Bij het schilderen van de plinten, vond ik een enkel A4tje wel genoeg om geen verf op het zeil te krijgen: afplakken zo'n gedoe.
Tuurlijk ging dat mis.
Na twee uur op de knie met een scheermesje, hoofdpijn van de terpentine, heb ik mijn lesje wel geleerd.
Volgende keer toch maar afplakken.
Dinsdag 30 Mei 2006 at 3:58 pm
Evenemententrip:
Tun Fun, Mirandabad, film, logeerpartijen (had op enig moment 5 kinderen ipv 3), gang schilderen en toch nog tijd om lekker muziekzoektochten op het web te exploreren en te experimenteren met de nieuwe scanner.
Morgen weer in strak regime op naar het volgende lange weekend.
Maandag 29 Mei 2006 at 12:42 am
Ik ben stapels papier aan het opruimen.
Zoals wel vaker kom ik dan wonderlijke dingen tegen:
Een lijstje met de publieke optredens van het College van drie maanden geleden.
Dat kan natuurlijk weg.
Maar in de kantlijn staat met potlood een aantekening "MBTI" met daarachter iets onleesbaars gekrabbeld.
Dat heb ik vast niet voor niets opgeschreven
Google biedt weer uitkomst:
Een veelgebruikt model om persoonlijke voorkeursstijlen te achterhalen is de Myers-Briggs Type Indicator (MBTI). Myers en Briggs gebruiken vier afzonderlijke schalen die iemands levenshouding en gedragsstijl weerspiegelen. Elke schaal bestaat uit twee voorkeuren. Elk mens gebruikt ze beiden, maar heeft een voorkeur voor één ervan.
En natuurlijk zijn daar ook weer zelfhulptests voor.
Meteen maar even ingevuld:
De link "great carreers voor ENFPs" bewaar ik voor maandag.
Vrijdag 26 Mei 2006 at 9:53 pm
Oud-West Kiest Kunst
Vanaf woensdag 24 mei is de tentoonstelling Oud-West Kiest Kunst in de Bellamy-etalages aan het Bellamyplein in Amsterdam en in de raadszaal van stadsdeel Amsterdam Oud-West.
Voor deze bijzondere tentoonstelling hebben bewoners, ondernemers en politici uit Amsterdam Oud-West kunst gekozen uit de collectie van kunstuitleen Beeldend Gesproken. De werken worden van 24 mei tot en met 4 juli 2006 geëxposeerd in de Bellamy-etalages rond het Bellamyplein in Amsterdam en in de raadszaal van stadsdeelkantoor Amsterdam Oud-West (Kwakersstraat 3).
Etalagehouders, raadsleden en leden van het dagelijks bestuur hebben vanuit hun persoonlijke overwegingen kunst gekozen uit de grote collectie van kunstuitleen Beeldend Gesproken. Dat heeft geleid tot opmerkelijke keuzes. Uit de tentoonstelling wordt duidelijk hoe bepalend individuele fascinaties zijn bij het kijken naar kunst. De motivaties voor de keuzes hangen bij de geselecteerde werken en geven een interessant inzicht in de specifieke voorkeuren van Oud-West.
Dit samenwerkingsproject tussen
Beeldend Gesproken,
WG Kunst en
Stichting BEP levert een hele leuke tentoonstelling.
Ook ik mocht nog iets uitkiezen en liep afgelopen woensdag de etealageroute mee.
Boeiend om de smaak van alle nieuwe raadsleden te zien. De motivaties die mensen erbij gemaakt hebben zijn erg de moeite waard om te lezen.
Vrijdag 26 Mei 2006 at 4:38 pm
Voorzichtig met een te grote auto manoevrerend op de gladde vierkante centimeters van het kleine plekje in de volle parkeergarage, tegen beter weten in toch weer vooruit inparkerend.
"Mevrouw zal ik hem er even voor u inzetten?"
De man met de zwarte hoed bood het supervriendelijk aan.
Een aanbod dat je geloof ik niet helemaal zonder gevaar aan iedere vrouw kunt doen. Je weet maar nooit of je op lange tenen of een te scherpe tong trapt.
Ik was helemaal verrukt.
Ik bood mijn allerdankbaarste glimlach en smoorde alle emancipatiebezwaren heel effectief in de wens om dit moeilijke klusje niet zelf te hoeven klaren.
Geen probleem om te erkennen dat sommige mannen een aantal dingen met veel minder moeite doen dan ik.
Kwestie van oefenen en eindelijk eens accepteren dat achteruit inparkeren echt veel gemakkelijke gaat, maar toch.
Ik rijd en oefen weinig en voel die behoefte ook niet en dat terwijl ons familiebakbeest ("the mafia staffcar") zich niet echt gemakkelijk weg laat zetten.
Ik dank mijn hedendaagse ridder, mede namens de bloedjes van kinderen die vanwege de drukte in de stad en de knipperlichtachtige parkeergarage wijzers (vol/niet vol) de ingang van TunFun al drie keer hadden gezien en onderussen echt stuiterden om naar binnen te mogen.
Het besluit om toch echt zelfs bij regen niet meer met de auto de binnenstad in te gaan, heeft dan ook niets met deze ridder te maken.
Zo'n vriendelijk aanbod krijg ik graag nog een keer.
Donderdag 25 Mei 2006 at 8:50 pm
Sommige kettingbrieven/bulkmails vind ik erg leuk:
"Kopieer onderstaand bericht en plak dit in een nieuwe mail bij het doorsturen.
Beste allemaal,
Zoals bij de meesten bekend is, bestaat binnen het Europees parlement
een ingeburgerd gebruik als gevolg waarvan éénmaal per maand het
volledige Europese parlement met alle medewerkers en een bijna
complete kantoorinventaris voor enkele dagen verhuist van Brussel
naar Straatsburg. De enige reden hierachter is dat Frankrijk dit zo
graag wil. 99% van de rekening - op jaarbasis ongeveer 200 miljoen
euro - wordt toch betaald door de andere aangesloten landen.
Nu heeft een aantal europarlementsleden van verschillende partijen en
uit verschillende landen een actie op touw gezet om aan deze
geldverspilling een eind te maken. Zij hebben hiervoor één miljoen
handtekeningen nodig zodat dit onderwerp op de agenda van de
Europese commissie kan worden gezet.
Binnen 2 dagen zijn er een kleine 25000 handtekeningen binnen maar dit
moeten er dus één miljoen worden.
Surf daarom naar:
http://www.oneseat.eu
en zet je handtekening zodat we met z'n allen een eind maken aan
deze geldverspilling!!
Zegt het voort, zegt het voort......"
Donderdag 25 Mei 2006 at 7:02 pm
Sinds de afgelopen zomervakantie was ik op zoek naar een liedje van George Brassens.
Ik hoorde het op het terras van onze camping live door een aldaar geliefd Brassens vertolker.
In mijn beste frans complimenteerde ik hem met dat ene mooie liedje waarvan ik de titel niet meer wist, alleen nog maar anderhalve zin Dat hielp hem niet verder want zijn oevre was te groot.
De zin bleef in mijn hoofd spoken.
Gisteren kwam ik achter de titel van het liedje met die anderhalve zin, met dank aan de bibliotheek.
Nu, veel te laat in de nacht en na erg veel afgebroken downloads - en een nepreclame download waarin een nep Clinton nogmaals bevestigde dat hij geen sex with that woman had, maar als je dat wilde moest je naar....dot com gaan - heb ik hem binnen.
Thuis s'nachts in de regen is hij nog steeds net zo mooi: Les Passantes
Met de tonen nog in mijn hoofd nu toch maar naar bed.
Donderdag 25 Mei 2006 at 02:25 am
Onder grote belangstelling en met veel feestelijk vertoon, kregen de deelnemers van de eerste Amsterdamse
cursus inburgeren andersom maandagavond hun certificaat uitgereikt.
Zes weken lang leerden de cursisten onder de bezieldende begeleiding van docenten en uit de buurt afkomstige allochtone vrijwilligers alles over de turkse en marrokaanse taal, cultuur en gebruiken.
Het enthousiasme was overweldigend: de cursisten waren zo leergierig, de vrijwilligers zo behulpzaam in het geven van extra informatie, dat de docenten vaak maar aan een fractie van de geplande lesstogf toekwamen.
De cursisten toonden hun vaardigheden door een lied in het Turks en Marrokaans ten gehore te brengen ten overstaan van Burgemeester Cogen en Oud-West portefeuillehouder Yvonne Lammers.
Zij kregen hun certificaat uit handen van de burgemeester en voor de draaiende camera's.
De vrijwilligers werden in het zonnetje gezet door Yvonne Lammers.
De animo was zo groot dat er breeduit nagedacht werd over welke vervolgactiviteiten men samen kon gaan doen: samen naar de moskee, naar de Hamman, samen koken, kletsen, fietsen, langs voorzieningen: dit muisje krijgt nog wel een staartje.
Onderussen hebben ook andere stadsdelen belangstelling getoond.
De cursisten gaven aan blij te zijn nu meer van hun buren te weten, gemakkelijker een praatje te kunnen maken en ook, en dat vond ik hardverwarmend, nu meer begrip te hebben voor het feit dat inburgeren en een andere taal leren te beheersen helemaal niet zo gemakkelijk is.
Ik zat een beetje achterin stilletjes te genieten van het enthousiasme en het succes waar ik tijdens mijn bestuursperiode de start nog heb mogen meemaken.
De rolwisseling maakte niet uit: ik was nog steeds net zo trots en enthousiast als ik in functie geweest zou zijn.
Wel kon ik me nu lekker opgeven als fietsmaatje voor vrouwen die pas net hadden leren fietsen. Daar had ik vroeger toch maar weinig tijd voor kunnen maken.
Natuurlijk was er naast muziek en hapjes ook buikdans. De weinig aanwezige mannen werden uit de zaal gepikt om de fijne kneepjes van deze edele kunst aangeleerd te krijgen
Woensdag 24 Mei 2006 at 10:18 pm
Het College van Amsterdam, opent een
weblog
Het kon ik bijna niet anders: Tjeerd Herrema, Lodewijk Asscher en Marijke Vos (tijdens de campagne) hielden al een weblog bij. En Ahmed Aboutaleb mailt zich helemaal suf in het beantwoorden van alle (fan)mail die hij kreeg. Zoveel nieuwe media adepten moet besmettelijk zijn.
Een collectieve Weblog net als in
Geuzenveld: collegiaal en wellicht veiliger dan allemaal een eigen weblog (het voorkomt vast een boel ruis in een team dat graag een team moet kunnen blijven).
Gefeliciteerd College, maar pas op het is vrij verslavend.
Woensdag 24 Mei 2006 at 9:57 pm
.
Ik zat even per ongeluk in het particulier leerlingenvervoer.
Ik bracht de zoon van iemand naar zijn examen.
Hij heeft een gescheurde milt, wil wel graag eindexamen doen en mocht zich nog niet te veel inspannen.
Ik heb tijd, kon de auto regelen en vond het een leuk klusje.
Tijdens zijn examentijd, trakteerde ik mezelf op een uitje Osdorperplein.
Als kind ging ik elke zaterdag mee boodschappen doen op het Osdorperplein.
Losse snoepjes zoeken in de Albert Heyn, vaak worst bijde Hema, soms kleren bij de C&A, maar het was wel een uitje.
Bijna alles is er ondertussen wel een keer veranderd alhoewel C&A, Hema en Albert Heyn (op en andere plek welliswaar) er nog steeds zitten, maar de lammetjes zijn altijd gebleven.
Ik kom er bijna nooit, maar ik wordt onveranderlijk blij en lichtelijk sentimenteel als ik die lammetjes zie.
Echt een icoon uit mijn vroege jeugdherinneringen.
Vanmiddag plantte ik mezelf dan ook ongegeneerd op mijn kont op het plein om de lammetjes te fotograferen.
Ik at een broodje bij Brasserie De Serre, waar volgens mij bijna iedereen vaste klant is, getuige de hartelijke begroetingen van het personeel en de gokkast in de hoek.
Ik deed een rondje Shopperade, Hema, Xenos en Free Recordshop.
De schade bleef beperkt tot 12 euro, maar ik genoot voor meer tijdens deze tussenuurtjes
Dinsdag 23 Mei 2006 at 12:21 am
Ik kon het niet laten.
Wel eerst toestemming gevraagd: "meneer is dit uw dochter, ik wil zo graag een foto van haar maken".
"Nee ze is niet van mij, maar van het winkeltje hiermaast, maar het mag hoor".
Ik zag haar toen ik langs de stal liep op haar rug, net boven de groentenbak uit, met volle concentratie die paprika's mini-komkommers en de tuinbonen aan het inspecteren.
Ze wilde graag op de foto en keek aandachtig naar het resultaat op mijn beeldschermpje.
Dinsdag 23 Mei 2006 at 12:00 am
Oproep: meld vergelijkbare gevallen als Hirsi Ali
22 mei 2006
GroenLinks wil weten van hoeveel vluchtelingen de naturalisatie is ingetrokken omdat ze valse persoonsgegevens hebben gebruikt. Hoeveel mensen bevinden zich in een vergelijkbare situatie als Ayaan Hirsi Ali? GroenLinks roept advocaten op om deze gegevens (zo nodig anoniem) te melden.
Het intrekken van de naturalisatie van Ayaan Hirsi Ali is onrechtvaardig en toont de hardvochtigheid van het huidige asielbeleid. Vele vluchtelingen gebruiken uit angst valse persoonsgegevens. GroenLinks roept alle advocaten op om vergelijkbare gevallen (zo nodig anoniem) te melden. Van hoeveel vluchtelingen is de naturalisatie ingetrokken omdat zij valse persoonsgegevens hebben gebruikt? Wij zullen die gegevens gebruiken om er in het debat met de regering voor te pleiten dat zij evenmin als Hirsi Ali hun nationaliteit dienen te verliezen.
Een grote meerderheid van de Tweede Kamer heeft minister Verdonk opgedragen om terug te komen op de denaturalisatie van Ayaan Hirsi Ali. GroenLinks heeft die motie gesteund. Maar GroenLinks vindt dat die beleidslijn ook moet gelden voor alle andere vergelijkbare gevallen. Als vluchtelingen zonder kwade opzet hebben gelogen over hun persoonsgegevens, is dat nog geen reden om hun nationaliteit af te nemen. Terecht dat Hirsi Ali dat in haar persconferentie ook stelde. Advocaten kunnen ons helpen om voor hen op te komen door alle vergelijkbare gevallen te melden bij groenlinks@tweedekamer.nl
Femke Halsema
Maandag 22 Mei 2006 at 4:43 pm
Vrijdagavond waren we bij een concert van de Dijk:
bepaald niet voor het eerst en zeker niet voor het laatst, maar de setting was bijzonder.
Wij zagen de Dijk in
P60 in Amstelveen.
Maar een half uurtje fietsen dus zeker te doen.
P 60 kan 650 mensen bevatten, dus voor een concert als dit is dat wel heel intiem.
Je vraagt je af of het überhaupt uit kan tegen een entree van 20 euro, zelfs al doen ze in P60 alles met vrijwilligers.
Een ontzettend leuke zaal, juist omdat hij zo "klein" is.
Helemaal state of the art met mooie schermen boven de bar en een hele proffessionele cameravoering. Voor mij echt handig want met mijn 1.54 zie ik alleen iets als ik tegenbeweeg en tussen de hoofden door kan kijken, zelfs al is het podium daar lekker hoog.
Na het optreden genoot ik thuis nog uitgebreid na op de
supercomplete website met foto's recenties, biografieën en korte videofragmenten.
Zaterdag waren we in de
Roode Bioscoop bij
Soep van Kim Soepnel met band en support act van Het Volksoperahuis.
De Roode Bioscoop is een van de kleinste en gezelligste theatertjes die ik ken: als er 60 mensen in passen, is het veel. Ik heb er nog nooit iets gezien waar ik niet van genoot.
Een heftig huiskamergevoel dat nog eens versterkt wordt door de service dat je wijn per fles lekker gewoon tijdens de voorstelling op mag drinken.
Als je daarnaast nog net niet bij de saxafonist op schoot zit, levert dat ook wel een heel intieme luisterervaring op (hij had ook nog eens blote voeten en nam regelmatig zijn hele lijf mee in het spel: een feest om naar te kijken en luisteren).
Een spannende voorstelling met op muziek gezette gedichten en een jazzy begeleiding, afgemaakt door een toegift van het Volksoperahuis.
Divers genoten dit weekend.
Zondag 21 Mei 2006 at 11:46 pm
Foto: Emmelie Versteeg
Woensdagmiddag ging ik even kijken bij de afsluiting van de KrisKras van
WG Kunst.
Tim was naar Elleboog en dat gaf net een uurtje tussentijd.
Bij prachtig weer midden in het groen op het WG-terrein.
Vanuit een bankje in de zon voor de deur zag ik kinderen gaan en komen: de naschoolse opvang, de creche, de peuters, kleuters en de groteren.
Allemaal kwamen ze hun eigen kunstwerken ophalen of weer nieuwe maken.
Tegenwoordig hebben ze bij WG kunst ook een muziekleraar, dus klanten van kinderen op de djembé en peuters die de stoelendans doen met life muziek.
Binnen hingen weer de meest uiteenlopende creaties, de opbrengst van de afgelopen weken.
Een muur volledig gevuld met de opbrengst van het Schilderen als Rembrandproject dat WG-Kunst samen met basisschool
De Kinkerhoek uitvoerde:
Een waar Nachtwacht paneel, maar dan van deze tijd. prachtig.
Ik genoot weer even lekker tussendoor op comfortabele afstand van mijn vroegere werk.
Zaterdag 20 Mei 2006 at 1:41 pm
Waar een klein land groot in kan zijn.
De afgelopen 48 uur leveren spannende televisie, waanzinnig grote woorden, kleine mensen, smalle geesten en waanzinnig veel verwarring op.
Verwarring en verbazing.
Maak het groot, zet het in de krant, huiver voor de wereldpers en de verwarring en verbazing zijn verlammende voertuigen.
Ik geniet ondertussen.
En niet omdat ik als linkse rakker geniet van de ellende van de VVD (mooi meegenomen, maar daar gaat het even niet om).
Ik ben er van overtuigd dat de afgelopen 48 uur belangrijk zullen zijn voor de straks aangebroken recente geschiedenis.
Verwarring en verbazing kunnen leiden tot nieuwe inzichten. Die nieuwe inzichten zijn hard nodig, dus kom maar op.
Ik heb deze rel niet nodig om overtuigd te zijn van het feit dat ons asielbeleid en de starre uitvoering daarvan niet deugen.
Ik vind het wel verbazingwekkend dat er een bijna kamerbrede meerderheid is om een uitzondering te maken.
Zouden ze vaker met deze overweldigende meerderheid moeten doen.
De ellende in het echt rechtse deel van de VVD kan mij niet groot genoeg zijn en de schade aan die kant ook niet, maar om nu collectief over Verdonk heen te vallen terwijl ze doet wat ze altijd deed en het in dit geval op geen enkele manier goed had kunnen doen, vind ik op zijn zachts gezegd lichtelijk hypocriet.
Ik huil graag mee met deze wolven, daar niet van, maar echt zuiver is het niet. Daarnaast hoop ik stiekum dat Verdonk nog even in de race blijft en de VVD daarmee zo star en rechtlijnig rechts wordt/blijft dat de kiezer straks echt iets te kiezen heeft.
Voor mij mag deze verwarring ook opleveren dat mensen weer een beetje na gaan denken: hoe je het ook probeert, deze zaak is niet in one liners te vatten, mensen die dat wel doen maken zich in mijn ogen redelijk belachelijk, maar ja de voorpagina's van kranten vragen daar nog wel steeds om.
Regels zijn regels werkt niet, heeft het ook nooit gedaan, maar het leek een beetje uit om dat te vinden.
Wellicht, na deze week toch weer wat meer in zwang?
Als de Kamer na haar collectieve verontwaardiging van gisteravond ook maar een knip voor de neus waard is (ik geloof in het systeem, dus ik vertrouw daarop), dan gaan ze vanaf vandaag aan de slag met de vraag wat hun optreden van gisteren betekent voor hun evaluatie van het asielbeleid.
Als daarmee ons beleid weer wat menswaardiger wordt, zijn verwarring en verbazing precies wat ze zouden moeten zijn: voertuigen om door ervaring te leren en bij te stellen.
Gebeurt dat, dan vind ik het helemaal niet erg dat we nu even de risee van de wereldpers zijn.
"De nacht van Verdonk" die leidde tot een menswaardiger asielbeleid, een boosaardige paradox die van mij de geschiedenisboekjes mag halen.
Woensdag 17 Mei 2006 at 11:57 pm
Bij mijn afscheid kreeg ik veel theaterbonnen.
Veel mensen wensten mij een andere avondvulling toe dan het steeds maar vergaderen, waar ik ze heel dankbaar voor ben.
Afgezien van stadsdeelgebonden of functiegebonden voorstellingen, leefde ik cultureel gezien vanwege mijn vele avonden weg soms maanden in een ledige woestijn.
Ik was veel weg en met deze bonnen had ik zo nog een paar avondjes van huis kunnen zijn.
Ik heb mijn bonnen ingewisseld voor een avondje Alegria van Cirque du Soleil voor het hele gezin.
Maar wel voor een hele bijzondere voorstelling: de benefietvoorstelling die Cirque du Soleil geeft voor
Circustheater Elleboog op 22 juli.
De hele opbrengst van deze voorstelling gaat naar Circus Elleboog. Circus Elleboog kan dat hard gebruiken. Zij zorgen al jaren voor onvergetelijke circusmiddagen voor kinderen en hebben daarnaast een boel projecten voor kansarme jongeren terwijl hun subsidieinkomsten teruglopen.
Het mes snijdt zo wel aan heel veel kanten: avondje uit met het hele gezin (nu ook de lusten) en het geld gaat direct weer terug naar een prachtig amsterdams cultureel initiatief.
Toen ik boekte waren er best nog wel een paar plaatsen vrij, dus voor wie ook juist op deze avond wil,
boek online
Woensdag 17 Mei 2006 at 11:25 pm
Het duivelse oorkussen en het Calvinistische "wees nuttig" duiveltje voeren een verbeten doch speels kussengevecht over mijn hoofd heen.
Soms rake klappen, dan weer geschater.
's Nachts rennen mijn gedachten rondjes en droom ik van het "oude" werk waarin ik dan nog heel veel te doen heb.
Overdag ligt alles open, maar plan ik alsof ik nog steeds vijf kwartier in één uur moet proppen.
Om vervolgens vrolijk mijn planning weer om te gooien, dat wel.
Ik ben nog steeds bezig met het beantwoorden van vragen en het reageren op alle blijken van belangstelling.
Ik vergader bij gebrek aan kantoor over de dingen waar ik nog wat mee heb lekker op het terras.
Het voelt dus nog steeds druk en het hoofd is heel niet leeg.
Toch ben ik in het echt al een maand klaar met werken.
"Actie, actie" roept het duiveltje.
"Relax, kom tot rust en bepaal dobberend je koers" lonkt het oorkussen.
Vandaag witte ik zingend op de Arbeidsvitaminen de gang. Nut, resultaat, ontspannende actie en plezier:
een staakt het vuren in het kussengevecht.
In schildersoveral boven op de trap met een klodder witsel op het voorhoofd, was het uitzicht stralend.
Van vergezichten naar concrete actie kwam al schilderend dichterbij.
Maandag 15 Mei 2006 at 11:46 pm
Copyright Mick Vonk
Ik vind hem prachtig.
Genomen tijdens het vaaruitje van de uitwisselingsgroep.
Heineken mag hier trots op zijn
Zondag 14 Mei 2006 at 11:56 pm
Zondagmiddag borreltijd.
Op tafel de laptop.
Google Earth on.
Onze uitwisselingsgast Alex, hij heet anders maar dat vindt hij te moeilijk voor ons, laat ons The Bronx zien: zijn huis, de kerk, de route naar school, de school.
Even later de Dominicaanse Republiek waar hij vandaan komt (google doet nog geen straatnamen daar), ah hier het paleis van de president, daar het gebied waar de toeristen altijd komen.
Later Mick die Amsterdam laat zien, hier paleis op de Dam, en kijk zo hebben we vanmiddag gevaren, daar zijn we morgen.
Erg leuk.
Zondag 14 Mei 2006 at 8:56 pm
Vanwege het uitwisselingsprogramma van het Amsterdams Lyceum met New York, hebben wij vanaf vandaag een New Yorkse Dominicaanse scholier in huis.
Een week de Bronx verruilen voor Amsterdam en in oktober het tegenbezoek.
Vandaag voornamelijk vechten tegen de jetlag.
Tijdens de moeilijkste uurtjes (beter niet gaan slapen) keken we Ocean Twelve vanaf de bank: mooie plaatjes van Amsterdam zonder moeie voeten , te krijgenmaar wel met veelvuldig knikkebollen.
Vanaf morgen begint het echte ontdekken van Amsterdam pas denk ik.
We zijn dus even gastgezin.
Grappige bijkomstigheid is dat iedereen thuis helemaal beleefd en aardig en behulpzaam is.
Voorbeeldig en aangenaam voor eventjes.
Zondag 14 Mei 2006 at 12:27 am
"Meneer, dit is een boom, geen toilet!" zei ik tegen de man die uitgebreid zijn broek open stond te doen tegen een boom op de Overtoom.
Hij keek me meewarig aan, alsof hij medelijden met me had omdat ik de overeenkomst tussen een boom en een wc niet kon zien.
Donderdag 11 Mei 2006 at 1:12 pm
Tja dacht dat virus, ze heeft best tijd voor mij.
Onvrijwillig vasten.
24 uur lang een blikveld tussen rand van bed en wc.
Miste drie afspraken.
Zwaar beroerd en onder zeil.
Nu met wiebelende beentjes, beschuit met lange tanden, weer op de been.
Woensdag 10 Mei 2006 at 11:35 am
Ik had mijn dag volgepland, maar niets hoefde.
Op de tafel lagen 4 terug van vakantie wassen die "vouw mij" riepen.
Ik heb nu geen excuus om ze voor de oppas te laten liggen.
Bovendien kan je tijdens het vouwen zalig wegdromen.
Maar eerst zoals elke dag koffie op school na het wegbrengen.
Opeens was er voor vandaag een overblijfjuf uitgevallen.
"Ik wil best even overblijfjuf spelen hoor, tijd zat".
En zo zat ik tussen de middag met 19 kleutertjes.
Ze kenden gelukkig zelf hun plaatsje in de rij, die vormde zich moeiteloos.
Eerst in de zandbak en op het speelplein.
Daarna 19 keer handjes wassen, aan de tafeltjes zitten.
Broodtrommeltjes open, water, melk of thee inschenken.
Tijdens het eten voorlezen van Tonie de Dikke Kat.
Sponsjes over de tafel, tijd voor nog een paar liedjes.
Toen de juf binnenkwam zaten 19 kleuterjes keurig op hun stoel te zingen.
Ze keken best tevreden, de juf ook.
En, wow wat voelde ik me nuttig.
Wat een feest om dat lekker aan te kunnen bieden.
Maandag 08 Mei 2006 at 4:06 pm
Weer veilig terug.
Zondag op verjaarsvisite.
Iedereen belangstellend: Hoe is het nu om geen werk te hebben?
Ik weet het nog niet!
Twee weken gelden naar Antwerpen geweest, daarna direct door naar de installatie van het nieuwe college in Amsterdam, daarna naar een ouderfeestje op school.
De volgende dag de hele dag "geoudervrijwilligd/oudergeparticipeerd" op de Montessoridagviering op school en de volgende dag op vakantie, zoals altijd deze week van het jaar.
De wasmachine snort, heb nog steeds zakelijke gesprekken en dus nog weinig tijd om "werkeloos" te zijn.
Morgen ga ik de studeerkamer leegruimen en opknappen omdat we vanaf zaterdag een uitwisselingsscholier uit New York in huis hebben, dinsdag zit ik vol met afspraken, woensdag ook....
Donderdag dan, wellicht ga ik het dan voelen....
Maandag 08 Mei 2006 at 12:13 am
Niet dat ik daar ben maar toch, geveleugelde uitdrukking.
Ik heb net de zoveelste Italiaanse afwas achter de rug, speciaal fenomeen: wasbak met een afdruiprek hoog erboven. Je wast en zet de natte afwas in een afdruiprek boven je hoofd. Resultaat niet afdrogen dat scheelt, maar wel bij alles wat je wegzet het restwater dat via je armen in je oksels druipt.
Dit Italiaanse fenomeen wordt ook beschreven in Ciao Bella van Penelope Green dat ik bij mijn afscheid heb gekregen.
Een australische die huis, haard en carriere in de steek laat om in Rome te gaan wonen.
Matig geschreven maar met hele leuke beschrijvingen van typisch italiaanse gewoontes en mooie dag tot dag belevenissen in de mooiste stad van de wereld, Rome.
Sinds mijn middelbare schoolreis naar deze stad, ben ik nog nooit een mooiere en intrigerendere stad tegengekomen.
Vrijdag 05 Mei 2006 at 10:21 pm
Na een spannende tocht langs de westkust van het Gardameer: smalle wegen, tunnels met bochten, eng inhalende autochtonen en een route die zo dichr langs het water gaat dat TomTom opeens aangeeft dat we er in liggen. Gelukkig is hij niet gekoppeld aan de alarmcentrale want we zitten nog gewoon op de weg. Na een bezoek aan Salo besluiten we voor de terugweg de Tomtomte misleiden door met een veerboot over te steken en echt te water te gaan.
Hij kent echter ook de waterwegen en herberekent moeiteloos de tijd van aankomst door het water.
Vrijdag 05 Mei 2006 at 4:48 pm
Wij gaan al zo'n twintig jaar met elkaar als cluppie op vakantie.
In het begin liftend, bijna zonder geld.
Toen langzaam een auto met teveel mensen, in 88 het eerste kind mee: nachtelijke flessen en een wakkere baby tijdens het mahjongspelen.
Anno nu (al sinds een tijdje) worden s'avonds de uitgaven geXLSt en keurig in een spreadsheetje gezet, alle foto's afgetankt en als dat gebeurd is, worden de telefoonfoto's gebluetoothed naar diverse telefoons (pairen, koppelen en accepteren) terwijl de muziek van thuis gewoon uit de laptop schalt.
Wow, maar geloof dat ik zo ouderwets nog in bed een paar bladzijden uit een boek ga lezen.
Donderdag 04 Mei 2006 at 11:47 pm
Dat duivele oorkussen ligt erg lekker terwijl we de meivakantie ledigen.
Nou heeft hij zijb kussen ook wel op een erg verleidelijk plekje neergelegd hier op het Lidostrand bij Venetie in een zalig zonnetje..
Woensdag 03 Mei 2006 at 6:09 pm
Neergestreken in de Ledrovallei: de late lente viert hier uitbundig feest.
' Het is hier Bob Ross achtig' verklaarde mijn dochter. Rake omschrijving.
Vandaag nationale Feestdag, de dag van de Arbeid gebruikte men hier massaal om het gras te maaien en bomen te zagen zodat de serene rust van ons grasveldje even kwijt was.
Nu aan het eind van de dag schalt de muziek uit het dorpsfeestlokaal, helemaal leuk.
Maandag 01 Mei 2006 at 6:48 pm
