About
This is the default template for Pivot. You can change this text by editing the file frontpage_template.html in your pivot/templates/ folder. You can do this by directly editing the file, or you can go to Administration » Templates in the Pivot interface.
Tag cloud
amsterdam
fabchannel
groenlinks
in_functie
kinderen
kunst_en_cultuur
lotte
mick
muziek
onderwijs
oud_west
paradiso
politiek
thuis
thé_lau
tim
vakantie
vrijwilligers
weblog
werk
(alle)
Archieven
01 Nov - 30 Nov 200701 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007
01 Mrt - 31 Mrt 2007
01 Feb - 28 Feb 2007
01 Jan - 31 Jan 2007
01 Dec - 31 Dec 2006
01 Nov - 30 Nov 2006
01 Okt - 31 Okt 2006
01 Sep - 30 Sep 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Jul - 31 Jul 2006
01 Jun - 30 Jun 2006
01 Mei - 31 Mei 2006
01 Apr - 30 Apr 2006
01 Mrt - 31 Mrt 2006
01 Feb - 28 Feb 2006
01 Jan - 31 Jan 2006
01 Dec - 31 Dec 2005
01 Nov - 30 Nov 2005
01 Okt - 31 Okt 2005
01 Sep - 30 Sep 2005
01 Aug - 31 Aug 2005
01 Jul - 31 Jul 2005
01 Apr - 30 Apr 2005
01 Mrt - 31 Mrt 2005
01 Feb - 28 Feb 2005
01 Jan - 31 Jan 2005
01 Dec - 31 Dec 2004
01 Nov - 30 Nov 2004
01 Okt - 31 Okt 2004
01 Sep - 30 Sep 2004
01 Aug - 31 Aug 2004
01 Jul - 31 Jul 2004
01 Jun - 30 Jun 2004
01 Mei - 31 Mei 2004
Links
At HyvesAmsterdam Centraal
Merel Roze
Kennisland Blog
American Women on the Web
Aukje
Zeppo
Fabchannel
Nivon Pinksterkamp
Stadsdeel Oud-West
Verhalensite Oud-West
Cultuuragenda Oud-West
Toekomst GroenLinks
GroenLinks Oud-West
GroenLinks Amsterdam
GroenLinks Landelijk
Planeet GroenLinks
Hete Politiek
Mellouki Cadat
Gemeente Amsterdam
Weblog College Amsterdam
Gemeentearchief: Prachtige plaatjes uit Amsterdam
Leo Reniers, buurtbewoner
Cremerplein
Webcam op De Hallen
Overtoom
Zoek!
Laatste Reacties
Astrid (Nieuwe ouders veg…): En de kinderen?valeria en nick (Stedelijke herstr…): WAAR SLAAT DIT OP DIT IS…
Jeroen van Leeuwe… (scholier doodt sc…): was het maar een incident…
Saranna (Appeldank): Hoi Marianne, Dat wil ik …
Marianne Heesen (Appeldank): Je wil niet weten hoeveel…
Maarten Meulendij… (How do you like y…): Jahaa, ik heb de mp3 voor…
Maarten Meulendij… (How do you like y…): Dankjewel!!
saranna (How do you like y…): Hoi Maarten, Het is een…
Maarten Meulendij… (How do you like y…): Hoi Saranna, ik ben al he…
Ingrid (Verwerking en uit…): Ik met mijn domme hoofd d…
Stuff
» previously in Het Bureau GroenLinks Amsterdam: Paulus de Wilt
Vrijdagavond de afscheidreceptie van Paulus de Wilt als directeur van bureau GroenLinks Amsterdam.
Paulus maakt nu als portefeuillehouder in Slotervaart één van zijn dromen waar.
De man van het begrip permanente campagne werd verrassend toegesproken door fractievoorzitter Judith Sargentini die ons meenam in een verhaal dat betoogde dat wij allen slechts een rol speelden in de grote Trumanshow van Paulus de Wilt waarbij ze niet alleen een vrij herkenbare persiflage gaf van hoe graag GroenLinksers hun rol spelen bij zijn permanente campagne (aarzelend, schuilend in regenjas met capuchon die GroenLinkslogo's en eigen identiteit netjes veilig verhullen).
Ze haastte zich daarna snel naar een dosis complimenten over Paulus omdat zij geen zin had in next weeks episode onder de tram te komen. Haar vergelijking gaat vast nog een lange toekomst tegemoet binnen GL Amsterdam, te beginnen met de aankondiging van de volgende
speecher Maarten van Poelgeest als "de man die denkt dat hij wethouder is"
Als onderdeel van de afscheidsreceptie -geen feest zonder inhoud- stond ook een debat tussen Paulus en Tom van der Lee op het menu met als prangende vraag of GroenLinks nu een kiezers- of een ledenpartij is.
Ga je met je leden op campagne met een intern en gevoeld programma of met een landelijk imago waarop je kiezers werft, kort samengevat.
Geen van de heren voelde voor de extreme variant van een keizerspartij, de PVV die kiezers verzamelt op issues, de partij vindt wat Wilders vindt en wil niet eens leden.
Beide heren allebei groot voorstander van de permanente campagne, maar wel verschillend over de manier waarop je die voert, lokaal of landelijk: GL Amsterdam heeft daarbij het voordeel dat zij met haar grote aantal leden relatief gemakkelijk op lokaal niveau haar leden aan de permanente campagne kan zetten en in één keer meteen 10% van alle GroenLinks leden heeft.
Als je landelijk aan de permanente campagne zit, heb je te maken met 200 afdelingen die vaak veel kleiner en moeilijker te bewegen zijn en die je wel keihard nodig hebt om met de campagne bezig te zijn. Amsterdam kan zich daarnaast ook lokaal nog eens heel breed profileren omdat GL Amsterdam een catch all partij kan zijn, waar het in andere gebieden veel moelijker is.
Veel van onze actievelingen houden niet echt van het campagnewerk en het optreden in zaaltjes, waarbij ze zich ook nog afvragen of dat wel effect heeft: één goed getimede uitspraak van Femke heeft veel meer invloed op kiezers dan wekenlang op de markt, lijkt daarbij de gedachte,
waarbij vergeten lijkt te worden dat alle grote politici ook grote campaigners zijn en dat het multipliereffect van optreden op markt en in zaaltjes (zeker sinds onze blogplaneet) niet onderschat mag worden.
De heren leken het eigenlijk best eens, de tegenstelling die nog het meest tot uitdrukking kwam was de vraag of er vanuit de Tweede Kamer nieuwe standpunten of issues de wereld ingeslingerd mochten worden of dat die eerst ruimhartig binnen de partij uitbediscussieerd moesten worden. Eeen lange interne discussie verhoudt zich niet met snelle besluitvorming, maar volgens Paulus kan dat allemaal best snel getuige zijn antwoord op de vraag wat hij (anders) zou doen als hij een week lang de baas was binnen GroenLinks;
Maandag: het opstellen van een manifest waarin niet alleen aandacht voor het onslagrecht, maar ook meteen voor de WW opstellen.
Dinsdag dat met alle afdelingen bespreken
Woensdag eigen debatten over het onderwerp binnen alle afdelingen om nog wijzigingen of nuancers aan te kunnen brengen
Donderdag Tom van der Lee en Jaap de Bruijn een campagneplan op laten stellen.
Vrijdag het pamflet met wijzigingen uit de afdeling laten drukken
Zaterdag met zijn allen op de markt om het uit te delen.
Het verschil tussen leden en kiezerspartij is niet zozeer de ideologie en plannen, maar wel de vraag of nieuwe plannen gedropt en voorgeschoteld worden ofdat ze van onderop bedacht en gevoeld worden.
De plannen vindt meestal iedereen in orde maar het etiket zelf bedacht of gedropt maakt emotioneel uit bij de acceptatie van het idee.
Na Judiths vergelijking met de soap, hoopte ik zo vlak voor het eind van het politiek seizoen op een happy ending waarbij de heren elkaar op de hals vlogen met daarbij de clifhangespanning die alvast een kleine voorbode waarover zij in het volgende seizoen weer tegenover elkaar zouden staan.
Helaas was er niet zo' n romantische slotconclusie, maar de discussie was er niet minder leuk om. Geen reacties | ¶
Paulus maakt nu als portefeuillehouder in Slotervaart één van zijn dromen waar.
De man van het begrip permanente campagne werd verrassend toegesproken door fractievoorzitter Judith Sargentini die ons meenam in een verhaal dat betoogde dat wij allen slechts een rol speelden in de grote Trumanshow van Paulus de Wilt waarbij ze niet alleen een vrij herkenbare persiflage gaf van hoe graag GroenLinksers hun rol spelen bij zijn permanente campagne (aarzelend, schuilend in regenjas met capuchon die GroenLinkslogo's en eigen identiteit netjes veilig verhullen).

Ze haastte zich daarna snel naar een dosis complimenten over Paulus omdat zij geen zin had in next weeks episode onder de tram te komen. Haar vergelijking gaat vast nog een lange toekomst tegemoet binnen GL Amsterdam, te beginnen met de aankondiging van de volgende
speecher Maarten van Poelgeest als "de man die denkt dat hij wethouder is"
Als onderdeel van de afscheidsreceptie -geen feest zonder inhoud- stond ook een debat tussen Paulus en Tom van der Lee op het menu met als prangende vraag of GroenLinks nu een kiezers- of een ledenpartij is.

Ga je met je leden op campagne met een intern en gevoeld programma of met een landelijk imago waarop je kiezers werft, kort samengevat.
Geen van de heren voelde voor de extreme variant van een keizerspartij, de PVV die kiezers verzamelt op issues, de partij vindt wat Wilders vindt en wil niet eens leden.
Beide heren allebei groot voorstander van de permanente campagne, maar wel verschillend over de manier waarop je die voert, lokaal of landelijk: GL Amsterdam heeft daarbij het voordeel dat zij met haar grote aantal leden relatief gemakkelijk op lokaal niveau haar leden aan de permanente campagne kan zetten en in één keer meteen 10% van alle GroenLinks leden heeft.
Als je landelijk aan de permanente campagne zit, heb je te maken met 200 afdelingen die vaak veel kleiner en moeilijker te bewegen zijn en die je wel keihard nodig hebt om met de campagne bezig te zijn. Amsterdam kan zich daarnaast ook lokaal nog eens heel breed profileren omdat GL Amsterdam een catch all partij kan zijn, waar het in andere gebieden veel moelijker is.
Veel van onze actievelingen houden niet echt van het campagnewerk en het optreden in zaaltjes, waarbij ze zich ook nog afvragen of dat wel effect heeft: één goed getimede uitspraak van Femke heeft veel meer invloed op kiezers dan wekenlang op de markt, lijkt daarbij de gedachte,
waarbij vergeten lijkt te worden dat alle grote politici ook grote campaigners zijn en dat het multipliereffect van optreden op markt en in zaaltjes (zeker sinds onze blogplaneet) niet onderschat mag worden.
De heren leken het eigenlijk best eens, de tegenstelling die nog het meest tot uitdrukking kwam was de vraag of er vanuit de Tweede Kamer nieuwe standpunten of issues de wereld ingeslingerd mochten worden of dat die eerst ruimhartig binnen de partij uitbediscussieerd moesten worden. Eeen lange interne discussie verhoudt zich niet met snelle besluitvorming, maar volgens Paulus kan dat allemaal best snel getuige zijn antwoord op de vraag wat hij (anders) zou doen als hij een week lang de baas was binnen GroenLinks;
Maandag: het opstellen van een manifest waarin niet alleen aandacht voor het onslagrecht, maar ook meteen voor de WW opstellen.
Dinsdag dat met alle afdelingen bespreken
Woensdag eigen debatten over het onderwerp binnen alle afdelingen om nog wijzigingen of nuancers aan te kunnen brengen
Donderdag Tom van der Lee en Jaap de Bruijn een campagneplan op laten stellen.
Vrijdag het pamflet met wijzigingen uit de afdeling laten drukken
Zaterdag met zijn allen op de markt om het uit te delen.
Het verschil tussen leden en kiezerspartij is niet zozeer de ideologie en plannen, maar wel de vraag of nieuwe plannen gedropt en voorgeschoteld worden ofdat ze van onderop bedacht en gevoeld worden.
De plannen vindt meestal iedereen in orde maar het etiket zelf bedacht of gedropt maakt emotioneel uit bij de acceptatie van het idee.
Na Judiths vergelijking met de soap, hoopte ik zo vlak voor het eind van het politiek seizoen op een happy ending waarbij de heren elkaar op de hals vlogen met daarbij de clifhangespanning die alvast een kleine voorbode waarover zij in het volgende seizoen weer tegenover elkaar zouden staan.
Helaas was er niet zo' n romantische slotconclusie, maar de discussie was er niet minder leuk om. Geen reacties | ¶
» Memorabele momenten
Wat een trots en mooi feest.
Door vochtige ogen het beeld van jarige zoon Mick die strak in 't pak vol trots zijn VWO diploma in ontvangst nam om daarna een supervrolijk verjaarsfeest te kunnen gaan vieren.
Of zoals Marco het verwoordde: "dit hoort bij de 10 mooiste momenten in mijn leven" waarbij het behalen van het eigen diploma en de geboorte van o.a. de jarige 19 jaar geleden er ook één was.
Wat kan een mens zich trots voelen, helemaal op je eigen kind.
Mick gaat politicologie aan de VU studeren net als zijn vader.
Mooi rond waren op zijn verjaardags/diplomafeestje niet alleen familie en zijn vrienden, maar ook onze vriendjes die we al sinds onze eigen VU-studie hebben. Een mooi voorland dus.
Ik heb vanochtend toch maar eens even mijn oude diplomafoto's opgezocht, ook dat voelt gek genoeg nog als de dag van gisteren ookal zit er nu een generatie tussen.

Wat een trots en mooi feest.
Door vochtige ogen het beeld van jarige zoon Mick die strak in 't pak vol trots zijn VWO diploma in ontvangst nam om daarna een supervrolijk verjaarsfeest te kunnen gaan vieren.
Of zoals Marco het verwoordde: "dit hoort bij de 10 mooiste momenten in mijn leven" waarbij het behalen van het eigen diploma en de geboorte van o.a. de jarige 19 jaar geleden er ook één was.

Wat kan een mens zich trots voelen, helemaal op je eigen kind.
Mick gaat politicologie aan de VU studeren net als zijn vader.
Mooi rond waren op zijn verjaardags/diplomafeestje niet alleen familie en zijn vrienden, maar ook onze vriendjes die we al sinds onze eigen VU-studie hebben. Een mooi voorland dus.
Ik heb vanochtend toch maar eens even mijn oude diplomafoto's opgezocht, ook dat voelt gek genoeg nog als de dag van gisteren ookal zit er nu een generatie tussen.

» Ik wil een electronisch schoolbord, maar de juf niet
Zoonlief zag op mijn bureau een oproep tot het meedoen aan een reclamewedstrijd voor lagere scholen liggen.
Hij bekeek het aandachtig, niet in de laatste plaats omdat er een knuffel Loekie leeuwtje bij de brief zat.
Hij vindt reclame leuk en was direct geínteresseerd in het gegeven dat hij daar op school les in zou kunnen krijgen en dan zeldf ook reclame mocht gaan maken.
"Wow, de school kan een electronisch schoolbord winnen" riep hij.
Vanochtend in de klas ging hij het meteen aan zijn juf vertellen, heel enthousiast.
"Een electronisch schoolbord, wat is dat en wat moet ik daarmee?" vroeg de juf.
Hij dacht snel na want volgens mij had hij daar zelf ook nog niet direct een beeld bij alhoewel de wens om zo'n ding te winnen wel al was aangezet.
"Juf, dan hoef je nooit meer al die liedjes met krijt op het schoolbord te schrijven".
Aan zijn gezicht zag je dat hij erg tevreden was over zijn antwoord, ik ook want hij had moeiteloos haar hobby -liedjes in de klas- ingezet als item waarop dit bord haar zou kunnen helpen en als strategie om mensen voor iets te winnen is die veruit mijn favoriet.
"Ach jongen" zei zij "maar ik vind het juist zo leuk om op het bord te schrijven, dat wil ik nooit meer anders".
Zie hier de uitdaging van dit project (scholen interesseren voor de mogelijkheden van onderwijstoepassingen met supersnel internet) in a nutshell. Gelukkig heb ik mijn zoon, die vast nog wel eens goede raad kan geven.
Innovatievraag: is er al een electronisch schoolbord waar je als juf gewoon met krijtjes op kan blijven schrijven terwijl de kinderen lustig klikken? een reactie | ¶
Hij bekeek het aandachtig, niet in de laatste plaats omdat er een knuffel Loekie leeuwtje bij de brief zat.
Hij vindt reclame leuk en was direct geínteresseerd in het gegeven dat hij daar op school les in zou kunnen krijgen en dan zeldf ook reclame mocht gaan maken.
"Wow, de school kan een electronisch schoolbord winnen" riep hij.
Vanochtend in de klas ging hij het meteen aan zijn juf vertellen, heel enthousiast.
"Een electronisch schoolbord, wat is dat en wat moet ik daarmee?" vroeg de juf.
Hij dacht snel na want volgens mij had hij daar zelf ook nog niet direct een beeld bij alhoewel de wens om zo'n ding te winnen wel al was aangezet.
"Juf, dan hoef je nooit meer al die liedjes met krijt op het schoolbord te schrijven".
Aan zijn gezicht zag je dat hij erg tevreden was over zijn antwoord, ik ook want hij had moeiteloos haar hobby -liedjes in de klas- ingezet als item waarop dit bord haar zou kunnen helpen en als strategie om mensen voor iets te winnen is die veruit mijn favoriet.
"Ach jongen" zei zij "maar ik vind het juist zo leuk om op het bord te schrijven, dat wil ik nooit meer anders".
Zie hier de uitdaging van dit project (scholen interesseren voor de mogelijkheden van onderwijstoepassingen met supersnel internet) in a nutshell. Gelukkig heb ik mijn zoon, die vast nog wel eens goede raad kan geven.
Innovatievraag: is er al een electronisch schoolbord waar je als juf gewoon met krijtjes op kan blijven schrijven terwijl de kinderen lustig klikken? een reactie | ¶
» Majoor Bosshardt
Foto: ANP archief 1999
Ik heb niets met het leger, weinig met het geloof en dus ook niet zoveel met het Leger des Heils, alhoewel ze een boel goede en nodige dingen doen, waar de overheid maar al te graag op vertrouwt.
Bij het bericht dat Majoor Bosshardt is overleden, slik ik toch eventjes.
Ze wilde wel, zei ze al een tijdje, dus triest is het niet.
De manier waarop zij op haar geheel eigen wijze tijdens haar leven heeft geknokt " voor wat kwetsbaar is" dwingt ook bij mij diepe respect af.
Ik betrapte me zelfs heel even op de gedachte dat ik voor haar hoopte dat de plek waar ze naar toe hoopte te gaan in ieder geval voor haar, bestaat. Geen reacties | ¶

Foto: ANP archief 1999
Ik heb niets met het leger, weinig met het geloof en dus ook niet zoveel met het Leger des Heils, alhoewel ze een boel goede en nodige dingen doen, waar de overheid maar al te graag op vertrouwt.
Bij het bericht dat Majoor Bosshardt is overleden, slik ik toch eventjes.
Ze wilde wel, zei ze al een tijdje, dus triest is het niet.
De manier waarop zij op haar geheel eigen wijze tijdens haar leven heeft geknokt " voor wat kwetsbaar is" dwingt ook bij mij diepe respect af.
Ik betrapte me zelfs heel even op de gedachte dat ik voor haar hoopte dat de plek waar ze naar toe hoopte te gaan in ieder geval voor haar, bestaat. Geen reacties | ¶
» CineGrid: Era la Notte
Vrijdagmiddag de CineGrid presentatie van een 4K registratie van Era La Notte.
Een voornamelijk wetenschappelijk experiment met de toekomstige technologische registratiemogelijkheden van audiovisueel materiaal.
De prachtige Holland Festival voorstelling Era La Notte, opgenomen in beeld en geluid met de technologie van morgen, overmorgen, nabije toekomst.
Het resultaat was meer dan spetterend.
Tegen het stille kaarsen en waterdecor, de prachtige diva Anna Catarine Antonacci (diva klinkt in mijn oren altijd als afstandelijk met een laagje luchtledig eromheen, maar deze prachtige dame klonk en zag er aanraakbaar uit, een wel heel echt mens waarvan de emoties meer dan overkwamen)
Ik was gewaarschuwd over de beeldkwaliteit van de camera's: scherper dan scherp HD maal veel, maar zien is wat anders dan van te voren horen: superscherp en belangrijker nog een registratie die je echt het idee gaf er op de eerste rij bij te zitten.
"Emotional computing" want niet alleen beeld en geluid, maar ook de emotie van de voorstelling kwam over. De mensen die én de voorstelling en de registratie bijwoonden toonden dat soms met het brok in de keel.
Voor mij als first time viewer werkte het niet anders, alhoewel ik meer nog dan van het beeld (ik was gewaarschuwd), onder de indruk was van de fenomenale geluidskwaliteit die bij muziek minstens zo belangrijk is: 24bits met 16 kanalen (geloof ik, ben nog niet 100% in tech specs), het klonk alsof je er in zat, bij was.
Zoals het hier vertoond werd, is voorlopig niet meer haalbaar omdat de techniek nog zwaar beperkt te krijgen en heel kostbaar is, maar als beeld van wat we in de (nabije) toekomst kunnen verwachten, helemaal top.
Wat je zag was haarscherp alsof je erbij was en het geluid was zo levensecht dat ik me daardoor nog meer liet betoveren.
Het internationale team van japanse cameramensen en amerikaanse geluidstechnici deden niet alleen een zeer geslaagd experiment maar waren ook onder de indruk van de wisselwerking tussen het experiment en de prachtige content waar ze mee mochten werken
In de mix van wetenschappelijk en creatief publiek, was de discussie over de toepassingsmogelijkheden en doorontwikkeling een hele mooie, of zoals wethouder Carolien Gehrels het verwoordde: dit is een feestje op het kruisvlak van kennis, technologie en kunst.
Zij werd dan wel van de week door Parool columnist Wiegman beticht voor "spiegeltjes en kraaltjes" te gaan (dit omdat ze Fabchannel ondersteunt), maar ik kan haar keuze om dit soort technologie en experimenten daarin te ondersteunen alleen maar aanmoedigen. Als je alleen al naar de potentie voor Cultuur en Onderwijs kijkt, ligt er een wereld open die je als Amsterdam vooral niet aan je voorbij wilt laten gaan. Geen reacties | ¶

Vrijdagmiddag de CineGrid presentatie van een 4K registratie van Era La Notte.
Een voornamelijk wetenschappelijk experiment met de toekomstige technologische registratiemogelijkheden van audiovisueel materiaal.
De prachtige Holland Festival voorstelling Era La Notte, opgenomen in beeld en geluid met de technologie van morgen, overmorgen, nabije toekomst.
Het resultaat was meer dan spetterend.
Tegen het stille kaarsen en waterdecor, de prachtige diva Anna Catarine Antonacci (diva klinkt in mijn oren altijd als afstandelijk met een laagje luchtledig eromheen, maar deze prachtige dame klonk en zag er aanraakbaar uit, een wel heel echt mens waarvan de emoties meer dan overkwamen)
Ik was gewaarschuwd over de beeldkwaliteit van de camera's: scherper dan scherp HD maal veel, maar zien is wat anders dan van te voren horen: superscherp en belangrijker nog een registratie die je echt het idee gaf er op de eerste rij bij te zitten.
"Emotional computing" want niet alleen beeld en geluid, maar ook de emotie van de voorstelling kwam over. De mensen die én de voorstelling en de registratie bijwoonden toonden dat soms met het brok in de keel.
Voor mij als first time viewer werkte het niet anders, alhoewel ik meer nog dan van het beeld (ik was gewaarschuwd), onder de indruk was van de fenomenale geluidskwaliteit die bij muziek minstens zo belangrijk is: 24bits met 16 kanalen (geloof ik, ben nog niet 100% in tech specs), het klonk alsof je er in zat, bij was.
Zoals het hier vertoond werd, is voorlopig niet meer haalbaar omdat de techniek nog zwaar beperkt te krijgen en heel kostbaar is, maar als beeld van wat we in de (nabije) toekomst kunnen verwachten, helemaal top.
Wat je zag was haarscherp alsof je erbij was en het geluid was zo levensecht dat ik me daardoor nog meer liet betoveren.
Het internationale team van japanse cameramensen en amerikaanse geluidstechnici deden niet alleen een zeer geslaagd experiment maar waren ook onder de indruk van de wisselwerking tussen het experiment en de prachtige content waar ze mee mochten werken
In de mix van wetenschappelijk en creatief publiek, was de discussie over de toepassingsmogelijkheden en doorontwikkeling een hele mooie, of zoals wethouder Carolien Gehrels het verwoordde: dit is een feestje op het kruisvlak van kennis, technologie en kunst.
Zij werd dan wel van de week door Parool columnist Wiegman beticht voor "spiegeltjes en kraaltjes" te gaan (dit omdat ze Fabchannel ondersteunt), maar ik kan haar keuze om dit soort technologie en experimenten daarin te ondersteunen alleen maar aanmoedigen. Als je alleen al naar de potentie voor Cultuur en Onderwijs kijkt, ligt er een wereld open die je als Amsterdam vooral niet aan je voorbij wilt laten gaan. Geen reacties | ¶
» Te vrijzinnig?
Soms schiet je een stuk harder op als je een beetje kort door de bocht formuleert.
Beleefd als ik ben zeg ik het er dan wel altijd haastig bij "dat is natuurlijk veel te kort door de bocht, maar even voor het idee".
Sinds mijn betrokkenheid bij de toekomst van GroenLinksdiscussie heb ik een nieuwe variant:
"of is dat nou te vrijzinnig?".
Betrokkenheid bij de Toekomst betekent voor mij tegelijkertijd wel heel veel lezen in het hier en nu van anderen, "ik haal mijn mening niet uit de krant" zoals dat vroeger heette, maar proef de Planeet en haar fora, waardoor het eigen blogtuintje er wat dor bij komt te staan. Geen reacties | ¶
Beleefd als ik ben zeg ik het er dan wel altijd haastig bij "dat is natuurlijk veel te kort door de bocht, maar even voor het idee".
Sinds mijn betrokkenheid bij de toekomst van GroenLinksdiscussie heb ik een nieuwe variant:
"of is dat nou te vrijzinnig?".
Betrokkenheid bij de Toekomst betekent voor mij tegelijkertijd wel heel veel lezen in het hier en nu van anderen, "ik haal mijn mening niet uit de krant" zoals dat vroeger heette, maar proef de Planeet en haar fora, waardoor het eigen blogtuintje er wat dor bij komt te staan. Geen reacties | ¶
» Mooi op het Internet
Terug van het zeilen wacht er veel moois op het internet: de strategiewiki voor het GroenLinks toekomstpanel, meteen druk bezocht want eigenlijk lag de deadline voor het adoptiehuiswerk op vanochtend 10 uur en verhield zich dat slecht met mijn langzame op gang komen en het lange weekend zeilen.
Omdat er tussen het werken ook gespeeld mag (moet) worden nu maar eens even goed gekeken naar de internetregistratie van de Holland Festival voorstelling Sharing The Same Shade.
Afgelopen woensdag was ik getuige van de voorstelling en registratie die nu hier te bekijken is.
De voostelling zelf was een enorm dynamisch spektakel waar opeen langgerekt podium een breedbeeld aan prikkels werd neergezet, ik had ter plekke bijna medelijden met de cameramensen die dat allemaal moesten proberen te vangen.
Na afloop van de voorstelling en bij het terugzien van een stukje beelden, bleek die angst onterecht: de dynamiek spetterde van het scherm en ik kan me goed voorstellen dat je hier thuis ook gefascineerd naar kunt kijken als je er niet bij bent geweest.
De stemming na afloop was feestelijk en de betrokkenen poseerden trots/gewillig/gelaten.
Op deze manier kan er nog veel meer mooie cultuur het internet op. Geen reacties | ¶

Terug van het zeilen wacht er veel moois op het internet: de strategiewiki voor het GroenLinks toekomstpanel, meteen druk bezocht want eigenlijk lag de deadline voor het adoptiehuiswerk op vanochtend 10 uur en verhield zich dat slecht met mijn langzame op gang komen en het lange weekend zeilen.
Omdat er tussen het werken ook gespeeld mag (moet) worden nu maar eens even goed gekeken naar de internetregistratie van de Holland Festival voorstelling Sharing The Same Shade.
Afgelopen woensdag was ik getuige van de voorstelling en registratie die nu hier te bekijken is.
De voostelling zelf was een enorm dynamisch spektakel waar opeen langgerekt podium een breedbeeld aan prikkels werd neergezet, ik had ter plekke bijna medelijden met de cameramensen die dat allemaal moesten proberen te vangen.

Na afloop van de voorstelling en bij het terugzien van een stukje beelden, bleek die angst onterecht: de dynamiek spetterde van het scherm en ik kan me goed voorstellen dat je hier thuis ook gefascineerd naar kunt kijken als je er niet bij bent geweest.
De stemming na afloop was feestelijk en de betrokkenen poseerden trots/gewillig/gelaten.

Op deze manier kan er nog veel meer mooie cultuur het internet op. Geen reacties | ¶
» Zeilen en Boudewijn
Bij ons jaarlijks zeiltochtje, hebben we vanavond na het aspergemaal een liedboek van Boudewijn de Groot uitgereikt gekregen.
Al 25 keer klinken zijn liederen tijdens het zeilen toch het meest over het water.
Geen mooier..... maar toch soms ontbreekt de tekstkennis.
Na morgen niet meer... Geen reacties | ¶
Al 25 keer klinken zijn liederen tijdens het zeilen toch het meest over het water.
Geen mooier..... maar toch soms ontbreekt de tekstkennis.
Na morgen niet meer... Geen reacties | ¶
» De vele marktpleinen van de toekomstplaneet
Als onderdeel van mijn "huiswerkopdracht" vanuit het strategiepanel struin in de fora langs om weer even de juiste inspiratie op te doen.
In ons fantastische web van fora, heen en weer klikkend tussen Planeet GroenLinks, de diverse fora van Toekomst GroenLinks en ons GL Web, schiet ik in de lach als ik een forumbewoner tegenkom die actief mee doet, een mening heeft maar toch volgens de moderator de weg lijkt te zijn kwijtgeraakt "nou kies je net het verkeerde subforum, ik verplaats hem even voor je". Dacht je een strateeg te zijn, blijk je een Beginselaar, gelukkig wordt je mening ras in het juiste hokje gelegd en weet de volgende bezoeker weer waar die het zoeken moet. Ook op het web houden wij GroenLinksers gelukkig van bomen, bossen en het woud.
De ware gedragsdeskundige ziet in mijn stukje geen cynisme maar het uitstellen van het zelf "echt aan de slag gaan". Geen reacties | ¶
In ons fantastische web van fora, heen en weer klikkend tussen Planeet GroenLinks, de diverse fora van Toekomst GroenLinks en ons GL Web, schiet ik in de lach als ik een forumbewoner tegenkom die actief mee doet, een mening heeft maar toch volgens de moderator de weg lijkt te zijn kwijtgeraakt "nou kies je net het verkeerde subforum, ik verplaats hem even voor je". Dacht je een strateeg te zijn, blijk je een Beginselaar, gelukkig wordt je mening ras in het juiste hokje gelegd en weet de volgende bezoeker weer waar die het zoeken moet. Ook op het web houden wij GroenLinksers gelukkig van bomen, bossen en het woud.
De ware gedragsdeskundige ziet in mijn stukje geen cynisme maar het uitstellen van het zelf "echt aan de slag gaan". Geen reacties | ¶
» Sharing the Same Shade on internet live
Ik kan vanavond kiezen: kijk ik vanuit de Westergasfabriek in de zaal of vanachter de computer thuis:
Sharing the Same Shade
De Veenfabriek
Popmuziek, theater-performance, dans en beeldende kunst rond een persoonlijkheidstest voor jeugdige delinquenten.
Live vanaf het Holland Festival, via Cultureplayer op de website van het Holland Festival te zien (zie persbericht):
Hoe bijzonder ook, ik ga toch naar de zaal, want vanaf 14 juni kan ik de registratie nog rustig via de website bekijken.
Het gratis programmaboek heb ik al op de site van het Holland Festival gedownload en voor impressies van de voorstelling hoefde ik de deur ook al niet uit. Geen reacties | ¶
Sharing the Same Shade
De Veenfabriek

Popmuziek, theater-performance, dans en beeldende kunst rond een persoonlijkheidstest voor jeugdige delinquenten.
Live vanaf het Holland Festival, via Cultureplayer op de website van het Holland Festival te zien (zie persbericht):
Hoe bijzonder ook, ik ga toch naar de zaal, want vanaf 14 juni kan ik de registratie nog rustig via de website bekijken.
Het gratis programmaboek heb ik al op de site van het Holland Festival gedownload en voor impressies van de voorstelling hoefde ik de deur ook al niet uit. Geen reacties | ¶
» Gezocht! Uitlokkers en meedenkers...
Gezocht! Uitlokkers en meedenkers...
Partijbestuur zoekt panelleden Toekomstproject
Het Toekomstproject over de beginselen, strategie en organisatie van GroenLinks wordt begeleid door drie panels.
In de panels zitten GroenLinksers die meedenken over de invulling van het project en kunnen zorgen voor het aanjagen van het debat binnen de partij.
Het partijbestuur heeft met de partijraad afgesproken dat de drie begeleidingspanels tot 15 leden kunnen worden uitgebreid. Daarom start het
partijbestuur een open selectieprocedure. Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden voor een van de begeleidingspanels rond de thema's Beginselen,
Strategie of Organisatie.
Kerntaken van de leden van de begeleidingspanels zijn:
- Inbreng van leden (en anderen) genereren
- Aanboren van interne en externe netwerken
- Garanderen van brede en veelzijdige inbreng in het debat
- Bundelen en schrijven van discussiebijdragen
- Organiseren van draagvlak binnen de partij
- Stimuleren en ordenen van het debat
Het partijbestuur is daarom op zoek naar mensen die beschikken over:
- Ervaring met activiteiten binnen of namens GroenLinks
- Deskundigheid op een of meer relevante inhoudelijke terreinen
- Een netwerk binnen en buiten GroenLinks
Het betreft een vrijwillige functie die gemiddeld een tijdsbesteding van twee á drie dagdelen per maand vraagt.
Meer info over het project: www.toekomst.groenlinks.nl
GroenLinks-leden die belangstelling hebben voor deelname aan een van de begeleidingspanels wordt verzocht een korte motivatie te schrijven,
aangevuld met informatie over hun ervaring, deskundigheid en netwerk (binnen en buiten GroenLinks).
Brieven kunnen tot 1 augustus worden gestuurd aan Nicole Bakker, secretaris Personeel & Organisatie van het Partijbestuur.
Per e-mail: partijbestuur@groenlinks.nl of Per brief: Partijbestuur GroenLinks, t.a.v. Nicole Bakker, Postbus 8008, 3503 RA Utrecht
* Kom naar 'Discussie in de tent!'
* GroenLinks debatweekend over beginselen, strategie en organisatie
* Landgoed Ginkelduin te Leersum, 15 & 16 september 2007
* Kijk voor meer informatie op www.toekomst.groenlinks.nl een reactie | ¶
Partijbestuur zoekt panelleden Toekomstproject
Het Toekomstproject over de beginselen, strategie en organisatie van GroenLinks wordt begeleid door drie panels.
In de panels zitten GroenLinksers die meedenken over de invulling van het project en kunnen zorgen voor het aanjagen van het debat binnen de partij.
Het partijbestuur heeft met de partijraad afgesproken dat de drie begeleidingspanels tot 15 leden kunnen worden uitgebreid. Daarom start het
partijbestuur een open selectieprocedure. Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden voor een van de begeleidingspanels rond de thema's Beginselen,
Strategie of Organisatie.
Kerntaken van de leden van de begeleidingspanels zijn:
- Inbreng van leden (en anderen) genereren
- Aanboren van interne en externe netwerken
- Garanderen van brede en veelzijdige inbreng in het debat
- Bundelen en schrijven van discussiebijdragen
- Organiseren van draagvlak binnen de partij
- Stimuleren en ordenen van het debat
Het partijbestuur is daarom op zoek naar mensen die beschikken over:
- Ervaring met activiteiten binnen of namens GroenLinks
- Deskundigheid op een of meer relevante inhoudelijke terreinen
- Een netwerk binnen en buiten GroenLinks
Het betreft een vrijwillige functie die gemiddeld een tijdsbesteding van twee á drie dagdelen per maand vraagt.
Meer info over het project: www.toekomst.groenlinks.nl
GroenLinks-leden die belangstelling hebben voor deelname aan een van de begeleidingspanels wordt verzocht een korte motivatie te schrijven,
aangevuld met informatie over hun ervaring, deskundigheid en netwerk (binnen en buiten GroenLinks).
Brieven kunnen tot 1 augustus worden gestuurd aan Nicole Bakker, secretaris Personeel & Organisatie van het Partijbestuur.
Per e-mail: partijbestuur@groenlinks.nl of Per brief: Partijbestuur GroenLinks, t.a.v. Nicole Bakker, Postbus 8008, 3503 RA Utrecht
* Kom naar 'Discussie in de tent!'
* GroenLinks debatweekend over beginselen, strategie en organisatie
* Landgoed Ginkelduin te Leersum, 15 & 16 september 2007
* Kijk voor meer informatie op www.toekomst.groenlinks.nl een reactie | ¶
» rekeningen versturen
Sinds mei moet ik zelf rekeningen versturen voor de werkzaamheden die ik verricht.
Het idee was zwaar wennen, de uitvoering nog veel meer.
Zeggen wat je kost en dat wat je kan of doet verkopen, is voor mij een heel nieuwe tak van sport en de voorlopige gedachte is dat ik echt leukere dingen in mijn leven heb gedaan dan daar over beginnen.
Ik kon me er alleen maar niet toe zetten om rekeningen te gaan versturen.
Een beetje onhoudbaar als je wel het werk levert.
Na een lange pychologische aanloop zette ik me schrap en yes ik heb twee rekeningen de deur uit.
Ik ga er vooralsnog maar vanuit dat dit een opstartprobleem is en niet een terugkerend fenomeen. een reactie | ¶
Het idee was zwaar wennen, de uitvoering nog veel meer.
Zeggen wat je kost en dat wat je kan of doet verkopen, is voor mij een heel nieuwe tak van sport en de voorlopige gedachte is dat ik echt leukere dingen in mijn leven heb gedaan dan daar over beginnen.
Ik kon me er alleen maar niet toe zetten om rekeningen te gaan versturen.
Een beetje onhoudbaar als je wel het werk levert.
Na een lange pychologische aanloop zette ik me schrap en yes ik heb twee rekeningen de deur uit.
Ik ga er vooralsnog maar vanuit dat dit een opstartprobleem is en niet een terugkerend fenomeen. een reactie | ¶
» 50
Vanavond was ik op het feestje van Marijke, die 50 werd.
Als het zo leuk is om 50 te worden, hoef ik me met mijn 44 voorlopig geen zorgen meer te maken.
Gaaf feest, mooie toespraken en opeens tot mijn vreugde Dick Hout en de Planken als feestband, twee weken daarvoor nog zelfstandig geboekt als band voor het Pinksterkamp, maar nu zonder orgainsatieverantwoordelijkheid, nog dansbaarder. Ik genoot het grootste gedeelte van de avond lekker op de dansvloer met veel mij bekende mensen.
Onderweg naar huis durfde ik voor het eerst even af te stappen bij het bloemenmonumentje op de hoek van de Constantijn Huygensstraat en de Overtoom waar eerder deze week een fietster om het leven kwam.
Midden in de nacht wist ik niets beters te bedenken dan de uitgegane kaarsjes weer aan te steken.
De vrouw die na mij afstapte, zette er een nieuw lichtje bij. Geen reacties | ¶
Als het zo leuk is om 50 te worden, hoef ik me met mijn 44 voorlopig geen zorgen meer te maken.
Gaaf feest, mooie toespraken en opeens tot mijn vreugde Dick Hout en de Planken als feestband, twee weken daarvoor nog zelfstandig geboekt als band voor het Pinksterkamp, maar nu zonder orgainsatieverantwoordelijkheid, nog dansbaarder. Ik genoot het grootste gedeelte van de avond lekker op de dansvloer met veel mij bekende mensen.
Onderweg naar huis durfde ik voor het eerst even af te stappen bij het bloemenmonumentje op de hoek van de Constantijn Huygensstraat en de Overtoom waar eerder deze week een fietster om het leven kwam.
Midden in de nacht wist ik niets beters te bedenken dan de uitgegane kaarsjes weer aan te steken.
De vrouw die na mij afstapte, zette er een nieuw lichtje bij. Geen reacties | ¶
» De Scene in Paradiso
Het lijkt zo gewoon als je er langs rijdt: tussen de vele posters die ik altijd fietsend probeer te scannen als ik langs Paradiso rijd, opeens The Scene.
Gaaf.
Mijn favoriete band tijdelijk herenigd na 5 jaar.
Toen ik dit een tijdje geleden hoorde en zag dat platenlabel V2 een contract had afgesloten met Fabchannel, bleef er nog maar één wens over en ja hoor:
"THE SCENE
The Scene is one of Holland's most legendary rock bands. Singer/composer/guitarist Thé Lau formed the band in 1979. The Scene scored hits with songs like 'Blauw' and 'Iedereen Is Van De Wereld' and they won several prestigious Dutch music awards, amongst which two Edison Awards.
The Scene officially split up in 2002. After a successful reunion the band released a new record called '2007', on which they re-did The Scene classics, in 2007. Next to the album they went on tour again. This Paradiso show is one of their view club performances.
http://www.fabchannel.com/the_scene
Dus niet alleen morgenavond uit mijn dak, maar nog vele keren daarna via Fabchannel en de mogelijkheid om mijn "fandom" daarna met de Fabplayer de wereld over te gooien: Yesss.
Update: het concert werd gaandeweg fantastisch, uitgebreider verslag bij medeblogger Frodo een reactie | ¶

Het lijkt zo gewoon als je er langs rijdt: tussen de vele posters die ik altijd fietsend probeer te scannen als ik langs Paradiso rijd, opeens The Scene.
Gaaf.
Mijn favoriete band tijdelijk herenigd na 5 jaar.
Toen ik dit een tijdje geleden hoorde en zag dat platenlabel V2 een contract had afgesloten met Fabchannel, bleef er nog maar één wens over en ja hoor:
"THE SCENE
The Scene is one of Holland's most legendary rock bands. Singer/composer/guitarist Thé Lau formed the band in 1979. The Scene scored hits with songs like 'Blauw' and 'Iedereen Is Van De Wereld' and they won several prestigious Dutch music awards, amongst which two Edison Awards.
The Scene officially split up in 2002. After a successful reunion the band released a new record called '2007', on which they re-did The Scene classics, in 2007. Next to the album they went on tour again. This Paradiso show is one of their view club performances.
http://www.fabchannel.com/the_scene

Dus niet alleen morgenavond uit mijn dak, maar nog vele keren daarna via Fabchannel en de mogelijkheid om mijn "fandom" daarna met de Fabplayer de wereld over te gooien: Yesss.
Update: het concert werd gaandeweg fantastisch, uitgebreider verslag bij medeblogger Frodo een reactie | ¶
» Strategie, huiswerk en boxershorts
Gisteravond een weer heel inspirerende bijeenkomst met het strategiepanel van GroenLinks.
Een zo' n vergadering per week en ik voel me weer helemaal waar ik wezen wil: brainstormen, meedenken, leuke en waardevolle dingen bedenken en half en half in de evenmentenorganisatie.
Het huiswerk stond vanochtend al vroeg in de mail.
Elk van de leden van het strategiepanel adopteert twee strategische dilemma's/discussiepunten en werkt dat verder uit naar sprekers, stukken, webbijdragen, stellingen en organisatievorm voor het weekend in september.
Ik kreeg op het gebied van de electorale strategie de discussiepunten: Elite versus volkspartij en het betrekken/bereiken van nieuwe Nederlanders toebedeeld. Gelukkig mag ik er nog even over denken en zoeken (kunnen we niet ook een elitaire volkspartij zijn? volgens een deel van onze kiezers met geld, status en studerende kinderen, lijkt het er op dat dat best mag, maar willen we het zo en als niet wat doen we er dan aan etc.)
Overdag deels gevangen in de fascinatie voor het wordingsproces van zoon Tim. Sinds kort is hij in de boxershorts.
Hij wil af van de onderbroeken met muis, Snoopy en autootjes. Zijn eerste boxershort trok hij drie dagen niet meer uit, en showde hij veelvuldig.
Toen ik vandaag een tweede kocht, verzuchtte hij blij "Ja mam, het is tijd dat ik volwassen word, toch?" Bij deze derde benjamin denk ik daar heel anders over, hoe kleiner hoe beter, maar dat mag hem verder niet hinderen in het gewoon groot worden en daar trots op zijn.
Zijn tevredeheid over de boxer leidde tot het veelvuldig hoog optrekken van de boxershort en trots ragen of hij niet goed stond.
Ik buig mij toch gemakkelijker over electorale strategie dan dat ik dat jongetje van 9 vertel dat te hoog opgetrokken boxershorts eigenlijk een beetje raar staan. Geen reacties | ¶
Een zo' n vergadering per week en ik voel me weer helemaal waar ik wezen wil: brainstormen, meedenken, leuke en waardevolle dingen bedenken en half en half in de evenmentenorganisatie.
Het huiswerk stond vanochtend al vroeg in de mail.
Elk van de leden van het strategiepanel adopteert twee strategische dilemma's/discussiepunten en werkt dat verder uit naar sprekers, stukken, webbijdragen, stellingen en organisatievorm voor het weekend in september.
Ik kreeg op het gebied van de electorale strategie de discussiepunten: Elite versus volkspartij en het betrekken/bereiken van nieuwe Nederlanders toebedeeld. Gelukkig mag ik er nog even over denken en zoeken (kunnen we niet ook een elitaire volkspartij zijn? volgens een deel van onze kiezers met geld, status en studerende kinderen, lijkt het er op dat dat best mag, maar willen we het zo en als niet wat doen we er dan aan etc.)
Overdag deels gevangen in de fascinatie voor het wordingsproces van zoon Tim. Sinds kort is hij in de boxershorts.
Hij wil af van de onderbroeken met muis, Snoopy en autootjes. Zijn eerste boxershort trok hij drie dagen niet meer uit, en showde hij veelvuldig.
Toen ik vandaag een tweede kocht, verzuchtte hij blij "Ja mam, het is tijd dat ik volwassen word, toch?" Bij deze derde benjamin denk ik daar heel anders over, hoe kleiner hoe beter, maar dat mag hem verder niet hinderen in het gewoon groot worden en daar trots op zijn.
Zijn tevredeheid over de boxer leidde tot het veelvuldig hoog optrekken van de boxershort en trots ragen of hij niet goed stond.
Ik buig mij toch gemakkelijker over electorale strategie dan dat ik dat jongetje van 9 vertel dat te hoog opgetrokken boxershorts eigenlijk een beetje raar staan. Geen reacties | ¶
» GroenLinks waar ga je heen?
Afgelopen donderdag was er in de Balie een debat over de koers van GroenLinks:
"Moet de overheid zich richten op het individu, met als aandachtspunten ontplooiing en vrijzinnigheid, of de gemeenschap, met als kernwaarden solidariteit en het belang van groepsverbanden?
Deze discussie is actueel geworden door de opkomst van de nieuwe gemeenschapspartij en concurrent SP, en meer recent op scherp gezet door een kritisch manifest van een grote groep GroenLinks leden die graag de gemeenschapszin terug zou zien in de beginselen. Het is een terugkerend dilemma voor linkse politiek, waar ook de stichting Waterland zich al langer mee bezig houdt. Welke consequenties heeft een keuze voor het een of het ander in de dagelijkse politieke praktijk? Sluit het een het ander uit?
Waterland staat voor ‘sociaal-individualisme’: iedereen moet zich in vrijheid en bestaanszekerheid kunnen ontplooien, in zelf gekozen gemeenschappen, zonder anderen te schaden (‘gelijkheid in keuzevrijheid’)
GroenLinks Amsterdam wil samen met leden discussiëren over dit fundamentele twistpunt, maar wil ook een open debatpartij zijn met visies van buiten. Daarom organiseren we dit debat in samenwerking met de Waterlandstichting. Wij hebben enkele deskundigen uitgenodigd om hun licht te laten schijven over de tegenstelling vrijzinnig en gemeenschap en de positie van GroenLinks ten opzichte van deze twee uitersten."
Vanuit de toekomstdiscussie voor GroenLinks een hele interessante avond, vooral ook omdat er theoretische/wetenschappelijke/sociologische componetenten in de inleidingen zaten die de discussie naar vaak een wat abstracter kader trokken, voor hen die de collegebankjes nog steeds msisen (zoals ik) en graag ook een kader achter hun dagelijk maatschappelijk handelen hebben helemaal lekker. Voor de ongeduldigen en de pragmatici wellicht te abstract. maar ik genoot
Debatpunten:
De discussie volgde snel na de inleidingen, waarbij het prostitutiestandpunt voor de nodige scherpte in het debat zorgde.
Vrijheid zoals binnen GroenLinks gepropageerd, moet niet steeds tegenover dwang gezet worden, maar afgezet worden tegen de andere waarden die GroenLInks belangrijk vindt: gelijkheid en solidariteit.
Mooi was ook het 25 jarig journalistenjubileum van Jos van der Lans en zijn laatste publieke optreden als Eerste Kamer-lid.
Ik hoop dat er nog een verslag komt, want ik heb alleen nog deze flarden in mijn geheugen zitten, terwijl de discussie heel boeiend was.
Ik heb wel na afloop nog een afspraak met de aanwezigen van Dwars gemaakt en mezelf uitgenodigd op hun volgende bestuursvergadering, om te kijken hoe zij in de koersdiscussie richting het festival van september hun koersgedachten en tips kwijt kunnen raken. Geen reacties | ¶
"Moet de overheid zich richten op het individu, met als aandachtspunten ontplooiing en vrijzinnigheid, of de gemeenschap, met als kernwaarden solidariteit en het belang van groepsverbanden?
Deze discussie is actueel geworden door de opkomst van de nieuwe gemeenschapspartij en concurrent SP, en meer recent op scherp gezet door een kritisch manifest van een grote groep GroenLinks leden die graag de gemeenschapszin terug zou zien in de beginselen. Het is een terugkerend dilemma voor linkse politiek, waar ook de stichting Waterland zich al langer mee bezig houdt. Welke consequenties heeft een keuze voor het een of het ander in de dagelijkse politieke praktijk? Sluit het een het ander uit?
Waterland staat voor ‘sociaal-individualisme’: iedereen moet zich in vrijheid en bestaanszekerheid kunnen ontplooien, in zelf gekozen gemeenschappen, zonder anderen te schaden (‘gelijkheid in keuzevrijheid’)
GroenLinks Amsterdam wil samen met leden discussiëren over dit fundamentele twistpunt, maar wil ook een open debatpartij zijn met visies van buiten. Daarom organiseren we dit debat in samenwerking met de Waterlandstichting. Wij hebben enkele deskundigen uitgenodigd om hun licht te laten schijven over de tegenstelling vrijzinnig en gemeenschap en de positie van GroenLinks ten opzichte van deze twee uitersten."
Vanuit de toekomstdiscussie voor GroenLinks een hele interessante avond, vooral ook omdat er theoretische/wetenschappelijke/sociologische componetenten in de inleidingen zaten die de discussie naar vaak een wat abstracter kader trokken, voor hen die de collegebankjes nog steeds msisen (zoals ik) en graag ook een kader achter hun dagelijk maatschappelijk handelen hebben helemaal lekker. Voor de ongeduldigen en de pragmatici wellicht te abstract. maar ik genoot
Debatpunten:
- Wat is er zo erg aan sociaal liberalisme: is het niet aan GL om het liberalisme te redden van rechts en het socialisme te redden uit links?
Vind het evenwicht tussen collectivisme en het individu: Of/of is niet aan de orde, maar bleke formuleringen als compromis, daar doen we het ook niet voor.
Het individualisme is niet uit zichzelf sociaal, moet dus gesocialiseerd worden, tijd voor de heruitvinding van het paternalisme en moraliseren binnen de politiek?
Kunnen we met behoud van de ontvoogding toch meer sturen op wat mensen aan de samenleving bindt, is er weer ruimte voor cultuurkritiek?
De discussie volgde snel na de inleidingen, waarbij het prostitutiestandpunt voor de nodige scherpte in het debat zorgde.
Vrijheid zoals binnen GroenLinks gepropageerd, moet niet steeds tegenover dwang gezet worden, maar afgezet worden tegen de andere waarden die GroenLInks belangrijk vindt: gelijkheid en solidariteit.
Mooi was ook het 25 jarig journalistenjubileum van Jos van der Lans en zijn laatste publieke optreden als Eerste Kamer-lid.
Ik hoop dat er nog een verslag komt, want ik heb alleen nog deze flarden in mijn geheugen zitten, terwijl de discussie heel boeiend was.
Ik heb wel na afloop nog een afspraak met de aanwezigen van Dwars gemaakt en mezelf uitgenodigd op hun volgende bestuursvergadering, om te kijken hoe zij in de koersdiscussie richting het festival van september hun koersgedachten en tips kwijt kunnen raken. Geen reacties | ¶
» Het kerkje van Hannie
"Het kerkje van Hannie".
Tijdens al mijn Oud-westse jaren was dat de gangbare en soms ook liefkozende naam voor Het Gasthuis op het WG-terrein, het kerkje van Hannie.
We vergaderden er soms, er was soms een feest of een bijeenkomst van de Ouderen Adviesraad, maar nog nooit zag ik het kerkje tijdens een dienst in gebruik.
Vandaag was "het kerkje van Hannie" zichtbaar en voelbaar het kerkje van Hannie.
Hannie overleed afgelopen dinsdag en vandaag was er een dienst van Woord en Gebed in haar kerkje, met haar gemeente en in haar stadsdeel.
Na 12 jaar voor GroenLinks stadsdeelvoorzitter van Oud-West geweest te zijn en nog vele jaren langer betrokken bij Het Gasthuis, namen we afscheid in haar kerk begeleid en omringd door veel mensen uit haar gemeente. Aan alles was merkbaar dat Hannie daar liefdevol omringd werd door de mensen uit de gemeente van het Gasthuis.
In haar politieke leven wisten we van haar kerkje en kenden we meer of minder haar diepe betrokkenheid bij de kerk.
Hoe betrokken, bleek mij eigenlijk pas vandaag bij de mooie warme dienst in haar kerkje. Geen reacties | ¶
Tijdens al mijn Oud-westse jaren was dat de gangbare en soms ook liefkozende naam voor Het Gasthuis op het WG-terrein, het kerkje van Hannie.
We vergaderden er soms, er was soms een feest of een bijeenkomst van de Ouderen Adviesraad, maar nog nooit zag ik het kerkje tijdens een dienst in gebruik.
Vandaag was "het kerkje van Hannie" zichtbaar en voelbaar het kerkje van Hannie.
Hannie overleed afgelopen dinsdag en vandaag was er een dienst van Woord en Gebed in haar kerkje, met haar gemeente en in haar stadsdeel.
Na 12 jaar voor GroenLinks stadsdeelvoorzitter van Oud-West geweest te zijn en nog vele jaren langer betrokken bij Het Gasthuis, namen we afscheid in haar kerk begeleid en omringd door veel mensen uit haar gemeente. Aan alles was merkbaar dat Hannie daar liefdevol omringd werd door de mensen uit de gemeente van het Gasthuis.
In haar politieke leven wisten we van haar kerkje en kenden we meer of minder haar diepe betrokkenheid bij de kerk.
Hoe betrokken, bleek mij eigenlijk pas vandaag bij de mooie warme dienst in haar kerkje. Geen reacties | ¶
» 3 juni opening Vondelpark openluchtpodium
Voor het eerst sinds lang weer bij de opening van het Vondelpark openlucht seizoen.
Het was weer erg druk als vanouds, veel security, nieuw volgens mij net als geen kinderen op het podium.
Het geluid was zwaar matig, maar gelukkig kende het publiek massaal de nummers van Acda en de Munnik zodat het geluid via het publiek toch verder droeg.
Verder was ik jarig vandaag maar vierde dat niet, tenminste dat dacht ik.
Man en kinderen zongen mij liefelijk uit bed en verblijden mij met een prachtige parasol voor op het dakterras, een DVD van de Kaiser Chiefs en mijn eerste HD DVD omdat mijn nieuwe computer dat aan kan.
De digitale community had ook lak aan het niet vieren: de felicitaties stroomden via Hyves email en sms binnen en 's avonds werd ik in Second Life het middelpunt van een voor mij georganiseerd feest met champagne, taart met kaarsjes, ballonnen, rozen en spuitende champagne, gaaf.

Voor het eerst sinds lang weer bij de opening van het Vondelpark openlucht seizoen.
Het was weer erg druk als vanouds, veel security, nieuw volgens mij net als geen kinderen op het podium.
Het geluid was zwaar matig, maar gelukkig kende het publiek massaal de nummers van Acda en de Munnik zodat het geluid via het publiek toch verder droeg.
Verder was ik jarig vandaag maar vierde dat niet, tenminste dat dacht ik.
Man en kinderen zongen mij liefelijk uit bed en verblijden mij met een prachtige parasol voor op het dakterras, een DVD van de Kaiser Chiefs en mijn eerste HD DVD omdat mijn nieuwe computer dat aan kan.
De digitale community had ook lak aan het niet vieren: de felicitaties stroomden via Hyves email en sms binnen en 's avonds werd ik in Second Life het middelpunt van een voor mij georganiseerd feest met champagne, taart met kaarsjes, ballonnen, rozen en spuitende champagne, gaaf.

» Klaar
Een hele blije Mick!
En met hele goede reden.
Na studeerkamp in Aubenton, volledige annexatie van onze slaapkamer als prikkelvrije studeerkamer (zo prikkelvrij dat hij in zijn pauzes een zwaar ouderwetse kinderbijbel heeft gelezen en alvast een musicallied over studeren heeft gecomponeerd) zit het er op.
Zijn eindexamen is klaar.
Het eindexamenbaardje (je hebt per slot van rekening in die drukke studietijd geen tijd om je te scheren en als alle manlijke eindexamenkandidaten dat doen val je zomaar in een goed eindexamengebruik) blijft nog even tot de uitslag.
Die komt op 14 juni.
De blijdschap en opluchting in huis is alvast heel groot en de wasvouwachterstand heb ik vandaag met liefde ingelopen op die nu opeens zo lege slaapkamertafel. Geen reacties | ¶

Een hele blije Mick!
En met hele goede reden.
Na studeerkamp in Aubenton, volledige annexatie van onze slaapkamer als prikkelvrije studeerkamer (zo prikkelvrij dat hij in zijn pauzes een zwaar ouderwetse kinderbijbel heeft gelezen en alvast een musicallied over studeren heeft gecomponeerd) zit het er op.
Zijn eindexamen is klaar.
Het eindexamenbaardje (je hebt per slot van rekening in die drukke studietijd geen tijd om je te scheren en als alle manlijke eindexamenkandidaten dat doen val je zomaar in een goed eindexamengebruik) blijft nog even tot de uitslag.
Die komt op 14 juni.
De blijdschap en opluchting in huis is alvast heel groot en de wasvouwachterstand heb ik vandaag met liefde ingelopen op die nu opeens zo lege slaapkamertafel. Geen reacties | ¶
» De Band III
De Band als in "The Band" was er ook volop.
Vrijdagavond los op Oh My God, de ouders van de zanger bijna mijn buren op het kampeerveld en met als afsluiting natuurlijk Oh My God van de Kaiser Chiefs.
Zaterdagavond veilig en vertrouwd om Dick Hout en de Planken, bijna de huisband van de VU tijdens mijn studie en spelend op ons trouwen een band waar ik dus wel een band mee heb.
Zondagavond, eigenlijk ingezet voor de jongeren, Quality Export.
De muzikale band tussen Ierse Folk Punk en de traditionele volksdansmuziek binnen het Nivon van vroeger werd snel gevonden: van jong tot oud stond op de dansvloer bij een spetterend optreden. De onbetwiste hit van het Pinksterkamp 2007, gelukkig verkochten ze een CD om thuis verder te kunnen genieten.
Her en der nog wat ongeruste moeders die hun kinderen door de zaal zagen pogo'en en stage diven, maar op zijn Nivon's zonder gevaar voor de kleintjes en de voorzichtige dansers.
Op zo' n feest weet je als stagediver zeker dat je opgevangen wordt. De drummer die na het optreden niet alleen zijn drumstokjes de zaal in zwiepte maar ook zeer enthousiast zijn ouders bedankte voor het feit dat ze op het Pinksterkamp kampeerden, illustreerde het thema band daarmee nog eens extra mooi.
Aan het begin van de nacht gaven zij samen met de percussiejongens van circus Poeha nog een spontane akoestische afterparty op het jongerenveld waar ik op gepaste afstand samen met de ouders van de drummer nog enorm van heb genoten. Het was dan wel niet nachtelijk stil op het jongerenveld, maar wel erg saamhorig en muzikaal.
Maandag sloot de salsa jongeren groep Fuego van de Muziekschool Amsterdam het Pinksterkamp muzikaal af waarbij de deelnemers aan de workshop salsadansen ruim de gelegenheid kregen het geleerde in praktijk te brengen.
Als we het gastenboek mogen geloven, dan kunnen we de muzikale programering van dit jaar zo kopieren naar volgend jaar.
Vrijdagavond los op Oh My God, de ouders van de zanger bijna mijn buren op het kampeerveld en met als afsluiting natuurlijk Oh My God van de Kaiser Chiefs.
Zaterdagavond veilig en vertrouwd om Dick Hout en de Planken, bijna de huisband van de VU tijdens mijn studie en spelend op ons trouwen een band waar ik dus wel een band mee heb.
Zondagavond, eigenlijk ingezet voor de jongeren, Quality Export.
De muzikale band tussen Ierse Folk Punk en de traditionele volksdansmuziek binnen het Nivon van vroeger werd snel gevonden: van jong tot oud stond op de dansvloer bij een spetterend optreden. De onbetwiste hit van het Pinksterkamp 2007, gelukkig verkochten ze een CD om thuis verder te kunnen genieten.
Her en der nog wat ongeruste moeders die hun kinderen door de zaal zagen pogo'en en stage diven, maar op zijn Nivon's zonder gevaar voor de kleintjes en de voorzichtige dansers.
Op zo' n feest weet je als stagediver zeker dat je opgevangen wordt. De drummer die na het optreden niet alleen zijn drumstokjes de zaal in zwiepte maar ook zeer enthousiast zijn ouders bedankte voor het feit dat ze op het Pinksterkamp kampeerden, illustreerde het thema band daarmee nog eens extra mooi.
Aan het begin van de nacht gaven zij samen met de percussiejongens van circus Poeha nog een spontane akoestische afterparty op het jongerenveld waar ik op gepaste afstand samen met de ouders van de drummer nog enorm van heb genoten. Het was dan wel niet nachtelijk stil op het jongerenveld, maar wel erg saamhorig en muzikaal.
Maandag sloot de salsa jongeren groep Fuego van de Muziekschool Amsterdam het Pinksterkamp muzikaal af waarbij de deelnemers aan de workshop salsadansen ruim de gelegenheid kregen het geleerde in praktijk te brengen.
Als we het gastenboek mogen geloven, dan kunnen we de muzikale programering van dit jaar zo kopieren naar volgend jaar.

Linkdump
» previously in Het Bureau GroenLinks Amsterdam: Paulus de Wilt
Vrijdagavond de afscheidreceptie van Paulus de Wilt als directeur van bureau GroenLinks Amsterdam.
Paulus maakt nu als portefeuillehouder in Slotervaart één van zijn dromen waar.
De man van het begrip permanente campagne werd verrassend toegesproken door fractievoorzitter Judith Sargentini die ons meenam in een verhaal dat betoogde dat wij allen slechts een rol speelden in de grote Trumanshow van Paulus de Wilt waarbij ze niet alleen een vrij herkenbare persiflage gaf van hoe graag GroenLinksers hun rol spelen bij zijn permanente campagne (aarzelend, schuilend in regenjas met capuchon die GroenLinkslogo's en eigen identiteit netjes veilig verhullen).
Ze haastte zich daarna snel naar een dosis complimenten over Paulus omdat zij geen zin had in next weeks episode onder de tram te komen. Haar vergelijking gaat vast nog een lange toekomst tegemoet binnen GL Amsterdam, te beginnen met de aankondiging van de volgende
speecher Maarten van Poelgeest als "de man die denkt dat hij wethouder is"
Als onderdeel van de afscheidsreceptie -geen feest zonder inhoud- stond ook een debat tussen Paulus en Tom van der Lee op het menu met als prangende vraag of GroenLinks nu een kiezers- of een ledenpartij is.
Ga je met je leden op campagne met een intern en gevoeld programma of met een landelijk imago waarop je kiezers werft, kort samengevat.
Geen van de heren voelde voor de extreme variant van een keizerspartij, de PVV die kiezers verzamelt op issues, de partij vindt wat Wilders vindt en wil niet eens leden.
Beide heren allebei groot voorstander van de permanente campagne, maar wel verschillend over de manier waarop je die voert, lokaal of landelijk: GL Amsterdam heeft daarbij het voordeel dat zij met haar grote aantal leden relatief gemakkelijk op lokaal niveau haar leden aan de permanente campagne kan zetten en in één keer meteen 10% van alle GroenLinks leden heeft.
Als je landelijk aan de permanente campagne zit, heb je te maken met 200 afdelingen die vaak veel kleiner en moeilijker te bewegen zijn en die je wel keihard nodig hebt om met de campagne bezig te zijn. Amsterdam kan zich daarnaast ook lokaal nog eens heel breed profileren omdat GL Amsterdam een catch all partij kan zijn, waar het in andere gebieden veel moelijker is.
Veel van onze actievelingen houden niet echt van het campagnewerk en het optreden in zaaltjes, waarbij ze zich ook nog afvragen of dat wel effect heeft: één goed getimede uitspraak van Femke heeft veel meer invloed op kiezers dan wekenlang op de markt, lijkt daarbij de gedachte,
waarbij vergeten lijkt te worden dat alle grote politici ook grote campaigners zijn en dat het multipliereffect van optreden op markt en in zaaltjes (zeker sinds onze blogplaneet) niet onderschat mag worden.
De heren leken het eigenlijk best eens, de tegenstelling die nog het meest tot uitdrukking kwam was de vraag of er vanuit de Tweede Kamer nieuwe standpunten of issues de wereld ingeslingerd mochten worden of dat die eerst ruimhartig binnen de partij uitbediscussieerd moesten worden. Eeen lange interne discussie verhoudt zich niet met snelle besluitvorming, maar volgens Paulus kan dat allemaal best snel getuige zijn antwoord op de vraag wat hij (anders) zou doen als hij een week lang de baas was binnen GroenLinks;
Maandag: het opstellen van een manifest waarin niet alleen aandacht voor het onslagrecht, maar ook meteen voor de WW opstellen.
Dinsdag dat met alle afdelingen bespreken
Woensdag eigen debatten over het onderwerp binnen alle afdelingen om nog wijzigingen of nuancers aan te kunnen brengen
Donderdag Tom van der Lee en Jaap de Bruijn een campagneplan op laten stellen.
Vrijdag het pamflet met wijzigingen uit de afdeling laten drukken
Zaterdag met zijn allen op de markt om het uit te delen.
Het verschil tussen leden en kiezerspartij is niet zozeer de ideologie en plannen, maar wel de vraag of nieuwe plannen gedropt en voorgeschoteld worden ofdat ze van onderop bedacht en gevoeld worden.
De plannen vindt meestal iedereen in orde maar het etiket zelf bedacht of gedropt maakt emotioneel uit bij de acceptatie van het idee.
Na Judiths vergelijking met de soap, hoopte ik zo vlak voor het eind van het politiek seizoen op een happy ending waarbij de heren elkaar op de hals vlogen met daarbij de clifhangespanning die alvast een kleine voorbode waarover zij in het volgende seizoen weer tegenover elkaar zouden staan.
Helaas was er niet zo' n romantische slotconclusie, maar de discussie was er niet minder leuk om. Geen reacties | ¶
Paulus maakt nu als portefeuillehouder in Slotervaart één van zijn dromen waar.
De man van het begrip permanente campagne werd verrassend toegesproken door fractievoorzitter Judith Sargentini die ons meenam in een verhaal dat betoogde dat wij allen slechts een rol speelden in de grote Trumanshow van Paulus de Wilt waarbij ze niet alleen een vrij herkenbare persiflage gaf van hoe graag GroenLinksers hun rol spelen bij zijn permanente campagne (aarzelend, schuilend in regenjas met capuchon die GroenLinkslogo's en eigen identiteit netjes veilig verhullen).

Ze haastte zich daarna snel naar een dosis complimenten over Paulus omdat zij geen zin had in next weeks episode onder de tram te komen. Haar vergelijking gaat vast nog een lange toekomst tegemoet binnen GL Amsterdam, te beginnen met de aankondiging van de volgende
speecher Maarten van Poelgeest als "de man die denkt dat hij wethouder is"
Als onderdeel van de afscheidsreceptie -geen feest zonder inhoud- stond ook een debat tussen Paulus en Tom van der Lee op het menu met als prangende vraag of GroenLinks nu een kiezers- of een ledenpartij is.

Ga je met je leden op campagne met een intern en gevoeld programma of met een landelijk imago waarop je kiezers werft, kort samengevat.
Geen van de heren voelde voor de extreme variant van een keizerspartij, de PVV die kiezers verzamelt op issues, de partij vindt wat Wilders vindt en wil niet eens leden.
Beide heren allebei groot voorstander van de permanente campagne, maar wel verschillend over de manier waarop je die voert, lokaal of landelijk: GL Amsterdam heeft daarbij het voordeel dat zij met haar grote aantal leden relatief gemakkelijk op lokaal niveau haar leden aan de permanente campagne kan zetten en in één keer meteen 10% van alle GroenLinks leden heeft.
Als je landelijk aan de permanente campagne zit, heb je te maken met 200 afdelingen die vaak veel kleiner en moeilijker te bewegen zijn en die je wel keihard nodig hebt om met de campagne bezig te zijn. Amsterdam kan zich daarnaast ook lokaal nog eens heel breed profileren omdat GL Amsterdam een catch all partij kan zijn, waar het in andere gebieden veel moelijker is.
Veel van onze actievelingen houden niet echt van het campagnewerk en het optreden in zaaltjes, waarbij ze zich ook nog afvragen of dat wel effect heeft: één goed getimede uitspraak van Femke heeft veel meer invloed op kiezers dan wekenlang op de markt, lijkt daarbij de gedachte,
waarbij vergeten lijkt te worden dat alle grote politici ook grote campaigners zijn en dat het multipliereffect van optreden op markt en in zaaltjes (zeker sinds onze blogplaneet) niet onderschat mag worden.
De heren leken het eigenlijk best eens, de tegenstelling die nog het meest tot uitdrukking kwam was de vraag of er vanuit de Tweede Kamer nieuwe standpunten of issues de wereld ingeslingerd mochten worden of dat die eerst ruimhartig binnen de partij uitbediscussieerd moesten worden. Eeen lange interne discussie verhoudt zich niet met snelle besluitvorming, maar volgens Paulus kan dat allemaal best snel getuige zijn antwoord op de vraag wat hij (anders) zou doen als hij een week lang de baas was binnen GroenLinks;
Maandag: het opstellen van een manifest waarin niet alleen aandacht voor het onslagrecht, maar ook meteen voor de WW opstellen.
Dinsdag dat met alle afdelingen bespreken
Woensdag eigen debatten over het onderwerp binnen alle afdelingen om nog wijzigingen of nuancers aan te kunnen brengen
Donderdag Tom van der Lee en Jaap de Bruijn een campagneplan op laten stellen.
Vrijdag het pamflet met wijzigingen uit de afdeling laten drukken
Zaterdag met zijn allen op de markt om het uit te delen.
Het verschil tussen leden en kiezerspartij is niet zozeer de ideologie en plannen, maar wel de vraag of nieuwe plannen gedropt en voorgeschoteld worden ofdat ze van onderop bedacht en gevoeld worden.
De plannen vindt meestal iedereen in orde maar het etiket zelf bedacht of gedropt maakt emotioneel uit bij de acceptatie van het idee.
Na Judiths vergelijking met de soap, hoopte ik zo vlak voor het eind van het politiek seizoen op een happy ending waarbij de heren elkaar op de hals vlogen met daarbij de clifhangespanning die alvast een kleine voorbode waarover zij in het volgende seizoen weer tegenover elkaar zouden staan.
Helaas was er niet zo' n romantische slotconclusie, maar de discussie was er niet minder leuk om. Geen reacties | ¶
» Memorabele momenten
Wat een trots en mooi feest.
Door vochtige ogen het beeld van jarige zoon Mick die strak in 't pak vol trots zijn VWO diploma in ontvangst nam om daarna een supervrolijk verjaarsfeest te kunnen gaan vieren.
Of zoals Marco het verwoordde: "dit hoort bij de 10 mooiste momenten in mijn leven" waarbij het behalen van het eigen diploma en de geboorte van o.a. de jarige 19 jaar geleden er ook één was.
Wat kan een mens zich trots voelen, helemaal op je eigen kind.
Mick gaat politicologie aan de VU studeren net als zijn vader.
Mooi rond waren op zijn verjaardags/diplomafeestje niet alleen familie en zijn vrienden, maar ook onze vriendjes die we al sinds onze eigen VU-studie hebben. Een mooi voorland dus.
Ik heb vanochtend toch maar eens even mijn oude diplomafoto's opgezocht, ook dat voelt gek genoeg nog als de dag van gisteren ookal zit er nu een generatie tussen.

Wat een trots en mooi feest.
Door vochtige ogen het beeld van jarige zoon Mick die strak in 't pak vol trots zijn VWO diploma in ontvangst nam om daarna een supervrolijk verjaarsfeest te kunnen gaan vieren.
Of zoals Marco het verwoordde: "dit hoort bij de 10 mooiste momenten in mijn leven" waarbij het behalen van het eigen diploma en de geboorte van o.a. de jarige 19 jaar geleden er ook één was.

Wat kan een mens zich trots voelen, helemaal op je eigen kind.
Mick gaat politicologie aan de VU studeren net als zijn vader.
Mooi rond waren op zijn verjaardags/diplomafeestje niet alleen familie en zijn vrienden, maar ook onze vriendjes die we al sinds onze eigen VU-studie hebben. Een mooi voorland dus.
Ik heb vanochtend toch maar eens even mijn oude diplomafoto's opgezocht, ook dat voelt gek genoeg nog als de dag van gisteren ookal zit er nu een generatie tussen.

» Ik wil een electronisch schoolbord, maar de juf niet
Zoonlief zag op mijn bureau een oproep tot het meedoen aan een reclamewedstrijd voor lagere scholen liggen.
Hij bekeek het aandachtig, niet in de laatste plaats omdat er een knuffel Loekie leeuwtje bij de brief zat.
Hij vindt reclame leuk en was direct geínteresseerd in het gegeven dat hij daar op school les in zou kunnen krijgen en dan zeldf ook reclame mocht gaan maken.
"Wow, de school kan een electronisch schoolbord winnen" riep hij.
Vanochtend in de klas ging hij het meteen aan zijn juf vertellen, heel enthousiast.
"Een electronisch schoolbord, wat is dat en wat moet ik daarmee?" vroeg de juf.
Hij dacht snel na want volgens mij had hij daar zelf ook nog niet direct een beeld bij alhoewel de wens om zo'n ding te winnen wel al was aangezet.
"Juf, dan hoef je nooit meer al die liedjes met krijt op het schoolbord te schrijven".
Aan zijn gezicht zag je dat hij erg tevreden was over zijn antwoord, ik ook want hij had moeiteloos haar hobby -liedjes in de klas- ingezet als item waarop dit bord haar zou kunnen helpen en als strategie om mensen voor iets te winnen is die veruit mijn favoriet.
"Ach jongen" zei zij "maar ik vind het juist zo leuk om op het bord te schrijven, dat wil ik nooit meer anders".
Zie hier de uitdaging van dit project (scholen interesseren voor de mogelijkheden van onderwijstoepassingen met supersnel internet) in a nutshell. Gelukkig heb ik mijn zoon, die vast nog wel eens goede raad kan geven.
Innovatievraag: is er al een electronisch schoolbord waar je als juf gewoon met krijtjes op kan blijven schrijven terwijl de kinderen lustig klikken? een reactie | ¶
Hij bekeek het aandachtig, niet in de laatste plaats omdat er een knuffel Loekie leeuwtje bij de brief zat.
Hij vindt reclame leuk en was direct geínteresseerd in het gegeven dat hij daar op school les in zou kunnen krijgen en dan zeldf ook reclame mocht gaan maken.
"Wow, de school kan een electronisch schoolbord winnen" riep hij.
Vanochtend in de klas ging hij het meteen aan zijn juf vertellen, heel enthousiast.
"Een electronisch schoolbord, wat is dat en wat moet ik daarmee?" vroeg de juf.
Hij dacht snel na want volgens mij had hij daar zelf ook nog niet direct een beeld bij alhoewel de wens om zo'n ding te winnen wel al was aangezet.
"Juf, dan hoef je nooit meer al die liedjes met krijt op het schoolbord te schrijven".
Aan zijn gezicht zag je dat hij erg tevreden was over zijn antwoord, ik ook want hij had moeiteloos haar hobby -liedjes in de klas- ingezet als item waarop dit bord haar zou kunnen helpen en als strategie om mensen voor iets te winnen is die veruit mijn favoriet.
"Ach jongen" zei zij "maar ik vind het juist zo leuk om op het bord te schrijven, dat wil ik nooit meer anders".
Zie hier de uitdaging van dit project (scholen interesseren voor de mogelijkheden van onderwijstoepassingen met supersnel internet) in a nutshell. Gelukkig heb ik mijn zoon, die vast nog wel eens goede raad kan geven.
Innovatievraag: is er al een electronisch schoolbord waar je als juf gewoon met krijtjes op kan blijven schrijven terwijl de kinderen lustig klikken? een reactie | ¶
» Majoor Bosshardt
Foto: ANP archief 1999
Ik heb niets met het leger, weinig met het geloof en dus ook niet zoveel met het Leger des Heils, alhoewel ze een boel goede en nodige dingen doen, waar de overheid maar al te graag op vertrouwt.
Bij het bericht dat Majoor Bosshardt is overleden, slik ik toch eventjes.
Ze wilde wel, zei ze al een tijdje, dus triest is het niet.
De manier waarop zij op haar geheel eigen wijze tijdens haar leven heeft geknokt " voor wat kwetsbaar is" dwingt ook bij mij diepe respect af.
Ik betrapte me zelfs heel even op de gedachte dat ik voor haar hoopte dat de plek waar ze naar toe hoopte te gaan in ieder geval voor haar, bestaat. Geen reacties | ¶

Foto: ANP archief 1999
Ik heb niets met het leger, weinig met het geloof en dus ook niet zoveel met het Leger des Heils, alhoewel ze een boel goede en nodige dingen doen, waar de overheid maar al te graag op vertrouwt.
Bij het bericht dat Majoor Bosshardt is overleden, slik ik toch eventjes.
Ze wilde wel, zei ze al een tijdje, dus triest is het niet.
De manier waarop zij op haar geheel eigen wijze tijdens haar leven heeft geknokt " voor wat kwetsbaar is" dwingt ook bij mij diepe respect af.
Ik betrapte me zelfs heel even op de gedachte dat ik voor haar hoopte dat de plek waar ze naar toe hoopte te gaan in ieder geval voor haar, bestaat. Geen reacties | ¶
» CineGrid: Era la Notte
Vrijdagmiddag de CineGrid presentatie van een 4K registratie van Era La Notte.
Een voornamelijk wetenschappelijk experiment met de toekomstige technologische registratiemogelijkheden van audiovisueel materiaal.
De prachtige Holland Festival voorstelling Era La Notte, opgenomen in beeld en geluid met de technologie van morgen, overmorgen, nabije toekomst.
Het resultaat was meer dan spetterend.
Tegen het stille kaarsen en waterdecor, de prachtige diva Anna Catarine Antonacci (diva klinkt in mijn oren altijd als afstandelijk met een laagje luchtledig eromheen, maar deze prachtige dame klonk en zag er aanraakbaar uit, een wel heel echt mens waarvan de emoties meer dan overkwamen)
Ik was gewaarschuwd over de beeldkwaliteit van de camera's: scherper dan scherp HD maal veel, maar zien is wat anders dan van te voren horen: superscherp en belangrijker nog een registratie die je echt het idee gaf er op de eerste rij bij te zitten.
"Emotional computing" want niet alleen beeld en geluid, maar ook de emotie van de voorstelling kwam over. De mensen die én de voorstelling en de registratie bijwoonden toonden dat soms met het brok in de keel.
Voor mij als first time viewer werkte het niet anders, alhoewel ik meer nog dan van het beeld (ik was gewaarschuwd), onder de indruk was van de fenomenale geluidskwaliteit die bij muziek minstens zo belangrijk is: 24bits met 16 kanalen (geloof ik, ben nog niet 100% in tech specs), het klonk alsof je er in zat, bij was.
Zoals het hier vertoond werd, is voorlopig niet meer haalbaar omdat de techniek nog zwaar beperkt te krijgen en heel kostbaar is, maar als beeld van wat we in de (nabije) toekomst kunnen verwachten, helemaal top.
Wat je zag was haarscherp alsof je erbij was en het geluid was zo levensecht dat ik me daardoor nog meer liet betoveren.
Het internationale team van japanse cameramensen en amerikaanse geluidstechnici deden niet alleen een zeer geslaagd experiment maar waren ook onder de indruk van de wisselwerking tussen het experiment en de prachtige content waar ze mee mochten werken
In de mix van wetenschappelijk en creatief publiek, was de discussie over de toepassingsmogelijkheden en doorontwikkeling een hele mooie, of zoals wethouder Carolien Gehrels het verwoordde: dit is een feestje op het kruisvlak van kennis, technologie en kunst.
Zij werd dan wel van de week door Parool columnist Wiegman beticht voor "spiegeltjes en kraaltjes" te gaan (dit omdat ze Fabchannel ondersteunt), maar ik kan haar keuze om dit soort technologie en experimenten daarin te ondersteunen alleen maar aanmoedigen. Als je alleen al naar de potentie voor Cultuur en Onderwijs kijkt, ligt er een wereld open die je als Amsterdam vooral niet aan je voorbij wilt laten gaan. Geen reacties | ¶

Vrijdagmiddag de CineGrid presentatie van een 4K registratie van Era La Notte.
Een voornamelijk wetenschappelijk experiment met de toekomstige technologische registratiemogelijkheden van audiovisueel materiaal.
De prachtige Holland Festival voorstelling Era La Notte, opgenomen in beeld en geluid met de technologie van morgen, overmorgen, nabije toekomst.
Het resultaat was meer dan spetterend.
Tegen het stille kaarsen en waterdecor, de prachtige diva Anna Catarine Antonacci (diva klinkt in mijn oren altijd als afstandelijk met een laagje luchtledig eromheen, maar deze prachtige dame klonk en zag er aanraakbaar uit, een wel heel echt mens waarvan de emoties meer dan overkwamen)
Ik was gewaarschuwd over de beeldkwaliteit van de camera's: scherper dan scherp HD maal veel, maar zien is wat anders dan van te voren horen: superscherp en belangrijker nog een registratie die je echt het idee gaf er op de eerste rij bij te zitten.
"Emotional computing" want niet alleen beeld en geluid, maar ook de emotie van de voorstelling kwam over. De mensen die én de voorstelling en de registratie bijwoonden toonden dat soms met het brok in de keel.
Voor mij als first time viewer werkte het niet anders, alhoewel ik meer nog dan van het beeld (ik was gewaarschuwd), onder de indruk was van de fenomenale geluidskwaliteit die bij muziek minstens zo belangrijk is: 24bits met 16 kanalen (geloof ik, ben nog niet 100% in tech specs), het klonk alsof je er in zat, bij was.
Zoals het hier vertoond werd, is voorlopig niet meer haalbaar omdat de techniek nog zwaar beperkt te krijgen en heel kostbaar is, maar als beeld van wat we in de (nabije) toekomst kunnen verwachten, helemaal top.
Wat je zag was haarscherp alsof je erbij was en het geluid was zo levensecht dat ik me daardoor nog meer liet betoveren.
Het internationale team van japanse cameramensen en amerikaanse geluidstechnici deden niet alleen een zeer geslaagd experiment maar waren ook onder de indruk van de wisselwerking tussen het experiment en de prachtige content waar ze mee mochten werken
In de mix van wetenschappelijk en creatief publiek, was de discussie over de toepassingsmogelijkheden en doorontwikkeling een hele mooie, of zoals wethouder Carolien Gehrels het verwoordde: dit is een feestje op het kruisvlak van kennis, technologie en kunst.
Zij werd dan wel van de week door Parool columnist Wiegman beticht voor "spiegeltjes en kraaltjes" te gaan (dit omdat ze Fabchannel ondersteunt), maar ik kan haar keuze om dit soort technologie en experimenten daarin te ondersteunen alleen maar aanmoedigen. Als je alleen al naar de potentie voor Cultuur en Onderwijs kijkt, ligt er een wereld open die je als Amsterdam vooral niet aan je voorbij wilt laten gaan. Geen reacties | ¶
» Te vrijzinnig?
Soms schiet je een stuk harder op als je een beetje kort door de bocht formuleert.
Beleefd als ik ben zeg ik het er dan wel altijd haastig bij "dat is natuurlijk veel te kort door de bocht, maar even voor het idee".
Sinds mijn betrokkenheid bij de toekomst van GroenLinksdiscussie heb ik een nieuwe variant:
"of is dat nou te vrijzinnig?".
Betrokkenheid bij de Toekomst betekent voor mij tegelijkertijd wel heel veel lezen in het hier en nu van anderen, "ik haal mijn mening niet uit de krant" zoals dat vroeger heette, maar proef de Planeet en haar fora, waardoor het eigen blogtuintje er wat dor bij komt te staan. Geen reacties | ¶
Beleefd als ik ben zeg ik het er dan wel altijd haastig bij "dat is natuurlijk veel te kort door de bocht, maar even voor het idee".
Sinds mijn betrokkenheid bij de toekomst van GroenLinksdiscussie heb ik een nieuwe variant:
"of is dat nou te vrijzinnig?".
Betrokkenheid bij de Toekomst betekent voor mij tegelijkertijd wel heel veel lezen in het hier en nu van anderen, "ik haal mijn mening niet uit de krant" zoals dat vroeger heette, maar proef de Planeet en haar fora, waardoor het eigen blogtuintje er wat dor bij komt te staan. Geen reacties | ¶
» Mooi op het Internet
Terug van het zeilen wacht er veel moois op het internet: de strategiewiki voor het GroenLinks toekomstpanel, meteen druk bezocht want eigenlijk lag de deadline voor het adoptiehuiswerk op vanochtend 10 uur en verhield zich dat slecht met mijn langzame op gang komen en het lange weekend zeilen.
Omdat er tussen het werken ook gespeeld mag (moet) worden nu maar eens even goed gekeken naar de internetregistratie van de Holland Festival voorstelling Sharing The Same Shade.
Afgelopen woensdag was ik getuige van de voorstelling en registratie die nu hier te bekijken is.
De voostelling zelf was een enorm dynamisch spektakel waar opeen langgerekt podium een breedbeeld aan prikkels werd neergezet, ik had ter plekke bijna medelijden met de cameramensen die dat allemaal moesten proberen te vangen.
Na afloop van de voorstelling en bij het terugzien van een stukje beelden, bleek die angst onterecht: de dynamiek spetterde van het scherm en ik kan me goed voorstellen dat je hier thuis ook gefascineerd naar kunt kijken als je er niet bij bent geweest.
De stemming na afloop was feestelijk en de betrokkenen poseerden trots/gewillig/gelaten.
Op deze manier kan er nog veel meer mooie cultuur het internet op. Geen reacties | ¶

Terug van het zeilen wacht er veel moois op het internet: de strategiewiki voor het GroenLinks toekomstpanel, meteen druk bezocht want eigenlijk lag de deadline voor het adoptiehuiswerk op vanochtend 10 uur en verhield zich dat slecht met mijn langzame op gang komen en het lange weekend zeilen.
Omdat er tussen het werken ook gespeeld mag (moet) worden nu maar eens even goed gekeken naar de internetregistratie van de Holland Festival voorstelling Sharing The Same Shade.
Afgelopen woensdag was ik getuige van de voorstelling en registratie die nu hier te bekijken is.
De voostelling zelf was een enorm dynamisch spektakel waar opeen langgerekt podium een breedbeeld aan prikkels werd neergezet, ik had ter plekke bijna medelijden met de cameramensen die dat allemaal moesten proberen te vangen.

Na afloop van de voorstelling en bij het terugzien van een stukje beelden, bleek die angst onterecht: de dynamiek spetterde van het scherm en ik kan me goed voorstellen dat je hier thuis ook gefascineerd naar kunt kijken als je er niet bij bent geweest.
De stemming na afloop was feestelijk en de betrokkenen poseerden trots/gewillig/gelaten.

Op deze manier kan er nog veel meer mooie cultuur het internet op. Geen reacties | ¶
» Zeilen en Boudewijn
Bij ons jaarlijks zeiltochtje, hebben we vanavond na het aspergemaal een liedboek van Boudewijn de Groot uitgereikt gekregen.
Al 25 keer klinken zijn liederen tijdens het zeilen toch het meest over het water.
Geen mooier..... maar toch soms ontbreekt de tekstkennis.
Na morgen niet meer... Geen reacties | ¶
Al 25 keer klinken zijn liederen tijdens het zeilen toch het meest over het water.
Geen mooier..... maar toch soms ontbreekt de tekstkennis.
Na morgen niet meer... Geen reacties | ¶
» De vele marktpleinen van de toekomstplaneet
Als onderdeel van mijn "huiswerkopdracht" vanuit het strategiepanel struin in de fora langs om weer even de juiste inspiratie op te doen.
In ons fantastische web van fora, heen en weer klikkend tussen Planeet GroenLinks, de diverse fora van Toekomst GroenLinks en ons GL Web, schiet ik in de lach als ik een forumbewoner tegenkom die actief mee doet, een mening heeft maar toch volgens de moderator de weg lijkt te zijn kwijtgeraakt "nou kies je net het verkeerde subforum, ik verplaats hem even voor je". Dacht je een strateeg te zijn, blijk je een Beginselaar, gelukkig wordt je mening ras in het juiste hokje gelegd en weet de volgende bezoeker weer waar die het zoeken moet. Ook op het web houden wij GroenLinksers gelukkig van bomen, bossen en het woud.
De ware gedragsdeskundige ziet in mijn stukje geen cynisme maar het uitstellen van het zelf "echt aan de slag gaan". Geen reacties | ¶
In ons fantastische web van fora, heen en weer klikkend tussen Planeet GroenLinks, de diverse fora van Toekomst GroenLinks en ons GL Web, schiet ik in de lach als ik een forumbewoner tegenkom die actief mee doet, een mening heeft maar toch volgens de moderator de weg lijkt te zijn kwijtgeraakt "nou kies je net het verkeerde subforum, ik verplaats hem even voor je". Dacht je een strateeg te zijn, blijk je een Beginselaar, gelukkig wordt je mening ras in het juiste hokje gelegd en weet de volgende bezoeker weer waar die het zoeken moet. Ook op het web houden wij GroenLinksers gelukkig van bomen, bossen en het woud.
De ware gedragsdeskundige ziet in mijn stukje geen cynisme maar het uitstellen van het zelf "echt aan de slag gaan". Geen reacties | ¶
» Sharing the Same Shade on internet live
Ik kan vanavond kiezen: kijk ik vanuit de Westergasfabriek in de zaal of vanachter de computer thuis:
Sharing the Same Shade
De Veenfabriek
Popmuziek, theater-performance, dans en beeldende kunst rond een persoonlijkheidstest voor jeugdige delinquenten.
Live vanaf het Holland Festival, via Cultureplayer op de website van het Holland Festival te zien (zie persbericht):
Hoe bijzonder ook, ik ga toch naar de zaal, want vanaf 14 juni kan ik de registratie nog rustig via de website bekijken.
Het gratis programmaboek heb ik al op de site van het Holland Festival gedownload en voor impressies van de voorstelling hoefde ik de deur ook al niet uit. Geen reacties | ¶
Sharing the Same Shade
De Veenfabriek

Popmuziek, theater-performance, dans en beeldende kunst rond een persoonlijkheidstest voor jeugdige delinquenten.
Live vanaf het Holland Festival, via Cultureplayer op de website van het Holland Festival te zien (zie persbericht):
Hoe bijzonder ook, ik ga toch naar de zaal, want vanaf 14 juni kan ik de registratie nog rustig via de website bekijken.
Het gratis programmaboek heb ik al op de site van het Holland Festival gedownload en voor impressies van de voorstelling hoefde ik de deur ook al niet uit. Geen reacties | ¶
» Gezocht! Uitlokkers en meedenkers...
Gezocht! Uitlokkers en meedenkers...
Partijbestuur zoekt panelleden Toekomstproject
Het Toekomstproject over de beginselen, strategie en organisatie van GroenLinks wordt begeleid door drie panels.
In de panels zitten GroenLinksers die meedenken over de invulling van het project en kunnen zorgen voor het aanjagen van het debat binnen de partij.
Het partijbestuur heeft met de partijraad afgesproken dat de drie begeleidingspanels tot 15 leden kunnen worden uitgebreid. Daarom start het
partijbestuur een open selectieprocedure. Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden voor een van de begeleidingspanels rond de thema's Beginselen,
Strategie of Organisatie.
Kerntaken van de leden van de begeleidingspanels zijn:
- Inbreng van leden (en anderen) genereren
- Aanboren van interne en externe netwerken
- Garanderen van brede en veelzijdige inbreng in het debat
- Bundelen en schrijven van discussiebijdragen
- Organiseren van draagvlak binnen de partij
- Stimuleren en ordenen van het debat
Het partijbestuur is daarom op zoek naar mensen die beschikken over:
- Ervaring met activiteiten binnen of namens GroenLinks
- Deskundigheid op een of meer relevante inhoudelijke terreinen
- Een netwerk binnen en buiten GroenLinks
Het betreft een vrijwillige functie die gemiddeld een tijdsbesteding van twee á drie dagdelen per maand vraagt.
Meer info over het project: www.toekomst.groenlinks.nl
GroenLinks-leden die belangstelling hebben voor deelname aan een van de begeleidingspanels wordt verzocht een korte motivatie te schrijven,
aangevuld met informatie over hun ervaring, deskundigheid en netwerk (binnen en buiten GroenLinks).
Brieven kunnen tot 1 augustus worden gestuurd aan Nicole Bakker, secretaris Personeel & Organisatie van het Partijbestuur.
Per e-mail: partijbestuur@groenlinks.nl of Per brief: Partijbestuur GroenLinks, t.a.v. Nicole Bakker, Postbus 8008, 3503 RA Utrecht
* Kom naar 'Discussie in de tent!'
* GroenLinks debatweekend over beginselen, strategie en organisatie
* Landgoed Ginkelduin te Leersum, 15 & 16 september 2007
* Kijk voor meer informatie op www.toekomst.groenlinks.nl een reactie | ¶
Partijbestuur zoekt panelleden Toekomstproject
Het Toekomstproject over de beginselen, strategie en organisatie van GroenLinks wordt begeleid door drie panels.
In de panels zitten GroenLinksers die meedenken over de invulling van het project en kunnen zorgen voor het aanjagen van het debat binnen de partij.
Het partijbestuur heeft met de partijraad afgesproken dat de drie begeleidingspanels tot 15 leden kunnen worden uitgebreid. Daarom start het
partijbestuur een open selectieprocedure. Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden voor een van de begeleidingspanels rond de thema's Beginselen,
Strategie of Organisatie.
Kerntaken van de leden van de begeleidingspanels zijn:
- Inbreng van leden (en anderen) genereren
- Aanboren van interne en externe netwerken
- Garanderen van brede en veelzijdige inbreng in het debat
- Bundelen en schrijven van discussiebijdragen
- Organiseren van draagvlak binnen de partij
- Stimuleren en ordenen van het debat
Het partijbestuur is daarom op zoek naar mensen die beschikken over:
- Ervaring met activiteiten binnen of namens GroenLinks
- Deskundigheid op een of meer relevante inhoudelijke terreinen
- Een netwerk binnen en buiten GroenLinks
Het betreft een vrijwillige functie die gemiddeld een tijdsbesteding van twee á drie dagdelen per maand vraagt.
Meer info over het project: www.toekomst.groenlinks.nl
GroenLinks-leden die belangstelling hebben voor deelname aan een van de begeleidingspanels wordt verzocht een korte motivatie te schrijven,
aangevuld met informatie over hun ervaring, deskundigheid en netwerk (binnen en buiten GroenLinks).
Brieven kunnen tot 1 augustus worden gestuurd aan Nicole Bakker, secretaris Personeel & Organisatie van het Partijbestuur.
Per e-mail: partijbestuur@groenlinks.nl of Per brief: Partijbestuur GroenLinks, t.a.v. Nicole Bakker, Postbus 8008, 3503 RA Utrecht
* Kom naar 'Discussie in de tent!'
* GroenLinks debatweekend over beginselen, strategie en organisatie
* Landgoed Ginkelduin te Leersum, 15 & 16 september 2007
* Kijk voor meer informatie op www.toekomst.groenlinks.nl een reactie | ¶
» rekeningen versturen
Sinds mei moet ik zelf rekeningen versturen voor de werkzaamheden die ik verricht.
Het idee was zwaar wennen, de uitvoering nog veel meer.
Zeggen wat je kost en dat wat je kan of doet verkopen, is voor mij een heel nieuwe tak van sport en de voorlopige gedachte is dat ik echt leukere dingen in mijn leven heb gedaan dan daar over beginnen.
Ik kon me er alleen maar niet toe zetten om rekeningen te gaan versturen.
Een beetje onhoudbaar als je wel het werk levert.
Na een lange pychologische aanloop zette ik me schrap en yes ik heb twee rekeningen de deur uit.
Ik ga er vooralsnog maar vanuit dat dit een opstartprobleem is en niet een terugkerend fenomeen. een reactie | ¶
Het idee was zwaar wennen, de uitvoering nog veel meer.
Zeggen wat je kost en dat wat je kan of doet verkopen, is voor mij een heel nieuwe tak van sport en de voorlopige gedachte is dat ik echt leukere dingen in mijn leven heb gedaan dan daar over beginnen.
Ik kon me er alleen maar niet toe zetten om rekeningen te gaan versturen.
Een beetje onhoudbaar als je wel het werk levert.
Na een lange pychologische aanloop zette ik me schrap en yes ik heb twee rekeningen de deur uit.
Ik ga er vooralsnog maar vanuit dat dit een opstartprobleem is en niet een terugkerend fenomeen. een reactie | ¶
» 50
Vanavond was ik op het feestje van Marijke, die 50 werd.
Als het zo leuk is om 50 te worden, hoef ik me met mijn 44 voorlopig geen zorgen meer te maken.
Gaaf feest, mooie toespraken en opeens tot mijn vreugde Dick Hout en de Planken als feestband, twee weken daarvoor nog zelfstandig geboekt als band voor het Pinksterkamp, maar nu zonder orgainsatieverantwoordelijkheid, nog dansbaarder. Ik genoot het grootste gedeelte van de avond lekker op de dansvloer met veel mij bekende mensen.
Onderweg naar huis durfde ik voor het eerst even af te stappen bij het bloemenmonumentje op de hoek van de Constantijn Huygensstraat en de Overtoom waar eerder deze week een fietster om het leven kwam.
Midden in de nacht wist ik niets beters te bedenken dan de uitgegane kaarsjes weer aan te steken.
De vrouw die na mij afstapte, zette er een nieuw lichtje bij. Geen reacties | ¶
Als het zo leuk is om 50 te worden, hoef ik me met mijn 44 voorlopig geen zorgen meer te maken.
Gaaf feest, mooie toespraken en opeens tot mijn vreugde Dick Hout en de Planken als feestband, twee weken daarvoor nog zelfstandig geboekt als band voor het Pinksterkamp, maar nu zonder orgainsatieverantwoordelijkheid, nog dansbaarder. Ik genoot het grootste gedeelte van de avond lekker op de dansvloer met veel mij bekende mensen.
Onderweg naar huis durfde ik voor het eerst even af te stappen bij het bloemenmonumentje op de hoek van de Constantijn Huygensstraat en de Overtoom waar eerder deze week een fietster om het leven kwam.
Midden in de nacht wist ik niets beters te bedenken dan de uitgegane kaarsjes weer aan te steken.
De vrouw die na mij afstapte, zette er een nieuw lichtje bij. Geen reacties | ¶
» De Scene in Paradiso
Het lijkt zo gewoon als je er langs rijdt: tussen de vele posters die ik altijd fietsend probeer te scannen als ik langs Paradiso rijd, opeens The Scene.
Gaaf.
Mijn favoriete band tijdelijk herenigd na 5 jaar.
Toen ik dit een tijdje geleden hoorde en zag dat platenlabel V2 een contract had afgesloten met Fabchannel, bleef er nog maar één wens over en ja hoor:
"THE SCENE
The Scene is one of Holland's most legendary rock bands. Singer/composer/guitarist Thé Lau formed the band in 1979. The Scene scored hits with songs like 'Blauw' and 'Iedereen Is Van De Wereld' and they won several prestigious Dutch music awards, amongst which two Edison Awards.
The Scene officially split up in 2002. After a successful reunion the band released a new record called '2007', on which they re-did The Scene classics, in 2007. Next to the album they went on tour again. This Paradiso show is one of their view club performances.
http://www.fabchannel.com/the_scene
Dus niet alleen morgenavond uit mijn dak, maar nog vele keren daarna via Fabchannel en de mogelijkheid om mijn "fandom" daarna met de Fabplayer de wereld over te gooien: Yesss.
Update: het concert werd gaandeweg fantastisch, uitgebreider verslag bij medeblogger Frodo een reactie | ¶

Het lijkt zo gewoon als je er langs rijdt: tussen de vele posters die ik altijd fietsend probeer te scannen als ik langs Paradiso rijd, opeens The Scene.
Gaaf.
Mijn favoriete band tijdelijk herenigd na 5 jaar.
Toen ik dit een tijdje geleden hoorde en zag dat platenlabel V2 een contract had afgesloten met Fabchannel, bleef er nog maar één wens over en ja hoor:
"THE SCENE
The Scene is one of Holland's most legendary rock bands. Singer/composer/guitarist Thé Lau formed the band in 1979. The Scene scored hits with songs like 'Blauw' and 'Iedereen Is Van De Wereld' and they won several prestigious Dutch music awards, amongst which two Edison Awards.
The Scene officially split up in 2002. After a successful reunion the band released a new record called '2007', on which they re-did The Scene classics, in 2007. Next to the album they went on tour again. This Paradiso show is one of their view club performances.
http://www.fabchannel.com/the_scene

Dus niet alleen morgenavond uit mijn dak, maar nog vele keren daarna via Fabchannel en de mogelijkheid om mijn "fandom" daarna met de Fabplayer de wereld over te gooien: Yesss.
Update: het concert werd gaandeweg fantastisch, uitgebreider verslag bij medeblogger Frodo een reactie | ¶
» Strategie, huiswerk en boxershorts
Gisteravond een weer heel inspirerende bijeenkomst met het strategiepanel van GroenLinks.
Een zo' n vergadering per week en ik voel me weer helemaal waar ik wezen wil: brainstormen, meedenken, leuke en waardevolle dingen bedenken en half en half in de evenmentenorganisatie.
Het huiswerk stond vanochtend al vroeg in de mail.
Elk van de leden van het strategiepanel adopteert twee strategische dilemma's/discussiepunten en werkt dat verder uit naar sprekers, stukken, webbijdragen, stellingen en organisatievorm voor het weekend in september.
Ik kreeg op het gebied van de electorale strategie de discussiepunten: Elite versus volkspartij en het betrekken/bereiken van nieuwe Nederlanders toebedeeld. Gelukkig mag ik er nog even over denken en zoeken (kunnen we niet ook een elitaire volkspartij zijn? volgens een deel van onze kiezers met geld, status en studerende kinderen, lijkt het er op dat dat best mag, maar willen we het zo en als niet wat doen we er dan aan etc.)
Overdag deels gevangen in de fascinatie voor het wordingsproces van zoon Tim. Sinds kort is hij in de boxershorts.
Hij wil af van de onderbroeken met muis, Snoopy en autootjes. Zijn eerste boxershort trok hij drie dagen niet meer uit, en showde hij veelvuldig.
Toen ik vandaag een tweede kocht, verzuchtte hij blij "Ja mam, het is tijd dat ik volwassen word, toch?" Bij deze derde benjamin denk ik daar heel anders over, hoe kleiner hoe beter, maar dat mag hem verder niet hinderen in het gewoon groot worden en daar trots op zijn.
Zijn tevredeheid over de boxer leidde tot het veelvuldig hoog optrekken van de boxershort en trots ragen of hij niet goed stond.
Ik buig mij toch gemakkelijker over electorale strategie dan dat ik dat jongetje van 9 vertel dat te hoog opgetrokken boxershorts eigenlijk een beetje raar staan. Geen reacties | ¶
Een zo' n vergadering per week en ik voel me weer helemaal waar ik wezen wil: brainstormen, meedenken, leuke en waardevolle dingen bedenken en half en half in de evenmentenorganisatie.
Het huiswerk stond vanochtend al vroeg in de mail.
Elk van de leden van het strategiepanel adopteert twee strategische dilemma's/discussiepunten en werkt dat verder uit naar sprekers, stukken, webbijdragen, stellingen en organisatievorm voor het weekend in september.
Ik kreeg op het gebied van de electorale strategie de discussiepunten: Elite versus volkspartij en het betrekken/bereiken van nieuwe Nederlanders toebedeeld. Gelukkig mag ik er nog even over denken en zoeken (kunnen we niet ook een elitaire volkspartij zijn? volgens een deel van onze kiezers met geld, status en studerende kinderen, lijkt het er op dat dat best mag, maar willen we het zo en als niet wat doen we er dan aan etc.)
Overdag deels gevangen in de fascinatie voor het wordingsproces van zoon Tim. Sinds kort is hij in de boxershorts.
Hij wil af van de onderbroeken met muis, Snoopy en autootjes. Zijn eerste boxershort trok hij drie dagen niet meer uit, en showde hij veelvuldig.
Toen ik vandaag een tweede kocht, verzuchtte hij blij "Ja mam, het is tijd dat ik volwassen word, toch?" Bij deze derde benjamin denk ik daar heel anders over, hoe kleiner hoe beter, maar dat mag hem verder niet hinderen in het gewoon groot worden en daar trots op zijn.
Zijn tevredeheid over de boxer leidde tot het veelvuldig hoog optrekken van de boxershort en trots ragen of hij niet goed stond.
Ik buig mij toch gemakkelijker over electorale strategie dan dat ik dat jongetje van 9 vertel dat te hoog opgetrokken boxershorts eigenlijk een beetje raar staan. Geen reacties | ¶
» GroenLinks waar ga je heen?
Afgelopen donderdag was er in de Balie een debat over de koers van GroenLinks:
"Moet de overheid zich richten op het individu, met als aandachtspunten ontplooiing en vrijzinnigheid, of de gemeenschap, met als kernwaarden solidariteit en het belang van groepsverbanden?
Deze discussie is actueel geworden door de opkomst van de nieuwe gemeenschapspartij en concurrent SP, en meer recent op scherp gezet door een kritisch manifest van een grote groep GroenLinks leden die graag de gemeenschapszin terug zou zien in de beginselen. Het is een terugkerend dilemma voor linkse politiek, waar ook de stichting Waterland zich al langer mee bezig houdt. Welke consequenties heeft een keuze voor het een of het ander in de dagelijkse politieke praktijk? Sluit het een het ander uit?
Waterland staat voor ‘sociaal-individualisme’: iedereen moet zich in vrijheid en bestaanszekerheid kunnen ontplooien, in zelf gekozen gemeenschappen, zonder anderen te schaden (‘gelijkheid in keuzevrijheid’)
GroenLinks Amsterdam wil samen met leden discussiëren over dit fundamentele twistpunt, maar wil ook een open debatpartij zijn met visies van buiten. Daarom organiseren we dit debat in samenwerking met de Waterlandstichting. Wij hebben enkele deskundigen uitgenodigd om hun licht te laten schijven over de tegenstelling vrijzinnig en gemeenschap en de positie van GroenLinks ten opzichte van deze twee uitersten."
Vanuit de toekomstdiscussie voor GroenLinks een hele interessante avond, vooral ook omdat er theoretische/wetenschappelijke/sociologische componetenten in de inleidingen zaten die de discussie naar vaak een wat abstracter kader trokken, voor hen die de collegebankjes nog steeds msisen (zoals ik) en graag ook een kader achter hun dagelijk maatschappelijk handelen hebben helemaal lekker. Voor de ongeduldigen en de pragmatici wellicht te abstract. maar ik genoot
Debatpunten:
De discussie volgde snel na de inleidingen, waarbij het prostitutiestandpunt voor de nodige scherpte in het debat zorgde.
Vrijheid zoals binnen GroenLinks gepropageerd, moet niet steeds tegenover dwang gezet worden, maar afgezet worden tegen de andere waarden die GroenLInks belangrijk vindt: gelijkheid en solidariteit.
Mooi was ook het 25 jarig journalistenjubileum van Jos van der Lans en zijn laatste publieke optreden als Eerste Kamer-lid.
Ik hoop dat er nog een verslag komt, want ik heb alleen nog deze flarden in mijn geheugen zitten, terwijl de discussie heel boeiend was.
Ik heb wel na afloop nog een afspraak met de aanwezigen van Dwars gemaakt en mezelf uitgenodigd op hun volgende bestuursvergadering, om te kijken hoe zij in de koersdiscussie richting het festival van september hun koersgedachten en tips kwijt kunnen raken. Geen reacties | ¶
"Moet de overheid zich richten op het individu, met als aandachtspunten ontplooiing en vrijzinnigheid, of de gemeenschap, met als kernwaarden solidariteit en het belang van groepsverbanden?
Deze discussie is actueel geworden door de opkomst van de nieuwe gemeenschapspartij en concurrent SP, en meer recent op scherp gezet door een kritisch manifest van een grote groep GroenLinks leden die graag de gemeenschapszin terug zou zien in de beginselen. Het is een terugkerend dilemma voor linkse politiek, waar ook de stichting Waterland zich al langer mee bezig houdt. Welke consequenties heeft een keuze voor het een of het ander in de dagelijkse politieke praktijk? Sluit het een het ander uit?
Waterland staat voor ‘sociaal-individualisme’: iedereen moet zich in vrijheid en bestaanszekerheid kunnen ontplooien, in zelf gekozen gemeenschappen, zonder anderen te schaden (‘gelijkheid in keuzevrijheid’)
GroenLinks Amsterdam wil samen met leden discussiëren over dit fundamentele twistpunt, maar wil ook een open debatpartij zijn met visies van buiten. Daarom organiseren we dit debat in samenwerking met de Waterlandstichting. Wij hebben enkele deskundigen uitgenodigd om hun licht te laten schijven over de tegenstelling vrijzinnig en gemeenschap en de positie van GroenLinks ten opzichte van deze twee uitersten."
Vanuit de toekomstdiscussie voor GroenLinks een hele interessante avond, vooral ook omdat er theoretische/wetenschappelijke/sociologische componetenten in de inleidingen zaten die de discussie naar vaak een wat abstracter kader trokken, voor hen die de collegebankjes nog steeds msisen (zoals ik) en graag ook een kader achter hun dagelijk maatschappelijk handelen hebben helemaal lekker. Voor de ongeduldigen en de pragmatici wellicht te abstract. maar ik genoot
Debatpunten:
- Wat is er zo erg aan sociaal liberalisme: is het niet aan GL om het liberalisme te redden van rechts en het socialisme te redden uit links?
Vind het evenwicht tussen collectivisme en het individu: Of/of is niet aan de orde, maar bleke formuleringen als compromis, daar doen we het ook niet voor.
Het individualisme is niet uit zichzelf sociaal, moet dus gesocialiseerd worden, tijd voor de heruitvinding van het paternalisme en moraliseren binnen de politiek?
Kunnen we met behoud van de ontvoogding toch meer sturen op wat mensen aan de samenleving bindt, is er weer ruimte voor cultuurkritiek?
De discussie volgde snel na de inleidingen, waarbij het prostitutiestandpunt voor de nodige scherpte in het debat zorgde.
Vrijheid zoals binnen GroenLinks gepropageerd, moet niet steeds tegenover dwang gezet worden, maar afgezet worden tegen de andere waarden die GroenLInks belangrijk vindt: gelijkheid en solidariteit.
Mooi was ook het 25 jarig journalistenjubileum van Jos van der Lans en zijn laatste publieke optreden als Eerste Kamer-lid.
Ik hoop dat er nog een verslag komt, want ik heb alleen nog deze flarden in mijn geheugen zitten, terwijl de discussie heel boeiend was.
Ik heb wel na afloop nog een afspraak met de aanwezigen van Dwars gemaakt en mezelf uitgenodigd op hun volgende bestuursvergadering, om te kijken hoe zij in de koersdiscussie richting het festival van september hun koersgedachten en tips kwijt kunnen raken. Geen reacties | ¶
» Het kerkje van Hannie
"Het kerkje van Hannie".
Tijdens al mijn Oud-westse jaren was dat de gangbare en soms ook liefkozende naam voor Het Gasthuis op het WG-terrein, het kerkje van Hannie.
We vergaderden er soms, er was soms een feest of een bijeenkomst van de Ouderen Adviesraad, maar nog nooit zag ik het kerkje tijdens een dienst in gebruik.
Vandaag was "het kerkje van Hannie" zichtbaar en voelbaar het kerkje van Hannie.
Hannie overleed afgelopen dinsdag en vandaag was er een dienst van Woord en Gebed in haar kerkje, met haar gemeente en in haar stadsdeel.
Na 12 jaar voor GroenLinks stadsdeelvoorzitter van Oud-West geweest te zijn en nog vele jaren langer betrokken bij Het Gasthuis, namen we afscheid in haar kerk begeleid en omringd door veel mensen uit haar gemeente. Aan alles was merkbaar dat Hannie daar liefdevol omringd werd door de mensen uit de gemeente van het Gasthuis.
In haar politieke leven wisten we van haar kerkje en kenden we meer of minder haar diepe betrokkenheid bij de kerk.
Hoe betrokken, bleek mij eigenlijk pas vandaag bij de mooie warme dienst in haar kerkje. Geen reacties | ¶
Tijdens al mijn Oud-westse jaren was dat de gangbare en soms ook liefkozende naam voor Het Gasthuis op het WG-terrein, het kerkje van Hannie.
We vergaderden er soms, er was soms een feest of een bijeenkomst van de Ouderen Adviesraad, maar nog nooit zag ik het kerkje tijdens een dienst in gebruik.
Vandaag was "het kerkje van Hannie" zichtbaar en voelbaar het kerkje van Hannie.
Hannie overleed afgelopen dinsdag en vandaag was er een dienst van Woord en Gebed in haar kerkje, met haar gemeente en in haar stadsdeel.
Na 12 jaar voor GroenLinks stadsdeelvoorzitter van Oud-West geweest te zijn en nog vele jaren langer betrokken bij Het Gasthuis, namen we afscheid in haar kerk begeleid en omringd door veel mensen uit haar gemeente. Aan alles was merkbaar dat Hannie daar liefdevol omringd werd door de mensen uit de gemeente van het Gasthuis.
In haar politieke leven wisten we van haar kerkje en kenden we meer of minder haar diepe betrokkenheid bij de kerk.
Hoe betrokken, bleek mij eigenlijk pas vandaag bij de mooie warme dienst in haar kerkje. Geen reacties | ¶
» 3 juni opening Vondelpark openluchtpodium
Voor het eerst sinds lang weer bij de opening van het Vondelpark openlucht seizoen.
Het was weer erg druk als vanouds, veel security, nieuw volgens mij net als geen kinderen op het podium.
Het geluid was zwaar matig, maar gelukkig kende het publiek massaal de nummers van Acda en de Munnik zodat het geluid via het publiek toch verder droeg.
Verder was ik jarig vandaag maar vierde dat niet, tenminste dat dacht ik.
Man en kinderen zongen mij liefelijk uit bed en verblijden mij met een prachtige parasol voor op het dakterras, een DVD van de Kaiser Chiefs en mijn eerste HD DVD omdat mijn nieuwe computer dat aan kan.
De digitale community had ook lak aan het niet vieren: de felicitaties stroomden via Hyves email en sms binnen en 's avonds werd ik in Second Life het middelpunt van een voor mij georganiseerd feest met champagne, taart met kaarsjes, ballonnen, rozen en spuitende champagne, gaaf.

Voor het eerst sinds lang weer bij de opening van het Vondelpark openlucht seizoen.
Het was weer erg druk als vanouds, veel security, nieuw volgens mij net als geen kinderen op het podium.
Het geluid was zwaar matig, maar gelukkig kende het publiek massaal de nummers van Acda en de Munnik zodat het geluid via het publiek toch verder droeg.
Verder was ik jarig vandaag maar vierde dat niet, tenminste dat dacht ik.
Man en kinderen zongen mij liefelijk uit bed en verblijden mij met een prachtige parasol voor op het dakterras, een DVD van de Kaiser Chiefs en mijn eerste HD DVD omdat mijn nieuwe computer dat aan kan.
De digitale community had ook lak aan het niet vieren: de felicitaties stroomden via Hyves email en sms binnen en 's avonds werd ik in Second Life het middelpunt van een voor mij georganiseerd feest met champagne, taart met kaarsjes, ballonnen, rozen en spuitende champagne, gaaf.

» Klaar
Een hele blije Mick!
En met hele goede reden.
Na studeerkamp in Aubenton, volledige annexatie van onze slaapkamer als prikkelvrije studeerkamer (zo prikkelvrij dat hij in zijn pauzes een zwaar ouderwetse kinderbijbel heeft gelezen en alvast een musicallied over studeren heeft gecomponeerd) zit het er op.
Zijn eindexamen is klaar.
Het eindexamenbaardje (je hebt per slot van rekening in die drukke studietijd geen tijd om je te scheren en als alle manlijke eindexamenkandidaten dat doen val je zomaar in een goed eindexamengebruik) blijft nog even tot de uitslag.
Die komt op 14 juni.
De blijdschap en opluchting in huis is alvast heel groot en de wasvouwachterstand heb ik vandaag met liefde ingelopen op die nu opeens zo lege slaapkamertafel. Geen reacties | ¶

Een hele blije Mick!
En met hele goede reden.
Na studeerkamp in Aubenton, volledige annexatie van onze slaapkamer als prikkelvrije studeerkamer (zo prikkelvrij dat hij in zijn pauzes een zwaar ouderwetse kinderbijbel heeft gelezen en alvast een musicallied over studeren heeft gecomponeerd) zit het er op.
Zijn eindexamen is klaar.
Het eindexamenbaardje (je hebt per slot van rekening in die drukke studietijd geen tijd om je te scheren en als alle manlijke eindexamenkandidaten dat doen val je zomaar in een goed eindexamengebruik) blijft nog even tot de uitslag.
Die komt op 14 juni.
De blijdschap en opluchting in huis is alvast heel groot en de wasvouwachterstand heb ik vandaag met liefde ingelopen op die nu opeens zo lege slaapkamertafel. Geen reacties | ¶
» De Band III
De Band als in "The Band" was er ook volop.
Vrijdagavond los op Oh My God, de ouders van de zanger bijna mijn buren op het kampeerveld en met als afsluiting natuurlijk Oh My God van de Kaiser Chiefs.
Zaterdagavond veilig en vertrouwd om Dick Hout en de Planken, bijna de huisband van de VU tijdens mijn studie en spelend op ons trouwen een band waar ik dus wel een band mee heb.
Zondagavond, eigenlijk ingezet voor de jongeren, Quality Export.
De muzikale band tussen Ierse Folk Punk en de traditionele volksdansmuziek binnen het Nivon van vroeger werd snel gevonden: van jong tot oud stond op de dansvloer bij een spetterend optreden. De onbetwiste hit van het Pinksterkamp 2007, gelukkig verkochten ze een CD om thuis verder te kunnen genieten.
Her en der nog wat ongeruste moeders die hun kinderen door de zaal zagen pogo'en en stage diven, maar op zijn Nivon's zonder gevaar voor de kleintjes en de voorzichtige dansers.
Op zo' n feest weet je als stagediver zeker dat je opgevangen wordt. De drummer die na het optreden niet alleen zijn drumstokjes de zaal in zwiepte maar ook zeer enthousiast zijn ouders bedankte voor het feit dat ze op het Pinksterkamp kampeerden, illustreerde het thema band daarmee nog eens extra mooi.
Aan het begin van de nacht gaven zij samen met de percussiejongens van circus Poeha nog een spontane akoestische afterparty op het jongerenveld waar ik op gepaste afstand samen met de ouders van de drummer nog enorm van heb genoten. Het was dan wel niet nachtelijk stil op het jongerenveld, maar wel erg saamhorig en muzikaal.
Maandag sloot de salsa jongeren groep Fuego van de Muziekschool Amsterdam het Pinksterkamp muzikaal af waarbij de deelnemers aan de workshop salsadansen ruim de gelegenheid kregen het geleerde in praktijk te brengen.
Als we het gastenboek mogen geloven, dan kunnen we de muzikale programering van dit jaar zo kopieren naar volgend jaar.
Vrijdagavond los op Oh My God, de ouders van de zanger bijna mijn buren op het kampeerveld en met als afsluiting natuurlijk Oh My God van de Kaiser Chiefs.
Zaterdagavond veilig en vertrouwd om Dick Hout en de Planken, bijna de huisband van de VU tijdens mijn studie en spelend op ons trouwen een band waar ik dus wel een band mee heb.
Zondagavond, eigenlijk ingezet voor de jongeren, Quality Export.
De muzikale band tussen Ierse Folk Punk en de traditionele volksdansmuziek binnen het Nivon van vroeger werd snel gevonden: van jong tot oud stond op de dansvloer bij een spetterend optreden. De onbetwiste hit van het Pinksterkamp 2007, gelukkig verkochten ze een CD om thuis verder te kunnen genieten.
Her en der nog wat ongeruste moeders die hun kinderen door de zaal zagen pogo'en en stage diven, maar op zijn Nivon's zonder gevaar voor de kleintjes en de voorzichtige dansers.
Op zo' n feest weet je als stagediver zeker dat je opgevangen wordt. De drummer die na het optreden niet alleen zijn drumstokjes de zaal in zwiepte maar ook zeer enthousiast zijn ouders bedankte voor het feit dat ze op het Pinksterkamp kampeerden, illustreerde het thema band daarmee nog eens extra mooi.
Aan het begin van de nacht gaven zij samen met de percussiejongens van circus Poeha nog een spontane akoestische afterparty op het jongerenveld waar ik op gepaste afstand samen met de ouders van de drummer nog enorm van heb genoten. Het was dan wel niet nachtelijk stil op het jongerenveld, maar wel erg saamhorig en muzikaal.
Maandag sloot de salsa jongeren groep Fuego van de Muziekschool Amsterdam het Pinksterkamp muzikaal af waarbij de deelnemers aan de workshop salsadansen ruim de gelegenheid kregen het geleerde in praktijk te brengen.
Als we het gastenboek mogen geloven, dan kunnen we de muzikale programering van dit jaar zo kopieren naar volgend jaar.





