Lotte wordt vandaag 17.
Met haar verjaardagsdatum heeft ze haar verjaardag al op diverse plekken in de wereld gevierd: in de trein tussen Chicago en Denver is weer een mooie voor in haar verjaardagsbibliotheek
Dinsdag 31 Juli 2007 at 5:32 pm
Vandaag de grote start van onze Amerikareis.
Samen met Marco's moeder zitten wij 16 dagen in Amerika.
We vliegen op Chicago, nemen de trein naar Denver om vervolgens met een camper naar San Francisco te rijden vanwaar we na 3 dagen SF weer naar huis vliegen.
Dag 1:
Vliegen van Amsterdam naar Chicago.
Gehel tijdverward gaan we daar aankomen.
Voor ons is het qua gevoel 7 uur 's avonds, maar Chicago klokt 12 uur 's middags.
Sinds we maar 1 dag in Chicago blijven, moeten we het tijdsverschil maar benutten door in een klap te acepteren dat het middag is
Maandag 30 Juli 2007 at 5:11 pm
Met de tassen al gepakt voor het Berlijnse bezoek arriveerde, zijn de voorbereidingen op het laatste moment nihil.
Zojuist de ontbijttafel voor 9 personen gedekt, maar dat is het dan ook wel.
Gisterenavond veel Duits en veel herinneringen: Marco was 16 toen hij voor het eerst naar deze mensen in Berlijn ging, dochter Lotte ook 16 toen zij er afgelopen maand was en nu zitten ze twee weken in ons huis.
Tim heeft Duits vooralsnog tot te moelijk verklaard en aangezien hij dat met Frans in Frankrijk ook al had gedaan, ging hij maar over op het engels dat moest hij toch voor de komende weken oefenen. Frankrijk heeft hem daarin al een aardig end geholpen want er komt verbazend veel engels uit dat mannetje.
Later op de avond nog een ingewikkelde discussie en dat na aardig wat glaasjes prosecco over de nieuwe zorgvorm in Duitsland: een poolse verpleegster in huis voor je moeder waarbij de poolse weinig verdient maar onderdak heeft en moeder niet meer rap rap in minuten geholpen wordt maar de hele dag aanspraak heeft. De arbeidsomstandigheden kunnen daarbij behoorlijk slecht zijn. In het duits over WMO, kosten voor de zorg, vakbonden, waardering, loon en toekomstscenario's. Dat hakte er in.
Over een paar uur schakelen we over op het engels en dat blijft het voorlopig even.
De blog de komende weken vanaf de andere kant van de oceaan.
Maandag 30 Juli 2007 at 07:16 am
De laatste dagen is het heel relaxed in Huize Overtoom: beetje wassen voor de vakantie, de laatste mailtjes, huis schoonmaken om het over te kunnen dragen aan onze Berlijnse vrienden die vanaf maandag twee weken ons huis overnemen, en veel Tour de France kijken.
Marco heeft eindelijk ook vakantie en hij viert het begin daarvan door veel Tour te kijken en veel commentaar te geven (als Ducrot ooit niet meer kan praten, kan Marco zo voor hem als verslaggever in de plaats, hij zegt hetzelfde en vaak ook nog een minuutje eerder ook).
Vanaf maandag 16 dagen Amerika, dan heb ik weer wat te vertellen.
Morgen wisseling van de wacht in huis, 9 mensen in huis en te slapen met de gaande en komende koffers in de gang, met zijn allen eten en de zondagavond samen met de Berlijnse vrienden doorbrengen (inpakken is dan klaar hebben we afgesproken) waardoor we waarschijnlijk straks ontspannener dan ooit zullen vertrekken.
Zaterdag 28 Juli 2007 at 5:44 pm
Mijn echtgenoot roept altijd dat hij een blije belastingbetaler is.
Daar hebben we er denk ik niet zo veel van, maar ik doe graag met hem mee.
Al een paar weken hing mijn eerste belastingbetaling als "zelfstandige" (tegen de tijd dat ik de haakjes bij dit woord durf weg te halen, wordt het vast wel eens wat) me boven het hoofd: Electronische aangifte omzetbelasting.
Vanmiddag ben ik er maar eens ingedoken.
Zojuist mijn eerste betaling overgemaakt, op tijd.
Niet verder vertellen, maar voel me nu best een beetje "een grote meid" weer een vinkje bij wat er gedaan moest worden en het is toch weer een stapje in deze "zelfstandigheid".
Woensdag 25 Juli 2007 at 5:22 pm
Foto: website Mediamatic
Het zal je maar gebeuren, je hebt een oer-Hollands merk dat staat als een huis, net nog het verwijt gekregen dat je worsten bepaald niet koosjer geproduceerd worden en dan gaat er een
kunstproject met je naam aan de haal. Tss...
Foei of Joepie?
Ik ben erg voor Joepie: ik zou mijn eigen afdeling marketing en promotie een extra weekje vrij geven na deze actie, anderen deden het werk al:
* Gratis publiciteit (die natuurlijk groter wordt als je er boos om wordt, dat snap ik ook wel),
* je wordt geroemd als cultuurdrager van de Nederlandse Cultuur,
dank u wel Mediamatic, mag ik u als directeur marketing een vrijwillige bijdrage aan uw project geven. ....
"Mediamatic kijkt naar Arabisch-Nederlands kunst, design en kunst en cultuur.
En daarom vragen we hoe een Arabische Hema zou zijn: El HEMA!
De warenhuisketen Hema is de de meest publieke manifestatie van de Nederlandse cultuur. Je hebt volkeren die hun identiteit vinden in kerken tuinen of badhuizen. Wij Nederlanders identificeren ons met de Hema; het levende monument van praktische kleurige helderheid en "waar voor je geld".
De Hema is het alif en baa (abc) van de inburgering.
Wij houden allemaal van de Hema en de Hema houdt van ons allemaal.
Daarom spreekt de vraag naar een Arabische Hema direct tot de verbeelding: het is de verbeelding van de vraag naar een Arabisch Nederland."
Gelukkig lijkt de juridische dreiging van de Hema weer van tafel.
Echt Hema is namelijk ook Echt Kunst en Echte Hollands Koopmanschap en nuchterheid.
Woensdag 25 Juli 2007 at 10:46 am
Meestal laat ik de tv voor wat hij is.
Vanavond bleef ik gelukkig hangen.
Ademloos keek ik naar de documentaire over eerwraak gemaakt door Seren en Yeter van de stichting
Verdwaalde Gezichten samen met Frans Bromet.
De power, de betrokkenheid, de manier waarop de discussie aangegaan werd, het willen onderzoeken, verklaren, veranderen, ik vond het indrukwekkend.
Of eer dan maar niet afgeschaft moest worden als er zoveel narigheid uit voortkwam?
"nee eer is iets moois, iets van jezelf, dat moet je willen hebben, alleen de wraak moet afgeschaft worden, de eer moet blijven".
Op zo' n manier je omgeving en omstandigheden van vrouwen willen veranderen, petje af.
Dinsdag 24 Juli 2007 at 12:02 am
Ik wentel deze dagen in een zalig zonnetje op de camping.
Mijn dagelijkse baantjes zwem ik nu tussen een kom van bergen met de zon op het water.
Ik lees eens wat en draai me om op de zonnestoel.
Kleine afwasjes, vers stokbrood en croissantjes bij het kampwinkeltje. In de afgelopen 15 jaar is deze plek toch langzaam een tweede thuis geworden en bij het zwemmen in de sportschool, waan ik me oachter mijn ogen in het campingzwembad.
Tijdens de siesta als het te warm is bij het zwembad werk ik wat in de schaduw bij de tent.
Het draadloos netwerk heeft zich deze week openbaard, dus chat ik af en toe wat als Lotte thuis is, kan ik werken en mailen en had ik gisteravond een heuze videochat met Marco die nog in Nederland aan het werk is, dat was gaaf.
Morgenmidag weer terug naar Nederland, nog een weekje aan het werk en daarna hebben we allemaal vakantie.
Donderdag 19 Juli 2007 at 11:58 am
Ha dit is toch mooi nieuws uit Oud-West via de electronische Parool die ik op de campingin Frankrijk bij een temperatuur van boven de 30 graden bezorgd kreeg:
Stadsstrandje bij De Hallen aangelegd
OUD - WEST - Aan de Bilderdijkgracht, bij de Hallen en het stadsdeelkantoor van Oud-West, is een stadsstrandje geopend. Op het braakliggende stuk grond is op een oppervlakte van 4000 m2 fijn zand opgespoten.
En nu maar hopen dat de zomer er achter aan komt.
Dinsdag 17 Juli 2007 at 1:41 pm
Marco's bedrijf liet voor hem als fervent fietser zijn eigen sponsortrui maken.
Helemaal mooi en lekker druk, precies zoals hij zijn fietstruien graag heeft.
Dit weekend fietste hij in Frankrijk.
Een kleine fotoshoot op de boulevard te Nice paste daar wel bij.
Maandag 16 Juli 2007 at 3:57 pm
Het draadloos internet op de camping wil nog niet echt, alhoewel het al een tijdje in de planning schijnt te zitten.
Maar dat betekent dat ik het uitje naar het internetcafé weer maak, en hechtend aan tradities, is dat eigenlijk ook best wel leuk, volgens mij herkende de baas me nog van vorig jaar.
Donderdag 12 Juli 2007 at 5:29 pm
De schoolvakantie is begonnen.
Tim is vrij, Lotte een weekje naar Berlijn, Mick naar zijn geliefde Aubenton waar hij weer een paar weken de handen uit de mouwen gaat steken voor het bouwen aan de theaterschoo, Marco moet nog 3 weken werken. Dat wat ik nog moet doen kan vanachter de computer, dus eigenlijk overal.
Op het plan stond daarom twee weken kamperen met Tim bij Eerbeek.
Het weer gooide roet in het eten, want hoe ik ook ontkende, de weersverwachtingen voor de eerste week waren dramatisch en kamperen in de stromende regen is wel stoer maar niet echt leuk.
Na een stevige stimulans van Marco -ik wist voor mezelf veels te veel bezwaren op te werpen- viel een erg lekker besluit: kamperen ja, maar dan op de favoriete camping in de bergen bij Nice.
Ik rijd niet veel en 1300 kilometer met kind alleen rijden, das een behoorlijk stuk.
Maar het vooruitzicht ondanks de verwachtingen dit jaar toch op "mijn" camping te kunnen zijn en de aanmoedigingen van Marco,deden het werk.
Gewapend met het luisterboek "Rafael" van Jan Eilander togen Tim en ik samen op pad.
Ik leerde in één dag verder rijden dan ik ooit alleen deed, en meer van voetbal dan ik ooit wist. Tim en ik genoten heftig van het verhaal van Rafael die van zijn moeder niet mocht voetballen, het stiekem toch ging doen en uiteindelijk bij de D'tjes van Ajax belandde.
Helaas luisterden we ook naar de Griezelbus, waardoor ik me "als vrouw alleen" met een kind te beschermen s' nachts tijdens het rusten op de parkeerplaats met de deuren van de auto op slot toch niet helemaal rustig voelde.
Vrouw alleen bleek de 1300 km prima in haar eentje stuk te kunnen slaan en zwemt nu weer in het zwembad van haar bureaublad. Marco komt een lang weekend als cliché van werkende vader, maar daar trekken we ons lekker niets van aan want dit is wel een heel aangenaam cliché en hij is ook gek op deze plek en het hier kunnen fietsen (zijn fiets reed met ons mee en staat hem al op te wachten).
Donderdag 12 Juli 2007 at 5:24 pm
Vrijdag lopend naar het concert van Keane, zaterdag op de fiets naar de Dijk, hopelijk een klimaatneutraal cultureel weekend zo, want Live Earth heb ik weinig van meegekregen.
Naats De Dijk in de Heineken Music Hall, tegelijkertijd Sensation White in de Arena.
Dat leidde tot een mooie waterscheiding ter hoogte van de Febo: rechts kleur ging naar de Dijk, links alleen maar wit.
Voorwaar een bijzonder gezicht.
Al 20 jaar fan en ontelbare concerten later, dacht ik heel even tijdens het concert dat het naast comfortabel vertrouwd toch ook weinig nieuw was, maar ik had beter mogen weten. Het concert op 070707 was niet alleen het laatste van Mike Booth van de Hot Haarlemmerdijk Horns waarvan De Dijk op een mooie manier afscheid nam; op de knieen spelend naar de sterblazer toe.
Dat wisten we, dus zaten we er ook een beetje op te wachten "nee hoor het concert is echt nog niet afgelopen want ze hebben nog geen afscheid genomen van Mike".
Maar toen Huub met behoorlijke trots als surprise act Solomon Burke aankondigde, ging de boel echt los.
Burke moet door 4 man het podium opgedragen worden en is een enorme massa vlees, maar zodra hij zijn mond opendoet en gaat zingen, vergeet je dat allemaal en ga ik plat.
Het was maar kort, maar afsluitend met "Everybody needs somebody" was het een opwindend cadeau tijdens een als vanouds prachtig concert van De Dijk.
Maandag 09 Juli 2007 at 11:00 pm
Met extra aandacht vanwege het project waarbij ik betrokken ben, keek ik zaterdag tussen het schoonmaken door naar de live registratie van de opening van het nieuwe gebouw van de OBA.
Mooi om zo vanuit thuis mee te kunnen kijken, de wens om daar straks een dagje rond te gaan dwalen en het ook echt zelf mee te maken werd er extra door gevoed.
Ik ga eerst even twee weekjes weg, maar dan trek ik er ook snel een dagje voor uit.
Ik zag alle mooie beelden van de omgeving, het gebouw, de details, een voorlezende prinses die daarmee automatisch sprookjesprinses wordt.
Mooi moment was daarnaast ook het ridderen van OBA directeur Hans van Velzen.
Mensen krijgen wel vaker lintjes, maar Hans van Velzen is volgens mij de eerste "geridderde" die zijn "ridderslag" zo vaak als hij maar wil "on demand" via het internet kan
herbeleven, dat is toch wel een grappige gedachte.
Zondag 08 Juli 2007 at 10:42 pm
Met angst en beven vanwege het weer, maar toch....
Vrijdagavond Keane in het Westerpark.
Eten bij vriendjes in Westerpark, buiten soms wel soms niet droog, elkaar overtuigen dat we wel degenlijk zin hadden.
Maar dan.....
Lopend terwijl je de muziek al hoort naar het Westerpark.
Vanwege setting en locatie leek het meer op een festivalterrein dan op een concertplek.
De festivalmode varieerde van doorzichtig regenplastic, lichtblauw plastic of gezellig knalgeel en een enkele zeiljas.
Bij de toegang en hele rits aan weggegooide plu's want die mochten niet mee (terecht!).
Met achter het podium zicht op de spoordijk waar zich de gratis luisteraars met plastic zeiltjes en plu's hadden verzameld, met regelmaat een blauw gele trein langs kwam rijden en rechts de contouren van het stadsdeelkantoor, zag het er prachtig uit.
Waarschijnlijk was het vooral de regen die me deed denken aan eerdere festivals, maar toch wel supergaaf dat je lopend naar het concert kan en niet helemaal naar Landgraaf of Torhout hoeft te rijden.
Het regende eigenlijk best wel vaak en soms zelfs hard, maar we maalden er niet meer om toen we er eenmaal waren en al die regenpakjes schept uiteindelijk toch een hele goede band.
Het concert was gaaf, Keane had medelijden met de natte luisteraars en meldde zeer regelmatig hoe gaaf ze het vonden hier te zijn en dat wij er ook waren, helemaal goed.
Zondag 08 Juli 2007 at 9:57 pm
De schoolzomervakantie begon nat en mat.
Het schooljaar had (te) lang geduurd en het regende zwaar toen de vakantie begon.
Waar er normaal gesproken op de laatste schooldag een uitgelaten stemming heerst, klonk er nu onder de diverse plu's een benepen "tot op de camping".
Maar.......het is vakantie!
Zondag 08 Juli 2007 at 9:47 pm
Je zal mij niet horen ontkennen dat ik mijn stadsdeelplekkie best een beetje mis: midden tussen de mensen het onderwijs en de instellingen in.
Vandaag vanuit mijn functie binnen de Raad van Toezicht van
Dock op werkbezoek naar een aantal Amsterdamse projecten, voel ik me dan ook weer helemaal lekker.
Bijna alleen maar projecten van buiten ons stadsdeel dus oude betrokkenheid met nieuwe horizonten.
Met het Dockbusje naar het Jongerensteunpunt in Geuzenveld, onze chauffeur in opperbeste stemming want Geuzenveld won gisteren de Stadspelen en ook Dock was daar ondersteunend bij aanwezig. Daar maakten we kennis met de trajectbegeleiding, het Steunpunt, de sociale activering en een stukje netwerk 12+ in actie.
Met foto's wilde ik geen mensen in verlegenheid brengen, maar het www-tipbord boven de voor iedereen toegankelijke computers in het steunpunt vond ik wel een mooie:
Daarna verder naar De Werkplaatzz trajectbegeleiding in actie, een keuken waar 's ochtends de catering werd aangeleerd onder begleiding van een 65+ kok en een leermeester: ook sport, sociale vaardigheden, taalles, sollicitatietraining en computervaardigheden horen in het vaste programma en daarnaast kun je als je wilt ook nog eens het diploma sociale hygiene behalen zodat je door kunt in de horeca. Het zag er imposant en geolied uit: de produkten van het caterwerk worden door de jongeren zelf uitgeserveerd en door het stadsdeel, de scholen, Dock zelf (het afgelopen kerstdiner voor de hele organisatie) en andere organisaties met liefde opgegeten.
Ook hier weer geen foto van klanten, maar een foto van een keuken waarin ik graag een dagje zou koken:
Na de werkplaatzz door naar Docklandz dat net op de 30e juni feestelijk geopend was met buurtfeest en barbeque(gecaterd door de werkplaatzz), een braakliggend terrein waar gedurende de zomer veel activiteiten voor jongeren georganiseerd worden met een huttendorp, een tentenkamp en de Dockbuzz, en daarnaast muziek en sportactiviteiten.
Ik moest voor zo' n programma in de zomer vroeger naar de Kennemerduinen, in Geuzenveld kan het om de hoek:
Vanuit Docklandz naar het buurtpunt de Krijtmolen in de Baarsjes, ondertussen dichter bij huis. Hier kregen we een toelichting op de activiteiten van het opbouwwerk in de Baarsjes en Oud-West.
Lichtelijk afgeleid door de mooie gordijnen die er voor het raam hingen,
hoorde ik veel over de werkwijze van het opbouwwerk van Dock, voor Oud-West jaren geleden reden om juist met hen in zee te gaan en voor mij reden om afgelopen jaar met veel plezier in de Raad van Toezicht te stappen.
Na het laatste onderdeel een eetpauze en daarna de vergadering van de RvT waar we het uitgebreid hebben gehad over de dynamische en kansen biedende omgeving waarin DOCK zich zeker met de komst van de WMO bevindt en wat dat voor de toekomst van DOCK kan betekenen.
Woensdag 04 Juli 2007 at 8:52 pm
De specualaties over de titel gingen al over en weer op het GroenLinkse web. Na de evaluaties van de PvdA en VVD, is nu ook de campagne-evaluatie van GroenLinks uit, met een hoopvolle titel als wens en uitdaging voor allen.
Kijk
hier voor het rapport en de reactie van Femke Halsema
Woensdag 04 Juli 2007 at 5:05 pm
Zondagmiddag was ik aanwezig bij het afscheid van Stefan Vervaecke, jarenlang werkzaam voor het ABC, de ASKO, Oud-West en Oud-Zuid.
Ik kende Stefan als drijvende kracht binnen het DLO en het onderwijsachterstandsbeleid vanuit Oud-West. We werkten lang en prettig samen en waren het altijd verassend snel eens.
Ik maakte al meerdere recepties van Stefan mee: bij zijn afscheid in Oud-West en zijn ambstjubileum. Steeds viel maar weer op hoe Stefan gekend er gewaardeerd werd. Ik ken ook maar weinig mensen waarbij de bevlogenheid zo diep zit.
35 jaar in dienst voor het Amsterdamse onderwijs, drijfveer acher het Taalweb, coordinator kunsteducatie, onderwijsstimuleringsprojecten. Kortom een man met hart en ziel voor de mooie en goede dingen in het Amsterdamse Onderwijs met een passie voor Taal, achterstandsprojecten en cultuureducatie, geroemd tot op het
belgisch internet Pauselijk Ereteken Pro Ecclessia et Pontifice
Tijdens het middaggedeelte van zijn afscheid waar ik helaas verstek moest laten gaan omdat ik heel erg leuk en per ongeluk ook passend bij Stefans drijfveren oefenpubliek zat te spelen bij de clownsworkshop van zoon Mick, kreeg Stefan een Pauselijk Ereteken Pro Ecclessia et Pontifice uitgereikt in de Oude Kerk vanwege zijn verdienste voor het Amsterdamse, maar ook in bijzonder voor het Katholiek Onderwijs.
Het verbaasde me helemaal niets om - zelfs al was het een weekendse zondag - op zijn receptie heel veel Amsterdamse Onderwijs en Cultuur en Politiek mensen tegen te komen, net zoals het me niets zal verbazen dat hij na zijn vakantie gewoon weer ergens met een nieuw project voor het onderwijs gaat beginnen.
Dinsdag 03 Juli 2007 at 10:00 pm
In het opruimen van "het duizend dingen bakje" op mijn bureau, een glimlach.
Op moederdag kreeg ik zonder daar mee bezig te zijn bij buurthuis de Havelaar een zakje: "jij bent toch ook moeder?"
In het buurthuis waren op dat moment allemaal bandjes aan het spelen waardoor ik het zakje in mijn tas liet vallen en het eigenlijk vandaag pas voor het eerst met aandacht bekijk.
In het zakje met kleurige pilletjes, Mother's Little Helper
(Jagger/Richards)
What a drag it is getting old
"Kids are different today,"
I hear ev'ry mother say
Mother needs something today to calm her down
And though she's not really ill
There's a little yellow pill
She goes running for the shelter of a mother's little helper
And it helps her on her way, gets her through her busy day
"Things are different today,"
I hear ev'ry mother say
Cooking fresh food for a husband's just a drag
So she buys an instant cake and she burns her frozen steak
And goes running for the shelter of a mother's little helper
And two help her on her way, get her through her busy day
Doctor please, some more of these
Outside the door, she took four more
What a drag it is getting old
"Men just aren't the same today"
I hear ev'ry mother say
They just don't appreciate that you get tired
They're so hard to satisfy, You can tranquilize your mind
So go running for the shelter of a mother's little helper
And four help you through the night, help to minimize your plight
Doctor please, some more of these
Outside the door, she took four more
What a drag it is getting old
"Life's just much too hard today,"
I hear ev'ry mother say
The pursuit of happiness just seems a bore
And if you take more of those, you will get an overdose
No more running for the shelter of a mother's little helper
They just helped you on your way, through your busy dying
Alsnog bedankt, Kees
Als ik eerder in mijn bakje gekeken had, hadden deze pilletjes me aardig door de afgelopen tijd geloodst:)
Maandag 02 Juli 2007 at 12:25 am
