» Over Sprookjes, Prinsen op witte paarden en Sprookjesprinsen, deel 1

Dinsdag mocht ik in het kader van de Nationale Voorleesdagen mijn favoriete boek voorlezen aan de kinderen van groep 5 van onze Leonardo Da Vincischool.
Erg leuk.
Kom daar maar eens om in de politiek: een sprookje vertellen en dan een gehoor wat ademloos luistert!

Ik ben gek op sprookjes en iedereen die roept dat sprookjes niet bestaan, heeft het fout.
Uit veel sprookjes haal je wijsheden en motto's waar je een leven lang op vooruit kunt.

Wel is het volgens mij zo dat sprookjesprinsen en -for that matter ook sprookjesprinsessen- niet bestaan, of minstens buiten het boek wat tegen kunnen vallen als je er over nadenkt.

Ik zal nooit vergeten, destijds mijn favoriete sprookje "De Kleine Zeemeermin". Dat was nou echte liefde dacht ik toen als kind.
Toen ik na vele jaren mijn favoriete sprookje voorlas aan mijn oudste (ik had mijn "echte prins" dus al gevonden), struikelde ik als volwassen lezer heftig over de passage "de prins vond haar zo lief dat zij op het voetenmatje naast zijn bed mocht slapen".

Au!

Die prins was op slag geen held meer. Om mijn teleurstelling was te maskeren bedacht ik er villein bij dat je stem opgeven (hetgeen de Kleine Zeemeermin doet) welliswaar als een daad van allesverzengende liefde gezien kan worden, maar toch zeer zeker niet als een daad van ultieme wijsheid, dus viel met de prins ook de kleine zeemeermin van haar voetstuk.

Dat opgroeien en volwassen worden een proces met ook hier en daar een desillusie is, bleek daar pijnlijk.

Ik was op slag mijn sprookjesprins kwijt.
Voor mij destijds een reden om het fenomeen prins op het witte paard maar eens te rationaliseren, altijd een goed wapen tegen teleurstelling:
De prins op het witte paard doet het goed in sprookjes, maar minder in de alledaagse werkelijkheid: wit is uitermate besmettelijk dus niet praktisch in het dagelijks gebruik. Als zo'n prins van zijn witte paard afdondert, niet denkbeeldig, wordt hij onmiddelijk een zandruiter met als resultaat veel stof en modder.
Geen wasmiddel is daar bij veelvuldig gebruik tegen opgewassen en de altijd aanwezige bleek in de wel werkzame wasmiddelen zorgen toch voor verbleking op ten duur. En wie zit er nu te wachten op een vale prins op een verbleekt wit paard.....

Mijn relatie met sprookjes en helden was daarmee aan een bijstelling toe.
Door terug te gaan naar de periode waarin prinsen op witte paarden voor mij nog geen rol van betekenis speelden, kwam ik toch weer aan een favoriet sprookje dat ik vandaag voorlas, maar daarover morgen meer.   twee reacties | ¶

» 10 jaar Servicepunt voor Ouderen

Bijna allemaal vrijwilligers in de keuken om op hun eigen feestje de anderen van eten en drinken te voorzien

Maandagmiddag even geen staf maar aanwezig op het jubileum van het servicepunt voor ouderen in de Cremerbuurt.
Feestelijk, met mensen van het eerste uur en nieuwere bezoekers: historie en veel betrokkenheid.
Een voorziening voor ouderen, maar er zijn heel veel oudere vrijwilligers die er zeker op zo'n dag als vandaag echt iets feestelijks van maken.
Veel historie en ook nog wel wat wensen voor de toekomst, waaronder de vraag of het nu echt nodig was om 70 cent voor de koffie en thee te rekenen omdat er ook veel mensen zijn met alleen maar AOW.   Geen reacties | ¶

» 50 jaar NOS journaal Toegegeven, ik heb genoten van alle historische beelden, items die ik vergeten was, nieuwslezers die ik niet meer kende en ontroerende momenten die ik me anders vast niet snel weer herinnerd had.

Toch ben ik blij dat er vanavond een eind is gekomen aan het eind van de NOS jubileumviering, het kreeg wat weg van een beetje teveel aandacht voor het eigen programma.

Toch kan ik niet ontkennen dat de tranen me in de ogen sprongen bij de vrijlating van Nelson Mandela en de scenes met Ed van Thijn op het Leidseplein: "weet je nog", zeiden we tegen elkaar "daar stonden wij samen" en we wisten allebei nog hoe bijzonder we dat toen vonden en hoezeer het ook voor mij een nieuw begin en een eind aan die puber/jeugdjaren van anti-apartheisstrijd inleidde.

Mama tankt liever niet bij Shell, ookal mag dat tegenwoordig, weten mijn kinderen, terwijl ik dat elke keer ook weer tegen mezelf zeg.   Geen reacties | ¶

» Koud Ik doe het eigenlijk nooit.
Wel koop ik altijd de daklozenkrant, maar ja dat ben je aan je eer verplicht als je midden in de voornaamste lezersgroep zit (vrouw, hoogopgeleid tussen 30 en 50 was het geloof ik).

Een bijna tandenloze man stond verscholen in een portiek aan de Overtoom en vroeg mij of ik soms 50 cent had.
"Ik probeer 3,50 bij elkaar te krijgen voor een slaapplek bij de HvO".

Om 8.00 uur zagen wij vannochtend onderweg naar het zwembad de thermometer al op - 5 graden staan.

De HvO gaat om 16.30 pas open, dus hij moest nog wel even.

Klein geld had ik niet, maar zijn slaapplaats was nu wel verzekerd.

"Probeer zo lang mogelijk over de koffie te doen en dan binnen warm te blijven".
Ik hoop dat hij inderdaad de rest van de dag zijn plekjes binnen vindt.   Geen reacties | ¶

» Cheesy en huiselijk Om zes uur zeil ik het huis binnen om de oppas af te lossen.

Buiten koud, in de woonkamer moeilijk warm te krijgen.

De oppas heeft dus alvast de gordijenen dicht gedaan.

Wij hebben echt nooit de gordijnen dicht, maar eenmaal dicht ziet het er toch best gezellig uit.

Dochter Lotte kookt haar favoriete experimenteerrecept, dat wordt steeds lekkerder.

Oudste zoon vraagt of ik met zijn vrienden mee willen kijken naar DVD.

Beter dan "Mam mogen wij de huiskamer vanavond".

Zoonlief is gek op Johnny Depp, we kijken Cry Baby: "Als je nu eens echt wil weten wat de term cheesy betekent, hier krijg je een goed beeld".

Absurde en mierzoete parodie op Grease.

Of zoals hij zijn zus overtuigde: "deze film is nog onbenulliger dan de Teletubbies".

Naar afloop via de Ipod op de installatie het gevecht van Youp van het Hek met een Ikea stapelbed.

De sfeer zit er goed in, de lachtranen drogen maar langzaam.

Met vier "Juveniles" breng ik de avond op de bank door.

Drie ondertussen het nachtleven in, één naar bed.

Mam mag aan haar stukje.

Maar niet te lang, morgen 8.15 in het zwembad voor de zwemles.   Geen reacties | ¶

» Even te druk Tot nu achter de computer bezig geweest met mijn jaarlijks terugkerend feestelijkste klusje, goes with the job.
Vandaag veel gedaan: karde heen en weer tussen burgemeester, DWI, stadsdeel en gelukkig ook nog even de sportschool.
Resultaten:
Voorbereiding met Presidium, stadsdeelcommentaar op ontwerp uitvoering maatschappelijke participatie gegeven (was erg inspirerend om dat zo met zijn allen te doen) leuk gesprek met Schooldesk gevoerd waarmee één van onze scholen in ieder geval in zee gaat, het Proces Verbaal van het stembureau ondertekend: alle partijen hebben het netjes gedaan en mogen allemaal meedoen: één nieuwkomer in Oud-West, de SP, baantjes in het zwembad getrokken en mijn klus voor morgen voorbereid.
Nu moe, maar wil toch ook nog eventjes "iets ontspannends/volstrekt nutteloos/voor mezelf doen". Half uurtje.   Geen reacties | ¶

» Over je heen laten lopen Toen wij woensdagochtend stuurgroepvergadering Brede School hadden, kwam langs de zijlijn de vraag of ik nog nadere wensen had voor de onthulling van het bouwbord op de brede School later die ochtend.
"Veel meer dan dat ik straks bij het touw kan waar ik aan moet trekken kan ik niet bedenken" gaf ik terug.

Eenmaal op de locatie aangekomen schoot ik in de lach, want het touw hing ver boven mijn schamele 1.54 meter.
"ik heb het al gezien hoor en ik ga er wat aan laten doen", riep de projectleider ter geruststelling meteen.

"Nee alsjeblieft niet doen, ik maak er wat van" zei ik ter plekke
Volstrekt onnavolgbaar, maar ik ben de baas, dus aldus geschiedde.

Daar stond ik met kinderen ouders, leerkrachten en andere betrokkenen voor het nog niet onthulde bouwbord.
Na kort iets over het belang van goede onderwijshuisvesting en de zichtbaarheid van het bouwen te hebben gezegd, ging ik over tot de plechtigheid.
"Ik heb alleen een klein probleemje, kunnen jullie raden wat dat is?
De kinderen hadden feilloos in"de smiezen: "je bent veel te klein, je kan er niet bij".

Nadat ik vertelde dat je als wethouder twee dingen nooit moet doen - over je heen laten lopen en zeggen dat mensen je rug op kunnen - nodigde ik de kinderen uit om juist dat te doen.
Als onderste bouwsteen van een spannende en soms wankelende pyramide, beklommen de kinderen die gezegd hadden goed in acrobatiek te zijn mijn rug, ondersteund door de deskundige sportbuurtwerker, liepen ze over me heen en maakten samen mogelijk wat ik alleen niet kon: het touw van het bouwbord bereiken.
De onoverzichtelijke samenwerkende kluwen zorgde voor het resultaat, ik kon het touw van het bouwbord laten zakken.

Ik genoot, de kinderen volgens mij ook (voor zover ik dat vanuit mijn verstopte en beladen positie kon volgen) en afgezien van een gescheurde en bloedende nagel heb ik er geen fysieke gevolgen aan over gehouden.

De trotse hoofdrolspelers van de foto poseren graag nog een keer

De bouwlieden die nu dagelijks dit resultaat moeten waar gaan maken, gaan als ze dit bord zien vast met plezier naar hun werk en weten denk ik met die foto ook heel goed voor wie ze het doen.   Geen reacties | ¶

» Waarom deden zij dat..... Woensdag aan het eind van de ochtend memoreerden wij met de onthulling van een Amsterdams bouwbord ons "Bouwen aan de Brede School" voor De Kinkerhoek.
Voor kinderen, leerkrachten en ouders een symbolisch moment:

De kinderen gaan nu tijdelijk naar een ander gebouw omdat hun gebouw verbouwd wordt.
De ouders niet alleen omdat zij hun kinderen nu naar een andere plek moeten brengen maar zij natuurlijk erg betrokken zijn bij wat het nieuwe gebouw hun kind straks gaat brengen.
De leerkrachten omdat ze zich helemaal kapot buffelden om de inhoud van de school tijdelijk te verhuizen, dat straks nog een keer terug moeten gaan doen en tegelijkertijd enthousiast moeten willen blijven om de voordelen van deze operatie: een eigentijdse ruimbemeten Brede School in hun eigen vertrouwde pand te kunnen blijven zien:

Verhuizen, verbouwen, stof, chaos en onzekerheid over hoe het er straks uit gaat zien: ernstige stressfactoren in ieders leven, dus zeker ook in dat van een school.
Toch weet en voelt iedereen dat we bouwen aan iets moois: de architect presenteerde een schitterend ontwerp, de aannemer bevestigde dat alles volgens planning loopt.

Redenen genoeg voor een klein symbolisch feestje voor de direct betrokkenen: Wij bouwen aan onderwijs en dat zullen we weten.
Investeren in goede scholen is volstrekt terecht als een van de belangrijkste speerpunten binnen Onderwijs benoemd in de afgelopen periode.
Zeker in Oud-West hebben wij daar veel werk van gemaakt, alleen duurt het vaak zo lang voor er iets van resultaat zichtbaar is.
Veel van de oogst mag ik in de komende twee maanden nog plukken, maar om het ook steeds meer voor de buitenwereld zichtbaar te maken dat er "aan de weg gewerkt wordt, vandaag het bouwbord.   twee reacties | ¶

» Dit deden zij

Antwoord op de vraag wat deden zij.   Geen reacties | ¶

» Mijn rug op.....

Kijkersvraag:

Wat doen ze daar?
Wie verstoppen ze?

Tekst en uitleg volgt.   Geen reacties | ¶

» Commissievergadering Te laat thuis, maar ja, who cares: vanavond mijn laatste commissievergadering gehad.
Afgemeten aan de laatse acht jaar was het niet de meest "modelachtige commissie", maar dat wisten we van te voren: paar lastige dossiers, laatste keer: you can't winn them all en aan de andere kant wel tot op het allerlaatste moment (en dat is nog niet nu) blijven gaan voor waar je voor staat.
Met de commissievoorzitter had ik veiligheidshalve van te voren al afgesproken: no matter what, wij drinken vanavond een glas op de afloop van onze gezamelijke laatste commissie.
Dat hebben we ook gedaan, gelukkig.

Ook "mijn" ondersteunende sectorhoofden en de afdelingsmanager gingen lekker mee de kroeg in: "for better and for worse", we doen dit samen en maken dit samen af.
Ik ben nog helemaal niet toe aan terugzien, komt vast nog wel, maar dan maar even in het nu: dat vond ik erg geslaagd.

De volgende ochtend voelde dat vast bij ieder minder omdat de eerste afspraak al weer om negen uur ingepland stond (die ik met behulp van "het geknisper van de blister" (paracetemolletje) tegemoet trad). S'nachts een grote meid, 's ochtends ook. Bij mij hoort dat wel bij het werk en ik oefen ook geregeld, maar ik had het met mijn gezelschap van de afgeopen avond te doen.   drie reacties | ¶

» Pechtold huilt en Pechtold lacht Die Electronische Overheid is kennelijk heel wat minder ellendig dan het Binnenhof: een pluim van Pechtold, kom daar maar eens om in Den Haag.
Ach, ach ach: liever machines met enen en nullen dan machinerende Haagse onbenullen?
Niet eens zo'n gekke keuze oftewel een redelijk alternatief.   Geen reacties | ¶

» Armoedig Beleid Legden we gisteren samen met gemeenteraadslid Judith Sargentini nog aan de toekomstige (deel)raadsleden uit hoe het Amsterdamse Armoedebeleid er uit zag.
Dat er tegenwoordig een aantal dingen niet meer mogen (categorale voorzieningen) maar dat we in Amsterdam toch zo goed en kwaad als het ging probeerden zo goed mogelijk armoedemiddelen bij de juiste mensen te krijgen.
Er was nog aparte aandacht voor kinderen die in armoede opgroeien, want dat probeer je zoveel mogelijk te voorkomen of als nodig te compenseren.
Lees ik tot mijn schande in de krant dat Amsterdam vooralsnog niet overgaat tot betaling van een vergoeding voor "illegale kinderen", waar zij volgens een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep wel recht op hebben.
Volgens deze Raad prevaleert Het Verdrag voor de Rechten van het Kind boven de uitvoering van de Koppelingswet.
Deze uitspraak lijkt mij volkomen terecht.
Amsterdam wacht echter af totdat de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep definitief is geworden, terwijl andere gemeenten wel tot betaling zijn overgegaan
.
Ik vind dat armoedig en bitter.
Ik dacht toch dat wij in Amsterdam alles in het werk wilden stellen om armoede onder kinderen tegen te gaan.
Het kan toch niet zo zijn dat Amsterdam zo willen uitdragen dat dat niet voor kinderen zonder verblijfsvergunning zou gelden?
Dit moet een wel heel pijnlijke vergissing zijn.   Geen reacties | ¶

» Doe Normaal Ik vind hem alweer erg goed:

GroenLinks wil met kabinet "Doe eens normaal contract" sluiten

23 januari 2006

Volgens een klassieke politieke theorie functioneert de staat omdat mensen met elkaar een sociaal contract hebben afgesloten, waarin ze een overheid machtigen om het algemene belang te dienen, door beperkt individuele vrijheden te beperken.
Tegenwoordig zijn de rollen omgedraaid. Burgerlijke vrijheden, vastgelegd in de grondwet, komen onder druk te staan omdat de overheid steeds verder ingrijpt, zonder dat dit het algemeen belang dient. Niet alleen het strafrecht beleeft een ongekende aanscherping en uitbreiding ook het niet-strafbare gedrag probeert dit kabinet met overheidsinterventies te disciplineren.


De ge- & verbodsbepalingen vliegen ons om de oren. Je mag geen geweld verheerlijken, Burkas dragen, huwen met neef of nicht, hangen op straat of daar een jointje blowen. Jij moet een doe-normaal-contract afsluiten en anders volgt straf, Nederlands spreken op straat, discriminatie op de arbeidsmarkt negeren en je laten drillen door militairen in een kazerne.

Door vooral culturele kwesties te politiseren verdwijnt de aanpak van de lastigste sociale kwestie de 40% werkloosheid onder jonge allochtone werklozen in de 50 grote steden achter de horizon. Dat toont de onwil om gelijke kansen te scheppen.Het scheppen van voorwaarden voor emancipatie en ontplooiing van kansarmen wordt verruild voor disciplinering van ongewenst gedrag. Want nieuwe strafwetten zijn goedkoop. GroenLinks vindt het onverteerbaar dat investeren in meer banen, goede zorg en beter onderwijs wordt gezien als duurkoop.

Het lukt dit kabinet maar niet om zich te concentreren op haar kerntaken. Het bezondigt zich aan rechtstatelijk vandalisme, in plaats van met goed beleid te bouwen aan vertrouwen.
Tijd om als samenleving eens met dit kabinet een "Doe eens normaal contract" af te sluiten. We denken aan een paar simpele leefregels.

Doe gewoon je werk en kom op voor alle burgerlijke vrijheden.
Beperk je als kabinet tot de aanpak van serieuze kwesties en laat je niet verleiden tot het oplaten van lachwekkende luchtballonnen.
Stel je op als dienaar van het algemene belang, laat je niet emotioneel meeslepen in deelbelangen.
Bedrijf geen symboolpolitiek om het gebrek aan een echte oplossing te maskeren.
Spreek als kabinet met één mond en sta op waardige wijze boven de partijen.
Stap als minister op als het beleid je niet zint of je je collegas vervelend vindt en misbruik je positie niet voor je ijdele roem.
Kortom, wees een kabinet voor alle Nederlanders.

Femke Halsema   Geen reacties | ¶

» Nostalgie

Ik kan me nog goed herinneren hoe tevreden ik was toen dit onderdeel van onze stadsdeelwebsite de lucht in ging.

Achteraf in tijd gezien waren we misschien iets te vroeg want er kwamen later weinig verhalen bij, maar toch.

Een wat een jong en flatteus plaatje van die stadsdeelprotefeuillehouder Kunst:)   Geen reacties | ¶

» Conferentie: Het Stokje Doorgeven

Ons beoogd wethouder leerde gretig mee

Zondag kwam GroenLinks -oud en nieuw- bijelkaar om "het stokje door te geven" geen webstokje, maar de actuele dossiers in de politiek op alle belangrijke terreinen: wat kunnen de oude bestuurders en raadsleden de nieuwe raadsleden en bestuurders meegeven: wleke dingen zijn van belang, welke aandachtspunten moeten er mee van oud naar nieu en waar moet je voor oppassen in dit dossier.

Voor mij een therapeutische oefeing in het loslaten van waar ik straks niet meer over ga, maar ook zonder dat een hele zinvolle bijeenkomst.
De nieuwe lichting die bijna niet kan wachten tot dat ze straks echt aan de bak kunnen krijgt wat historische diepgang op de onderwerpen waar ze straks mee aan de slag gaan, de oudgendienden kunnen een stukje erfenis meegeven.

Samen met organisator en collega Dick mocht ik de dossiers in de sociale portefeuille overdragen. In krap één uur tijd WMO, armoedebeleid, Voorschool en verzelfstandiging schoolbesturen.
We overdonderden de nieuwkomers met een teveel aan informatie maar lokten wel meteen een goede inhoudelijke discussie uit.

In de politiek wordt in het algemeen belazerd inhoudelijk overgedragen. Zoals iemand vanmiddag fijntjes zei: Bij de PvdA is dat niet zo erg, die hebben overal genoeg ambtelijke capaciteit zitten om niet opeens wonderlijk van koers te veranderen, bij GroenLinks is het vooralsnog zaak om dat als politici zelf te doen.
Ik was uitermate tevreden over dit initiatief. En in tegenstelling tot wat je mag verwachten als je je vrije zondagmiddag hiervoor offert: het was enorm interessant, nuttig en nog gezellig ook.
Daarnaast kregen we zomaar een mooi kijkje in de prachtige nieuwbouw van het Marcanti College: een van de successen waar GroenLinks in de afgelopen periode veelvuldig aan bijdroeg: nieuw en verbouw voor onderwijshuisvesting zodat de scholen er weer helemaal goed bijstaan.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsdisco van de Havink

Zaterdagavond was ik weer uitgenodigd voor de nieuwjaarsdisco van de Havink, de disco voor verstandelijk gehandicapten in de Havelaar, eerder vierde ik al de kerstdisco en het carnaval mee.
Deze keer wilde zoon Tim graag mee.
We genoten van de disco, Tim was erg onder de indruk van de Drive In disco met echte glitterbol lampen en discolichten.
Hij voelde zich als een vis in het water, maakte de kok van het buffet "driedubbele complimenten", danste vrij over de dansvloer en gaf een demonstratie breakdance die onmiddelijk gevolg kreeg.
Hij wilde niet weg voor de "bolognaise" dat beek de polonaise en wilde absoluut niet naar huis voordat de bingo afgelopen was.
Dus dansten wij op Frans Bauer en al zijn soundalikes, deden de polonaise en speelden enthousiast mee met de Bingo.
Tim verbeet manmoedig zijn teleurstelling toen ik een prijs won en hij niet, hij wilde hem zelfs niet voor mij uitzoeken. Stoer.
Toch staat mijn gewonnen blauwe glitterlamp nu op zijn bed te stralen.
Ik vind deze disco altijd al zo feestelijk, maar met een superenthousiaste zoon erbij, was het helemaal feest.   Geen reacties | ¶

» Opruimen Één afspraak die niet door ging = 1,5 uur tijd = drie kwart papier Kliko gevuld met oude stukken.
Alles wat ik bewaarde is ook elders in ons gebouw, maar heftig was het wel.
Een foto van collega in jongere jaren op het verkiezingsprogramma liet ik ter "oh gossie" achter op het secretariaat.   Geen reacties | ¶

» O, die stoere mama, ik ben zo trots op haar!

Mama gaat les nemen, mama gaat les nemen,
Nederlandse taal, en fijn bij mij op school,
Mama gaat les nemen
Ik vind dat supercool!
(op de wijs van: wij gaan opruimen)


Samen leren in de klas
Kindjes zijn bij de oppas
Gezellig in een groepje werken met elkaar
O, die stoere mama, ik ben zo trots op haar!
(op de wijs van: samen eten, hip, hap hop)

Zo werden de moeders en de gasten toegezongen door de stralende kinderen bij het startschot van de taallessen voor moeders op de M.L. Kingschool.

Een héél feestelijke Oogstdag. Ik heb zelden zoveel trotse volwassenen en kinderen bij elkaar gezien. Op de filmpjes van AT5 en RTL4 kon je ook goed zien dat iedereen heel enthousiast was.
Hoewel het eigenlijk de gewoonste zaak van de wereld zou moeten zijn, hebben hier zoveel mensen hard voor gewerkt en was iedereen zo enthousiast over het resultaat, dat ook ik me toch echt wel trots voel. (meer)   acht reacties | ¶

» Bouwen aan de jeugd Ik vind dit persbericht toch leuker dan wat er vanuit het kabinet vanochtend de voorpagina haalde over ongedisciplineerde jongeren:

Laat drop-outs jeugdcentra bouwen in probleemwijken

19 januari 2006

GroenLinks bepleit dat drop-outs zonder werk of opleiding aan het werk gezet worden in het bouwen, inrichten en opzetten van nieuwe jeugdcentra in probleemwijken. Kansarme jongeren in kazernes disciplineren is kortzichtig. Cruciaal is om deze jongeren bij de lurven te pakken en aan een serieus project te zetten, dat hen ervaring geeft, sterkt in een gevoel van eigen waarde én dus perspectief geeft.

De 4000 drop-outs van Hans de Boer kunnen beter aan de slag in de bouw (of renovatie) van nieuwe centra in (met voorrang) de 50 grootste steden, dan geïsoleerd worden in kazernes op het platteland.
Dit voorstel biedt een uitgelezen kans om een doorbraak te bewerkstelligen in een aantal problemen.

Het dwingt drop-outs aan de slag te gaan in een project met toekomst.
Het leert de bouwsector samen te werken met kansarme allochtonen jongeren.
Het geeft een nieuwe impuls aan het jeugd en jongerenwerk en het tegengaan van uitsluiting en radicalisering.
En als de nieuwe centra naast ontspanning ruimte en ondersteuning geven voor verder begeleiding naar leer-werktrajecten is continuïteit in de aanpak van, inzicht in en contact met drop-outs voor langere tijd gewaarborgd.

Belangrijke meerwaarde van het project is gelegen in het gedwongen samenbrengen van de drop-outs met de bouwwereld. Uit onderzoek, dat de Universiteit van Utrecht vorig jaar in opdracht van GroenLinks heeft gedaan, bleek dat allochtone jongeren veruit het moeilijkst aan een stageplek in de Bouwsector komen. Marokkaanse jongens in de bouw hebben maar liefst 63% minder kans om op gesprek te mogen komen. Concreet bleek dat waar de kans op een uitnodiging bij een autochtone stagiair boven de 40% is, slechts 15% van de Marokkaanse jongens voor een gesprek werd uitgenodigd.

Naast de concrete inspanning gericht op werk kunnen nieuwe jeugcentra bovendien ook een belangrijke bijdrage leveren aan het voorkomen of indammen van overlast en kleine criminaliteit door jongeren die de weg kwijt zijn. Aandachtspunt moet ook zijn dat er veel meer capaciteit komt voor en werk gemaakt wordt van het doorsturen van probleemjongeren naar jeugd en jongerenwerkers in de jeugdcentra. Recent bleek dat hier, bijvoorbeeld in Amsterdam, een groot knelpunt zit.

Femke Halsema
Ineke van Gent
Naïma Azough   Geen reacties | ¶

» Met je moeder naar school Oud-West slaat brug tussen ouders en de basisscholen

Op donderdag 19 januari om 13.00 uur zal stadsdeelvoorzitter Saranna Maureau, het officiële startschot geven voor het project: "Taal en ouderbetrokkenheid" in Basisschool Martin Luther King, Nicolaas Beetsstraat 40. Het gaat hier om een cursus Nederlands voor ouders. Het is uniek dat zo'n cursus ín de school, tijdens schooltijd wordt gegeven. De inhoud van de cursus wordt aangepast aan de activiteiten op school om de betrokkenheid van ouders bij de school te bevorderen. Omdat de kinderen zelf ook op school zitten tijdens de les, en er opvang is voor de kleintjes, is er veel belangstelling van moeders die daardoor hun handen vrij hebben.

De basisscholen in Oud-West willen het contact met de ouders verbeteren. Het stadsdeel heeft daarvoor het project "Ouderbetrokkenheid" in het leven geroepen. De projectleider gaat op school afgestemde activiteiten organiseren zoals de Nederlandse taallessen op school, aanstellen van oudercontactfunctionarissen, opvoedcursussen, openen van ouderkamers, actieve werving voor medezeggenschapsraden en koffieochtenden.De taallessen zijn door versoepeling van regels en financiering mede mogelijk gemaakt door de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling (DMO) van de centrale stad Amsterdam. De eerste taallessen starten nu op de Martin Luther Kingschool. De andere activiteiten zullen elkaar snel opvolgen.

Combinatie tussen ouders en leerkrachten
Het project "Ouderbetrokkenheid" heeft uiteindelijk tot doel de leefomstandigheden van kinderen te verbeteren. Het is beter voor een kind wanneer de leerkracht weet wat er thuis gebeurt en als de ouders weten wat er op school gebeurt. Daarnaast is het voor de informatie van de leraar van belang dat de ouders regelmatig in de school zijn zodat hij met vragen of opmerkingen bij een ouder terecht kan. Ook ouders hebben baat bij dit project omdat zij met vragen en opmerkingen terecht kunnen op school. Voor allochtone ouders is de school een prettige, laagdrempelige plaats om andere ouders te ontmoeten en bijvoorbeeld Nederlands te spreken.

Voor iedere ouder
Door het karakter van het project 'Ouderbetrokkenheid' zijn veel autochtone ouders in de veronderstelling dat dit project niet voor hen bedoeld is. Hoewel sommige onderdelen van dit project specifiek voor de anderstalige ouders of ouders met een andere cultuur zijn, zijn er ook activiteiten voor autochtone ouders. Zoals de cursus "hoe help ik mijn kind dat gepest wordt op school" en "dyslexie, wat nu?". Welke workshops en cursussen er op school worden georganiseerd wordt bepaald door de vragen waar ouders mee komen.

Stadsdeelvoorzitter Saranna Maureau, die voor de opzet van dit project heeft gepleit, is erg blij met de grote belangstelling van de ouders voor de eerste activiteiten, de taallessen. Zo'n vliegende start geeft hoge verwachtingen voor de rest van het project...

(einde persbericht)   Geen reacties | ¶

» Bij Cohen dus "Geroepen" kwam ik het stadhuis binnen, "Oh dat is de voorzitter van Oud-West zet die er ook maar op" was de entree waarbij een cameraploeg zich had geposteerd bij de ingang van het stadhuis.
Natuurlijk, de pers liet gisteren weten dat alle stadsdeelvoorzitters bij burgemeester Cohen waren geroepen om de jeugdoverlast en de incidenten van de afgelopen periode te bespreken.
Die cameraploeg zat er dus in
Als Cohen roept, komen alle kindertjes tot hem probeerde ik het nog bijbels luchtig te houden bij deze aandacht.

De bijeenkomst zelf was een goed moment om enerzijds van elkaar te horen wat er zoal aan incidenten speelde en anderzijds te bevestigen wat we allemaal al weten: jeugdproblematiek, we zitten er bovenop en we ontwikkelen steeds meer programma's die goed werken maar niet altijd en overal.

Ik sta zelf uitermate dubbel tegenover dit soort bijeenkomsten: als we elkaar kunnen helpen wil ik dat altijd en overal.
14 stadsdeelvoorzitters met de burgemeester samen levert ook een heel compleet beeld op van wat er in de stad speelt: wij zitten er bovenop en halen natuurlijk allemaal vlak voor zo'n bijeenkomst ook nog de alleractueelste ontwikkelingen op.
Maar het feit dat deze bijeenkomst al van te voren brede media aandacht krijgt, er geroepen wordt dat het voor het eerst is dat dit bijeenroepen gebeurt, maakt dat het onderwerp zwaar aangezet wordt en de verwachtingen na afloop dus ook hooggespannen zijn (het aantal cameraploegen na afloop, tot aan het NOS journaal liet dat ook zien).

Ik voel me daar ongemakkelijk bij: de oplossingen zijn niet makkelijk, snel te realiseren en in one-liners te vatten. (meer)   vijf reacties | ¶

» Stadhuis Waar ik straks ben, weet heel AT5 kijkend Amsterdam.   twee reacties | ¶

» Rare vondst Als je 's avonds opeens naar webcambeelden van rondzwemmende haaien uit Monterey Bay Aquarium zit te kijken, gaat het dan wel goed met je?
Zeker als je dan ook de Penguins en de Monterey Bay gaat zitten bekijken?
Mooi is het wel, beetje hynotiserend ook.   Geen reacties | ¶

» Hij zweeft

Dat was een gelukkige hand van afdrukken   Geen reacties | ¶

» Oud-West in de Vondelparkloop

Klaar voor de start

Met een dun laagje ijs op het water in het Vondelpark, werd vandaag de Vondelparkloop gelopen.
Bij de bedrijvenloop liep ook stadsdeel Oud-West met een aantal teams mee.
Daar ben ik trots op en het was goed om stadsdeel Oud-west regelmatig door de geluidsinstallatie genoemd te horen worden.

Ik vind het enorm leuk dat de mensen die bij ons werken zich op hun vrije zondag laten binden onder de noemer van het stadsdeel en dan vervolgens 10 kilometer gaan rennen voor het stadsdeelteam en ook nog eens van te voren samen trainen.
Die verdienen aanmoediging, dus stond ik langs de kant om de Oud-Westers één voor één drie rondjes Vondelpark te zien lopen en aan te moedigen.
Zij hadden het allemaal beduidend warmer dan ik, maar foto's maken en handschoenen gaan nu eenmaal niet samen.

  een reactie | ¶

» Zoek de verschillen



Dat krijg je er van als je in twee dagen tijd twee recepties organiseert.   een reactie | ¶

» Conferenties en recepties Tja het zat er in:

Toen ik dan eenmaal op de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks aangekomen was, waren de politieke toespraken al voorbij (na lezing vind ik het wel jammer dat ik daar niet bij was).

Gelukkig was er ook nog de dansvloer.

Aan het eind van een lange conferentiedag een prima plek waar ik veel vermoeidheid weer kwijt raakte.   Geen reacties | ¶

» Zelfs kiezen helpt amper Hoe vaak ik ook kijk, het gaat me niet lukken morgen:

2 conferenties, één subdriehoek en daarna ook nog eens twee recepties, waarbij ik de erg late uitnodiging voor een debat in de Balie over gemengde scholen en de uitnodiging voor de nieuwjaarsreceptie van stadsdeel de Baarsjes tegelijkertijd met onze receptie nog maar even buiten beschouwing laat.

Locaties: Geuzenveld, Osdorp, Zuid, Centrum, Oud-West, Centrum.
Hier helpt geen Navigator of kortste route bij, het lukt niet.
Kijken waar ik me het best ambtelijk kon laten vervangen levert ook al niets op.
De ambtenaar voor de subdriehoek zit de hele dag bij de conferentie Jeugd en Veiligheid, ambtelijke vertegenwoordiging op de conferentie Aansturing en kwaliteit Welzijnswerk Amsterdam lukt ook maar matig.
Ik las vanavond eerst alle stukken voor ik mijn keuze kon maken.
In de subdriehoek West zijn 8 stadsdeelvoorzitters vertegenwoordigd (Oud-Zuid heeft ook nog een heel klein stukje buurt in het district).
Ik vertrouw er maar op dat mijn inbreng niet zo heel erg veel anders geweest zou zijn als die van mijn collega's en mijn opmerkingen heb ik maar gemaild.
Na 's ochtends de conferentie Jeugd en Veiligheid, ga ik 's middags naar de conferentie over het Welzijnswerk.
De afgelopen acht jaar heb ik me op meerdere manieren ingezet voor samenwerking en versterking van kwaliteit binnen mijn protefeuille, die voor een groot gedeelte uit Welzijn bestaat.
Het onderwerp ligt me dan ook na aan het hart en ik hoop dat we op deze conferentie naar aanleiding van het gezamelijk uitgevoerde onderzoek een aantal stappen kunnen zetten, waar onze opvolgers veel aan kunnen hebben.
Ondanks het feit dat ik als stadsdeelvoorzitter ook acte de presence hoor te geven op de subdriehoek, kies ik toch voor de inhoud en de verwachting dat ik daar meer toevoeg dan op de dicht bestuurlijk bevolkte subdriehoek.
Helaas moet ik wel eerder weg om op tijd op onze eigen nieuwjaarsreceptie voor bewoners, ondernemers en medewerkers te zijn, maar dat staat als gastvrouw buiten kijf.

Daarna mag ik 's avonds meteen door naar de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks Amsterdam alwaar ik als ik dan nog niet oververhit ben gezien de uitnodiging alsnog zou kunnen smelten.
Het lokkend vooruitzicht van de Linkse Lente zal me vermoedelijk wel op de been houden.

  Geen reacties | ¶

» Mahjongg

Maandagavond de slotavond van alweer ons 15e Rode Draak magjonggcompetie seizoen.

Hoewel ik het de meeste van de aanwezige spelers lang geleden ooit nog zelf geleerd heb, wil het me maar niet lukken om de felbegeerde beker een keertje zelf in de wacht te slepen.
Stug doorgaan dan maar en misschien eens wat minder mooi willen spelen.
En bovendien blijft het erg gezellig om dit eens per maand te blijven doen.   Geen reacties | ¶

» Fiets

Na het NK veldrijden, dinsdagavond alweer op de fietstour, dit keer zonder modder.

In een uitverkocht Frascati - zeker voor driekwart gevuld met fietsers (40ers, 50ers, licht kalend of met die herkenbaar afgetrainde hoofden en lijfen) - bezochten wij Fiets van met teksten van Peter Winnen.
Een erg geslaagd mulitmediaspektakel waarbij de waanzin en de heroiek van het fietsen hand in hand ging met grappige vondsten om de tour in zo'n toneelzaal tot leven te brengen.

De verhaalkeuze voor een etappewinst opde Alpe d'huez was gezien de wielercarriere van Winnen niet vreemd maar voor ons extra gelukkig nadat we vorig jaar 4 dagen lang de waanzin op de Alpe d'Huez meemaakten inafwachting van de tijdrit aldaar.
Erg leuke en herkenbare scenes: mijn favoriet de scene waarin de blinde sportmasseur de zaligheid van het masseren van wielrenbenen beschrijft (of ik goed op wilde letten vroeg mijn echtgenoot wiens spiertonus ik na lange fietstochten ook wel eens liefdevol op hun donder mag geven).

Een echte aanrader.   Geen reacties | ¶

» jubileum Hans

Dinsdag in de eerste Db vergadering van het nieuwe jaar, stonden we stil bij het heugelijke feit dat collega Hans Weevers in januari zijn 10 jarig jubileum als portefeuillehouder in Oud-West viert.

Het moest een verrassing zijn dus lokte ik het DB met een al te late nazending en binnengekomen actualiteit "sorry te laat, maar belangrijk en moet echt vandaag" de vergadering uit.

10 jaar portefeuillehouder, een hele prestatie: zeker als je weet dat in de afgelopen periode een kwart van de wethouders voortijdig de arena verliet. Aaan de andere kant: als je dit werk eenmaal doet en je doet het met plezier en betrokkenheid, lijkt tien jaar ook zo voorbij gevlogen.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsreceptie Combiwel Vandaag leek in mijn eerste werkweek aanvankelijk de enige dag zonder nieuwjaarsreceptie.
Gelukkig kwam ik er net op tijd achter dat dat niet zo was, anders had ik flagrant de nieuwjaarsreceptie van onze welzijnsinstelling Combiwel gemist en dat was slordig geweest.
Vanuit de Oud-West locatie Fijnhouttheater was ik getuige van een uitermate gezellige nieuwjaarsreceptie.
De nieuwjaarstoespraak van directeur Hans Zuiver

werd ruw verstoord door de Heilsoldate van de Wallen, cabaretière Riet Karsenbarg.

Dat was even schrikken want deze Riet is mijn voormalige bovenbuurvrouw uit jongere tijden en zij putte gretig uit deze wetenschap.
Gelukkig viel het reuze mee en hoefte ik alleen maar extra voluit te gaan bij het zingen van het voor de gelegenheid gedichtte welzijnslied op de wijs van Niemand laat zijn eigen kind alleen.

Al met al heel geslaagd. Ook hier weer het gevoel dat ik straks vreselijk veel achterlaat waarvan ik maar moelijk afscheid van zal kunnen nemen.   Geen reacties | ¶

» NK Veldrijden in... Belgie

Sharon tijdens de cooldown na afloop

Zondag waren wij zomaar opeens bij het Nationaal Kampioenschap Veldrijden in België.
Beetje vreemd, zeker als op dezelfde dag ook het NK Veldrijden in Nederland is en je eigenlijk helemaal niets met veldrijden had.

Alleen kwam de dochter van onze Belgische vakantievrienden uit op het NK, dus leuk om te gaan kijken.

Het was een waar spektakel waar alle vooroordelen die ik daar van te voren bij had zoals heel erg veel modder en zomogelijk nog meer bier allemaal uitkwamen, maar het was in het Mekka van het veldrijden een enorm evenement (15.000) bezoekers en alleen maar hele enthousiaste en blije toeschouwers.
Dat werkte aanstekelijk en modder is eigenlijk best wel lekker als je door bent.

De verrassing bij dochter en vrienden was groot en wij lieten ons helemaal inpakken door dat vriendelijke modderige spektakel.
Zoon Tim genoot enorm, erg veel van de fietsers en bijna nog meer van de modder.

  Geen reacties | ¶

» Voorbij, Oud en Nieuw Vrijdagavond was ik op de nieuwjaarsreceptie van het Bewonersplatform en het opbouwwerk.
Één warm bad, ik ken ondertussen echt bijna iedereen en deze receptie is altijd erg gezellig.
Deze keer was het wel heel erg dubbel.
Niet alleen kwam ik net bij een hele mooie uitvaartplechtigheid van een goede ex-collega vandaan, maar ook is het ondertussen bij veel mensen bekend dat ik me niet verkiesbaar heb gesteld na de volgende verkiezingen en ik had die avond dan ook veel uit te leggen.

Veel mensen snappen hier in eerste instantie helemaal niets van en sommigen hebben ook het idee dat je ze in de steek laat (en juist dan voel ik dat ook wel een beetje zo en voel ik me schuldig): "heb je er dan genoeg van, wil je niet meer, ga je hogerop, heb je een andere baan, rustiger aan doen"?
De reacties zijn hartverwarmend: niemand had het verwacht en bijna iedereen vindt het erg jammer dat ik er mee stop.

Temidden van al die actieve buurtbewoners klinken alle argumenten als "ruimte voor vernieuwing in de partij, ik zit al twaalf jaar in de Oud-West politiek, niet aan het pluche kleven en op tijd stoppen" opeens afstandelijk.

Ik zei het de afgelopen weken al veel vaker, maar op deze avond is het wel extra waar: "ik vind het zelf ook helemaal geen leuk besluit, dit is de mooiste baan die ik ooit gehad heb, maar het is gewoon echt wel verstandig om nu te stoppen".   Geen reacties | ¶

» Zeeuwse Nachten

fotograaf Piet van Peter

Donderdagavond bij theater De Cameleon naar de premiére van Zeeuwse Nachten van Het Volksoperahuis.

Een favoriet gezelschap in een favoriet theater, dus een klein beetje als De Dijk in Paradiso, maar dan op buurtniveau, loopafstand heen en als nodig kruipafstand terug.
Wij genieten altijd enorm van hun voorstellingen, ook nu weer: Hans Brinker in gevecht met de nieuwe polder Nederland en in de ban van Zeeuws Meisje.


Nog tot 15 januari in de Cameleon en daarna op tournee.   Geen reacties | ¶

» Het is weer zover Vakantie en dan zoals altijd weer iets nieuws proberen op de computer.
Binnen no time had ik mijn website weer in de soep gedraaid die vervolgens een halve dag buiten bereik was.
De eenvoudige installatie van een nieuwe webcam leverde een aantal driverproblemen met het moederbord op waar weer extra drivers voor ge-upload moesten worden.
Uiteindelijk na een dag heb ik dan eindelijk de webcam zover dat hij een beetje doet wat de verpakking beloofd.
Ik vind het erg lekker om zo aan de computer te klooien, maar net als bij opruimen: op de momenten dat de troep het grootst is, ga je wel even wanhopen of het ooit ook nog weer goed komt.   een reactie | ¶

» Uit het Leven

Woensdagavond was de officiële opening van eetcafé Uit het Leven.
Het eetcafé dat vijf voormalige prostituees de kans geeft "uit het leven" te stappen.
De aanloop en eerste maanden worden uitgebreid gefilmd en op de TV gebracht door Talpa.
Maakt het eetcafe na drie maanden winst dan kunnen de dames door, zoniet dan is het einde verhaal.
Ik ben zelf absoluut geen liefhebber van dit soort reality soap concepten, maar eerlijk is eerlijk het is natuurlijk wel een kans om zonder eigen geld een eigen bedrijf te starten en een nieuw begin te maken.

De opening werd opgeluisterd door veel draaiende camera's, microfoons, felle lampen en pers.
Burgemeester Cohen verrichtte de opening en stak de beginnende restauranthoudsters een hart onder de riem.
Ik wenste de dames toe dat ze het straks, ook zonder Talpa, helemaal op eigen benen gaan redden en beloofde natuurlijk een keertje te komen eten.
Vanaf donderdag 5 januari is het eetcafé op de Overtoom 28-30 geopend.   Geen reacties | ¶

» Te eten Een van de grootste verschillen die andere culturen ervaren met die van de Hollandse, is het gemak waarin je als gast wordt uitgenodigd voor het eten.
Bij ons mag iedereen blijven eten, maar het komt er zelden van.
Eind vorig jaar nodigden wij onze Italiaanse buurman, van Trattoria Soprano bij ons te eten uit.
Gewoon gezellig, we zien elkaar veel, dus kan allemaal prima.
Maar toch: je nodigt een restauranthouder uit, niet de eerste de beste, de keuken moet wel kloppen en vooral niet Italiaans zijn want daar is hij het beste in.
We deden ernstig ons best: eerder gegeten, dus concept proof, niet italiaans.
Het lukte, geen italiaanse gerechten , wel het italiaans woordenboek op tafel om met behulp van de italiaans conversatievaardige Marco het gesprek gaande te houden.
Vier gangen gezellig, maar toch van wel te voren het huis aan kant gemaakt.
Spontaan blijven eten was het niet, maar helemaal goed.
Toch blijf ik ook na dit concept, waar onze vaatwasmachine nog van overwerkt, hopen dat je ook gewoon bij ons kan blijven eten   twee reacties | ¶

» Over Sprookjes, Prinsen op witte paarden en Sprookjesprinsen, deel 1

Dinsdag mocht ik in het kader van de Nationale Voorleesdagen mijn favoriete boek voorlezen aan de kinderen van groep 5 van onze Leonardo Da Vincischool.
Erg leuk.
Kom daar maar eens om in de politiek: een sprookje vertellen en dan een gehoor wat ademloos luistert!

Ik ben gek op sprookjes en iedereen die roept dat sprookjes niet bestaan, heeft het fout.
Uit veel sprookjes haal je wijsheden en motto's waar je een leven lang op vooruit kunt.

Wel is het volgens mij zo dat sprookjesprinsen en -for that matter ook sprookjesprinsessen- niet bestaan, of minstens buiten het boek wat tegen kunnen vallen als je er over nadenkt.

Ik zal nooit vergeten, destijds mijn favoriete sprookje "De Kleine Zeemeermin". Dat was nou echte liefde dacht ik toen als kind.
Toen ik na vele jaren mijn favoriete sprookje voorlas aan mijn oudste (ik had mijn "echte prins" dus al gevonden), struikelde ik als volwassen lezer heftig over de passage "de prins vond haar zo lief dat zij op het voetenmatje naast zijn bed mocht slapen".

Au!

Die prins was op slag geen held meer. Om mijn teleurstelling was te maskeren bedacht ik er villein bij dat je stem opgeven (hetgeen de Kleine Zeemeermin doet) welliswaar als een daad van allesverzengende liefde gezien kan worden, maar toch zeer zeker niet als een daad van ultieme wijsheid, dus viel met de prins ook de kleine zeemeermin van haar voetstuk.

Dat opgroeien en volwassen worden een proces met ook hier en daar een desillusie is, bleek daar pijnlijk.

Ik was op slag mijn sprookjesprins kwijt.
Voor mij destijds een reden om het fenomeen prins op het witte paard maar eens te rationaliseren, altijd een goed wapen tegen teleurstelling:
De prins op het witte paard doet het goed in sprookjes, maar minder in de alledaagse werkelijkheid: wit is uitermate besmettelijk dus niet praktisch in het dagelijks gebruik. Als zo'n prins van zijn witte paard afdondert, niet denkbeeldig, wordt hij onmiddelijk een zandruiter met als resultaat veel stof en modder.
Geen wasmiddel is daar bij veelvuldig gebruik tegen opgewassen en de altijd aanwezige bleek in de wel werkzame wasmiddelen zorgen toch voor verbleking op ten duur. En wie zit er nu te wachten op een vale prins op een verbleekt wit paard.....

Mijn relatie met sprookjes en helden was daarmee aan een bijstelling toe.
Door terug te gaan naar de periode waarin prinsen op witte paarden voor mij nog geen rol van betekenis speelden, kwam ik toch weer aan een favoriet sprookje dat ik vandaag voorlas, maar daarover morgen meer.   twee reacties | ¶

» 10 jaar Servicepunt voor Ouderen

Bijna allemaal vrijwilligers in de keuken om op hun eigen feestje de anderen van eten en drinken te voorzien

Maandagmiddag even geen staf maar aanwezig op het jubileum van het servicepunt voor ouderen in de Cremerbuurt.
Feestelijk, met mensen van het eerste uur en nieuwere bezoekers: historie en veel betrokkenheid.
Een voorziening voor ouderen, maar er zijn heel veel oudere vrijwilligers die er zeker op zo'n dag als vandaag echt iets feestelijks van maken.
Veel historie en ook nog wel wat wensen voor de toekomst, waaronder de vraag of het nu echt nodig was om 70 cent voor de koffie en thee te rekenen omdat er ook veel mensen zijn met alleen maar AOW.   Geen reacties | ¶

» 50 jaar NOS journaal Toegegeven, ik heb genoten van alle historische beelden, items die ik vergeten was, nieuwslezers die ik niet meer kende en ontroerende momenten die ik me anders vast niet snel weer herinnerd had.

Toch ben ik blij dat er vanavond een eind is gekomen aan het eind van de NOS jubileumviering, het kreeg wat weg van een beetje teveel aandacht voor het eigen programma.

Toch kan ik niet ontkennen dat de tranen me in de ogen sprongen bij de vrijlating van Nelson Mandela en de scenes met Ed van Thijn op het Leidseplein: "weet je nog", zeiden we tegen elkaar "daar stonden wij samen" en we wisten allebei nog hoe bijzonder we dat toen vonden en hoezeer het ook voor mij een nieuw begin en een eind aan die puber/jeugdjaren van anti-apartheisstrijd inleidde.

Mama tankt liever niet bij Shell, ookal mag dat tegenwoordig, weten mijn kinderen, terwijl ik dat elke keer ook weer tegen mezelf zeg.   Geen reacties | ¶

» Koud Ik doe het eigenlijk nooit.
Wel koop ik altijd de daklozenkrant, maar ja dat ben je aan je eer verplicht als je midden in de voornaamste lezersgroep zit (vrouw, hoogopgeleid tussen 30 en 50 was het geloof ik).

Een bijna tandenloze man stond verscholen in een portiek aan de Overtoom en vroeg mij of ik soms 50 cent had.
"Ik probeer 3,50 bij elkaar te krijgen voor een slaapplek bij de HvO".

Om 8.00 uur zagen wij vannochtend onderweg naar het zwembad de thermometer al op - 5 graden staan.

De HvO gaat om 16.30 pas open, dus hij moest nog wel even.

Klein geld had ik niet, maar zijn slaapplaats was nu wel verzekerd.

"Probeer zo lang mogelijk over de koffie te doen en dan binnen warm te blijven".
Ik hoop dat hij inderdaad de rest van de dag zijn plekjes binnen vindt.   Geen reacties | ¶

» Cheesy en huiselijk Om zes uur zeil ik het huis binnen om de oppas af te lossen.

Buiten koud, in de woonkamer moeilijk warm te krijgen.

De oppas heeft dus alvast de gordijenen dicht gedaan.

Wij hebben echt nooit de gordijnen dicht, maar eenmaal dicht ziet het er toch best gezellig uit.

Dochter Lotte kookt haar favoriete experimenteerrecept, dat wordt steeds lekkerder.

Oudste zoon vraagt of ik met zijn vrienden mee willen kijken naar DVD.

Beter dan "Mam mogen wij de huiskamer vanavond".

Zoonlief is gek op Johnny Depp, we kijken Cry Baby: "Als je nu eens echt wil weten wat de term cheesy betekent, hier krijg je een goed beeld".

Absurde en mierzoete parodie op Grease.

Of zoals hij zijn zus overtuigde: "deze film is nog onbenulliger dan de Teletubbies".

Naar afloop via de Ipod op de installatie het gevecht van Youp van het Hek met een Ikea stapelbed.

De sfeer zit er goed in, de lachtranen drogen maar langzaam.

Met vier "Juveniles" breng ik de avond op de bank door.

Drie ondertussen het nachtleven in, één naar bed.

Mam mag aan haar stukje.

Maar niet te lang, morgen 8.15 in het zwembad voor de zwemles.   Geen reacties | ¶

» Even te druk Tot nu achter de computer bezig geweest met mijn jaarlijks terugkerend feestelijkste klusje, goes with the job.
Vandaag veel gedaan: karde heen en weer tussen burgemeester, DWI, stadsdeel en gelukkig ook nog even de sportschool.
Resultaten:
Voorbereiding met Presidium, stadsdeelcommentaar op ontwerp uitvoering maatschappelijke participatie gegeven (was erg inspirerend om dat zo met zijn allen te doen) leuk gesprek met Schooldesk gevoerd waarmee één van onze scholen in ieder geval in zee gaat, het Proces Verbaal van het stembureau ondertekend: alle partijen hebben het netjes gedaan en mogen allemaal meedoen: één nieuwkomer in Oud-West, de SP, baantjes in het zwembad getrokken en mijn klus voor morgen voorbereid.
Nu moe, maar wil toch ook nog eventjes "iets ontspannends/volstrekt nutteloos/voor mezelf doen". Half uurtje.   Geen reacties | ¶

» Over je heen laten lopen Toen wij woensdagochtend stuurgroepvergadering Brede School hadden, kwam langs de zijlijn de vraag of ik nog nadere wensen had voor de onthulling van het bouwbord op de brede School later die ochtend.
"Veel meer dan dat ik straks bij het touw kan waar ik aan moet trekken kan ik niet bedenken" gaf ik terug.

Eenmaal op de locatie aangekomen schoot ik in de lach, want het touw hing ver boven mijn schamele 1.54 meter.
"ik heb het al gezien hoor en ik ga er wat aan laten doen", riep de projectleider ter geruststelling meteen.

"Nee alsjeblieft niet doen, ik maak er wat van" zei ik ter plekke
Volstrekt onnavolgbaar, maar ik ben de baas, dus aldus geschiedde.

Daar stond ik met kinderen ouders, leerkrachten en andere betrokkenen voor het nog niet onthulde bouwbord.
Na kort iets over het belang van goede onderwijshuisvesting en de zichtbaarheid van het bouwen te hebben gezegd, ging ik over tot de plechtigheid.
"Ik heb alleen een klein probleemje, kunnen jullie raden wat dat is?
De kinderen hadden feilloos in"de smiezen: "je bent veel te klein, je kan er niet bij".

Nadat ik vertelde dat je als wethouder twee dingen nooit moet doen - over je heen laten lopen en zeggen dat mensen je rug op kunnen - nodigde ik de kinderen uit om juist dat te doen.
Als onderste bouwsteen van een spannende en soms wankelende pyramide, beklommen de kinderen die gezegd hadden goed in acrobatiek te zijn mijn rug, ondersteund door de deskundige sportbuurtwerker, liepen ze over me heen en maakten samen mogelijk wat ik alleen niet kon: het touw van het bouwbord bereiken.
De onoverzichtelijke samenwerkende kluwen zorgde voor het resultaat, ik kon het touw van het bouwbord laten zakken.

Ik genoot, de kinderen volgens mij ook (voor zover ik dat vanuit mijn verstopte en beladen positie kon volgen) en afgezien van een gescheurde en bloedende nagel heb ik er geen fysieke gevolgen aan over gehouden.

De trotse hoofdrolspelers van de foto poseren graag nog een keer

De bouwlieden die nu dagelijks dit resultaat moeten waar gaan maken, gaan als ze dit bord zien vast met plezier naar hun werk en weten denk ik met die foto ook heel goed voor wie ze het doen.   Geen reacties | ¶

» Waarom deden zij dat..... Woensdag aan het eind van de ochtend memoreerden wij met de onthulling van een Amsterdams bouwbord ons "Bouwen aan de Brede School" voor De Kinkerhoek.
Voor kinderen, leerkrachten en ouders een symbolisch moment:

De kinderen gaan nu tijdelijk naar een ander gebouw omdat hun gebouw verbouwd wordt.
De ouders niet alleen omdat zij hun kinderen nu naar een andere plek moeten brengen maar zij natuurlijk erg betrokken zijn bij wat het nieuwe gebouw hun kind straks gaat brengen.
De leerkrachten omdat ze zich helemaal kapot buffelden om de inhoud van de school tijdelijk te verhuizen, dat straks nog een keer terug moeten gaan doen en tegelijkertijd enthousiast moeten willen blijven om de voordelen van deze operatie: een eigentijdse ruimbemeten Brede School in hun eigen vertrouwde pand te kunnen blijven zien:

Verhuizen, verbouwen, stof, chaos en onzekerheid over hoe het er straks uit gaat zien: ernstige stressfactoren in ieders leven, dus zeker ook in dat van een school.
Toch weet en voelt iedereen dat we bouwen aan iets moois: de architect presenteerde een schitterend ontwerp, de aannemer bevestigde dat alles volgens planning loopt.

Redenen genoeg voor een klein symbolisch feestje voor de direct betrokkenen: Wij bouwen aan onderwijs en dat zullen we weten.
Investeren in goede scholen is volstrekt terecht als een van de belangrijkste speerpunten binnen Onderwijs benoemd in de afgelopen periode.
Zeker in Oud-West hebben wij daar veel werk van gemaakt, alleen duurt het vaak zo lang voor er iets van resultaat zichtbaar is.
Veel van de oogst mag ik in de komende twee maanden nog plukken, maar om het ook steeds meer voor de buitenwereld zichtbaar te maken dat er "aan de weg gewerkt wordt, vandaag het bouwbord.   twee reacties | ¶

» Dit deden zij

Antwoord op de vraag wat deden zij.   Geen reacties | ¶

» Mijn rug op.....

Kijkersvraag:

Wat doen ze daar?
Wie verstoppen ze?

Tekst en uitleg volgt.   Geen reacties | ¶

» Commissievergadering Te laat thuis, maar ja, who cares: vanavond mijn laatste commissievergadering gehad.
Afgemeten aan de laatse acht jaar was het niet de meest "modelachtige commissie", maar dat wisten we van te voren: paar lastige dossiers, laatste keer: you can't winn them all en aan de andere kant wel tot op het allerlaatste moment (en dat is nog niet nu) blijven gaan voor waar je voor staat.
Met de commissievoorzitter had ik veiligheidshalve van te voren al afgesproken: no matter what, wij drinken vanavond een glas op de afloop van onze gezamelijke laatste commissie.
Dat hebben we ook gedaan, gelukkig.

Ook "mijn" ondersteunende sectorhoofden en de afdelingsmanager gingen lekker mee de kroeg in: "for better and for worse", we doen dit samen en maken dit samen af.
Ik ben nog helemaal niet toe aan terugzien, komt vast nog wel, maar dan maar even in het nu: dat vond ik erg geslaagd.

De volgende ochtend voelde dat vast bij ieder minder omdat de eerste afspraak al weer om negen uur ingepland stond (die ik met behulp van "het geknisper van de blister" (paracetemolletje) tegemoet trad). S'nachts een grote meid, 's ochtends ook. Bij mij hoort dat wel bij het werk en ik oefen ook geregeld, maar ik had het met mijn gezelschap van de afgeopen avond te doen.   drie reacties | ¶

» Pechtold huilt en Pechtold lacht Die Electronische Overheid is kennelijk heel wat minder ellendig dan het Binnenhof: een pluim van Pechtold, kom daar maar eens om in Den Haag.
Ach, ach ach: liever machines met enen en nullen dan machinerende Haagse onbenullen?
Niet eens zo'n gekke keuze oftewel een redelijk alternatief.   Geen reacties | ¶

» Armoedig Beleid Legden we gisteren samen met gemeenteraadslid Judith Sargentini nog aan de toekomstige (deel)raadsleden uit hoe het Amsterdamse Armoedebeleid er uit zag.
Dat er tegenwoordig een aantal dingen niet meer mogen (categorale voorzieningen) maar dat we in Amsterdam toch zo goed en kwaad als het ging probeerden zo goed mogelijk armoedemiddelen bij de juiste mensen te krijgen.
Er was nog aparte aandacht voor kinderen die in armoede opgroeien, want dat probeer je zoveel mogelijk te voorkomen of als nodig te compenseren.
Lees ik tot mijn schande in de krant dat Amsterdam vooralsnog niet overgaat tot betaling van een vergoeding voor "illegale kinderen", waar zij volgens een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep wel recht op hebben.
Volgens deze Raad prevaleert Het Verdrag voor de Rechten van het Kind boven de uitvoering van de Koppelingswet.
Deze uitspraak lijkt mij volkomen terecht.
Amsterdam wacht echter af totdat de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep definitief is geworden, terwijl andere gemeenten wel tot betaling zijn overgegaan
.
Ik vind dat armoedig en bitter.
Ik dacht toch dat wij in Amsterdam alles in het werk wilden stellen om armoede onder kinderen tegen te gaan.
Het kan toch niet zo zijn dat Amsterdam zo willen uitdragen dat dat niet voor kinderen zonder verblijfsvergunning zou gelden?
Dit moet een wel heel pijnlijke vergissing zijn.   Geen reacties | ¶

» Doe Normaal Ik vind hem alweer erg goed:

GroenLinks wil met kabinet "Doe eens normaal contract" sluiten

23 januari 2006

Volgens een klassieke politieke theorie functioneert de staat omdat mensen met elkaar een sociaal contract hebben afgesloten, waarin ze een overheid machtigen om het algemene belang te dienen, door beperkt individuele vrijheden te beperken.
Tegenwoordig zijn de rollen omgedraaid. Burgerlijke vrijheden, vastgelegd in de grondwet, komen onder druk te staan omdat de overheid steeds verder ingrijpt, zonder dat dit het algemeen belang dient. Niet alleen het strafrecht beleeft een ongekende aanscherping en uitbreiding ook het niet-strafbare gedrag probeert dit kabinet met overheidsinterventies te disciplineren.


De ge- & verbodsbepalingen vliegen ons om de oren. Je mag geen geweld verheerlijken, Burkas dragen, huwen met neef of nicht, hangen op straat of daar een jointje blowen. Jij moet een doe-normaal-contract afsluiten en anders volgt straf, Nederlands spreken op straat, discriminatie op de arbeidsmarkt negeren en je laten drillen door militairen in een kazerne.

Door vooral culturele kwesties te politiseren verdwijnt de aanpak van de lastigste sociale kwestie de 40% werkloosheid onder jonge allochtone werklozen in de 50 grote steden achter de horizon. Dat toont de onwil om gelijke kansen te scheppen.Het scheppen van voorwaarden voor emancipatie en ontplooiing van kansarmen wordt verruild voor disciplinering van ongewenst gedrag. Want nieuwe strafwetten zijn goedkoop. GroenLinks vindt het onverteerbaar dat investeren in meer banen, goede zorg en beter onderwijs wordt gezien als duurkoop.

Het lukt dit kabinet maar niet om zich te concentreren op haar kerntaken. Het bezondigt zich aan rechtstatelijk vandalisme, in plaats van met goed beleid te bouwen aan vertrouwen.
Tijd om als samenleving eens met dit kabinet een "Doe eens normaal contract" af te sluiten. We denken aan een paar simpele leefregels.

Doe gewoon je werk en kom op voor alle burgerlijke vrijheden.
Beperk je als kabinet tot de aanpak van serieuze kwesties en laat je niet verleiden tot het oplaten van lachwekkende luchtballonnen.
Stel je op als dienaar van het algemene belang, laat je niet emotioneel meeslepen in deelbelangen.
Bedrijf geen symboolpolitiek om het gebrek aan een echte oplossing te maskeren.
Spreek als kabinet met één mond en sta op waardige wijze boven de partijen.
Stap als minister op als het beleid je niet zint of je je collegas vervelend vindt en misbruik je positie niet voor je ijdele roem.
Kortom, wees een kabinet voor alle Nederlanders.

Femke Halsema   Geen reacties | ¶

» Nostalgie

Ik kan me nog goed herinneren hoe tevreden ik was toen dit onderdeel van onze stadsdeelwebsite de lucht in ging.

Achteraf in tijd gezien waren we misschien iets te vroeg want er kwamen later weinig verhalen bij, maar toch.

Een wat een jong en flatteus plaatje van die stadsdeelprotefeuillehouder Kunst:)   Geen reacties | ¶

» Conferentie: Het Stokje Doorgeven

Ons beoogd wethouder leerde gretig mee

Zondag kwam GroenLinks -oud en nieuw- bijelkaar om "het stokje door te geven" geen webstokje, maar de actuele dossiers in de politiek op alle belangrijke terreinen: wat kunnen de oude bestuurders en raadsleden de nieuwe raadsleden en bestuurders meegeven: wleke dingen zijn van belang, welke aandachtspunten moeten er mee van oud naar nieu en waar moet je voor oppassen in dit dossier.

Voor mij een therapeutische oefeing in het loslaten van waar ik straks niet meer over ga, maar ook zonder dat een hele zinvolle bijeenkomst.
De nieuwe lichting die bijna niet kan wachten tot dat ze straks echt aan de bak kunnen krijgt wat historische diepgang op de onderwerpen waar ze straks mee aan de slag gaan, de oudgendienden kunnen een stukje erfenis meegeven.

Samen met organisator en collega Dick mocht ik de dossiers in de sociale portefeuille overdragen. In krap één uur tijd WMO, armoedebeleid, Voorschool en verzelfstandiging schoolbesturen.
We overdonderden de nieuwkomers met een teveel aan informatie maar lokten wel meteen een goede inhoudelijke discussie uit.

In de politiek wordt in het algemeen belazerd inhoudelijk overgedragen. Zoals iemand vanmiddag fijntjes zei: Bij de PvdA is dat niet zo erg, die hebben overal genoeg ambtelijke capaciteit zitten om niet opeens wonderlijk van koers te veranderen, bij GroenLinks is het vooralsnog zaak om dat als politici zelf te doen.
Ik was uitermate tevreden over dit initiatief. En in tegenstelling tot wat je mag verwachten als je je vrije zondagmiddag hiervoor offert: het was enorm interessant, nuttig en nog gezellig ook.
Daarnaast kregen we zomaar een mooi kijkje in de prachtige nieuwbouw van het Marcanti College: een van de successen waar GroenLinks in de afgelopen periode veelvuldig aan bijdroeg: nieuw en verbouw voor onderwijshuisvesting zodat de scholen er weer helemaal goed bijstaan.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsdisco van de Havink

Zaterdagavond was ik weer uitgenodigd voor de nieuwjaarsdisco van de Havink, de disco voor verstandelijk gehandicapten in de Havelaar, eerder vierde ik al de kerstdisco en het carnaval mee.
Deze keer wilde zoon Tim graag mee.
We genoten van de disco, Tim was erg onder de indruk van de Drive In disco met echte glitterbol lampen en discolichten.
Hij voelde zich als een vis in het water, maakte de kok van het buffet "driedubbele complimenten", danste vrij over de dansvloer en gaf een demonstratie breakdance die onmiddelijk gevolg kreeg.
Hij wilde niet weg voor de "bolognaise" dat beek de polonaise en wilde absoluut niet naar huis voordat de bingo afgelopen was.
Dus dansten wij op Frans Bauer en al zijn soundalikes, deden de polonaise en speelden enthousiast mee met de Bingo.
Tim verbeet manmoedig zijn teleurstelling toen ik een prijs won en hij niet, hij wilde hem zelfs niet voor mij uitzoeken. Stoer.
Toch staat mijn gewonnen blauwe glitterlamp nu op zijn bed te stralen.
Ik vind deze disco altijd al zo feestelijk, maar met een superenthousiaste zoon erbij, was het helemaal feest.   Geen reacties | ¶

» Opruimen Één afspraak die niet door ging = 1,5 uur tijd = drie kwart papier Kliko gevuld met oude stukken.
Alles wat ik bewaarde is ook elders in ons gebouw, maar heftig was het wel.
Een foto van collega in jongere jaren op het verkiezingsprogramma liet ik ter "oh gossie" achter op het secretariaat.   Geen reacties | ¶

» O, die stoere mama, ik ben zo trots op haar!

Mama gaat les nemen, mama gaat les nemen,
Nederlandse taal, en fijn bij mij op school,
Mama gaat les nemen
Ik vind dat supercool!
(op de wijs van: wij gaan opruimen)


Samen leren in de klas
Kindjes zijn bij de oppas
Gezellig in een groepje werken met elkaar
O, die stoere mama, ik ben zo trots op haar!
(op de wijs van: samen eten, hip, hap hop)

Zo werden de moeders en de gasten toegezongen door de stralende kinderen bij het startschot van de taallessen voor moeders op de M.L. Kingschool.

Een héél feestelijke Oogstdag. Ik heb zelden zoveel trotse volwassenen en kinderen bij elkaar gezien. Op de filmpjes van AT5 en RTL4 kon je ook goed zien dat iedereen heel enthousiast was.
Hoewel het eigenlijk de gewoonste zaak van de wereld zou moeten zijn, hebben hier zoveel mensen hard voor gewerkt en was iedereen zo enthousiast over het resultaat, dat ook ik me toch echt wel trots voel. (meer)   acht reacties | ¶

» Bouwen aan de jeugd Ik vind dit persbericht toch leuker dan wat er vanuit het kabinet vanochtend de voorpagina haalde over ongedisciplineerde jongeren:

Laat drop-outs jeugdcentra bouwen in probleemwijken

19 januari 2006

GroenLinks bepleit dat drop-outs zonder werk of opleiding aan het werk gezet worden in het bouwen, inrichten en opzetten van nieuwe jeugdcentra in probleemwijken. Kansarme jongeren in kazernes disciplineren is kortzichtig. Cruciaal is om deze jongeren bij de lurven te pakken en aan een serieus project te zetten, dat hen ervaring geeft, sterkt in een gevoel van eigen waarde én dus perspectief geeft.

De 4000 drop-outs van Hans de Boer kunnen beter aan de slag in de bouw (of renovatie) van nieuwe centra in (met voorrang) de 50 grootste steden, dan geïsoleerd worden in kazernes op het platteland.
Dit voorstel biedt een uitgelezen kans om een doorbraak te bewerkstelligen in een aantal problemen.

Het dwingt drop-outs aan de slag te gaan in een project met toekomst.
Het leert de bouwsector samen te werken met kansarme allochtonen jongeren.
Het geeft een nieuwe impuls aan het jeugd en jongerenwerk en het tegengaan van uitsluiting en radicalisering.
En als de nieuwe centra naast ontspanning ruimte en ondersteuning geven voor verder begeleiding naar leer-werktrajecten is continuïteit in de aanpak van, inzicht in en contact met drop-outs voor langere tijd gewaarborgd.

Belangrijke meerwaarde van het project is gelegen in het gedwongen samenbrengen van de drop-outs met de bouwwereld. Uit onderzoek, dat de Universiteit van Utrecht vorig jaar in opdracht van GroenLinks heeft gedaan, bleek dat allochtone jongeren veruit het moeilijkst aan een stageplek in de Bouwsector komen. Marokkaanse jongens in de bouw hebben maar liefst 63% minder kans om op gesprek te mogen komen. Concreet bleek dat waar de kans op een uitnodiging bij een autochtone stagiair boven de 40% is, slechts 15% van de Marokkaanse jongens voor een gesprek werd uitgenodigd.

Naast de concrete inspanning gericht op werk kunnen nieuwe jeugcentra bovendien ook een belangrijke bijdrage leveren aan het voorkomen of indammen van overlast en kleine criminaliteit door jongeren die de weg kwijt zijn. Aandachtspunt moet ook zijn dat er veel meer capaciteit komt voor en werk gemaakt wordt van het doorsturen van probleemjongeren naar jeugd en jongerenwerkers in de jeugdcentra. Recent bleek dat hier, bijvoorbeeld in Amsterdam, een groot knelpunt zit.

Femke Halsema
Ineke van Gent
Naïma Azough   Geen reacties | ¶

» Met je moeder naar school Oud-West slaat brug tussen ouders en de basisscholen

Op donderdag 19 januari om 13.00 uur zal stadsdeelvoorzitter Saranna Maureau, het officiële startschot geven voor het project: "Taal en ouderbetrokkenheid" in Basisschool Martin Luther King, Nicolaas Beetsstraat 40. Het gaat hier om een cursus Nederlands voor ouders. Het is uniek dat zo'n cursus ín de school, tijdens schooltijd wordt gegeven. De inhoud van de cursus wordt aangepast aan de activiteiten op school om de betrokkenheid van ouders bij de school te bevorderen. Omdat de kinderen zelf ook op school zitten tijdens de les, en er opvang is voor de kleintjes, is er veel belangstelling van moeders die daardoor hun handen vrij hebben.

De basisscholen in Oud-West willen het contact met de ouders verbeteren. Het stadsdeel heeft daarvoor het project "Ouderbetrokkenheid" in het leven geroepen. De projectleider gaat op school afgestemde activiteiten organiseren zoals de Nederlandse taallessen op school, aanstellen van oudercontactfunctionarissen, opvoedcursussen, openen van ouderkamers, actieve werving voor medezeggenschapsraden en koffieochtenden.De taallessen zijn door versoepeling van regels en financiering mede mogelijk gemaakt door de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling (DMO) van de centrale stad Amsterdam. De eerste taallessen starten nu op de Martin Luther Kingschool. De andere activiteiten zullen elkaar snel opvolgen.

Combinatie tussen ouders en leerkrachten
Het project "Ouderbetrokkenheid" heeft uiteindelijk tot doel de leefomstandigheden van kinderen te verbeteren. Het is beter voor een kind wanneer de leerkracht weet wat er thuis gebeurt en als de ouders weten wat er op school gebeurt. Daarnaast is het voor de informatie van de leraar van belang dat de ouders regelmatig in de school zijn zodat hij met vragen of opmerkingen bij een ouder terecht kan. Ook ouders hebben baat bij dit project omdat zij met vragen en opmerkingen terecht kunnen op school. Voor allochtone ouders is de school een prettige, laagdrempelige plaats om andere ouders te ontmoeten en bijvoorbeeld Nederlands te spreken.

Voor iedere ouder
Door het karakter van het project 'Ouderbetrokkenheid' zijn veel autochtone ouders in de veronderstelling dat dit project niet voor hen bedoeld is. Hoewel sommige onderdelen van dit project specifiek voor de anderstalige ouders of ouders met een andere cultuur zijn, zijn er ook activiteiten voor autochtone ouders. Zoals de cursus "hoe help ik mijn kind dat gepest wordt op school" en "dyslexie, wat nu?". Welke workshops en cursussen er op school worden georganiseerd wordt bepaald door de vragen waar ouders mee komen.

Stadsdeelvoorzitter Saranna Maureau, die voor de opzet van dit project heeft gepleit, is erg blij met de grote belangstelling van de ouders voor de eerste activiteiten, de taallessen. Zo'n vliegende start geeft hoge verwachtingen voor de rest van het project...

(einde persbericht)   Geen reacties | ¶

» Bij Cohen dus "Geroepen" kwam ik het stadhuis binnen, "Oh dat is de voorzitter van Oud-West zet die er ook maar op" was de entree waarbij een cameraploeg zich had geposteerd bij de ingang van het stadhuis.
Natuurlijk, de pers liet gisteren weten dat alle stadsdeelvoorzitters bij burgemeester Cohen waren geroepen om de jeugdoverlast en de incidenten van de afgelopen periode te bespreken.
Die cameraploeg zat er dus in
Als Cohen roept, komen alle kindertjes tot hem probeerde ik het nog bijbels luchtig te houden bij deze aandacht.

De bijeenkomst zelf was een goed moment om enerzijds van elkaar te horen wat er zoal aan incidenten speelde en anderzijds te bevestigen wat we allemaal al weten: jeugdproblematiek, we zitten er bovenop en we ontwikkelen steeds meer programma's die goed werken maar niet altijd en overal.

Ik sta zelf uitermate dubbel tegenover dit soort bijeenkomsten: als we elkaar kunnen helpen wil ik dat altijd en overal.
14 stadsdeelvoorzitters met de burgemeester samen levert ook een heel compleet beeld op van wat er in de stad speelt: wij zitten er bovenop en halen natuurlijk allemaal vlak voor zo'n bijeenkomst ook nog de alleractueelste ontwikkelingen op.
Maar het feit dat deze bijeenkomst al van te voren brede media aandacht krijgt, er geroepen wordt dat het voor het eerst is dat dit bijeenroepen gebeurt, maakt dat het onderwerp zwaar aangezet wordt en de verwachtingen na afloop dus ook hooggespannen zijn (het aantal cameraploegen na afloop, tot aan het NOS journaal liet dat ook zien).

Ik voel me daar ongemakkelijk bij: de oplossingen zijn niet makkelijk, snel te realiseren en in one-liners te vatten. (meer)   vijf reacties | ¶

» Stadhuis Waar ik straks ben, weet heel AT5 kijkend Amsterdam.   twee reacties | ¶

» Rare vondst Als je 's avonds opeens naar webcambeelden van rondzwemmende haaien uit Monterey Bay Aquarium zit te kijken, gaat het dan wel goed met je?
Zeker als je dan ook de Penguins en de Monterey Bay gaat zitten bekijken?
Mooi is het wel, beetje hynotiserend ook.   Geen reacties | ¶

» Hij zweeft

Dat was een gelukkige hand van afdrukken   Geen reacties | ¶

» Oud-West in de Vondelparkloop

Klaar voor de start

Met een dun laagje ijs op het water in het Vondelpark, werd vandaag de Vondelparkloop gelopen.
Bij de bedrijvenloop liep ook stadsdeel Oud-West met een aantal teams mee.
Daar ben ik trots op en het was goed om stadsdeel Oud-west regelmatig door de geluidsinstallatie genoemd te horen worden.

Ik vind het enorm leuk dat de mensen die bij ons werken zich op hun vrije zondag laten binden onder de noemer van het stadsdeel en dan vervolgens 10 kilometer gaan rennen voor het stadsdeelteam en ook nog eens van te voren samen trainen.
Die verdienen aanmoediging, dus stond ik langs de kant om de Oud-Westers één voor één drie rondjes Vondelpark te zien lopen en aan te moedigen.
Zij hadden het allemaal beduidend warmer dan ik, maar foto's maken en handschoenen gaan nu eenmaal niet samen.

  een reactie | ¶

» Zoek de verschillen



Dat krijg je er van als je in twee dagen tijd twee recepties organiseert.   een reactie | ¶

» Conferenties en recepties Tja het zat er in:

Toen ik dan eenmaal op de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks aangekomen was, waren de politieke toespraken al voorbij (na lezing vind ik het wel jammer dat ik daar niet bij was).

Gelukkig was er ook nog de dansvloer.

Aan het eind van een lange conferentiedag een prima plek waar ik veel vermoeidheid weer kwijt raakte.   Geen reacties | ¶

» Zelfs kiezen helpt amper Hoe vaak ik ook kijk, het gaat me niet lukken morgen:

2 conferenties, één subdriehoek en daarna ook nog eens twee recepties, waarbij ik de erg late uitnodiging voor een debat in de Balie over gemengde scholen en de uitnodiging voor de nieuwjaarsreceptie van stadsdeel de Baarsjes tegelijkertijd met onze receptie nog maar even buiten beschouwing laat.

Locaties: Geuzenveld, Osdorp, Zuid, Centrum, Oud-West, Centrum.
Hier helpt geen Navigator of kortste route bij, het lukt niet.
Kijken waar ik me het best ambtelijk kon laten vervangen levert ook al niets op.
De ambtenaar voor de subdriehoek zit de hele dag bij de conferentie Jeugd en Veiligheid, ambtelijke vertegenwoordiging op de conferentie Aansturing en kwaliteit Welzijnswerk Amsterdam lukt ook maar matig.
Ik las vanavond eerst alle stukken voor ik mijn keuze kon maken.
In de subdriehoek West zijn 8 stadsdeelvoorzitters vertegenwoordigd (Oud-Zuid heeft ook nog een heel klein stukje buurt in het district).
Ik vertrouw er maar op dat mijn inbreng niet zo heel erg veel anders geweest zou zijn als die van mijn collega's en mijn opmerkingen heb ik maar gemaild.
Na 's ochtends de conferentie Jeugd en Veiligheid, ga ik 's middags naar de conferentie over het Welzijnswerk.
De afgelopen acht jaar heb ik me op meerdere manieren ingezet voor samenwerking en versterking van kwaliteit binnen mijn protefeuille, die voor een groot gedeelte uit Welzijn bestaat.
Het onderwerp ligt me dan ook na aan het hart en ik hoop dat we op deze conferentie naar aanleiding van het gezamelijk uitgevoerde onderzoek een aantal stappen kunnen zetten, waar onze opvolgers veel aan kunnen hebben.
Ondanks het feit dat ik als stadsdeelvoorzitter ook acte de presence hoor te geven op de subdriehoek, kies ik toch voor de inhoud en de verwachting dat ik daar meer toevoeg dan op de dicht bestuurlijk bevolkte subdriehoek.
Helaas moet ik wel eerder weg om op tijd op onze eigen nieuwjaarsreceptie voor bewoners, ondernemers en medewerkers te zijn, maar dat staat als gastvrouw buiten kijf.

Daarna mag ik 's avonds meteen door naar de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks Amsterdam alwaar ik als ik dan nog niet oververhit ben gezien de uitnodiging alsnog zou kunnen smelten.
Het lokkend vooruitzicht van de Linkse Lente zal me vermoedelijk wel op de been houden.

  Geen reacties | ¶

» Mahjongg

Maandagavond de slotavond van alweer ons 15e Rode Draak magjonggcompetie seizoen.

Hoewel ik het de meeste van de aanwezige spelers lang geleden ooit nog zelf geleerd heb, wil het me maar niet lukken om de felbegeerde beker een keertje zelf in de wacht te slepen.
Stug doorgaan dan maar en misschien eens wat minder mooi willen spelen.
En bovendien blijft het erg gezellig om dit eens per maand te blijven doen.   Geen reacties | ¶

» Fiets

Na het NK veldrijden, dinsdagavond alweer op de fietstour, dit keer zonder modder.

In een uitverkocht Frascati - zeker voor driekwart gevuld met fietsers (40ers, 50ers, licht kalend of met die herkenbaar afgetrainde hoofden en lijfen) - bezochten wij Fiets van met teksten van Peter Winnen.
Een erg geslaagd mulitmediaspektakel waarbij de waanzin en de heroiek van het fietsen hand in hand ging met grappige vondsten om de tour in zo'n toneelzaal tot leven te brengen.

De verhaalkeuze voor een etappewinst opde Alpe d'huez was gezien de wielercarriere van Winnen niet vreemd maar voor ons extra gelukkig nadat we vorig jaar 4 dagen lang de waanzin op de Alpe d'Huez meemaakten inafwachting van de tijdrit aldaar.
Erg leuke en herkenbare scenes: mijn favoriet de scene waarin de blinde sportmasseur de zaligheid van het masseren van wielrenbenen beschrijft (of ik goed op wilde letten vroeg mijn echtgenoot wiens spiertonus ik na lange fietstochten ook wel eens liefdevol op hun donder mag geven).

Een echte aanrader.   Geen reacties | ¶

» jubileum Hans

Dinsdag in de eerste Db vergadering van het nieuwe jaar, stonden we stil bij het heugelijke feit dat collega Hans Weevers in januari zijn 10 jarig jubileum als portefeuillehouder in Oud-West viert.

Het moest een verrassing zijn dus lokte ik het DB met een al te late nazending en binnengekomen actualiteit "sorry te laat, maar belangrijk en moet echt vandaag" de vergadering uit.

10 jaar portefeuillehouder, een hele prestatie: zeker als je weet dat in de afgelopen periode een kwart van de wethouders voortijdig de arena verliet. Aaan de andere kant: als je dit werk eenmaal doet en je doet het met plezier en betrokkenheid, lijkt tien jaar ook zo voorbij gevlogen.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsreceptie Combiwel Vandaag leek in mijn eerste werkweek aanvankelijk de enige dag zonder nieuwjaarsreceptie.
Gelukkig kwam ik er net op tijd achter dat dat niet zo was, anders had ik flagrant de nieuwjaarsreceptie van onze welzijnsinstelling Combiwel gemist en dat was slordig geweest.
Vanuit de Oud-West locatie Fijnhouttheater was ik getuige van een uitermate gezellige nieuwjaarsreceptie.
De nieuwjaarstoespraak van directeur Hans Zuiver

werd ruw verstoord door de Heilsoldate van de Wallen, cabaretière Riet Karsenbarg.

Dat was even schrikken want deze Riet is mijn voormalige bovenbuurvrouw uit jongere tijden en zij putte gretig uit deze wetenschap.
Gelukkig viel het reuze mee en hoefte ik alleen maar extra voluit te gaan bij het zingen van het voor de gelegenheid gedichtte welzijnslied op de wijs van Niemand laat zijn eigen kind alleen.

Al met al heel geslaagd. Ook hier weer het gevoel dat ik straks vreselijk veel achterlaat waarvan ik maar moelijk afscheid van zal kunnen nemen.   Geen reacties | ¶

» NK Veldrijden in... Belgie

Sharon tijdens de cooldown na afloop

Zondag waren wij zomaar opeens bij het Nationaal Kampioenschap Veldrijden in België.
Beetje vreemd, zeker als op dezelfde dag ook het NK Veldrijden in Nederland is en je eigenlijk helemaal niets met veldrijden had.

Alleen kwam de dochter van onze Belgische vakantievrienden uit op het NK, dus leuk om te gaan kijken.

Het was een waar spektakel waar alle vooroordelen die ik daar van te voren bij had zoals heel erg veel modder en zomogelijk nog meer bier allemaal uitkwamen, maar het was in het Mekka van het veldrijden een enorm evenement (15.000) bezoekers en alleen maar hele enthousiaste en blije toeschouwers.
Dat werkte aanstekelijk en modder is eigenlijk best wel lekker als je door bent.

De verrassing bij dochter en vrienden was groot en wij lieten ons helemaal inpakken door dat vriendelijke modderige spektakel.
Zoon Tim genoot enorm, erg veel van de fietsers en bijna nog meer van de modder.

  Geen reacties | ¶

» Voorbij, Oud en Nieuw Vrijdagavond was ik op de nieuwjaarsreceptie van het Bewonersplatform en het opbouwwerk.
Één warm bad, ik ken ondertussen echt bijna iedereen en deze receptie is altijd erg gezellig.
Deze keer was het wel heel erg dubbel.
Niet alleen kwam ik net bij een hele mooie uitvaartplechtigheid van een goede ex-collega vandaan, maar ook is het ondertussen bij veel mensen bekend dat ik me niet verkiesbaar heb gesteld na de volgende verkiezingen en ik had die avond dan ook veel uit te leggen.

Veel mensen snappen hier in eerste instantie helemaal niets van en sommigen hebben ook het idee dat je ze in de steek laat (en juist dan voel ik dat ook wel een beetje zo en voel ik me schuldig): "heb je er dan genoeg van, wil je niet meer, ga je hogerop, heb je een andere baan, rustiger aan doen"?
De reacties zijn hartverwarmend: niemand had het verwacht en bijna iedereen vindt het erg jammer dat ik er mee stop.

Temidden van al die actieve buurtbewoners klinken alle argumenten als "ruimte voor vernieuwing in de partij, ik zit al twaalf jaar in de Oud-West politiek, niet aan het pluche kleven en op tijd stoppen" opeens afstandelijk.

Ik zei het de afgelopen weken al veel vaker, maar op deze avond is het wel extra waar: "ik vind het zelf ook helemaal geen leuk besluit, dit is de mooiste baan die ik ooit gehad heb, maar het is gewoon echt wel verstandig om nu te stoppen".   Geen reacties | ¶

» Zeeuwse Nachten

fotograaf Piet van Peter

Donderdagavond bij theater De Cameleon naar de premiére van Zeeuwse Nachten van Het Volksoperahuis.

Een favoriet gezelschap in een favoriet theater, dus een klein beetje als De Dijk in Paradiso, maar dan op buurtniveau, loopafstand heen en als nodig kruipafstand terug.
Wij genieten altijd enorm van hun voorstellingen, ook nu weer: Hans Brinker in gevecht met de nieuwe polder Nederland en in de ban van Zeeuws Meisje.


Nog tot 15 januari in de Cameleon en daarna op tournee.   Geen reacties | ¶

» Het is weer zover Vakantie en dan zoals altijd weer iets nieuws proberen op de computer.
Binnen no time had ik mijn website weer in de soep gedraaid die vervolgens een halve dag buiten bereik was.
De eenvoudige installatie van een nieuwe webcam leverde een aantal driverproblemen met het moederbord op waar weer extra drivers voor ge-upload moesten worden.
Uiteindelijk na een dag heb ik dan eindelijk de webcam zover dat hij een beetje doet wat de verpakking beloofd.
Ik vind het erg lekker om zo aan de computer te klooien, maar net als bij opruimen: op de momenten dat de troep het grootst is, ga je wel even wanhopen of het ooit ook nog weer goed komt.   een reactie | ¶

» Uit het Leven

Woensdagavond was de officiële opening van eetcafé Uit het Leven.
Het eetcafé dat vijf voormalige prostituees de kans geeft "uit het leven" te stappen.
De aanloop en eerste maanden worden uitgebreid gefilmd en op de TV gebracht door Talpa.
Maakt het eetcafe na drie maanden winst dan kunnen de dames door, zoniet dan is het einde verhaal.
Ik ben zelf absoluut geen liefhebber van dit soort reality soap concepten, maar eerlijk is eerlijk het is natuurlijk wel een kans om zonder eigen geld een eigen bedrijf te starten en een nieuw begin te maken.

De opening werd opgeluisterd door veel draaiende camera's, microfoons, felle lampen en pers.
Burgemeester Cohen verrichtte de opening en stak de beginnende restauranthoudsters een hart onder de riem.
Ik wenste de dames toe dat ze het straks, ook zonder Talpa, helemaal op eigen benen gaan redden en beloofde natuurlijk een keertje te komen eten.
Vanaf donderdag 5 januari is het eetcafé op de Overtoom 28-30 geopend.   Geen reacties | ¶

» Te eten Een van de grootste verschillen die andere culturen ervaren met die van de Hollandse, is het gemak waarin je als gast wordt uitgenodigd voor het eten.
Bij ons mag iedereen blijven eten, maar het komt er zelden van.
Eind vorig jaar nodigden wij onze Italiaanse buurman, van Trattoria Soprano bij ons te eten uit.
Gewoon gezellig, we zien elkaar veel, dus kan allemaal prima.
Maar toch: je nodigt een restauranthouder uit, niet de eerste de beste, de keuken moet wel kloppen en vooral niet Italiaans zijn want daar is hij het beste in.
We deden ernstig ons best: eerder gegeten, dus concept proof, niet italiaans.
Het lukte, geen italiaanse gerechten , wel het italiaans woordenboek op tafel om met behulp van de italiaans conversatievaardige Marco het gesprek gaande te houden.
Vier gangen gezellig, maar toch van wel te voren het huis aan kant gemaakt.
Spontaan blijven eten was het niet, maar helemaal goed.
Toch blijf ik ook na dit concept, waar onze vaatwasmachine nog van overwerkt, hopen dat je ook gewoon bij ons kan blijven eten   twee reacties | ¶