarbuiten zag een door hen naar buiten gebrachte impressie.
Ik laat het vannacht bezinken.   Geen reacties | ¶

» En alweer de klassen rond

Foto van de website van De Kinkerhoek, al op de dag zelf: extra knap omdat er vanwege problemen met UPC nog geen internetconnectie op de tijdelijke locatie aanwezig was

Het blijft een spannend en ontroerend moment, zelfs al maakte ik het de afgelopen tijd al twee keer eerder mee.
Vandaag samen met ons sectorhoofd aanwezig bij het moment dat kinderen, leerkrachten en ouders van basisschool De Kinkerhoek hun tijdelijke huisvesting betrokken.
Terwijl zij tijdelijk in de Elisabeth Wolfstraat nr 2 zitten, verbouwen wij het gebouw tot een mooie Brede School, helemaal vernieuwd en klaar voor de toekomst.

Al onderweg op de fiets, fietse ik samen op met verwachtingsvolle kinderen en ouders op zoek naar hun tijdelijke plekje.
Het tijdelijke gebouw heeft een rijke historie en is volstrekt anders dan wat zij gewend zijn.

Eeenmaal daar, stonden wij tussen zoekende ouders, klassen op ontdekkingstocht door het gebouw en ook nog wel wat verhuisdozen.
De leerkrachten en helpende ouders hebben echt een superprestatie verricht om alles voor de kinderen redelijk ongemerkt in het nieuwe gebouw op orde te krijgen.

Het zag er dan ook vanochtend meteen gezellig en warm uit.

Verhuizen blijft een traumatische gebeurtenis, ookal weet je wat je er straks voor terug krijgt.
Gezien al onze bouwinspanningen voor nieuwe scholen en mijn traditiezin, ben ik ondertussen een geroutineerd "klassenrondgaanster".
Om leerkrachten en kinderen een hart onder de riem te steken, om te vertellen dat ze dit alleen maar doormaken om er straks een veel mooier gebouw voor terug te krijgen en ook om voor onszelf te markeren dat we met onze investeringen in de schoolgebouwen en het Brede School concept op de goede weg zitten.

Hoeveel hectiek er ook voor betrokkenen omheen zit, dit zijn voor mij echte feestmomenten: weer en school onderweg naar een op en top gebouw en weer een school onderweg naar een door alle partijen gedeelde visie op de Brede School.
Uiterlijk April 2006 gaat de Kinderhoek terug naar haar hernieuwde gebouw. We lieten niet alleen mandarijnen achter maar ook de belofte om het nieuwe gebouw straks samen te vieren.   Geen reacties | ¶