» Museumles met Tim Bij Tim op school hadden ze een studiedag, Tim was dus vrij.
Hij besloot er ook een studiedag voor mij van te maken.
In zijn klas hebben ze op het moment museumlessen en tuigen ze elke dinsdag naar een museum.
Gisteren was hij voor de 2e keer bij het Stedelijk Museum geweest en hij wilde heel graag het schilderij laten zien dat hij zo mooi vond. Hij zou mij wel rondleiden want hij wist er alles van.
Hij wees de weg naar het museum, voerde het woord aan de kassa, liet oogluikend toe dat ik ook een kaartje voor de Andy Wharoltentoonstelling kocht nu ik er toch was (van hem hoefde dat niet zo) en vertelde me alles wat hij wist over de tentoonstelling Cruel Bonsai, maar wilde eigenlijk alleen maar naar het schilderij.
Het was een schilderij van een kunstenaar geboren te Praag in 1944 dat een hert vertoonde met allelei zaken in het gewei en een peaceketting om zijn hals.
Hij liet het me tevreden zien en vertelde mij zijn eigen uitleg erbij (die best afweek van het bijschrift maar die ik met zijn ogen en in zijn tijdsbeeld uitermate aannemelijk vond: hij zag in het schilderij een aanklacht tegen de mileuvervuiling en dat we zuinig moeten zijn op onze wereld.
Onze deal bij Musea is dat hij altijd een kaart van datgene mag kopen wat hij het mooiste vind.
Helaas eenmaal in de shop, bleek er helemaal geen kaart te zijn.
Ik meldde hem troostend dat ik het wel op het internet op zou zoeken, maar na één half uur zoeken ben ik nog steeds geen steek verder, waarbij het natuurlijk heel niet helpt dat ik de naam van de kunstenaar alweer vergeten was.
Ik ben bang dat ik dus binnenkort toch weer naar het Stedelijk moetom naam en afbeelding te gaan vinden, maar goed dan kan ik ook wat langer op de Warhol tentoonstelling blijven.   Geen reacties | ¶

» A day at the Opera: Lucia di Lammermoor Ha, dat is dan weer het voordeel van je eigen werkgever zijn:
je kunt zomaar JA zeggen als er twee kaartjes langskomen voor de generale repetitie Van Lucia di Lammermoor van Gaetano Donizetti als die midden op een werkdag gehouden wordt.
Zo zat ik dus vanochtend om 11 uur in Het Muziektheater om daar pas om 14.30 weer uit te komen, de enige pauze was erg lang, waarschijnlijk omdat het lunchtijdstip maakte dat hij ook als voedertijd voor de artiesten gebruikt werd.
Op klaarlichte dag bij de Opera.
Het spektakel was er niets minder om, het dramagehalte ook niet.
Tot mijn nog steeds niet helemaal verdwenen verbazing, blijk ik van opera te houden, ook vandaag weer.
Het verhaal, gebaseerd op een roman van Sir Walter Scott, heeft veel weg van Romeo en Julia, inclusief familievetes, mallotige manlijke gedachtes over eerwraak en de toen nog heftig in zwang zijnde opvatting dat je als broer over de liefde en huwelijk van je zus beslist.
Als vrouw, zelfs als je operadiva bent, blijft er dan niet veel meer over dan romantisch en stiekem je eigen liefde te kiezen, bij dramavoorkeur natuurlijk het liefst een familievijand die op nobele reis moet zodat zijn brieven onderschept en vervalst kunnen worden, je dus als Lucia wenend om het trouweloos hart van je gezworen liefde alsnog bezwijkt voor de emotionele chantage van broer en het verstandshuwelijk aangaat hetgeen de natuurlijk net te laat terugkerende geliefde die van geen vervalste brief weet je dan weer al zingend zwaar emotioneel voor de voeten werpt, wat op zijn beurt uiteindelijk en onvermijdelijk leidt tot de moord van Lucia op de verstandsechtgenoot (in waanzin, dat als verzachtende omstandigheid) met daarna de zelfmoord van eerst Lucia en daarna haar geliefde
Voor de vrouwelijke hoofdrol betekende dit dat ze het grootste gedeelte van haar teksten liggend, kwijnend, hangend, kruipend ten gehore moest brengen, een gave apart volgens mij, erg knap. De slotscene van Lucia waarbij ze bijna een duet zingt met een instrument dat het programmaboekje een glasharmonica noemt, was kippenvel.
Naats de mooei Lucia, werd ook hetet koor gaandeweg steeds krachtiger en mooier en de geliefde van Lucia zong zijn verdriet ook heel aansprekend.
Ook helemaal prachtig vond ik het decor en het licht.
En toen na het slot de zaal begon te juichen en nadat het doek eenmaal gevallen was de spelers ook vanwege de geslaagde generale, was aan alle ingredienten voor een mooie dag ruimschoots voldaan.
Alleen wel wat raar dat het buiten nog stralend licht was.   Geen reacties | ¶

» Jeugd 2.0 op het web, gezien op TV "De jeugd van tegenwoordig heeft nog nooit gedeugd" zegt mijn moeder, een relativerende uitspraak die ik regelmatig herhaal.
Toch biedt de term "Jeugd 2.0" de belofte van een versieverbetering, of niet?

Jeugd 2.0 was tijdens Cinekid de titel van een lezing over de kwaliteit in het digitale jeugddomein en zonder het zo te noemen was de Jeugd 2.0 vanavond onderwerp van een mooie documentaire Ik en het web die bij Tegenlicht werd uitgezonden (en morgen herhaald wordt!, Nederland 2 om 23.30)
Jongeren op het internet: voor sommige ouderen en ouders slechts gevaren, voor sommige ouders een domein van grenzeloos vertrouwen en/of gebrek aan toezicht en regels, voor veel docenten een onbekende wereld, voor jongeren vaak een uitbundig vat vol kansen, de mogelijkheid om met hun identiteit te experimenteren, te leren, te maken, te communiceren en ook een plek om je eventueel te zeer te verliezen.
Jongeren zijn relatief mild naar volwassen ouders en leerkachten die er echt niet zoveel van snappen als zij, maar belonen de geinteresseerde ouder of leerkracht met een "zie je ze leren ook een beetje van ons.
Zij ervaren veel van de wereld via internet als dichterbij en kleiner en dat als positief gegeven.
De kloof tussen generaties wordt met de digitalisering en het internet groter omdat we eeuwenlang analoog waren en pas net verandert alles heel snel in de digitale samenleving, het arbeidsproces, de communicatie, het productieproces en daarmee ook de vaardigheden die er van jongeren gevraagd worden. In een kennisintensieve economie is het van onschatbare waarde om heel veel informatie tegelijkertijd te kunnen verwerken, gericht te vinden en de waarde van al die aangeboden informatie te kunnen bepalen, aldus Wim Veen hoogleraar educatie en technologie aan de TU Delft.
Filosoof Rob Wijnberg waarschuwt voor een nieuwe vervlakking bij teveel blootstelling aan Creality, de samensmelting bij een creatieve bewerking van de reality, maar de jongeren aan het woord vragen zich volgens mij terecht af hoe groot het verschil is tussen De Gouden Kooi en het vroeger in de Romeinse arena naar het leeuwenvechten kijken.

Mooi vond ik de uitspraak waarin aangegeven werd dat voor de jeugd het verschil tussen virtueel en echt heel anders, kleiner is dan voor volwassenen, gevolgd door weer een mooie relativering, dat wie het daarbij bij het rechte eind heeft niet te bepalen valt en dat het verschil tussen echt en niet echt al een topic van eeuwen is.

Gekoppeld aan de lezing over Jeugd 2.0 bij Cinekid, blijft de vraag die daar gesteld werd wel als belangrijk aandachtspunt hangen: Als jongeren zoveel tijd in het digitale domein doorbrengen en daar zoveel vaardigheden opdoen, wie zorgt er dan voor dat daar ook kwaliteit te vinden is, wie helpt op waarde te schatten. Het stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepprodukties stak de hand tijdens het seminar al in eigen boezem: wij investeren in de publieke omroep, maar ten aanzien van de Jeugd betekent dat dat we steds vaker investereb in een ruimte waar zij niet te vinden zijn, dat moet veranderen, onmiddelijk gekoppeld aan de oproep aan de Gameindustrie om samen te investeren in kwaliteit in het digitale domein.
Als je dan ook nog eens via Shift Happens op indringende wijze krijgt voorgeschoteld dat Nintendo ruim twee keer zoveel spendeert aan R&D dan de hele Verenigde Staten bij elkaar aan onderzoek en innovatie ten behoeve van het onderwijs, dan lijkt er nog wat werk te doen en bewustwording nodig te zijn.

En dan wie weet straks, als relativering:


Met dank overigens aan Wilfred die me door zijn blog tijdig informeerde over de documentaire. Deze volwassene ouder brengt namelijk ook al een tijdje haar tijd veel meer door binnen digitale domein dan achter de buis.   Geen reacties | ¶

» Zondag Op zondag naar Scheltema, waar God vlak naast Muziek ligt en je dus op zoek naar een muzieklijstjesboek voor een vriend getuige kan zijn van een heel ontspannen gesprek tussen twee schriftgeleerden die steeds maar blijer gingen kijken bij de herkenning van de ander in het gesprek.
Ik vond het bijna jammer dat ik mijn boek zo snel gevonden had.   Geen reacties | ¶

» GroenLinkse zichtbaarheid en hoe nog meer? Donderdag was er ALV Van GroenLinks Amsterdam.
Nadat we de een aanvulling op het federatiebestuur hadden gekozen, een nieuwe delegatie naar de partijraad hadden gekozen, stond de verandwoording van de fractie en onze twee wethouders op het programma.
Goed om weer een actueel overzicht te krijgen van wat er allemaal gebeurd is, wat er gelukt is, wat minder liep.
De interviewer vroeg de wethouders en de fractievoorzitter om hun persoonlijke hoogte- en dieptepunten, waarbij als ware GroenLinksers de dieptepunten weer heel wat sneller gevonden waren dan de hoogtepunten. Niet dat ze er niet waren, in tegendeel, maar zo schijnen we nou eenmaal in elkaar te zitten.
Diepgravend wetenschappelijk onderzoek hiervoor is er geloof ik niet gedaan, maar ook op het afgelopen Toekomstweekend en in de analyses van het strategiepanel, komt steeds maar weer aan de orde dat GroenLinksers zwaar verweven zijn met de inhoud, erg gericht op allianties en samenwerking, maar helaas ook vaak wat bescheiden als het gaat om het benoemen (claimen voor wie dat liever hoort) van sucessen en ze ook zichtbaar vertellen, zeker in de gevallen dat we bestuurspartij (steeds vaker)en geen oppositiepartij zijn.
Ik herken dat enorm, ook ik deed dat vroeger precies zo en gek genoeg ben ik er eerder trots op dan dat ik mezelf dat echt nadraag. Maar ik zal niet ontkennen dat van de grote heoeveelheid mensen die ik uit mijn bestuursperiode ken, er toch met regelmaat eentje vroeg van welke partij ik nou eigenlijk was. Dit gedrag is dus niet erg handig voor politieke zichtbaarheid.
Ik ben nog steeds heel blij dat GroenLinks niet meedoet aan een zichtbaarheid waarbij ze hijgerig op relletjes reageren, oneliners als oplossingen van complexe vraagstukken debiteren, maar toch....
Het klopt dat ons Rood-Groene College een programma uitvoert waar we samen voor zijn gegaan, dat een groot aantal GroenLinks punten bevat en dat een sfeer van goede samenwerking uitademt.
Judith Sargentini, attendereerde ons nog even, en terecht, dat je over een aantal zaken nu niets hoort omdat dat in het programakkooord al goed geregeld is. Een winst ten opzichte van de vorige periode waarin deze items steeds als probleem op de agenda stonden en dus zichtbaar waren.
Toch vind ik het soms jammer dat als het gaat om zaken die nu in de actualiteit zijn, het steeds de PvdA is, die in het nieuws is:
natuurlijk zijn zij met meer, natuurlijk koppelen zij lokaal aan landelijke regeringsdeelname, en natuurlijk is de portefeuille Jeugd, zeker als er problemen zijn nu heel erg in de aandacht en hebben wij die portefeuille niet.
Toch wil ik eigenlijk wel graag dat tussen het woud van PvdA'ers - de Lodewijk Asschers meteen frontlinieportefeuille Jeugd, de Marchouchen met de benoemde probleemgebieden en betrokken maar wel wat stoere taal, ook de kleine pareltjes uit het bos van GroenLinks te vinden zijn.
En niet "teugen", want ik ben voor voor en constructief, maar GroenLinks heeft heel wat te zeggen, heel wat waardevolle standpunten ook op de portefeuilles die ze niet zelf heeft.

Besmet met het virus van het strategiepanel, stelde ik dit toch maar even aan de orde, niet zonder aarzeling want mijn verleden geeft mij weinig recht van spreken, maar wel omdat het wondelijk dit als issue voor de Toekomst te benoemen en het in het heden en in de stad waar GroenLinks het meestal bovenmatig goed doet links te laten liggen.
Overigens waren de reacties best bemoedigend, er wordt over gedacht en aan gewerkt, en onzichtbaar zijn we echt niet, maar omdat GroenLinksers nu eenmaal GroenLinksers zijn blijft het wel aandacht vragen.   Geen reacties | ¶

» EEN
Zat ik braaf noest te arbeiden, en ja het leidde ook ergens toe, komt er een mailtje van Femke binnen.
Indachtig de column van Evelien Tonkes van vandaag, ga ik natuurlijk meteen kijken, de partijleider roept en dat nogwel via Hyves, hieperdepiep:

"Hoi hoi,

Ik heb op Hyves net mijn stem tegen armoede gegeven.

Geef ook jouw stem tegen armoede. Zo roep je wereldleiders op een einde aan armoede in de wereld te maken. Klik hier en doe mee!

Voor meer informatie kijk op www.EEN.nl.

Groetjes,
Femke Halsema"

Dus ik reageer, word lid, breng mijn stem uit, krijg een banner en voldoe aan het verzoek om familie en vrienden ook op dit spoor te zetten, ik verander mijn MSN skin tot een EEN skin, zet een banner op mijn site....
en ben dan toch ongemerkt weer een uurtje kwijtgeraakt.
Voor het goede doel en op goed verzoek, dat wel. Goed voorbeeld, doet goed volgen, dus sluit aan.   Geen reacties | ¶

» Ook een manier Met joujasje aan, haal ik wel een negen!
En je kunt zo ook meteen de kinderbijslag afpakken als ze teveel spijbelen of een mes bij zich hebben.

Maar wat is er nu erger, dat schooluniform of het gebruik van de chip?
Het heeft ongetwijfeld voordelen, maar kreeg er toch een rare smaak van in de mond. Dan volg ik toch liever de zwemles van mijn kind met een webcam.   Geen reacties | ¶

» Master Eva

foto gemaakt door een trotse vader

Vrijdag onderging zus Eva haar overgangsritueel van studente naar afgestudeerde (medisch) antropologe aan de UvA.
Trotse vriend, familie, vrienden en vriendinnen als getuigen.
Zij voltooide haar studie met een scriptie gebaseerd op haar vrijwilligerswerk voor Bobbi Bear in Zuid-Afrika: "barriers in the administering of PEP to sexually abused children in South Africa".
Over haar periode bij Bobbi Bear hadden wij gedurende haar verblijf al veel meegekregen omdat zij via Be More een weblog bijhield.
Toch was het met haar scriptie in haar hand dat ik me pas echt realiseerde wat "mijn kleine zusje" daar allemaal had meegekregen: vanwege de vele HIV is het bij sexueel misbruik heel erg belangrijk dat er binnen 72 uur PEP (Post-Exposure Prophylaxis) als medicatie wordt toegediend: Het medicijn is er, het bestaat en in de gevallen dat het kind praat over het misbruik, kan het het medicijn in principe ook krijgen.
Helaas zijn veel politiebureaus en ziekenhuizen daar nog niet optimaal van op de hoogte en wordt er te weinig nazorg en medicatievoorlichting gegeven.
Zij sprak en zag veel van deze kinderen en sprak met veel professionals. Haar scriptie met onderzoek, beschrijving en aanbevelingen en daarnaast de bul als proeve van bekwaamheid, maakten haar tot een echte Master en een zus om trots op te zijn.   Geen reacties | ¶

» Evita Ik kijk eigenlijk bijna geen TV meer, maar nu opeens was ik verkocht.
Zal dan nu maar bekennen waarom ik zo stil was de laatste zondagen: ik keek de laatste weken op zondag ademloos naar Op zoek naar Evita.
Snappen doe ik het niet echt, behalve dat het kleine meisje in mij graag zo zou willen kunnen zingen, maar ik was elke keer weer gegrepen en dat terwijl ik eigenlijk helemaal niet van musicals houd.Tja.   Geen reacties | ¶

» Samen sleutelen 1 De herfstvakantie loopt alweer bijna ten einde.
Hij begon mooi met een reunie van mijn opleidingsclubje.
De opleiding in 2000/1, en wij nog steeds één keer per jaar samen.
Voor de gezellig en hoe is het nu met je, maar ook elke keer weer iets aan inhoud: serieus in balans met samen en sociaal.
Gaaf dat we nog steeds komen, gaaf dat het nog steeds doet. Gaaf dat iedereen soms best een beetje aarzelt en dat (geheel en al/toch weer) verdwijnt als we dan weer bij elkaar zitten.
Omdat we ruimhartig over het land verspreid zijn, elke bijeenkomst afsluit met een etentje waarbij er "gebobt" moet worden en ook op een stichtelijke tijd aan de andere kant van het land aangekomen moet worden, deden we het deze keer anders:
we huurden een huisje, begonnen vrijdagmiddag en gingen zaterdag na de brunch weer huiswaards.
We zaten in het zeer aards klinkende Hoeve De Knol, dat een voorhuis van een boerderij met een heel franse uitstraling had (een aanrader.
Voor de houtkachel deden wij ons inhoudelijk programma dat bij ontstentenis van de begeleidster, daags tevoren geveld door de griep, resulteerde in een door iemand meegebracht Transformatiespel.
Het begin was even slikken: de spelregels waren heel uitvoerig en soms wat zweverig "open je hart en geest en laat je engelkaartje binnenkomen" maar de combinatie van aangaan en gniffelend nuchter commentaar,maakten het een mooi spel, waarna we van elkaar ook weer behoorlijk wisten hoe het ons ging.
Koud uit je dagelijkse werkpraktijk blijft het best spannend om even de schroevendraaier in je eigen zelf te zetten, maar dat samen sleutelen heeft toch ook iets heel waardevols, zeker als je alle feedback, tips en aanmoedigingen meeneemt.
De omgeving deed zijn best: mooi weer, drie ganzen vanuit het huiskamer raam te zien, lekker wandelgebied en luchten die mij als stadse bijzonder voorkwamen, maar voor de landelijk levenden veel gewoner waren.
Voor volgend jaar ziet het er naar uit dat we dit overnachtingsconcept gaan herhalen, met een beetje mazzel, geloof en doorzettingsvermogen van ons allen misschien wel op een nog exotischer plek: ik teken vast in.   Geen reacties | ¶

» Legoworld en Jeugd 2.0 "Goedemorgen, 7 euro"
Ow
"Gut, bij mij is goedemorgen gratis" als oprecht commentaar.
De parkeerwacht bij Legoworld stond voor de schone taak mensen vriendelijk te woord te staan en ook het parkeergeld te heffen, hetgeen ik hem met mijn volgeladen auto ook in 't geheel niet misgunde.
Het begin van een dag van heel veel oprecht kinder bouwplezier en een mega kinderconsumentenmarketing.
Dat gecombineerd met de discussie tijdens Cinekid over de Jeugd 2.0, liet mij tijdens de Legoworldsessie in Zwolle, marketingtechnisch een soort huishoudbeurs voor kinderen niet meer los.
Maar eenmaal thuis ging ik na het in bed stoppen van het jeugdmarketing goudhaantje direct door naar mijn kroegafspraak en wil ik nu ook naar bed. Wisdom can wait.   Geen reacties | ¶

» Shift, Toekomst en Onderwijs Afgelopen week was ik spreker op de Schooldesk Conference 2007, Samenwerken, georganiseerd door Schooldesk, aanbieder van een serverloos ICT concept voor het onderwijs.
De ochtend was een besloten gedeelte voor de aan Schooldesk deelnemende scholen (waarbij ik mijzelf toch maar even wel heb laten uitnodigen omdat het me interessant leek gebruikers van een onderwijs ICT concept aan het werk te zien).
De middag bood een algemeen programma waarbij Ruud Dullens een inleiding hield over virtuele leeromgevingen, ik een bijdrage had over het BOA onderwijsglasvezelproject in Amsterdam, Lothar Balhorn, van het Deutsch Niederländisches Kompetenzzentrum Blended Learning besprak, Ferry de Rijcke Voorzitter van de overkoepelende Europese organisatie voor Onderwijsinspecties) sprak over leerdoelen in relatie tot ICT en Professor Dr. John Gerrichhauzen van de Open Universiteit de veranderende rol van de leerkracht besprak.

Het programma vond plaats in Living Tomorrow in Amsterdam Zuidoost, een locatie die tesamen met het openingsfilmpje van het middaggedeelte "Shift Happens" de mindset wel heel duidelijk op "snelle verandering" zette:


Email to Friend

Ik had het filmpje al eerder gezien, maar in een zaal vol leerkrachten/Ict'ers van scholen, kijk je toch weer anders en vooral om je heen als in hoe de beoogde begeleiders van onze kinderen hierop reageren.
Het mooie was dat zich op deze conferentie toch voornamelijk de enthousiastelingen uit de schoolteams zaten die 's ochtends al enthousiast de aangekondigde nieuwe concepten, upgrades en de te realiseren snellere verbindingen begroetten (helaas voor de meesten nog geen glasvezel, de meeste scholen kwamen van buiten Amsterdam uit gebieden waar er nog geen gemeenschappelijke initiatieven voor glasvezelverbindingen zijn), terwijl ik ook heel vaak mensen tegenkomen die nog helemaal niet zo overtuigd zijn van het belang van ICT en snelle verbindingen in het onderwijs.
Zo'n groep enthousiastelingen bij elkaar die weet wat er speelt en graag meer wil, heeft het als eenling in de school soms moeilijk ("ik wil altijd het hardst en veel van mijn collega's snappen er niets van") maar zo'n groep bij elkaar kan heel wat power genereren als community, waar ik ze tijdens mijn spreektijd dan ook maar hartelijk toe opgeroepen heb.
Een beetje als hart onder de riem, maar ook als een crie de coeur omdat scholen nog niet altijd de neiging hebben om zichzelf als eisende marktpartij of machtsfactor te zien, terwijl we wel als hele samenleving vertrouwen op hun vermogen om veranderingen te begeleiden en onze toekomstige generatie voor te bereiden op wat ze te wachten staat.

Voor mij was het een leuke en nuttige dag, een mooie kans om uitgebreid met gemotiveerde mensen te spreken en het tot diep in het afsluitend informele gedeelte over de educatieve waarde van Google Earth en de verbazing over het gebrek aan digitalisering van de content van educatieve uitgeverijen te hebben: gaat de overheid straks "de schoolboeken" gratis maken, laten ze nog de leerlingen sjouwen en eisen ze geen digitalisering van het materiaal.
Ik denk dat dat de komende periode maar eens mijn ceterum censeo moet gaan worden.   Geen reacties | ¶

» Out of Office De grappige functie van een groepsmail.
Ik heb een nieuw mobiel nummer en hoe onpersoonlijk ook, gaf ik dat door via een "aan allen" in mijn adresboek, wel zo efficient.
Het afgelopen kwartier word ik belaagd met mailtjes terug van mensen die op vakantie, dwz niet op kantoor zijn.
Mooie intro voor de gesprekken van de komende tijd "en, lekkere vakantie gehad?"   Geen reacties | ¶

» Op visite bij GroenLInks En passant op dit moment even twee conferenties en één opleidingsreunie overslaand (vraagt teveel concentratie nu) kom ik net terug uit Zuideramstel waar ik door de GroenLinks fractie aldaar was uitgenodigd om eens een avondje met ze mee te denken over iets waar ze eens even wat langer en met iemand erbij wilden stil staan.
Alhoewel wij vinden dat we als partij lang niet altijd goed zijn in het inzetten en vragen van collega's of oudbestuurders, blijkt het toch elke keer weer leuk en nuttig om dat wel eens een keertje te doen. Bovendien is het los daarvan voor mij wel weer even heel leuk om in de stadsdeelpolitieke rol te duiken, helemaal in een ander stadsdeel.   Geen reacties | ¶

» Knightmare Hoe bescherm je jezelf tegen de gevaren van wisselende contacten in deze steeds viraler wordende wereld?
Speel eens een spelletje!

  Geen reacties | ¶

» scholier doodt scholier In de metro terug naar huis na afloop van een heel geinspireerde dag met ICT'ers uit het onderwijs, waar ik spreker was, dacht ik na over een blog.
Thuis met een hand op het koffiezetapparaat, de andere op de bos gekregen bloemen die in het water moest, At5:
14 jarige jongen steekt medescholier dodelijk neer na ruzie over iets met pennen.
Misschien juist wel extra omdat ik vanuit mijn betrokkenheid de hele dag met systemen, toepassingen en een relatief abstracte toekomstvisie voor het onderwijs ben bezig geweest, schrik ik me kapot en schiet ik vol. Al mijn eerdere denken is op slag overschaduwd.
Een incident.
Een 14 jarige dader en een 16 jarig dodelijk slachtoffer.
Afgrijselijk, het slachtoffer dat nooit meer levend wordt, de dader die met zijn 14 jaar voor het leven getekend is.
Directeur, stadsdeelvoorzitter en burgemeester allemaal snel ter plaatse en vol afschuw: leerlingen houden de dader tegen en haasten zich voor de camera's te zeggen dat dit niets met de school te maken heeft - de angst voor negatieve beeldvorming en het opkomen voor de school, maken op mij tegelijkertijd grote indruk. Ze hebben gehandeld, verantwoordelijkheid getoond en willen tegelijkertijd niet dat het gebeurde een negatieve impact op hun school heeft.

De dingen van vandaag worden even nietig, terwijl de investeringen in onderwijstoekomst morgen onverminderd en met nog meer vastberadenheid door willen, zelfs al heeft deze verschrikkelijke gebeurtenis er waarschijnlijk helemaal niets mee te maken heeft.   een reactie | ¶

» Tim 10

Op 9 oktober werd deze baby 10.
Hij was al om 4 uur wakker, speelde de hele dag een glansrol en was heel erg jarig.

Twee jongetjesdromen kwamen uit.
Al 3,5 jaar wil Tim, daarbij heftig ondersteund door Marco, een racefiets en niet zomaar eentje, maar een Bianchi net als zijn vader.
"Als ik tien word, dan krijg ik een mini Bianchi", zegt Tim dus al een tijdje.

Gisteren zagen de twee mannen dit werkelijkheid worden en beiden glommen net zo hard als de mooie nieuwe mini Bianchi.
Ze zullen wel veel op pad zijn die twee, want nu moet er natuurlijk samen gefietst worden.   Geen reacties | ¶

» Glasvezel voor het Amsterdams Onderwijs een stap dichter naar de toekomst

Op 4 oktober tijdens de conferentie Jong Amsterdam zetten de gemeente, de schoolbestuurders verenigd in BOA en de aanbieders KPN en Imptech hun handtekening onder het contract voor glasvezel voor het Amsterdamse Onderwijs. Binnen 2 maanden wordt een start gemaakt met de aanleg van het glasvezelnetwerk.
Op dit moment heeft twee derde van de Amsterdamse scholen ingetekend, van de rest van de scholen hopen en verwachten we dat ze zich binnenkort aansluiten.
Dat betekent dat in de loop van 2008 de Amsterdamse scholen gebruik kunnen maken van een eigen glasvezelnetwerk waardoor het voor leerlingen, leerkrachten en de schoolorganisatie veel snellere, leuker, mooier, makkelijker wordt om de computer in te gaan zetten bij het onderwijs: geen crashende netwerken meer, met een hele klas tegelijkertijd online, onderwijs op afstand, samen gebruik kunnen maken van bewegend beeld, kunstaanbod op het internet bekijken, en massaal de eigen gemaakte werkstukken uploaden, 't kan allemaal (en nog veel meer....).

De ondertekening ging op een digitaal schoolbord waarop wethouder Lodewijk Asscher, verantwoordelijk voor het onderdeel Kinderen Eerst van het Amsterdamse collegeprogramma als eerste zijn handtekening zette, gevolgd door de schoolbestuurders en aanbieders.
Daarna het glas -eventjes zonder vezel- maar met champagne.

Hij heeft me in jaren niet zo goed gesmaakt, als stuurgroeplid van BOA gaf ik zelf bijna licht van toch een beetje trots: het duurt me drie keer te lang en het gaat lang niet altijd makkelijk, maar met deze handtekening zijn we echt een stap verder
en "ja mam, ik geniet op zo' n moment wel even een heel klein beetje van dat ik dan als enige vrouw tussen de "bepakte" mannen sta" maar de oud-collega's die ik op de conferentie zag slikten het "wat doe jij hier" onmiddelijk in met "o ja glasvezel onderwijs jou ding", dus ik stond daar tevreden.

Ik moet zelf ook nog wel even in de nascholing want mijn videofilmpje van de ondertekening is raw en schokkerig, dat doet mijn dochter 100 keer beter (ik ging al wel spelen met de videomixer en vond dat erg leuk, maar als ik me daar echt in stort, komt er de komende dagen niets meer uit mijn handen).



Reclamefilmpjes voor Breedband Onderwijsnetwerk Amsterdam

  Geen reacties | ¶

» Carnaval op je 65e Als je je hele leven al mee doet met de carnavalsvereniging, dan krijg je ze dus ook op je feestje als je 65 wordt.
Wat ik tot nu toe van carnaval weet, komt van mijn oom en tante uit Zaltbommel, in een vaag kindergeheugen zitten nog wel wat kindercarnavalsoptochten.
Het was dus eigenlijk ook niet gek dat gisteravond tijdens het 65e verjaardagsfeest van mijn tante opeens de carnavalsvereniging binnen kwam om haar met toeters en bellen in het zonnetje te zetten.

Volgend jaar ga ik geloof ik mijn carnavalsherinneringen van vroeger opfrissen: ik heb nog een vage afspraak in Valkenswaard staan.   Geen reacties | ¶

» Het geheim van Ben Vanochtend een kort reisje kinderboekenweek met de uitleg van Bibliotheekjuf Frieda en het jaarlijkse kinderboekenweektoneelstuk van de bibliotheekmoeders.
Feest, de moeders zenuwachtig maar met ontwapenend spel en pianomuziek, de kinderen (van 4 tot 12 jaar) ademloos.
De eerste amsterdamse vrouwlijke detective Sam ging stoer op zoek naar Floortjes verdwenen schildpad Ben. Wat mevrouw Helderder, dierenwinkelbaas Hein en hippiemevrouw de glazenbolkijkster daar allemaal mee te maken hadden, ontvouwde zich in een prachtig decor van 3 AH laadkarren die door 4 draaibare kanten van dierenwinkel tot keuken, huiskamer en kinderkamer gemaakt werden.
De spanning was te snijden toen er opeens schildpaddensoep werd bereid (oops arme Ben) en alle volwassenen lagen in een deuk toen de muzikale begeleiding "Ben" inzette.

Tim en ik aten ons broodje toen maar lopend naar boekhandel Hoogstins die jaarlijks zijn etalage van de kinderboekenweek laat aankleden door de kinderen van het Winterkoninkje. Achter spannende sleutelgaten gedichten over geheimen en geheime doosjes.
Gewapend met de Gouden Griffelwinnaar "Een kleine kans" ("Eigenlijk ga je de verkeerde kant op als je naar de oorlog gaat. Je moet er juist zo ver mogenlijk vandaan blijven. Maar mijn vader was een dokter en in een oorlog hebben ze dokters nodig. Mijn vader vond het prettig om nodig te zijn.") en met het Kinderboekenweekgeschenk over een internetnerdjongetje van Lydia Rood, kwamen we de winkel weer uit.   Geen reacties | ¶

» Balansdag Ha, in flow...
Zo leuk als dat het doet.
Vrijdag toevallig op een receptie in gesprek geraakt, daarna vanavond niet toevallig naar een bijeenkomst voor ondernemers met idealen: een erg leuk initiatief, waar we als mijn water zich niet vergist, vast meer van gaan horen.


Bezoek Return on Ideals   Geen reacties | ¶

» mobiel kwadraat Ik heb een nieuwe telefoon, die kan veel........ alleen ik nog lang niet alles.
In het synchroniseren van oud naar nieuw ben ik met regelmaat even op geen van twee bereikbaar, maar ik geniet girly in de boystoys speeltuin.   Geen reacties | ¶

» Museumles met Tim Bij Tim op school hadden ze een studiedag, Tim was dus vrij.
Hij besloot er ook een studiedag voor mij van te maken.
In zijn klas hebben ze op het moment museumlessen en tuigen ze elke dinsdag naar een museum.
Gisteren was hij voor de 2e keer bij het Stedelijk Museum geweest en hij wilde heel graag het schilderij laten zien dat hij zo mooi vond. Hij zou mij wel rondleiden want hij wist er alles van.
Hij wees de weg naar het museum, voerde het woord aan de kassa, liet oogluikend toe dat ik ook een kaartje voor de Andy Wharoltentoonstelling kocht nu ik er toch was (van hem hoefde dat niet zo) en vertelde me alles wat hij wist over de tentoonstelling Cruel Bonsai, maar wilde eigenlijk alleen maar naar het schilderij.
Het was een schilderij van een kunstenaar geboren te Praag in 1944 dat een hert vertoonde met allelei zaken in het gewei en een peaceketting om zijn hals.
Hij liet het me tevreden zien en vertelde mij zijn eigen uitleg erbij (die best afweek van het bijschrift maar die ik met zijn ogen en in zijn tijdsbeeld uitermate aannemelijk vond: hij zag in het schilderij een aanklacht tegen de mileuvervuiling en dat we zuinig moeten zijn op onze wereld.
Onze deal bij Musea is dat hij altijd een kaart van datgene mag kopen wat hij het mooiste vind.
Helaas eenmaal in de shop, bleek er helemaal geen kaart te zijn.
Ik meldde hem troostend dat ik het wel op het internet op zou zoeken, maar na één half uur zoeken ben ik nog steeds geen steek verder, waarbij het natuurlijk heel niet helpt dat ik de naam van de kunstenaar alweer vergeten was.
Ik ben bang dat ik dus binnenkort toch weer naar het Stedelijk moetom naam en afbeelding te gaan vinden, maar goed dan kan ik ook wat langer op de Warhol tentoonstelling blijven.   Geen reacties | ¶

» A day at the Opera: Lucia di Lammermoor Ha, dat is dan weer het voordeel van je eigen werkgever zijn:
je kunt zomaar JA zeggen als er twee kaartjes langskomen voor de generale repetitie Van Lucia di Lammermoor van Gaetano Donizetti als die midden op een werkdag gehouden wordt.
Zo zat ik dus vanochtend om 11 uur in Het Muziektheater om daar pas om 14.30 weer uit te komen, de enige pauze was erg lang, waarschijnlijk omdat het lunchtijdstip maakte dat hij ook als voedertijd voor de artiesten gebruikt werd.
Op klaarlichte dag bij de Opera.
Het spektakel was er niets minder om, het dramagehalte ook niet.
Tot mijn nog steeds niet helemaal verdwenen verbazing, blijk ik van opera te houden, ook vandaag weer.
Het verhaal, gebaseerd op een roman van Sir Walter Scott, heeft veel weg van Romeo en Julia, inclusief familievetes, mallotige manlijke gedachtes over eerwraak en de toen nog heftig in zwang zijnde opvatting dat je als broer over de liefde en huwelijk van je zus beslist.
Als vrouw, zelfs als je operadiva bent, blijft er dan niet veel meer over dan romantisch en stiekem je eigen liefde te kiezen, bij dramavoorkeur natuurlijk het liefst een familievijand die op nobele reis moet zodat zijn brieven onderschept en vervalst kunnen worden, je dus als Lucia wenend om het trouweloos hart van je gezworen liefde alsnog bezwijkt voor de emotionele chantage van broer en het verstandshuwelijk aangaat hetgeen de natuurlijk net te laat terugkerende geliefde die van geen vervalste brief weet je dan weer al zingend zwaar emotioneel voor de voeten werpt, wat op zijn beurt uiteindelijk en onvermijdelijk leidt tot de moord van Lucia op de verstandsechtgenoot (in waanzin, dat als verzachtende omstandigheid) met daarna de zelfmoord van eerst Lucia en daarna haar geliefde
Voor de vrouwelijke hoofdrol betekende dit dat ze het grootste gedeelte van haar teksten liggend, kwijnend, hangend, kruipend ten gehore moest brengen, een gave apart volgens mij, erg knap. De slotscene van Lucia waarbij ze bijna een duet zingt met een instrument dat het programmaboekje een glasharmonica noemt, was kippenvel.
Naats de mooei Lucia, werd ook hetet koor gaandeweg steeds krachtiger en mooier en de geliefde van Lucia zong zijn verdriet ook heel aansprekend.
Ook helemaal prachtig vond ik het decor en het licht.
En toen na het slot de zaal begon te juichen en nadat het doek eenmaal gevallen was de spelers ook vanwege de geslaagde generale, was aan alle ingredienten voor een mooie dag ruimschoots voldaan.
Alleen wel wat raar dat het buiten nog stralend licht was.   Geen reacties | ¶

» Jeugd 2.0 op het web, gezien op TV "De jeugd van tegenwoordig heeft nog nooit gedeugd" zegt mijn moeder, een relativerende uitspraak die ik regelmatig herhaal.
Toch biedt de term "Jeugd 2.0" de belofte van een versieverbetering, of niet?

Jeugd 2.0 was tijdens Cinekid de titel van een lezing over de kwaliteit in het digitale jeugddomein en zonder het zo te noemen was de Jeugd 2.0 vanavond onderwerp van een mooie documentaire Ik en het web die bij Tegenlicht werd uitgezonden (en morgen herhaald wordt!, Nederland 2 om 23.30)
Jongeren op het internet: voor sommige ouderen en ouders slechts gevaren, voor sommige ouders een domein van grenzeloos vertrouwen en/of gebrek aan toezicht en regels, voor veel docenten een onbekende wereld, voor jongeren vaak een uitbundig vat vol kansen, de mogelijkheid om met hun identiteit te experimenteren, te leren, te maken, te communiceren en ook een plek om je eventueel te zeer te verliezen.
Jongeren zijn relatief mild naar volwassen ouders en leerkachten die er echt niet zoveel van snappen als zij, maar belonen de geinteresseerde ouder of leerkracht met een "zie je ze leren ook een beetje van ons.
Zij ervaren veel van de wereld via internet als dichterbij en kleiner en dat als positief gegeven.
De kloof tussen generaties wordt met de digitalisering en het internet groter omdat we eeuwenlang analoog waren en pas net verandert alles heel snel in de digitale samenleving, het arbeidsproces, de communicatie, het productieproces en daarmee ook de vaardigheden die er van jongeren gevraagd worden. In een kennisintensieve economie is het van onschatbare waarde om heel veel informatie tegelijkertijd te kunnen verwerken, gericht te vinden en de waarde van al die aangeboden informatie te kunnen bepalen, aldus Wim Veen hoogleraar educatie en technologie aan de TU Delft.
Filosoof Rob Wijnberg waarschuwt voor een nieuwe vervlakking bij teveel blootstelling aan Creality, de samensmelting bij een creatieve bewerking van de reality, maar de jongeren aan het woord vragen zich volgens mij terecht af hoe groot het verschil is tussen De Gouden Kooi en het vroeger in de Romeinse arena naar het leeuwenvechten kijken.

Mooi vond ik de uitspraak waarin aangegeven werd dat voor de jeugd het verschil tussen virtueel en echt heel anders, kleiner is dan voor volwassenen, gevolgd door weer een mooie relativering, dat wie het daarbij bij het rechte eind heeft niet te bepalen valt en dat het verschil tussen echt en niet echt al een topic van eeuwen is.

Gekoppeld aan de lezing over Jeugd 2.0 bij Cinekid, blijft de vraag die daar gesteld werd wel als belangrijk aandachtspunt hangen: Als jongeren zoveel tijd in het digitale domein doorbrengen en daar zoveel vaardigheden opdoen, wie zorgt er dan voor dat daar ook kwaliteit te vinden is, wie helpt op waarde te schatten. Het stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepprodukties stak de hand tijdens het seminar al in eigen boezem: wij investeren in de publieke omroep, maar ten aanzien van de Jeugd betekent dat dat we steds vaker investereb in een ruimte waar zij niet te vinden zijn, dat moet veranderen, onmiddelijk gekoppeld aan de oproep aan de Gameindustrie om samen te investeren in kwaliteit in het digitale domein.
Als je dan ook nog eens via Shift Happens op indringende wijze krijgt voorgeschoteld dat Nintendo ruim twee keer zoveel spendeert aan R&D dan de hele Verenigde Staten bij elkaar aan onderzoek en innovatie ten behoeve van het onderwijs, dan lijkt er nog wat werk te doen en bewustwording nodig te zijn.

En dan wie weet straks, als relativering:


Met dank overigens aan Wilfred die me door zijn blog tijdig informeerde over de documentaire. Deze volwassene ouder brengt namelijk ook al een tijdje haar tijd veel meer door binnen digitale domein dan achter de buis.   Geen reacties | ¶

» Zondag Op zondag naar Scheltema, waar God vlak naast Muziek ligt en je dus op zoek naar een muzieklijstjesboek voor een vriend getuige kan zijn van een heel ontspannen gesprek tussen twee schriftgeleerden die steeds maar blijer gingen kijken bij de herkenning van de ander in het gesprek.
Ik vond het bijna jammer dat ik mijn boek zo snel gevonden had.   Geen reacties | ¶

» GroenLinkse zichtbaarheid en hoe nog meer? Donderdag was er ALV Van GroenLinks Amsterdam.
Nadat we de een aanvulling op het federatiebestuur hadden gekozen, een nieuwe delegatie naar de partijraad hadden gekozen, stond de verandwoording van de fractie en onze twee wethouders op het programma.
Goed om weer een actueel overzicht te krijgen van wat er allemaal gebeurd is, wat er gelukt is, wat minder liep.
De interviewer vroeg de wethouders en de fractievoorzitter om hun persoonlijke hoogte- en dieptepunten, waarbij als ware GroenLinksers de dieptepunten weer heel wat sneller gevonden waren dan de hoogtepunten. Niet dat ze er niet waren, in tegendeel, maar zo schijnen we nou eenmaal in elkaar te zitten.
Diepgravend wetenschappelijk onderzoek hiervoor is er geloof ik niet gedaan, maar ook op het afgelopen Toekomstweekend en in de analyses van het strategiepanel, komt steeds maar weer aan de orde dat GroenLinksers zwaar verweven zijn met de inhoud, erg gericht op allianties en samenwerking, maar helaas ook vaak wat bescheiden als het gaat om het benoemen (claimen voor wie dat liever hoort) van sucessen en ze ook zichtbaar vertellen, zeker in de gevallen dat we bestuurspartij (steeds vaker)en geen oppositiepartij zijn.
Ik herken dat enorm, ook ik deed dat vroeger precies zo en gek genoeg ben ik er eerder trots op dan dat ik mezelf dat echt nadraag. Maar ik zal niet ontkennen dat van de grote heoeveelheid mensen die ik uit mijn bestuursperiode ken, er toch met regelmaat eentje vroeg van welke partij ik nou eigenlijk was. Dit gedrag is dus niet erg handig voor politieke zichtbaarheid.
Ik ben nog steeds heel blij dat GroenLinks niet meedoet aan een zichtbaarheid waarbij ze hijgerig op relletjes reageren, oneliners als oplossingen van complexe vraagstukken debiteren, maar toch....
Het klopt dat ons Rood-Groene College een programma uitvoert waar we samen voor zijn gegaan, dat een groot aantal GroenLinks punten bevat en dat een sfeer van goede samenwerking uitademt.
Judith Sargentini, attendereerde ons nog even, en terecht, dat je over een aantal zaken nu niets hoort omdat dat in het programakkooord al goed geregeld is. Een winst ten opzichte van de vorige periode waarin deze items steeds als probleem op de agenda stonden en dus zichtbaar waren.
Toch vind ik het soms jammer dat als het gaat om zaken die nu in de actualiteit zijn, het steeds de PvdA is, die in het nieuws is:
natuurlijk zijn zij met meer, natuurlijk koppelen zij lokaal aan landelijke regeringsdeelname, en natuurlijk is de portefeuille Jeugd, zeker als er problemen zijn nu heel erg in de aandacht en hebben wij die portefeuille niet.
Toch wil ik eigenlijk wel graag dat tussen het woud van PvdA'ers - de Lodewijk Asschers meteen frontlinieportefeuille Jeugd, de Marchouchen met de benoemde probleemgebieden en betrokken maar wel wat stoere taal, ook de kleine pareltjes uit het bos van GroenLinks te vinden zijn.
En niet "teugen", want ik ben voor voor en constructief, maar GroenLinks heeft heel wat te zeggen, heel wat waardevolle standpunten ook op de portefeuilles die ze niet zelf heeft.

Besmet met het virus van het strategiepanel, stelde ik dit toch maar even aan de orde, niet zonder aarzeling want mijn verleden geeft mij weinig recht van spreken, maar wel omdat het wondelijk dit als issue voor de Toekomst te benoemen en het in het heden en in de stad waar GroenLinks het meestal bovenmatig goed doet links te laten liggen.
Overigens waren de reacties best bemoedigend, er wordt over gedacht en aan gewerkt, en onzichtbaar zijn we echt niet, maar omdat GroenLinksers nu eenmaal GroenLinksers zijn blijft het wel aandacht vragen.   Geen reacties | ¶

» EEN
Zat ik braaf noest te arbeiden, en ja het leidde ook ergens toe, komt er een mailtje van Femke binnen.
Indachtig de column van Evelien Tonkes van vandaag, ga ik natuurlijk meteen kijken, de partijleider roept en dat nogwel via Hyves, hieperdepiep:

"Hoi hoi,

Ik heb op Hyves net mijn stem tegen armoede gegeven.

Geef ook jouw stem tegen armoede. Zo roep je wereldleiders op een einde aan armoede in de wereld te maken. Klik hier en doe mee!

Voor meer informatie kijk op www.EEN.nl.

Groetjes,
Femke Halsema"

Dus ik reageer, word lid, breng mijn stem uit, krijg een banner en voldoe aan het verzoek om familie en vrienden ook op dit spoor te zetten, ik verander mijn MSN skin tot een EEN skin, zet een banner op mijn site....
en ben dan toch ongemerkt weer een uurtje kwijtgeraakt.
Voor het goede doel en op goed verzoek, dat wel. Goed voorbeeld, doet goed volgen, dus sluit aan.   Geen reacties | ¶

» Ook een manier Met joujasje aan, haal ik wel een negen!
En je kunt zo ook meteen de kinderbijslag afpakken als ze teveel spijbelen of een mes bij zich hebben.

Maar wat is er nu erger, dat schooluniform of het gebruik van de chip?
Het heeft ongetwijfeld voordelen, maar kreeg er toch een rare smaak van in de mond. Dan volg ik toch liever de zwemles van mijn kind met een webcam.   Geen reacties | ¶

» Master Eva

foto gemaakt door een trotse vader

Vrijdag onderging zus Eva haar overgangsritueel van studente naar afgestudeerde (medisch) antropologe aan de UvA.
Trotse vriend, familie, vrienden en vriendinnen als getuigen.
Zij voltooide haar studie met een scriptie gebaseerd op haar vrijwilligerswerk voor Bobbi Bear in Zuid-Afrika: "barriers in the administering of PEP to sexually abused children in South Africa".
Over haar periode bij Bobbi Bear hadden wij gedurende haar verblijf al veel meegekregen omdat zij via Be More een weblog bijhield.
Toch was het met haar scriptie in haar hand dat ik me pas echt realiseerde wat "mijn kleine zusje" daar allemaal had meegekregen: vanwege de vele HIV is het bij sexueel misbruik heel erg belangrijk dat er binnen 72 uur PEP (Post-Exposure Prophylaxis) als medicatie wordt toegediend: Het medicijn is er, het bestaat en in de gevallen dat het kind praat over het misbruik, kan het het medicijn in principe ook krijgen.
Helaas zijn veel politiebureaus en ziekenhuizen daar nog niet optimaal van op de hoogte en wordt er te weinig nazorg en medicatievoorlichting gegeven.
Zij sprak en zag veel van deze kinderen en sprak met veel professionals. Haar scriptie met onderzoek, beschrijving en aanbevelingen en daarnaast de bul als proeve van bekwaamheid, maakten haar tot een echte Master en een zus om trots op te zijn.   Geen reacties | ¶

» Evita Ik kijk eigenlijk bijna geen TV meer, maar nu opeens was ik verkocht.
Zal dan nu maar bekennen waarom ik zo stil was de laatste zondagen: ik keek de laatste weken op zondag ademloos naar Op zoek naar Evita.
Snappen doe ik het niet echt, behalve dat het kleine meisje in mij graag zo zou willen kunnen zingen, maar ik was elke keer weer gegrepen en dat terwijl ik eigenlijk helemaal niet van musicals houd.Tja.   Geen reacties | ¶

» Samen sleutelen 1 De herfstvakantie loopt alweer bijna ten einde.
Hij begon mooi met een reunie van mijn opleidingsclubje.
De opleiding in 2000/1, en wij nog steeds één keer per jaar samen.
Voor de gezellig en hoe is het nu met je, maar ook elke keer weer iets aan inhoud: serieus in balans met samen en sociaal.
Gaaf dat we nog steeds komen, gaaf dat het nog steeds doet. Gaaf dat iedereen soms best een beetje aarzelt en dat (geheel en al/toch weer) verdwijnt als we dan weer bij elkaar zitten.
Omdat we ruimhartig over het land verspreid zijn, elke bijeenkomst afsluit met een etentje waarbij er "gebobt" moet worden en ook op een stichtelijke tijd aan de andere kant van het land aangekomen moet worden, deden we het deze keer anders:
we huurden een huisje, begonnen vrijdagmiddag en gingen zaterdag na de brunch weer huiswaards.
We zaten in het zeer aards klinkende Hoeve De Knol, dat een voorhuis van een boerderij met een heel franse uitstraling had (een aanrader.
Voor de houtkachel deden wij ons inhoudelijk programma dat bij ontstentenis van de begeleidster, daags tevoren geveld door de griep, resulteerde in een door iemand meegebracht Transformatiespel.
Het begin was even slikken: de spelregels waren heel uitvoerig en soms wat zweverig "open je hart en geest en laat je engelkaartje binnenkomen" maar de combinatie van aangaan en gniffelend nuchter commentaar,maakten het een mooi spel, waarna we van elkaar ook weer behoorlijk wisten hoe het ons ging.
Koud uit je dagelijkse werkpraktijk blijft het best spannend om even de schroevendraaier in je eigen zelf te zetten, maar dat samen sleutelen heeft toch ook iets heel waardevols, zeker als je alle feedback, tips en aanmoedigingen meeneemt.
De omgeving deed zijn best: mooi weer, drie ganzen vanuit het huiskamer raam te zien, lekker wandelgebied en luchten die mij als stadse bijzonder voorkwamen, maar voor de landelijk levenden veel gewoner waren.
Voor volgend jaar ziet het er naar uit dat we dit overnachtingsconcept gaan herhalen, met een beetje mazzel, geloof en doorzettingsvermogen van ons allen misschien wel op een nog exotischer plek: ik teken vast in.   Geen reacties | ¶

» Legoworld en Jeugd 2.0 "Goedemorgen, 7 euro"
Ow
"Gut, bij mij is goedemorgen gratis" als oprecht commentaar.
De parkeerwacht bij Legoworld stond voor de schone taak mensen vriendelijk te woord te staan en ook het parkeergeld te heffen, hetgeen ik hem met mijn volgeladen auto ook in 't geheel niet misgunde.
Het begin van een dag van heel veel oprecht kinder bouwplezier en een mega kinderconsumentenmarketing.
Dat gecombineerd met de discussie tijdens Cinekid over de Jeugd 2.0, liet mij tijdens de Legoworldsessie in Zwolle, marketingtechnisch een soort huishoudbeurs voor kinderen niet meer los.
Maar eenmaal thuis ging ik na het in bed stoppen van het jeugdmarketing goudhaantje direct door naar mijn kroegafspraak en wil ik nu ook naar bed. Wisdom can wait.   Geen reacties | ¶

» Shift, Toekomst en Onderwijs Afgelopen week was ik spreker op de Schooldesk Conference 2007, Samenwerken, georganiseerd door Schooldesk, aanbieder van een serverloos ICT concept voor het onderwijs.
De ochtend was een besloten gedeelte voor de aan Schooldesk deelnemende scholen (waarbij ik mijzelf toch maar even wel heb laten uitnodigen omdat het me interessant leek gebruikers van een onderwijs ICT concept aan het werk te zien).
De middag bood een algemeen programma waarbij Ruud Dullens een inleiding hield over virtuele leeromgevingen, ik een bijdrage had over het BOA onderwijsglasvezelproject in Amsterdam, Lothar Balhorn, van het Deutsch Niederländisches Kompetenzzentrum Blended Learning besprak, Ferry de Rijcke Voorzitter van de overkoepelende Europese organisatie voor Onderwijsinspecties) sprak over leerdoelen in relatie tot ICT en Professor Dr. John Gerrichhauzen van de Open Universiteit de veranderende rol van de leerkracht besprak.

Het programma vond plaats in Living Tomorrow in Amsterdam Zuidoost, een locatie die tesamen met het openingsfilmpje van het middaggedeelte "Shift Happens" de mindset wel heel duidelijk op "snelle verandering" zette:


Email to Friend

Ik had het filmpje al eerder gezien, maar in een zaal vol leerkrachten/Ict'ers van scholen, kijk je toch weer anders en vooral om je heen als in hoe de beoogde begeleiders van onze kinderen hierop reageren.
Het mooie was dat zich op deze conferentie toch voornamelijk de enthousiastelingen uit de schoolteams zaten die 's ochtends al enthousiast de aangekondigde nieuwe concepten, upgrades en de te realiseren snellere verbindingen begroetten (helaas voor de meesten nog geen glasvezel, de meeste scholen kwamen van buiten Amsterdam uit gebieden waar er nog geen gemeenschappelijke initiatieven voor glasvezelverbindingen zijn), terwijl ik ook heel vaak mensen tegenkomen die nog helemaal niet zo overtuigd zijn van het belang van ICT en snelle verbindingen in het onderwijs.
Zo'n groep enthousiastelingen bij elkaar die weet wat er speelt en graag meer wil, heeft het als eenling in de school soms moeilijk ("ik wil altijd het hardst en veel van mijn collega's snappen er niets van") maar zo'n groep bij elkaar kan heel wat power genereren als community, waar ik ze tijdens mijn spreektijd dan ook maar hartelijk toe opgeroepen heb.
Een beetje als hart onder de riem, maar ook als een crie de coeur omdat scholen nog niet altijd de neiging hebben om zichzelf als eisende marktpartij of machtsfactor te zien, terwijl we wel als hele samenleving vertrouwen op hun vermogen om veranderingen te begeleiden en onze toekomstige generatie voor te bereiden op wat ze te wachten staat.

Voor mij was het een leuke en nuttige dag, een mooie kans om uitgebreid met gemotiveerde mensen te spreken en het tot diep in het afsluitend informele gedeelte over de educatieve waarde van Google Earth en de verbazing over het gebrek aan digitalisering van de content van educatieve uitgeverijen te hebben: gaat de overheid straks "de schoolboeken" gratis maken, laten ze nog de leerlingen sjouwen en eisen ze geen digitalisering van het materiaal.
Ik denk dat dat de komende periode maar eens mijn ceterum censeo moet gaan worden.   Geen reacties | ¶

» Out of Office De grappige functie van een groepsmail.
Ik heb een nieuw mobiel nummer en hoe onpersoonlijk ook, gaf ik dat door via een "aan allen" in mijn adresboek, wel zo efficient.
Het afgelopen kwartier word ik belaagd met mailtjes terug van mensen die op vakantie, dwz niet op kantoor zijn.
Mooie intro voor de gesprekken van de komende tijd "en, lekkere vakantie gehad?"   Geen reacties | ¶

» Op visite bij GroenLInks En passant op dit moment even twee conferenties en één opleidingsreunie overslaand (vraagt teveel concentratie nu) kom ik net terug uit Zuideramstel waar ik door de GroenLinks fractie aldaar was uitgenodigd om eens een avondje met ze mee te denken over iets waar ze eens even wat langer en met iemand erbij wilden stil staan.
Alhoewel wij vinden dat we als partij lang niet altijd goed zijn in het inzetten en vragen van collega's of oudbestuurders, blijkt het toch elke keer weer leuk en nuttig om dat wel eens een keertje te doen. Bovendien is het los daarvan voor mij wel weer even heel leuk om in de stadsdeelpolitieke rol te duiken, helemaal in een ander stadsdeel.   Geen reacties | ¶

» Knightmare Hoe bescherm je jezelf tegen de gevaren van wisselende contacten in deze steeds viraler wordende wereld?
Speel eens een spelletje!

  Geen reacties | ¶

» scholier doodt scholier In de metro terug naar huis na afloop van een heel geinspireerde dag met ICT'ers uit het onderwijs, waar ik spreker was, dacht ik na over een blog.
Thuis met een hand op het koffiezetapparaat, de andere op de bos gekregen bloemen die in het water moest, At5:
14 jarige jongen steekt medescholier dodelijk neer na ruzie over iets met pennen.
Misschien juist wel extra omdat ik vanuit mijn betrokkenheid de hele dag met systemen, toepassingen en een relatief abstracte toekomstvisie voor het onderwijs ben bezig geweest, schrik ik me kapot en schiet ik vol. Al mijn eerdere denken is op slag overschaduwd.
Een incident.
Een 14 jarige dader en een 16 jarig dodelijk slachtoffer.
Afgrijselijk, het slachtoffer dat nooit meer levend wordt, de dader die met zijn 14 jaar voor het leven getekend is.
Directeur, stadsdeelvoorzitter en burgemeester allemaal snel ter plaatse en vol afschuw: leerlingen houden de dader tegen en haasten zich voor de camera's te zeggen dat dit niets met de school te maken heeft - de angst voor negatieve beeldvorming en het opkomen voor de school, maken op mij tegelijkertijd grote indruk. Ze hebben gehandeld, verantwoordelijkheid getoond en willen tegelijkertijd niet dat het gebeurde een negatieve impact op hun school heeft.

De dingen van vandaag worden even nietig, terwijl de investeringen in onderwijstoekomst morgen onverminderd en met nog meer vastberadenheid door willen, zelfs al heeft deze verschrikkelijke gebeurtenis er waarschijnlijk helemaal niets mee te maken heeft.   een reactie | ¶

» Tim 10

Op 9 oktober werd deze baby 10.
Hij was al om 4 uur wakker, speelde de hele dag een glansrol en was heel erg jarig.

Twee jongetjesdromen kwamen uit.
Al 3,5 jaar wil Tim, daarbij heftig ondersteund door Marco, een racefiets en niet zomaar eentje, maar een Bianchi net als zijn vader.
"Als ik tien word, dan krijg ik een mini Bianchi", zegt Tim dus al een tijdje.

Gisteren zagen de twee mannen dit werkelijkheid worden en beiden glommen net zo hard als de mooie nieuwe mini Bianchi.
Ze zullen wel veel op pad zijn die twee, want nu moet er natuurlijk samen gefietst worden.   Geen reacties | ¶

» Glasvezel voor het Amsterdams Onderwijs een stap dichter naar de toekomst

Op 4 oktober tijdens de conferentie Jong Amsterdam zetten de gemeente, de schoolbestuurders verenigd in BOA en de aanbieders KPN en Imptech hun handtekening onder het contract voor glasvezel voor het Amsterdamse Onderwijs. Binnen 2 maanden wordt een start gemaakt met de aanleg van het glasvezelnetwerk.
Op dit moment heeft twee derde van de Amsterdamse scholen ingetekend, van de rest van de scholen hopen en verwachten we dat ze zich binnenkort aansluiten.
Dat betekent dat in de loop van 2008 de Amsterdamse scholen gebruik kunnen maken van een eigen glasvezelnetwerk waardoor het voor leerlingen, leerkrachten en de schoolorganisatie veel snellere, leuker, mooier, makkelijker wordt om de computer in te gaan zetten bij het onderwijs: geen crashende netwerken meer, met een hele klas tegelijkertijd online, onderwijs op afstand, samen gebruik kunnen maken van bewegend beeld, kunstaanbod op het internet bekijken, en massaal de eigen gemaakte werkstukken uploaden, 't kan allemaal (en nog veel meer....).

De ondertekening ging op een digitaal schoolbord waarop wethouder Lodewijk Asscher, verantwoordelijk voor het onderdeel Kinderen Eerst van het Amsterdamse collegeprogramma als eerste zijn handtekening zette, gevolgd door de schoolbestuurders en aanbieders.
Daarna het glas -eventjes zonder vezel- maar met champagne.

Hij heeft me in jaren niet zo goed gesmaakt, als stuurgroeplid van BOA gaf ik zelf bijna licht van toch een beetje trots: het duurt me drie keer te lang en het gaat lang niet altijd makkelijk, maar met deze handtekening zijn we echt een stap verder
en "ja mam, ik geniet op zo' n moment wel even een heel klein beetje van dat ik dan als enige vrouw tussen de "bepakte" mannen sta" maar de oud-collega's die ik op de conferentie zag slikten het "wat doe jij hier" onmiddelijk in met "o ja glasvezel onderwijs jou ding", dus ik stond daar tevreden.

Ik moet zelf ook nog wel even in de nascholing want mijn videofilmpje van de ondertekening is raw en schokkerig, dat doet mijn dochter 100 keer beter (ik ging al wel spelen met de videomixer en vond dat erg leuk, maar als ik me daar echt in stort, komt er de komende dagen niets meer uit mijn handen).



Reclamefilmpjes voor Breedband Onderwijsnetwerk Amsterdam

  Geen reacties | ¶

» Carnaval op je 65e Als je je hele leven al mee doet met de carnavalsvereniging, dan krijg je ze dus ook op je feestje als je 65 wordt.
Wat ik tot nu toe van carnaval weet, komt van mijn oom en tante uit Zaltbommel, in een vaag kindergeheugen zitten nog wel wat kindercarnavalsoptochten.
Het was dus eigenlijk ook niet gek dat gisteravond tijdens het 65e verjaardagsfeest van mijn tante opeens de carnavalsvereniging binnen kwam om haar met toeters en bellen in het zonnetje te zetten.

Volgend jaar ga ik geloof ik mijn carnavalsherinneringen van vroeger opfrissen: ik heb nog een vage afspraak in Valkenswaard staan.   Geen reacties | ¶

» Het geheim van Ben Vanochtend een kort reisje kinderboekenweek met de uitleg van Bibliotheekjuf Frieda en het jaarlijkse kinderboekenweektoneelstuk van de bibliotheekmoeders.
Feest, de moeders zenuwachtig maar met ontwapenend spel en pianomuziek, de kinderen (van 4 tot 12 jaar) ademloos.
De eerste amsterdamse vrouwlijke detective Sam ging stoer op zoek naar Floortjes verdwenen schildpad Ben. Wat mevrouw Helderder, dierenwinkelbaas Hein en hippiemevrouw de glazenbolkijkster daar allemaal mee te maken hadden, ontvouwde zich in een prachtig decor van 3 AH laadkarren die door 4 draaibare kanten van dierenwinkel tot keuken, huiskamer en kinderkamer gemaakt werden.
De spanning was te snijden toen er opeens schildpaddensoep werd bereid (oops arme Ben) en alle volwassenen lagen in een deuk toen de muzikale begeleiding "Ben" inzette.

Tim en ik aten ons broodje toen maar lopend naar boekhandel Hoogstins die jaarlijks zijn etalage van de kinderboekenweek laat aankleden door de kinderen van het Winterkoninkje. Achter spannende sleutelgaten gedichten over geheimen en geheime doosjes.
Gewapend met de Gouden Griffelwinnaar "Een kleine kans" ("Eigenlijk ga je de verkeerde kant op als je naar de oorlog gaat. Je moet er juist zo ver mogenlijk vandaan blijven. Maar mijn vader was een dokter en in een oorlog hebben ze dokters nodig. Mijn vader vond het prettig om nodig te zijn.") en met het Kinderboekenweekgeschenk over een internetnerdjongetje van Lydia Rood, kwamen we de winkel weer uit.   Geen reacties | ¶

» Balansdag Ha, in flow...
Zo leuk als dat het doet.
Vrijdag toevallig op een receptie in gesprek geraakt, daarna vanavond niet toevallig naar een bijeenkomst voor ondernemers met idealen: een erg leuk initiatief, waar we als mijn water zich niet vergist, vast meer van gaan horen.


Bezoek Return on Ideals   Geen reacties | ¶

» mobiel kwadraat Ik heb een nieuwe telefoon, die kan veel........ alleen ik nog lang niet alles.
In het synchroniseren van oud naar nieuw ben ik met regelmaat even op geen van twee bereikbaar, maar ik geniet girly in de boystoys speeltuin.   Geen reacties | ¶