Tim was vroeg op en goedgemutst.
"Met de vlam in de pijp, scheur ik door de Brennerpas" zong hij achterop de fiets.
Op school moest hij meteen even uit gaan leggen waar wij straks naar toe rijden.
Een weekje veel wit en weinig weblog
Veel sneeuw en weinig werk
Vrijdag 23 Februari 2007 at 3:51 pm
Aan creativiteit ontbreekt het niet.
Hij gaat bij mij op dit moment alleen even allemaal naar andere websites.
Erg leuk om te doen, meedenken en schrijven aan wat er voor je werk op het web komt te staan, maar net als met tijd, geld een aandacht, je kunt het tegelijkertijd maar één keer uitgeven.
Onderweg naar huis van mijn op de kindermiddag tussengepropte creatieve afspraak terwijl de telefoon riep "Mam, waar blijf je nou" maakte ik mij veen zorgen over mijn eigen weblog, creativiteit leek een beetje elders opgegaan.
Bij thuiskomst was het probleem opgelost.
Op onze ijskast met daarop ondertussen 14 jaar oude magneetletters, had een van mijn nazaten een mooie muzikale verwijzing gedicht.
De kinderen leven zich vaker uit op de letters en zo verschijnen er regelmatig zulke mooie boodschappen. Ik heb die IJskastpoeziegadget die je in de winkel kan kopen heel niet nodig.
Donderdag 22 Februari 2007 at 12:03 am
Zoon Tim is al een maand druk aan een
Lego City aan het bouwen.
De stad groeit dagelijks.
Hoewel hij als zoon van zijn groene moeder stevig investeert in openbaar vervoerverbindingen,
slibt de regio -zijn kamer- ernstig dicht, hetgeen een verkeersinfarct tot gevolg heeft waar Amsterdam nog nachtmerries van zou krijgen: de distributie van verse kleding naar de kasten is onmogelijk, de vissen krijgen nog slechts na halsbrekende toeren hun eten en de weg naar het bed is alleen met een slimme hink-stap-sprong te nemen.
Tijd voor een stadsregisseur dus.
Arthur Verdellen is te duur en bovendien al bezig het sociale omgangsverkeer te regisseren, dus moest moeders aan de slag.
6 uur lang boog ik mij over verkeerscirculatieplannen, sloop en vernieuwbouw en het plannen van open gebieden.
Het beleef niet bij het uitdenken van plannen, de handen gingen uit de mouwen en als er even niet opgelet werd, smokkelde ik snel wat materiaal richting het vuil.
Het resultaat mag er zijn.
Het aantal auto's bracht ik rigoreus terug door stevig te investeren in een garage langs de ring (fluitje van een cent),
de omgeving langs de stad werd ontdaan van landschapsvervuilende elementen, een loungehangout met bibliotheek werd toegevoegd.
Helaas heeft de burgemeester van de stad er nog niet van kunnen genieten want die ligt lamlendig met koorts op de bank.
Geluk bij een ongeluk: nu kan ik net iets langer genieten van deze aangeharkte stad, want de uitbreidingsdrift ligt alweer op de loer.
Maandag 19 Februari 2007 at 12:25 pm
Vanochten in het weekend toch maar weer de wekker.
Om 10 uur achter de computer zitten om
online kaartjes voor de Kaiser Chiefs te kunnen kopen.
Voelt minder zeker dan heel vroeg voor het postkantoor in de rij gaan staan, maar erg aantrekkelijk leek dat niet.
De website was behoorlijk overbelast en ik was pas na 23 minuten aan de beurt, de angst dat de kaartjes uitverkocht zouden raken groeide, maar ik had gelukkig beet en vanwege een mooi bedachte actie kon je
concertkaartjes en de nieuwe CD tegelijkertijd bestellen, op 23 februari ligt die thuis op de mat, ruim op tijd om de nieuwe CD
Yours Truly, Angry Mob nog goed tussen de oren te krijgen voor het concert.
De vorige CD ging op aanraden van zoon Mick vorig jaar mee op onze meivakantie en sloeg zo aan dat Tim nog maanden te pas en te onpas
I predict a riot zong.
Update: de actie met de CD leek
een beetje fout gegaan te zijn want na 10 minuten had je geen keus meer met of zonder CD was er alleen nog maar met, mij niet opgevallen want ik wilde de CD
Zaterdag 17 Februari 2007 at 1:51 pm
Lang geleden was ik aan het winkelen in de Bijenkorf.
Ik had kennelijk de tijd, want ik deed hem van boven tot onder.
Elke keer als ik bij het open gedeelte kwam (daar waar de zwarte pieten altijd klommen) hoor de ik muziek.
De eerste keer registreerde ik het half, de tweede keer vond ik het wel lekker klinken, de derde keer werd ik nieuwschierig, maar was ik nog lang niet bij de bron.
Uiteindelijk eenmaal op de 1e verdieping aangekomen stond daar midden tussen de damesmode een gezelschap muziek te maken.
Het klonk ondertussen al vertrouwd dus ik bleef het optreden uitluisteren en was verkocht.
Sindsdien heb ik een gesigneerde CD van JP den Tex
Emotional Nomads in mijn bezit.
Ik draaide hem een tijd lang grijs, kocht hem geloof ik in 1998 en sindsdien hebben de muziek en naam een warm plaatsje in mijn muzikaal geheugen.
Toen ik van de week per ongeluk een recensie van Bad French van JP Den Tex in
musicfromnl wist ik ook meteen weer dat ik dat waarschijnlijk mooi zou vinden.
Weer impusief gekocht, maar deze keer via de
website en keurig thuisbezorgd in een envelop met van dat lekkere bolletjesfijnknijp inpakfolie.
De vorige keer de eerste geluiden in de Bijenkorf, nu komen ze uit mijn computer.
Ik wordt sowieso al redelijk gelukkig van muziek, maar mijn eigen toevallig gevonden "ontdekkingen", of het nu tussen de damesmode in de Bijenkorf of de toevallige match met het onbekende bandje uit het voorprogramma is, klinken toch altijd weer net even anders.
Vrijdag 16 Februari 2007 at 10:24 pm
Woensdagavond was ik gevraagd voor een eervol "partijklusje", het voorzitten van de vergadering waarop het afdelingsbestuur van GroenLinks Amstelveen.
werd gekozen. Dat is goed gelukt: een nieuw bestuur met wel 7 mensen, zo groot heb ik ze de afgelopen jaren bij mij in de buurt niet meer gezien.
Na de pauze volgde een discussie over het groen houden van de Bovenkerkerpolder onder begeleiding van Klaas Breunisse als GroenLinks statenlid voor Noord- Holland.
Boeiend om te horen wat er daar op raakvlak tussen gemeente en provincie allemaal speelt en hoe complex dat is: groene as, natuurcompensatie, de verlegging van de N201, de Kamelenvariant bij de Gaasperdammerweg, het groene hart, agrarisch groen, recreatief groen, een fantastisch compromiswoord in "vliegende agrarische recreatiehectaren", een mogelijke golfbaan, het provinciaal golfbaanbeleid, embargogebied en streekplanherzieningen.
Klaas Breunisse legde haarfijn uit hoe het in elkaar zat, wat de dilemma's waren, de verhouding tussen de gemeente en de provincie in deze en wat wie zou moeten doen om de Bovenkerkerpolder groen te houden.
Ze hebben niet alleen een nieuw bestuur in Amstelveen, maar ook een stevig item om in Amstelveen de verkiezingen mee in te gaan.
Vrijdag 16 Februari 2007 at 12:05 am
"En zijn jullie elkaar nog tegengekomen?"
"Wij, elkaar tegengekomen, ehh?"
"Bij het concert maandag!"
Tja, dat krijg je ervan als je in één ruimte zit met twee webloggers en iemand die ze beiden leest.
Zo hoor je nog eens wat en lees je je eigen ervaring van een
ander na.
Maar elkaar gezien hadden we niet.
Dinsdag 13 Februari 2007 at 11:08 pm
Nu ik ze al lang niet meer gebruik, de betalingen bijna allemaal digitaal gaan......
Heb ik eindelijk eens gezien waar al die enveloppen voor de Postbank terechtkwamen.
Zondag 11 Februari 2007 at 11:01 pm
De nachtmerrie van elke leraar, of misschien toch wel de stiekume droom?
Als leraar leuk doen op de jaarlijkse toneel/klassentoernooi of wat dan ook avond?
Voor het oog van je eigen klassen -het volgende lesuur wil/moet je gewoon weer het gezag hebben- iets neerzetten dat goed genoeg is om niet af te gaan.
Op het Amsterdams Lyceum is dat afgezien van het feit dat zij hun 90e lustrum jaar vieren en dus extra uit willen pakken, heel niet gemakkelijk.
Met hun toneel en dansklassen geven zij een groot aantal leerlingen al zoveel extra's dat het daarmee als docent al moelijker wordt om daar boven uit te stijgen of in de buurt te blijven.
Vrijdagavond was ik bij het lustrumtheater van Het Amsterdams Lyceum, in de sfeer van Cabaret, met cocktailbar en bedienend personeel tijdens de voorstelling.
Zoon Mick die zijn toneelopleiding op het Amsterdams al voltooid heeft speelde met zijn mede certificaathouders een prachtige theatraal ondersteunende rol naar de leraren en leerlingen die bij deze lustrumvoorstelling echt op het toneel stonden.
De leerlingen verzorgden prachtige Cabaretachtig geïnspireerde dansacts (mooi om te zien die 15/16 jarige meisjes die heel geconcentreerd hun pasjes doen, de lach door de regie opgelegd en dan toch een paar voor wie de lach geen plicht of regie is, maar die uit zichzelf al willen stralen) , een jongemeisjes rockbandje dat zo lief klonk dat de rock wat naar de achtergrond schoof, maar wel prachtig was om te horen en te zien,
de rector die zich wel 4 keer durven laten boeken waaronder één keer voor een
YMCA persiflage, voor de docenten al eng, maar als rector toch echt wel stoer.
Het docentencorps had zich er bepaald niet vanaf gemaakt: een geweldige trafestie songfestivalpersiflage met aangepaste teksten: de meneer leraar had zich een overtuigend prachtig vrouwengedaante aangemeten en bleek ook nog een zeer overtuigende stem in huis te hebben, geen aarzeling over hoe ze hem maandag in de klas tegemoet treden want hij was als zij super cewl.
Daarnaast break dancede de leraren en hadden zij een heuze acrobatische act inclusief acrobatenpakjes die je misschien niet direct op de foto pagina van de schoolwebsite terug wilt zien voor de rest van je carriere, hetgeen ongetwijfeld wel gaat gebeuren.
Een docentenkoor met een mooie bewerking van Shaffy;s Huil. bid etc dat voor de gelegenheid was omgedoopt in "
Chill, chat, gaap, slaap, dis, spiek en bedonder"
Prachtig was ook het moment dat de theaterdocent, die zich bij elke andere voorstelling alleen achter de schermen bevindt, met een mooi dansballet als decor een bewerking van Le port d'Amsterdam gaf waarbij het decor van de amsterdamse haven verruild werd voor zijn IHTS thetarerschool in Aubenton waar menig leerling van het Amsterdams Lyceum meehelpt om daar een droom waar te maken en waarmee Aubenton toch bijna een dependance (est ce que, est ce que - Oui) voor de theater en dans activiteiten van het Amsterdams Lyceum wordt.
Het was super, ookal moest ik mijn tafelgenoten wel even overtuigen dat zoon Mick die in mijn belevening zwaar overtuigend speelde - zo ken ik hem thuis niet- overdag in huis een heel normaal mens was.
Als ouder van de school en als moeder van een acteur, zit ik zo'n hele avond zwaar trots te zijn op alles.
Zondag 11 Februari 2007 at 12:01 am
Als moeder/bedenkster van het DB Cooldowncafé waarbij we voor alle na afgelopen maart niet meer teruggekomen (vrijwillig of als gevolg van de verkiezingsuitslag) DB'ers koffiedronken in Café Americain op dinsdagochtend -het moment dat onze opvolgers zich over de wekelijkse DB vergaderingen buigen- en als mens ben ik ernstig geïnteresseerd in wat alle oud-collega's (zijn) gaan doen.
Vanavond knipperde mijn chat met een berichtje van Anton Ederveen, voormalig portefeuillehouder in Geuzenveld voor het CDA: hij is
voorgedragen als burgemeester in Valkenswaard.
Ik was op dat moment geïnspireerd aan het werk, maar de aandacht werd helemaal afgeleid.
Ik vond het helemaal gaaf nieuws en geniet dan lekker mee.
Ik heb vanuit mijn omgevingsverleden meerdere malen gehoord wat er allemaal bij komt kijken bij een voordracht tot burgemeester (nee, heb mijzelf daar nog nooit voor aangemeld) en ken een paar burgemeesters, maar dat iemand je online even inlicht over het feit dat hij is voorgedragen, dat had ik nog niet eerder meegemaakt.
Ik heb er helemaal een leuke avond van, niet alleen voor Anton die ik dat helemaal zie doen, maar ook omdat ik het helemaal goed en terecht vind dat de kwaliteiten van een stadsdeelbestuurder herkend worden binnen het burgemeestersambt.
Ik zal niet ontkennen dat ik mezelf onmiddelijk heb uitgenodigd op zijn installatie en dat mijn volgende missie wordt om de burgemeester van Valkenswaard gewoon weer uit te nodigen voor de volgende DB Cooldown, die ondertussen omdat we bijna allemaal al weer druk aan het werk zijn is gewijzigd in een maandelijkse bijpraatbijeenkomst des avonds in Café Schiller.
Donderdag 08 Februari 2007 at 11:09 pm
De geur van spruitjes.....
In het kippenhok zonder Jort Kelder, het openlucht forum op het schoolplein, werden wij in ieder geval niet blij van de ethische spruitjeslucht die uit Den Haag neerdaalt: bedenkttijd bij overtijd behandelingen, psychologisch onderzoek naar de gevolgen van Abortus (uitkomsten lijken mij: ja is uitermate belastend, niemand doet dat voor haar lol en niemand zit te wachten op meer betutteling vanuit de overheid), ambtenaren mogen weigeren Homo's te trouwen.
Lekker dan...
Nee, dan de gemeente Amsterdam op haar website onder het kopje
actueel:
....Het domein van de vrouw en alles wat vrouwen beweegt!
....in het teken van ‘Stout’, een prikkelend thema waar elke vrouw wel iets van weet, of iets meer van zou willen weten.
Elke vrouw is immers wel eens stout, en misschien wel vaker dan mannen denken.”
"Ïk ben lekker stout", het mag van de gemeente Amsterdam!
Een pikante vorm van burgelijke ongehoorzaamheid en wellicht verdringen de esotherische massageoliëen de geur van spruitjes.
Er staat nog net geen uit te printen kortingsbon op de gemeentelijke website voor de Huishoudbeurs.
Woensdag 07 Februari 2007 at 1:36 pm
Na een weekend voor het collectief, vanavond een avond voor een groot smaldeel van het gezin: Snow Patrol in de Heineken Music Hall, niet dat het daar rustig was, maar wel genieten voor Mick, Marco, mij en nog een stevig aantal mensen.
Twee jaar geleden supportact voor The Pixies, "our heroes" en nu the floor alone en uitverkocht. Drummer Johnny had zijn arm gebroken, de invaller slechts een dag mogen oefenen hetgeen hem absoluut niet verhinderde zo af en toe in enthousiasme bijna door het drumstel heen te gaan. Mooie nummers, tijdens de babbels een zalig iers accent en dat voor een schotse band.
't was een gaaf concert en Snow Patrol zal net als de afgelopen weken onze huiskamer nog regelmatig vullen.
Dinsdag 06 Februari 2007 at 12:30 am
Nog steeds niet klaar...
Alles leuk en aardig en alleen maar positief, maar het kost wel tijd dat interactief zijn.
Thuiskomen van het congres, gelukkig herinnert dochter Lotte me eraan dat ik haar en haar filmproduktieteam morgenochtend naar Egmond zou brengen voor opnames (afrijtijd 9 uur op zondag, au).
Bloggen over het congres en direct daarna aan het werk voor mijn achterstallig Hyves beheerwerk voor het Nivon Pinksterkamp, morgenmiddag weer een vergadering dus al het nieuws en de afspraken moeten wel goed in de diverse discussiegroepen staan en dat had ik op me genomen, dochter activeren om haar leeftijdsgenoten via MSN en Hyves weer eens op te zoeken om daar naar suggesties voor het jongerenonderdeel te laten zoeken (heeft ze zelf aangeboden).
Ondertussen lees ik de langsschietende blogs van de congresbezoekers, hetgeen op dit nachtelijk uur leidt tot de verrassende persoonlijke constatering leidt dat bloggers hele actieve en delende mensen zijn, maar in de discussie op zo'n congres niet de boventoon voeren terwijl ze tegelijkertijd toch een belangrijke rol vervullen in verslaglegging en opiniering rond zo'n congres, een aandachtspunt voor de insteek op het onderdeel debat over partijcultuur en imago want onze GroenLinks Hyvers en Bloggers vormen een onmisbaar onderdeel voor een brede discussie die verder reikt dan de lezers van Volkskrant, NRC en de GroenLinkswebsite en die ook een ander publiek bereiken.
Tevreden zie ik mezelf op een van de blogs terug op een foto voor de stand van onze
Open Source werkgroep waar ik vol goede voornemens maar weer eens een demonstratie CD Linux meeneem: ik propageer het wel, maar heb het zo druk interactief te zijn dat ik mezelf het leerproces van overstappen niet gun, hoewel ik open source blog, bestuurt windows de rest en ik neem me wederom voor mijn leven te beteren.
Of ik het rustig had nu ik "uit de politiek" was, vroeg iemand mij op het congres.
Nou nee dus, maar ik geniet nog steeds.
En nu naar bed want dit wordt wel weer heel stream of consciousness en de
FemFem wijst mij morgen feilloos de weg, maar de ogen open houden, zal ik toch echt zelf moeten doen.
Zondag 04 Februari 2007 at 12:54 am
Als charmeoffensief was ie perfect geweest, als georchestreerd een meesterzet, maar 't gebeurde gewoon spontaan:
De borrel en maaltijd na afloop van het congres en workshopmiddag van GroenLinks werden opgeluisterd door
De Anitaas, -wat nou een intelectuele partij- alle oude songfestivalliedjes zingen we gewoon mee.
In het kader van de tegenwoordig steeds populairder wordende publieksparticipatieacts bij artiesten, moesten we de vloer op en Linedancen op een aangepaste versie van
Those were the days (hoe toepasselijk).
Na het tumult van de afgelopen dagen zal het mensen wellicht verbazen, maar dit is wat er gebeurde:
Op aanwijzing van de (vocaal) leidster gingen we
stapje links, stapje over, stapje links, schop
stapje rechts, stapje over, stapje rechts, schop
Koersvast, samen, schoppend, luisterend, tegelijkertijd en met plezier
(eigenlijk net als bij het dagprogramma, alhoewel het onderdeel schoppen tijdens het dansen veel functioneler en plezieriger is dan tijdens het debat)
Mijn Volkskrantkop voor maandag zou zijn:
GroenLinks is alive and kicking
En voor de echt serieuze blogs over het congres, maar ja zij waren dan ook al weer thuis, zie
Planeet GroenLinks
Zaterdag 03 Februari 2007 at 10:46 pm
Bah, bah bah.
Nou heb ik maanden gehoopt, zeker in de aanloop naar de verkiezingen, dat GroenLinks de voorpagina van De Volkskrant zou halen.....
Omdat we een goed verkiezingsprogramma hadden, omdat wij echt als enigen het milieu en de klimaatsveranderingen op nr. 1 zetten, omdat onze partij de lef had de modernisering van de verzorgingsstaat zo aan te pakken dat deze daarmee echt wat duurzamer zou worden.......
Dat laatste is GroenLinks best op kritiek komen te staan, zowel binnen als buiten de partij.
Andere partijen wachten op een uitspraak van de SER, de vakbonden wilden zich voor de verkiezingen niet vastleggen op veranderingen van het ontslagrecht en we hadden af en toe echt last van onbegrip tijdens de campagne met deze boodschap.
Electoraal misschien niet helemaal handig, maar eerlijk is het wel.
Veel van de boodschappen die we toen gaven worden na de verkiezingen door gerenommeerde bewegingen als SER en de vakbonden alsnog ondersteund. Maar ja, niet helemaal op tijd.
Vandaag haalden we dan wel de voorpagina van de Volkskrant, maar niet op de manier die ik gewild had: kritiek binnen GroenLinks, de pers pakt het op op een manier waarop ik gehoopt had dat ze ons verkiezingsrorgamma zouden hebben opgepakt.
Ik mag niet zeuren, want ik was een van die GroenLinksers die op de kritische bijeenkomst in Utrecht aanwezig was en een van de mensen die de oproep om de koers, de beginselen, de evaluatie van het verkiezingsresultaat en de debatcultuur binnen de partij grondig te gaan bespreken in de komende periode, heeft ondertekend.
Voorafgaand aan de bijeenkomst, heb ik een aantal mensen uitgelegd waarom ik daar naar toe ging:
Ik ben al sinds de oprichting van GroenLinks lid, ik kan mij nog steeds goed vinden in het gedachtegoed van GroenLinks, ik stond op de markt met de slogan "knokken voor wat kwetsbaar is" en de afgelopen verkiezingen heb ik volhartig ons nieuwe verkiezingsprogramma ondersteund en uitgedragen en voor mij passen ze beiden prima binnen GroenLinks
Ik voel me hardstikke thuis bij deze partij en ook bij de zogeheten koerswijzigingen - voor mij zijn ze een moderniserende vertaling van waar ik al lang voor stond- dus op de koers van GroenLinks heb ik niets aan te merken.
Mijn reden om te komen en mee te willen praten lag in de constatering dat een aantal van de mensen van wie ik denk "het vak geleerd te hebben" zich niet helemaal lekker meer voelden bij wat er gebeurde binnen GroenLinks en vanwege hun moppers over de mogelijkheid een oor te vinden voor dit geluid binnen de partij. Zij horen voor mij onlosmakelijk bij GroenLinks.
Ik wil dan graag weten wat hen beweegt, want voor mij horen deze mensen binnen het actief hart van de partij en hoort de partij gretig en ruimhartig oor te hebben voor deze mensen en nieuwe leden, niet alleen omdat zij mij geleerd hebben wat GroenLinkse politiek is, maar ook omdat omdat draagvlak, aansluiting bij maatschappelijke bewegingen en een open debatculttur binnen een politiek partij m.i. core business van elke politiek partij zijn.
Ik hoorde op deze kritische ledenbijeenkomst heel veel binding met de partij en zorg over de toekomst, hoorde jonge leden en oude rotten in het vak van wie de laatsen mischien wat minder optimistisch gestemd waren. Er zat in ieder geval een boel constructief geluid en de wens om de discussie binnen de partij goed te voeren.
Dat is alleen maar goed voor elke partij.
Ik vind het dan ook oprecht jammer dat, in de aanloop naar ons congres van zaterdag, GroenLinks de voorpagina haalt met interne richtingenstrijd en harde uitspraken van weerszijden.
Binnen GroenLinks willen we volgens mij alles bespreken omdat we gaan voor waar we voor staan ook als we het niet meteen allemaal eens zijn. De discussie is alleen maar goed, of die nu in de Kargadoor of tijdens het congres gevoerd worden, zolang het maar gebeurt......
Laat de pers zich maar richten op de vraag of Diederik Samson nu wel of niet zij partij afvalt door openlijk te roepen dat Bos geen minister mag worden (maar dat is flauw, want natuurlijk pakt de pers signalen over interne discussie op, zou ik ook doen als ik hen was).
Mijn partij met goede beginselen, komt hier nog beter uit als ze de discussie voert daar waar hij thuishoort, binnen de partij en wat mij betreft starten we een wikipedia waar alle debatbijdragen voor iedereen te zien zijn en direct door welke beweging dan ook van commentaar voorzien kan worden, met een permanente link vanuit de Volkskrant natuurlijk.
Donderdag 01 Februari 2007 at 11:43 pm
Zodra ik zwem, kom er na zo'n vijf baantjes een vorm van vloeibare trance over mij heen die maakt dat ik niet veel van de omgeving meekrijg.
Dat ik toch niet helemaal weg ben, bleek vandaag toen ik opeens in mijn ooghoek een zwembroek met "Spank" op de bilpartij zag langskomen.
In de lach schieten met je mond onder water levert een behoorlijke slok water en een ingewikkelde proestpartij op, weet ik nu.
Donderdag 01 Februari 2007 at 12:29 am
