» Cultuureducatie Woensdagmiddag was ik aanwezig bij de "uitverkochte" bijeenkomst over Cultuureducatie in Amsterdam.
De middag werd geopend door wethouder Hannah Belliot, voor wie het een van haart laatste publieke optredens was.
Zoals zij wel vaker doet, schoof ze de zorgvuldig voor haar uitgeschreven speech volledig terzijde en ging ze zelf los.
Deze keer was dat heel feestelijk want Hannah's geloof in aandeelhouderschap en de waarde van cultuur voor het trots kunnen zijn op jezelf, je stad en je cultuureel erfgoed is zo groot dat het echt mooi is om haar verhaal daarover te horen.
Onderbroken door een optreden van kinderen die de woorden cultuureductatie zichtbaar in praktijk brachten en haar netjes bedankten voor haar nieuwe regeling en de "Belliotbudgetten", leverde dat een warme opening op.
Cultuureducatie op school wordt makkelijk was de boodschap: u krijgt geld, meer dan u had, u mag zelf weten hoe u het uitgeeft en het moet op"" was de aantrekkelijke boodschap.
Mocca, de Voucherbank en het AFK staan samen klaar om het onderwijs daarin bij te staan.
Het enthousiasme was groot, maar het paneldebat leverde een door alllen geformuleerde hartekreet op: "Maak de Musea voor schoolkinderen gratis en zorg dat schoolkinderen tijdens schooltijd gratis met het openbaar vervoer naar culturele instellingen kunnen.
Ik ondersteun die oproep van harte, maar dat kan ik als vertrekkend bestuurder natuurlijk gemakkelijk doen.
Toch maar eens kijken of ik die gedachten niet bij de onderhandelaars voor de Centrale Stad kan influisteren als ik ze morgen spreek.
Zo moeilijk en duur hoeft het volgens mij niet te zijn:
Vraag op wat er nu aan inkomsten voor musea zijn door bezoek van schoolkinderen, maak een scherpe inschatting van hoeveel strippenkaarten er nu door het onderwijs verbruikt worden voor het huidige bezoek en je hebt het bedrag te pakken wat je zou moeten compenseren.
Volgens mij is dat bedrag te overzien.
Als dat er toe zou leiden dat scholen vaker naar musea en culturele instellingen zouden gaan, ligt de winst natuurlijk ook ruimschoots voor het oppakken.   Geen reacties | ¶

» Bardienst

De missie "tappen achter de bar" voor de mensen die altijd werken als wij feesten, is geslaagd.
We gooiden niets om, bleken mooie biertjes te kunnen tappen en konden de "drukte" prima aan.

Ze dronken alleen niet echt door, die klanten van ons.
Dus keken wij steeds begerig of het glas al leeg was om onze verworven tapkunsten in praktijk te brengen.
De omzet van de cola light en vitamiensapjes was ons wat aan de hoge kant, maar ja: De klant is koning en daar deden we het voor.
Zorgelijk is nog wel dat de klanten onze verrichtingen nauwgezet filmden met hun mobieltjes.
Die beelden duiken vast binnenkort op het intranet op

Onze VIPs, de stadsdeelbodes zagen er in ieder geval als tevreden klanten uit.

  Geen reacties | ¶

» Aan de tap

Dinsdagavond maar even geoefend want vanavond sta ik samen met ons sectorhoofd Middelen achter de tap bij de stamkroeg van het stadsdeel.
Een ode aan de bodes en de mensen van facilitaire zaken.
Altijd als wij een feestje/receptie of ontvangst hebben, zijn zij aan het werk.
En hoe!
Nu een keertje omgekeerd.
De "bazen" Dienstverlening achter de bar.
Om niet helemaal af te gaan, hebben we toch maar even geoefend.
De bekendheid van onze actie is ons al vooruitgesneld, dus het is vast druk in de kroeg vanavond.   Geen reacties | ¶

» Bijna Pasen Het is nog geen Pasen, maar ik heb mijn eerste ei gelegd.   een reactie | ¶

» Onderhandelingen Vanochtend was ik als enige 's ochtends op de bestuursgang.
Het DB begon later want de heren collega's hadden 's avonds tot laat onderhandeld (aan tafel en/of in de kroeg na afloop).
Het geeft wel rust, dat niet onderhandelen.
Om het niet al te saai te maken, zit ik nog wel in de klankbordgroep voor de onderhandelingen in de Centrale Stad, maar daar gaat het weer om andere handige tijden: de onderhandelingen beginnen on 20 uur, dus zit de klankbordgroep daarvoor (snel eten in het gezin stoppen, het zelf op de fiets verteren).
Op het stadhuis was het gisteravond een drukte van belang: zowel binnen als buiten stonden camera's de verschillende zaaltjes en langswandelende politici en potentieel bestuurders te volgen.
Als je de kranten mag geloven zijn de onderhandelingen gedoemd te mislukken: ik als naieveling blijf de sfeer maar positief en constructief vinden.   Geen reacties | ¶

» CV Heel voorzichtig oriënteer ik mij op de nabije toekomst.
Dus op zoek naar mijn laatste CV, waar was ik gebleven:
Die dateert uit 1991, toen ik naar mijn laatste baan voor mijn portefeuillehouderschap solliciteerde.

Wat een prachtig periode heb ik daar nog in te vullen.   Geen reacties | ¶

» Digitaal ruimen Tussen de bedrijven door ruim en verplaats ik mijn digitale verhuisdozen.
Van de week op het werk met een externe harde schijf; dat is meer verplaatsen dan opruimen, maar het schiet wel op.
Nu thuis: alles op de externe schijf en een compleet verse installatie van Windows staat klaar, de rest van de dag staat dus in het teken van herinstallatie van sturingsprogramma's: eventjes offline.   Geen reacties | ¶

» Afscheid van samen Alweer afscheid: vanavond zat de agendacommissie onderwijs en welzijn van Amsterdam, samen met haar ondersteuners en een aantal bestuurlijke cultuurdragers uit de vorige periode (die we dus ook vast wisten te houden) bij elkaar.
Als een soort Mater familias van het collectief mocht ik speechen, te laat nu om dat inhoudelijk weer te geven, maar dat we wat met elkaar hadden, dat we de samenwerking in de soicale portefeuille door onze samenwerkende organisatie een stevige stap vooruitgebracht hebben, dat we daar best een beetje trots op mogen zijn en dat we dat graag naar de volgende periode over willen dragen en geven, kan ik nu nog net zonder typefouten kwijt voordat ik mijn bed in duik   Geen reacties | ¶

» Druk met veel De dag begon langdurig met het bijkomen van het afscheidsetentje van gisteren.
Omdat er vanaf negen uur al afspraken in mijn agenda stonden, gebeurde dat ook gewoon tijdens de overleggen, waarbij het eerste vanochtend al met afscheidgebak begon en men zich in het tweede overleg beklaagde dat niet ook zij taart op tafel hadden. Tja.
's Middags speelde ik her en der een ondersteunende rol bij diverse onderhandelingstafels, dat blijft een leuke afkickactiviteit.
's Avonds eindelijk even tijd om de spelfouten in mijn vele te laat geschreven stukjes te verwijderen en wat foto's toe te voegen.
Het blijft riskant: te laat, soms met al wat alcohol achter de kiezen. De typevaardigheid neemt af, het bloemrijk en enthousiast taalgebruik nemen toe.
Bij een laat stukje kijk ik dus ook altijd 's ochtends nog even na of ik er nog steeds wel achter sta.
Soms moet ik dan wel even lachen om wat ik er 's avonds van gemaakt heb, maar laat ik het toch staan omdat het de sfeer van dat moment goed weergaf.   Geen reacties | ¶

» Het eerste echte afscheid

Zoonlief zag bij thuiskomst zijn moeder speechen door het raam van het restaurant van onze onderbuurman.
Hij kon het niet laten dat even op de foto te zetten. Een vaag sfeerbeeld

Dinsdagavond had ik een afscheidsetentje met de directies van onze scholen en een aantal mensen van onze afdeling onderwijs.
Daar waar het "echte" afscheid nog moet komen, was dit wel heel bijzonder.
Acht jaar lang, gingen wij voor elkaar: probeerde ik hun en zij mij te overtuigen van het feit dat we hetzelfde belang dienden en kwamen we daar meestal collectief uit.
Ik ga, zij blijven, maar na vanavond wet ik het weer nog eens extra zeker: wij zijn, en ook straks zij zijn een club die staat: wij gaan voor hetzelfde en ookal vertrek ik, zij zetten de lijn straks door:
Een geruststellende gedachte, terwijl ik tegelijkertijd in de vraag wie straks de portefeuille onderwijs gaat overnemen ook iets heb van "welke vreemde minnares gaat er straks met mijn lief van door".
Ik laat geloof ik al mijn andere portefeuilleonderdelen gemakkelijker in vertrouwde handen over dan mijn cluppie onderwijs, maar als ik kijk hoe zij het met elkaar rooien, roep ik tegelijkertijd tegen mijn opvolger "kom maar op".

Ons eigen afscheidsfeestje was helemaal goed, we spraken mooie en gemeende woorden naar elkaar, ik kreeg mooie, gemeende speeches, complimenten en kadootjes, t'is dat ik me heilig voor hand genomen om niet te ge- emotioneerd te raken, maar anders........
We zijn nog niet klaar met elkaar maar dit was een mooi samen onderwijs moment wat straks in het grote afscheid niet meer over gedaan hoeft te worden.   Geen reacties | ¶

» Complimenten Ik ben gek op complimenten, maar nu mijn website al dagen onder vuur ligt van een complimentenspammer, kan ik ze even niet meer zien nadat ik er toch al zo'n tweehonderd handmatig heb verwijderd.
Echt oprecht zijn ze niet, ze verwijzen naar medicijnen die ongetwijfeld iets met potentie te maken hebben en naar lelijke goksites.   twee reacties | ¶

» Beetje moe Geef mij een week "wethouden", laat mij meedenken bij onderhandelingen, het huis schoonmaken: energie voor alles, maar na één dagje Huishoudbeurs ben ik totaal gevloerd.
Het is alleen wel ons ultieme moeder-dochteruitje, dochterlief vindt het fantastisch en ik geniet dus maar van harte mee.
Ben blij dat ik morgen weer "gewoon" mag werken.   Geen reacties | ¶

» Het feest der Democratie

Het feest der democratie hield mij bezig tot kwart voor twee s'nachts, toen pas lukte het mij om de kroeg na afloop van de raad te verlaten.
Ik houd dat niet veel langer vol, maar dat hoeft ook niet.
Geheel conform gewoonte probeer ik op de fiets terug naar huis nog de contouren voor een stukje op mijn log te dichten.
Hoe later het uur, hoe minder succesrijk, maar toch.

Ik had een blije dag vandaag.
Vanmiddag maakte ik tijd om bij de installatieraad van de Centrale Stad te zijn, net als vier jaar geleden.
De ultieme start van een nieuwe bestuursperiode voor Amsterdam.
Al kom ik uit een stadsdeel en zijn we daar ook volop met van alles bezig, ik vind het mooi om de nieuwe gemeenteraad zijn plek te zien nemen.
45 mensen die na hun installatie samen er voor Amsterdam weer iets moois van willen gaan maken.
Ook al ben ik daar niet direct bij betrokken en stop ik, de energie die daar van uit gaat inclusief de publieke bespiegelingen over de verkiezingsuitslag en hoe daar mee om te gaan, ik kan daar oprecht van genieten.

Na de raad en het bespreken van wat onderhandelingsbeslommeringen, snel door naar het feestje voor Stefan die vandaag mocht vieren zonder het zelf te weten (suprise!) dat hij zich al twintig jaar inzet voor goed taalonderwijs en daar door heel veel mensen enorm om gewaardeerd wordt: de zon scheen even voor hem en op hem.

Direct daarna door naar het afscheid van collega Hans Luiten uit Bos en Lommer, waar ik eerlijk tegen een partijgenoot bekende: het is dat ik al een partij heb en weet waarop ik wil stemmen, anders stemde ik nu accuut voor Hans: zijn bewogenheid, de opgave waar hij voor stond, de betrokkenheid: wat heeft hij het goed gedaan en wat deed hij het goed tijdens zijn afscheid.

Als klapstuk van de dag mocht ik de eerste vergadering van de nieuwe raad voorzitten.
Ze hadden me na de eerste formaliteiten meteen mogen afzetten en een nieuwe (tijdelijke) raadsvoorzitter mogen benoemen, maar deden dat niet.

Na vier jaar niet de raad mogen voorzitten vanwege het dualisme, mocht ik vanavond wel.
Ik genoot van mijn plek en de mogelijkheid om eindelijk een actieve rol te mogen spelen tijdens de raadsvergadering.
En dat in de volle wetenschap dat ik bezig was een club te installeren die het straks zonder mij verder heel goed gaat doen.

Ik zal niet ontkennen dat mijn vrolijkheid ook bepaald werd door het feit dat de PvdA in de centrale stad sneller dan ik van ze gewend ben en ook eenduidiger dan ik eerder heb gezien de keuze maakte om samen met GroenLinks in eeerste instantie de coaltievorming voor Amsterdam te bespreken.

Maar mijn finest hour vandag zat hem toch echt in het mogen voorzitten van de raad waarin de raadsleden voor de komende vier jaar hun plek innamen.   een reactie | ¶

» laatste raad en lintjes Vanavond hadden we de laatste raadsvergadering van de huidige raad, al bijna de "vorige" periode.
Raar om dat nu al zo te benoemen want dat was wel de club met wie je het deed, terwijl de nieuwe groep al klaar staat maar formeel pas bestaat als ze geinstalleerd zijn.

Een raar moment.
Voor onze raad betekent dit dat er vanavond ca. 13 van de 17 raadsleden afscheid nam die echt niet meer terugkomen. Dat is nogal wat.

in eerste instantie is het morgen maar 4 uit de vorige periode en 13 nieuw.


Er zijn in onze sameleving instellingen denkbaar waarin de verandering minder rigoreus plaatsvindt als hier in de raad op dit moment.

Ook ik ben onderweg naar buiten, maar ben er nog volop: dubbel want ik neem niet tegelijkertijd met de vertrekkende club raadsleden afscheid. Sterker nog, ik installeer morgen als tijdelijk raadsvoorzitter de hele nieuwe club met wie ik niet echt meer ga werken.
Ik mag morgen voor het eerst in vier jaar weer eens een raad voorzitten. Lijkt me erg leuk.

Vanavond was voor mij afgezien van het afscheid van een club mensen met wie ik in de afgelopen vier jaar (en vaak nog langer) veelvuldig heb samengewerkt speciaal dat ik in naam van de koningin lintjes uit mocht delen voor de raadsleden die twaalf jaar onafbebroken in functie waren geweest.

2 raadsleden viel in eerste instantie de eer te beurt, ik deed mijn best om daar een mooie gebeurtenis van te maken want een lintje van de koningin krijg je niet iedere dag.
De timing - als entre act van het ingehuurde beleidstheater dat de raad een mooi afscheid ging bezorgen - was ideaal want niemand kon mij kwalijk nemen dat ik in de lijn van het theater mijn eigen pauzenummer vorm gaf.

Wat ik zelf met lintjes en het koningshuis heb is vast, maar dan morgen voeding voor een volgende stukje, maar ik vond het een eer om de onderscheidingen op mijn manier uit te delen en ik was blij dat ze bij beide ontvangers, elk op hun eigen manier goed in aarde vielen.

Na alle plichtplegingen eindigde ook onze laatste raad weer in grote eensgezindheid in de kroeg aan de overkant, waardoor ik ook nu weer pas laat thuis ben.

Morgen de installatie van de nieuwe raad, de show must go on.

Spannend, we konden van te voren absoluut niet voorspellen of Henk Sandee het lintje wel of niet zou accepteren.
Zijn gezichtsuitdrukking geeft daar hier ook nog niets van weg....

Maar ja hoor, iedereen haalde opgelucht adem, ik niet in de laatste plaats

Gelukkig was bij Nils van Turnhout volstrekt duidelijk dat hij het lintje ging accepteren, trots

  een reactie | ¶

» College over Graves en Spiral Dynamics Dinsdagochtend weer college.
Zoals al eerder geniet ik volop van de nieuwe omgeving en de nieuwe prikkels
Even niet bezig met antwoord op de vraag "weet je al wat je gaat doen straks?", maar bezig met wat ik altijd leuk vind: zoeken, betekenis vinden, half opgeworpen vragen stellen of weer verwerpen.
Deze keer het tweede deel van het college van Bas Parson over het Graves Waardenmodel of ook Spiral Dynamics.
Tijdens het eerste college kregen we de theorie uitgelegd, tijdens het tweede de uitslag van de door ons ingevulde waardentest op basis van dit model, inclusief de interpretatie daarvan.

Heel kort door de bocht:
Gezond menselijk gedrag varieert, niet iedereen reageert hetzelfde, er is dus niet een vorm van gezond volwassen gedrag, dat wordt verklaard door de context waarin je je bevindt.
Er zijn meerdere contexten, tot nu toe acht, te onderscheiden zowel op individueel, organisatie als "landsniveau". Al naar gelang de dominante staat van de context, reageren mensen voorspelbaar.
Een uitbouw op de behoeftepiramide van Maslow die met observaties over de dominante waardenpartonen van omgeving en individu een boel gedrag kan verklaren en voorspellen.
Een nuttig instrument als je wilt veranderen en daarvoor wilt weten hoe je mensen tot verandering krijgt en welke mensen je in een bepaalde context nodig hebt om een bestaande situatie te kunnen veranderen.


Als antwoord op het vorige stukje met mijn uitslag, leidt dat tot:

Ik scoor het hoogst op de wens naar kennis, ben nieuwschierig (geel), wil ook best een klein beetje ondernemend zijn (oranje)
Scoor in totaal meer op collectieve waarden (paars, groen, blauw, turquoise) dan op de individuele (rood, orange, geel), doe het voor een groep (groen) of voor een betere wereld op holistisch niveau (turqoise), heb een hekel aan regeltjes en hierarchie (blauw) maar nog veel meer aan krachtsvertoon en powerplay (rood)
Felix Rottenberg zei het vorige week al in het Parool: je hebt twee soorten politici: Machiavellisten en samenwerkers. Hoopvol voor alle mensen met idealen en wensen die niet van powerplay houden
Gezien mijn verwerping van rood, mag het duidelijk zijn tot welke soort ik behoor.   Geen reacties | ¶

» This makes me tick

Het is niet absoluut, verklaart dus veel , maar niet alles.

Waar gaat het over?
Dit is geen Sodoku voor gevorderden, maar wat dan wel.....

Kijkersvraag?

Of uitleg in het volgende stukje?   Geen reacties | ¶

» Eindverantwoording via de weblog En hier een mooie eindverantwoording van een loggende politicus:
Douwe van Domselaar, GroenLinks raadslid in Zeeburg stopt en legt een eindverantwoording af op zijn weblog.

  Geen reacties | ¶

» Panta Rhei, water als vloeibaar eikpunt

Alles stroomt en verandert.
In de afgelopen week stroomde en veranderde er veel:
verkiezingen, de spanning op elke uitslagenavond, de resultaten.
De drank stroomde in het begin van mijn week ook rijkelijk vooral tijdens de uitslagenavond. De kater de volgende dag had weinig met de uitslag van doen.
Ondertussen is iedereen druk aan het werk met het verwerken en verzilveren van de verkiezingsuitslagen.
Vanuit het stadsdeel leef ik mee langs de zijlijn.
Met GroenLinks stedelijk denk ik actief mee.

Ondertussen zwem ik door, letterlijk.
Hoewel ik elke week zo'n vijf a zes keer zwem, haalde ik deze week eindelijk weer eens zeven dagen:

Rust bij het van de ene naar de andere kant zwemmen, geen multitasking maar een geconcentreerde focus, hoofd leeg en water vloeibaar, de slow motion van de borst crawl.
Een vloeibaar ankerpunt in deze roerige tijden.   Geen reacties | ¶

» Terra Incognita Vrijdagmiddag sprak ik het openingswoord bij Terra Incognita, een kunstmanifestatie van een maand op diverse plekken op het WG terrein.
Het WG terrein is vergeven van kunst en kunstenaars, maar op een gewone doordeweekse dag zou je dat niet zomaar zeggen.
De meeste kunst en kunstenaars zitten goed verstopt binnen in de ateliers.
Nu een maand lang open huis, open terrein, lezingen, wandelingen, open ateliers, experimenten, theater, engelse gastkunstnaars en tijdelijke kunstenaarswoninkjes met tijdelijke kunstenaars aan het werk.

De vernisage was drukbezocht en had opgeluisterd door de muziek van de bassist van de Albert Cuypmarkt en de vele bekende gezichten ook wel iets weg van een buurtfeestje.
Ik sprak de hoop uit dat de volgende manifestatie een keer aan begin of eind van de zomer plaatsvindt zodat ook de openbare ruimte van het WG terrein en het prettig verblijf daarop vanwege het weer meer tot recht zouden komen.

Zie het programma, de diverse onderdelen zijn echt een bezoekje aan de manifestatie en het terrein waard.

Uit het persbericht:

Midden in het Amsterdamse Stadsdeel Oud West ligt het voormalig Wilhelmina Gasthuisterrein, beter bekend als het WG terrein. Dit besloten gebied vormt een eiland waarop zich een vrij geïsoleerde ‘culturele enclave' bevindt, bepaald door een hoge dichtheid aan kunstenaarsateliers en een aantal instellingen waaronder WG-expozaal en Gasthuistheater.De manifestatie Terra Incognita (onbekend terrein) beoogt door dialoog en experiment het bijzondere karakter van dit terrein en de potentie ervan zichtbaar te maken.

Toen het ziekenhuis in 1986 vertrok naar Amsterdam Zuidoost werden de eerste ateliers door pioniers in gebruik genomen. Inmiddels gelegaliseerd en tot broedplaats bestempeld, opereren de kunstenaars als een oncollectief, multidisciplinair kunstenaarsinitiatief, waarbij een veelheid aan disciplines vertegenwoordigd is. Op het terrein zijn ateliers te vinden voor schilder- en beeldhouwkunst, toegepaste kunst, industriële en grafische vormgeving, fotografie en audiovisuele kunst. Ook zijn er documentaire- en theatermakers, architecten en schrijvers gevestigd.

Door een maand lang een programma te bieden wil de manifestatie het culturele leven op het terrein intensiveren en onder de aandacht brengen. Terra Incognita werkt hierbij als een flexibele metafoor en biedt ruimte aan interpretatie vanuit diverse gezichtspunten.
Zowel interactie tussen kunstenaars, samenwerking met de buurt en internationale uitwisseling staan op de agenda. De formule ‘open ateliers' wordt hiermee nieuw leven ingeblazen.
Het belang van het WG-terrein als culturele broedplaats in de stad wordt onderstreept en het ‘onbekende terrein' wordt letterlijk toegankelijk gemaakt voor een heterogeen publiek.

Het Terra Incognita programma bevat o.a.:
* Tentoonstelling WG-Expozaal 9 maart t/m 9 april 2006
* Open Atelier weekenden 11 en 12 maart en 8 en 9 april 2006
* Uitwisseling met engels kunstenaarsinitiatief AP2,Londen
* Lezingen door kunstenaars over hun werk
* Workshops o.a. “Bijzonder Licht” door Joost van Santen
* Rondleidingen over het terrein vanuit historisch en kunstzinnig perspectief
* Scholenproject en kinderatelier
* Voorstellingen Gasthuistheater rond thema 'Self-fulfilling prophecy'
* Website en Publicatie

Terra Incognita vindt plaats op diverse locaties op het WG terrein in Amsterdam Oud West.
Opening: 10 maart , 17 uur   Geen reacties | ¶

» Even wat anders

Na twee dagen over verkiezingsuitslagen praten, skipte ik de derde avond politiek café van GroenLinks "uitslagen analyseren".

Tussen alle uitslagen door even wat praktische details.
Ik had thuis geen bureau meer en een tijdelijk zeer geimproviseerde werkplaats: gipsplaats op processor verhoogd met een koffertje, alles behalve ideaal.
Binnenkort geen kantoor meer, dus dan moet de thuiswerkplek toch echt beter.

Een avondje stoeien met de gebruiksaanwijzing van het nieuwe bureau en met mijn gebrek aan ruimtelijk inzicht.
Die zwakke plek hoef ik straks bij een assesment of loopbaanadvies niet meer te testen: dat is toch echt niet mijn ding.

Doorzettingsvermogen en de wens om weer een beetje prettig achter de computer te kunnen zitten compenseerde het gebrek en ik kreeg het voor elkaar.

Eeerlijk is eerlijk, ik was liever naar het politiek café gegaan, maar dan had ik nog steeds geen bureau.   Geen reacties | ¶

» The Day after Het moet toch echt toeval geweest zijn dat het de hele dag goot.

Vanochtend, ik mocht gelukkig uitslapen, toch nog een keer op het netvlies krijgen wat er tijdens de verkiezingen in Amsterdam en de rest van het land gebeurde.
De monsterzege van de PvdA, de echo van het "en nu eindelijk linksom" gekoppeld aan de gedachte dat zoveel en zo overal PvdA wel om bescheidenheid en verstand vraagt.

Vandaag alsnog de gehoopte zetel winst voor GL in de gemeenteraad, jammer genoeg ten koste van Amsterdam Anders/De Groenen. Ik had het hem graag gegund en was gisteravond ook blij toen ze er bij de tweede prognose wel in kwamen, maar ik kan niet ontkennen dat ik de zetel winst voor GL wel mooi vind.

De gebeurtenissen van gisteravond nog eens rustig terughalen tijdens mijn favoriete bewustzijnsvernouwende activiteit, zwemmen.

Vanavond naar een bijeenkomst geweest om met partijgenoten de betekenis en de toekomst te verkennen.

Dat geeft een boel nieuwe energie, binnen het stadsdeel onvermijdelijk afbouwen, maar tegelijkertijd voor de stad meedenken over hoe nu verder....   Geen reacties | ¶

» Update

GL lijsttrekker Yvonne Lammers en campagneleider Karim Maarek aan de tand gevoeld door Yvette Forster

Voorlopige uitslag Oud-West:

PvdA was 4 wordt 5
GroenLinks was 4, blijft 4 maar met meer dan
VVD was 4 blijft 4
SP van 0 want deed niet mee naar 3
D66 van 2 naar 1
De Groenen van 2 naar 0
Leefbbaar Oud-west van 1 naar 0

Winst op Links en verder zien we morgen weer

  een reactie | ¶

» Uitslagenavond Nu op weg naar het laatste stukje van 7 maart.

Ik naar de uitstlagenavond van het stadsdeel waar ik zo het welkomswoord houd, daarna is het echt aan de nieuwe politici.

Echtgenoot naar de Stopera, samen met een vriend. Ga ik toch ook nog een keer doen als ik geen stadsdeelbindingen meer heb.

Beiden leven we mee met Margreet die hopelijk vanavond in Westerpark de politiek in gaat.

Na de stadsdeelavond door naar de uitslagenavond van GroenLinks.   drie reacties | ¶

» Maar de zon schijnt, opkomstweer Mijn draai wil mij nog niet draaien vandaag.

Ik stort een zak paaseitjes leeg op mijn bureau, de chemische formule voor geluk.

Ik werk mijn hangmappenarchief leeg, paperclips voor het leven:

brieven uit de tijd dat DMO nog DWA heette, het handschrift van mijn oude secretaresse

Van Achterstandsbeleid tot Zwemonderwijs

ABPO, DLO, DWI, SPWSNS, BOS, SAS, BOI, SIV, ISV, VVE, LRV, RMC, POWO, LOJP, GOA, WBK.......

En ik ben nog niet eens halverwege......

  Geen reacties | ¶

» De wereld draait door, maar sommige dingen gaan niet vanzelf Er zijn echt ook nog mensen die met iets anders bezig zijn dan de verkiezingen, collegiaal gedrag.
Laat je collega niet met de rotzooi zitten, vandaag op onze intranetsite.

  een reactie | ¶

» Uitslagen kijken Oud-West uitslagenavond: vanaf 21 uur in het kantoor van de Sociale Dienst (stadsdeelkantoor, ingang op de hoek van de kade)

Voor iedereen die morgen niet al door een partij of stadsdeel is uitgenodigd:

  Geen reacties | ¶

» 6 maart En net toen ik dacht dat ik geen campagne meer kon zien, een SMSje van het stadsdeel of ik alsjeblieft niet wilde vergeten te gaan stemmen morgen en een mailtje van Hyves waar veel politici de weg naar de jonge kiezers gevonden lijken te hebben.

SMS van het stadsdeel: een nieuw middel in de opkomstbevordering. Ik vind het erg leuk dat we daar op ingezet hebben. Welliswaar zou ik het niet vergeten zijn en heb ik niet om het SMSje gevraagd, maar ik vind het mooi dat wij het voorbeeld smsje krijgen en de griffie ons van te voren waarschuwt dat ze onze 06 nummers uit hun bestand hebben gebruikt.

Straks nog het AT5 lijsttrekkersdebat en dan wordt het vanzelf morgen:
Ik hoop dat de AT5 poll klopt en Amsterdam morgen een Links antwoord geeft op de harde rechtse winter in het land en de akelig harde VVD campagne niet beloond wordt.

Ik bereid mij voor op:

stemmen
DB vergadering want ook dat gaat bescheiden door
Het openingswoord op de uitslagenavond

en een nieuw Oud-West politiek landschap.

Wat het gaat worden?

Bij ons doet de SP voor het eerst mee deze keer, ze staan stedelijk goed, dat gaat in Oud-West stemmen kosten voor de gevestigde partijen. Wie wat waar het meest, blijft nog even gissen. In ieder geval wordt dit niet gemakkelijk voor GroenLinks.
Havanna aan de Kostverlorenkade omdat Links in zijn totaliteit wint?
Een andere stemuitslag vanwege nieuwe bewoners?

Morgen om ongeveer tien uur s'avonds weten we het als de techniek ons niet in de steek laat.
Eerst hopen op goed weer om de opkomst te bevorderen en dromen van een warme lente voor Amsterdam en Oud-West.   Geen reacties | ¶

» Collega onder spervuur En ook zo wordt politiek leuker en menselijker, ook al stemmen die elfjarigen niet.   Geen reacties | ¶

» Verkiezingsmarkt Oud-West

lijsttrekkersdebat

Zaterdag 4 maart verkiezingsmarkt in Oud-West.
Op de kop van de Ten Kate Markt een verkiezingstent.
Van 11 tot 18 uur speeddaten met politici, uitleg over de stemcomputer, de stemwijzer, standjes van politici, de politieke droommuur, vragen aan de publieksservice en twee lijsttrekkersdebatten onder leiding van Yvette Forster.
Daarbovenop veel cultuur: dichter Ernest Kramer, DJ Alex van Oostrum, Mirco, Mumtaz, Theatergroep Aagje, het wereldkoor Zang Ri La en de Rootsclub.

Georganiseerd door het stadsdeel stonden alle partijen hier eendrachtig klaar om hun boodschap aan de kiezer duidelijk te kunnen maken.

Een groot succes, de tent zat bijna de hele dag goed vol en er ging veel over tafel.
De debatten werden op de voet gevolgd door het publiek dat soms met boegeroep, soms met applaus liet merken wat zij er van vonden.

Als scheidend stadsdeelvoorzitter en daarmee belangeloos was ik de hele dag in touw als opperspreekstalmeester(es) om burgers en politici met elkaar in contact te brengen.

Dit mooie evenement, gedreven voorbereid door Hessel, Sjoukje en Nick is wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Veel publiek   Geen reacties | ¶

» Te water Het moest een keer gebeuren:

Als moeder van drie kinderen, twee zonen, was het een kwestie van afwachten:

Vanmiddag ging de bel:

"Hier is uw zoon, hij was in het water gevallen"

Wetmatigheid of niet, ik schrok me te pletter, ondanks het feit dat hij druk babbelend overduidelijk springlevend was.

Fietsend in het Vondelpark wilde hij toch even het ijs testen met een stok, hij gleed uit en lag in het water.
Hij heeft bijna zijn zwemdiploma, kwam zelf op de kant en was niet erg onder de indruk, zelfs niet van de kou.


Op de kant onstond de consternatie en betrokkenheid: verwarmd door een sjaal en trui van omstanders werd hij samen met zijn fiets thuisgebracht door 4 volwassenen en wel 7 honden.

Tim meteen naar boven en in het bad, ik bij de deur luisterend naar het verhaal en verantwoordelijk voor de logistiek: geleende trui en sjaal terug, ondertussen proberend het verhaal boven tafel te krijgen terwijl de aanstichter al in een warm bad zat.

Trui en sjaal in plastic zak terug, ieder wilde zijns weegs, ik nog onder de indruk.

De mensen die Tim hielpen, ken ik niet en waren snel verdwenen. Ik riep wel vaak heel erg bedankt, maar wilde alleen nog maar naar dat mannetje in het bad:

Nogmaals erg bedankt voor de mensen die hem zo hulpvaardig en warm weer thuis brachten!   Geen reacties | ¶

» In de wacht Vanmiddag zat ik ergens te wachten op een afspraak die niet door ging.

Ik kwam vanuit een met afspraken gevulde ochtend met haastige spoedjes tussendoor.
Ik zou later naar het cultuurdebat van GroenLinks gaan.

Maar even zat ik daar, te wachten op wat niet komen ging want ik had me in mijn agenda vergist.

Wachtend op de stoel in de gang was ik getuige van waarschijnlijk een zangles.
Ik hoorde mooi pianospel en een klassiek geschoolde vrouwenstem die hoger reikte dan ik me voor kon stellen.
Zo af en toe stopte de piano om het spel een paar maten terug weer op te nemen en de vrouw de gelegenheid te geven nog mooier te zingen.

Ik was een stiekume toeschouwer, maar in het vacuum tussen doen en nog meer doen, voelde ik mij even op de eerste rij.

Zo te kunnen zingen......

Ik bleef zitten en vergat bijna dat ik onderweg was, maar ja toch alweer niet helemaal.   Geen reacties | ¶

» FAQ bij vertrek als bestuurder Het moest er toch maar eens van komen.

Ik heb geen verklaring afgegeven bij mijn besluit om de volgende periode niet terug te komen als bestuurder.
Natuurlijk al wel lang geleden bij de kandidatencommissie, natuurlijk ook bij mijn "collega"DB ers, op de ledenvergadering van GroenLinks en verder aan iedereen die het vraagt (en dat zijn er veel, zo'n veertig per dag, waarmee ik tegenwoordig elke dag bezig ben met mijn afscheid terwijl ikzelf de illusie had gewoon nog aan het werk te zijn).

Uit de vragen die mensen stellen en uit reacties op mijn weblog blijkt dat vertrek vele vragen en onduidelijkheden oproept en dus, antwoord op de meest voorkomende vragen:

FAQ 1: Waarom ga je weg?
Ik heb besloten te stoppen omdat ik nu al drie periodes actief ben ik de Oud-West politiek: Eerst als raadslid en fractievoorzitter, toen als portefeuillehouder en daarna als Stadsdeelvoorzitter.
Welliswaar drie keer anders en steeds weer boeiender, maar drie keer drie is toch 12 jaar in dit geval.
Ik vind dat er binnen de politiek regelmatig ruimte voor vernieuwing moet zijn, nieuwe mensen met een ander insteek en een heel nieuw enthousiasme om wensen voor elkaar te krijgen.
Per definitie een tijdelijke baan waarin je de neiging tot pluche kleven en gewend raken aan macht moet voorkomen, danwel voor zijn en waarin nieuwe mensen altijd een kans moeten hebben.

FAQ 2: Vond je het iet leuk meer dan, wil je graag iets anders gaan doen?
Integendeel. Ik vind dit de mooiste baan die ik ooit gehad heb en zou juist voor alle mensen die ik ben tegengekomen en waarmee ik gewerkt heb eigenlijk het liefst nog heel lang doorgaan.
Juist op het Onderwijs en Welzijnsvlak heb ik echt genoten van de mogelijkheid om samen met veel mensen mooie dingen voor elkaar te krijgen in een tijdsgewricht waarin het in Den Haag harder wordt en knokken voor wat kwetsbaar is, minder op de meerderheidagenda staat.

FAQ 3: Werd het je soms te zwaar?
Ook al heb ik een gezin drie kinderen, dacht ik best wel eens dat ik graag wat vaker thuis zou willen zijn, vond ik sommige interne dingen wat minder uitdagend: nee het werd me niet te zwaar en ben nog steeds enthousiast.

FAQ 4: Wil je hogerop de politiek in?
Nee, ik sta wel als lijstduwer op de lijst voor GroenLinks in Oud-West en op een aanbevelingsplaats GroenLinks Stedelijk, maar dat is vanwege de naamsbekendheid die je als stadsdeelvoorzitter hebt bij de kiezer.

FAQ 5: Je wilt het zeker rustiger aan gaan doen want het zijn toch zeker tropenjaren?
Het rustig aan doen zit niet helemaal in mijn aard, ik wil ook graag snel weer wat nuttigs en uitdagends gaan doen en tropenjaren, ach: veel weg, veel doen, maar het leverde ook heel veel energie op.

FAQ 6: Weet je al wat je straks gaat doen, heb je al wat anders?
Nee.
En dat is rustgevend, spannend, leuk, uitdagend en eng tegelijk.
Ik heb met mezelf afgesproken dat ik daar pas echt concreet de dag na mijn afscheid mee aan de slag ga. Ik weet redelijk wat ik kan en wat ik leuk vind, maar zou het zonde vinden als mijn energie tijdens mijn laatste tijd in functie naar het nieuwe uit zou gaan, want dan ben ik in mijn hoofd al weg.
Wel denk ik daar in mijn achterhoofd vast over na, praat daar soms met mensen over en zal wat ik ga doen ongetwijfeld iets te maken hebben met iets op het vlak van waar ik me altijd voor ingezet heb.

FAQ 7: Is die campagnetijd voor jou nu niet heel raar?
Ja, je ziet het gebeuren, maar doet niet echt meer mee.
Anderen van jouw partij gaan de barricades op, je hoeft niet te reageren maar bent natuurlijk betrokken bij wat er speelt.
Soms is het wel heftig tot tien tellen als andere lijsttrekkers dingen over jou portefeuille gaan roepen en soms dingen zeggen die niet kloppen.

FAQ 8: Zie je er tegen op om weg te gaan?
Ja.
Ik voel me enorm verbonden met de mensen voor en met wie ik het deed en zie er tegenop om dat kwijt te raken.
Maar ik heb voor mezelf in huis een flink aantal klusjes bedacht: minstens 9 deuren en houten panelen in mijn huis moeten geschilderd worden en daar ga ik straks op afkicken.
Tegelijkertijd nu ik dit "verstandsbesluit" eenmaal genomen heb en het moment waarop het einde dichterbij komt, kriebelt er toch ook wel een beetje de uitdaging van de gedachte dat ik straks weer iets heel anders kan gaan doen.   Geen reacties | ¶

» Weer om uit te glijden En alweer nog maar even veel gedaan, afgemaakt.

Na afloop van een presentatie in Bos en Lommer, bleek woensdag de wereld opeens erg wit buiten en het fietspad vol met sneeuw.
"Het is weer om uit te glijden" zei ergens een collega vandaag eerder al.
Een dubbelzinnige uitspraak voor een lijsttrekker in deze tijd leek mij.
Ik was vastbesloten niet uit te glijden, wil mijn bestuurlijke eindstreep graag zonder schrammen op mijn aangezicht halen en ook nog eens veilig thuis komen, dus meed ik het fietspad maar en ging ik volop verlicht op de rijbaan om eenmaal veilig thuis op het journaal te zien dat de collega een vooruitziende blik had gehad: vastzitten, glijpartijen en ongelukken.

Op school was dat vonochtend heel anders: alle kinderen opgetogen en natuurlijk naar buiten de sneeuw in, maar eers binnen in de klas regels afspreken: niet in het gezicht gooien.   Geen reacties | ¶

» Alles werkt, maar wel heel intensief Ben mijn weblog niet vergeten, ben niet aan het uitrusten van een te actieve ski vakantie, het is ook niet dat ik niets te melden heb: veel te veel eigenlijk:

In mijn hoofd spookt:

Het nieuwe boek van mijn favoriete zanger in relatie tot de 90e jarig verjaardag van onze Jazz maestro en Oud-West bewoner Martin Sterman en ook nog eens met de huispianist Johny van de skivakantie vorige week(elke week maar weer op donderdag in de hotelbar misschien bijna steeds het zelfde repertoire, waar haalt hij zijn motivatie vandaan).

Wat gebeurt er in mijn hoofd als ik meer dan zes weken voor definitieve vertrekdatum (mijn afscheid is vastgesteld op 20 april) al een afscheidsbos bloemen krijg omdat dit onze laatste definiteve pre demissionaire staf was?

Is mijn mentale afscheid nu al begonnen, als ja, hoe kan het dan dat ik nu ook nog volop bezig ben met de operatie" geef alle scholen glasvezel", wordt ik vandaag de hele dag steeds maar gebeld over belangrijke beslissingen, heb ik hard gewerkt om bestuurlijke besluitvorming over een heikel onderwerp nu nog voor elkaar te krijgen?

Net terug van vakantie heb ik al weer druk aan het werk veel dat me behoorlijk bezig houdt, maar te weinig rust om er over te schrijven.

Tot "overmaat van ramp" liep ik vandaag met heel veel plezier ook nog college (alweer tijdens reguliere DB tijd) waarover ik in gedachten nog behoorlijk nasudder en besloot ik vanavond liever mijn man uit eten te willen nodigen die de rest van de week op curssus is, dan mijn reflecties een plek te gunnen.

Een luxeprobleem, wellicht kenmerkend voor de komende veranderingen in mijn leven.
Alles krijgt op zeker zijn plek, bloggend en/of daarbuiten.   Geen reacties | ¶

» Cultuureducatie Woensdagmiddag was ik aanwezig bij de "uitverkochte" bijeenkomst over Cultuureducatie in Amsterdam.
De middag werd geopend door wethouder Hannah Belliot, voor wie het een van haart laatste publieke optredens was.
Zoals zij wel vaker doet, schoof ze de zorgvuldig voor haar uitgeschreven speech volledig terzijde en ging ze zelf los.
Deze keer was dat heel feestelijk want Hannah's geloof in aandeelhouderschap en de waarde van cultuur voor het trots kunnen zijn op jezelf, je stad en je cultuureel erfgoed is zo groot dat het echt mooi is om haar verhaal daarover te horen.
Onderbroken door een optreden van kinderen die de woorden cultuureductatie zichtbaar in praktijk brachten en haar netjes bedankten voor haar nieuwe regeling en de "Belliotbudgetten", leverde dat een warme opening op.
Cultuureducatie op school wordt makkelijk was de boodschap: u krijgt geld, meer dan u had, u mag zelf weten hoe u het uitgeeft en het moet op"" was de aantrekkelijke boodschap.
Mocca, de Voucherbank en het AFK staan samen klaar om het onderwijs daarin bij te staan.
Het enthousiasme was groot, maar het paneldebat leverde een door alllen geformuleerde hartekreet op: "Maak de Musea voor schoolkinderen gratis en zorg dat schoolkinderen tijdens schooltijd gratis met het openbaar vervoer naar culturele instellingen kunnen.
Ik ondersteun die oproep van harte, maar dat kan ik als vertrekkend bestuurder natuurlijk gemakkelijk doen.
Toch maar eens kijken of ik die gedachten niet bij de onderhandelaars voor de Centrale Stad kan influisteren als ik ze morgen spreek.
Zo moeilijk en duur hoeft het volgens mij niet te zijn:
Vraag op wat er nu aan inkomsten voor musea zijn door bezoek van schoolkinderen, maak een scherpe inschatting van hoeveel strippenkaarten er nu door het onderwijs verbruikt worden voor het huidige bezoek en je hebt het bedrag te pakken wat je zou moeten compenseren.
Volgens mij is dat bedrag te overzien.
Als dat er toe zou leiden dat scholen vaker naar musea en culturele instellingen zouden gaan, ligt de winst natuurlijk ook ruimschoots voor het oppakken.   Geen reacties | ¶

» Bardienst

De missie "tappen achter de bar" voor de mensen die altijd werken als wij feesten, is geslaagd.
We gooiden niets om, bleken mooie biertjes te kunnen tappen en konden de "drukte" prima aan.

Ze dronken alleen niet echt door, die klanten van ons.
Dus keken wij steeds begerig of het glas al leeg was om onze verworven tapkunsten in praktijk te brengen.
De omzet van de cola light en vitamiensapjes was ons wat aan de hoge kant, maar ja: De klant is koning en daar deden we het voor.
Zorgelijk is nog wel dat de klanten onze verrichtingen nauwgezet filmden met hun mobieltjes.
Die beelden duiken vast binnenkort op het intranet op

Onze VIPs, de stadsdeelbodes zagen er in ieder geval als tevreden klanten uit.

  Geen reacties | ¶

» Aan de tap

Dinsdagavond maar even geoefend want vanavond sta ik samen met ons sectorhoofd Middelen achter de tap bij de stamkroeg van het stadsdeel.
Een ode aan de bodes en de mensen van facilitaire zaken.
Altijd als wij een feestje/receptie of ontvangst hebben, zijn zij aan het werk.
En hoe!
Nu een keertje omgekeerd.
De "bazen" Dienstverlening achter de bar.
Om niet helemaal af te gaan, hebben we toch maar even geoefend.
De bekendheid van onze actie is ons al vooruitgesneld, dus het is vast druk in de kroeg vanavond.   Geen reacties | ¶

» Bijna Pasen Het is nog geen Pasen, maar ik heb mijn eerste ei gelegd.   een reactie | ¶

» Onderhandelingen Vanochtend was ik als enige 's ochtends op de bestuursgang.
Het DB begon later want de heren collega's hadden 's avonds tot laat onderhandeld (aan tafel en/of in de kroeg na afloop).
Het geeft wel rust, dat niet onderhandelen.
Om het niet al te saai te maken, zit ik nog wel in de klankbordgroep voor de onderhandelingen in de Centrale Stad, maar daar gaat het weer om andere handige tijden: de onderhandelingen beginnen on 20 uur, dus zit de klankbordgroep daarvoor (snel eten in het gezin stoppen, het zelf op de fiets verteren).
Op het stadhuis was het gisteravond een drukte van belang: zowel binnen als buiten stonden camera's de verschillende zaaltjes en langswandelende politici en potentieel bestuurders te volgen.
Als je de kranten mag geloven zijn de onderhandelingen gedoemd te mislukken: ik als naieveling blijf de sfeer maar positief en constructief vinden.   Geen reacties | ¶

» CV Heel voorzichtig oriënteer ik mij op de nabije toekomst.
Dus op zoek naar mijn laatste CV, waar was ik gebleven:
Die dateert uit 1991, toen ik naar mijn laatste baan voor mijn portefeuillehouderschap solliciteerde.

Wat een prachtig periode heb ik daar nog in te vullen.   Geen reacties | ¶

» Digitaal ruimen Tussen de bedrijven door ruim en verplaats ik mijn digitale verhuisdozen.
Van de week op het werk met een externe harde schijf; dat is meer verplaatsen dan opruimen, maar het schiet wel op.
Nu thuis: alles op de externe schijf en een compleet verse installatie van Windows staat klaar, de rest van de dag staat dus in het teken van herinstallatie van sturingsprogramma's: eventjes offline.   Geen reacties | ¶

» Afscheid van samen Alweer afscheid: vanavond zat de agendacommissie onderwijs en welzijn van Amsterdam, samen met haar ondersteuners en een aantal bestuurlijke cultuurdragers uit de vorige periode (die we dus ook vast wisten te houden) bij elkaar.
Als een soort Mater familias van het collectief mocht ik speechen, te laat nu om dat inhoudelijk weer te geven, maar dat we wat met elkaar hadden, dat we de samenwerking in de soicale portefeuille door onze samenwerkende organisatie een stevige stap vooruitgebracht hebben, dat we daar best een beetje trots op mogen zijn en dat we dat graag naar de volgende periode over willen dragen en geven, kan ik nu nog net zonder typefouten kwijt voordat ik mijn bed in duik   Geen reacties | ¶

» Druk met veel De dag begon langdurig met het bijkomen van het afscheidsetentje van gisteren.
Omdat er vanaf negen uur al afspraken in mijn agenda stonden, gebeurde dat ook gewoon tijdens de overleggen, waarbij het eerste vanochtend al met afscheidgebak begon en men zich in het tweede overleg beklaagde dat niet ook zij taart op tafel hadden. Tja.
's Middags speelde ik her en der een ondersteunende rol bij diverse onderhandelingstafels, dat blijft een leuke afkickactiviteit.
's Avonds eindelijk even tijd om de spelfouten in mijn vele te laat geschreven stukjes te verwijderen en wat foto's toe te voegen.
Het blijft riskant: te laat, soms met al wat alcohol achter de kiezen. De typevaardigheid neemt af, het bloemrijk en enthousiast taalgebruik nemen toe.
Bij een laat stukje kijk ik dus ook altijd 's ochtends nog even na of ik er nog steeds wel achter sta.
Soms moet ik dan wel even lachen om wat ik er 's avonds van gemaakt heb, maar laat ik het toch staan omdat het de sfeer van dat moment goed weergaf.   Geen reacties | ¶

» Het eerste echte afscheid

Zoonlief zag bij thuiskomst zijn moeder speechen door het raam van het restaurant van onze onderbuurman.
Hij kon het niet laten dat even op de foto te zetten. Een vaag sfeerbeeld

Dinsdagavond had ik een afscheidsetentje met de directies van onze scholen en een aantal mensen van onze afdeling onderwijs.
Daar waar het "echte" afscheid nog moet komen, was dit wel heel bijzonder.
Acht jaar lang, gingen wij voor elkaar: probeerde ik hun en zij mij te overtuigen van het feit dat we hetzelfde belang dienden en kwamen we daar meestal collectief uit.
Ik ga, zij blijven, maar na vanavond wet ik het weer nog eens extra zeker: wij zijn, en ook straks zij zijn een club die staat: wij gaan voor hetzelfde en ookal vertrek ik, zij zetten de lijn straks door:
Een geruststellende gedachte, terwijl ik tegelijkertijd in de vraag wie straks de portefeuille onderwijs gaat overnemen ook iets heb van "welke vreemde minnares gaat er straks met mijn lief van door".
Ik laat geloof ik al mijn andere portefeuilleonderdelen gemakkelijker in vertrouwde handen over dan mijn cluppie onderwijs, maar als ik kijk hoe zij het met elkaar rooien, roep ik tegelijkertijd tegen mijn opvolger "kom maar op".

Ons eigen afscheidsfeestje was helemaal goed, we spraken mooie en gemeende woorden naar elkaar, ik kreeg mooie, gemeende speeches, complimenten en kadootjes, t'is dat ik me heilig voor hand genomen om niet te ge- emotioneerd te raken, maar anders........
We zijn nog niet klaar met elkaar maar dit was een mooi samen onderwijs moment wat straks in het grote afscheid niet meer over gedaan hoeft te worden.   Geen reacties | ¶

» Complimenten Ik ben gek op complimenten, maar nu mijn website al dagen onder vuur ligt van een complimentenspammer, kan ik ze even niet meer zien nadat ik er toch al zo'n tweehonderd handmatig heb verwijderd.
Echt oprecht zijn ze niet, ze verwijzen naar medicijnen die ongetwijfeld iets met potentie te maken hebben en naar lelijke goksites.   twee reacties | ¶

» Beetje moe Geef mij een week "wethouden", laat mij meedenken bij onderhandelingen, het huis schoonmaken: energie voor alles, maar na één dagje Huishoudbeurs ben ik totaal gevloerd.
Het is alleen wel ons ultieme moeder-dochteruitje, dochterlief vindt het fantastisch en ik geniet dus maar van harte mee.
Ben blij dat ik morgen weer "gewoon" mag werken.   Geen reacties | ¶

» Het feest der Democratie

Het feest der democratie hield mij bezig tot kwart voor twee s'nachts, toen pas lukte het mij om de kroeg na afloop van de raad te verlaten.
Ik houd dat niet veel langer vol, maar dat hoeft ook niet.
Geheel conform gewoonte probeer ik op de fiets terug naar huis nog de contouren voor een stukje op mijn log te dichten.
Hoe later het uur, hoe minder succesrijk, maar toch.

Ik had een blije dag vandaag.
Vanmiddag maakte ik tijd om bij de installatieraad van de Centrale Stad te zijn, net als vier jaar geleden.
De ultieme start van een nieuwe bestuursperiode voor Amsterdam.
Al kom ik uit een stadsdeel en zijn we daar ook volop met van alles bezig, ik vind het mooi om de nieuwe gemeenteraad zijn plek te zien nemen.
45 mensen die na hun installatie samen er voor Amsterdam weer iets moois van willen gaan maken.
Ook al ben ik daar niet direct bij betrokken en stop ik, de energie die daar van uit gaat inclusief de publieke bespiegelingen over de verkiezingsuitslag en hoe daar mee om te gaan, ik kan daar oprecht van genieten.

Na de raad en het bespreken van wat onderhandelingsbeslommeringen, snel door naar het feestje voor Stefan die vandaag mocht vieren zonder het zelf te weten (suprise!) dat hij zich al twintig jaar inzet voor goed taalonderwijs en daar door heel veel mensen enorm om gewaardeerd wordt: de zon scheen even voor hem en op hem.

Direct daarna door naar het afscheid van collega Hans Luiten uit Bos en Lommer, waar ik eerlijk tegen een partijgenoot bekende: het is dat ik al een partij heb en weet waarop ik wil stemmen, anders stemde ik nu accuut voor Hans: zijn bewogenheid, de opgave waar hij voor stond, de betrokkenheid: wat heeft hij het goed gedaan en wat deed hij het goed tijdens zijn afscheid.

Als klapstuk van de dag mocht ik de eerste vergadering van de nieuwe raad voorzitten.
Ze hadden me na de eerste formaliteiten meteen mogen afzetten en een nieuwe (tijdelijke) raadsvoorzitter mogen benoemen, maar deden dat niet.

Na vier jaar niet de raad mogen voorzitten vanwege het dualisme, mocht ik vanavond wel.
Ik genoot van mijn plek en de mogelijkheid om eindelijk een actieve rol te mogen spelen tijdens de raadsvergadering.
En dat in de volle wetenschap dat ik bezig was een club te installeren die het straks zonder mij verder heel goed gaat doen.

Ik zal niet ontkennen dat mijn vrolijkheid ook bepaald werd door het feit dat de PvdA in de centrale stad sneller dan ik van ze gewend ben en ook eenduidiger dan ik eerder heb gezien de keuze maakte om samen met GroenLinks in eeerste instantie de coaltievorming voor Amsterdam te bespreken.

Maar mijn finest hour vandag zat hem toch echt in het mogen voorzitten van de raad waarin de raadsleden voor de komende vier jaar hun plek innamen.   een reactie | ¶

» laatste raad en lintjes Vanavond hadden we de laatste raadsvergadering van de huidige raad, al bijna de "vorige" periode.
Raar om dat nu al zo te benoemen want dat was wel de club met wie je het deed, terwijl de nieuwe groep al klaar staat maar formeel pas bestaat als ze geinstalleerd zijn.

Een raar moment.
Voor onze raad betekent dit dat er vanavond ca. 13 van de 17 raadsleden afscheid nam die echt niet meer terugkomen. Dat is nogal wat.

in eerste instantie is het morgen maar 4 uit de vorige periode en 13 nieuw.


Er zijn in onze sameleving instellingen denkbaar waarin de verandering minder rigoreus plaatsvindt als hier in de raad op dit moment.

Ook ik ben onderweg naar buiten, maar ben er nog volop: dubbel want ik neem niet tegelijkertijd met de vertrekkende club raadsleden afscheid. Sterker nog, ik installeer morgen als tijdelijk raadsvoorzitter de hele nieuwe club met wie ik niet echt meer ga werken.
Ik mag morgen voor het eerst in vier jaar weer eens een raad voorzitten. Lijkt me erg leuk.

Vanavond was voor mij afgezien van het afscheid van een club mensen met wie ik in de afgelopen vier jaar (en vaak nog langer) veelvuldig heb samengewerkt speciaal dat ik in naam van de koningin lintjes uit mocht delen voor de raadsleden die twaalf jaar onafbebroken in functie waren geweest.

2 raadsleden viel in eerste instantie de eer te beurt, ik deed mijn best om daar een mooie gebeurtenis van te maken want een lintje van de koningin krijg je niet iedere dag.
De timing - als entre act van het ingehuurde beleidstheater dat de raad een mooi afscheid ging bezorgen - was ideaal want niemand kon mij kwalijk nemen dat ik in de lijn van het theater mijn eigen pauzenummer vorm gaf.

Wat ik zelf met lintjes en het koningshuis heb is vast, maar dan morgen voeding voor een volgende stukje, maar ik vond het een eer om de onderscheidingen op mijn manier uit te delen en ik was blij dat ze bij beide ontvangers, elk op hun eigen manier goed in aarde vielen.

Na alle plichtplegingen eindigde ook onze laatste raad weer in grote eensgezindheid in de kroeg aan de overkant, waardoor ik ook nu weer pas laat thuis ben.

Morgen de installatie van de nieuwe raad, de show must go on.

Spannend, we konden van te voren absoluut niet voorspellen of Henk Sandee het lintje wel of niet zou accepteren.
Zijn gezichtsuitdrukking geeft daar hier ook nog niets van weg....

Maar ja hoor, iedereen haalde opgelucht adem, ik niet in de laatste plaats

Gelukkig was bij Nils van Turnhout volstrekt duidelijk dat hij het lintje ging accepteren, trots

  een reactie | ¶

» College over Graves en Spiral Dynamics Dinsdagochtend weer college.
Zoals al eerder geniet ik volop van de nieuwe omgeving en de nieuwe prikkels
Even niet bezig met antwoord op de vraag "weet je al wat je gaat doen straks?", maar bezig met wat ik altijd leuk vind: zoeken, betekenis vinden, half opgeworpen vragen stellen of weer verwerpen.
Deze keer het tweede deel van het college van Bas Parson over het Graves Waardenmodel of ook Spiral Dynamics.
Tijdens het eerste college kregen we de theorie uitgelegd, tijdens het tweede de uitslag van de door ons ingevulde waardentest op basis van dit model, inclusief de interpretatie daarvan.

Heel kort door de bocht:
Gezond menselijk gedrag varieert, niet iedereen reageert hetzelfde, er is dus niet een vorm van gezond volwassen gedrag, dat wordt verklaard door de context waarin je je bevindt.
Er zijn meerdere contexten, tot nu toe acht, te onderscheiden zowel op individueel, organisatie als "landsniveau". Al naar gelang de dominante staat van de context, reageren mensen voorspelbaar.
Een uitbouw op de behoeftepiramide van Maslow die met observaties over de dominante waardenpartonen van omgeving en individu een boel gedrag kan verklaren en voorspellen.
Een nuttig instrument als je wilt veranderen en daarvoor wilt weten hoe je mensen tot verandering krijgt en welke mensen je in een bepaalde context nodig hebt om een bestaande situatie te kunnen veranderen.


Als antwoord op het vorige stukje met mijn uitslag, leidt dat tot:

Ik scoor het hoogst op de wens naar kennis, ben nieuwschierig (geel), wil ook best een klein beetje ondernemend zijn (oranje)
Scoor in totaal meer op collectieve waarden (paars, groen, blauw, turquoise) dan op de individuele (rood, orange, geel), doe het voor een groep (groen) of voor een betere wereld op holistisch niveau (turqoise), heb een hekel aan regeltjes en hierarchie (blauw) maar nog veel meer aan krachtsvertoon en powerplay (rood)
Felix Rottenberg zei het vorige week al in het Parool: je hebt twee soorten politici: Machiavellisten en samenwerkers. Hoopvol voor alle mensen met idealen en wensen die niet van powerplay houden
Gezien mijn verwerping van rood, mag het duidelijk zijn tot welke soort ik behoor.   Geen reacties | ¶

» This makes me tick

Het is niet absoluut, verklaart dus veel , maar niet alles.

Waar gaat het over?
Dit is geen Sodoku voor gevorderden, maar wat dan wel.....

Kijkersvraag?

Of uitleg in het volgende stukje?   Geen reacties | ¶

» Eindverantwoording via de weblog En hier een mooie eindverantwoording van een loggende politicus:
Douwe van Domselaar, GroenLinks raadslid in Zeeburg stopt en legt een eindverantwoording af op zijn weblog.

  Geen reacties | ¶

» Panta Rhei, water als vloeibaar eikpunt

Alles stroomt en verandert.
In de afgelopen week stroomde en veranderde er veel:
verkiezingen, de spanning op elke uitslagenavond, de resultaten.
De drank stroomde in het begin van mijn week ook rijkelijk vooral tijdens de uitslagenavond. De kater de volgende dag had weinig met de uitslag van doen.
Ondertussen is iedereen druk aan het werk met het verwerken en verzilveren van de verkiezingsuitslagen.
Vanuit het stadsdeel leef ik mee langs de zijlijn.
Met GroenLinks stedelijk denk ik actief mee.

Ondertussen zwem ik door, letterlijk.
Hoewel ik elke week zo'n vijf a zes keer zwem, haalde ik deze week eindelijk weer eens zeven dagen:

Rust bij het van de ene naar de andere kant zwemmen, geen multitasking maar een geconcentreerde focus, hoofd leeg en water vloeibaar, de slow motion van de borst crawl.
Een vloeibaar ankerpunt in deze roerige tijden.   Geen reacties | ¶

» Terra Incognita Vrijdagmiddag sprak ik het openingswoord bij Terra Incognita, een kunstmanifestatie van een maand op diverse plekken op het WG terrein.
Het WG terrein is vergeven van kunst en kunstenaars, maar op een gewone doordeweekse dag zou je dat niet zomaar zeggen.
De meeste kunst en kunstenaars zitten goed verstopt binnen in de ateliers.
Nu een maand lang open huis, open terrein, lezingen, wandelingen, open ateliers, experimenten, theater, engelse gastkunstnaars en tijdelijke kunstenaarswoninkjes met tijdelijke kunstenaars aan het werk.

De vernisage was drukbezocht en had opgeluisterd door de muziek van de bassist van de Albert Cuypmarkt en de vele bekende gezichten ook wel iets weg van een buurtfeestje.
Ik sprak de hoop uit dat de volgende manifestatie een keer aan begin of eind van de zomer plaatsvindt zodat ook de openbare ruimte van het WG terrein en het prettig verblijf daarop vanwege het weer meer tot recht zouden komen.

Zie het programma, de diverse onderdelen zijn echt een bezoekje aan de manifestatie en het terrein waard.

Uit het persbericht:

Midden in het Amsterdamse Stadsdeel Oud West ligt het voormalig Wilhelmina Gasthuisterrein, beter bekend als het WG terrein. Dit besloten gebied vormt een eiland waarop zich een vrij geïsoleerde ‘culturele enclave' bevindt, bepaald door een hoge dichtheid aan kunstenaarsateliers en een aantal instellingen waaronder WG-expozaal en Gasthuistheater.De manifestatie Terra Incognita (onbekend terrein) beoogt door dialoog en experiment het bijzondere karakter van dit terrein en de potentie ervan zichtbaar te maken.

Toen het ziekenhuis in 1986 vertrok naar Amsterdam Zuidoost werden de eerste ateliers door pioniers in gebruik genomen. Inmiddels gelegaliseerd en tot broedplaats bestempeld, opereren de kunstenaars als een oncollectief, multidisciplinair kunstenaarsinitiatief, waarbij een veelheid aan disciplines vertegenwoordigd is. Op het terrein zijn ateliers te vinden voor schilder- en beeldhouwkunst, toegepaste kunst, industriële en grafische vormgeving, fotografie en audiovisuele kunst. Ook zijn er documentaire- en theatermakers, architecten en schrijvers gevestigd.

Door een maand lang een programma te bieden wil de manifestatie het culturele leven op het terrein intensiveren en onder de aandacht brengen. Terra Incognita werkt hierbij als een flexibele metafoor en biedt ruimte aan interpretatie vanuit diverse gezichtspunten.
Zowel interactie tussen kunstenaars, samenwerking met de buurt en internationale uitwisseling staan op de agenda. De formule ‘open ateliers' wordt hiermee nieuw leven ingeblazen.
Het belang van het WG-terrein als culturele broedplaats in de stad wordt onderstreept en het ‘onbekende terrein' wordt letterlijk toegankelijk gemaakt voor een heterogeen publiek.

Het Terra Incognita programma bevat o.a.:
* Tentoonstelling WG-Expozaal 9 maart t/m 9 april 2006
* Open Atelier weekenden 11 en 12 maart en 8 en 9 april 2006
* Uitwisseling met engels kunstenaarsinitiatief AP2,Londen
* Lezingen door kunstenaars over hun werk
* Workshops o.a. “Bijzonder Licht” door Joost van Santen
* Rondleidingen over het terrein vanuit historisch en kunstzinnig perspectief
* Scholenproject en kinderatelier
* Voorstellingen Gasthuistheater rond thema 'Self-fulfilling prophecy'
* Website en Publicatie

Terra Incognita vindt plaats op diverse locaties op het WG terrein in Amsterdam Oud West.
Opening: 10 maart , 17 uur   Geen reacties | ¶

» Even wat anders

Na twee dagen over verkiezingsuitslagen praten, skipte ik de derde avond politiek café van GroenLinks "uitslagen analyseren".

Tussen alle uitslagen door even wat praktische details.
Ik had thuis geen bureau meer en een tijdelijk zeer geimproviseerde werkplaats: gipsplaats op processor verhoogd met een koffertje, alles behalve ideaal.
Binnenkort geen kantoor meer, dus dan moet de thuiswerkplek toch echt beter.

Een avondje stoeien met de gebruiksaanwijzing van het nieuwe bureau en met mijn gebrek aan ruimtelijk inzicht.
Die zwakke plek hoef ik straks bij een assesment of loopbaanadvies niet meer te testen: dat is toch echt niet mijn ding.

Doorzettingsvermogen en de wens om weer een beetje prettig achter de computer te kunnen zitten compenseerde het gebrek en ik kreeg het voor elkaar.

Eeerlijk is eerlijk, ik was liever naar het politiek café gegaan, maar dan had ik nog steeds geen bureau.   Geen reacties | ¶

» The Day after Het moet toch echt toeval geweest zijn dat het de hele dag goot.

Vanochtend, ik mocht gelukkig uitslapen, toch nog een keer op het netvlies krijgen wat er tijdens de verkiezingen in Amsterdam en de rest van het land gebeurde.
De monsterzege van de PvdA, de echo van het "en nu eindelijk linksom" gekoppeld aan de gedachte dat zoveel en zo overal PvdA wel om bescheidenheid en verstand vraagt.

Vandaag alsnog de gehoopte zetel winst voor GL in de gemeenteraad, jammer genoeg ten koste van Amsterdam Anders/De Groenen. Ik had het hem graag gegund en was gisteravond ook blij toen ze er bij de tweede prognose wel in kwamen, maar ik kan niet ontkennen dat ik de zetel winst voor GL wel mooi vind.

De gebeurtenissen van gisteravond nog eens rustig terughalen tijdens mijn favoriete bewustzijnsvernouwende activiteit, zwemmen.

Vanavond naar een bijeenkomst geweest om met partijgenoten de betekenis en de toekomst te verkennen.

Dat geeft een boel nieuwe energie, binnen het stadsdeel onvermijdelijk afbouwen, maar tegelijkertijd voor de stad meedenken over hoe nu verder....   Geen reacties | ¶

» Update

GL lijsttrekker Yvonne Lammers en campagneleider Karim Maarek aan de tand gevoeld door Yvette Forster

Voorlopige uitslag Oud-West:

PvdA was 4 wordt 5
GroenLinks was 4, blijft 4 maar met meer dan
VVD was 4 blijft 4
SP van 0 want deed niet mee naar 3
D66 van 2 naar 1
De Groenen van 2 naar 0
Leefbbaar Oud-west van 1 naar 0

Winst op Links en verder zien we morgen weer

  een reactie | ¶

» Uitslagenavond Nu op weg naar het laatste stukje van 7 maart.

Ik naar de uitstlagenavond van het stadsdeel waar ik zo het welkomswoord houd, daarna is het echt aan de nieuwe politici.

Echtgenoot naar de Stopera, samen met een vriend. Ga ik toch ook nog een keer doen als ik geen stadsdeelbindingen meer heb.

Beiden leven we mee met Margreet die hopelijk vanavond in Westerpark de politiek in gaat.

Na de stadsdeelavond door naar de uitslagenavond van GroenLinks.   drie reacties | ¶

» Maar de zon schijnt, opkomstweer Mijn draai wil mij nog niet draaien vandaag.

Ik stort een zak paaseitjes leeg op mijn bureau, de chemische formule voor geluk.

Ik werk mijn hangmappenarchief leeg, paperclips voor het leven:

brieven uit de tijd dat DMO nog DWA heette, het handschrift van mijn oude secretaresse

Van Achterstandsbeleid tot Zwemonderwijs

ABPO, DLO, DWI, SPWSNS, BOS, SAS, BOI, SIV, ISV, VVE, LRV, RMC, POWO, LOJP, GOA, WBK.......

En ik ben nog niet eens halverwege......

  Geen reacties | ¶

» De wereld draait door, maar sommige dingen gaan niet vanzelf Er zijn echt ook nog mensen die met iets anders bezig zijn dan de verkiezingen, collegiaal gedrag.
Laat je collega niet met de rotzooi zitten, vandaag op onze intranetsite.

  een reactie | ¶

» Uitslagen kijken Oud-West uitslagenavond: vanaf 21 uur in het kantoor van de Sociale Dienst (stadsdeelkantoor, ingang op de hoek van de kade)

Voor iedereen die morgen niet al door een partij of stadsdeel is uitgenodigd:

  Geen reacties | ¶

» 6 maart En net toen ik dacht dat ik geen campagne meer kon zien, een SMSje van het stadsdeel of ik alsjeblieft niet wilde vergeten te gaan stemmen morgen en een mailtje van Hyves waar veel politici de weg naar de jonge kiezers gevonden lijken te hebben.

SMS van het stadsdeel: een nieuw middel in de opkomstbevordering. Ik vind het erg leuk dat we daar op ingezet hebben. Welliswaar zou ik het niet vergeten zijn en heb ik niet om het SMSje gevraagd, maar ik vind het mooi dat wij het voorbeeld smsje krijgen en de griffie ons van te voren waarschuwt dat ze onze 06 nummers uit hun bestand hebben gebruikt.

Straks nog het AT5 lijsttrekkersdebat en dan wordt het vanzelf morgen:
Ik hoop dat de AT5 poll klopt en Amsterdam morgen een Links antwoord geeft op de harde rechtse winter in het land en de akelig harde VVD campagne niet beloond wordt.

Ik bereid mij voor op:

stemmen
DB vergadering want ook dat gaat bescheiden door
Het openingswoord op de uitslagenavond

en een nieuw Oud-West politiek landschap.

Wat het gaat worden?

Bij ons doet de SP voor het eerst mee deze keer, ze staan stedelijk goed, dat gaat in Oud-West stemmen kosten voor de gevestigde partijen. Wie wat waar het meest, blijft nog even gissen. In ieder geval wordt dit niet gemakkelijk voor GroenLinks.
Havanna aan de Kostverlorenkade omdat Links in zijn totaliteit wint?
Een andere stemuitslag vanwege nieuwe bewoners?

Morgen om ongeveer tien uur s'avonds weten we het als de techniek ons niet in de steek laat.
Eerst hopen op goed weer om de opkomst te bevorderen en dromen van een warme lente voor Amsterdam en Oud-West.   Geen reacties | ¶

» Collega onder spervuur En ook zo wordt politiek leuker en menselijker, ook al stemmen die elfjarigen niet.   Geen reacties | ¶

» Verkiezingsmarkt Oud-West

lijsttrekkersdebat

Zaterdag 4 maart verkiezingsmarkt in Oud-West.
Op de kop van de Ten Kate Markt een verkiezingstent.
Van 11 tot 18 uur speeddaten met politici, uitleg over de stemcomputer, de stemwijzer, standjes van politici, de politieke droommuur, vragen aan de publieksservice en twee lijsttrekkersdebatten onder leiding van Yvette Forster.
Daarbovenop veel cultuur: dichter Ernest Kramer, DJ Alex van Oostrum, Mirco, Mumtaz, Theatergroep Aagje, het wereldkoor Zang Ri La en de Rootsclub.

Georganiseerd door het stadsdeel stonden alle partijen hier eendrachtig klaar om hun boodschap aan de kiezer duidelijk te kunnen maken.

Een groot succes, de tent zat bijna de hele dag goed vol en er ging veel over tafel.
De debatten werden op de voet gevolgd door het publiek dat soms met boegeroep, soms met applaus liet merken wat zij er van vonden.

Als scheidend stadsdeelvoorzitter en daarmee belangeloos was ik de hele dag in touw als opperspreekstalmeester(es) om burgers en politici met elkaar in contact te brengen.

Dit mooie evenement, gedreven voorbereid door Hessel, Sjoukje en Nick is wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Veel publiek   Geen reacties | ¶

» Te water Het moest een keer gebeuren:

Als moeder van drie kinderen, twee zonen, was het een kwestie van afwachten:

Vanmiddag ging de bel:

"Hier is uw zoon, hij was in het water gevallen"

Wetmatigheid of niet, ik schrok me te pletter, ondanks het feit dat hij druk babbelend overduidelijk springlevend was.

Fietsend in het Vondelpark wilde hij toch even het ijs testen met een stok, hij gleed uit en lag in het water.
Hij heeft bijna zijn zwemdiploma, kwam zelf op de kant en was niet erg onder de indruk, zelfs niet van de kou.


Op de kant onstond de consternatie en betrokkenheid: verwarmd door een sjaal en trui van omstanders werd hij samen met zijn fiets thuisgebracht door 4 volwassenen en wel 7 honden.

Tim meteen naar boven en in het bad, ik bij de deur luisterend naar het verhaal en verantwoordelijk voor de logistiek: geleende trui en sjaal terug, ondertussen proberend het verhaal boven tafel te krijgen terwijl de aanstichter al in een warm bad zat.

Trui en sjaal in plastic zak terug, ieder wilde zijns weegs, ik nog onder de indruk.

De mensen die Tim hielpen, ken ik niet en waren snel verdwenen. Ik riep wel vaak heel erg bedankt, maar wilde alleen nog maar naar dat mannetje in het bad:

Nogmaals erg bedankt voor de mensen die hem zo hulpvaardig en warm weer thuis brachten!   Geen reacties | ¶

» In de wacht Vanmiddag zat ik ergens te wachten op een afspraak die niet door ging.

Ik kwam vanuit een met afspraken gevulde ochtend met haastige spoedjes tussendoor.
Ik zou later naar het cultuurdebat van GroenLinks gaan.

Maar even zat ik daar, te wachten op wat niet komen ging want ik had me in mijn agenda vergist.

Wachtend op de stoel in de gang was ik getuige van waarschijnlijk een zangles.
Ik hoorde mooi pianospel en een klassiek geschoolde vrouwenstem die hoger reikte dan ik me voor kon stellen.
Zo af en toe stopte de piano om het spel een paar maten terug weer op te nemen en de vrouw de gelegenheid te geven nog mooier te zingen.

Ik was een stiekume toeschouwer, maar in het vacuum tussen doen en nog meer doen, voelde ik mij even op de eerste rij.

Zo te kunnen zingen......

Ik bleef zitten en vergat bijna dat ik onderweg was, maar ja toch alweer niet helemaal.   Geen reacties | ¶

» FAQ bij vertrek als bestuurder Het moest er toch maar eens van komen.

Ik heb geen verklaring afgegeven bij mijn besluit om de volgende periode niet terug te komen als bestuurder.
Natuurlijk al wel lang geleden bij de kandidatencommissie, natuurlijk ook bij mijn "collega"DB ers, op de ledenvergadering van GroenLinks en verder aan iedereen die het vraagt (en dat zijn er veel, zo'n veertig per dag, waarmee ik tegenwoordig elke dag bezig ben met mijn afscheid terwijl ikzelf de illusie had gewoon nog aan het werk te zijn).

Uit de vragen die mensen stellen en uit reacties op mijn weblog blijkt dat vertrek vele vragen en onduidelijkheden oproept en dus, antwoord op de meest voorkomende vragen:

FAQ 1: Waarom ga je weg?
Ik heb besloten te stoppen omdat ik nu al drie periodes actief ben ik de Oud-West politiek: Eerst als raadslid en fractievoorzitter, toen als portefeuillehouder en daarna als Stadsdeelvoorzitter.
Welliswaar drie keer anders en steeds weer boeiender, maar drie keer drie is toch 12 jaar in dit geval.
Ik vind dat er binnen de politiek regelmatig ruimte voor vernieuwing moet zijn, nieuwe mensen met een ander insteek en een heel nieuw enthousiasme om wensen voor elkaar te krijgen.
Per definitie een tijdelijke baan waarin je de neiging tot pluche kleven en gewend raken aan macht moet voorkomen, danwel voor zijn en waarin nieuwe mensen altijd een kans moeten hebben.

FAQ 2: Vond je het iet leuk meer dan, wil je graag iets anders gaan doen?
Integendeel. Ik vind dit de mooiste baan die ik ooit gehad heb en zou juist voor alle mensen die ik ben tegengekomen en waarmee ik gewerkt heb eigenlijk het liefst nog heel lang doorgaan.
Juist op het Onderwijs en Welzijnsvlak heb ik echt genoten van de mogelijkheid om samen met veel mensen mooie dingen voor elkaar te krijgen in een tijdsgewricht waarin het in Den Haag harder wordt en knokken voor wat kwetsbaar is, minder op de meerderheidagenda staat.

FAQ 3: Werd het je soms te zwaar?
Ook al heb ik een gezin drie kinderen, dacht ik best wel eens dat ik graag wat vaker thuis zou willen zijn, vond ik sommige interne dingen wat minder uitdagend: nee het werd me niet te zwaar en ben nog steeds enthousiast.

FAQ 4: Wil je hogerop de politiek in?
Nee, ik sta wel als lijstduwer op de lijst voor GroenLinks in Oud-West en op een aanbevelingsplaats GroenLinks Stedelijk, maar dat is vanwege de naamsbekendheid die je als stadsdeelvoorzitter hebt bij de kiezer.

FAQ 5: Je wilt het zeker rustiger aan gaan doen want het zijn toch zeker tropenjaren?
Het rustig aan doen zit niet helemaal in mijn aard, ik wil ook graag snel weer wat nuttigs en uitdagends gaan doen en tropenjaren, ach: veel weg, veel doen, maar het leverde ook heel veel energie op.

FAQ 6: Weet je al wat je straks gaat doen, heb je al wat anders?
Nee.
En dat is rustgevend, spannend, leuk, uitdagend en eng tegelijk.
Ik heb met mezelf afgesproken dat ik daar pas echt concreet de dag na mijn afscheid mee aan de slag ga. Ik weet redelijk wat ik kan en wat ik leuk vind, maar zou het zonde vinden als mijn energie tijdens mijn laatste tijd in functie naar het nieuwe uit zou gaan, want dan ben ik in mijn hoofd al weg.
Wel denk ik daar in mijn achterhoofd vast over na, praat daar soms met mensen over en zal wat ik ga doen ongetwijfeld iets te maken hebben met iets op het vlak van waar ik me altijd voor ingezet heb.

FAQ 7: Is die campagnetijd voor jou nu niet heel raar?
Ja, je ziet het gebeuren, maar doet niet echt meer mee.
Anderen van jouw partij gaan de barricades op, je hoeft niet te reageren maar bent natuurlijk betrokken bij wat er speelt.
Soms is het wel heftig tot tien tellen als andere lijsttrekkers dingen over jou portefeuille gaan roepen en soms dingen zeggen die niet kloppen.

FAQ 8: Zie je er tegen op om weg te gaan?
Ja.
Ik voel me enorm verbonden met de mensen voor en met wie ik het deed en zie er tegenop om dat kwijt te raken.
Maar ik heb voor mezelf in huis een flink aantal klusjes bedacht: minstens 9 deuren en houten panelen in mijn huis moeten geschilderd worden en daar ga ik straks op afkicken.
Tegelijkertijd nu ik dit "verstandsbesluit" eenmaal genomen heb en het moment waarop het einde dichterbij komt, kriebelt er toch ook wel een beetje de uitdaging van de gedachte dat ik straks weer iets heel anders kan gaan doen.   Geen reacties | ¶

» Weer om uit te glijden En alweer nog maar even veel gedaan, afgemaakt.

Na afloop van een presentatie in Bos en Lommer, bleek woensdag de wereld opeens erg wit buiten en het fietspad vol met sneeuw.
"Het is weer om uit te glijden" zei ergens een collega vandaag eerder al.
Een dubbelzinnige uitspraak voor een lijsttrekker in deze tijd leek mij.
Ik was vastbesloten niet uit te glijden, wil mijn bestuurlijke eindstreep graag zonder schrammen op mijn aangezicht halen en ook nog eens veilig thuis komen, dus meed ik het fietspad maar en ging ik volop verlicht op de rijbaan om eenmaal veilig thuis op het journaal te zien dat de collega een vooruitziende blik had gehad: vastzitten, glijpartijen en ongelukken.

Op school was dat vonochtend heel anders: alle kinderen opgetogen en natuurlijk naar buiten de sneeuw in, maar eers binnen in de klas regels afspreken: niet in het gezicht gooien.   Geen reacties | ¶

» Alles werkt, maar wel heel intensief Ben mijn weblog niet vergeten, ben niet aan het uitrusten van een te actieve ski vakantie, het is ook niet dat ik niets te melden heb: veel te veel eigenlijk:

In mijn hoofd spookt:

Het nieuwe boek van mijn favoriete zanger in relatie tot de 90e jarig verjaardag van onze Jazz maestro en Oud-West bewoner Martin Sterman en ook nog eens met de huispianist Johny van de skivakantie vorige week(elke week maar weer op donderdag in de hotelbar misschien bijna steeds het zelfde repertoire, waar haalt hij zijn motivatie vandaan).

Wat gebeurt er in mijn hoofd als ik meer dan zes weken voor definitieve vertrekdatum (mijn afscheid is vastgesteld op 20 april) al een afscheidsbos bloemen krijg omdat dit onze laatste definiteve pre demissionaire staf was?

Is mijn mentale afscheid nu al begonnen, als ja, hoe kan het dan dat ik nu ook nog volop bezig ben met de operatie" geef alle scholen glasvezel", wordt ik vandaag de hele dag steeds maar gebeld over belangrijke beslissingen, heb ik hard gewerkt om bestuurlijke besluitvorming over een heikel onderwerp nu nog voor elkaar te krijgen?

Net terug van vakantie heb ik al weer druk aan het werk veel dat me behoorlijk bezig houdt, maar te weinig rust om er over te schrijven.

Tot "overmaat van ramp" liep ik vandaag met heel veel plezier ook nog college (alweer tijdens reguliere DB tijd) waarover ik in gedachten nog behoorlijk nasudder en besloot ik vanavond liever mijn man uit eten te willen nodigen die de rest van de week op curssus is, dan mijn reflecties een plek te gunnen.

Een luxeprobleem, wellicht kenmerkend voor de komende veranderingen in mijn leven.
Alles krijgt op zeker zijn plek, bloggend en/of daarbuiten.   Geen reacties | ¶