» Plek Je eigen plek krijgen, hebben, houden, veroveren, weten, nemen, respecteren ect. gaat niet altijd zonder slag of stoot.
Op het internet is het feestelijk simpel: "je domein.....staat klaar voor gebruik".
Ha, alweer een plekje.
Als extraatje het zonnige gesprek met de dame in San Fransisco van The Red Victorian van zonet (bijna nacht met volle maan hier, overdag daar en aan haar stem te horen scheen de zon daar uitbundig): we hebben ook al prachtige plek in San Fransisco in de zomer. Hun webstekplek is overigens de moeite waard: op zo'n manier een hotelkamer uitzoeken is wel heel vrolijk.

  Geen reacties | ¶

» Multitasken Multitasken, het heeft zijn beperkingen, nu ook wetenschappelijk aangetoond.
Dat bericht is handig voor als ik mijn kinderen tot de orde wil roepen: "je kunt niet én TV kijken én MSN'en én muziek luisteren én studeren!"
Naar mijn kinderen toe, geloof ik echt in die uitspraak, alhoewel ik geloof ik een onderscheid moet maken tussen dochter en zonen.

Het zou alleen nog overtuigender zijn als ik het zelf ook geloofde.
Ik haalde mijn eindexamen terwijl ik meestal in café Reijnders zat te leren in de alkoof (verhaalde dat laatst nog met een zekere weemoed aan iemand die nog nooit van café Reijnders had gehoord) terwijl ik ondertussen naar biljartende mannen zat te kijken en de muziek op me in liet werken.
Ik haalde mijn eindexamen glansrijk (7x8) en heb geloof ik sindsdien multitasking tot hobby verheven.
Op het werk, maar ook online meerdere schermen open, met drie dingen tegelijkertijd bezig, of meer (heb wel laatst een groter beeldscherm aangeschaft), ik geniet er van
Mijn jongste zoon snapt niet dat voor niet voordat ik hem Roller Coaster Tycoon laat spelen, nog altijd even mijn mail check, "Mam, één keer per dag je mail checken is toch wel genoeg?".
Het onderzoek zegt dat het inderdaad best wat minder kan.
Als ik me echt echt echt op één ding wil concentreren, sluit ik ook alles af behalve muziek, maar meestal heb ik het idee juist veel effectiever te zijn als ik meerdere dingen tegelijkertijd kan doen en al het nieuws binnen zie flitsen.
Soms, zoals vanavond, verloopt wat ik doe dan wel zo "impuls driven"dat ik maar amper toekom aan wat ik van plan was, maar bijna altijd is de opbrengst van de avond ongepland, dat wel, maar meer dan wat ik er van te voren voor gepland had.
Ik zal toch het onderzoek, terwijl ik andere dingen doe, eens op met in laten werken en denk stieukum tegelijkertijd aan het half serieuze grapje dat een bevriende vrouwelijke dokter mij eens vertelde: "als een man voor een lichamelijk onderzoek zijn schoenen uit moet doen, dan stop ik op dat moment met vragen stellen want ik heb uit ervaring geleerd dat mannen niet tegelijkertijd kunnen praten en hun schoenen uittrekken".

Weer een reden blij te kunnen zijn dat je een vrouw bent.   Geen reacties | ¶

» Het Alternatief

Woensdagavond at ik in Hillegom bij Het Alternatief.
Hillegom bleek na jaren Hoogeveen het alternatief voor mijn disgenoot, maatje uit mijn Masteropleiding van een aantal jaren geleden.
Twee keer per jaar eten, flipperen, bijpraten, de jaarlijkse rëunie evalueren of alvast naar vooruit zien en altijd ruim kans voor een goed gesprek over je plek in leven en professie.Ik had op verzoek zijn website geanalyseerd, hij bleek even proefsteen voor mijn plannen voor de directe toekomst.
Helemaal goed.
Het Alternatief is de droom van de eigenaar die op de eerste pagina van de menukaart de wording van zijn droom beschrijft.
Het eten was daarmee voor mij op voorhand al goed.
Terwijl half Nederland zijn best deed voor een plaatsje op terras, kropen wij in de engelse clubfauteuils bij de open haard.
De plek inspireerde want puur per ongeluk bedachten we een waanzinnig project, dat na een korte inventarisatie van projectplan, fasering, middelen en verdienmodellen nog bleef staan ook.
Ik heb er de komende tijd weer een ontwikkelingshobby bij en kreeg ter plekke een zeer welkom zicht op hoe en wanneer de radertjes in mijn hoofd het best tot hun recht komen.
In de catagorie tegeltjes "vandaag is het begin van de rest van je leven" deed woensdagavond het even heel erg goed.   twee reacties | ¶

» Dan verkopen we toch gewoon de boot Ooit was er een reclame, ik geloof voor verzekeringen voor ondernemers.
Het was in de tijd dat de mobiele telefoon net in opkomst was.
Ik liep samen met Marco ergens in een veel te mooie stad in Italië, op een in de boekjes opgenomen brug, toen voor ons een mobieltje afging.
..... , je spreekt met .... niet te verstaan.......
Hollandse reactie vanaf de brug in het mobieltje:" Waaat hebben ze nu nog steeds niet betaald?"
De reclame van toen suggereerde het enig mogelijke antwoord: "tja dan verkopen we toch gewoon de boot..."
Ik kon het toen al niet helpen om midden op de mooie brug de verstoring van mijn vakantiegevoel te compenseren met het hardop uitspreken van juist die slogan.
Best onaardig want de man voor mij op de brug had het getuige zijn hoorbare conversatie best moeilijk.
De vraag "hebben ze nog niet betaald?", hoor ik tegenwoordig, en zeker buiten de vakanties om, vaker.
"Dan verkopen we toch gewoon de boot"blijft op deze vraag altijd mijn eerste echo.
Moet je maar wel net een boot hebben natuurlijk.   Geen reacties | ¶

» Accountant Even weinig woorden meer over.
Teveel woorden al gebruikt vandaag.
Net pas terug uit de vergadering van de Raad van Toezicht voor de toelichting van de accountant en het vaststellen van de jaarrekening.

Accountant: het lijkt me een gaaf vak voor anderen.
Toch geniet ik van de verhelderende toelichting, het aanwijzen van de soms achter de cijfers onzichtbare dwarsverbanden, de man achter de cijfers zegt soms meer (alhoewel natuurlijk neutraal gepresenteerd) dan de cijfers zelf en gaaf dat er een inhoudelijke discussie (dus over meer dan de cijfers alleen) op volgt.

Vantevoren ingeschat is dit niet mijn meest joyeuze avond bij de RvT, eenmaal thuis denk ik daar al weer heel wat milder over.   Geen reacties | ¶

» Valkenswaard en Anton Ederveen

Een zaterdaguitje met de trein.
Op naar Valkenswaard, samen met Harro.
Naar de installatie van Anton Ederveen als nieuwe burgemeester.
Het was mijn eerste keer Valkenswaard, niet de laatste; ik geloof dat ik er volgend jaar carnaval ga vieren.

Het gemeenthuis, aan de Hofnar 15, een straatnaam die aangeeft dat het gemeentebestuur over een zelfdzame zelfrelativering beschikt, alhoewel de kans groot is dat de straatnaam eerder afkomstig is van het gegeven dat hier vroeger de Hognar sigarenfabriek zat dan dat het nu een opzettelijke shakesperiaanse verwijzing naar de nar als onmisbaar raadgever van de macht is.

Een vriendelijke dame meldt iedereen dat de eerste rij bezet is, die is voor de burgemeesterskring.
"De burgemeesterskring" dat klinkt prachtig en hij bestaat ook echt.
Anton heeft de twijfelachtige eer "de jongste burgemeester" van Nederland te zijn. Mocht hij dat echt een eer vinden, dan heeft hij pech want de titel wordt hem op 2 april al weer afgenomen door een toekomstig ambtgenoot die met de naam Roderick maar liefst drie hele maanden jonger is.

De vertrekkend burgemeester staat zijn ambtsketen af en geeft aan daarmee Anton aan Valkenswaard te willen ketenen, maar spoort hem aan toch vooral ontketend aan de slag te gaan, ik ben benieuwd of dat geen gevaarlijke aansporing blijkt te zijn.

Ze zochten in Valkenswaard een vernieuwer en een verbinder getuige de profielschets, maar waarschuwen de burgemeester in hun speeches tegelijkertijd niet al te hard van stapel te lopen: het optimum zoeken tussen evolutionair en revolutionar vernieuwen aldus de fractievoorzitter van de PvdA aldaar en de gemeentesecretaris die de gemeentelijke organisatie roemt, het over de voltooide reorganisatie heeft en daarmee misschien toch heel voorzichtig waarschuwt om niet te veel te willen veranderen.

De Amsterdamse delegatie bestaat bijna alleen uit Geuzenveld, afgezien van één Slotervaart, één Oud-West en één Centrum afgevaardigde.
Met een felicitatiekaart van veel oud-collega's en het op tip van Guido aangeschafte themanummer van Ons Amsterdam met daarin de Burgemeestersgeschiedenis van Amsterdam sinds 1400.
Het levert ons een mooi staatsieportret van een trotse brugemeester met zijn vrouw op.

Tijdens de receptie hebben we nog een lang en leuk gesprek met de griffier die ,al 32 jaar werkzaam in Valkenswaard, de overstap naar het dualisme en de nieuwe taak zeer enthousiast weet te brengen.
Omdat ik wil weten hoe Valkenswaard in carnavalstijd heet, grijp ik mijn kans als ik een cubje mannen in uitdossing zie.
Ehmmm, of ik soms dacht dat zij de carnavalsvereninging waren, want dan had ik me vergist, zij waren van de Gildes.
Zonder het te weten zag ik kans het Gilde van de Schutterij te beledigen, maar het Valkenwaardse echtpaar achter mij gaf mij een ruime uiteenzetting over de gildes, 5 maarliefst waarvan natuurlijk ook het gilde van de Valkeniers niet op de receptie ontbrak. Op hun tip kreeg ik ook het Vdemecum van Valkenswaard tot mijn beschikking. Valkenswaard heet "Striepersgat" in carnavalstijd naar het "striepen" van de sigaren en heeft niet minder dan 29 carnavalsverenigingen.
Als je die als burgemeester allen met een glas bier in de hand de hand wilt schudden, komt er van carnaval nog maar weinig terecht lijkt me.

We gaan het beleven volgend jaar.   een reactie | ¶

» Klessen De gedachten was er al steeds, de afspraak in wording, de uitvoering liet even op zich wachten.
Vandaag dan toch echt, de luch met de ex-collega uit de politiek:
ga je missen, ik jou ook maar-hoeft niet-blijf bel en mailbaar-en als je even aan het eind van de dag behoefte hebt aan een afstoomborrel, you've got my number-ben tegenwoordig wat flexibeler in werktijden (ik wel).
Onze eeuwige giebel tijdens de portefeuillehoudersoverleggen en agendacommissies, soms tot de orde geroepen "kunnen de dames van GroenLinks iets zachter pret hebben?"
De pret was er weer, een snelle bijpraat op de dossiers, de afstand is er wel maar ik zuig al die informatie toch nog steeds op als een dorstige plant, genoeg om het over te hebben.
Je kan best stoppen met de politiek, hij stopt toch niet met jou.

Deze keer deden we het slimmer, de volgende afspraak staat al gepland.   Geen reacties | ¶

» De Was Bij het bijna dagelijkse kopje koffie bij de concierge op school, kwamen de moeders vandaag in actie:
de concierge is ziek, de hulpconcierge was er ook niet.
De was stapelde zich op.
Twee wassen per dag met thee, handdoeken en de schoonmaakdoekjes.
De éne moeder ontfermde zich over de wasmachine, de tweede over de droger, de derde over de afwas en gezamelijk zaten wij de was te vouwen en in de kastjes te leggen.
Een school zonder schone was, dat kan niet.
En wij hadden het grootste plezier van de wereld, helaas had ik mijn camera in de oplader laten liggen.   Geen reacties | ¶

» Lente Het begint meteen zonnestralen te regenen:
de uit Amerika verscheepte DVD kwam binnen (helaas even geen tijd),
leuke gesprekken,
leuke telefoontjes,
een Linkse Lente roep van mijn partij
en tot slot
een nieuwe domeinregsistratie aangevraagd: dat bolletje is pas net geplant, dus heeft nog wat zonnestralen nodig om boven de grond te komen.   Geen reacties | ¶

» TV Soms is het even niet anders.
Dochter Lotte heeft PTA week: het leren moet ze zelf doen, maar kan haar ondersteunen en aanhoren en belonende activiteiten bedenken, zoals samen naar Grey's Anatomy kijken, haar tophit en als extraatje naar de nieuwe serie Julia's Tango.
Rekening houdend met het normale TV patroon, ONM als mijn enige TV-zwakte, Star Trek als nieuwe hobby van Tim (genetisch bepaald door de gedeelde voorliefde van Marco en mij) en het calvinistisch geloof dat je toch Journaal en AT5 nieuws moet zien, leverde dit pakket een marathon TV avond op:
6 uur nieuws, daarna AT5, even eetrust, ONM, Star Trek (okay de afleveringen over de Augments zijn iets fysiek gewelddadiger dan die met de Xindi, maar we blijven het spannend vinden), Tim naar bed en daar is alweer Grey's Anatomy: Lotte smult en ik bergijp dat wel. Julia's Tango, tja "Claire" uit ONM in de hoofdrol da's alvast bekend, de boze huizenkoper en de wijnboer Pieter vast gecast als "lekker ding", komen ook wel zo over.
Ik had andere plannen, maar heb me niet verveeld: als dit maar geen routine voor de maandavond wordt.   Geen reacties | ¶

» Google jezelf Op mijn tweemaandelijkse activiteit "Google jezelf" onder het motto, voor je het weet weet je dingen over jezelf niet, kom ik een interview met mezelf tegen op een website uit Groningen.
Het interview was erg leuk om te doen en heel nuttig voor het glasvezeltraject voor het Amsterdams Onderwijs waar ik bij betrokken ben, maar dat anderen dan wij in Amsterdam met dat interview iets deden, was mij nog even niet geworden, wel natuurlijk hier (met foto, maar dat was logisch want het is hun werk.

Beetje viraal enthousiasme dus.

En ja, stiekum vind ik dat best wel leuk, mijn enthousiasme mag graag verspreid worden.   een reactie | ¶

» Weinig en toch leuk Eindelijk weer eens een relaxede zaterdag:
kaartjes kopen voor The Scene in Paradiso, veiligheidshalve toch maar avond van te voren vast op de site ingelogd vanwege ook verkoop extra concert The Police (voor je het weet is de site overbelast zoals bij de KaiserChiefs). Bovendien vind ik het als fan leuk om dat op het eerst mogelijke moment te doen.
Daarna Boekenmarkt op school bij Tim, opbrengst gaat naar een project in Malawi, met deze keer een record aantal aan ingebrachte boeken (gelukkig hebben ze een afspraak met een opkoper die de restanten ongezien na afloop meeneemt).
Leuk om te zien wat er dit jaar uit is: naast de gebruikelijke boekenweekgeschenken van het jaar daarvoor is "Wat Voruwen Willen" ernstig uit, zag maarliefst 4 stuks, de tafel emancipatie, spiritualiteit en opvoeding was in zijn geheel ernstig vol.
Mijn enige missie was met aanmerkelijk minder terugkomen dan dat ik had ingebracht en dat is goed gelukt.
's Avonds frutten op het internet, met 80 plannen in het hoofd, beperkte ik met tot het opruimen van mailberichten binnen Hyves. Ik bekijk die zelden waardoor het aantal snel groeit. Grappig om te zien wat een marketinginstrument dat geworden is: heb 8 vacatures weggegooid, het aanbod voor Biodanza en Valtentijnsmassages toch ook maar weer niet geaccepteerd en een aantal aanbiedingen om snel geld te verdienen hooghartig in de wind geslagen (stoer) en veel aankondigingen van debatten rond de verkiezingen geprullemandeerd.
Slecht één aanbod gehonoreerd, ik ben lid geworden van de Hyves rond Café Bax omdat die vanuit de Hyves Oud-West ook echt over Oud-West ging, het een leuk café is, ze er leuke muziek programmeren en ik het mailtje gewoon lief vond.   Geen reacties | ¶

» Op Weekend.
Klaar.
Moe.
Tekst op.   Geen reacties | ¶

» Ja Ja.
Het was helemaal goed.
Prachtige dag.   Geen reacties | ¶

» Trouwen Op het rustigste uurtje van de avond - ze zijn allemaal naar bed, tijd, huis en gedachten aan mezelf - de laatse voorbereindingen op mijn mooie en belangrijke taak van morgen.

Morgen ga ik weer trouwen, als in actief, werkwoord, een huwelijk voltrekken.
En niet zo maar eentje, het huwelijk van een goede vriendin en haar vriend.

Als wethouder deed ik dat vaker en weet ik dus "hoe het moet"
Ik heb ook eerder vrienden getrouwd, dus het gat dat er zou kunnen zitten tussen functioneel ambtenaar en vriendin, heb ik eerder gedicht, toch blijft dat spannend.
Dit huwelijk en de wens om het voor haar, haar viend en alle anderen helemaal goed te laten zijn, maken dat ik er me er nu nóg meer bij betrokken voel dan vroeger.

Bij mijn afscheid van het stadsdeel mocht ik van mezelf één doos aan spullen meenemen.
Die doos stond al bijna een jaar onaangeroerd onder de flipperkast.
Vanavond moest die open om mijn trouwdossier er uit te halen.
In dat dossier niet alleen allemaal notities voor de persoonlijke toespraken, maar ook de juiste formuleringen en de juiste volgorde van handelingen (zo vaak doe ik het nu ook weer niet dat ik dat allemaal uit mijn hoofd weet).
Het dossier is een Back to Memorylane met vele herinneringen, trouwen is een mooi vak

Een uurtje geleden smste ik het bruidspaar met de vraag of ze er klaar voor waren........
Zij wel, zeiden ze.
Dat ik voor mijn gevoel nog niet klaar ben en op deze rand van de nacht de rust met mezelf zoek om er wel klaar voor te zijn, het laatste stukje te vinden, dat heb ik ze maar niet gemeld.

Morgen is hun dag, ik heb mijn nachtelijk uurtje nog:
Morgen is het goed.   een reactie | ¶

» Twee grote ogen Vandaag was ik even zwemmen in de sportschool op een stil moment op de dag:
zo'n moment dat moeders met kleine babies benutten om hun baby aan het water te laten wennen.
Ik was genietende getuige van zo'n baby die met een mooie babybuik, gekromde mollige armpjes en twee hele grote ogen een nieuwe beleving op zich af liet komen.
Lekker, spannend, onbekend.
Die ogen:
Ha wat gebeurt er?
O jee wat gebeurt er?
Vind ik dit nu wel of niet leuk?
Dikke pret
Geschrokken oogbeweging
Grote verbazing en nieuwsgierigheid.

Op zo'n manier naar nieuwe belevenissen te kunnen kijken.....gaaf!
En deep down, of net iets minder diep, hebben we als volwassenen dat vermogen volgens mij nog steeds.
Het helpt wel heel erg om een baby dat nog even voor te zien doen.

Bron (sic): baby in zwembad   Geen reacties | ¶

» 't kan verkeren 2e maandag in de maand, mahjongg competitie.
Altijd gezellig ,maar ook altij de vraag of het spel opschiet en je niet in eindeloze remises verzandt terwijl de rest van het gezelschap al beneden in de kroeg zit na te praten.
De start was uitermate voorspoedig, maar toch waren we weer de laatsten, voor de winstpunten had ik vanavond wel thuis kunnen blijven, voor de gezelligheid toch echt niet   Geen reacties | ¶

» De videotheek, deel II: concurrentie van Second Life Vanmiddag was ik weer even op sigarettenjacht bij de videotheek (ze weten nu wel precies waar mijn soort staat).
De dame voor mij, vaste klant, kwam ook alleen even voor sigaretten.
De videotheekmeneer meldde haar enthousiast dat hij een paar mooie nieuwe titels voor haar had en begon ze met verve te beschrijven.
Ze bedankte hem vriendelijk maar meldde dat ze er later in de week wel op terug zou komen: "ik schaam me om het te zeggen, maar ik heb een nieuwe verslaving die even veel tijd kost, Second Life".
Hij wist niet waar ze het over had, ik wel en was benieuwd naar het vervolg.
Ze legde uit wat dat was en dat ze het vreemd van zichzelf vond dat ze daar zo in mee ging, maar ze was nou eenmaal verslavingsgevoelig, dacht ze. "raar hoor, want ik heb toch elke keer het idee dat ik met een pukkelige jongeman zit te praten daar zonder het te weten".
De man van de videotheek verwees naar zijn kinderen en vertelde dat zijn branchegenoten steen en been klaagden over de verminderde videoverhuur en dat toeschreven aan de vele illegale downloads.
Hij zelf had, zeker als hij naar zijn kinderen keek en ook dit verhaal weer hoorde, meer het idee dat de jeugd helemaal niet meer bezig was met video, maar helemaal in de ban was van het internet en alles wat ze daar allemaal konden, per slot van rekening konden zijn kinderen via hem alle videos gratis bekijken, maar taalden daar niet naar omdat ze alleen nog maar met internet bezig waren.
Het werd een leuk gesprek ook omdat we nog even door gingen op wat kinderen in hun internetcontacten allemaal opdeden en hoe belangrijk het was dat ze de contacten op internet niet gingen verwarren met of vervangen door de contacten die ze in real life met andere of soms dezelfde vrienden hadden.

Over de videos had ik hem eigenlijk nog even een beetje gerust moeten stellen met het verhaal van mijn oudste zoon die meer dan 100 films in zijn kamer heeft staan, allemaal legaal gekocht en die zijn tijd achter beeldschermen nog steeds meer aan de film dan aan het internet geeft. De "Second Life Dame" had ik eigenlijk deze link even moeten doorgeven.

Dat is dan maar weer voor ons volgende gesprek.   Geen reacties | ¶

» Van Brainstorm naar actie Vanochtend weer een vergadering van de voorbereidingscommissie voor het Pinksterkamp.
We hadden nog veel losse eindjes.
Leuk om te zien dat er nog steeds veel brainsorm wens en potentie was, maar we allemaal ook behoefte hadden aan lijstjes met acties en vooral ook concrete actienemers erachter.
Heel gedisciplineerd lieten we dat voor gaan.
Deze keer vul ik onze Hyves dus ook maar matig met verzamelde nieuwe gedachten, maar met concrete acties voor concrete personen.
Leuk en goed want het moment van het echte Pinksterkamp waarop het allemaal moet staan komt dichterbij.   Geen reacties | ¶

» Was ik voor één keer maar zo'n meisje dat..... Donderdagavond speelde de Dijk in de Melkweg.
Feest.

Eenmaal op de plek in de zaal waar we met onze vrienden hadden afgesproken, bleek er tussen mij (en de andere wat minder uit de kluiten gewassen dames) en mijn zicht op uitzicht een boomlange man te staan. Hij stond op een van de verhoogde treden.
Wij tikten hem even vriendelijk aan en vroegen of hij alsjeblieft een treetje lager wilde gaan staan, hij zou dan nog steeds over iedereen heen kijken en wij zouden dan ook wat kunnen zien.
"Ik stond hier al en blijf hier lekker staan"
Ik deed nog een tweede poging om hem te overtuigen van de win-win situatie die zou ontstaan als hij een klein beetje opzij ging, maar het mocht niet baten

Normaal gesproken wandel ik luchthartig om deze onbegrijpelijke vormen van botheid heen, maar het heerschap had helaas de pech dat mijn "tenen" nog voelbaar beurs waren van de vorige lange mannen die daar pijnlijk op waren gaan staan.
Voor één keer kreeg ik aantrekkelijke wraakzuchtige visioenen.
In mijn gedachten zag ik het restant van mijn glaasje witte wijn heel terloops en per ongeluk in de achterkant van de spijkerbroek van het heerschap verdwijnen, met ijsklontje natuurlijk, om daarna met een blonde empathische blik met hem mee te leven maar eindelijk naar de Dijk te gaan kijken op het moment dat hij noodgedwongen het toilet even moest gaan bezoeken en zijn plaatsje zou verlaten.

Net toen ik in mijn gedachten al heel dicht bij de uitvoering van dit plan was, trok mijn echtgenoot mij naar zich toe met de vraag of ik het vanuit daar niet net iets beter kon zien. Dat was niet het geval maar de omgeving werd natuurlijk onmiddelijk beter.
Ik liet het erbij, kroop tegen hem aan en accepteerde een concert zonder zicht.

Ik ben bang dat ik mij voor één keer in mijn leven toch aanmerkelijk beter had gevoeld aan het eind van de avond als ik mijn snode plannetje wel in praktijk had gebracht, maar ja zo ben ik nou eenmaal niet.

Gelukkig staan de kaartjes voor het volgende concert al weer op de schoorsteenmantel.   Geen reacties | ¶

» Nederlandse les op het dak Vanochtend even noodgedwongen thuis aan het werk: het dak lekte en als je dat tijdens je vakantie van de buren op één hoog mobiel door krijgt omdat dat bij hen langs de muren zichtbaar werd, dan moet je wat.

De heren sleepten met gasbranders, zwaar materiaal en ladders en na ruim een uur mocht ik met gerust hart de volgende regenbui afwachten.

Na dit zware werk op het dak voor de baas, gaf ik de heren een bijdrage voor een kopje koffie met taart.

"Now what do you say to the mevrouw"? zei de surinaamse meester tegen zijn gezel.

"Bedankt", zei hij een beetje geneerd en toen vrolijker "in mijn taal Obrigado"   Geen reacties | ¶

» Visie, enthousiasme en toepasbaarheid Vanavond een vergadering met de "glasvezel voor het onderwijs stuurgroep" voor Amsterdam met daarna een gezellig samenzijn.
Tot nu toe hadden wij steeds te korte vergaderingen met alleen maar besluiten, functioneel ontwerpspecs en verstandige beslissingen ten behoeve van het onderwijs. Razend interessant en hardstikke nodig, maar tijd voor visie, toekomstmuziek, dromen over toepassingsmogelijkheden en het bedenken van kleine leuke dingen die je zonder veel geld al zou kunnen doen om iedereen te laten zien wat scholen zomaar zouden kunnen als ze snelheid en infrastructuur hebben, was er amper.
Vanavond was er niet alleen even ruimte voor wat alle vergaderaars zelf allemaal in hun eigen tijd al met de mogelijkheden doen (van de computer alleen maar een noodzakelijk kwaad, naar foto's en fimpjes bewerken, Warcraft spelen, Second Life bezoeken, Second Life op zijn kansen en toepassingsmogelijkheden analyseren, Quake spelen, tot enthousiasme over het meeontwerpen van digitale leeromgevingen) De persoonlijke invalshoek van de deelnemers 10 heren en één dame, leverden ruimte om juist daar over verder te dromen in abstracte filosofische zin, maar zeker ook in de onmiddelijk toepasbare concrete toepassingen en overtuigingsacties richting die mensen die nu nog niet weten wat ze zouden kunnen als ze gaan hebben wat ze nu nog niet snappen.

Ik geef toe dat ik even nog geen flauw idee heb van de uitslag van de verkiezingen en beloof plechtig dat ik dat nu ga inhalen, maar dit zijn wel de momenten waarop ik weer weet waarvoor ik het doe in zo'n stuurgroep.   Geen reacties | ¶

» Kir Royal

Vandaag de succesvolle bijeenkomst voor mijn werk.
De laatste eindjes website en digitale leeromgeving vroegen vannacht tot vroeg in de nacht van de bouwers en mij, maar toen was het ook móói....
Na afloop vierde ik met de bouwers en op de inspirerende samenwerking tijdens het ontwikkelen, de resultaten.

Kir Royal met Cava, de horecachemie om van zure druiven een zoet, lekker en feestelijke toast op het succes te maken   Geen reacties | ¶

» Aan de slag De eerste dag weer werken, uitgerust, bruin gezicht, de spierpijn en stalen dijen nog voelbaar.
De stalen dijen waren erg behulpzaam vandaag en vingen veel op.
Met veel plezier heb ik samen met de diverse bouwers de laatste vervolmakingen aan de website en de digitale leeromgeving gelegd die ik morgen mag presenteren.

Even thuis en daarna naar een uitermate goede vergadering van de Raad van Toezicht van Dock in het oude vertrouwde buurtmuseum in Oud-West (we wisselen in vergaderlocaties tussen Amsterdam en Rotterdam).
Aan de hand van het jaarplan kregen we een bijna filosofische discussie over de mogelijk positieve kansen van het regeerakkoord voor de samenlevingsopbouw- en welzijnssector. Wat kan de term "samen" daarin al niet betekenen.
Over het "samen" in "samenwerken" hebben we het lang gehad.
Wij geloven daar allemaal oprecht in: samenwerken kan de oplossing zijn voor heel veels.
Maar er zijn toch wel vaak knarrig hardnekkige redenen om het samenwerken in de weg te staan, zoals maar simpel het materialistische gegeven dat samenwerken en het niet laten prevaleren van het eigen belang van individu of organisatie niet altijd direct loont.
Als instelling voor je eigen gewin gaan, wordt daarmee bevorderd.
Altruïsme in de gesubsidieerde sector lijkt voor elke organisatie op zich soms bijna een directe koers naar niet overleven.

Welk motto van een regeerakoord dan ook maar leidend mag zijn, als er aan dat mechanisme en door de overheidsfinanciering ondersteunde gegeven niets verandert, kan je alleen maar hopen dat de mensen die echt in samenwerking geloven niet eerder opbranden dan dat ze met hun steen in de rivier de stroming iets veranderd zullen hebben.

Ik geloof daar in en zie daar op zo'n goed vergadermoment op een aantal plekken ook heel veel kansen.   Geen reacties | ¶

» Unicum 8 dagen lang geen stukje geschreven.
Dat is nog nooit eerder gebeurd.
Viel best mee eigenlijk.
Geen ontwenningsverschijnselen.
Tenminste, ik schreef de trillende handen en benen gemakshalve aan het ski gebeuren toe.   Geen reacties | ¶

» Plek Je eigen plek krijgen, hebben, houden, veroveren, weten, nemen, respecteren ect. gaat niet altijd zonder slag of stoot.
Op het internet is het feestelijk simpel: "je domein.....staat klaar voor gebruik".
Ha, alweer een plekje.
Als extraatje het zonnige gesprek met de dame in San Fransisco van The Red Victorian van zonet (bijna nacht met volle maan hier, overdag daar en aan haar stem te horen scheen de zon daar uitbundig): we hebben ook al prachtige plek in San Fransisco in de zomer. Hun webstekplek is overigens de moeite waard: op zo'n manier een hotelkamer uitzoeken is wel heel vrolijk.

  Geen reacties | ¶

» Multitasken Multitasken, het heeft zijn beperkingen, nu ook wetenschappelijk aangetoond.
Dat bericht is handig voor als ik mijn kinderen tot de orde wil roepen: "je kunt niet én TV kijken én MSN'en én muziek luisteren én studeren!"
Naar mijn kinderen toe, geloof ik echt in die uitspraak, alhoewel ik geloof ik een onderscheid moet maken tussen dochter en zonen.

Het zou alleen nog overtuigender zijn als ik het zelf ook geloofde.
Ik haalde mijn eindexamen terwijl ik meestal in café Reijnders zat te leren in de alkoof (verhaalde dat laatst nog met een zekere weemoed aan iemand die nog nooit van café Reijnders had gehoord) terwijl ik ondertussen naar biljartende mannen zat te kijken en de muziek op me in liet werken.
Ik haalde mijn eindexamen glansrijk (7x8) en heb geloof ik sindsdien multitasking tot hobby verheven.
Op het werk, maar ook online meerdere schermen open, met drie dingen tegelijkertijd bezig, of meer (heb wel laatst een groter beeldscherm aangeschaft), ik geniet er van
Mijn jongste zoon snapt niet dat voor niet voordat ik hem Roller Coaster Tycoon laat spelen, nog altijd even mijn mail check, "Mam, één keer per dag je mail checken is toch wel genoeg?".
Het onderzoek zegt dat het inderdaad best wat minder kan.
Als ik me echt echt echt op één ding wil concentreren, sluit ik ook alles af behalve muziek, maar meestal heb ik het idee juist veel effectiever te zijn als ik meerdere dingen tegelijkertijd kan doen en al het nieuws binnen zie flitsen.
Soms, zoals vanavond, verloopt wat ik doe dan wel zo "impuls driven"dat ik maar amper toekom aan wat ik van plan was, maar bijna altijd is de opbrengst van de avond ongepland, dat wel, maar meer dan wat ik er van te voren voor gepland had.
Ik zal toch het onderzoek, terwijl ik andere dingen doe, eens op met in laten werken en denk stieukum tegelijkertijd aan het half serieuze grapje dat een bevriende vrouwelijke dokter mij eens vertelde: "als een man voor een lichamelijk onderzoek zijn schoenen uit moet doen, dan stop ik op dat moment met vragen stellen want ik heb uit ervaring geleerd dat mannen niet tegelijkertijd kunnen praten en hun schoenen uittrekken".

Weer een reden blij te kunnen zijn dat je een vrouw bent.   Geen reacties | ¶

» Het Alternatief

Woensdagavond at ik in Hillegom bij Het Alternatief.
Hillegom bleek na jaren Hoogeveen het alternatief voor mijn disgenoot, maatje uit mijn Masteropleiding van een aantal jaren geleden.
Twee keer per jaar eten, flipperen, bijpraten, de jaarlijkse rëunie evalueren of alvast naar vooruit zien en altijd ruim kans voor een goed gesprek over je plek in leven en professie.Ik had op verzoek zijn website geanalyseerd, hij bleek even proefsteen voor mijn plannen voor de directe toekomst.
Helemaal goed.
Het Alternatief is de droom van de eigenaar die op de eerste pagina van de menukaart de wording van zijn droom beschrijft.
Het eten was daarmee voor mij op voorhand al goed.
Terwijl half Nederland zijn best deed voor een plaatsje op terras, kropen wij in de engelse clubfauteuils bij de open haard.
De plek inspireerde want puur per ongeluk bedachten we een waanzinnig project, dat na een korte inventarisatie van projectplan, fasering, middelen en verdienmodellen nog bleef staan ook.
Ik heb er de komende tijd weer een ontwikkelingshobby bij en kreeg ter plekke een zeer welkom zicht op hoe en wanneer de radertjes in mijn hoofd het best tot hun recht komen.
In de catagorie tegeltjes "vandaag is het begin van de rest van je leven" deed woensdagavond het even heel erg goed.   twee reacties | ¶

» Dan verkopen we toch gewoon de boot Ooit was er een reclame, ik geloof voor verzekeringen voor ondernemers.
Het was in de tijd dat de mobiele telefoon net in opkomst was.
Ik liep samen met Marco ergens in een veel te mooie stad in Italië, op een in de boekjes opgenomen brug, toen voor ons een mobieltje afging.
..... , je spreekt met .... niet te verstaan.......
Hollandse reactie vanaf de brug in het mobieltje:" Waaat hebben ze nu nog steeds niet betaald?"
De reclame van toen suggereerde het enig mogelijke antwoord: "tja dan verkopen we toch gewoon de boot..."
Ik kon het toen al niet helpen om midden op de mooie brug de verstoring van mijn vakantiegevoel te compenseren met het hardop uitspreken van juist die slogan.
Best onaardig want de man voor mij op de brug had het getuige zijn hoorbare conversatie best moeilijk.
De vraag "hebben ze nog niet betaald?", hoor ik tegenwoordig, en zeker buiten de vakanties om, vaker.
"Dan verkopen we toch gewoon de boot"blijft op deze vraag altijd mijn eerste echo.
Moet je maar wel net een boot hebben natuurlijk.   Geen reacties | ¶

» Accountant Even weinig woorden meer over.
Teveel woorden al gebruikt vandaag.
Net pas terug uit de vergadering van de Raad van Toezicht voor de toelichting van de accountant en het vaststellen van de jaarrekening.

Accountant: het lijkt me een gaaf vak voor anderen.
Toch geniet ik van de verhelderende toelichting, het aanwijzen van de soms achter de cijfers onzichtbare dwarsverbanden, de man achter de cijfers zegt soms meer (alhoewel natuurlijk neutraal gepresenteerd) dan de cijfers zelf en gaaf dat er een inhoudelijke discussie (dus over meer dan de cijfers alleen) op volgt.

Vantevoren ingeschat is dit niet mijn meest joyeuze avond bij de RvT, eenmaal thuis denk ik daar al weer heel wat milder over.   Geen reacties | ¶

» Valkenswaard en Anton Ederveen

Een zaterdaguitje met de trein.
Op naar Valkenswaard, samen met Harro.
Naar de installatie van Anton Ederveen als nieuwe burgemeester.
Het was mijn eerste keer Valkenswaard, niet de laatste; ik geloof dat ik er volgend jaar carnaval ga vieren.

Het gemeenthuis, aan de Hofnar 15, een straatnaam die aangeeft dat het gemeentebestuur over een zelfdzame zelfrelativering beschikt, alhoewel de kans groot is dat de straatnaam eerder afkomstig is van het gegeven dat hier vroeger de Hognar sigarenfabriek zat dan dat het nu een opzettelijke shakesperiaanse verwijzing naar de nar als onmisbaar raadgever van de macht is.

Een vriendelijke dame meldt iedereen dat de eerste rij bezet is, die is voor de burgemeesterskring.
"De burgemeesterskring" dat klinkt prachtig en hij bestaat ook echt.
Anton heeft de twijfelachtige eer "de jongste burgemeester" van Nederland te zijn. Mocht hij dat echt een eer vinden, dan heeft hij pech want de titel wordt hem op 2 april al weer afgenomen door een toekomstig ambtgenoot die met de naam Roderick maar liefst drie hele maanden jonger is.

De vertrekkend burgemeester staat zijn ambtsketen af en geeft aan daarmee Anton aan Valkenswaard te willen ketenen, maar spoort hem aan toch vooral ontketend aan de slag te gaan, ik ben benieuwd of dat geen gevaarlijke aansporing blijkt te zijn.

Ze zochten in Valkenswaard een vernieuwer en een verbinder getuige de profielschets, maar waarschuwen de burgemeester in hun speeches tegelijkertijd niet al te hard van stapel te lopen: het optimum zoeken tussen evolutionair en revolutionar vernieuwen aldus de fractievoorzitter van de PvdA aldaar en de gemeentesecretaris die de gemeentelijke organisatie roemt, het over de voltooide reorganisatie heeft en daarmee misschien toch heel voorzichtig waarschuwt om niet te veel te willen veranderen.

De Amsterdamse delegatie bestaat bijna alleen uit Geuzenveld, afgezien van één Slotervaart, één Oud-West en één Centrum afgevaardigde.
Met een felicitatiekaart van veel oud-collega's en het op tip van Guido aangeschafte themanummer van Ons Amsterdam met daarin de Burgemeestersgeschiedenis van Amsterdam sinds 1400.
Het levert ons een mooi staatsieportret van een trotse brugemeester met zijn vrouw op.

Tijdens de receptie hebben we nog een lang en leuk gesprek met de griffier die ,al 32 jaar werkzaam in Valkenswaard, de overstap naar het dualisme en de nieuwe taak zeer enthousiast weet te brengen.
Omdat ik wil weten hoe Valkenswaard in carnavalstijd heet, grijp ik mijn kans als ik een cubje mannen in uitdossing zie.
Ehmmm, of ik soms dacht dat zij de carnavalsvereninging waren, want dan had ik me vergist, zij waren van de Gildes.
Zonder het te weten zag ik kans het Gilde van de Schutterij te beledigen, maar het Valkenwaardse echtpaar achter mij gaf mij een ruime uiteenzetting over de gildes, 5 maarliefst waarvan natuurlijk ook het gilde van de Valkeniers niet op de receptie ontbrak. Op hun tip kreeg ik ook het Vdemecum van Valkenswaard tot mijn beschikking. Valkenswaard heet "Striepersgat" in carnavalstijd naar het "striepen" van de sigaren en heeft niet minder dan 29 carnavalsverenigingen.
Als je die als burgemeester allen met een glas bier in de hand de hand wilt schudden, komt er van carnaval nog maar weinig terecht lijkt me.

We gaan het beleven volgend jaar.   een reactie | ¶

» Klessen De gedachten was er al steeds, de afspraak in wording, de uitvoering liet even op zich wachten.
Vandaag dan toch echt, de luch met de ex-collega uit de politiek:
ga je missen, ik jou ook maar-hoeft niet-blijf bel en mailbaar-en als je even aan het eind van de dag behoefte hebt aan een afstoomborrel, you've got my number-ben tegenwoordig wat flexibeler in werktijden (ik wel).
Onze eeuwige giebel tijdens de portefeuillehoudersoverleggen en agendacommissies, soms tot de orde geroepen "kunnen de dames van GroenLinks iets zachter pret hebben?"
De pret was er weer, een snelle bijpraat op de dossiers, de afstand is er wel maar ik zuig al die informatie toch nog steeds op als een dorstige plant, genoeg om het over te hebben.
Je kan best stoppen met de politiek, hij stopt toch niet met jou.

Deze keer deden we het slimmer, de volgende afspraak staat al gepland.   Geen reacties | ¶

» De Was Bij het bijna dagelijkse kopje koffie bij de concierge op school, kwamen de moeders vandaag in actie:
de concierge is ziek, de hulpconcierge was er ook niet.
De was stapelde zich op.
Twee wassen per dag met thee, handdoeken en de schoonmaakdoekjes.
De éne moeder ontfermde zich over de wasmachine, de tweede over de droger, de derde over de afwas en gezamelijk zaten wij de was te vouwen en in de kastjes te leggen.
Een school zonder schone was, dat kan niet.
En wij hadden het grootste plezier van de wereld, helaas had ik mijn camera in de oplader laten liggen.   Geen reacties | ¶

» Lente Het begint meteen zonnestralen te regenen:
de uit Amerika verscheepte DVD kwam binnen (helaas even geen tijd),
leuke gesprekken,
leuke telefoontjes,
een Linkse Lente roep van mijn partij
en tot slot
een nieuwe domeinregsistratie aangevraagd: dat bolletje is pas net geplant, dus heeft nog wat zonnestralen nodig om boven de grond te komen.   Geen reacties | ¶

» TV Soms is het even niet anders.
Dochter Lotte heeft PTA week: het leren moet ze zelf doen, maar kan haar ondersteunen en aanhoren en belonende activiteiten bedenken, zoals samen naar Grey's Anatomy kijken, haar tophit en als extraatje naar de nieuwe serie Julia's Tango.
Rekening houdend met het normale TV patroon, ONM als mijn enige TV-zwakte, Star Trek als nieuwe hobby van Tim (genetisch bepaald door de gedeelde voorliefde van Marco en mij) en het calvinistisch geloof dat je toch Journaal en AT5 nieuws moet zien, leverde dit pakket een marathon TV avond op:
6 uur nieuws, daarna AT5, even eetrust, ONM, Star Trek (okay de afleveringen over de Augments zijn iets fysiek gewelddadiger dan die met de Xindi, maar we blijven het spannend vinden), Tim naar bed en daar is alweer Grey's Anatomy: Lotte smult en ik bergijp dat wel. Julia's Tango, tja "Claire" uit ONM in de hoofdrol da's alvast bekend, de boze huizenkoper en de wijnboer Pieter vast gecast als "lekker ding", komen ook wel zo over.
Ik had andere plannen, maar heb me niet verveeld: als dit maar geen routine voor de maandavond wordt.   Geen reacties | ¶

» Google jezelf Op mijn tweemaandelijkse activiteit "Google jezelf" onder het motto, voor je het weet weet je dingen over jezelf niet, kom ik een interview met mezelf tegen op een website uit Groningen.
Het interview was erg leuk om te doen en heel nuttig voor het glasvezeltraject voor het Amsterdams Onderwijs waar ik bij betrokken ben, maar dat anderen dan wij in Amsterdam met dat interview iets deden, was mij nog even niet geworden, wel natuurlijk hier (met foto, maar dat was logisch want het is hun werk.

Beetje viraal enthousiasme dus.

En ja, stiekum vind ik dat best wel leuk, mijn enthousiasme mag graag verspreid worden.   een reactie | ¶

» Weinig en toch leuk Eindelijk weer eens een relaxede zaterdag:
kaartjes kopen voor The Scene in Paradiso, veiligheidshalve toch maar avond van te voren vast op de site ingelogd vanwege ook verkoop extra concert The Police (voor je het weet is de site overbelast zoals bij de KaiserChiefs). Bovendien vind ik het als fan leuk om dat op het eerst mogelijke moment te doen.
Daarna Boekenmarkt op school bij Tim, opbrengst gaat naar een project in Malawi, met deze keer een record aantal aan ingebrachte boeken (gelukkig hebben ze een afspraak met een opkoper die de restanten ongezien na afloop meeneemt).
Leuk om te zien wat er dit jaar uit is: naast de gebruikelijke boekenweekgeschenken van het jaar daarvoor is "Wat Voruwen Willen" ernstig uit, zag maarliefst 4 stuks, de tafel emancipatie, spiritualiteit en opvoeding was in zijn geheel ernstig vol.
Mijn enige missie was met aanmerkelijk minder terugkomen dan dat ik had ingebracht en dat is goed gelukt.
's Avonds frutten op het internet, met 80 plannen in het hoofd, beperkte ik met tot het opruimen van mailberichten binnen Hyves. Ik bekijk die zelden waardoor het aantal snel groeit. Grappig om te zien wat een marketinginstrument dat geworden is: heb 8 vacatures weggegooid, het aanbod voor Biodanza en Valtentijnsmassages toch ook maar weer niet geaccepteerd en een aantal aanbiedingen om snel geld te verdienen hooghartig in de wind geslagen (stoer) en veel aankondigingen van debatten rond de verkiezingen geprullemandeerd.
Slecht één aanbod gehonoreerd, ik ben lid geworden van de Hyves rond Café Bax omdat die vanuit de Hyves Oud-West ook echt over Oud-West ging, het een leuk café is, ze er leuke muziek programmeren en ik het mailtje gewoon lief vond.   Geen reacties | ¶

» Op Weekend.
Klaar.
Moe.
Tekst op.   Geen reacties | ¶

» Ja Ja.
Het was helemaal goed.
Prachtige dag.   Geen reacties | ¶

» Trouwen Op het rustigste uurtje van de avond - ze zijn allemaal naar bed, tijd, huis en gedachten aan mezelf - de laatse voorbereindingen op mijn mooie en belangrijke taak van morgen.

Morgen ga ik weer trouwen, als in actief, werkwoord, een huwelijk voltrekken.
En niet zo maar eentje, het huwelijk van een goede vriendin en haar vriend.

Als wethouder deed ik dat vaker en weet ik dus "hoe het moet"
Ik heb ook eerder vrienden getrouwd, dus het gat dat er zou kunnen zitten tussen functioneel ambtenaar en vriendin, heb ik eerder gedicht, toch blijft dat spannend.
Dit huwelijk en de wens om het voor haar, haar viend en alle anderen helemaal goed te laten zijn, maken dat ik er me er nu nóg meer bij betrokken voel dan vroeger.

Bij mijn afscheid van het stadsdeel mocht ik van mezelf één doos aan spullen meenemen.
Die doos stond al bijna een jaar onaangeroerd onder de flipperkast.
Vanavond moest die open om mijn trouwdossier er uit te halen.
In dat dossier niet alleen allemaal notities voor de persoonlijke toespraken, maar ook de juiste formuleringen en de juiste volgorde van handelingen (zo vaak doe ik het nu ook weer niet dat ik dat allemaal uit mijn hoofd weet).
Het dossier is een Back to Memorylane met vele herinneringen, trouwen is een mooi vak

Een uurtje geleden smste ik het bruidspaar met de vraag of ze er klaar voor waren........
Zij wel, zeiden ze.
Dat ik voor mijn gevoel nog niet klaar ben en op deze rand van de nacht de rust met mezelf zoek om er wel klaar voor te zijn, het laatste stukje te vinden, dat heb ik ze maar niet gemeld.

Morgen is hun dag, ik heb mijn nachtelijk uurtje nog:
Morgen is het goed.   een reactie | ¶

» Twee grote ogen Vandaag was ik even zwemmen in de sportschool op een stil moment op de dag:
zo'n moment dat moeders met kleine babies benutten om hun baby aan het water te laten wennen.
Ik was genietende getuige van zo'n baby die met een mooie babybuik, gekromde mollige armpjes en twee hele grote ogen een nieuwe beleving op zich af liet komen.
Lekker, spannend, onbekend.
Die ogen:
Ha wat gebeurt er?
O jee wat gebeurt er?
Vind ik dit nu wel of niet leuk?
Dikke pret
Geschrokken oogbeweging
Grote verbazing en nieuwsgierigheid.

Op zo'n manier naar nieuwe belevenissen te kunnen kijken.....gaaf!
En deep down, of net iets minder diep, hebben we als volwassenen dat vermogen volgens mij nog steeds.
Het helpt wel heel erg om een baby dat nog even voor te zien doen.

Bron (sic): baby in zwembad   Geen reacties | ¶

» 't kan verkeren 2e maandag in de maand, mahjongg competitie.
Altijd gezellig ,maar ook altij de vraag of het spel opschiet en je niet in eindeloze remises verzandt terwijl de rest van het gezelschap al beneden in de kroeg zit na te praten.
De start was uitermate voorspoedig, maar toch waren we weer de laatsten, voor de winstpunten had ik vanavond wel thuis kunnen blijven, voor de gezelligheid toch echt niet   Geen reacties | ¶

» De videotheek, deel II: concurrentie van Second Life Vanmiddag was ik weer even op sigarettenjacht bij de videotheek (ze weten nu wel precies waar mijn soort staat).
De dame voor mij, vaste klant, kwam ook alleen even voor sigaretten.
De videotheekmeneer meldde haar enthousiast dat hij een paar mooie nieuwe titels voor haar had en begon ze met verve te beschrijven.
Ze bedankte hem vriendelijk maar meldde dat ze er later in de week wel op terug zou komen: "ik schaam me om het te zeggen, maar ik heb een nieuwe verslaving die even veel tijd kost, Second Life".
Hij wist niet waar ze het over had, ik wel en was benieuwd naar het vervolg.
Ze legde uit wat dat was en dat ze het vreemd van zichzelf vond dat ze daar zo in mee ging, maar ze was nou eenmaal verslavingsgevoelig, dacht ze. "raar hoor, want ik heb toch elke keer het idee dat ik met een pukkelige jongeman zit te praten daar zonder het te weten".
De man van de videotheek verwees naar zijn kinderen en vertelde dat zijn branchegenoten steen en been klaagden over de verminderde videoverhuur en dat toeschreven aan de vele illegale downloads.
Hij zelf had, zeker als hij naar zijn kinderen keek en ook dit verhaal weer hoorde, meer het idee dat de jeugd helemaal niet meer bezig was met video, maar helemaal in de ban was van het internet en alles wat ze daar allemaal konden, per slot van rekening konden zijn kinderen via hem alle videos gratis bekijken, maar taalden daar niet naar omdat ze alleen nog maar met internet bezig waren.
Het werd een leuk gesprek ook omdat we nog even door gingen op wat kinderen in hun internetcontacten allemaal opdeden en hoe belangrijk het was dat ze de contacten op internet niet gingen verwarren met of vervangen door de contacten die ze in real life met andere of soms dezelfde vrienden hadden.

Over de videos had ik hem eigenlijk nog even een beetje gerust moeten stellen met het verhaal van mijn oudste zoon die meer dan 100 films in zijn kamer heeft staan, allemaal legaal gekocht en die zijn tijd achter beeldschermen nog steeds meer aan de film dan aan het internet geeft. De "Second Life Dame" had ik eigenlijk deze link even moeten doorgeven.

Dat is dan maar weer voor ons volgende gesprek.   Geen reacties | ¶

» Van Brainstorm naar actie Vanochtend weer een vergadering van de voorbereidingscommissie voor het Pinksterkamp.
We hadden nog veel losse eindjes.
Leuk om te zien dat er nog steeds veel brainsorm wens en potentie was, maar we allemaal ook behoefte hadden aan lijstjes met acties en vooral ook concrete actienemers erachter.
Heel gedisciplineerd lieten we dat voor gaan.
Deze keer vul ik onze Hyves dus ook maar matig met verzamelde nieuwe gedachten, maar met concrete acties voor concrete personen.
Leuk en goed want het moment van het echte Pinksterkamp waarop het allemaal moet staan komt dichterbij.   Geen reacties | ¶

» Was ik voor één keer maar zo'n meisje dat..... Donderdagavond speelde de Dijk in de Melkweg.
Feest.

Eenmaal op de plek in de zaal waar we met onze vrienden hadden afgesproken, bleek er tussen mij (en de andere wat minder uit de kluiten gewassen dames) en mijn zicht op uitzicht een boomlange man te staan. Hij stond op een van de verhoogde treden.
Wij tikten hem even vriendelijk aan en vroegen of hij alsjeblieft een treetje lager wilde gaan staan, hij zou dan nog steeds over iedereen heen kijken en wij zouden dan ook wat kunnen zien.
"Ik stond hier al en blijf hier lekker staan"
Ik deed nog een tweede poging om hem te overtuigen van de win-win situatie die zou ontstaan als hij een klein beetje opzij ging, maar het mocht niet baten

Normaal gesproken wandel ik luchthartig om deze onbegrijpelijke vormen van botheid heen, maar het heerschap had helaas de pech dat mijn "tenen" nog voelbaar beurs waren van de vorige lange mannen die daar pijnlijk op waren gaan staan.
Voor één keer kreeg ik aantrekkelijke wraakzuchtige visioenen.
In mijn gedachten zag ik het restant van mijn glaasje witte wijn heel terloops en per ongeluk in de achterkant van de spijkerbroek van het heerschap verdwijnen, met ijsklontje natuurlijk, om daarna met een blonde empathische blik met hem mee te leven maar eindelijk naar de Dijk te gaan kijken op het moment dat hij noodgedwongen het toilet even moest gaan bezoeken en zijn plaatsje zou verlaten.

Net toen ik in mijn gedachten al heel dicht bij de uitvoering van dit plan was, trok mijn echtgenoot mij naar zich toe met de vraag of ik het vanuit daar niet net iets beter kon zien. Dat was niet het geval maar de omgeving werd natuurlijk onmiddelijk beter.
Ik liet het erbij, kroop tegen hem aan en accepteerde een concert zonder zicht.

Ik ben bang dat ik mij voor één keer in mijn leven toch aanmerkelijk beter had gevoeld aan het eind van de avond als ik mijn snode plannetje wel in praktijk had gebracht, maar ja zo ben ik nou eenmaal niet.

Gelukkig staan de kaartjes voor het volgende concert al weer op de schoorsteenmantel.   Geen reacties | ¶

» Nederlandse les op het dak Vanochtend even noodgedwongen thuis aan het werk: het dak lekte en als je dat tijdens je vakantie van de buren op één hoog mobiel door krijgt omdat dat bij hen langs de muren zichtbaar werd, dan moet je wat.

De heren sleepten met gasbranders, zwaar materiaal en ladders en na ruim een uur mocht ik met gerust hart de volgende regenbui afwachten.

Na dit zware werk op het dak voor de baas, gaf ik de heren een bijdrage voor een kopje koffie met taart.

"Now what do you say to the mevrouw"? zei de surinaamse meester tegen zijn gezel.

"Bedankt", zei hij een beetje geneerd en toen vrolijker "in mijn taal Obrigado"   Geen reacties | ¶

» Visie, enthousiasme en toepasbaarheid Vanavond een vergadering met de "glasvezel voor het onderwijs stuurgroep" voor Amsterdam met daarna een gezellig samenzijn.
Tot nu toe hadden wij steeds te korte vergaderingen met alleen maar besluiten, functioneel ontwerpspecs en verstandige beslissingen ten behoeve van het onderwijs. Razend interessant en hardstikke nodig, maar tijd voor visie, toekomstmuziek, dromen over toepassingsmogelijkheden en het bedenken van kleine leuke dingen die je zonder veel geld al zou kunnen doen om iedereen te laten zien wat scholen zomaar zouden kunnen als ze snelheid en infrastructuur hebben, was er amper.
Vanavond was er niet alleen even ruimte voor wat alle vergaderaars zelf allemaal in hun eigen tijd al met de mogelijkheden doen (van de computer alleen maar een noodzakelijk kwaad, naar foto's en fimpjes bewerken, Warcraft spelen, Second Life bezoeken, Second Life op zijn kansen en toepassingsmogelijkheden analyseren, Quake spelen, tot enthousiasme over het meeontwerpen van digitale leeromgevingen) De persoonlijke invalshoek van de deelnemers 10 heren en één dame, leverden ruimte om juist daar over verder te dromen in abstracte filosofische zin, maar zeker ook in de onmiddelijk toepasbare concrete toepassingen en overtuigingsacties richting die mensen die nu nog niet weten wat ze zouden kunnen als ze gaan hebben wat ze nu nog niet snappen.

Ik geef toe dat ik even nog geen flauw idee heb van de uitslag van de verkiezingen en beloof plechtig dat ik dat nu ga inhalen, maar dit zijn wel de momenten waarop ik weer weet waarvoor ik het doe in zo'n stuurgroep.   Geen reacties | ¶

» Kir Royal

Vandaag de succesvolle bijeenkomst voor mijn werk.
De laatste eindjes website en digitale leeromgeving vroegen vannacht tot vroeg in de nacht van de bouwers en mij, maar toen was het ook móói....
Na afloop vierde ik met de bouwers en op de inspirerende samenwerking tijdens het ontwikkelen, de resultaten.

Kir Royal met Cava, de horecachemie om van zure druiven een zoet, lekker en feestelijke toast op het succes te maken   Geen reacties | ¶

» Aan de slag De eerste dag weer werken, uitgerust, bruin gezicht, de spierpijn en stalen dijen nog voelbaar.
De stalen dijen waren erg behulpzaam vandaag en vingen veel op.
Met veel plezier heb ik samen met de diverse bouwers de laatste vervolmakingen aan de website en de digitale leeromgeving gelegd die ik morgen mag presenteren.

Even thuis en daarna naar een uitermate goede vergadering van de Raad van Toezicht van Dock in het oude vertrouwde buurtmuseum in Oud-West (we wisselen in vergaderlocaties tussen Amsterdam en Rotterdam).
Aan de hand van het jaarplan kregen we een bijna filosofische discussie over de mogelijk positieve kansen van het regeerakkoord voor de samenlevingsopbouw- en welzijnssector. Wat kan de term "samen" daarin al niet betekenen.
Over het "samen" in "samenwerken" hebben we het lang gehad.
Wij geloven daar allemaal oprecht in: samenwerken kan de oplossing zijn voor heel veels.
Maar er zijn toch wel vaak knarrig hardnekkige redenen om het samenwerken in de weg te staan, zoals maar simpel het materialistische gegeven dat samenwerken en het niet laten prevaleren van het eigen belang van individu of organisatie niet altijd direct loont.
Als instelling voor je eigen gewin gaan, wordt daarmee bevorderd.
Altruïsme in de gesubsidieerde sector lijkt voor elke organisatie op zich soms bijna een directe koers naar niet overleven.

Welk motto van een regeerakoord dan ook maar leidend mag zijn, als er aan dat mechanisme en door de overheidsfinanciering ondersteunde gegeven niets verandert, kan je alleen maar hopen dat de mensen die echt in samenwerking geloven niet eerder opbranden dan dat ze met hun steen in de rivier de stroming iets veranderd zullen hebben.

Ik geloof daar in en zie daar op zo'n goed vergadermoment op een aantal plekken ook heel veel kansen.   Geen reacties | ¶

» Unicum 8 dagen lang geen stukje geschreven.
Dat is nog nooit eerder gebeurd.
Viel best mee eigenlijk.
Geen ontwenningsverschijnselen.
Tenminste, ik schreef de trillende handen en benen gemakshalve aan het ski gebeuren toe.   Geen reacties | ¶