» au Mijn acceptatievermogen daalt tot ver onder nul.
Hoeveel beton kun je boren?
In een gebouw dat er uit ziet alsof het in vroeg Oost Europa gemaakt is, kan dat tot in het oneindige.
Ik knars en tand, maar dat overstemt de herrie niet.
Morgen werk ik weer thuis, dit is slecht voor mijn concentratievermogen en nog veel slechter voor mijn humeur.
En dat terwijl ik helemaal niet tegen mijn eigen slechte humeur kan, daar oefen ik veel te weinig voor, ben eigenlijk altijd vrolijk.

Een werkende oplossing vond ik wel: een ommetje naar de platenzaak (zo blijft ie voor mij toch altijd heten al is er geen plaat meer te vinden).
Na al die ...###2@@@herrie vanavond de nieuwste van mijn kinderheld. Uitstekend voor het humeur en een heilzaam medicijn voor mijn getergde oren.   Geen reacties | ¶

» Soms "Tja, ik had wat problemen met de computer de laatste tijd: hij deed het maar soms en dat was steeds als ik er niet was"!

Zo mooi heb ik m nog niet vaak gehoord.   Geen reacties | ¶

» Trein Ik ging bijna nooit met de trein.
Tegenwoordig wat vaker.
Als je maar los laat dat je persé op tijd moet komen, is dat heel relaxed.
Ik wordt er altijd dromerig van en geniet van wat ik zie.
Niet zo vreemd eigenlijk want waar vind je zo'n groot breedbeeldscherm met mooie bewegende plaatjes als door het raam van de trein?
Richting Utrecht Amsterdam uit gaan is de laatste tijd net een architectuurvoorstelling.
Vroeger was het emplacement een zooitje, moest je vooral alleen naar de kant van Nemo en het Scheepvaartmuseum kijken om nog iets moois te zien.
Op de heenreis genoot ik in stilte, op de terugreis genoot mijn reisgezelschap mee: Pakhuis de Zwijger, Muziekgebouw, de Skyline erachter en de vorderende nieuwbouw van de Bibliotheek.
Zo kom je toch echt als trotse Amsterdammer je stad binnen.   Geen reacties | ¶

» Vrijdagavond En toen.......

deed ik opeens niets meer dan genieten van de herhaalde uitzending waarin Claudia de Brey een glas water in het gezicht van Prem gooide.   Geen reacties | ¶

» Van bandjes boeken tot taarten bakken Bijna aan het eind van een wel heel diverse week genieten.
Vanuit het werk aan de slag met dingen waar ik mij eerder in het leven niet heel erg mee bezig hield: administratiekantoren, notaris, stichting en het inrichten van een digitale leeromgeving.
Ondertussen besluiten 2 van mijn kinderen achter elkaar "niet zo heel erg" ziek te worden. Ze zijn zelden ziek, maar toevallig toch wel vaak als Marco net even in het buitenland zit. Samen zochten we naar een logische verklaring maar we kwamen niet verder dat ze hun moeder dan ook even met alle aandacht voor zich alleen willen hebben en dit ze kennelijk de beste manier lijkt.
Gelukkig kan ik tegenwoordig mijn werk gemakkelijk vanuit huis doen, zeker omdat er ook veel s'avonds kan en heb ik na het altijd drukke politieke bestaan beslist nog wel wat in te halen in er zelf zijn ipv een oppas als er kinderen ziek zijn.

Dus werkte ik maandag en dinsdag grotendeel thuis en kropen we woensdag lekker samen op de bank, bakten de zieken twee taarten en mailde ik mijn mailtjes op de momenten dat de taart in de oven stond.

Ondertussen begeef ik mij ook als nieuweling op het pad van het boeken van bandjes, want zaterdag voor de vergadering van de Pinksterkamporganisatie moet het huiswerk wel weer gedaan zijn: huiswerk, thuiswerk en huiselijk.   Geen reacties | ¶

» Vergelijkend bureau onderzoek

Tim

Saranna

Het lijkt zo wel alsof hij het drukker heeft dan ik   Geen reacties | ¶

» Hoera de juf is er weer "Hoera, Juf Anne is er weer" stond er in prachtig juffenhandschrift op het schoolbord geschreven, omlijst met kleurige vlaggen, die alleen juffen en meesters door veel oefening zo ongeschonden op een schoolbord weten te krijgen met krijt.
Juf Joke uit dezelfde klas had er met het bord meteen ook iets heel feestelijks van gemaakt.

Juf Anne was na de vakantie nog ziek en maandag pas weer voor het eerst op school.

Eigenlijk kunnen juffen helemaal niet ziek worden, dat vinden de kinderen maar niks.
Het gonsde bij de schooldeur dan ook heftig onder de kinderen.
"Heb je het al gehoord juf Anne is er weer", "ja, ik heb haar al gezien, ik was de eerste" (heel trots).

Gelukkig: juf Anne is er weer.
Iedereen blij.   Geen reacties | ¶

» een vol weekend in tags En toen bleek, zondagavond na twaalven, het weekend opeens zo vol te hebben gezeten, dat een stukje er bij in schoot.
Voor werk en eigen site, ben ik druk bezig met het fenomeen "taggen".
In tagstyle dan maar:
zwemmen, schoonmaken, verjaardag, Nijmegen, cadeau, internetkaartverkoop concert De Dijk in de nieuwe Max (lousy tag trouwens), de Bob zijn, laat thuis, trein Utrecht, bijeenkomst Groen Links, constructief, kritiek, congres, partijcultuur, koers, beginseldiscussie, dwars, loyaal, gezellig, drank, avondwerk, notulen, digitale leeromgeving testen, slaap   Geen reacties | ¶

» De nieuwe Fabplayer

Vrijdagmiddag was ik bij de persconferentie van Fabchannel in Paradiso.
Fabchannel lanceerde daar een uniek hebbeding voor alle muziekliefhebbers, webloggers en social comunity adepten:

de eerste "embedded" Fabplayer die je vanaf nu in je eigen weblog, website of social network kunt "plakken" en laten zien.

Zo kun je iedereen op het web laten zien van welke muziek je houdt, je favoriete zanger of artiest promoten en natuurlijk laten zien dat je een core member van de muzikale "You" generatie bent.

Daarnaast genereert de player veel gratis publiciteit voor de artiest, kun je binnen de player doorklikken naar sites waar je CD/DVD of tracks van de artiest kunt kopen en genereren de tussen elk oneven nummer ingebouwde reclamebreaks van 10 seconden een geheel nieuwe advertentiemogelijkheid.

Ik heb 'm natuurlijk meteen in mijn weblog geïntegreerd en overweeg binnenkort een gesprek aan te gaan met mijn favoriete zanger omdat ik die graag in mijn Favorieten zou laten zien:)
Bij het samenstellen van mijn favorietenlijstje kreeg ik echt de rillingen van Solomon Burke's If I could hear my mother preach again.
Nou niet meteen omdat ik gek zou zijn op oude dikke mannen en gospel, maar wel omdat de inhoud van het nummeren de groove in de voormalige kerk Paradiso een match in heaven zijn.
De sfeer van dit nummer en de interactie met de kerkomgeving zijn trouwens nog veel beter te zien op de ook vandaag gelanceerde vernieuwing van Fabchannel, je kunt vanaf nu full screen naar alle concerten kijken i.p.v. in een veel kleiner scherm in een perfecte kwaliteit.

Ik ben zwaar benieuwd waar deze nieuwe Fabplayer op het web allemaal gaat opduiken en hoe dit de muziekwereld zal gaan veranderen.   Geen reacties | ¶

» Gestremd De boom die vanochtend nog aan de kade stond leunt nu in Cafe La Bastille.
De tram waarmee ik nog heen kwam rijdt niet meer, de Overtoom gestremd vanwege omgevallen bomen.
Vanuit het werk goed zicht op het oog van de storm.
Ik word zo per auto opgehaald.
Mijn afspraak vanavond is in het restaurant beneden mijn huis, dus als straks binnen, dan is binnen binnen en blijft binnen.

Update: de normaal 5 minuten fietstocht duurde ruim een half uur met de auto, gelukkig konden we ook nog een collega een lift geven. Mijn etentje was zalig en heel gezellig en bij thuiskomst hadden we twee los van elkaar gestrande reizigers als logees waarvoor we naast de gebruikelijke logeerlocatie in de studeerkamer een kinderkamer vorderden. Net echt.   Geen reacties | ¶

» Lezen?! Wat was dat nou dat tegelijkertijd bekend en raar voelde, het duurde even voor ik er achter was:
Ik luister (en kijk met een half oog) naar een concert op Fabchannel, van I am Kloot in dit geval, terwijl ik werk.
Dat heb ik vaker gedaan, dus dat is t niet.
Doe 4 dingen tegelijkertijd, ook bekend.
Zou best kunnen slapen, maar ga dat nog lang niet doen.
Ik heb nog zo'n 300 bladzijden te lezen voor mijn eerste vergadering van morgen.
Dat was hem: voor het eerst sinds tijden heb ik weer centimeters stukken voor mijn neus die gelezen moeten worden voor een vergadering.
Bij mijn nieuwe werk maak ik zelf de stukken, die houd ik dun.

Gelukkig gaan de stukken over een onderwerp dat mij (zolang het niet 100% technisch wordt) enorm boeit, dus ik lees weer met plezier.   Geen reacties | ¶

» Pak die bal. Tja een politica in ruste moet je niet aan het voetballen zetten, ik kan d'r helemaal geen bal van, bovendien ben ik uit functie.
Voor iedere politica die hierop wel reageert en het mij laat weten, zal ik hardstochtelijk juichen.
Zwaar tot ongenoegen en schaamte van mijn kinderen heb ik de kunst tot yellen en juichen ernstig geoefend bij een Rodeo in Amerika, waar de locals pas gingen yellen toen ik het voortouw nam:

"Beste vrouwelijke politici


Hoe vaak sport u? Meer dan 1 keer per week sporten is voor veel vrouwen een uitzondering. Vrouwen zouden vaker moeten sporten, maar hier is niet altijd de mogelijkheid voor. De thuissituatie kan het sporten voor vrouwen belemmeren, maar ook de faciliteiten zijn niet overal optimaal. Er zijn bijvoorbeeld maar weinig verenigingen die damesvoetbal aanbieden.

De meiden van FC Zeeburg zijn 13 jaar en ouder en vinden voetbal hartstikke leuk. Helaas worden zij op straat vaak ‘weggejaagd’ door jongens die willen voetballen. Voetbal is namelijk typisch een sport voor mannen, maar waarom niet voor vrouwen? Bij FC Zeeburg krijgen de meiden wél de kans om te trainen en wedstrijden te spelen.

Om de vrouwensport meer onder de aandacht te brengen lijkt het ons een geweldig plan om een voetbalwedstrijd te organiseren. Maar niet zomaar een wedstrijd. Het is de bedoeling dat de meiden van FC Zeeburg tegen vrouwelijke politici gaan strijden. En daarom doen wij een beroep op u. U bent namelijk een belangrijke schakel in het stimuleren van de vrouwensport.

Durft u als vrouwelijke politici te voetballen tegen de meiden van FC Zeeburg? Doe mee aan deze unieke voetbalwedstrijd en laat zien dat voetbal ook geschikt is voor vrouwen! De wedstrijd wordt gehouden op donderdagmiddag 1 februari in de sporthal Zeeburg, Insulindeweg 1001.

Het kan natuurlijk zijn dat u de uitdaging niet durft aan te gaan. Toch stellen wij uw aanwezigheid zeer op prijs. U kunt bijvoorbeeld ook meehelpen met bijvoorbeeld vlaggen of het scorebord bij te houden.

Aanmelden kan bij de initiatief nemer Astrid Kuiper, madkuiper@hetnet.nl   Geen reacties | ¶

» Oops Kennelijk gisteravond laat toch weer iets fout gedaan.
Mn weblog ziet er weer vanochtend opeens even heel anders uit, tot mijn eigen verassing.
Vanavond maar weer peuteren, fris van zin.   Geen reacties | ¶

» maandagochtendloopje Strak weer, waterig zonnetje.
Stilstaand voor de deur van het werk roken, is maar soms leuk.
Een rondje City rookt net een sigaret.
De straatjes achter het Leidseplein komen bij van het stapweekend.
Overal staat de Klicko buiten.
Bakken met lege flessen.
Her en der een vroege stofzuiger en de geur van een emmer sop.
Afgezien van de schoonmaker en een vroege leverancier is er hier nu geen mens op straat.   Geen reacties | ¶

» Van met naar zonder

Bij haar geboorte had Lotte twee halve extra pinkjes.
Omdat ze niet helemaal af waren en ze er dus ook niets mee zou kunnen, hebben ze deze meteen bij na de geboorte af laten sterven, heel eenvoudig door ze af te binden waardoor ze heel snel afstierven en er af vielen.
Sindsdien had Lotte twee bultjes bij haar pink die door de omgeving vaak voor wratjes aan werden gezien.
Daar wilde ze al lang iets aan laten doen, maar zolang ze in de groei was, leek dat niet zinvol.
Afgelopen week was het zover.

Best spannend.
Zij zei precies wat ik dacht, dat het toch wel raar was om dit souvenir van de geboorte permanent te laten verdwijnen.
Ze had ze toch zestien jaar lang gedragen.

We gingen samen op pad.
Ik mocht mee en kijken.
Lotte deed het heel erg stoer, ookal deden de prikken erg veel pijn.
Ze kneep de hand van de assistente fijn, die maar één keer au zei.
Alles daar was er op gericht Lotte zoveel mogelijk af te leiden van de pijn.
Zij en de chirurg bespraken CSI, Grey's Anatomy, haar school en de vakantie.

"U mag best een foto maken hoor, doen wij ook wel eens".
"Dan zetten we er altijd met toestemming van de patient bij".

Deze foto met permissie van patient en dokter dus.

De dokter vond het steeds leuker worden, helemaal toen Lotte bekende het hier veel beter te vinden dan in het andere ziekenhuis waar ze was geweest.

Het ging snel maar bepaald niet pijnloos.
Lotte was heel stoer.
's Avonds begon het heftig tegen te vallen, de tranen geluidloos over haar wangen van de pijn.
De volgende dag kreeg ze toch maar extra sterke pijnstillers van het ziekenhuis.
Nu gaat het weer en hoeven alleen de hechtingen er nog maar uit.
Daarna gaat Lotte zonder bultjes het leven door.

  Geen reacties | ¶

» Lego Honderden, duizenden stukjes.
Erg mooi speelgoed.
Vandaag vroeg ik me zittend tenmidden van veel van die stukjes opeens af hoeveel er ondertussen al door mijn handen gegaan waren.

Bij het opruimen dan.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsreceptie continued En alweer een nieuwjaarsreceptie, terwijl mijn gestel de nieuwjaarsreceptie van de vorige avond nog niet helemaal te boven was (wat maakt dat het altijd tegen het einde nog leuker wordt en waarom laat ik me weer moeiteloos verleiden om aan den lijve te ondervinden dat er kroegen zijn in deze stad die ook na één uur open zijn, dat weet ik namelijk al lang).
Vandaag de nieuwjaarsreceptie van het bewonersplatform en DOCK: een warm Oud-West bad.
Hier mocht ik van mezelf wel naar toe omdat de receptie niet van het stadsdeel was en ik dus ook geen opvolgers voor de voeten kon lopen.
Helemaal goed om iedereen weer te zien en toch niet te blijven hangen.   Geen reacties | ¶

» Aanzwellen Heftig vechtend tegen de elementen - ik had ze tegen onderweg - excelleerde de random knop op mijn mp3 speler.
Hij gaf mij een fiks aanzwellende aria uit Puccini's Madama Butterfly, waardoor de strijd tegen de elementen minstens een heroïsche omlijsting kreeg.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsrecepties Dit jaar is het voor het eerst eens rustig met nieuwjaarsrecepties.
Vroeger had ik in januari meer recepties dan mijn lever leuk vond.
Vandaag mis ik de eerste waarvan ik het echt jammer vind: de nieuwjaarsreceptie voor ouderen van het stadsdeel.
De leukste nieuwjaarsreceptie die ik ken.
Morgen haal ik mijn schade weer in bij de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks Amsterdam.   een reactie | ¶

» Storm De combinatie van storm en het buitenzetten van grofvuil is in dit jaargetijde niet ideaal.
Ik baande mij fietsend een weg langs de netjes buitengezette maar toch weggewaaide kerstbomen heen.
Het had ook wel iets charmants en daarnaast ben ik helemaal blij dat het weer eindelijk weer eens een beetje iets heftigs doet.
De storm heeft een wonderlijk goede uitwerking op mijn algehele staat van zijn.
Lekker.   Geen reacties | ¶

» Het zit er weer op Op de laatste thuisdag heel veel klusjes gedaan die de afgelopen twee weken niet wilden.
En nieuwe opbergkastjes inelkaar getimmerd.
Dat kon geen kwaad.
Op de valreep nog in aanraking gekomen met Second Life.
Dat vraagt om exploratie en voorzichtigheid, je schijnt er heel wat uurtjes in kwijt te kunnen.
Maar nu naar bed.
Morgen weer iedereen naar school en aan 't werk.   een reactie | ¶

» Tag Clouds De nieuwe versie van mijn weblogprogramma heeft een nieuw speeltje: tagclouds.
Erg leuk en mooi, maar.........
Als ik dat wil gaan gebruiken, sta ik wel voor de behoorlijk klus om 1016 stukjes alsnog handmatig te gaan taggen.
Nou dacht ik daar een speelse oplossing voor gevonden te hebben: elke keer als ik een stukje ergens over schrijf, dan zoek ik andere soortgelijke stukje erbij en voorzie ik ze meteen van de benodigde tags.
Ik probeerde dat even uit met Fabchannel en zie het resultaat (in de linkerkolom), meteen mijn meest geprononceerde tag. Ik gun het ze, daar niet van
Als ik daarentegen met de tag "oud-west" of "politiek" begonnen was, dan was ik nu nog niet op de helft geweest.
Ik geloof dat deze uitdaging om een systematische aanpak vraagt, voorwaar mijn sterkste kant op het tijdstip dat ik meestal inruim voor het spelen op de computer.
Voorlopig is mijn tagcloud dus nog eventjes geen getrouwe weergave.   Geen reacties | ¶

» Record Wel 3 uur en een kwartier in het Van Gogh museum samen met Tim.
Het had me nog moeite gekost om hem te overtuigen dat een museum ook voor kinderen heel leuk kan zijn.
Nu wil hij morgen wel weer.
Gewapend met een audio tour van Frank Groothof uit Sesamstraat en een kinderspeurtocht dwaalden we tijden door het museum.
Ik nam met graagte dezelfde kinderaudio tour, want mijn ervaring met Van Gogh beperkt zich tot één eerder museumbezoek en een voortselling in gebarentaal over Vincent en Theo van het Oog Hand theater
"Van het schilderij dat je het mooist vindt, gaan we een kaart kopen" had ik hem beloofd. Hij koos voor Het gele huis.
Hij vond het maar raar dat mensen de schilderijen van Van Gogh in zijn tijd niet mooi en maar slordig vonden.
"tss, dan hadden ze gewoon geen verstand van kunst, ik vind het wel mooi".   Geen reacties | ¶

» Ik heb mijn wagen volgeladen Vandaag was ik de cabdriver in onze familiewagen.
Een stapel CD's voor de heenweg voor allen.
Een stapel Cd's voor de terugweg, voor mij alleen.
Zoon Mick en vrienden/vriendinnen gingen een paar dagen naar Aubenton, waar hun theaterdocent met zijn iHTs een landhuis tot cursusplek voor dans- en theatermakers aan het omvormen is.
Als het maar even kan, wil Mick daar graag naar toe en meewerken.

Onze auto was de grootste en met 6 man in de wagen is al snel sneller en voordeliger, zeker omdat met de trein naar Aubenton net over de grens van Frankrijk best gedoe is.
Dat sneller gold dan voor hen, want ik moest ook weer terug, maar goed.
Ik had wel de leukste variant lading uit het volgeladen wagen liedje: ze zongen als sijsjes.

We begonnen met The Killers (jammerlijk in Paradiso gemist) en Snow Patrol (binnenkort samen naar toe) maar toen eenmaal de soundtrack van Moulin Rouge opging, wist ik meteen weer dat ik theatermakers aan het vervoeren was: een hele show, die ik afgezien van de audio gemist heb omdat mijn rol het letten op de weg voor was en de show zich achterin afspeelde.

In Aubenton was sinds ik daar de vorige keer was enorm veel gebeurd.
De vloer waar ik Mick vorige keer met hoed en het kersvers Stones shirt van het concert van de avond daarvoor had gefotografeerd, was vakkundig gesloopt en door het hele huis waren de veranderingen zichtbaar met als summum een van de speelklare studio's.
Klaar is het waarschijnlijk nooit, maar da's deel van de charme van dit groeiproject.

Net als de vorige keer een rondleiding met glas in de hand, nog even enthousiast, de droom krijgt vorm, dit keer ook met ondertiteling van Mick die smaakvol kon vertellen over zijn aandeeltje in de transformatie.

Blij dat ik voor dit project 5 paar werkhandjes en vijf youngsters had afgeleverd die het weer enorm naar hun zin gaan hebben, toverde ik de nu lege auto om tot een comfortabele muziekluisterstudio, chips en mijn Cd's onder handbereik.
Ik ben niet gek op autorijden, maar 4 uur in de auto alleen, je eigen muziek, eigen gedachten, als enige controle over de volumeknop en begeleiding van je eigen stem daarbij is toch wel feestelijk.
Gelukkig maar, want deze weg leg ik vast nog vaker af.   Geen reacties | ¶

» Knutselen Vanavond gelukkig weer even tijd voor het aanpassen van de weblog.
Het is nog steeds niet hoe ik het hebben wil, maar we gaan de goede kant weer op.
Ik doe het te weinig om het anders dan met trial en error aan te pakken, maar blijf dat leuk vinden: als er tenminste iets lukt en je niet steeds weer alles weg moet gooien.
Gefriemel met templates, css, php, brackets en kleurproefjes.....zou natuurlijk oook eens een cursus kunnen gaan volgen.
Morgen de hele dag geen tijd, dus zo moet het maar even, het uitproberen gaat door.
Nog even wachten op de post "Dit is hem dan".   een reactie | ¶

» au Mijn acceptatievermogen daalt tot ver onder nul.
Hoeveel beton kun je boren?
In een gebouw dat er uit ziet alsof het in vroeg Oost Europa gemaakt is, kan dat tot in het oneindige.
Ik knars en tand, maar dat overstemt de herrie niet.
Morgen werk ik weer thuis, dit is slecht voor mijn concentratievermogen en nog veel slechter voor mijn humeur.
En dat terwijl ik helemaal niet tegen mijn eigen slechte humeur kan, daar oefen ik veel te weinig voor, ben eigenlijk altijd vrolijk.

Een werkende oplossing vond ik wel: een ommetje naar de platenzaak (zo blijft ie voor mij toch altijd heten al is er geen plaat meer te vinden).
Na al die ...###2@@@herrie vanavond de nieuwste van mijn kinderheld. Uitstekend voor het humeur en een heilzaam medicijn voor mijn getergde oren.   Geen reacties | ¶

» Soms "Tja, ik had wat problemen met de computer de laatste tijd: hij deed het maar soms en dat was steeds als ik er niet was"!

Zo mooi heb ik m nog niet vaak gehoord.   Geen reacties | ¶

» Trein Ik ging bijna nooit met de trein.
Tegenwoordig wat vaker.
Als je maar los laat dat je persé op tijd moet komen, is dat heel relaxed.
Ik wordt er altijd dromerig van en geniet van wat ik zie.
Niet zo vreemd eigenlijk want waar vind je zo'n groot breedbeeldscherm met mooie bewegende plaatjes als door het raam van de trein?
Richting Utrecht Amsterdam uit gaan is de laatste tijd net een architectuurvoorstelling.
Vroeger was het emplacement een zooitje, moest je vooral alleen naar de kant van Nemo en het Scheepvaartmuseum kijken om nog iets moois te zien.
Op de heenreis genoot ik in stilte, op de terugreis genoot mijn reisgezelschap mee: Pakhuis de Zwijger, Muziekgebouw, de Skyline erachter en de vorderende nieuwbouw van de Bibliotheek.
Zo kom je toch echt als trotse Amsterdammer je stad binnen.   Geen reacties | ¶

» Vrijdagavond En toen.......

deed ik opeens niets meer dan genieten van de herhaalde uitzending waarin Claudia de Brey een glas water in het gezicht van Prem gooide.   Geen reacties | ¶

» Van bandjes boeken tot taarten bakken Bijna aan het eind van een wel heel diverse week genieten.
Vanuit het werk aan de slag met dingen waar ik mij eerder in het leven niet heel erg mee bezig hield: administratiekantoren, notaris, stichting en het inrichten van een digitale leeromgeving.
Ondertussen besluiten 2 van mijn kinderen achter elkaar "niet zo heel erg" ziek te worden. Ze zijn zelden ziek, maar toevallig toch wel vaak als Marco net even in het buitenland zit. Samen zochten we naar een logische verklaring maar we kwamen niet verder dat ze hun moeder dan ook even met alle aandacht voor zich alleen willen hebben en dit ze kennelijk de beste manier lijkt.
Gelukkig kan ik tegenwoordig mijn werk gemakkelijk vanuit huis doen, zeker omdat er ook veel s'avonds kan en heb ik na het altijd drukke politieke bestaan beslist nog wel wat in te halen in er zelf zijn ipv een oppas als er kinderen ziek zijn.

Dus werkte ik maandag en dinsdag grotendeel thuis en kropen we woensdag lekker samen op de bank, bakten de zieken twee taarten en mailde ik mijn mailtjes op de momenten dat de taart in de oven stond.

Ondertussen begeef ik mij ook als nieuweling op het pad van het boeken van bandjes, want zaterdag voor de vergadering van de Pinksterkamporganisatie moet het huiswerk wel weer gedaan zijn: huiswerk, thuiswerk en huiselijk.   Geen reacties | ¶

» Vergelijkend bureau onderzoek

Tim

Saranna

Het lijkt zo wel alsof hij het drukker heeft dan ik   Geen reacties | ¶

» Hoera de juf is er weer "Hoera, Juf Anne is er weer" stond er in prachtig juffenhandschrift op het schoolbord geschreven, omlijst met kleurige vlaggen, die alleen juffen en meesters door veel oefening zo ongeschonden op een schoolbord weten te krijgen met krijt.
Juf Joke uit dezelfde klas had er met het bord meteen ook iets heel feestelijks van gemaakt.

Juf Anne was na de vakantie nog ziek en maandag pas weer voor het eerst op school.

Eigenlijk kunnen juffen helemaal niet ziek worden, dat vinden de kinderen maar niks.
Het gonsde bij de schooldeur dan ook heftig onder de kinderen.
"Heb je het al gehoord juf Anne is er weer", "ja, ik heb haar al gezien, ik was de eerste" (heel trots).

Gelukkig: juf Anne is er weer.
Iedereen blij.   Geen reacties | ¶

» een vol weekend in tags En toen bleek, zondagavond na twaalven, het weekend opeens zo vol te hebben gezeten, dat een stukje er bij in schoot.
Voor werk en eigen site, ben ik druk bezig met het fenomeen "taggen".
In tagstyle dan maar:
zwemmen, schoonmaken, verjaardag, Nijmegen, cadeau, internetkaartverkoop concert De Dijk in de nieuwe Max (lousy tag trouwens), de Bob zijn, laat thuis, trein Utrecht, bijeenkomst Groen Links, constructief, kritiek, congres, partijcultuur, koers, beginseldiscussie, dwars, loyaal, gezellig, drank, avondwerk, notulen, digitale leeromgeving testen, slaap   Geen reacties | ¶

» De nieuwe Fabplayer

Vrijdagmiddag was ik bij de persconferentie van Fabchannel in Paradiso.
Fabchannel lanceerde daar een uniek hebbeding voor alle muziekliefhebbers, webloggers en social comunity adepten:

de eerste "embedded" Fabplayer die je vanaf nu in je eigen weblog, website of social network kunt "plakken" en laten zien.

Zo kun je iedereen op het web laten zien van welke muziek je houdt, je favoriete zanger of artiest promoten en natuurlijk laten zien dat je een core member van de muzikale "You" generatie bent.

Daarnaast genereert de player veel gratis publiciteit voor de artiest, kun je binnen de player doorklikken naar sites waar je CD/DVD of tracks van de artiest kunt kopen en genereren de tussen elk oneven nummer ingebouwde reclamebreaks van 10 seconden een geheel nieuwe advertentiemogelijkheid.

Ik heb 'm natuurlijk meteen in mijn weblog geïntegreerd en overweeg binnenkort een gesprek aan te gaan met mijn favoriete zanger omdat ik die graag in mijn Favorieten zou laten zien:)
Bij het samenstellen van mijn favorietenlijstje kreeg ik echt de rillingen van Solomon Burke's If I could hear my mother preach again.
Nou niet meteen omdat ik gek zou zijn op oude dikke mannen en gospel, maar wel omdat de inhoud van het nummeren de groove in de voormalige kerk Paradiso een match in heaven zijn.
De sfeer van dit nummer en de interactie met de kerkomgeving zijn trouwens nog veel beter te zien op de ook vandaag gelanceerde vernieuwing van Fabchannel, je kunt vanaf nu full screen naar alle concerten kijken i.p.v. in een veel kleiner scherm in een perfecte kwaliteit.

Ik ben zwaar benieuwd waar deze nieuwe Fabplayer op het web allemaal gaat opduiken en hoe dit de muziekwereld zal gaan veranderen.   Geen reacties | ¶

» Gestremd De boom die vanochtend nog aan de kade stond leunt nu in Cafe La Bastille.
De tram waarmee ik nog heen kwam rijdt niet meer, de Overtoom gestremd vanwege omgevallen bomen.
Vanuit het werk goed zicht op het oog van de storm.
Ik word zo per auto opgehaald.
Mijn afspraak vanavond is in het restaurant beneden mijn huis, dus als straks binnen, dan is binnen binnen en blijft binnen.

Update: de normaal 5 minuten fietstocht duurde ruim een half uur met de auto, gelukkig konden we ook nog een collega een lift geven. Mijn etentje was zalig en heel gezellig en bij thuiskomst hadden we twee los van elkaar gestrande reizigers als logees waarvoor we naast de gebruikelijke logeerlocatie in de studeerkamer een kinderkamer vorderden. Net echt.   Geen reacties | ¶

» Lezen?! Wat was dat nou dat tegelijkertijd bekend en raar voelde, het duurde even voor ik er achter was:
Ik luister (en kijk met een half oog) naar een concert op Fabchannel, van I am Kloot in dit geval, terwijl ik werk.
Dat heb ik vaker gedaan, dus dat is t niet.
Doe 4 dingen tegelijkertijd, ook bekend.
Zou best kunnen slapen, maar ga dat nog lang niet doen.
Ik heb nog zo'n 300 bladzijden te lezen voor mijn eerste vergadering van morgen.
Dat was hem: voor het eerst sinds tijden heb ik weer centimeters stukken voor mijn neus die gelezen moeten worden voor een vergadering.
Bij mijn nieuwe werk maak ik zelf de stukken, die houd ik dun.

Gelukkig gaan de stukken over een onderwerp dat mij (zolang het niet 100% technisch wordt) enorm boeit, dus ik lees weer met plezier.   Geen reacties | ¶

» Pak die bal. Tja een politica in ruste moet je niet aan het voetballen zetten, ik kan d'r helemaal geen bal van, bovendien ben ik uit functie.
Voor iedere politica die hierop wel reageert en het mij laat weten, zal ik hardstochtelijk juichen.
Zwaar tot ongenoegen en schaamte van mijn kinderen heb ik de kunst tot yellen en juichen ernstig geoefend bij een Rodeo in Amerika, waar de locals pas gingen yellen toen ik het voortouw nam:

"Beste vrouwelijke politici


Hoe vaak sport u? Meer dan 1 keer per week sporten is voor veel vrouwen een uitzondering. Vrouwen zouden vaker moeten sporten, maar hier is niet altijd de mogelijkheid voor. De thuissituatie kan het sporten voor vrouwen belemmeren, maar ook de faciliteiten zijn niet overal optimaal. Er zijn bijvoorbeeld maar weinig verenigingen die damesvoetbal aanbieden.

De meiden van FC Zeeburg zijn 13 jaar en ouder en vinden voetbal hartstikke leuk. Helaas worden zij op straat vaak ‘weggejaagd’ door jongens die willen voetballen. Voetbal is namelijk typisch een sport voor mannen, maar waarom niet voor vrouwen? Bij FC Zeeburg krijgen de meiden wél de kans om te trainen en wedstrijden te spelen.

Om de vrouwensport meer onder de aandacht te brengen lijkt het ons een geweldig plan om een voetbalwedstrijd te organiseren. Maar niet zomaar een wedstrijd. Het is de bedoeling dat de meiden van FC Zeeburg tegen vrouwelijke politici gaan strijden. En daarom doen wij een beroep op u. U bent namelijk een belangrijke schakel in het stimuleren van de vrouwensport.

Durft u als vrouwelijke politici te voetballen tegen de meiden van FC Zeeburg? Doe mee aan deze unieke voetbalwedstrijd en laat zien dat voetbal ook geschikt is voor vrouwen! De wedstrijd wordt gehouden op donderdagmiddag 1 februari in de sporthal Zeeburg, Insulindeweg 1001.

Het kan natuurlijk zijn dat u de uitdaging niet durft aan te gaan. Toch stellen wij uw aanwezigheid zeer op prijs. U kunt bijvoorbeeld ook meehelpen met bijvoorbeeld vlaggen of het scorebord bij te houden.

Aanmelden kan bij de initiatief nemer Astrid Kuiper, madkuiper@hetnet.nl   Geen reacties | ¶

» Oops Kennelijk gisteravond laat toch weer iets fout gedaan.
Mn weblog ziet er weer vanochtend opeens even heel anders uit, tot mijn eigen verassing.
Vanavond maar weer peuteren, fris van zin.   Geen reacties | ¶

» maandagochtendloopje Strak weer, waterig zonnetje.
Stilstaand voor de deur van het werk roken, is maar soms leuk.
Een rondje City rookt net een sigaret.
De straatjes achter het Leidseplein komen bij van het stapweekend.
Overal staat de Klicko buiten.
Bakken met lege flessen.
Her en der een vroege stofzuiger en de geur van een emmer sop.
Afgezien van de schoonmaker en een vroege leverancier is er hier nu geen mens op straat.   Geen reacties | ¶

» Van met naar zonder

Bij haar geboorte had Lotte twee halve extra pinkjes.
Omdat ze niet helemaal af waren en ze er dus ook niets mee zou kunnen, hebben ze deze meteen bij na de geboorte af laten sterven, heel eenvoudig door ze af te binden waardoor ze heel snel afstierven en er af vielen.
Sindsdien had Lotte twee bultjes bij haar pink die door de omgeving vaak voor wratjes aan werden gezien.
Daar wilde ze al lang iets aan laten doen, maar zolang ze in de groei was, leek dat niet zinvol.
Afgelopen week was het zover.

Best spannend.
Zij zei precies wat ik dacht, dat het toch wel raar was om dit souvenir van de geboorte permanent te laten verdwijnen.
Ze had ze toch zestien jaar lang gedragen.

We gingen samen op pad.
Ik mocht mee en kijken.
Lotte deed het heel erg stoer, ookal deden de prikken erg veel pijn.
Ze kneep de hand van de assistente fijn, die maar één keer au zei.
Alles daar was er op gericht Lotte zoveel mogelijk af te leiden van de pijn.
Zij en de chirurg bespraken CSI, Grey's Anatomy, haar school en de vakantie.

"U mag best een foto maken hoor, doen wij ook wel eens".
"Dan zetten we er altijd met toestemming van de patient bij".

Deze foto met permissie van patient en dokter dus.

De dokter vond het steeds leuker worden, helemaal toen Lotte bekende het hier veel beter te vinden dan in het andere ziekenhuis waar ze was geweest.

Het ging snel maar bepaald niet pijnloos.
Lotte was heel stoer.
's Avonds begon het heftig tegen te vallen, de tranen geluidloos over haar wangen van de pijn.
De volgende dag kreeg ze toch maar extra sterke pijnstillers van het ziekenhuis.
Nu gaat het weer en hoeven alleen de hechtingen er nog maar uit.
Daarna gaat Lotte zonder bultjes het leven door.

  Geen reacties | ¶

» Lego Honderden, duizenden stukjes.
Erg mooi speelgoed.
Vandaag vroeg ik me zittend tenmidden van veel van die stukjes opeens af hoeveel er ondertussen al door mijn handen gegaan waren.

Bij het opruimen dan.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsreceptie continued En alweer een nieuwjaarsreceptie, terwijl mijn gestel de nieuwjaarsreceptie van de vorige avond nog niet helemaal te boven was (wat maakt dat het altijd tegen het einde nog leuker wordt en waarom laat ik me weer moeiteloos verleiden om aan den lijve te ondervinden dat er kroegen zijn in deze stad die ook na één uur open zijn, dat weet ik namelijk al lang).
Vandaag de nieuwjaarsreceptie van het bewonersplatform en DOCK: een warm Oud-West bad.
Hier mocht ik van mezelf wel naar toe omdat de receptie niet van het stadsdeel was en ik dus ook geen opvolgers voor de voeten kon lopen.
Helemaal goed om iedereen weer te zien en toch niet te blijven hangen.   Geen reacties | ¶

» Aanzwellen Heftig vechtend tegen de elementen - ik had ze tegen onderweg - excelleerde de random knop op mijn mp3 speler.
Hij gaf mij een fiks aanzwellende aria uit Puccini's Madama Butterfly, waardoor de strijd tegen de elementen minstens een heroïsche omlijsting kreeg.   Geen reacties | ¶

» Nieuwjaarsrecepties Dit jaar is het voor het eerst eens rustig met nieuwjaarsrecepties.
Vroeger had ik in januari meer recepties dan mijn lever leuk vond.
Vandaag mis ik de eerste waarvan ik het echt jammer vind: de nieuwjaarsreceptie voor ouderen van het stadsdeel.
De leukste nieuwjaarsreceptie die ik ken.
Morgen haal ik mijn schade weer in bij de nieuwjaarsreceptie van GroenLinks Amsterdam.   een reactie | ¶

» Storm De combinatie van storm en het buitenzetten van grofvuil is in dit jaargetijde niet ideaal.
Ik baande mij fietsend een weg langs de netjes buitengezette maar toch weggewaaide kerstbomen heen.
Het had ook wel iets charmants en daarnaast ben ik helemaal blij dat het weer eindelijk weer eens een beetje iets heftigs doet.
De storm heeft een wonderlijk goede uitwerking op mijn algehele staat van zijn.
Lekker.   Geen reacties | ¶

» Het zit er weer op Op de laatste thuisdag heel veel klusjes gedaan die de afgelopen twee weken niet wilden.
En nieuwe opbergkastjes inelkaar getimmerd.
Dat kon geen kwaad.
Op de valreep nog in aanraking gekomen met Second Life.
Dat vraagt om exploratie en voorzichtigheid, je schijnt er heel wat uurtjes in kwijt te kunnen.
Maar nu naar bed.
Morgen weer iedereen naar school en aan 't werk.   een reactie | ¶

» Tag Clouds De nieuwe versie van mijn weblogprogramma heeft een nieuw speeltje: tagclouds.
Erg leuk en mooi, maar.........
Als ik dat wil gaan gebruiken, sta ik wel voor de behoorlijk klus om 1016 stukjes alsnog handmatig te gaan taggen.
Nou dacht ik daar een speelse oplossing voor gevonden te hebben: elke keer als ik een stukje ergens over schrijf, dan zoek ik andere soortgelijke stukje erbij en voorzie ik ze meteen van de benodigde tags.
Ik probeerde dat even uit met Fabchannel en zie het resultaat (in de linkerkolom), meteen mijn meest geprononceerde tag. Ik gun het ze, daar niet van
Als ik daarentegen met de tag "oud-west" of "politiek" begonnen was, dan was ik nu nog niet op de helft geweest.
Ik geloof dat deze uitdaging om een systematische aanpak vraagt, voorwaar mijn sterkste kant op het tijdstip dat ik meestal inruim voor het spelen op de computer.
Voorlopig is mijn tagcloud dus nog eventjes geen getrouwe weergave.   Geen reacties | ¶

» Record Wel 3 uur en een kwartier in het Van Gogh museum samen met Tim.
Het had me nog moeite gekost om hem te overtuigen dat een museum ook voor kinderen heel leuk kan zijn.
Nu wil hij morgen wel weer.
Gewapend met een audio tour van Frank Groothof uit Sesamstraat en een kinderspeurtocht dwaalden we tijden door het museum.
Ik nam met graagte dezelfde kinderaudio tour, want mijn ervaring met Van Gogh beperkt zich tot één eerder museumbezoek en een voortselling in gebarentaal over Vincent en Theo van het Oog Hand theater
"Van het schilderij dat je het mooist vindt, gaan we een kaart kopen" had ik hem beloofd. Hij koos voor Het gele huis.
Hij vond het maar raar dat mensen de schilderijen van Van Gogh in zijn tijd niet mooi en maar slordig vonden.
"tss, dan hadden ze gewoon geen verstand van kunst, ik vind het wel mooi".   Geen reacties | ¶

» Ik heb mijn wagen volgeladen Vandaag was ik de cabdriver in onze familiewagen.
Een stapel CD's voor de heenweg voor allen.
Een stapel Cd's voor de terugweg, voor mij alleen.
Zoon Mick en vrienden/vriendinnen gingen een paar dagen naar Aubenton, waar hun theaterdocent met zijn iHTs een landhuis tot cursusplek voor dans- en theatermakers aan het omvormen is.
Als het maar even kan, wil Mick daar graag naar toe en meewerken.

Onze auto was de grootste en met 6 man in de wagen is al snel sneller en voordeliger, zeker omdat met de trein naar Aubenton net over de grens van Frankrijk best gedoe is.
Dat sneller gold dan voor hen, want ik moest ook weer terug, maar goed.
Ik had wel de leukste variant lading uit het volgeladen wagen liedje: ze zongen als sijsjes.

We begonnen met The Killers (jammerlijk in Paradiso gemist) en Snow Patrol (binnenkort samen naar toe) maar toen eenmaal de soundtrack van Moulin Rouge opging, wist ik meteen weer dat ik theatermakers aan het vervoeren was: een hele show, die ik afgezien van de audio gemist heb omdat mijn rol het letten op de weg voor was en de show zich achterin afspeelde.

In Aubenton was sinds ik daar de vorige keer was enorm veel gebeurd.
De vloer waar ik Mick vorige keer met hoed en het kersvers Stones shirt van het concert van de avond daarvoor had gefotografeerd, was vakkundig gesloopt en door het hele huis waren de veranderingen zichtbaar met als summum een van de speelklare studio's.
Klaar is het waarschijnlijk nooit, maar da's deel van de charme van dit groeiproject.

Net als de vorige keer een rondleiding met glas in de hand, nog even enthousiast, de droom krijgt vorm, dit keer ook met ondertiteling van Mick die smaakvol kon vertellen over zijn aandeeltje in de transformatie.

Blij dat ik voor dit project 5 paar werkhandjes en vijf youngsters had afgeleverd die het weer enorm naar hun zin gaan hebben, toverde ik de nu lege auto om tot een comfortabele muziekluisterstudio, chips en mijn Cd's onder handbereik.
Ik ben niet gek op autorijden, maar 4 uur in de auto alleen, je eigen muziek, eigen gedachten, als enige controle over de volumeknop en begeleiding van je eigen stem daarbij is toch wel feestelijk.
Gelukkig maar, want deze weg leg ik vast nog vaker af.   Geen reacties | ¶

» Knutselen Vanavond gelukkig weer even tijd voor het aanpassen van de weblog.
Het is nog steeds niet hoe ik het hebben wil, maar we gaan de goede kant weer op.
Ik doe het te weinig om het anders dan met trial en error aan te pakken, maar blijf dat leuk vinden: als er tenminste iets lukt en je niet steeds weer alles weg moet gooien.
Gefriemel met templates, css, php, brackets en kleurproefjes.....zou natuurlijk oook eens een cursus kunnen gaan volgen.
Morgen de hele dag geen tijd, dus zo moet het maar even, het uitproberen gaat door.
Nog even wachten op de post "Dit is hem dan".   een reactie | ¶