About
This is the default template for Pivot. You can change this text by editing the file frontpage_template.html in your pivot/templates/ folder. You can do this by directly editing the file, or you can go to Administration » Templates in the Pivot interface.
Tag cloud
amsterdam
fabchannel
groenlinks
in_functie
kinderen
kunst_en_cultuur
lotte
mick
muziek
onderwijs
oud_west
paradiso
politiek
thuis
thé_lau
tim
vakantie
vrijwilligers
weblog
werk
(alle)
Archieven
01 Nov - 30 Nov 200701 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007
01 Mrt - 31 Mrt 2007
01 Feb - 28 Feb 2007
01 Jan - 31 Jan 2007
01 Dec - 31 Dec 2006
01 Nov - 30 Nov 2006
01 Okt - 31 Okt 2006
01 Sep - 30 Sep 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Jul - 31 Jul 2006
01 Jun - 30 Jun 2006
01 Mei - 31 Mei 2006
01 Apr - 30 Apr 2006
01 Mrt - 31 Mrt 2006
01 Feb - 28 Feb 2006
01 Jan - 31 Jan 2006
01 Dec - 31 Dec 2005
01 Nov - 30 Nov 2005
01 Okt - 31 Okt 2005
01 Sep - 30 Sep 2005
01 Aug - 31 Aug 2005
01 Jul - 31 Jul 2005
01 Apr - 30 Apr 2005
01 Mrt - 31 Mrt 2005
01 Feb - 28 Feb 2005
01 Jan - 31 Jan 2005
01 Dec - 31 Dec 2004
01 Nov - 30 Nov 2004
01 Okt - 31 Okt 2004
01 Sep - 30 Sep 2004
01 Aug - 31 Aug 2004
01 Jul - 31 Jul 2004
01 Jun - 30 Jun 2004
01 Mei - 31 Mei 2004
Links
At HyvesAmsterdam Centraal
Merel Roze
Kennisland Blog
American Women on the Web
Aukje
Zeppo
Fabchannel
Nivon Pinksterkamp
Stadsdeel Oud-West
Verhalensite Oud-West
Cultuuragenda Oud-West
Toekomst GroenLinks
GroenLinks Oud-West
GroenLinks Amsterdam
GroenLinks Landelijk
Planeet GroenLinks
Hete Politiek
Mellouki Cadat
Gemeente Amsterdam
Weblog College Amsterdam
Gemeentearchief: Prachtige plaatjes uit Amsterdam
Leo Reniers, buurtbewoner
Cremerplein
Webcam op De Hallen
Overtoom
Zoek!
Laatste Reacties
Astrid (Nieuwe ouders veg…): En de kinderen?valeria en nick (Stedelijke herstr…): WAAR SLAAT DIT OP DIT IS…
Jeroen van Leeuwe… (scholier doodt sc…): was het maar een incident…
Saranna (Appeldank): Hoi Marianne, Dat wil ik …
Marianne Heesen (Appeldank): Je wil niet weten hoeveel…
Maarten Meulendij… (How do you like y…): Jahaa, ik heb de mp3 voor…
Maarten Meulendij… (How do you like y…): Dankjewel!!
saranna (How do you like y…): Hoi Maarten, Het is een…
Maarten Meulendij… (How do you like y…): Hoi Saranna, ik ben al he…
Ingrid (Verwerking en uit…): Ik met mijn domme hoofd d…
Stuff
» De laatste dag
31 december: we zwemmen in Duitsland en horen sinds zo vaak de laatste twee dagen: Ein guten Rutsch ins Neue.
Terugrijdend worden we overvallen door een demonstratie carbid schieten.
het enige moment dat we het carbid schieten uit de omgeving weten te overstemmen is als de Top 2000 achter elkaar De Vlieger en Paint it Black draait.
Met een witte wijn en bier proefspel glijden wij inderdaad zachtjes het nieuwe jaar in. Geen reacties | ¶
Terugrijdend worden we overvallen door een demonstratie carbid schieten.
het enige moment dat we het carbid schieten uit de omgeving weten te overstemmen is als de Top 2000 achter elkaar De Vlieger en Paint it Black draait.
Met een witte wijn en bier proefspel glijden wij inderdaad zachtjes het nieuwe jaar in. Geen reacties | ¶
» informatie delen
Net zoals de voorgaande jaren zitten wij met vriendjes in een boerderij in de Achterhoek.
Gezeten op de bank voor het open haardvuur lees ik met een half oog een artikel over Web 2.0.
De informatie die er ondertussen vanuit de huiskamer komt terwijl we naar de Top 2000 komt, is eigenlijk al meer dan ik aan kan.
Naar aanleiding van de muziek gaat het over bijna alles en alle kanten op.
Ondertussen lees ik over het internet gevuld door gebruikers, webbased software uit je browser beter en gemakkelijker dan wat je op je eigen pc hebt, de Wikipedia die door gebruikers gemaakt is en ondertussen wetenschappelijk bewezen niet onderdoet voor de proffesionele encyclopedie en waanzinnige hoevelheden sociale informatie overal voor het oprapen.
Zouden de gesprekken van vanavond vanzelf op het web komen, het werd nog rijker en zeker niet triester. Geen reacties | ¶
Gezeten op de bank voor het open haardvuur lees ik met een half oog een artikel over Web 2.0.
De informatie die er ondertussen vanuit de huiskamer komt terwijl we naar de Top 2000 komt, is eigenlijk al meer dan ik aan kan.
Naar aanleiding van de muziek gaat het over bijna alles en alle kanten op.
Ondertussen lees ik over het internet gevuld door gebruikers, webbased software uit je browser beter en gemakkelijker dan wat je op je eigen pc hebt, de Wikipedia die door gebruikers gemaakt is en ondertussen wetenschappelijk bewezen niet onderdoet voor de proffesionele encyclopedie en waanzinnige hoevelheden sociale informatie overal voor het oprapen.
Zouden de gesprekken van vanavond vanzelf op het web komen, het werd nog rijker en zeker niet triester. Geen reacties | ¶
» De dag na de brand
Pas vanmiddag hoorde ik dat er vannacht nog een heldhaftige redding plaats had gevonden tijdens de brand van gisternacht.
Iemand die voorbij fietste en de brand zag, heeft resoluut de bewoners gewekt en uit het pand geloods. Daarna moest hij zelf in de ambulance voor ademhalingsproblemen gecontroleerd worden.
Dit soort heldhaftige daden willen we als stadsdeel graag memoren. Dat kan gelukkig ook na mijn contact met de politie van vanmiddag.
Vannacht had ik dat allemaal helemaal niet door. Dit was al gebeurd voor ik buiten was.
Daarnaast waren wij na een dag sauna en net in slaap zo rozig dat we eenmaal al bibberend buiten het liefst gewoon weer snel wilden slapen.
Eenmaal buiten en bij positieven keek ik nog wel of ik de diensdoende agent kende en of ik functioneel toegevoegde aarde had. Ik kon hem op dat moment niet bedenken (ook de politie meldde vandaag dat ze me niet gebeld hadden omdat ze dachten dat ik toch wel buiten stond en op de hoogte was).
Geen toegevoegde waarde en geen behoefte aan sensatie, wel aan slaap, dus zodra het weer kon waren wij weer binnen.
het vervolg komt dus nog. Geen reacties | ¶
Iemand die voorbij fietste en de brand zag, heeft resoluut de bewoners gewekt en uit het pand geloods. Daarna moest hij zelf in de ambulance voor ademhalingsproblemen gecontroleerd worden.
Dit soort heldhaftige daden willen we als stadsdeel graag memoren. Dat kan gelukkig ook na mijn contact met de politie van vanmiddag.
Vannacht had ik dat allemaal helemaal niet door. Dit was al gebeurd voor ik buiten was.
Daarnaast waren wij na een dag sauna en net in slaap zo rozig dat we eenmaal al bibberend buiten het liefst gewoon weer snel wilden slapen.
Eenmaal buiten en bij positieven keek ik nog wel of ik de diensdoende agent kende en of ik functioneel toegevoegde aarde had. Ik kon hem op dat moment niet bedenken (ook de politie meldde vandaag dat ze me niet gebeld hadden omdat ze dachten dat ik toch wel buiten stond en op de hoogte was).
Geen toegevoegde waarde en geen behoefte aan sensatie, wel aan slaap, dus zodra het weer kon waren wij weer binnen.
het vervolg komt dus nog. Geen reacties | ¶
» Brand
Wonend langs een doorvoerroute van ambulances en brandweerauto's, kijken we alleen nog op als er meer dan drie sirenes achter elkaar loeien, of als het bij ons in de buurt stil blijft staan.
Toen het echt nodig was hoorden we helemaal niets:
geen sirenes, niet het geklop op de deur gebonk, getoeter en gebel.
We sliepen en omdat de brandweer er nog niet was hoorden we ook geen sirenes.
Maar twee huizen naast het onze woedde een fel uitslaande brand.
De kinderen die aan de achterkant van het huis slapen hoorden wel bel en gebonk en konden bovendien vanuit hun raam de lucht helemaal oranje zien.
Ze schrokken zich dood en stonden aan ons bed, wel wakker geworden door het gebonk van de buren dat we het huis uit moesten.
Zo stonden wij met zijn allen om half twee vannacht buiten te bibberen, zagen de brandweer arriveren en konden het blussen van de brand volgen.
Toen de afzetting uitgezet werd, moesten we er buiten gaan staan, of we mochten ook wel weer naar binnen: geen gevaar meer.
Nu bij daglicht zie je er bijna niets van, maar vannacht was het voornamelijk voor de kinderen toch wel even angstig en spectaculair. Geen reacties | ¶

foto: zoon Mick
Wonend langs een doorvoerroute van ambulances en brandweerauto's, kijken we alleen nog op als er meer dan drie sirenes achter elkaar loeien, of als het bij ons in de buurt stil blijft staan.
Toen het echt nodig was hoorden we helemaal niets:
geen sirenes, niet het geklop op de deur gebonk, getoeter en gebel.
We sliepen en omdat de brandweer er nog niet was hoorden we ook geen sirenes.
Maar twee huizen naast het onze woedde een fel uitslaande brand.
De kinderen die aan de achterkant van het huis slapen hoorden wel bel en gebonk en konden bovendien vanuit hun raam de lucht helemaal oranje zien.
Ze schrokken zich dood en stonden aan ons bed, wel wakker geworden door het gebonk van de buren dat we het huis uit moesten.
Zo stonden wij met zijn allen om half twee vannacht buiten te bibberen, zagen de brandweer arriveren en konden het blussen van de brand volgen.
Toen de afzetting uitgezet werd, moesten we er buiten gaan staan, of we mochten ook wel weer naar binnen: geen gevaar meer.
Nu bij daglicht zie je er bijna niets van, maar vannacht was het voornamelijk voor de kinderen toch wel even angstig en spectaculair. Geen reacties | ¶
» Uniek
En nu maar hopen dat die nieuwe persoonlijke Postbank pinpas geen collectorsitem wordt. Geen reacties | ¶
En nu maar hopen dat die nieuwe persoonlijke Postbank pinpas geen collectorsitem wordt. Geen reacties | ¶
» T scheelde niets
Het was nog maar weinig, maar in het Vondelpark toch al meteen mooi. Geen reacties | ¶

Het was nog maar weinig, maar in het Vondelpark toch al meteen mooi. Geen reacties | ¶
» Ontbureaucratisering
Papier
"Vanaf 1 januari 2006 kunnen kunstenaars en instellingen aanvragen voor een bijdrage in enkelvoud in plaats van het gebruikelijke 9-voud inleveren. Dit bespaart papier en scheelt de aanvragers een hoop kopieer- of printwerk. De procedure voor het aanvragen van een bijdrage wordt het komende jaar nog verder vereenvoudigd.
Via de nieuwsbrieven wordt u hiervan op de hoogte gehouden". Geen reacties | ¶
"Vanaf 1 januari 2006 kunnen kunstenaars en instellingen aanvragen voor een bijdrage in enkelvoud in plaats van het gebruikelijke 9-voud inleveren. Dit bespaart papier en scheelt de aanvragers een hoop kopieer- of printwerk. De procedure voor het aanvragen van een bijdrage wordt het komende jaar nog verder vereenvoudigd.
Via de nieuwsbrieven wordt u hiervan op de hoogte gehouden". Geen reacties | ¶
» Ook dat nog
Het was net aan dit jaar, maar toch:
na een kerstlunch met de bestuursgang, nog een laatste presentatie over WMO en Zorgloket op verzoek van de Ouderenadviesraad, plofte ik twee weken kerstvakantie in.
Net als velen stond ik vandaag in de rij bij slager, groenteman en de supermarkt en moest ik net voor dat ene ingrediënt er toch nog een keer apart uit.
Toen alles binnen was, plofte ik neer op de bank en verheugde mij op de wekelijkse traktatie: de Volkskrant Magazine.
Iedereen doet van alles extra rond de Kerst, dus ook de Volkskrant.
Een themanummer, speciaal voor de Kerst: over doodgaan.
"Getverdemme ik doe het niet" dacht ik: behoorlijk moe, de kranten vol van Tsunami herdenking, de tranen hoog en dan ook nog deze special.
Ik weet dat dat niet werkt: dan ligt dat ding me verwijtend aan te staren, zegt mijn interne monoloog iets over struisvogels en lafaards.
De andere strategie dan maar: meteen doen, dan heb je het maar gehad.
Dus lees ik vanavond de Volkskrant Magazine.
Hij is erg mooi en morgen heb ik hem uit. een reactie | ¶
na een kerstlunch met de bestuursgang, nog een laatste presentatie over WMO en Zorgloket op verzoek van de Ouderenadviesraad, plofte ik twee weken kerstvakantie in.
Net als velen stond ik vandaag in de rij bij slager, groenteman en de supermarkt en moest ik net voor dat ene ingrediënt er toch nog een keer apart uit.
Toen alles binnen was, plofte ik neer op de bank en verheugde mij op de wekelijkse traktatie: de Volkskrant Magazine.
Iedereen doet van alles extra rond de Kerst, dus ook de Volkskrant.
Een themanummer, speciaal voor de Kerst: over doodgaan.
"Getverdemme ik doe het niet" dacht ik: behoorlijk moe, de kranten vol van Tsunami herdenking, de tranen hoog en dan ook nog deze special.
Ik weet dat dat niet werkt: dan ligt dat ding me verwijtend aan te staren, zegt mijn interne monoloog iets over struisvogels en lafaards.
De andere strategie dan maar: meteen doen, dan heb je het maar gehad.
Dus lees ik vanavond de Volkskrant Magazine.
Hij is erg mooi en morgen heb ik hem uit. een reactie | ¶
» Ongekende talenten
Alles komt in het teken van de kerst te staan:
vandaag alleen al: kerstbijeenkomst in ouderenservicepunt (gemist helaas), kerstborrel binnen het stadsdeel met ongekend talent vanuit de organisatie
Kerst-eten van zoonlief, en het fameuze kerstdiner van buurthuis de Havelaar:
ik at er niet want dat viel niet te combineren met kerst-eten zoon, tienminuten gesprek op school dochter.
Maar ik schoof wel na achten aan bij de uitloop van het diner, at zalige Cynthia's top taart en hoorde van de dames van het servicepunt wat ik deze week allemaal al gemist had.
Het mag dan druk zijn en kerst moet nog beginnen, voor die tijd nog kerstlunch met de gang en kersteten met werk van echtgenoot, maar ik geniet wel enorm van alles wat er in de buurt aan kerst is. Geen reacties | ¶
vandaag alleen al: kerstbijeenkomst in ouderenservicepunt (gemist helaas), kerstborrel binnen het stadsdeel met ongekend talent vanuit de organisatie

Kerst-eten van zoonlief, en het fameuze kerstdiner van buurthuis de Havelaar:
ik at er niet want dat viel niet te combineren met kerst-eten zoon, tienminuten gesprek op school dochter.
Maar ik schoof wel na achten aan bij de uitloop van het diner, at zalige Cynthia's top taart en hoorde van de dames van het servicepunt wat ik deze week allemaal al gemist had.

Het mag dan druk zijn en kerst moet nog beginnen, voor die tijd nog kerstlunch met de gang en kersteten met werk van echtgenoot, maar ik geniet wel enorm van alles wat er in de buurt aan kerst is. Geen reacties | ¶
» De Prinses, de Zoon en de Dialoog
"Ahh, Mam mag ik alsjeblieft met je mee, ik wil zoooo graag prinses Maxima zien".
Prinses Maxima was vanavond bij de afsluiting van de dag van de Dialoog waarmee ze die getuige alle flitsende fotografen meteen landelijke bekendheid zou geven
Voor één keertje?
Als je vader banketbakker is, eet je vaak lekkere koekjes.
Als je moeder stadsdeelvoorzitter is, is ze er vaak niet, word je soms meegesleurd naar bijeenkomsten waar je moeder manmoedig probeert je te overtuigen dat het voor jou ook leuk is, maar heb je er weinig lol van, of het moet zijn dat je in een onbewaakt moment op het schoolplein roept dat jou moeder lekker de baas van de scholen is (waar je dan later door diezelfde moeder nog op aangesproken wordt ook).
"Als jij belooft stil te zijn als het moet, dan ga ik proberen of je met me mee mag", streek ik voor één keer mijn hand over het hart.
Hij beloofde het plechtig, ging vervolgens zijn handen wassen, haren kammen en zijn nagels schoonmaken, want dat hoorde er wel bij vond hij.
Hij gedroeg zich voorbeeldig, genoot enorm, liet zich informeren over het verschil tussen een debat ("ruzie dus") en de dialoog ("luisteren"), was onder de indruk, zeker toen we direct achter de prinses bleken te zitten en deed volop mee aan het programma: ook hij wilde met zijn buurman over oplossingen praten.
Ik genoot van zijn enthousiasme en was me hevig bewust van het feit dat ik om mijn zoon een plezier te doen even ernstig afweek van mijn principes.
"Ga je nu van prinsessen dromen?" vroeg ik hem bij het instoppen van mijn zoon.
"Nee joh, want als ik droom dan worden het sprookjesprinsessen als Doornroosje en die zijn helemaal niet echt. Deze was veel echter en leuker, ze zag er heel gewoon uit, ik denk dat ze zo naar de disco zou kunnen gaan, maar mam heb je wel gezien dat je aan de "dragers" van haar handtas diamanten had"?
Update: ook zus Lotte logde hierover. een reactie | ¶
Prinses Maxima was vanavond bij de afsluiting van de dag van de Dialoog waarmee ze die getuige alle flitsende fotografen meteen landelijke bekendheid zou geven
Voor één keertje?
Als je vader banketbakker is, eet je vaak lekkere koekjes.
Als je moeder stadsdeelvoorzitter is, is ze er vaak niet, word je soms meegesleurd naar bijeenkomsten waar je moeder manmoedig probeert je te overtuigen dat het voor jou ook leuk is, maar heb je er weinig lol van, of het moet zijn dat je in een onbewaakt moment op het schoolplein roept dat jou moeder lekker de baas van de scholen is (waar je dan later door diezelfde moeder nog op aangesproken wordt ook).
"Als jij belooft stil te zijn als het moet, dan ga ik proberen of je met me mee mag", streek ik voor één keer mijn hand over het hart.
Hij beloofde het plechtig, ging vervolgens zijn handen wassen, haren kammen en zijn nagels schoonmaken, want dat hoorde er wel bij vond hij.
Hij gedroeg zich voorbeeldig, genoot enorm, liet zich informeren over het verschil tussen een debat ("ruzie dus") en de dialoog ("luisteren"), was onder de indruk, zeker toen we direct achter de prinses bleken te zitten en deed volop mee aan het programma: ook hij wilde met zijn buurman over oplossingen praten.
Ik genoot van zijn enthousiasme en was me hevig bewust van het feit dat ik om mijn zoon een plezier te doen even ernstig afweek van mijn principes.
"Ga je nu van prinsessen dromen?" vroeg ik hem bij het instoppen van mijn zoon.
"Nee joh, want als ik droom dan worden het sprookjesprinsessen als Doornroosje en die zijn helemaal niet echt. Deze was veel echter en leuker, ze zag er heel gewoon uit, ik denk dat ze zo naar de disco zou kunnen gaan, maar mam heb je wel gezien dat je aan de "dragers" van haar handtas diamanten had"?
Update: ook zus Lotte logde hierover. een reactie | ¶
» Derde Dag van de Dialoog: Werk(t)
Woensdag 21 december, alweer de derde Dag van de Dialoog.
Na de eerste en de tweede, was ook de derde weer een groot succes.
Aan zo'n 120 tafels werd heftig gedialogiseerd (het fenomeen levert zelfs een nieuw werkwoord op), dit keer onder het motto: Amsterdam Werkt: over stages, vrijwilligerswerk het klimaat van de Amsterdamse arbeidsmarkt.
Dit thema was speciaal door de organisatie gekozen omdat bij de vorige dag van de dialoog de jongeren die aan tafel zaten, steeds maar weer aangaven dat dat een heel belangrijk thema was en een sleutel tot succes voor betrokkenheid van de Amsterdamse jongeren bij onze samenleving.
Ik deed vandaag mee aan twee tafels:
de eerste op uitnodiging bij het Nova College en dus buiten mijn eigen stadsdeel, georganiseerd door de leerlingen Houda en Ouaffa, die ik ondertussen als sinds de eerste oefenbijeenkomst voor de dag van de dialoog ken.
Zij hadden hele leuke tafels samengesteld met de directeur van een basisschool, iemand van het Kenniscentrum voor Handel, hun eigen directeur, een aantal leerlingen en nog andere gasten.
de tweede binnen ons eigen stadsdeelkantoor. (meer) drie reacties | ¶

Woensdag 21 december, alweer de derde Dag van de Dialoog.
Na de eerste en de tweede, was ook de derde weer een groot succes.
Aan zo'n 120 tafels werd heftig gedialogiseerd (het fenomeen levert zelfs een nieuw werkwoord op), dit keer onder het motto: Amsterdam Werkt: over stages, vrijwilligerswerk het klimaat van de Amsterdamse arbeidsmarkt.
Dit thema was speciaal door de organisatie gekozen omdat bij de vorige dag van de dialoog de jongeren die aan tafel zaten, steeds maar weer aangaven dat dat een heel belangrijk thema was en een sleutel tot succes voor betrokkenheid van de Amsterdamse jongeren bij onze samenleving.
Ik deed vandaag mee aan twee tafels:
de eerste op uitnodiging bij het Nova College en dus buiten mijn eigen stadsdeel, georganiseerd door de leerlingen Houda en Ouaffa, die ik ondertussen als sinds de eerste oefenbijeenkomst voor de dag van de dialoog ken.
Zij hadden hele leuke tafels samengesteld met de directeur van een basisschool, iemand van het Kenniscentrum voor Handel, hun eigen directeur, een aantal leerlingen en nog andere gasten.
de tweede binnen ons eigen stadsdeelkantoor. (meer) drie reacties | ¶
»
Vanavond de laatste raad van het jaar:
17 amendementen en 6 moties op de begroting: het kan meer.
De begroting werd vastgesteld.
Daarmee kunnen we onze hard bevochten prioriteiten eerder dit jaar volgend jaar gaan uitvoeren.
De meesten van ons moeten daar op dit moment nog even niet aan denken want de wens tot een korte werkonderbreking danwel kerstreces is bij een boel mensen (en niet bij mij in de laatste plaats) zichtbaar aanwezig, maar straks kunnen we.....
Aan het eind van de raad het kerstpakket met als mooi en vermeldenswaardig extraatje de Oud-West kalender 2006:
Het mooiste compliment voor de fotografie in onze nieuwe huisstijl was de opmerking van het eerste raadslid dat de kalender in ontvangst nam: "ohh...., is deze ook te koop?"
17 amendementen en 6 moties op de begroting: het kan meer.
De begroting werd vastgesteld.
Daarmee kunnen we onze hard bevochten prioriteiten eerder dit jaar volgend jaar gaan uitvoeren.
De meesten van ons moeten daar op dit moment nog even niet aan denken want de wens tot een korte werkonderbreking danwel kerstreces is bij een boel mensen (en niet bij mij in de laatste plaats) zichtbaar aanwezig, maar straks kunnen we.....
Aan het eind van de raad het kerstpakket met als mooi en vermeldenswaardig extraatje de Oud-West kalender 2006:
Het mooiste compliment voor de fotografie in onze nieuwe huisstijl was de opmerking van het eerste raadslid dat de kalender in ontvangst nam: "ohh...., is deze ook te koop?"

» Weblog van een volledig Dagelijks Bestuur
Sommige dingen weet je gewoon niet.
Dat is eigenlijk zonde.
Hoe kwam ik erachter?
Ik ging naar de site van Ideeën & Media, want zij leveren ons een projectleider en ik wilde daar wel wat meer over weten.
Zij hadden een weblog.
Op hun weblog stond een stukje over de door hen ontwikkelde opvoedzuil.
Die werd onthuld in stadsdeel Geuzenveld.
Er werd gelinkt naar de website van Geuzenveld en daar stond het zomaar.
Pfffff.
Ik ben een beetje jaloers:
ze hebben daar een weblog van het hele Dagelijks Bestuur en als collectief (dus niet zoals bij ons alhoewel we goed scoren met 2/3 van het DB aan de weblog, is het geen gezamelijke actie).
En niet alleen dat, ze hebben ook nog eens een opvoedzuil, want zo kwam ik er eigenlijk op.
En dan te bedenken dat ik collega Robin nog wilde vragen hoe het met zijn weblog ging, omdat ik zo weinig zag: nu begrijp ik waarom. een reactie | ¶

Sommige dingen weet je gewoon niet.
Dat is eigenlijk zonde.
Hoe kwam ik erachter?
Ik ging naar de site van Ideeën & Media, want zij leveren ons een projectleider en ik wilde daar wel wat meer over weten.
Zij hadden een weblog.
Op hun weblog stond een stukje over de door hen ontwikkelde opvoedzuil.
Die werd onthuld in stadsdeel Geuzenveld.
Er werd gelinkt naar de website van Geuzenveld en daar stond het zomaar.
Pfffff.
Ik ben een beetje jaloers:
ze hebben daar een weblog van het hele Dagelijks Bestuur en als collectief (dus niet zoals bij ons alhoewel we goed scoren met 2/3 van het DB aan de weblog, is het geen gezamelijke actie).
En niet alleen dat, ze hebben ook nog eens een opvoedzuil, want zo kwam ik er eigenlijk op.
En dan te bedenken dat ik collega Robin nog wilde vragen hoe het met zijn weblog ging, omdat ik zo weinig zag: nu begrijp ik waarom. een reactie | ¶
» Een zingend volkje
Dit weekend barstten de georganiseerde kerstactiviteiten los.
De jaarlijkse kerstboomacties in diverse buurten en zondag het na één jaar al bijna fameuze Dickensfestival op het Da Costaplein.
Dus zong ik vrijdagmiddag mee bij de kerstboom voor de fietsenwerkplaats, genoot van de Gluhwein en de zelfgemaakte soep.
Zondagmiddag ging ik met zoonlief naar het omgetoverde Da Costaplein: we kochten dukaten, vergaapten ons aan alle mooie zelfgemaakte kostuums en zongen wederom mee met het kerstkoor en de franse chansonnier.
Ik blijf het elke keer maar weer denken: dit soort activiteiten zullen de wereld niet rigoreus veranderen, maar wat zijn ze belangrijk: buurtbewoners gezellig bij elkaar, kleinschalig menselijk contact.
We hadden zoveel kerstboomactiviteiten dat ik ze niet eens allemaal kon bezoeken.
Toen iemand mij vroeg hoe het met het werk ging, antwoordde ik dan ook dat het erg prettig is om zo'n vreedzaam en zingend volkje te mogen besturen.

Dit weekend barstten de georganiseerde kerstactiviteiten los.
De jaarlijkse kerstboomacties in diverse buurten en zondag het na één jaar al bijna fameuze Dickensfestival op het Da Costaplein.
Dus zong ik vrijdagmiddag mee bij de kerstboom voor de fietsenwerkplaats, genoot van de Gluhwein en de zelfgemaakte soep.
Zondagmiddag ging ik met zoonlief naar het omgetoverde Da Costaplein: we kochten dukaten, vergaapten ons aan alle mooie zelfgemaakte kostuums en zongen wederom mee met het kerstkoor en de franse chansonnier.

Ik blijf het elke keer maar weer denken: dit soort activiteiten zullen de wereld niet rigoreus veranderen, maar wat zijn ze belangrijk: buurtbewoners gezellig bij elkaar, kleinschalig menselijk contact.
We hadden zoveel kerstboomactiviteiten dat ik ze niet eens allemaal kon bezoeken.
Toen iemand mij vroeg hoe het met het werk ging, antwoordde ik dan ook dat het erg prettig is om zo'n vreedzaam en zingend volkje te mogen besturen.

» bakkelieten hoorn
Vraag van de avond (verjaardagsfeestje): Als je in de auto belt met een gadget bakkelieten telefoonhoorn in combinatie met een "groen rubber schouderklemding", bel je dan handsfree?
Een proefproces waard vond men hier. Geen reacties | ¶
Een proefproces waard vond men hier. Geen reacties | ¶
» Na jaren opeens aan het bier
Ik had een leuke (half)werkafspraak in mijn agenda staan voor donderdagavond.
Goed voorbereid qua agendasetting:
"wij willen met jou praten over een concept in ons hoofd: doelgroep dertigers, inhoudelijk, nieuwe stroom en waarschijnlijk bij jou in het stadsdeel".
Gesprekpartners diffuus bekend via partij en kroegcontacten, locatie een bierkroeg buiten het stadsdeel.
Ik had mijn huiswerk gedaan en nagedacht wat ik aan mogenlijkheden voor hun concept zag.
Na een paar vragen was het snel duidelijk wat ze aan welke suggestie hadden, dus waren "de zaken" eigenlijk snel gedaan.
Zo bleef er genoeg tijd over om samen met N. en M. (volgens afspraak alleen met initialen) het over de rest van de wereld en de beleidsresistentie van de werkelijkheid te hebben.
Voor het eerst sinds lang had ik het idee dat ik het weer echt over politiek had, een andere setting en ander gezelschap deed wonderen.
We zaten in een bierkroeg.
Mijn gezelschap koos elke keer iets anders uit de lange "biermenukaart" waardoor ik mijn witte wijn maar saai ging vinden.
Ik heb vroeger langdurig bier geprobeerd te leren drinken, maar het wilde maar niet smaken, tot groot verdriet van mijn echtgenoot die graag een bierdrinkende vrouw wilde. De bardame vond dat een uitdaging en destilleerde uit mijn smaakwensen een onheilspellend klinkende "Mort Subite".
Joepie, ik kan eindelijk bier drinken, 't smaakte een beetje naar champagne, dus geen straf.
Toen we ook nog vermengden met een groep mensen uit De Balie en uiteindelijk in mijn oude studentenkroeg De Spuit belandden, bleek het een ouderwets avondje uit geworden met als enig nadeel een wat korte nacht.
Goed voorbereid qua agendasetting:
"wij willen met jou praten over een concept in ons hoofd: doelgroep dertigers, inhoudelijk, nieuwe stroom en waarschijnlijk bij jou in het stadsdeel".
Gesprekpartners diffuus bekend via partij en kroegcontacten, locatie een bierkroeg buiten het stadsdeel.
Ik had mijn huiswerk gedaan en nagedacht wat ik aan mogenlijkheden voor hun concept zag.
Na een paar vragen was het snel duidelijk wat ze aan welke suggestie hadden, dus waren "de zaken" eigenlijk snel gedaan.
Zo bleef er genoeg tijd over om samen met N. en M. (volgens afspraak alleen met initialen) het over de rest van de wereld en de beleidsresistentie van de werkelijkheid te hebben.
Voor het eerst sinds lang had ik het idee dat ik het weer echt over politiek had, een andere setting en ander gezelschap deed wonderen.
We zaten in een bierkroeg.
Mijn gezelschap koos elke keer iets anders uit de lange "biermenukaart" waardoor ik mijn witte wijn maar saai ging vinden.
Ik heb vroeger langdurig bier geprobeerd te leren drinken, maar het wilde maar niet smaken, tot groot verdriet van mijn echtgenoot die graag een bierdrinkende vrouw wilde. De bardame vond dat een uitdaging en destilleerde uit mijn smaakwensen een onheilspellend klinkende "Mort Subite".
Joepie, ik kan eindelijk bier drinken, 't smaakte een beetje naar champagne, dus geen straf.
Toen we ook nog vermengden met een groep mensen uit De Balie en uiteindelijk in mijn oude studentenkroeg De Spuit belandden, bleek het een ouderwets avondje uit geworden met als enig nadeel een wat korte nacht.

» Doekoe Doekoe
Met dit thema was er woensdagmiddag een bijeenkomst in Argan, georganiseerd door JAA en SJA
Over zakgeld, gezinsinkomen schulden, bijbaantjes, levensstijlen en groepsdruk.
Workshops met jongeren en professionals, eten, muziek en heel veel tips.
Een heel geslaagd concept.
De jongeren zelf kwamen tijdens de talkshow met Aboutaleb met oplossingen die ze eerder die middag hadden bedacht:
boetes voor bedrijven die minderjarigen op afbetaling laten kopen, sollicitatietraining op school, meer aandacht voor inkomen en schulden bij maatschappijleer, een bijbaantjeskrant, de xxxspas ook voor restaurants, Mc Donalds en snackbars, een bank vinden die geen rente geeft zodat ook moslimjongeren kunnen sparen en meer bekendheid voor inkomenstips voor jongeren.
Op veel van de suggesties had Aboutaleb direct antwoord of tips over hoe het opgelost kon worden.
Hij bood ook nog voor 4 scholen sollicitatietrainingen aan en vroeg de jongeren een werkgroepje te maken dat samen met de DWI zou gaan kijken hoe ze de website van de DWI zo kunnen veranderen dat jongeren er gaan kijken en er ook de relevante informatie voor de jongeren op staat.
Daarnaast zijn bekende hartekreet: zorg dat je actief bent en weet hoe je jezelf moet presenteren.

Met dit thema was er woensdagmiddag een bijeenkomst in Argan, georganiseerd door JAA en SJA
Over zakgeld, gezinsinkomen schulden, bijbaantjes, levensstijlen en groepsdruk.
Workshops met jongeren en professionals, eten, muziek en heel veel tips.
Een heel geslaagd concept.
De jongeren zelf kwamen tijdens de talkshow met Aboutaleb met oplossingen die ze eerder die middag hadden bedacht:
boetes voor bedrijven die minderjarigen op afbetaling laten kopen, sollicitatietraining op school, meer aandacht voor inkomen en schulden bij maatschappijleer, een bijbaantjeskrant, de xxxspas ook voor restaurants, Mc Donalds en snackbars, een bank vinden die geen rente geeft zodat ook moslimjongeren kunnen sparen en meer bekendheid voor inkomenstips voor jongeren.
Op veel van de suggesties had Aboutaleb direct antwoord of tips over hoe het opgelost kon worden.
Hij bood ook nog voor 4 scholen sollicitatietrainingen aan en vroeg de jongeren een werkgroepje te maken dat samen met de DWI zou gaan kijken hoe ze de website van de DWI zo kunnen veranderen dat jongeren er gaan kijken en er ook de relevante informatie voor de jongeren op staat.
Daarnaast zijn bekende hartekreet: zorg dat je actief bent en weet hoe je jezelf moet presenteren.

» Amsterdam stemt nu ook met stemcomputer
Eerst deed de burgemeester het onder veel persbelangstelling voor:
Hij legde daarbij uit dat het feit dat het in Amsterdam zo lang geduurd had, nu wel betekende dat wij in Amsterdam nu wel de meest geavanceerde stemcomputers van heel Nederland hebben.
Daarna was mijn keuze wel heel erg gemakkelijk en stemde ik, alhoewel niet voor het echie, als eerste Amsterdammer voor onze nieuwe wethouderskandidaat:
De andere voorzitters hadden intern beraad nodig:
Een feestelijk moment net als het in gebruik nemen van de digitale aanvraagformulieren voor ons digitaal loket, je moet er even op wachten maar dan heb je ook wat.
Amsterdam maakt het de burgers vanaf vandaag weer een stukje gemakkelijker, en dat mocht ook wel. Geen reacties | ¶

Hij legde daarbij uit dat het feit dat het in Amsterdam zo lang geduurd had, nu wel betekende dat wij in Amsterdam nu wel de meest geavanceerde stemcomputers van heel Nederland hebben.
Daarna was mijn keuze wel heel erg gemakkelijk en stemde ik, alhoewel niet voor het echie, als eerste Amsterdammer voor onze nieuwe wethouderskandidaat:

De andere voorzitters hadden intern beraad nodig:

Een feestelijk moment net als het in gebruik nemen van de digitale aanvraagformulieren voor ons digitaal loket, je moet er even op wachten maar dan heb je ook wat.
Amsterdam maakt het de burgers vanaf vandaag weer een stukje gemakkelijker, en dat mocht ook wel. Geen reacties | ¶
» Een kijkje in de gaarkeuken van Amsterdam
Maandagochtend was ik aanwezig bij de presentatie van de film over het samenwerkingsproject tussen de UvA en de gemeente Amsterdam.
In dit project voerden al twee jaar lang een aantal laatse jaars studenten stages uit binnen de gemeente Amsterdam op het raakvlak tussen ICT en samenleving.
Van het laatste samenwerkingsproject werd door twee studenten van de afdeling Mediastudies van de UvA Stephan Miras en Tarik Traida, ook weer in het kader van hun stage, een soort droste effect dus, een film gemaakt.
De studenten verspreken zich stuk voor stuk.
Deze studenten hadden het onder veel gelach over het feit dat ze blij waren een kijkje te hebben mogen nemen in de "gaarkeuken": van Amsterdam, eerder hoorde ik studenten uit het zelfde project al melden dat ze blij waren in een gemeentelijke "inrichting" te hebben mogen werken. Ik denk dat ze keuken en instelling bedoelde, maar niet uit te sluiten valt dat de gemeente als organisatie dit soort versprekingen uitlokt.
In het eerste project was Oud-West een van de ontvangende gemeentelijke onderdelen. Ik heb daar toen veel opbrengst en plezier van gehad en ben ook een paar keer met de studenten op sjouw geweest (door het stadsdeel wandelen en vertellen, bij de tussenpresentatie en bij het eindresultaat).
Ik heb dit project vanaf het eerste moment heel waardevol gevonden:
studenten die de wereld vanuit boeken beleven, ontmoeten de gemeente met echte problemen en mogen daarin aan de slag.
Een mooi ontmoeting tussen het denkbare en het haalbare, les geven en les krijgen.
Als er binnen dit samenwerkingsproject weer eens een peildatum te vieren is, lukt het me dan ook meestal wel om mijn agenda even om te zetten.
In deze tijd waarin samenwerken en kennisdelen hot issues zijn, vebaast het me soms dat er niet meer belangstelling is voor dit soort projecten.
Ik was dan ook enthousiast om te horen dat de derde jaargang van dit project - het is uitermate succesvol, zowel de studenten als de opdrachtgevende gemeente onderdelen erkennen volmondig de meerwaarde - iets verder zal gaan.
Bij de volgende lichting van dit project zal voorafgaand aan de stageopdrachten een collegeblok gegeven worden, niet alleen voor de studenten, maar ook voor de ambtenaren uit het dienstonderdeel dat de stagestudenten zal gaan ontvangen.
Heel leerzaam lijkt me: ambtenaren weer terug in de collegebanken en voor de uitvoering van hun project al in contact met de studenten.
Het doet me een beetje denken aan de reclame van Croma:
je moet er even bij blijven voor het beste resultaat!
Vanuit mijn eigen ervaring kan ik dit alleen maar bevestigen: als je eenmaal gezien hebt hoe leuk en leerzaam dit is, volgt de rest vanzelf.
De studenten die de film gemaakt hadden, kregen complimenten, een 9,5 van iemand die ze niet beoordeelde, maar belangrijker nog: veel airplay: de film zal binnenkort vanaf de website van de gemeente te zien zijn.
Met het aantal hits dat de gemeentelijke webiste haalt, is dat een airplay waar menig jong filmmaker van mag dromen. Geen reacties | ¶
In dit project voerden al twee jaar lang een aantal laatse jaars studenten stages uit binnen de gemeente Amsterdam op het raakvlak tussen ICT en samenleving.
Van het laatste samenwerkingsproject werd door twee studenten van de afdeling Mediastudies van de UvA Stephan Miras en Tarik Traida, ook weer in het kader van hun stage, een soort droste effect dus, een film gemaakt.
De studenten verspreken zich stuk voor stuk.
Deze studenten hadden het onder veel gelach over het feit dat ze blij waren een kijkje te hebben mogen nemen in de "gaarkeuken": van Amsterdam, eerder hoorde ik studenten uit het zelfde project al melden dat ze blij waren in een gemeentelijke "inrichting" te hebben mogen werken. Ik denk dat ze keuken en instelling bedoelde, maar niet uit te sluiten valt dat de gemeente als organisatie dit soort versprekingen uitlokt.
In het eerste project was Oud-West een van de ontvangende gemeentelijke onderdelen. Ik heb daar toen veel opbrengst en plezier van gehad en ben ook een paar keer met de studenten op sjouw geweest (door het stadsdeel wandelen en vertellen, bij de tussenpresentatie en bij het eindresultaat).
Ik heb dit project vanaf het eerste moment heel waardevol gevonden:
studenten die de wereld vanuit boeken beleven, ontmoeten de gemeente met echte problemen en mogen daarin aan de slag.
Een mooi ontmoeting tussen het denkbare en het haalbare, les geven en les krijgen.
Als er binnen dit samenwerkingsproject weer eens een peildatum te vieren is, lukt het me dan ook meestal wel om mijn agenda even om te zetten.
In deze tijd waarin samenwerken en kennisdelen hot issues zijn, vebaast het me soms dat er niet meer belangstelling is voor dit soort projecten.
Ik was dan ook enthousiast om te horen dat de derde jaargang van dit project - het is uitermate succesvol, zowel de studenten als de opdrachtgevende gemeente onderdelen erkennen volmondig de meerwaarde - iets verder zal gaan.
Bij de volgende lichting van dit project zal voorafgaand aan de stageopdrachten een collegeblok gegeven worden, niet alleen voor de studenten, maar ook voor de ambtenaren uit het dienstonderdeel dat de stagestudenten zal gaan ontvangen.
Heel leerzaam lijkt me: ambtenaren weer terug in de collegebanken en voor de uitvoering van hun project al in contact met de studenten.
Het doet me een beetje denken aan de reclame van Croma:
je moet er even bij blijven voor het beste resultaat!
Vanuit mijn eigen ervaring kan ik dit alleen maar bevestigen: als je eenmaal gezien hebt hoe leuk en leerzaam dit is, volgt de rest vanzelf.
De studenten die de film gemaakt hadden, kregen complimenten, een 9,5 van iemand die ze niet beoordeelde, maar belangrijker nog: veel airplay: de film zal binnenkort vanaf de website van de gemeente te zien zijn.
Met het aantal hits dat de gemeentelijke webiste haalt, is dat een airplay waar menig jong filmmaker van mag dromen. Geen reacties | ¶
» Amsterdam als Emancipatiemachine
Vanmiddag presenteerden Leo Platvoet en Maarten van Poelgeest hun boekje Amsterdam als Emancipatiemachine.
Het eerste exemplaar ging naar burgemeester Cohen waarna een debat volgde.
Helaas kon ik niet aanwezig zijn.
Gelukkig zond De Balie de bijeenkomst via het internet uit inclusief herhaling. Dus kon ik op de momenten dat ik thuis was toch nog een stukje meepikken. Geen reacties | ¶

Vanmiddag presenteerden Leo Platvoet en Maarten van Poelgeest hun boekje Amsterdam als Emancipatiemachine.
Het eerste exemplaar ging naar burgemeester Cohen waarna een debat volgde.
Helaas kon ik niet aanwezig zijn.
Gelukkig zond De Balie de bijeenkomst via het internet uit inclusief herhaling. Dus kon ik op de momenten dat ik thuis was toch nog een stukje meepikken. Geen reacties | ¶
» Slotmanifestatie Bellamy voor mekaar
Donderdagavond was de Slotmanifestatie Bellamy voor mekaar.
De afsluiting van drie jaar plannen en projecten voor de Bellamybuurt.
Een prima moment om alle oogst van de afgelopen drie jaar samen te bekijken en te vieren in het buurtmuseum.
3 jaar lang agenda's met plannen van aanpak en uitvoeringsplannen per jaar en elk jaar aan het eind gezamenlijk bekijken hoe de plannen gehaald waren en af we samen tevreden waren.
Een aantal opbrengsten zijn ook digitaal te bekijken, bijvoorbeeld:
Buurtkookboek Bellamy en Van Lennep
Feesten en Rituelen in de Bellamy en Van Lennepbuurt
Verhalen uit de Buurt
Bellamy by Night, een kunst in de etalagesproject dat ondertussen in een zelfstandige stichting is opgenomen en is uitgebreid naar stadsdeel de Baarsjes
Digitaal fotoboek van de Bellamybuurt door buurtbewoner Leo Reniers.
Muurschildering Kostverlorenkade
Het Bellamy voor mekaar programma is in mijn beleving een groot succes geweest: een mooie manier van buurtgericht en samen werken aan de buurt en de samenhang tussen bewoners: samen aan het werk en samen trots.
De slotbijeenkomst in het Buurtmuseum had dan ook veel weg van een groot familiefeestje, omlijst met muziek van het gitaarduo, waarvan er in ieder geval één in de Bellamybuurt woont met als slotpresentje het koffiekopje om toch vooral ook na afloop van het programma bij elkaar op de koffie te blijven gaan.
Als ik zie wat mensen met elkaar zijn gaan doen, hoe clubjes mensen samen aan de slag zijn gegaan, geloof ik niet dat ze de aanmoediging nog nodig hebben.
Zie ook: Homepage Bellamybuurt van Leo Reniers

Nico, bevlogen opbouwwerker van Bellamy voor mekaar en huisvader van het buurtmuseum
Donderdagavond was de Slotmanifestatie Bellamy voor mekaar.
De afsluiting van drie jaar plannen en projecten voor de Bellamybuurt.
Een prima moment om alle oogst van de afgelopen drie jaar samen te bekijken en te vieren in het buurtmuseum.
3 jaar lang agenda's met plannen van aanpak en uitvoeringsplannen per jaar en elk jaar aan het eind gezamenlijk bekijken hoe de plannen gehaald waren en af we samen tevreden waren.
Een aantal opbrengsten zijn ook digitaal te bekijken, bijvoorbeeld:
Buurtkookboek Bellamy en Van Lennep
Feesten en Rituelen in de Bellamy en Van Lennepbuurt
Verhalen uit de Buurt
Bellamy by Night, een kunst in de etalagesproject dat ondertussen in een zelfstandige stichting is opgenomen en is uitgebreid naar stadsdeel de Baarsjes
Digitaal fotoboek van de Bellamybuurt door buurtbewoner Leo Reniers.
Muurschildering Kostverlorenkade
Het Bellamy voor mekaar programma is in mijn beleving een groot succes geweest: een mooie manier van buurtgericht en samen werken aan de buurt en de samenhang tussen bewoners: samen aan het werk en samen trots.
De slotbijeenkomst in het Buurtmuseum had dan ook veel weg van een groot familiefeestje, omlijst met muziek van het gitaarduo, waarvan er in ieder geval één in de Bellamybuurt woont met als slotpresentje het koffiekopje om toch vooral ook na afloop van het programma bij elkaar op de koffie te blijven gaan.
Als ik zie wat mensen met elkaar zijn gaan doen, hoe clubjes mensen samen aan de slag zijn gegaan, geloof ik niet dat ze de aanmoediging nog nodig hebben.
Zie ook: Homepage Bellamybuurt van Leo Reniers

» De digitale kloof dempen met een gratis PC
Donderdagmiddag was ik bij de presentatie van het onderzoek De Digitale Kloof Overbrugd.
Onderzoek door het SCO Kohnstam Instituut naar de effecten van de Amsterdamse regeling om kinderen uit minimahuishoudens een gratis PC met internetaansluiting te verstrekken bij de overgang van basis naar voortgezet onderwijs.
De uitkomst van het onderzoek was erg bemoedigend en levert een stevig pleidooi om verder te gaan met de regeling:
toegang tot een pc met internet thuis vergroot de vaardigheden en het verstrekken van zo'n computer aan kinderen die hem anders niet hadden kunnen kopen, levert dus een positieve bijdrage aan het overbruggen van de digitale kloof.
Niet zo'n verwonderlijke uitkomst natuurlijk, maar het is goed dat het op papier gezet is:
Toegang tot een thuiscomputer met internetaansluiting, het moment waarop je voor het eerst achter de computer gaat en de schoolsoort van de leerling zijn alle drie belangrijke voorspellers van de mate van digitale vaardigheden.
Ook weer niet verwonderlijk.
Naast de voor de handliggende conclusie dat de regeling een goede mogenlijkheid biedt om achterstand in digitale vaardigheden te voorkomen, was een behartigenswaardige conclusie dat het ook goed zou kunnen zijn om de gratis computer al eerder te verstrekken, dus niet pas bij de overgang naar het voortgezet onderwijs:
jong geleerd, oud gedaan.
Kan ik me ook wel wat bij voorstellen: mijn jongste van acht wil nu al een eigen website.
Wethouder Aboutaleb beloofde bij het uitreiken van het Pc vaardigheidsbewijs aan een van de computerkids dat hij zich hard zou blijven maken om de regeling ook in de toekomst voort te zetten.
Hij maakte ook een deal met een van de leerlingen: Google jij nou eens op mijn naam en mail mij over wat je gevonden hebt, dan gaan we het daar eens over hebben.
Die arme leerling is wel een tijdje bezig,
maar Aboutaleb had wel een van de belangrijkste digitale vaardigheden bij de kop: wie kan zoeken, kan vinden!
Dat sloot trouwens naadloos aan bij een van de andere conclusies van het onderzoek: de ondervraagde kinderen gaven vaak aan dat ze de vaardigheden aangeleerd hadden door veel uit te proberen. Kinderen die thuis een computer met internettoegang hebben kunnen natuurlijk veel meer uitproberen dan de kinderen die dat alleen op school of in de bibliotheek kunnen.
Onderzoek door het SCO Kohnstam Instituut naar de effecten van de Amsterdamse regeling om kinderen uit minimahuishoudens een gratis PC met internetaansluiting te verstrekken bij de overgang van basis naar voortgezet onderwijs.
De uitkomst van het onderzoek was erg bemoedigend en levert een stevig pleidooi om verder te gaan met de regeling:
toegang tot een pc met internet thuis vergroot de vaardigheden en het verstrekken van zo'n computer aan kinderen die hem anders niet hadden kunnen kopen, levert dus een positieve bijdrage aan het overbruggen van de digitale kloof.
Niet zo'n verwonderlijke uitkomst natuurlijk, maar het is goed dat het op papier gezet is:
Toegang tot een thuiscomputer met internetaansluiting, het moment waarop je voor het eerst achter de computer gaat en de schoolsoort van de leerling zijn alle drie belangrijke voorspellers van de mate van digitale vaardigheden.
Ook weer niet verwonderlijk.
Naast de voor de handliggende conclusie dat de regeling een goede mogenlijkheid biedt om achterstand in digitale vaardigheden te voorkomen, was een behartigenswaardige conclusie dat het ook goed zou kunnen zijn om de gratis computer al eerder te verstrekken, dus niet pas bij de overgang naar het voortgezet onderwijs:
jong geleerd, oud gedaan.
Kan ik me ook wel wat bij voorstellen: mijn jongste van acht wil nu al een eigen website.
Wethouder Aboutaleb beloofde bij het uitreiken van het Pc vaardigheidsbewijs aan een van de computerkids dat hij zich hard zou blijven maken om de regeling ook in de toekomst voort te zetten.
Hij maakte ook een deal met een van de leerlingen: Google jij nou eens op mijn naam en mail mij over wat je gevonden hebt, dan gaan we het daar eens over hebben.
Die arme leerling is wel een tijdje bezig,

maar Aboutaleb had wel een van de belangrijkste digitale vaardigheden bij de kop: wie kan zoeken, kan vinden!
Dat sloot trouwens naadloos aan bij een van de andere conclusies van het onderzoek: de ondervraagde kinderen gaven vaak aan dat ze de vaardigheden aangeleerd hadden door veel uit te proberen. Kinderen die thuis een computer met internettoegang hebben kunnen natuurlijk veel meer uitproberen dan de kinderen die dat alleen op school of in de bibliotheek kunnen.

» Onvermijdelijke intimiteiten
1.54 meter.
Naar een concert gaan.
Ik ken ondertussen alle trucs en goede plekjes:
Bij Paradiso van huis uit beter dan bij de Melkweg.
Ik had in de Melkweg uiteindelijk een felbegeerde tree.
Vanuit die tree kon ik over de mensen voor mij naar het podium kijken.
Een plek die je niet kwijt wilt raken.
Alleen stond er achter mij op die smalle tree een meneer met een weinig smalle buik:
Ik had de keuze: of van het treetje afdonderen en niets meer zien, of een onvermijdelijke intimiteit met de bollebuik van de meneer achter me aangaan.
Ik koos, niets zien vind ik verschrikkelijk, voor de buik optie.
Pragmatisch gezien is het een kwestie van één keer het ritme van die vreemde buik aanvoelen en daar dan maar niet tegen in gaan.
Toch enigsinds bezwaard dat ik een groot deel van de avond met mijn rug tegen een mij onbekende buik had lopen bewegen, draaide ik mij aan het eind van het concert om en bedankte de bezitter van de buik dat ik er tegen aan had mogen dansen. Hij leek mijn bedankje te waarderen.
Nood breekt wetten of voorkeuren. Geen reacties | ¶
Naar een concert gaan.
Ik ken ondertussen alle trucs en goede plekjes:
Bij Paradiso van huis uit beter dan bij de Melkweg.
Ik had in de Melkweg uiteindelijk een felbegeerde tree.
Vanuit die tree kon ik over de mensen voor mij naar het podium kijken.
Een plek die je niet kwijt wilt raken.
Alleen stond er achter mij op die smalle tree een meneer met een weinig smalle buik:
Ik had de keuze: of van het treetje afdonderen en niets meer zien, of een onvermijdelijke intimiteit met de bollebuik van de meneer achter me aangaan.
Ik koos, niets zien vind ik verschrikkelijk, voor de buik optie.
Pragmatisch gezien is het een kwestie van één keer het ritme van die vreemde buik aanvoelen en daar dan maar niet tegen in gaan.
Toch enigsinds bezwaard dat ik een groot deel van de avond met mijn rug tegen een mij onbekende buik had lopen bewegen, draaide ik mij aan het eind van het concert om en bedankte de bezitter van de buik dat ik er tegen aan had mogen dansen. Hij leek mijn bedankje te waarderen.
Nood breekt wetten of voorkeuren. Geen reacties | ¶
» Tribute to John Lennon
De opbrengst ging naar Warchild.
Emmelie en ik wilden graag samen uit en graag hier naar toe.
Ik vond lang van te voren dat ik de avond na de kandidaatstellingsvergadering van onze afdeling de dag daarna vooral iets leuks mocht gaan doen.
The Lau speelde , I am the Walrus
Ik heb mijn hele leven lang al niet gekozen tussen Stones en Beatles en vind beiden onderlegger van mijn muzieksmaak:
Dus was ik vanavond gelukkig en tevreden bij de uitverkochte Tribute to John Lennon in de Melkweg.
Helemaal goed. Geen reacties | ¶

Foto: Emmelie Versteeg
De opbrengst ging naar Warchild.
Emmelie en ik wilden graag samen uit en graag hier naar toe.
Ik vond lang van te voren dat ik de avond na de kandidaatstellingsvergadering van onze afdeling de dag daarna vooral iets leuks mocht gaan doen.
The Lau speelde , I am the Walrus
Ik heb mijn hele leven lang al niet gekozen tussen Stones en Beatles en vind beiden onderlegger van mijn muzieksmaak:
Dus was ik vanavond gelukkig en tevreden bij de uitverkochte Tribute to John Lennon in de Melkweg.
Helemaal goed. Geen reacties | ¶
» Mobiel Stream Team
Aan het eind van de middag bezig met mijn (bestuurlijke) hobby:
Breedband en haar toepassingen.
Ik kan bijna acht jaar met de portefeuille ICT in combinatie met mijn kunst,onderwijs, welzijns en dienstverleningsportefeuille nog steeds helemaal enthousiast worden over de de ruime toepassingsmogenlijkheden die er op die gebieden zijn voor ICT en dan met name breedband.
Een in de ogen van velen, wat rare hobby: een zachte portefeuille en dan toch die fascinatie rond ICT, Breedband en glasvezel.
Ik ben nog steeds maar matig geinteresseerd in de infrastuctuur, de bits, bytes en het belichten van glasvezels, maar ik blijf onverminderd enthousiast en hoopvol over de toepassingsmogenlijkheden die er juist voor Cultuur, Onderwijs en Zorg op dit gebied zijn.
Vanmiddag was ik op een bijeenkomst voor de cultuursector waar allelei geslaagde initiatieven in het gebruik van Breedband in de Cultuursector, georganiseerd door het Virtueel Platform, getoond werden.
Presentaties over De Waag, Montevideo met Content in Context, Rotterdam Stroomt, De Balie met CultureBase, Submarinechannel met de Tulse Luper game en Fabchannel met de nieuwe fabplayer
Als je dat ziet, kan er al ongelovelijk veel: een aantal enthousiastelingen zoekend binnen de beschikbare technologie en een stevige pot subsidie, laten dat goed zien.
Maar daar ben je er nog niet mee:
Hoe kom je nu zover dat ook allelei andere instellingen dit zien, hun aanbod hierin meenemen en dit verder gaan ontwikkelen?
Moeilijk want de gemiddelde kleine instelling met een mooi cultuuraanbod, is zo druk bezig te overleven dat ze aan al die nieuwerwetsigheden helemaal niet toekomen.
Wil je het grote publiek overtuigen van het feit dat er hiermee een boel te brengen valt, dan heb je meer aanbod nodig dan alleen de concerten van Paradiso (hoe mooi ook) en wat er verder vanmiddag te zien was.
Tijdens de borrel dacht ik de oplossing bedacht te hebben: een Mobiel Stream Team dat gedurende een beperkte periode (een jaar?) de hele culturele markt afstruint, voorstellingen, meetings, debatten, schoolcultuurprojecten professioneel opneemt, host en voor een groot publiek ontsluit: zonder kosten voor de instelling maar met een digitale grote marktplaats waar iedereen het aanbod kan bekijken.
Alleen maar winst:
Amsterdam laat zien wat ze aan cultureel aanbod in huis heeft, het "school bezoekt Krakelingproject" is opeens ook 's avonds voor de werkende ouder te bekijken (kijk mam, daar sta ik), het Amsterdams Uitbureau put in haar agendaaanbod vrijelijk uit de beelden, de culturele instellingen raken bekend met het ook op een andere manier tonen van wat ze aan aanbod in huis hebben, de afnemers raken bekender met deze aanvullende manier van cultureel aanbod bekijken en voor je het weet bestel je een DVD van de live voorstelling of het debat waar je zelf was.
Ik denk wel dat dit vooralsnog alleen van de grond komt als de gemeente of een bundeling van instellingen daar als aanjager een rol in gaat vervullen.
Op dit moment ben je of voorhoedeloper en dan kan je dit er niet bij hebben, of je bent nog niet overtuigd en dan begin je er niet aan.
Initiatief zoekt Nemer, á la Loesje.
Soms vind ik het bijna jammer dat ik geen creatieveling ben en niet tot de culturele sector behoor, want mijn handen gaan jeuken bij al die kansen binnen ons prachtige culturele aanbod.
Om nog maar te zwijgen van wat je er dan verder op onze scholen mee zou kunnen. Geen reacties | ¶
Breedband en haar toepassingen.
Ik kan bijna acht jaar met de portefeuille ICT in combinatie met mijn kunst,onderwijs, welzijns en dienstverleningsportefeuille nog steeds helemaal enthousiast worden over de de ruime toepassingsmogenlijkheden die er op die gebieden zijn voor ICT en dan met name breedband.
Een in de ogen van velen, wat rare hobby: een zachte portefeuille en dan toch die fascinatie rond ICT, Breedband en glasvezel.
Ik ben nog steeds maar matig geinteresseerd in de infrastuctuur, de bits, bytes en het belichten van glasvezels, maar ik blijf onverminderd enthousiast en hoopvol over de toepassingsmogenlijkheden die er juist voor Cultuur, Onderwijs en Zorg op dit gebied zijn.
Vanmiddag was ik op een bijeenkomst voor de cultuursector waar allelei geslaagde initiatieven in het gebruik van Breedband in de Cultuursector, georganiseerd door het Virtueel Platform, getoond werden.
Presentaties over De Waag, Montevideo met Content in Context, Rotterdam Stroomt, De Balie met CultureBase, Submarinechannel met de Tulse Luper game en Fabchannel met de nieuwe fabplayer
Als je dat ziet, kan er al ongelovelijk veel: een aantal enthousiastelingen zoekend binnen de beschikbare technologie en een stevige pot subsidie, laten dat goed zien.
Maar daar ben je er nog niet mee:
Hoe kom je nu zover dat ook allelei andere instellingen dit zien, hun aanbod hierin meenemen en dit verder gaan ontwikkelen?
Moeilijk want de gemiddelde kleine instelling met een mooi cultuuraanbod, is zo druk bezig te overleven dat ze aan al die nieuwerwetsigheden helemaal niet toekomen.
Wil je het grote publiek overtuigen van het feit dat er hiermee een boel te brengen valt, dan heb je meer aanbod nodig dan alleen de concerten van Paradiso (hoe mooi ook) en wat er verder vanmiddag te zien was.
Tijdens de borrel dacht ik de oplossing bedacht te hebben: een Mobiel Stream Team dat gedurende een beperkte periode (een jaar?) de hele culturele markt afstruint, voorstellingen, meetings, debatten, schoolcultuurprojecten professioneel opneemt, host en voor een groot publiek ontsluit: zonder kosten voor de instelling maar met een digitale grote marktplaats waar iedereen het aanbod kan bekijken.
Alleen maar winst:
Amsterdam laat zien wat ze aan cultureel aanbod in huis heeft, het "school bezoekt Krakelingproject" is opeens ook 's avonds voor de werkende ouder te bekijken (kijk mam, daar sta ik), het Amsterdams Uitbureau put in haar agendaaanbod vrijelijk uit de beelden, de culturele instellingen raken bekend met het ook op een andere manier tonen van wat ze aan aanbod in huis hebben, de afnemers raken bekender met deze aanvullende manier van cultureel aanbod bekijken en voor je het weet bestel je een DVD van de live voorstelling of het debat waar je zelf was.
Ik denk wel dat dit vooralsnog alleen van de grond komt als de gemeente of een bundeling van instellingen daar als aanjager een rol in gaat vervullen.
Op dit moment ben je of voorhoedeloper en dan kan je dit er niet bij hebben, of je bent nog niet overtuigd en dan begin je er niet aan.
Initiatief zoekt Nemer, á la Loesje.
Soms vind ik het bijna jammer dat ik geen creatieveling ben en niet tot de culturele sector behoor, want mijn handen gaan jeuken bij al die kansen binnen ons prachtige culturele aanbod.
Om nog maar te zwijgen van wat je er dan verder op onze scholen mee zou kunnen. Geen reacties | ¶
» Dubbele weblog en Sinterklaas
Twee weblogs en Sinterklaas, "ieder nadeel heb zijn voordeel":
twee weblogs blijven waarschijnlijk ongevuld vandaag.
Het schrijven van de Sinterklaasgedichten ging met met zoveel penoefening uitermate snel dit jaar. Geen reacties | ¶
twee weblogs blijven waarschijnlijk ongevuld vandaag.
Het schrijven van de Sinterklaasgedichten ging met met zoveel penoefening uitermate snel dit jaar. Geen reacties | ¶
» Schoolbuurtwerk, weer even gluren bij de buren
Dinsdag was ik bij een zeer enthousiaste presentatie van het praktijkboek voor schoolbuurtwerk binnen het basisonderwijs in Westerpark.
De presentatie werd druk bezocht.
Ik fotografeerde een trotse collega portefeuillehouder, ik zag een collega uit een ander stadsdeel die geinteresseerd was en mee had gefinancierd aan de methodiekbeschrijving van dit mooie project dat in stadsdeel Westerpark al jaren goed loopt.
Ook stadsdeel Bos en Lommer was nieuwsgierig.
Daarnaast werd het boek aangeboden aan een welzijnsinstelling in Rotterdam (Sinds wij het opbobuwwerk uit Rotterdam haalden, lijkt het me niet meer dan terecht dat zij een geslaagd Amsterdams praktijkvoorbeeld terug krijgen).
De sfeer tijdens de presentatie was bijzonder enthousiast en aanstekelijk
Heleaal mijn ding: iets ontwikkelen, er trots op zijn en het dan aan anderen aanbieden.
Ik leg het gekochte praktijkboek morgen tijdens mijn staf voor en wacht op een positieve reactie. een reactie | ¶

Dinsdag was ik bij een zeer enthousiaste presentatie van het praktijkboek voor schoolbuurtwerk binnen het basisonderwijs in Westerpark.
De presentatie werd druk bezocht.
Ik fotografeerde een trotse collega portefeuillehouder, ik zag een collega uit een ander stadsdeel die geinteresseerd was en mee had gefinancierd aan de methodiekbeschrijving van dit mooie project dat in stadsdeel Westerpark al jaren goed loopt.
Ook stadsdeel Bos en Lommer was nieuwsgierig.
Daarnaast werd het boek aangeboden aan een welzijnsinstelling in Rotterdam (Sinds wij het opbobuwwerk uit Rotterdam haalden, lijkt het me niet meer dan terecht dat zij een geslaagd Amsterdams praktijkvoorbeeld terug krijgen).
De sfeer tijdens de presentatie was bijzonder enthousiast en aanstekelijk
Heleaal mijn ding: iets ontwikkelen, er trots op zijn en het dan aan anderen aanbieden.
Ik leg het gekochte praktijkboek morgen tijdens mijn staf voor en wacht op een positieve reactie. een reactie | ¶
» Afscheid van de buurtregisseurs
Donderdag namen we in Oud-West afscheid van zes van de zeven buurtregisseurs.
Een echte aderlating.
Onze "dichtbij politie", heel veel kennis van de wijk en haar bewoners, in een klap bijna allemaal weg.
Het afscheid was een echte buurtgebeurtenis met veel buurtbewoners en stadsdeelmensen, een "echt Oud-West sfeertje" volgens een van de aanwezigen.
Het gaat de afgelopen jaren in een stevig stijgende lijn met de veiligheidsgevoelens en daling van criminaliteitscijfers.
De buurtregisseurs hebben in de afgelopen jaren een aantal mooie successen weten te behalen en een stevige binding met de buurt gehad.
De nieuwe buurtregisseurs waren alvast allemaal aanwezig om kennis te maken met de buurt
Ik ga mijn maandelijkse wandeling met de bekende buurtregisseur missen, de kennis ook.
We lieten ze gaan met mooie woorden van dank en een overlevingspakket voor buiten Oud-West, want daar zal het voorlopig nog wel even wat kouder zijn vanuit het warme bekende Oud-West nest. Geen reacties | ¶

Donderdag namen we in Oud-West afscheid van zes van de zeven buurtregisseurs.
Een echte aderlating.
Onze "dichtbij politie", heel veel kennis van de wijk en haar bewoners, in een klap bijna allemaal weg.
Het afscheid was een echte buurtgebeurtenis met veel buurtbewoners en stadsdeelmensen, een "echt Oud-West sfeertje" volgens een van de aanwezigen.
Het gaat de afgelopen jaren in een stevig stijgende lijn met de veiligheidsgevoelens en daling van criminaliteitscijfers.
De buurtregisseurs hebben in de afgelopen jaren een aantal mooie successen weten te behalen en een stevige binding met de buurt gehad.
De nieuwe buurtregisseurs waren alvast allemaal aanwezig om kennis te maken met de buurt
Ik ga mijn maandelijkse wandeling met de bekende buurtregisseur missen, de kennis ook.
We lieten ze gaan met mooie woorden van dank en een overlevingspakket voor buiten Oud-West, want daar zal het voorlopig nog wel even wat kouder zijn vanuit het warme bekende Oud-West nest. Geen reacties | ¶
» Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Vorig jaar was ik boos over de uitreiking van de Harriët Freezerring aan Ayaan Hirshi Ali.
Dit jaar was ik helemaal tevreden.
De Harriët Freezer ring werd gisteren uitgereikt aan de juriste Elspeth Boor en het Clara Wichmann proefprocessenfonds die door middel van hun proces voor elkaar hebben weten te krijgen dat de SGP geen subsidie meer krijgt omdat zij vrouwen uitsluit. Hun tweede eis dat de SGP ook vrouwen toelaat, is vooralsnog nog niet gehonoreerd.
Gedurende de proefprocessen hield het Clara Wichmann Instituut op te bestaan omdat hun subsidie sneuvelde bij de landelijke bezuinigingen.
Het stopzetten van de subsidie aan de SGP en het krijgen van de ring zijn dus een extra verdiend resultaat.
Met donaties en vrijwillige inzet hebben zij het na sluiting met elkaar toch voor elkaar weten te krijgen.
Een echte opsteker! Geen reacties | ¶
Dit jaar was ik helemaal tevreden.
De Harriët Freezer ring werd gisteren uitgereikt aan de juriste Elspeth Boor en het Clara Wichmann proefprocessenfonds die door middel van hun proces voor elkaar hebben weten te krijgen dat de SGP geen subsidie meer krijgt omdat zij vrouwen uitsluit. Hun tweede eis dat de SGP ook vrouwen toelaat, is vooralsnog nog niet gehonoreerd.
Gedurende de proefprocessen hield het Clara Wichmann Instituut op te bestaan omdat hun subsidie sneuvelde bij de landelijke bezuinigingen.
Het stopzetten van de subsidie aan de SGP en het krijgen van de ring zijn dus een extra verdiend resultaat.
Met donaties en vrijwillige inzet hebben zij het na sluiting met elkaar toch voor elkaar weten te krijgen.
Een echte opsteker! Geen reacties | ¶
» Klik
Donderdagmiddag gaf ik een interview voor Mtnl.
Zij wilden van mij als lid van de jury weten waarom stadsdeel Zeeburg de diversiteitsprijs van de gemeente Amsterdam had gewonnen.
Sinds ik me heb voorgenomen me niet meer zo druk te maken over die TV camera's, beleef ik er meteen een boel meer lol aan.
Terwijl ik wired quasi aan het werk achter mijn bureau zat, viel me op wat een mooi plaatje ik eigenlijk voor mijn neus had.
Onder het motto "mag ik even terug schieten" was de foto snel gemaakt.
Wat volgde was een leuk interview. Geen reacties | ¶

Donderdagmiddag gaf ik een interview voor Mtnl.
Zij wilden van mij als lid van de jury weten waarom stadsdeel Zeeburg de diversiteitsprijs van de gemeente Amsterdam had gewonnen.
Sinds ik me heb voorgenomen me niet meer zo druk te maken over die TV camera's, beleef ik er meteen een boel meer lol aan.
Terwijl ik wired quasi aan het werk achter mijn bureau zat, viel me op wat een mooi plaatje ik eigenlijk voor mijn neus had.
Onder het motto "mag ik even terug schieten" was de foto snel gemaakt.
Wat volgde was een leuk interview. Geen reacties | ¶
» Brand in Mokum: water en vuur
Er is sprake van een klein binnenbrandje bij de Amsterdamse brandweer.
De nieuwe brandweercommandant wordt een vrouw.
Is me dat even schrikken, (koud)watervrees bij de brandweermannen.
Anoniem wordt er stevig "gespuid".
Brandweer en vrouwen, water en vuur?
De nieuwe commandant Carolien van de Wiel is nu nog directeur van het Amsterdamse Waterleidingbedrijf
De afgelopen jaren heeft de brandweer heel gericht brandweervrouwen aangesteld. Hard nodig want met toen niet meer dan 3% vrouwen in dienst, is de brandweer een van de laatste mannenbastions.
De Amsterdamse Brandweer stond dit jaar zelfs zelfs genomineerd als winnaar voor de diversiteitsprijs voor de Gemeente Amsterdam: "Ook de Brandweer is ons opgevallen. In het afgelopen jaar is het aantal nieuwe medewerkers voor het merendeel vrouw, bijna 60%. Omdat de vrouwen zich ook in de hogere rangen bevinden is er naar het oordeel van de jury sprake van een bijzondere prestatie" aldus het juryrapport.
Ik hoop dat deze watervrouw al voor hetere vuren heeft gestaan en wens haar veel succes.
Mijn advies: Carolien zet je Zuidwester op en blus dit brandje voor het een veenbrand wordt! Geen reacties | ¶
De nieuwe brandweercommandant wordt een vrouw.
Is me dat even schrikken, (koud)watervrees bij de brandweermannen.
Anoniem wordt er stevig "gespuid".
Brandweer en vrouwen, water en vuur?
De nieuwe commandant Carolien van de Wiel is nu nog directeur van het Amsterdamse Waterleidingbedrijf
De afgelopen jaren heeft de brandweer heel gericht brandweervrouwen aangesteld. Hard nodig want met toen niet meer dan 3% vrouwen in dienst, is de brandweer een van de laatste mannenbastions.
De Amsterdamse Brandweer stond dit jaar zelfs zelfs genomineerd als winnaar voor de diversiteitsprijs voor de Gemeente Amsterdam: "Ook de Brandweer is ons opgevallen. In het afgelopen jaar is het aantal nieuwe medewerkers voor het merendeel vrouw, bijna 60%. Omdat de vrouwen zich ook in de hogere rangen bevinden is er naar het oordeel van de jury sprake van een bijzondere prestatie" aldus het juryrapport.
Ik hoop dat deze watervrouw al voor hetere vuren heeft gestaan en wens haar veel succes.
Mijn advies: Carolien zet je Zuidwester op en blus dit brandje voor het een veenbrand wordt! Geen reacties | ¶
» Geen stukje
Vandaag even niets.
In mijn enthousiasme over het feit dat GroenLinks het makkelijker wil maken voor politici om te webloggen, heb ik mij aangemeld als testgebruiker voor het webloginstrument..
Daar waar ik op mijn eigen weblog voornamelijk in functie schrijf, heb ik nu een GroenLinkse weblog erbij.
Voor mij ook een leuke oefening in het wel neerzetten van GroenLinkse statements.
Gelukkig met een hele dag veel te doen, maakte de krant en een andere partij het me gemakkelijk om op de dag dat de testlog de lucht in ging al een eerste oefening te wagen. Geen reacties | ¶
In mijn enthousiasme over het feit dat GroenLinks het makkelijker wil maken voor politici om te webloggen, heb ik mij aangemeld als testgebruiker voor het webloginstrument..
Daar waar ik op mijn eigen weblog voornamelijk in functie schrijf, heb ik nu een GroenLinkse weblog erbij.
Voor mij ook een leuke oefening in het wel neerzetten van GroenLinkse statements.
Gelukkig met een hele dag veel te doen, maakte de krant en een andere partij het me gemakkelijk om op de dag dat de testlog de lucht in ging al een eerste oefening te wagen. Geen reacties | ¶
» Gevaar?!
Voor hun gemoedsrust waarschijnlijk heel goed dat reigers niet kunnen lezen. Geen reacties | ¶

Voor hun gemoedsrust waarschijnlijk heel goed dat reigers niet kunnen lezen. Geen reacties | ¶
Linkdump
» De laatste dag
31 december: we zwemmen in Duitsland en horen sinds zo vaak de laatste twee dagen: Ein guten Rutsch ins Neue.
Terugrijdend worden we overvallen door een demonstratie carbid schieten.
het enige moment dat we het carbid schieten uit de omgeving weten te overstemmen is als de Top 2000 achter elkaar De Vlieger en Paint it Black draait.
Met een witte wijn en bier proefspel glijden wij inderdaad zachtjes het nieuwe jaar in. Geen reacties | ¶
Terugrijdend worden we overvallen door een demonstratie carbid schieten.
het enige moment dat we het carbid schieten uit de omgeving weten te overstemmen is als de Top 2000 achter elkaar De Vlieger en Paint it Black draait.
Met een witte wijn en bier proefspel glijden wij inderdaad zachtjes het nieuwe jaar in. Geen reacties | ¶
» informatie delen
Net zoals de voorgaande jaren zitten wij met vriendjes in een boerderij in de Achterhoek.
Gezeten op de bank voor het open haardvuur lees ik met een half oog een artikel over Web 2.0.
De informatie die er ondertussen vanuit de huiskamer komt terwijl we naar de Top 2000 komt, is eigenlijk al meer dan ik aan kan.
Naar aanleiding van de muziek gaat het over bijna alles en alle kanten op.
Ondertussen lees ik over het internet gevuld door gebruikers, webbased software uit je browser beter en gemakkelijker dan wat je op je eigen pc hebt, de Wikipedia die door gebruikers gemaakt is en ondertussen wetenschappelijk bewezen niet onderdoet voor de proffesionele encyclopedie en waanzinnige hoevelheden sociale informatie overal voor het oprapen.
Zouden de gesprekken van vanavond vanzelf op het web komen, het werd nog rijker en zeker niet triester. Geen reacties | ¶
Gezeten op de bank voor het open haardvuur lees ik met een half oog een artikel over Web 2.0.
De informatie die er ondertussen vanuit de huiskamer komt terwijl we naar de Top 2000 komt, is eigenlijk al meer dan ik aan kan.
Naar aanleiding van de muziek gaat het over bijna alles en alle kanten op.
Ondertussen lees ik over het internet gevuld door gebruikers, webbased software uit je browser beter en gemakkelijker dan wat je op je eigen pc hebt, de Wikipedia die door gebruikers gemaakt is en ondertussen wetenschappelijk bewezen niet onderdoet voor de proffesionele encyclopedie en waanzinnige hoevelheden sociale informatie overal voor het oprapen.
Zouden de gesprekken van vanavond vanzelf op het web komen, het werd nog rijker en zeker niet triester. Geen reacties | ¶
» De dag na de brand
Pas vanmiddag hoorde ik dat er vannacht nog een heldhaftige redding plaats had gevonden tijdens de brand van gisternacht.
Iemand die voorbij fietste en de brand zag, heeft resoluut de bewoners gewekt en uit het pand geloods. Daarna moest hij zelf in de ambulance voor ademhalingsproblemen gecontroleerd worden.
Dit soort heldhaftige daden willen we als stadsdeel graag memoren. Dat kan gelukkig ook na mijn contact met de politie van vanmiddag.
Vannacht had ik dat allemaal helemaal niet door. Dit was al gebeurd voor ik buiten was.
Daarnaast waren wij na een dag sauna en net in slaap zo rozig dat we eenmaal al bibberend buiten het liefst gewoon weer snel wilden slapen.
Eenmaal buiten en bij positieven keek ik nog wel of ik de diensdoende agent kende en of ik functioneel toegevoegde aarde had. Ik kon hem op dat moment niet bedenken (ook de politie meldde vandaag dat ze me niet gebeld hadden omdat ze dachten dat ik toch wel buiten stond en op de hoogte was).
Geen toegevoegde waarde en geen behoefte aan sensatie, wel aan slaap, dus zodra het weer kon waren wij weer binnen.
het vervolg komt dus nog. Geen reacties | ¶
Iemand die voorbij fietste en de brand zag, heeft resoluut de bewoners gewekt en uit het pand geloods. Daarna moest hij zelf in de ambulance voor ademhalingsproblemen gecontroleerd worden.
Dit soort heldhaftige daden willen we als stadsdeel graag memoren. Dat kan gelukkig ook na mijn contact met de politie van vanmiddag.
Vannacht had ik dat allemaal helemaal niet door. Dit was al gebeurd voor ik buiten was.
Daarnaast waren wij na een dag sauna en net in slaap zo rozig dat we eenmaal al bibberend buiten het liefst gewoon weer snel wilden slapen.
Eenmaal buiten en bij positieven keek ik nog wel of ik de diensdoende agent kende en of ik functioneel toegevoegde aarde had. Ik kon hem op dat moment niet bedenken (ook de politie meldde vandaag dat ze me niet gebeld hadden omdat ze dachten dat ik toch wel buiten stond en op de hoogte was).
Geen toegevoegde waarde en geen behoefte aan sensatie, wel aan slaap, dus zodra het weer kon waren wij weer binnen.
het vervolg komt dus nog. Geen reacties | ¶
» Brand
Wonend langs een doorvoerroute van ambulances en brandweerauto's, kijken we alleen nog op als er meer dan drie sirenes achter elkaar loeien, of als het bij ons in de buurt stil blijft staan.
Toen het echt nodig was hoorden we helemaal niets:
geen sirenes, niet het geklop op de deur gebonk, getoeter en gebel.
We sliepen en omdat de brandweer er nog niet was hoorden we ook geen sirenes.
Maar twee huizen naast het onze woedde een fel uitslaande brand.
De kinderen die aan de achterkant van het huis slapen hoorden wel bel en gebonk en konden bovendien vanuit hun raam de lucht helemaal oranje zien.
Ze schrokken zich dood en stonden aan ons bed, wel wakker geworden door het gebonk van de buren dat we het huis uit moesten.
Zo stonden wij met zijn allen om half twee vannacht buiten te bibberen, zagen de brandweer arriveren en konden het blussen van de brand volgen.
Toen de afzetting uitgezet werd, moesten we er buiten gaan staan, of we mochten ook wel weer naar binnen: geen gevaar meer.
Nu bij daglicht zie je er bijna niets van, maar vannacht was het voornamelijk voor de kinderen toch wel even angstig en spectaculair. Geen reacties | ¶

foto: zoon Mick
Wonend langs een doorvoerroute van ambulances en brandweerauto's, kijken we alleen nog op als er meer dan drie sirenes achter elkaar loeien, of als het bij ons in de buurt stil blijft staan.
Toen het echt nodig was hoorden we helemaal niets:
geen sirenes, niet het geklop op de deur gebonk, getoeter en gebel.
We sliepen en omdat de brandweer er nog niet was hoorden we ook geen sirenes.
Maar twee huizen naast het onze woedde een fel uitslaande brand.
De kinderen die aan de achterkant van het huis slapen hoorden wel bel en gebonk en konden bovendien vanuit hun raam de lucht helemaal oranje zien.
Ze schrokken zich dood en stonden aan ons bed, wel wakker geworden door het gebonk van de buren dat we het huis uit moesten.
Zo stonden wij met zijn allen om half twee vannacht buiten te bibberen, zagen de brandweer arriveren en konden het blussen van de brand volgen.
Toen de afzetting uitgezet werd, moesten we er buiten gaan staan, of we mochten ook wel weer naar binnen: geen gevaar meer.
Nu bij daglicht zie je er bijna niets van, maar vannacht was het voornamelijk voor de kinderen toch wel even angstig en spectaculair. Geen reacties | ¶
» Uniek
En nu maar hopen dat die nieuwe persoonlijke Postbank pinpas geen collectorsitem wordt. Geen reacties | ¶
En nu maar hopen dat die nieuwe persoonlijke Postbank pinpas geen collectorsitem wordt. Geen reacties | ¶
» T scheelde niets
Het was nog maar weinig, maar in het Vondelpark toch al meteen mooi. Geen reacties | ¶

Het was nog maar weinig, maar in het Vondelpark toch al meteen mooi. Geen reacties | ¶
» Ontbureaucratisering
Papier
"Vanaf 1 januari 2006 kunnen kunstenaars en instellingen aanvragen voor een bijdrage in enkelvoud in plaats van het gebruikelijke 9-voud inleveren. Dit bespaart papier en scheelt de aanvragers een hoop kopieer- of printwerk. De procedure voor het aanvragen van een bijdrage wordt het komende jaar nog verder vereenvoudigd.
Via de nieuwsbrieven wordt u hiervan op de hoogte gehouden". Geen reacties | ¶
"Vanaf 1 januari 2006 kunnen kunstenaars en instellingen aanvragen voor een bijdrage in enkelvoud in plaats van het gebruikelijke 9-voud inleveren. Dit bespaart papier en scheelt de aanvragers een hoop kopieer- of printwerk. De procedure voor het aanvragen van een bijdrage wordt het komende jaar nog verder vereenvoudigd.
Via de nieuwsbrieven wordt u hiervan op de hoogte gehouden". Geen reacties | ¶
» Ook dat nog
Het was net aan dit jaar, maar toch:
na een kerstlunch met de bestuursgang, nog een laatste presentatie over WMO en Zorgloket op verzoek van de Ouderenadviesraad, plofte ik twee weken kerstvakantie in.
Net als velen stond ik vandaag in de rij bij slager, groenteman en de supermarkt en moest ik net voor dat ene ingrediënt er toch nog een keer apart uit.
Toen alles binnen was, plofte ik neer op de bank en verheugde mij op de wekelijkse traktatie: de Volkskrant Magazine.
Iedereen doet van alles extra rond de Kerst, dus ook de Volkskrant.
Een themanummer, speciaal voor de Kerst: over doodgaan.
"Getverdemme ik doe het niet" dacht ik: behoorlijk moe, de kranten vol van Tsunami herdenking, de tranen hoog en dan ook nog deze special.
Ik weet dat dat niet werkt: dan ligt dat ding me verwijtend aan te staren, zegt mijn interne monoloog iets over struisvogels en lafaards.
De andere strategie dan maar: meteen doen, dan heb je het maar gehad.
Dus lees ik vanavond de Volkskrant Magazine.
Hij is erg mooi en morgen heb ik hem uit. een reactie | ¶
na een kerstlunch met de bestuursgang, nog een laatste presentatie over WMO en Zorgloket op verzoek van de Ouderenadviesraad, plofte ik twee weken kerstvakantie in.
Net als velen stond ik vandaag in de rij bij slager, groenteman en de supermarkt en moest ik net voor dat ene ingrediënt er toch nog een keer apart uit.
Toen alles binnen was, plofte ik neer op de bank en verheugde mij op de wekelijkse traktatie: de Volkskrant Magazine.
Iedereen doet van alles extra rond de Kerst, dus ook de Volkskrant.
Een themanummer, speciaal voor de Kerst: over doodgaan.
"Getverdemme ik doe het niet" dacht ik: behoorlijk moe, de kranten vol van Tsunami herdenking, de tranen hoog en dan ook nog deze special.
Ik weet dat dat niet werkt: dan ligt dat ding me verwijtend aan te staren, zegt mijn interne monoloog iets over struisvogels en lafaards.
De andere strategie dan maar: meteen doen, dan heb je het maar gehad.
Dus lees ik vanavond de Volkskrant Magazine.
Hij is erg mooi en morgen heb ik hem uit. een reactie | ¶
» Ongekende talenten
Alles komt in het teken van de kerst te staan:
vandaag alleen al: kerstbijeenkomst in ouderenservicepunt (gemist helaas), kerstborrel binnen het stadsdeel met ongekend talent vanuit de organisatie
Kerst-eten van zoonlief, en het fameuze kerstdiner van buurthuis de Havelaar:
ik at er niet want dat viel niet te combineren met kerst-eten zoon, tienminuten gesprek op school dochter.
Maar ik schoof wel na achten aan bij de uitloop van het diner, at zalige Cynthia's top taart en hoorde van de dames van het servicepunt wat ik deze week allemaal al gemist had.
Het mag dan druk zijn en kerst moet nog beginnen, voor die tijd nog kerstlunch met de gang en kersteten met werk van echtgenoot, maar ik geniet wel enorm van alles wat er in de buurt aan kerst is. Geen reacties | ¶
vandaag alleen al: kerstbijeenkomst in ouderenservicepunt (gemist helaas), kerstborrel binnen het stadsdeel met ongekend talent vanuit de organisatie

Kerst-eten van zoonlief, en het fameuze kerstdiner van buurthuis de Havelaar:
ik at er niet want dat viel niet te combineren met kerst-eten zoon, tienminuten gesprek op school dochter.
Maar ik schoof wel na achten aan bij de uitloop van het diner, at zalige Cynthia's top taart en hoorde van de dames van het servicepunt wat ik deze week allemaal al gemist had.

Het mag dan druk zijn en kerst moet nog beginnen, voor die tijd nog kerstlunch met de gang en kersteten met werk van echtgenoot, maar ik geniet wel enorm van alles wat er in de buurt aan kerst is. Geen reacties | ¶
» De Prinses, de Zoon en de Dialoog
"Ahh, Mam mag ik alsjeblieft met je mee, ik wil zoooo graag prinses Maxima zien".
Prinses Maxima was vanavond bij de afsluiting van de dag van de Dialoog waarmee ze die getuige alle flitsende fotografen meteen landelijke bekendheid zou geven
Voor één keertje?
Als je vader banketbakker is, eet je vaak lekkere koekjes.
Als je moeder stadsdeelvoorzitter is, is ze er vaak niet, word je soms meegesleurd naar bijeenkomsten waar je moeder manmoedig probeert je te overtuigen dat het voor jou ook leuk is, maar heb je er weinig lol van, of het moet zijn dat je in een onbewaakt moment op het schoolplein roept dat jou moeder lekker de baas van de scholen is (waar je dan later door diezelfde moeder nog op aangesproken wordt ook).
"Als jij belooft stil te zijn als het moet, dan ga ik proberen of je met me mee mag", streek ik voor één keer mijn hand over het hart.
Hij beloofde het plechtig, ging vervolgens zijn handen wassen, haren kammen en zijn nagels schoonmaken, want dat hoorde er wel bij vond hij.
Hij gedroeg zich voorbeeldig, genoot enorm, liet zich informeren over het verschil tussen een debat ("ruzie dus") en de dialoog ("luisteren"), was onder de indruk, zeker toen we direct achter de prinses bleken te zitten en deed volop mee aan het programma: ook hij wilde met zijn buurman over oplossingen praten.
Ik genoot van zijn enthousiasme en was me hevig bewust van het feit dat ik om mijn zoon een plezier te doen even ernstig afweek van mijn principes.
"Ga je nu van prinsessen dromen?" vroeg ik hem bij het instoppen van mijn zoon.
"Nee joh, want als ik droom dan worden het sprookjesprinsessen als Doornroosje en die zijn helemaal niet echt. Deze was veel echter en leuker, ze zag er heel gewoon uit, ik denk dat ze zo naar de disco zou kunnen gaan, maar mam heb je wel gezien dat je aan de "dragers" van haar handtas diamanten had"?
Update: ook zus Lotte logde hierover. een reactie | ¶
Prinses Maxima was vanavond bij de afsluiting van de dag van de Dialoog waarmee ze die getuige alle flitsende fotografen meteen landelijke bekendheid zou geven
Voor één keertje?
Als je vader banketbakker is, eet je vaak lekkere koekjes.
Als je moeder stadsdeelvoorzitter is, is ze er vaak niet, word je soms meegesleurd naar bijeenkomsten waar je moeder manmoedig probeert je te overtuigen dat het voor jou ook leuk is, maar heb je er weinig lol van, of het moet zijn dat je in een onbewaakt moment op het schoolplein roept dat jou moeder lekker de baas van de scholen is (waar je dan later door diezelfde moeder nog op aangesproken wordt ook).
"Als jij belooft stil te zijn als het moet, dan ga ik proberen of je met me mee mag", streek ik voor één keer mijn hand over het hart.
Hij beloofde het plechtig, ging vervolgens zijn handen wassen, haren kammen en zijn nagels schoonmaken, want dat hoorde er wel bij vond hij.
Hij gedroeg zich voorbeeldig, genoot enorm, liet zich informeren over het verschil tussen een debat ("ruzie dus") en de dialoog ("luisteren"), was onder de indruk, zeker toen we direct achter de prinses bleken te zitten en deed volop mee aan het programma: ook hij wilde met zijn buurman over oplossingen praten.
Ik genoot van zijn enthousiasme en was me hevig bewust van het feit dat ik om mijn zoon een plezier te doen even ernstig afweek van mijn principes.
"Ga je nu van prinsessen dromen?" vroeg ik hem bij het instoppen van mijn zoon.
"Nee joh, want als ik droom dan worden het sprookjesprinsessen als Doornroosje en die zijn helemaal niet echt. Deze was veel echter en leuker, ze zag er heel gewoon uit, ik denk dat ze zo naar de disco zou kunnen gaan, maar mam heb je wel gezien dat je aan de "dragers" van haar handtas diamanten had"?
Update: ook zus Lotte logde hierover. een reactie | ¶
» Derde Dag van de Dialoog: Werk(t)
Woensdag 21 december, alweer de derde Dag van de Dialoog.
Na de eerste en de tweede, was ook de derde weer een groot succes.
Aan zo'n 120 tafels werd heftig gedialogiseerd (het fenomeen levert zelfs een nieuw werkwoord op), dit keer onder het motto: Amsterdam Werkt: over stages, vrijwilligerswerk het klimaat van de Amsterdamse arbeidsmarkt.
Dit thema was speciaal door de organisatie gekozen omdat bij de vorige dag van de dialoog de jongeren die aan tafel zaten, steeds maar weer aangaven dat dat een heel belangrijk thema was en een sleutel tot succes voor betrokkenheid van de Amsterdamse jongeren bij onze samenleving.
Ik deed vandaag mee aan twee tafels:
de eerste op uitnodiging bij het Nova College en dus buiten mijn eigen stadsdeel, georganiseerd door de leerlingen Houda en Ouaffa, die ik ondertussen als sinds de eerste oefenbijeenkomst voor de dag van de dialoog ken.
Zij hadden hele leuke tafels samengesteld met de directeur van een basisschool, iemand van het Kenniscentrum voor Handel, hun eigen directeur, een aantal leerlingen en nog andere gasten.
de tweede binnen ons eigen stadsdeelkantoor. (meer) drie reacties | ¶

Woensdag 21 december, alweer de derde Dag van de Dialoog.
Na de eerste en de tweede, was ook de derde weer een groot succes.
Aan zo'n 120 tafels werd heftig gedialogiseerd (het fenomeen levert zelfs een nieuw werkwoord op), dit keer onder het motto: Amsterdam Werkt: over stages, vrijwilligerswerk het klimaat van de Amsterdamse arbeidsmarkt.
Dit thema was speciaal door de organisatie gekozen omdat bij de vorige dag van de dialoog de jongeren die aan tafel zaten, steeds maar weer aangaven dat dat een heel belangrijk thema was en een sleutel tot succes voor betrokkenheid van de Amsterdamse jongeren bij onze samenleving.
Ik deed vandaag mee aan twee tafels:
de eerste op uitnodiging bij het Nova College en dus buiten mijn eigen stadsdeel, georganiseerd door de leerlingen Houda en Ouaffa, die ik ondertussen als sinds de eerste oefenbijeenkomst voor de dag van de dialoog ken.
Zij hadden hele leuke tafels samengesteld met de directeur van een basisschool, iemand van het Kenniscentrum voor Handel, hun eigen directeur, een aantal leerlingen en nog andere gasten.
de tweede binnen ons eigen stadsdeelkantoor. (meer) drie reacties | ¶
»
Vanavond de laatste raad van het jaar:
17 amendementen en 6 moties op de begroting: het kan meer.
De begroting werd vastgesteld.
Daarmee kunnen we onze hard bevochten prioriteiten eerder dit jaar volgend jaar gaan uitvoeren.
De meesten van ons moeten daar op dit moment nog even niet aan denken want de wens tot een korte werkonderbreking danwel kerstreces is bij een boel mensen (en niet bij mij in de laatste plaats) zichtbaar aanwezig, maar straks kunnen we.....
Aan het eind van de raad het kerstpakket met als mooi en vermeldenswaardig extraatje de Oud-West kalender 2006:
Het mooiste compliment voor de fotografie in onze nieuwe huisstijl was de opmerking van het eerste raadslid dat de kalender in ontvangst nam: "ohh...., is deze ook te koop?"
17 amendementen en 6 moties op de begroting: het kan meer.
De begroting werd vastgesteld.
Daarmee kunnen we onze hard bevochten prioriteiten eerder dit jaar volgend jaar gaan uitvoeren.
De meesten van ons moeten daar op dit moment nog even niet aan denken want de wens tot een korte werkonderbreking danwel kerstreces is bij een boel mensen (en niet bij mij in de laatste plaats) zichtbaar aanwezig, maar straks kunnen we.....
Aan het eind van de raad het kerstpakket met als mooi en vermeldenswaardig extraatje de Oud-West kalender 2006:
Het mooiste compliment voor de fotografie in onze nieuwe huisstijl was de opmerking van het eerste raadslid dat de kalender in ontvangst nam: "ohh...., is deze ook te koop?"

» Weblog van een volledig Dagelijks Bestuur
Sommige dingen weet je gewoon niet.
Dat is eigenlijk zonde.
Hoe kwam ik erachter?
Ik ging naar de site van Ideeën & Media, want zij leveren ons een projectleider en ik wilde daar wel wat meer over weten.
Zij hadden een weblog.
Op hun weblog stond een stukje over de door hen ontwikkelde opvoedzuil.
Die werd onthuld in stadsdeel Geuzenveld.
Er werd gelinkt naar de website van Geuzenveld en daar stond het zomaar.
Pfffff.
Ik ben een beetje jaloers:
ze hebben daar een weblog van het hele Dagelijks Bestuur en als collectief (dus niet zoals bij ons alhoewel we goed scoren met 2/3 van het DB aan de weblog, is het geen gezamelijke actie).
En niet alleen dat, ze hebben ook nog eens een opvoedzuil, want zo kwam ik er eigenlijk op.
En dan te bedenken dat ik collega Robin nog wilde vragen hoe het met zijn weblog ging, omdat ik zo weinig zag: nu begrijp ik waarom. een reactie | ¶

Sommige dingen weet je gewoon niet.
Dat is eigenlijk zonde.
Hoe kwam ik erachter?
Ik ging naar de site van Ideeën & Media, want zij leveren ons een projectleider en ik wilde daar wel wat meer over weten.
Zij hadden een weblog.
Op hun weblog stond een stukje over de door hen ontwikkelde opvoedzuil.
Die werd onthuld in stadsdeel Geuzenveld.
Er werd gelinkt naar de website van Geuzenveld en daar stond het zomaar.
Pfffff.
Ik ben een beetje jaloers:
ze hebben daar een weblog van het hele Dagelijks Bestuur en als collectief (dus niet zoals bij ons alhoewel we goed scoren met 2/3 van het DB aan de weblog, is het geen gezamelijke actie).
En niet alleen dat, ze hebben ook nog eens een opvoedzuil, want zo kwam ik er eigenlijk op.
En dan te bedenken dat ik collega Robin nog wilde vragen hoe het met zijn weblog ging, omdat ik zo weinig zag: nu begrijp ik waarom. een reactie | ¶
» Een zingend volkje
Dit weekend barstten de georganiseerde kerstactiviteiten los.
De jaarlijkse kerstboomacties in diverse buurten en zondag het na één jaar al bijna fameuze Dickensfestival op het Da Costaplein.
Dus zong ik vrijdagmiddag mee bij de kerstboom voor de fietsenwerkplaats, genoot van de Gluhwein en de zelfgemaakte soep.
Zondagmiddag ging ik met zoonlief naar het omgetoverde Da Costaplein: we kochten dukaten, vergaapten ons aan alle mooie zelfgemaakte kostuums en zongen wederom mee met het kerstkoor en de franse chansonnier.
Ik blijf het elke keer maar weer denken: dit soort activiteiten zullen de wereld niet rigoreus veranderen, maar wat zijn ze belangrijk: buurtbewoners gezellig bij elkaar, kleinschalig menselijk contact.
We hadden zoveel kerstboomactiviteiten dat ik ze niet eens allemaal kon bezoeken.
Toen iemand mij vroeg hoe het met het werk ging, antwoordde ik dan ook dat het erg prettig is om zo'n vreedzaam en zingend volkje te mogen besturen.

Dit weekend barstten de georganiseerde kerstactiviteiten los.
De jaarlijkse kerstboomacties in diverse buurten en zondag het na één jaar al bijna fameuze Dickensfestival op het Da Costaplein.
Dus zong ik vrijdagmiddag mee bij de kerstboom voor de fietsenwerkplaats, genoot van de Gluhwein en de zelfgemaakte soep.
Zondagmiddag ging ik met zoonlief naar het omgetoverde Da Costaplein: we kochten dukaten, vergaapten ons aan alle mooie zelfgemaakte kostuums en zongen wederom mee met het kerstkoor en de franse chansonnier.

Ik blijf het elke keer maar weer denken: dit soort activiteiten zullen de wereld niet rigoreus veranderen, maar wat zijn ze belangrijk: buurtbewoners gezellig bij elkaar, kleinschalig menselijk contact.
We hadden zoveel kerstboomactiviteiten dat ik ze niet eens allemaal kon bezoeken.
Toen iemand mij vroeg hoe het met het werk ging, antwoordde ik dan ook dat het erg prettig is om zo'n vreedzaam en zingend volkje te mogen besturen.

» bakkelieten hoorn
Vraag van de avond (verjaardagsfeestje): Als je in de auto belt met een gadget bakkelieten telefoonhoorn in combinatie met een "groen rubber schouderklemding", bel je dan handsfree?
Een proefproces waard vond men hier. Geen reacties | ¶
Een proefproces waard vond men hier. Geen reacties | ¶
» Na jaren opeens aan het bier
Ik had een leuke (half)werkafspraak in mijn agenda staan voor donderdagavond.
Goed voorbereid qua agendasetting:
"wij willen met jou praten over een concept in ons hoofd: doelgroep dertigers, inhoudelijk, nieuwe stroom en waarschijnlijk bij jou in het stadsdeel".
Gesprekpartners diffuus bekend via partij en kroegcontacten, locatie een bierkroeg buiten het stadsdeel.
Ik had mijn huiswerk gedaan en nagedacht wat ik aan mogenlijkheden voor hun concept zag.
Na een paar vragen was het snel duidelijk wat ze aan welke suggestie hadden, dus waren "de zaken" eigenlijk snel gedaan.
Zo bleef er genoeg tijd over om samen met N. en M. (volgens afspraak alleen met initialen) het over de rest van de wereld en de beleidsresistentie van de werkelijkheid te hebben.
Voor het eerst sinds lang had ik het idee dat ik het weer echt over politiek had, een andere setting en ander gezelschap deed wonderen.
We zaten in een bierkroeg.
Mijn gezelschap koos elke keer iets anders uit de lange "biermenukaart" waardoor ik mijn witte wijn maar saai ging vinden.
Ik heb vroeger langdurig bier geprobeerd te leren drinken, maar het wilde maar niet smaken, tot groot verdriet van mijn echtgenoot die graag een bierdrinkende vrouw wilde. De bardame vond dat een uitdaging en destilleerde uit mijn smaakwensen een onheilspellend klinkende "Mort Subite".
Joepie, ik kan eindelijk bier drinken, 't smaakte een beetje naar champagne, dus geen straf.
Toen we ook nog vermengden met een groep mensen uit De Balie en uiteindelijk in mijn oude studentenkroeg De Spuit belandden, bleek het een ouderwets avondje uit geworden met als enig nadeel een wat korte nacht.
Goed voorbereid qua agendasetting:
"wij willen met jou praten over een concept in ons hoofd: doelgroep dertigers, inhoudelijk, nieuwe stroom en waarschijnlijk bij jou in het stadsdeel".
Gesprekpartners diffuus bekend via partij en kroegcontacten, locatie een bierkroeg buiten het stadsdeel.
Ik had mijn huiswerk gedaan en nagedacht wat ik aan mogenlijkheden voor hun concept zag.
Na een paar vragen was het snel duidelijk wat ze aan welke suggestie hadden, dus waren "de zaken" eigenlijk snel gedaan.
Zo bleef er genoeg tijd over om samen met N. en M. (volgens afspraak alleen met initialen) het over de rest van de wereld en de beleidsresistentie van de werkelijkheid te hebben.
Voor het eerst sinds lang had ik het idee dat ik het weer echt over politiek had, een andere setting en ander gezelschap deed wonderen.
We zaten in een bierkroeg.
Mijn gezelschap koos elke keer iets anders uit de lange "biermenukaart" waardoor ik mijn witte wijn maar saai ging vinden.
Ik heb vroeger langdurig bier geprobeerd te leren drinken, maar het wilde maar niet smaken, tot groot verdriet van mijn echtgenoot die graag een bierdrinkende vrouw wilde. De bardame vond dat een uitdaging en destilleerde uit mijn smaakwensen een onheilspellend klinkende "Mort Subite".
Joepie, ik kan eindelijk bier drinken, 't smaakte een beetje naar champagne, dus geen straf.
Toen we ook nog vermengden met een groep mensen uit De Balie en uiteindelijk in mijn oude studentenkroeg De Spuit belandden, bleek het een ouderwets avondje uit geworden met als enig nadeel een wat korte nacht.

» Doekoe Doekoe
Met dit thema was er woensdagmiddag een bijeenkomst in Argan, georganiseerd door JAA en SJA
Over zakgeld, gezinsinkomen schulden, bijbaantjes, levensstijlen en groepsdruk.
Workshops met jongeren en professionals, eten, muziek en heel veel tips.
Een heel geslaagd concept.
De jongeren zelf kwamen tijdens de talkshow met Aboutaleb met oplossingen die ze eerder die middag hadden bedacht:
boetes voor bedrijven die minderjarigen op afbetaling laten kopen, sollicitatietraining op school, meer aandacht voor inkomen en schulden bij maatschappijleer, een bijbaantjeskrant, de xxxspas ook voor restaurants, Mc Donalds en snackbars, een bank vinden die geen rente geeft zodat ook moslimjongeren kunnen sparen en meer bekendheid voor inkomenstips voor jongeren.
Op veel van de suggesties had Aboutaleb direct antwoord of tips over hoe het opgelost kon worden.
Hij bood ook nog voor 4 scholen sollicitatietrainingen aan en vroeg de jongeren een werkgroepje te maken dat samen met de DWI zou gaan kijken hoe ze de website van de DWI zo kunnen veranderen dat jongeren er gaan kijken en er ook de relevante informatie voor de jongeren op staat.
Daarnaast zijn bekende hartekreet: zorg dat je actief bent en weet hoe je jezelf moet presenteren.

Met dit thema was er woensdagmiddag een bijeenkomst in Argan, georganiseerd door JAA en SJA
Over zakgeld, gezinsinkomen schulden, bijbaantjes, levensstijlen en groepsdruk.
Workshops met jongeren en professionals, eten, muziek en heel veel tips.
Een heel geslaagd concept.
De jongeren zelf kwamen tijdens de talkshow met Aboutaleb met oplossingen die ze eerder die middag hadden bedacht:
boetes voor bedrijven die minderjarigen op afbetaling laten kopen, sollicitatietraining op school, meer aandacht voor inkomen en schulden bij maatschappijleer, een bijbaantjeskrant, de xxxspas ook voor restaurants, Mc Donalds en snackbars, een bank vinden die geen rente geeft zodat ook moslimjongeren kunnen sparen en meer bekendheid voor inkomenstips voor jongeren.
Op veel van de suggesties had Aboutaleb direct antwoord of tips over hoe het opgelost kon worden.
Hij bood ook nog voor 4 scholen sollicitatietrainingen aan en vroeg de jongeren een werkgroepje te maken dat samen met de DWI zou gaan kijken hoe ze de website van de DWI zo kunnen veranderen dat jongeren er gaan kijken en er ook de relevante informatie voor de jongeren op staat.
Daarnaast zijn bekende hartekreet: zorg dat je actief bent en weet hoe je jezelf moet presenteren.

» Amsterdam stemt nu ook met stemcomputer
Eerst deed de burgemeester het onder veel persbelangstelling voor:
Hij legde daarbij uit dat het feit dat het in Amsterdam zo lang geduurd had, nu wel betekende dat wij in Amsterdam nu wel de meest geavanceerde stemcomputers van heel Nederland hebben.
Daarna was mijn keuze wel heel erg gemakkelijk en stemde ik, alhoewel niet voor het echie, als eerste Amsterdammer voor onze nieuwe wethouderskandidaat:
De andere voorzitters hadden intern beraad nodig:
Een feestelijk moment net als het in gebruik nemen van de digitale aanvraagformulieren voor ons digitaal loket, je moet er even op wachten maar dan heb je ook wat.
Amsterdam maakt het de burgers vanaf vandaag weer een stukje gemakkelijker, en dat mocht ook wel. Geen reacties | ¶

Hij legde daarbij uit dat het feit dat het in Amsterdam zo lang geduurd had, nu wel betekende dat wij in Amsterdam nu wel de meest geavanceerde stemcomputers van heel Nederland hebben.
Daarna was mijn keuze wel heel erg gemakkelijk en stemde ik, alhoewel niet voor het echie, als eerste Amsterdammer voor onze nieuwe wethouderskandidaat:

De andere voorzitters hadden intern beraad nodig:

Een feestelijk moment net als het in gebruik nemen van de digitale aanvraagformulieren voor ons digitaal loket, je moet er even op wachten maar dan heb je ook wat.
Amsterdam maakt het de burgers vanaf vandaag weer een stukje gemakkelijker, en dat mocht ook wel. Geen reacties | ¶
» Een kijkje in de gaarkeuken van Amsterdam
Maandagochtend was ik aanwezig bij de presentatie van de film over het samenwerkingsproject tussen de UvA en de gemeente Amsterdam.
In dit project voerden al twee jaar lang een aantal laatse jaars studenten stages uit binnen de gemeente Amsterdam op het raakvlak tussen ICT en samenleving.
Van het laatste samenwerkingsproject werd door twee studenten van de afdeling Mediastudies van de UvA Stephan Miras en Tarik Traida, ook weer in het kader van hun stage, een soort droste effect dus, een film gemaakt.
De studenten verspreken zich stuk voor stuk.
Deze studenten hadden het onder veel gelach over het feit dat ze blij waren een kijkje te hebben mogen nemen in de "gaarkeuken": van Amsterdam, eerder hoorde ik studenten uit het zelfde project al melden dat ze blij waren in een gemeentelijke "inrichting" te hebben mogen werken. Ik denk dat ze keuken en instelling bedoelde, maar niet uit te sluiten valt dat de gemeente als organisatie dit soort versprekingen uitlokt.
In het eerste project was Oud-West een van de ontvangende gemeentelijke onderdelen. Ik heb daar toen veel opbrengst en plezier van gehad en ben ook een paar keer met de studenten op sjouw geweest (door het stadsdeel wandelen en vertellen, bij de tussenpresentatie en bij het eindresultaat).
Ik heb dit project vanaf het eerste moment heel waardevol gevonden:
studenten die de wereld vanuit boeken beleven, ontmoeten de gemeente met echte problemen en mogen daarin aan de slag.
Een mooi ontmoeting tussen het denkbare en het haalbare, les geven en les krijgen.
Als er binnen dit samenwerkingsproject weer eens een peildatum te vieren is, lukt het me dan ook meestal wel om mijn agenda even om te zetten.
In deze tijd waarin samenwerken en kennisdelen hot issues zijn, vebaast het me soms dat er niet meer belangstelling is voor dit soort projecten.
Ik was dan ook enthousiast om te horen dat de derde jaargang van dit project - het is uitermate succesvol, zowel de studenten als de opdrachtgevende gemeente onderdelen erkennen volmondig de meerwaarde - iets verder zal gaan.
Bij de volgende lichting van dit project zal voorafgaand aan de stageopdrachten een collegeblok gegeven worden, niet alleen voor de studenten, maar ook voor de ambtenaren uit het dienstonderdeel dat de stagestudenten zal gaan ontvangen.
Heel leerzaam lijkt me: ambtenaren weer terug in de collegebanken en voor de uitvoering van hun project al in contact met de studenten.
Het doet me een beetje denken aan de reclame van Croma:
je moet er even bij blijven voor het beste resultaat!
Vanuit mijn eigen ervaring kan ik dit alleen maar bevestigen: als je eenmaal gezien hebt hoe leuk en leerzaam dit is, volgt de rest vanzelf.
De studenten die de film gemaakt hadden, kregen complimenten, een 9,5 van iemand die ze niet beoordeelde, maar belangrijker nog: veel airplay: de film zal binnenkort vanaf de website van de gemeente te zien zijn.
Met het aantal hits dat de gemeentelijke webiste haalt, is dat een airplay waar menig jong filmmaker van mag dromen. Geen reacties | ¶
In dit project voerden al twee jaar lang een aantal laatse jaars studenten stages uit binnen de gemeente Amsterdam op het raakvlak tussen ICT en samenleving.
Van het laatste samenwerkingsproject werd door twee studenten van de afdeling Mediastudies van de UvA Stephan Miras en Tarik Traida, ook weer in het kader van hun stage, een soort droste effect dus, een film gemaakt.
De studenten verspreken zich stuk voor stuk.
Deze studenten hadden het onder veel gelach over het feit dat ze blij waren een kijkje te hebben mogen nemen in de "gaarkeuken": van Amsterdam, eerder hoorde ik studenten uit het zelfde project al melden dat ze blij waren in een gemeentelijke "inrichting" te hebben mogen werken. Ik denk dat ze keuken en instelling bedoelde, maar niet uit te sluiten valt dat de gemeente als organisatie dit soort versprekingen uitlokt.
In het eerste project was Oud-West een van de ontvangende gemeentelijke onderdelen. Ik heb daar toen veel opbrengst en plezier van gehad en ben ook een paar keer met de studenten op sjouw geweest (door het stadsdeel wandelen en vertellen, bij de tussenpresentatie en bij het eindresultaat).
Ik heb dit project vanaf het eerste moment heel waardevol gevonden:
studenten die de wereld vanuit boeken beleven, ontmoeten de gemeente met echte problemen en mogen daarin aan de slag.
Een mooi ontmoeting tussen het denkbare en het haalbare, les geven en les krijgen.
Als er binnen dit samenwerkingsproject weer eens een peildatum te vieren is, lukt het me dan ook meestal wel om mijn agenda even om te zetten.
In deze tijd waarin samenwerken en kennisdelen hot issues zijn, vebaast het me soms dat er niet meer belangstelling is voor dit soort projecten.
Ik was dan ook enthousiast om te horen dat de derde jaargang van dit project - het is uitermate succesvol, zowel de studenten als de opdrachtgevende gemeente onderdelen erkennen volmondig de meerwaarde - iets verder zal gaan.
Bij de volgende lichting van dit project zal voorafgaand aan de stageopdrachten een collegeblok gegeven worden, niet alleen voor de studenten, maar ook voor de ambtenaren uit het dienstonderdeel dat de stagestudenten zal gaan ontvangen.
Heel leerzaam lijkt me: ambtenaren weer terug in de collegebanken en voor de uitvoering van hun project al in contact met de studenten.
Het doet me een beetje denken aan de reclame van Croma:
je moet er even bij blijven voor het beste resultaat!
Vanuit mijn eigen ervaring kan ik dit alleen maar bevestigen: als je eenmaal gezien hebt hoe leuk en leerzaam dit is, volgt de rest vanzelf.
De studenten die de film gemaakt hadden, kregen complimenten, een 9,5 van iemand die ze niet beoordeelde, maar belangrijker nog: veel airplay: de film zal binnenkort vanaf de website van de gemeente te zien zijn.
Met het aantal hits dat de gemeentelijke webiste haalt, is dat een airplay waar menig jong filmmaker van mag dromen. Geen reacties | ¶
» Amsterdam als Emancipatiemachine
Vanmiddag presenteerden Leo Platvoet en Maarten van Poelgeest hun boekje Amsterdam als Emancipatiemachine.
Het eerste exemplaar ging naar burgemeester Cohen waarna een debat volgde.
Helaas kon ik niet aanwezig zijn.
Gelukkig zond De Balie de bijeenkomst via het internet uit inclusief herhaling. Dus kon ik op de momenten dat ik thuis was toch nog een stukje meepikken. Geen reacties | ¶

Vanmiddag presenteerden Leo Platvoet en Maarten van Poelgeest hun boekje Amsterdam als Emancipatiemachine.
Het eerste exemplaar ging naar burgemeester Cohen waarna een debat volgde.
Helaas kon ik niet aanwezig zijn.
Gelukkig zond De Balie de bijeenkomst via het internet uit inclusief herhaling. Dus kon ik op de momenten dat ik thuis was toch nog een stukje meepikken. Geen reacties | ¶
» Slotmanifestatie Bellamy voor mekaar
Donderdagavond was de Slotmanifestatie Bellamy voor mekaar.
De afsluiting van drie jaar plannen en projecten voor de Bellamybuurt.
Een prima moment om alle oogst van de afgelopen drie jaar samen te bekijken en te vieren in het buurtmuseum.
3 jaar lang agenda's met plannen van aanpak en uitvoeringsplannen per jaar en elk jaar aan het eind gezamenlijk bekijken hoe de plannen gehaald waren en af we samen tevreden waren.
Een aantal opbrengsten zijn ook digitaal te bekijken, bijvoorbeeld:
Buurtkookboek Bellamy en Van Lennep
Feesten en Rituelen in de Bellamy en Van Lennepbuurt
Verhalen uit de Buurt
Bellamy by Night, een kunst in de etalagesproject dat ondertussen in een zelfstandige stichting is opgenomen en is uitgebreid naar stadsdeel de Baarsjes
Digitaal fotoboek van de Bellamybuurt door buurtbewoner Leo Reniers.
Muurschildering Kostverlorenkade
Het Bellamy voor mekaar programma is in mijn beleving een groot succes geweest: een mooie manier van buurtgericht en samen werken aan de buurt en de samenhang tussen bewoners: samen aan het werk en samen trots.
De slotbijeenkomst in het Buurtmuseum had dan ook veel weg van een groot familiefeestje, omlijst met muziek van het gitaarduo, waarvan er in ieder geval één in de Bellamybuurt woont met als slotpresentje het koffiekopje om toch vooral ook na afloop van het programma bij elkaar op de koffie te blijven gaan.
Als ik zie wat mensen met elkaar zijn gaan doen, hoe clubjes mensen samen aan de slag zijn gegaan, geloof ik niet dat ze de aanmoediging nog nodig hebben.
Zie ook: Homepage Bellamybuurt van Leo Reniers

Nico, bevlogen opbouwwerker van Bellamy voor mekaar en huisvader van het buurtmuseum
Donderdagavond was de Slotmanifestatie Bellamy voor mekaar.
De afsluiting van drie jaar plannen en projecten voor de Bellamybuurt.
Een prima moment om alle oogst van de afgelopen drie jaar samen te bekijken en te vieren in het buurtmuseum.
3 jaar lang agenda's met plannen van aanpak en uitvoeringsplannen per jaar en elk jaar aan het eind gezamenlijk bekijken hoe de plannen gehaald waren en af we samen tevreden waren.
Een aantal opbrengsten zijn ook digitaal te bekijken, bijvoorbeeld:
Buurtkookboek Bellamy en Van Lennep
Feesten en Rituelen in de Bellamy en Van Lennepbuurt
Verhalen uit de Buurt
Bellamy by Night, een kunst in de etalagesproject dat ondertussen in een zelfstandige stichting is opgenomen en is uitgebreid naar stadsdeel de Baarsjes
Digitaal fotoboek van de Bellamybuurt door buurtbewoner Leo Reniers.
Muurschildering Kostverlorenkade
Het Bellamy voor mekaar programma is in mijn beleving een groot succes geweest: een mooie manier van buurtgericht en samen werken aan de buurt en de samenhang tussen bewoners: samen aan het werk en samen trots.
De slotbijeenkomst in het Buurtmuseum had dan ook veel weg van een groot familiefeestje, omlijst met muziek van het gitaarduo, waarvan er in ieder geval één in de Bellamybuurt woont met als slotpresentje het koffiekopje om toch vooral ook na afloop van het programma bij elkaar op de koffie te blijven gaan.
Als ik zie wat mensen met elkaar zijn gaan doen, hoe clubjes mensen samen aan de slag zijn gegaan, geloof ik niet dat ze de aanmoediging nog nodig hebben.
Zie ook: Homepage Bellamybuurt van Leo Reniers

» De digitale kloof dempen met een gratis PC
Donderdagmiddag was ik bij de presentatie van het onderzoek De Digitale Kloof Overbrugd.
Onderzoek door het SCO Kohnstam Instituut naar de effecten van de Amsterdamse regeling om kinderen uit minimahuishoudens een gratis PC met internetaansluiting te verstrekken bij de overgang van basis naar voortgezet onderwijs.
De uitkomst van het onderzoek was erg bemoedigend en levert een stevig pleidooi om verder te gaan met de regeling:
toegang tot een pc met internet thuis vergroot de vaardigheden en het verstrekken van zo'n computer aan kinderen die hem anders niet hadden kunnen kopen, levert dus een positieve bijdrage aan het overbruggen van de digitale kloof.
Niet zo'n verwonderlijke uitkomst natuurlijk, maar het is goed dat het op papier gezet is:
Toegang tot een thuiscomputer met internetaansluiting, het moment waarop je voor het eerst achter de computer gaat en de schoolsoort van de leerling zijn alle drie belangrijke voorspellers van de mate van digitale vaardigheden.
Ook weer niet verwonderlijk.
Naast de voor de handliggende conclusie dat de regeling een goede mogenlijkheid biedt om achterstand in digitale vaardigheden te voorkomen, was een behartigenswaardige conclusie dat het ook goed zou kunnen zijn om de gratis computer al eerder te verstrekken, dus niet pas bij de overgang naar het voortgezet onderwijs:
jong geleerd, oud gedaan.
Kan ik me ook wel wat bij voorstellen: mijn jongste van acht wil nu al een eigen website.
Wethouder Aboutaleb beloofde bij het uitreiken van het Pc vaardigheidsbewijs aan een van de computerkids dat hij zich hard zou blijven maken om de regeling ook in de toekomst voort te zetten.
Hij maakte ook een deal met een van de leerlingen: Google jij nou eens op mijn naam en mail mij over wat je gevonden hebt, dan gaan we het daar eens over hebben.
Die arme leerling is wel een tijdje bezig,
maar Aboutaleb had wel een van de belangrijkste digitale vaardigheden bij de kop: wie kan zoeken, kan vinden!
Dat sloot trouwens naadloos aan bij een van de andere conclusies van het onderzoek: de ondervraagde kinderen gaven vaak aan dat ze de vaardigheden aangeleerd hadden door veel uit te proberen. Kinderen die thuis een computer met internettoegang hebben kunnen natuurlijk veel meer uitproberen dan de kinderen die dat alleen op school of in de bibliotheek kunnen.
Onderzoek door het SCO Kohnstam Instituut naar de effecten van de Amsterdamse regeling om kinderen uit minimahuishoudens een gratis PC met internetaansluiting te verstrekken bij de overgang van basis naar voortgezet onderwijs.
De uitkomst van het onderzoek was erg bemoedigend en levert een stevig pleidooi om verder te gaan met de regeling:
toegang tot een pc met internet thuis vergroot de vaardigheden en het verstrekken van zo'n computer aan kinderen die hem anders niet hadden kunnen kopen, levert dus een positieve bijdrage aan het overbruggen van de digitale kloof.
Niet zo'n verwonderlijke uitkomst natuurlijk, maar het is goed dat het op papier gezet is:
Toegang tot een thuiscomputer met internetaansluiting, het moment waarop je voor het eerst achter de computer gaat en de schoolsoort van de leerling zijn alle drie belangrijke voorspellers van de mate van digitale vaardigheden.
Ook weer niet verwonderlijk.
Naast de voor de handliggende conclusie dat de regeling een goede mogenlijkheid biedt om achterstand in digitale vaardigheden te voorkomen, was een behartigenswaardige conclusie dat het ook goed zou kunnen zijn om de gratis computer al eerder te verstrekken, dus niet pas bij de overgang naar het voortgezet onderwijs:
jong geleerd, oud gedaan.
Kan ik me ook wel wat bij voorstellen: mijn jongste van acht wil nu al een eigen website.
Wethouder Aboutaleb beloofde bij het uitreiken van het Pc vaardigheidsbewijs aan een van de computerkids dat hij zich hard zou blijven maken om de regeling ook in de toekomst voort te zetten.
Hij maakte ook een deal met een van de leerlingen: Google jij nou eens op mijn naam en mail mij over wat je gevonden hebt, dan gaan we het daar eens over hebben.
Die arme leerling is wel een tijdje bezig,

maar Aboutaleb had wel een van de belangrijkste digitale vaardigheden bij de kop: wie kan zoeken, kan vinden!
Dat sloot trouwens naadloos aan bij een van de andere conclusies van het onderzoek: de ondervraagde kinderen gaven vaak aan dat ze de vaardigheden aangeleerd hadden door veel uit te proberen. Kinderen die thuis een computer met internettoegang hebben kunnen natuurlijk veel meer uitproberen dan de kinderen die dat alleen op school of in de bibliotheek kunnen.

» Onvermijdelijke intimiteiten
1.54 meter.
Naar een concert gaan.
Ik ken ondertussen alle trucs en goede plekjes:
Bij Paradiso van huis uit beter dan bij de Melkweg.
Ik had in de Melkweg uiteindelijk een felbegeerde tree.
Vanuit die tree kon ik over de mensen voor mij naar het podium kijken.
Een plek die je niet kwijt wilt raken.
Alleen stond er achter mij op die smalle tree een meneer met een weinig smalle buik:
Ik had de keuze: of van het treetje afdonderen en niets meer zien, of een onvermijdelijke intimiteit met de bollebuik van de meneer achter me aangaan.
Ik koos, niets zien vind ik verschrikkelijk, voor de buik optie.
Pragmatisch gezien is het een kwestie van één keer het ritme van die vreemde buik aanvoelen en daar dan maar niet tegen in gaan.
Toch enigsinds bezwaard dat ik een groot deel van de avond met mijn rug tegen een mij onbekende buik had lopen bewegen, draaide ik mij aan het eind van het concert om en bedankte de bezitter van de buik dat ik er tegen aan had mogen dansen. Hij leek mijn bedankje te waarderen.
Nood breekt wetten of voorkeuren. Geen reacties | ¶
Naar een concert gaan.
Ik ken ondertussen alle trucs en goede plekjes:
Bij Paradiso van huis uit beter dan bij de Melkweg.
Ik had in de Melkweg uiteindelijk een felbegeerde tree.
Vanuit die tree kon ik over de mensen voor mij naar het podium kijken.
Een plek die je niet kwijt wilt raken.
Alleen stond er achter mij op die smalle tree een meneer met een weinig smalle buik:
Ik had de keuze: of van het treetje afdonderen en niets meer zien, of een onvermijdelijke intimiteit met de bollebuik van de meneer achter me aangaan.
Ik koos, niets zien vind ik verschrikkelijk, voor de buik optie.
Pragmatisch gezien is het een kwestie van één keer het ritme van die vreemde buik aanvoelen en daar dan maar niet tegen in gaan.
Toch enigsinds bezwaard dat ik een groot deel van de avond met mijn rug tegen een mij onbekende buik had lopen bewegen, draaide ik mij aan het eind van het concert om en bedankte de bezitter van de buik dat ik er tegen aan had mogen dansen. Hij leek mijn bedankje te waarderen.
Nood breekt wetten of voorkeuren. Geen reacties | ¶
» Tribute to John Lennon
De opbrengst ging naar Warchild.
Emmelie en ik wilden graag samen uit en graag hier naar toe.
Ik vond lang van te voren dat ik de avond na de kandidaatstellingsvergadering van onze afdeling de dag daarna vooral iets leuks mocht gaan doen.
The Lau speelde , I am the Walrus
Ik heb mijn hele leven lang al niet gekozen tussen Stones en Beatles en vind beiden onderlegger van mijn muzieksmaak:
Dus was ik vanavond gelukkig en tevreden bij de uitverkochte Tribute to John Lennon in de Melkweg.
Helemaal goed. Geen reacties | ¶

Foto: Emmelie Versteeg
De opbrengst ging naar Warchild.
Emmelie en ik wilden graag samen uit en graag hier naar toe.
Ik vond lang van te voren dat ik de avond na de kandidaatstellingsvergadering van onze afdeling de dag daarna vooral iets leuks mocht gaan doen.
The Lau speelde , I am the Walrus
Ik heb mijn hele leven lang al niet gekozen tussen Stones en Beatles en vind beiden onderlegger van mijn muzieksmaak:
Dus was ik vanavond gelukkig en tevreden bij de uitverkochte Tribute to John Lennon in de Melkweg.
Helemaal goed. Geen reacties | ¶
» Mobiel Stream Team
Aan het eind van de middag bezig met mijn (bestuurlijke) hobby:
Breedband en haar toepassingen.
Ik kan bijna acht jaar met de portefeuille ICT in combinatie met mijn kunst,onderwijs, welzijns en dienstverleningsportefeuille nog steeds helemaal enthousiast worden over de de ruime toepassingsmogenlijkheden die er op die gebieden zijn voor ICT en dan met name breedband.
Een in de ogen van velen, wat rare hobby: een zachte portefeuille en dan toch die fascinatie rond ICT, Breedband en glasvezel.
Ik ben nog steeds maar matig geinteresseerd in de infrastuctuur, de bits, bytes en het belichten van glasvezels, maar ik blijf onverminderd enthousiast en hoopvol over de toepassingsmogenlijkheden die er juist voor Cultuur, Onderwijs en Zorg op dit gebied zijn.
Vanmiddag was ik op een bijeenkomst voor de cultuursector waar allelei geslaagde initiatieven in het gebruik van Breedband in de Cultuursector, georganiseerd door het Virtueel Platform, getoond werden.
Presentaties over De Waag, Montevideo met Content in Context, Rotterdam Stroomt, De Balie met CultureBase, Submarinechannel met de Tulse Luper game en Fabchannel met de nieuwe fabplayer
Als je dat ziet, kan er al ongelovelijk veel: een aantal enthousiastelingen zoekend binnen de beschikbare technologie en een stevige pot subsidie, laten dat goed zien.
Maar daar ben je er nog niet mee:
Hoe kom je nu zover dat ook allelei andere instellingen dit zien, hun aanbod hierin meenemen en dit verder gaan ontwikkelen?
Moeilijk want de gemiddelde kleine instelling met een mooi cultuuraanbod, is zo druk bezig te overleven dat ze aan al die nieuwerwetsigheden helemaal niet toekomen.
Wil je het grote publiek overtuigen van het feit dat er hiermee een boel te brengen valt, dan heb je meer aanbod nodig dan alleen de concerten van Paradiso (hoe mooi ook) en wat er verder vanmiddag te zien was.
Tijdens de borrel dacht ik de oplossing bedacht te hebben: een Mobiel Stream Team dat gedurende een beperkte periode (een jaar?) de hele culturele markt afstruint, voorstellingen, meetings, debatten, schoolcultuurprojecten professioneel opneemt, host en voor een groot publiek ontsluit: zonder kosten voor de instelling maar met een digitale grote marktplaats waar iedereen het aanbod kan bekijken.
Alleen maar winst:
Amsterdam laat zien wat ze aan cultureel aanbod in huis heeft, het "school bezoekt Krakelingproject" is opeens ook 's avonds voor de werkende ouder te bekijken (kijk mam, daar sta ik), het Amsterdams Uitbureau put in haar agendaaanbod vrijelijk uit de beelden, de culturele instellingen raken bekend met het ook op een andere manier tonen van wat ze aan aanbod in huis hebben, de afnemers raken bekender met deze aanvullende manier van cultureel aanbod bekijken en voor je het weet bestel je een DVD van de live voorstelling of het debat waar je zelf was.
Ik denk wel dat dit vooralsnog alleen van de grond komt als de gemeente of een bundeling van instellingen daar als aanjager een rol in gaat vervullen.
Op dit moment ben je of voorhoedeloper en dan kan je dit er niet bij hebben, of je bent nog niet overtuigd en dan begin je er niet aan.
Initiatief zoekt Nemer, á la Loesje.
Soms vind ik het bijna jammer dat ik geen creatieveling ben en niet tot de culturele sector behoor, want mijn handen gaan jeuken bij al die kansen binnen ons prachtige culturele aanbod.
Om nog maar te zwijgen van wat je er dan verder op onze scholen mee zou kunnen. Geen reacties | ¶
Breedband en haar toepassingen.
Ik kan bijna acht jaar met de portefeuille ICT in combinatie met mijn kunst,onderwijs, welzijns en dienstverleningsportefeuille nog steeds helemaal enthousiast worden over de de ruime toepassingsmogenlijkheden die er op die gebieden zijn voor ICT en dan met name breedband.
Een in de ogen van velen, wat rare hobby: een zachte portefeuille en dan toch die fascinatie rond ICT, Breedband en glasvezel.
Ik ben nog steeds maar matig geinteresseerd in de infrastuctuur, de bits, bytes en het belichten van glasvezels, maar ik blijf onverminderd enthousiast en hoopvol over de toepassingsmogenlijkheden die er juist voor Cultuur, Onderwijs en Zorg op dit gebied zijn.
Vanmiddag was ik op een bijeenkomst voor de cultuursector waar allelei geslaagde initiatieven in het gebruik van Breedband in de Cultuursector, georganiseerd door het Virtueel Platform, getoond werden.
Presentaties over De Waag, Montevideo met Content in Context, Rotterdam Stroomt, De Balie met CultureBase, Submarinechannel met de Tulse Luper game en Fabchannel met de nieuwe fabplayer
Als je dat ziet, kan er al ongelovelijk veel: een aantal enthousiastelingen zoekend binnen de beschikbare technologie en een stevige pot subsidie, laten dat goed zien.
Maar daar ben je er nog niet mee:
Hoe kom je nu zover dat ook allelei andere instellingen dit zien, hun aanbod hierin meenemen en dit verder gaan ontwikkelen?
Moeilijk want de gemiddelde kleine instelling met een mooi cultuuraanbod, is zo druk bezig te overleven dat ze aan al die nieuwerwetsigheden helemaal niet toekomen.
Wil je het grote publiek overtuigen van het feit dat er hiermee een boel te brengen valt, dan heb je meer aanbod nodig dan alleen de concerten van Paradiso (hoe mooi ook) en wat er verder vanmiddag te zien was.
Tijdens de borrel dacht ik de oplossing bedacht te hebben: een Mobiel Stream Team dat gedurende een beperkte periode (een jaar?) de hele culturele markt afstruint, voorstellingen, meetings, debatten, schoolcultuurprojecten professioneel opneemt, host en voor een groot publiek ontsluit: zonder kosten voor de instelling maar met een digitale grote marktplaats waar iedereen het aanbod kan bekijken.
Alleen maar winst:
Amsterdam laat zien wat ze aan cultureel aanbod in huis heeft, het "school bezoekt Krakelingproject" is opeens ook 's avonds voor de werkende ouder te bekijken (kijk mam, daar sta ik), het Amsterdams Uitbureau put in haar agendaaanbod vrijelijk uit de beelden, de culturele instellingen raken bekend met het ook op een andere manier tonen van wat ze aan aanbod in huis hebben, de afnemers raken bekender met deze aanvullende manier van cultureel aanbod bekijken en voor je het weet bestel je een DVD van de live voorstelling of het debat waar je zelf was.
Ik denk wel dat dit vooralsnog alleen van de grond komt als de gemeente of een bundeling van instellingen daar als aanjager een rol in gaat vervullen.
Op dit moment ben je of voorhoedeloper en dan kan je dit er niet bij hebben, of je bent nog niet overtuigd en dan begin je er niet aan.
Initiatief zoekt Nemer, á la Loesje.
Soms vind ik het bijna jammer dat ik geen creatieveling ben en niet tot de culturele sector behoor, want mijn handen gaan jeuken bij al die kansen binnen ons prachtige culturele aanbod.
Om nog maar te zwijgen van wat je er dan verder op onze scholen mee zou kunnen. Geen reacties | ¶
» Dubbele weblog en Sinterklaas
Twee weblogs en Sinterklaas, "ieder nadeel heb zijn voordeel":
twee weblogs blijven waarschijnlijk ongevuld vandaag.
Het schrijven van de Sinterklaasgedichten ging met met zoveel penoefening uitermate snel dit jaar. Geen reacties | ¶
twee weblogs blijven waarschijnlijk ongevuld vandaag.
Het schrijven van de Sinterklaasgedichten ging met met zoveel penoefening uitermate snel dit jaar. Geen reacties | ¶
» Schoolbuurtwerk, weer even gluren bij de buren
Dinsdag was ik bij een zeer enthousiaste presentatie van het praktijkboek voor schoolbuurtwerk binnen het basisonderwijs in Westerpark.
De presentatie werd druk bezocht.
Ik fotografeerde een trotse collega portefeuillehouder, ik zag een collega uit een ander stadsdeel die geinteresseerd was en mee had gefinancierd aan de methodiekbeschrijving van dit mooie project dat in stadsdeel Westerpark al jaren goed loopt.
Ook stadsdeel Bos en Lommer was nieuwsgierig.
Daarnaast werd het boek aangeboden aan een welzijnsinstelling in Rotterdam (Sinds wij het opbobuwwerk uit Rotterdam haalden, lijkt het me niet meer dan terecht dat zij een geslaagd Amsterdams praktijkvoorbeeld terug krijgen).
De sfeer tijdens de presentatie was bijzonder enthousiast en aanstekelijk
Heleaal mijn ding: iets ontwikkelen, er trots op zijn en het dan aan anderen aanbieden.
Ik leg het gekochte praktijkboek morgen tijdens mijn staf voor en wacht op een positieve reactie. een reactie | ¶

Dinsdag was ik bij een zeer enthousiaste presentatie van het praktijkboek voor schoolbuurtwerk binnen het basisonderwijs in Westerpark.
De presentatie werd druk bezocht.
Ik fotografeerde een trotse collega portefeuillehouder, ik zag een collega uit een ander stadsdeel die geinteresseerd was en mee had gefinancierd aan de methodiekbeschrijving van dit mooie project dat in stadsdeel Westerpark al jaren goed loopt.
Ook stadsdeel Bos en Lommer was nieuwsgierig.
Daarnaast werd het boek aangeboden aan een welzijnsinstelling in Rotterdam (Sinds wij het opbobuwwerk uit Rotterdam haalden, lijkt het me niet meer dan terecht dat zij een geslaagd Amsterdams praktijkvoorbeeld terug krijgen).
De sfeer tijdens de presentatie was bijzonder enthousiast en aanstekelijk
Heleaal mijn ding: iets ontwikkelen, er trots op zijn en het dan aan anderen aanbieden.
Ik leg het gekochte praktijkboek morgen tijdens mijn staf voor en wacht op een positieve reactie. een reactie | ¶
» Afscheid van de buurtregisseurs
Donderdag namen we in Oud-West afscheid van zes van de zeven buurtregisseurs.
Een echte aderlating.
Onze "dichtbij politie", heel veel kennis van de wijk en haar bewoners, in een klap bijna allemaal weg.
Het afscheid was een echte buurtgebeurtenis met veel buurtbewoners en stadsdeelmensen, een "echt Oud-West sfeertje" volgens een van de aanwezigen.
Het gaat de afgelopen jaren in een stevig stijgende lijn met de veiligheidsgevoelens en daling van criminaliteitscijfers.
De buurtregisseurs hebben in de afgelopen jaren een aantal mooie successen weten te behalen en een stevige binding met de buurt gehad.
De nieuwe buurtregisseurs waren alvast allemaal aanwezig om kennis te maken met de buurt
Ik ga mijn maandelijkse wandeling met de bekende buurtregisseur missen, de kennis ook.
We lieten ze gaan met mooie woorden van dank en een overlevingspakket voor buiten Oud-West, want daar zal het voorlopig nog wel even wat kouder zijn vanuit het warme bekende Oud-West nest. Geen reacties | ¶

Donderdag namen we in Oud-West afscheid van zes van de zeven buurtregisseurs.
Een echte aderlating.
Onze "dichtbij politie", heel veel kennis van de wijk en haar bewoners, in een klap bijna allemaal weg.
Het afscheid was een echte buurtgebeurtenis met veel buurtbewoners en stadsdeelmensen, een "echt Oud-West sfeertje" volgens een van de aanwezigen.
Het gaat de afgelopen jaren in een stevig stijgende lijn met de veiligheidsgevoelens en daling van criminaliteitscijfers.
De buurtregisseurs hebben in de afgelopen jaren een aantal mooie successen weten te behalen en een stevige binding met de buurt gehad.
De nieuwe buurtregisseurs waren alvast allemaal aanwezig om kennis te maken met de buurt
Ik ga mijn maandelijkse wandeling met de bekende buurtregisseur missen, de kennis ook.
We lieten ze gaan met mooie woorden van dank en een overlevingspakket voor buiten Oud-West, want daar zal het voorlopig nog wel even wat kouder zijn vanuit het warme bekende Oud-West nest. Geen reacties | ¶
» Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Vorig jaar was ik boos over de uitreiking van de Harriët Freezerring aan Ayaan Hirshi Ali.
Dit jaar was ik helemaal tevreden.
De Harriët Freezer ring werd gisteren uitgereikt aan de juriste Elspeth Boor en het Clara Wichmann proefprocessenfonds die door middel van hun proces voor elkaar hebben weten te krijgen dat de SGP geen subsidie meer krijgt omdat zij vrouwen uitsluit. Hun tweede eis dat de SGP ook vrouwen toelaat, is vooralsnog nog niet gehonoreerd.
Gedurende de proefprocessen hield het Clara Wichmann Instituut op te bestaan omdat hun subsidie sneuvelde bij de landelijke bezuinigingen.
Het stopzetten van de subsidie aan de SGP en het krijgen van de ring zijn dus een extra verdiend resultaat.
Met donaties en vrijwillige inzet hebben zij het na sluiting met elkaar toch voor elkaar weten te krijgen.
Een echte opsteker! Geen reacties | ¶
Dit jaar was ik helemaal tevreden.
De Harriët Freezer ring werd gisteren uitgereikt aan de juriste Elspeth Boor en het Clara Wichmann proefprocessenfonds die door middel van hun proces voor elkaar hebben weten te krijgen dat de SGP geen subsidie meer krijgt omdat zij vrouwen uitsluit. Hun tweede eis dat de SGP ook vrouwen toelaat, is vooralsnog nog niet gehonoreerd.
Gedurende de proefprocessen hield het Clara Wichmann Instituut op te bestaan omdat hun subsidie sneuvelde bij de landelijke bezuinigingen.
Het stopzetten van de subsidie aan de SGP en het krijgen van de ring zijn dus een extra verdiend resultaat.
Met donaties en vrijwillige inzet hebben zij het na sluiting met elkaar toch voor elkaar weten te krijgen.
Een echte opsteker! Geen reacties | ¶
» Klik
Donderdagmiddag gaf ik een interview voor Mtnl.
Zij wilden van mij als lid van de jury weten waarom stadsdeel Zeeburg de diversiteitsprijs van de gemeente Amsterdam had gewonnen.
Sinds ik me heb voorgenomen me niet meer zo druk te maken over die TV camera's, beleef ik er meteen een boel meer lol aan.
Terwijl ik wired quasi aan het werk achter mijn bureau zat, viel me op wat een mooi plaatje ik eigenlijk voor mijn neus had.
Onder het motto "mag ik even terug schieten" was de foto snel gemaakt.
Wat volgde was een leuk interview. Geen reacties | ¶

Donderdagmiddag gaf ik een interview voor Mtnl.
Zij wilden van mij als lid van de jury weten waarom stadsdeel Zeeburg de diversiteitsprijs van de gemeente Amsterdam had gewonnen.
Sinds ik me heb voorgenomen me niet meer zo druk te maken over die TV camera's, beleef ik er meteen een boel meer lol aan.
Terwijl ik wired quasi aan het werk achter mijn bureau zat, viel me op wat een mooi plaatje ik eigenlijk voor mijn neus had.
Onder het motto "mag ik even terug schieten" was de foto snel gemaakt.
Wat volgde was een leuk interview. Geen reacties | ¶
» Brand in Mokum: water en vuur
Er is sprake van een klein binnenbrandje bij de Amsterdamse brandweer.
De nieuwe brandweercommandant wordt een vrouw.
Is me dat even schrikken, (koud)watervrees bij de brandweermannen.
Anoniem wordt er stevig "gespuid".
Brandweer en vrouwen, water en vuur?
De nieuwe commandant Carolien van de Wiel is nu nog directeur van het Amsterdamse Waterleidingbedrijf
De afgelopen jaren heeft de brandweer heel gericht brandweervrouwen aangesteld. Hard nodig want met toen niet meer dan 3% vrouwen in dienst, is de brandweer een van de laatste mannenbastions.
De Amsterdamse Brandweer stond dit jaar zelfs zelfs genomineerd als winnaar voor de diversiteitsprijs voor de Gemeente Amsterdam: "Ook de Brandweer is ons opgevallen. In het afgelopen jaar is het aantal nieuwe medewerkers voor het merendeel vrouw, bijna 60%. Omdat de vrouwen zich ook in de hogere rangen bevinden is er naar het oordeel van de jury sprake van een bijzondere prestatie" aldus het juryrapport.
Ik hoop dat deze watervrouw al voor hetere vuren heeft gestaan en wens haar veel succes.
Mijn advies: Carolien zet je Zuidwester op en blus dit brandje voor het een veenbrand wordt! Geen reacties | ¶
De nieuwe brandweercommandant wordt een vrouw.
Is me dat even schrikken, (koud)watervrees bij de brandweermannen.
Anoniem wordt er stevig "gespuid".
Brandweer en vrouwen, water en vuur?
De nieuwe commandant Carolien van de Wiel is nu nog directeur van het Amsterdamse Waterleidingbedrijf
De afgelopen jaren heeft de brandweer heel gericht brandweervrouwen aangesteld. Hard nodig want met toen niet meer dan 3% vrouwen in dienst, is de brandweer een van de laatste mannenbastions.
De Amsterdamse Brandweer stond dit jaar zelfs zelfs genomineerd als winnaar voor de diversiteitsprijs voor de Gemeente Amsterdam: "Ook de Brandweer is ons opgevallen. In het afgelopen jaar is het aantal nieuwe medewerkers voor het merendeel vrouw, bijna 60%. Omdat de vrouwen zich ook in de hogere rangen bevinden is er naar het oordeel van de jury sprake van een bijzondere prestatie" aldus het juryrapport.
Ik hoop dat deze watervrouw al voor hetere vuren heeft gestaan en wens haar veel succes.
Mijn advies: Carolien zet je Zuidwester op en blus dit brandje voor het een veenbrand wordt! Geen reacties | ¶
» Geen stukje
Vandaag even niets.
In mijn enthousiasme over het feit dat GroenLinks het makkelijker wil maken voor politici om te webloggen, heb ik mij aangemeld als testgebruiker voor het webloginstrument..
Daar waar ik op mijn eigen weblog voornamelijk in functie schrijf, heb ik nu een GroenLinkse weblog erbij.
Voor mij ook een leuke oefening in het wel neerzetten van GroenLinkse statements.
Gelukkig met een hele dag veel te doen, maakte de krant en een andere partij het me gemakkelijk om op de dag dat de testlog de lucht in ging al een eerste oefening te wagen. Geen reacties | ¶
In mijn enthousiasme over het feit dat GroenLinks het makkelijker wil maken voor politici om te webloggen, heb ik mij aangemeld als testgebruiker voor het webloginstrument..
Daar waar ik op mijn eigen weblog voornamelijk in functie schrijf, heb ik nu een GroenLinkse weblog erbij.
Voor mij ook een leuke oefening in het wel neerzetten van GroenLinkse statements.
Gelukkig met een hele dag veel te doen, maakte de krant en een andere partij het me gemakkelijk om op de dag dat de testlog de lucht in ging al een eerste oefening te wagen. Geen reacties | ¶
» Gevaar?!
Voor hun gemoedsrust waarschijnlijk heel goed dat reigers niet kunnen lezen. Geen reacties | ¶

Voor hun gemoedsrust waarschijnlijk heel goed dat reigers niet kunnen lezen. Geen reacties | ¶

