't kan allemaal niet op met virale marketing en nieuwe toepassingen om via het internet je doelgroepen te bereiken.
Toch kan ik niet ontkennen dat het me deugd doet dat ook de Goede Doelen de nieuwe Communicatie tools hebben gevonden:
Ik liet Xander graag voor mij zingen, gunde hem zelfs een screenshot en ja natuurlijk stuurde ik de mail "
zeg nee tegen clusterbommen" van Unicef door.
"
Mijn stem tegen Armoede", draagt mijn foto en staat op mijn website, nu ben ik ook al in persoon zichtbaar tegen clusterbommen.
Ik vind het wel gaaf dat onze Goede Doelen, deze marketing gevonden lijken te hebben, want wat werkt moet je gebruiken en dat dan nog liever voor het goede doel dan voor de commercie.
Vrijdag 30 November 2007 at 11:21 pm
Het was een heftige dag, in alles:
te vroeg met de trein om om 9.15 bij het nieuwe stadion van Ado Den Haag deel te kunnen gaan nemen aan Innovation Playground 2007
Ik ben geen forens en dus ook niet gewend aan het feit dat je de juiste trein kan missen omdat er een te lange rij voor de kaartjesautomaat staat, je kortingskaart niet werkt omdat je voor 9 uur reist, de conducteur niet eens zou passen binnen het "haringen in het tonnetje" concept maar je toch principieel niet zonder kaartje wil vertrekken, de trein mist en je dus bij aankomst alle marge in reistijd ruim verspeeld hebt, weet dat bus 42 die kant op gaat maar je ongemak over niet op tijd gaan komen je tot een taxi noopt (grappige bijgedachte dat je die als bedrijfskosten toch weer ergens voor een stukje af kunt trekken, )je dat een ritje oplevert met een echte Hagenees die niet te beroerd is om de gedachte over de plaatsing van het nieuwe Ado stadion met je te delen (het ligt ergens tussen niets en nergens, er is voorzien in een verkeersplan dat ongewenst autoverkeer uit een aanpalende woonwijk weet te weren in het geval van een thuiswedstrijd): ik heb niets met voelbal en nog veel minder met hooligans, maar het kost zelfs mijn geen moeite om te me te verbeelden dat als je als voetbalfan op deze plek gefrustreerd uit het stadion komt na verlies van jou cluppie, het centrum wel heel erg ver weg is en ik kan me dus ook wel wat voorstellen bij het gegeven dat de naastgelegen bedrijven niet alleen maar blij zijn met het nieuwe stadion).
Zoveel gedachten en dan ben ik nog niet eens op de plek waar het om draait.
Ik mis de eerste Conceptroom sessie, dus kan uitgebreid rondkijken op de presentatiemarkt, meer dan 100 nieuwe concepten op het gebied van innovatie, waarvan er meteen al eentje is die mij vertelt dat als hun technologie het al deed, ik mijn trein vanochtend niet had hoeven missen: dan had ik mijn treinkaartje thuis al betaald en gedownload met mijn mobieltje.
Dat had gescheeld, zeker in mij gemoedsrust.
Grappig genoeg, ging ik voor mijzelf naar dit Event, niet voor werk: ik was er vorig jaar ook geweest, en alhoewel ik bijna niemand kende en dus wat solistisch ronddwaalde in deze wondere wereld van nieuwe mogelijkheden, had ik me extreem vermaakt en geïnspireerd gevoeld op deze huishoudbeurs van nieuwe technologie die het midden hield tussen een "boys and their toys" gehalte en toepassingen die je zo voor educatieve/maatschappelijke of duurzaamheidstoepassingen had willen inzetten.
Dit jaar was de oogst nog veel groter: het bedrijsleven lijkt massaal ondekt te hebben dat je potentiele nieuwe marktapplicaties heel goed even op een intelligente markt uit kan testen en dat het helpt om een ontwikkelingsvraag aan al die eagere bezoekers voor te leggen in een "challenge".
Dacht ik vorig jaar mee met Microsoft, deze keer mocht ik in de Conceptroom bijdragen aan antwoorden op de vraag "hoe maak je de tijd die je in de file doormaakt, aangenaam, ingebracht door de ANWB en de vraag "hoe kan men de door ons verzamelde satellietdata op een zinvolle wijze gebruiken, ingebracht door het NIVR (Nationaal Instituut voor Ruimtevaart). Wederom erg leuk om te doen.
Ik was nog geen uur binnen of ik had op de conceptenmarkt al drie dingen ontdekt waar ik in mijn opdracht voor het onderwijs iets mee zou kunnen (de standhouders bevestigden dat ook meteen) en dat terwijl ik er puur voor mijn eigen inspiratie naar toe ging.
Daarnaast kreeg ik een enthousiast college van iemand die mij diepgaand uitlegde hoe zijn applicatie die bestond uit snel inzetbare sensoren in een potentieel rampgebied, gecombineerd met intelligente vragenlijsten voor mensen die ter plekke waren, een uitstekende gevarenanalyse zou kunnen geven in het geval van gasontsnappingen, onbekende ontploffingen of branden waarbij het niet duidelijk was welke gevaarlijke gassen er vrij waren gekomen.
Met wat hij mij vertelde hoefde ik niet onmiddellijk iets, maar het enthousiasme waarmee hij de mogelijkheden en de ingewikkeldheden aan mij uitlegde, maakte wel dat ik gegrepen werd en onmiddellijk mee ging denken over hoe een overheid zoiets in zou kunnnen gaan zetten: het enthousiasme van dedicated professionals, werkt enorm aanstekelijk.
In de vrije tijd, dwaalde ik uitgebreid rond op de conceptenmarkt, liep ik stiekem even mee met de grote groep kinderen die in het kader van
Opinion Kids d e markt bezochten. Kinderen spreken de waarheid en willen alles testen op het interactievermogen (uitdaging voor de juf: niet aankomen, terwijl alles vroeg om er wel aangekomen te willen worden). De piratenkompas werd door de kinderen snel ontmaskerd als "'t is gewoon een TomTom alhoewel de bedenker uitstekend uit kon leggen waarom het meer was (het werkt ook binnen en dat doet de TomTom niet en hij draait snel met je mee als jij je omdraait).
Ik vind het wel heel gaaf dat dit evenement er kinderen als doelgroep bij haalt en ook luistert naar wat zij er over te zeggen hebben. Naast kinderen, nodigden ze dit jaar ook een grote groep 70+ers uit, hetgeen resulteerde in een groot aantal rollators en ongetwijfeld weer hele andere nuttige feedback van deze doelgroep
Uiteindelijk vertrok ik met een hoofd vol ideeën, een afspraak om een presentatie te laten houden en een aantal visitekaartjes van mensen met wie ik voor mijn werk goed iets zou kunnen (en qua wederkerigheid, zij met mij) en deelde ik een taxi terug met twee net afgestudeerden in een taxi met wie ik nog uitgebreidverder sprak over over het onderzoek van éen (hoe kun je heel veel kleine antennes zo samenvoegen dat ze samen een hele grote zender worden - een soort gridcomputing, maar dan voor antennes- en over de waarde van Wikipedia als je die als afgestudeerde Betawetenschapper bekijkt.
Mijn "levenlanglerenhoofd" had weer meer dan genoeg informatie voor een dag, waarbij mijn treinreis terug gedomineerd werd door de vraag "hoe pers ik de ervaringen van vandaag nu in één blog zonder dat die te lang wordt.
Het laatste is mislukt, daar is geen ontkennen aan. Maar de blog is er toch maar mooi wel, terwijl ik tol, naar bed moet en nog niet kan voorspellen over welk van de vele indrukken ik vannacht ga dromen.
Samenvatting uit veel: ik had dus een mooie dag vandaag.
Donderdag 29 November 2007 at 11:26 pm
Ik kreeg voor de zoveelste keer de rillingen bij de beelden van de uit de hand gelopen scholierendemonstraties.
Niet vanwege de scholieren op zich, maar omdat sommige demonstraties het nu eenmaal in zich hebben om onbeheersbaar te worden en uit de hand te lopen en dat de beelden ervan je je altijd doen schamen voor het achterlijke, zinloze, elkaar versterkende geweld van partijen die op dat moment volgens het script van de dag tegenover elkaar schijnen te moeten te staan en zich dus ook zo gedragen.
Ik heb een hekel aan geweld, atijd gehad en ook mijn studentenactivisme heeft me daarin nooit gehard, kennelijk toch echt een ras PSP'er.
Niet dat ik ze niet genoeg meegemaakt heb, de studentendemonstraties waarbij het bezetten van een kruispunt onherroepelijk leidde tot inzet van politie met paarden, de bezettingen van de vleugels van het universiteitsbestuur, of het IBG gebouw te Groningen waarbij ik de derde sommatie nooit afwachtte, veel te bang om daadwerkelijk geconfronteerd te worden met geweld.
Ik zaf de krakersrellen destijd vanuit een zolderkamer en kan nog steeds niet zeggen wat me met het meeste afschuw vervulde: het harde getimmer van de ME of het consequent treiteren en fysiek belagen door de krakers: geweld deugt gewoon niet en al helemaal niet als je slim genoeg bent om te zien dat als op een bepaalde manier gespeeld, de rol van demonstrant en de rol van politie onvermijdelijk tot fysiek tegenover elkaar staan gaat leiden.
Wat nu precies het verschil maakt tussen een demonstratie die niet uit de hand loopt en eentje die wel uit de hand loopt, ik weet het niet: beheersdheid, organisatie en controle aan beide kanten, dat helpt vast, maar er hoeft er van beide kanten maar eentje een beetje door te slaan en de vlam is in de pan - waarop ieder vanuit zijn rol zich met ongetwijfeld een heel terecht gevoeld gevoel van ja maar als hij dit, dan ik dat, zich uiteindelijk toch moeiteloos in het geweldsscript stort, hoezeer daar ook sturing vanuit de organisatie van bedei partijen op uit geprobeerd wordt te oefenen..
Ik zal nooit vergeten dat ik in totale afschuw toen ik ME'ers met paarden zag naderen in Den Haag (er was weer eens een kruispunt bezet, favoriete actie in die dagen, redelijk zinloos vond ik, maar het riep wel altijd reactie op en daar leek het om te doen tenslotte, met klem een kaartje van het Malieveld naar Het Centraal Station kocht, waarop de chauffeur me bevreemd aankeek en zei dat het maar één halte was en ik het al kon zien liggen, "weg van hier" was het enige wat ik nog kon denken.
Als stadsdeelvoorzitter moest ik mezelf destijds even streng toespreken op mijn nieuwe verhouding tot de politie, waar de contacten overigens meestal echt goed waren, maar om de mannen in blauwe pakken met hun petten op mijn bureau anders te kunnen zien als de spelers van de hun toebedeelde rol bij demonstraties, kostte me minsten één keer beelden uit het verleden wegslikken.
Lullig dat DWARS nu de kwade peer wordt. Ik zie niets kwaads in het oproepen tot lieve actie (deed dat destijds zelf ook vaak "alsjeblieft niet met tomaten gooien, zo banaal en nodeloos fysiek", hetgeen lang niet altijd werkte). Dat DWARS zich aansluit bij het inhoudelijke punt van de actie, lijkt me alleen maar goed.
Het ware mooier geweest als DWARS en LAKS de koppen bij elkaar hadden gestoken. Als het een publiciteitsstunt was, dan blijkt nu helaas dat ie fout is uitgepakt en vraagt dat om nog eens goed nadenken over de gevolgde strategie, maar de wens om lief actie te willen voeren, vind ik wel bij GroenLinks passen. Als DWARS alleen zou hebben gemikt op publiciteit, dan hebben ze nu "the hard way" geleerd dat dat ook negatieve publiciteit kan zijn en wordt daar vast van geleerd.
Leerpunt lijkt me wel dat er tot twee keer toe een groep opstond die je kennelijk als organisatie niet in de hand weet te houden. Als je niet kunt verhinderen dat die met je boodschap op een negatieve manier aan de haal gaan, dan maar beter laten en nadenken over een slimmere strategie.
Maandag 26 November 2007 at 10:49 pm
Dochterlief is naar een schoolgala.
Van wat ik tijdens de voorvertoning in de huiskamer heb gezien, gaat ze daar schitteren en schitterend zijn.
Ik hoop voor haar dat ze bij de toegangscontrole aan de deur onder de steekproef voor de blaastest gaat vallen, dan is ze onderdeel van het
nieuws.
Zondag 25 November 2007 at 10:49 pm
Tim is net zoals ongetwijfeld heel veel anderen volstrekt in de ban van het laatste boek van Harry Potter.
Hij leest zich gek.
Zo af en toe, schiet hij net zoals zijn vader dat zo goed kan, tijdens het lezen vreselijk in de lach.
Hij leest voor:
"Het Geheime genootschap, dat bekend staat als"....
Hadden we het toch toevallig net aan tafel gehad over wat een paradox is.
Toch vonden we het wel heel scherp opgemerkt.
Vrijdag 23 November 2007 at 11:27 pm
Ik zit op het bankje voor school te wachten op Tim, voor onze wekelijkse lunch:
geen overblijf, maar samen ergens in de buurt.
Vanuit een afstandje komt er een onderbouwklas met juf aan.
Ze waren in de dependence en hebben geknutseld, getuige de mooie kleurige kartonnen letters die chocoladeletters moeten voorstellen.
De letters zijn rijkelijk beplakt.
Hand in hand twee aan twee lopen ze achter de juf op mij af.
De vader vlak voor mij, ziet zijn kind dat zich onmiddelijk uit de rij losmaakt.
"En ging het vandaag met haar?", vraagt de vader, het meisje was vast pas net op school, waarop de juf accuut tot stilstand komt.
Het effect op de rij is acuut en prachtig om te zien.
De 24 kindertjes die zojuist nog zwaaiend met hun letters mijn richting opkwamen, staan bijna net zo accuut stil.
Mooi om in bijna één klap de lopende beweging zo uit die groep kindertjes te zien verdwijnen.
Pavlov zou er zijn lippen bij aflikken, of anders zijn hond wel.
Zodra de juf zich weer in beweging zet, volgen de kinderen ook weer.
Het opgehaalde meisje vertelt ondertussen honderduit: mijn letter heeft geen Sint, maar wel twee Pieten en pakjes en ook een Americo, nee twee Americo's....
Volgens mij ging het vandaag dus wel.
Donderdag 22 November 2007 at 3:15 pm
Gelukkig blijft het ons nog even bespaard.
Morgen geen AT5 Live verslag van het vellen van Anne's Boom.
In al mijn cynisme had ik me al af zitten vragen of als de kap niet door zou gaan, AT5 smartegeld kon eisen vanweg het niet doorgaan van dit unieke (lees cynisch realityTV doorgeslagen) media event.
Als voormalig onderdeel van de stuurlui, (veel bomen, veel emotie, sommigen gelukkig gered -Bilderdijkstraat- anderen gesneuveld, altijd gedoe en maar zelden naar de buitenwereld helder waarom het nu toch echt wel of niet moest gebeuren), matig ik me geen "stuurlui aan wal" oordeel aan.
De massaal toegestroomde pers, de mailtjes aan Cohen, het verzoek van Marijke Vos om de boom nog even te laten staan, maken me wel heel blij dat het veloordeel voorlopig even "afgekapt" is.
Ik hoop dat ze er met zijn allen uitkomen en dat het Anne's boom gegund blijkt om gestut en wel nog jaren door te gaan.
De wijze waarop de besluitvorming rond de boom in de media komt, laat mij wel met een cynische smaak in de mond achter.
Blijft de boom staan, dan zal dat toch ook in grote mate te danken zijn aan de media aandacht.
Maar dat er daadwerkelijk sprake zou zijn van een live verslag van het kappen van de boom, vind ik toch maar drie keer niets.
Dinsdag 20 November 2007 at 10:09 pm
Vandaag weer een dagje fysiek in het sociale domein.
Eerst bestuursvergadering bij een kleine stichting van een cultuureducatieve theatergroep. Erg leuk om nu ook eens de andere kant van de Kunstmedaille mee te maken. De verwondering over hoe het er in de kunstproducerende wereld aan toe gaat is nog niet uitgewerkt, ik geniet er van. Naar huis met heel wat digitaal materiaal: zij hebben nog geen website, mooi klusje voor mijn kerstvakantie.
Na een onderwijs werkafspraak door naar de Raad van Toezichtsvergadering van Dock. In rotterdam dit keer weer dus ruim tijd voor het luisteren naar
Kunstof met dichter Daniel Dee, toch mooi meegenomen. De vergadering bevatte veel organisatieontwikkelingen, groei en nieuwe organisatieschema's maar ook ruimte voor de agenda voortschrijdende visievorming.
Al met al een mooi rondje lang Kunst, Onderwijs, Cultuur en samenlevingsopbouw vandaag.
Er zijn dagen dat ik minder velden raak.
Het nachtelijk langslopen van de digitale velden en het achterlaten van wat bites voor de blog is dan ook puur ter ontspanning en rust voor het slapen gaan.
Dinsdag 20 November 2007 at 12:36 am
Weerslag van twee dagen
INEC Broadband Cities Conference 2007, met als thema
Cities planning for an Attractive, Sustainable, Competitive and Socially Inclusive Community of Tomorrow
Veel feitjes en cijfers, penetratiegraden en uploadsnelheden.
Aangezien ik niet van de infrastructuur, maar wel van de verbindingen ben, was het bij alle feitendata wel even doorbijten en regelmatig verzitten om bij de les te blijven.
Toch hoorde ik veel dingen waar ik iets mee kon en veel dingen die wat ik boeiend vind in een breder perspectief plaatste (Wat maakte nou dat ik in 2002 al zo geïntrigeerd was door het Amsterdamse glasvezeldossier, dat me zo graag bezig houdt met het "delend leren" en waar komt mijn overtuiging vandaan dat deze nieuwe verbindingen en ICT mogelijkheden zo' n belangrijke rol kunnen spelen in de interactie in het sociale domein).
Daarnaast was het goed om te zien dat Breedband en ICT nu ook als onderdeel van het thema van de conferentie in verband gebracht werd met duurzaamheid en fysieke mobiliteitreductie gepaard gaan aan o.a. virtuele mobiliteitvergroting en slimme werkplekken/gebouwen. Soms lijkt het wel of je óf van de duurzaamheid óf van de ICT bent en dat de "twain" elkaar niet snel zullen ontmoeten.
Later op de dag was er een presentatie van Nicolla Villa van Cisco over The Connected Urban Development, een programma waarbij
Amsterdam, Seoul en San Francisco
samen met Cisco in het kader van het Clinton Global Initiative samenwerken om middels o.a. breedband tot vermindering van Co2 uitstoot te komen. Van alle drie de steden waren vertegenwoordigers aanwezig die aangaven wat hun bijdrage in het kader van dit programma zou kunnen gaan zijn.
Nicola Villa becijferde in zijn presentatie tussendoor even wat hij aan reistijd, Co2 uitstoot en geld had bespaard door een tijd met een geopereerd been op de bank te moeten zitten terwijl het werk niet stil kon staan. Vermenigvuldig zijn besparing met veel maal veel maal veel en we zijn toch al een stevig eind op de goede weg.
Een mooi initiatief, dat komende februari in San Francisco verder vorm gaat krijgen. Ik vond het alleen jammer dat daar waar het programma afgezien van de slimme oplossingen die je kunt bedenken en die ook bedacht zijn, staat of valt bij de gedragverandering door bewoners van de deelnemende steden, de inbreng en het meedenken van de stadsbewoners nog niet georganiseerd is. De burger 2.0 kan samenwerking in een vroeg stadium volgens mij best wel aan en zou op deze manier ook vanuit gebruikersperspectief mee kunnen denken.
Zeker als je je realiseert dat tegenwoordig achter alles wel 2.0 lijkt komen te staan, zou ik de niet imaginaire burger 2.0 vanaf het begin meenemen in het ontwerpproces. Verandering ontstaat volgens een van de sprekers, en veel theorieën geven hem gelijk, op de plek waar "desparation" and "idealism" hand in hand gaan.
Aan beide voorwaarden is dankzij Al Gore, Clinton en natuurlijk ook GroenLinks en met dank aan de steeds groter wordende files met de wanhoop die een burger daarbij kan hebben, best voldaan.
De tweede dag van de conferentie in Almere in de brandnieuwe schouwburg, o.a. het verhaal van Nico Baken die met zijn uitleg over de gevolgen van de functionele de compositie van kennis in sectoren door de afgelopen eeuwen heen, die bij het huidige informatietijdperk weer samengebracht moet worden om te kunnen profiteren van crosssectorale toepassingen. Dat klinkt weer heftig infrastructureel, maar juist het sociale en maatschappelijke domein zijn gebaat bij dit soort cross-sectorale samenwerking om ook in het zachte vlak goed gebruik te kunnen maken van nieuwe toepassingsmogelijkheden. En bovendien profiteert de duurzaamheidagenda ook van deze samenwerking.
Als ik die Revolution speech door Perez, met de rol voor de slimme overheid gedurende deze fase van de technologische revolutie en het Connected Urban Development initiatief bij elkaar pak inclusief de noodzaak die Nico Baken ziet om transsectoraal naar oplossingen te gaan zoeken, dan vraag ik me af hoe groot de potentiele opbrengst voor Amsterdam zou kunnen zijn als slimme overheid, die een duurzame compacte kennisrijke metropool wil zijn, als zij een combinatie zou gaan maken tussen haar duurzame en kenniseconomie gerelateerde toekomstplannen en zich daarbij liet adviseren door de burger 2.0 die straks de resultaten van ambitieuze planning moet gaan realiseren én door bijvoorbeeld Carlota Perez, die vast heel veel tips over "convergent directionality" tussen Bedrijfsleven, overheid en maatschappij zou hebben.
Dan hebben we toch een "collectief duurzaam slim burger overheid ict milieu succes" in het verschiet: connected intelligence and sustainability 2.0.
Zondag 18 November 2007 at 10:27 pm
Drie dagen lang op pad: 2 dagen naar de Inec Conferentie Broadband Cities 2007 en een dagje meedenken in het Fablab over interactieve applicaties voor ontmoetingen in het publieke domein binnen de prachtwijken.
Teruggekomen met veel informatie die nog niet allemaal is neergedaald.
Ook terug met veel visitekaartjes en linkjes.
Het nagaan van al die linkjes is een mooie bron van ontspanning op de zaterdagavond.
Vanavond kwam ik na diverse links op een website die ik anders nooit gezien zou hebben en waar ik op het eerste gezicht ook helemaal niets mee kon:
Tot bij nader inzien, de site ook in het engels benaderd kon worden en ik opeens in de "Fatwa van de week" zat.
Weer wat geleerd.
Zaterdag 17 November 2007 at 9:05 pm
Vandag de eerste dag van de INEC Broadband Cities Conference 2007, met als thema "Cities planning for an Attractive, Sustainable, Competitive and Socially Inclusive Community of Tomorrow".
Bijna meteen daarna door naar een concert van de Kaiser Chiefs in de Heineken Music Hall: de verwerking van al het gehoorde zal dus vanacht wel komen,
Ik was erg onder de indruk van het verhaal van Professor Carlotta Perez die de breedbandontwikkelingen bekeek gerelateerd aan de historische ontwikkelingen van eerdere technologische evoluties en hun ontwikkelingen en wat die ons voorspellen over slim handelen -met name de rol van deoverheid- tijdens deze nieuwste technologische revolutie.
Het zette de rest van de dag en het denken in een mooi kader.
Donderdag 15 November 2007 at 12:43 am
Uit het fotoalbum van de band
De nostalgie kan maar niet op dezer dagen.
Zaterdag waren we op het feestje ter ere van 25 jaar Dick Hout & de Planken, al bijna net zoveel jaren ons favoriete feestbandje.
Huisband van de VU toen wij er studeerden, huisband van PH 31 toen het nog niet tegen de vlakte lag. De band tijdens ons trouwen en op nog veel meer plekken.
Wij wat ouder, zij ook.
In het verhaal van de band krijgt kinderen, liepen er wel wat zeer volwassen ogende dochters van de band op de dansvloer, eentje zelfs die ik deze week nog op een babyfoto naast mijn toen nog baby oudste zoon zag liggen.
Zij gingen verder, wij ook.
Het zijn al lang mannen met banen, maar ze treden nog graag op.
Gelukkig, want ik ken geen betere avonden op de dansvloer dan bij deze band.
Ook deze avond weer, hun ere-avondje, waar ze dan toch ook gewoon wel weer zelf op het podium stonden.
Ter ere van hun jubileum hadden ze twee gasten: ééntje die ik niet kende en één die me wel zeer bekend voorkwam en die me -lichtelijk geschiedsvervalsend volgens mij- toevertrouwde dat hij al in geen 50 jaar meer gespeeld had, Harry de Winter.
Ik vond het wel gaaf om deze "Mister Hallen" vanuit Oud-West nu ook eens echt aan het werk te horen, en het klonk nog goed ook.
Het optreden van de jubilerende band was als vanouds uitermate vertrouwd, bij de eerste maat herken je het al, muziek die je al zo vaak gehoord hebt en waarop het dansen nog feestelijker is dan elders.
Het was een mooi feest met veel oude bekenden.
Ik hoop dat er nog veel van dit soort avonden komen.
Ouder ja, maar oud nog lang niet.
Uit het fotoalbum van de band
Dinsdag 13 November 2007 at 12:56 am
Gelukkig blijkt zo ongeveer elke domeinnaam met "iets van trots" in combinatie met "Nederland" gekaapt.
De koude rillingen lopen me over de rug bij de come back poging van de VVD.
Prachtig hoor je plek op het politieke speelveld weer terug willen vinden, wie zich wil positioneren is zoekende en weet het kennelijk ook niet helemaal meer.
Als hulp aan Illegalen strafbaar zou worden en je DNA tests voor huwelijkspartners gaat bepleiten, dan wens ik heel GroenLinks een bestuurlijk ongehoorzame toekomst in het gevang toe.
O ja, en als tegenwicht op/strategisch meebewegen met het harder wordende klimaat, stel ik per direct een verbod voor op het gebruik van het woord "illegaal" in verband met mensen.
Mijn straf, is geheel in dit tijdsbeeld niet mild: heropvoeding met terugwerkende kracht voor de zondaar door taakstraf en voor de ouders van de zondaar een opvoedcursus spijtbetuigen.
Bah, en nu maar wachten tot ze op rechts over elkaar buitelen om de voorstellen van de VVD te nuanceren danwel aan te scherpen. Ik laat de TV maar uit deze week.
Maandag 12 November 2007 at 09:53 am
Vandaag weer vergadering voor het Nivon Pinksterkamp: even inkomen weer en de blik op het Pinksterweekend zetten.
We vergaderden paralel in Tiel en in Amsterdam: in Tiel de jeugd en jongeren activiteitenclub en bij mij de algemene programmaclub, die videoconferentie die komt er echt nog wel een keer.
De plannen en activiteiten borrelden weer aan een stuk door op.
We zijn allen ondertussen bijna vrijwillige cultuurscouts geworden en er werden dan ook weer heel veel bandjes en acts geopperd.
Als ik naar mijn culturele uitjes van afgelopen week kijk (het was niet voor niets zo stil op mijn weblog, ik was uit), zou ik al een groot gedeelte van het culturele programma kunnen vullen:
* Het
Amsterdamse Smartlappenkoor en de "oudellullen rock" van
Dick Hout & de Planken (gezien en gehoord op zaterdag)
*
Mondo Leone, prachtige ontdekking van afgelopen zondag
*
Mijn Zwervend Hart van Theatergroep Esperanza, gezien in -eindelijk want dat wilde ik al zolang een keertje van binnen zien- het Parooltheater.
En zo waren er nog wat mensen die hun culturele ontdekkingen van de afgelopen periode op tafel legden.
De volgende vergadering over het programma, inclusief het inhoudelijke sprekersgedeelte, staat alweer gepland.
Het wordt straks weer kiezen uit veel moois, ik heb er nu al zin in.
Om ook weer even lekker aards en logistiek bezig te zijn, ga ik met iemand samen aan de slag om ook het totale organisatiedraaiboek (van ducttape, tot afzetlinten, verkeersborden, tenthuur en opzetschema's, wie bestelt wat en wanneer, aggregaten, verkeershesjes, vergunningen en nog veel meer) op papier te zetten. Lekker basic, maar eigenlijk wel een beetje onmisbaar als je drie dagen lang 1000 mensen bij elkaar hebt.
Zaterdag 10 November 2007 at 8:01 pm
Vrijdagavond, te eten bij mijn opvolgster en partijgenote.
Natuurlijk hadden we het helemaal
niet over Parkeergarage Cremerplein (mijn handen jeuken), overschrijding bouwkosten stadsdeelkantoor, de brede school, ontbijt op school, de WMO, de verzelfstandiging van het onderwijs, het jongerenwerk, het ICT lab, de muziekwerkplaats, het vrijwilligersfeest, de Hallen......
en
toch was het
wel weer heel gezellig en weer
veel te snel toch laat.
Zaterdag 10 November 2007 at 7:41 pm
Na het feest van zaterdag, ging de wekker zondag wel erg vroeg.
Op het programma een netwerkbijeenkomst van
Return on Ideals, voor ondernemers met idealen.
Ondernemend voelde ik me op dat moment allerminst en het enige ideaal dat op dat moment nog boven kwam drijven was "terug naar bed".
Maar goed: 's nachts een vrouw, 's ochtends een vrouw!
Zondag ondernemen in de kapel van het klooster bij
Kontakt der Kontinenten.
Prachtige setting, dat zeker en toen er naast koffie en veel water (het vochtverlies van de vorige avond wilde duidelijk gecompenseerd) ook nog mooi pianospel op de vleugel in de aanvang zat, kwam het met mijn vrede voor de dag wel goed.
Voor en door het gezelschap werden er 5 projecten gepresenteerd van ondernemers met idealen waar je feed back op kon geven en aan toe kon voegen, en eventueel aan bij zou kunnen dragen.
Ik voel me wel lekker op een plek waar het expliciet de bedoeling is dat je alle ideeën die je hebt er uit gooit zodat je er samen meer van kunt maken, maar waar het nu precies naar toe zou gaan, had ik niet scherp.
Dat het een zondag was, voor eigenlijk vrij, werd niet vergeten, aan het eind werd er voor ons opgetreden door
Mondo Leone: Een waar cadeautje en een muzikale ontdekking, die de rest van mijn muziekweek zou gaan kleuren.
Woensdag 07 November 2007 at 9:24 pm
Maar als ze daar dan staan: de vlinders der nacht,
ziet niemand hun traan, hoort niemand hun klacht
Want onder hun kleding van zijde en bont
klopt een hart dat de liefde nooit vond
Het kon even allemaal niet op dit weekend.
Na de SRVU reünie van vrijdag naar een optreden van Marco en zijn medekoorleden van het
Amsterdams Smartlappenkoor in het Amsterdams Lyceum. Omdat dit optreden ook een beetje hun eigen uitje is, als toetje mijn all time favourite feestbandje
Dick Hout & de Planken, waarbij stil zitten een absolute onmogelijkheid is.
Het vocht vloeide deze avond rijkelijk via traan en keelgat, maar waarschijnlijk nog het meest via alle straaltjes die langs het swingende lijf liepen.
Maandag 05 November 2007 at 8:16 pm
Vrijdagavond was er een SRVU studentenvakbond reunie ter ere van 60 jaar
SRVU
't zijn confronterende tijden, een reunie terwijl je oudste zoon net zijn eerste studiejaar op de VU is ingegaan en je voor het lezen van de bijdragen in het gastenboek en het herlezen van je eigen interview in het boekje
Tussen fundi en realo eerst je leesbril op moet zetten. Maar het was onverminderd gezellig al waren we duidelijk de oudste lichting aanwezig.
Met veel mensen uit onze oude SRVU tijd aten we voor de reunie in café Uilenstede om er weer een beetje in te komen.
Ik las met veel plezier het oude interview dat ik geheel en al vergeten was, maar met de kop
hoge hakken, harde neuzen mijn entree bij de SRVU beschreef.
Op hoge hakken met leren rok en lippenstift kwam ik om actie vragen. De boel lag toen behoorlijk stil en er kwam alleen maar actie als ik zelf mensen kon mobiliseren.
De mensen kwamen, de actie kwam en ik bleef, stuurgroep, bestuur en later als medewerkster van de SRVU. Mooi om dat allemaal weer terug te beleven en de sfeer van de huidige SRVU met een bestuur dat geheel uit vrouwen bestaat, te proeven.
Zondag 04 November 2007 at 5:01 pm
De oproep in de klassen had succes gehad: onze veegploeg voor de schoolpleinen mocht vanochtend rekenen op een stevige uitbreiding.
Werven als de blaadjes vallen is kennelijk een goed idee.
We hadden deze keer dan ook wel heel erg veel erg van ons werk, maar met vele handen en nog veel meer blaadjes zaten we binnen een uur al weer aan de koffie.
Vrijdag 02 November 2007 at 10:42 am
Vanavond na een dag vol boeiende afspraken, was ik te gast op de borrel van het Bewonersplatform Oud-West met vanavond een speciale aangelegenheid, het afscheid van Astrid als senior opbouwwerkster in Oud-West.
Zij heeft binnen haar organisatie een nieuwe opdracht en gaat projecten doen.
Als allereerste kwartiermaakster destijds van de nieuwe opbouwwerkorganisatie, heeft zij de harten van iedereen gestolen, inclusief het mijne.
Haar komst luidde voor Oud-West het nieuwe opbouwwerk in, dat we na een aanbesteding en inclusief een voor alle betrokkenen pijnlijk afscheid van het voormalige opbouwwerk verwelkomden.
Een politiek gevoelig dossier dat mij destijds niet in de koude kleren is gaan zitten (ik droomde er regelmatig over) en dat ik ook niet zonder moeite politiek overleefd heb. Het was extra mooi om alle uitgesproken waardering voor Astrid's werk en daarmee ook dat van Dock aan te horen samen met Zeeger, de ambtenaar die destijds de ambtelijke begeleiding van de aanbesteding naar het nieuwe opbouwwerk met zoveel betrokkenheid en deskundigheid voor zijn rekening heeft genomen. Feest vieren over succes was er destijds wat ons betreft niet bij: de wonden uit het verleden lagen diep en een nieuwe toekomst bouw je voorzichtig, maar dat het toch goed was, zo voelde het toch ook vanavond weer.
Het nieuwe opbouwwerk, het werd vanavond toch maar weer benoemd, bleek aan te slaan, het aanvankelijk wantrouwen sloeg snel over naar voorzichtig optimisme en vertrouwen en ondertussen is de meerwaarde van de nieuwe vorm van opbouwwerk niet meer weg te denken in Oud-West.
Astrid speelde daar een niet aflatende energieke rol in. Ze kende de hele buurt, ondersteunde alle medewerkers van het opbouwwerk, bewoners en medewerkers van het stadsdeel. Ze wist wat er leefde en deelde dat desgevraagd graag met iedereen.
Ten tijde van de moord op Theo Van Gogh en bij de beroering over de El Tahweed, moskee hadden we samen een hotline en spraken we elkaar meerdere malen per dag. Voor analyse, advies, afstemming, of soms ook gewoon even voor een borrel en het uitspreken van bewondering en steun, want het waren spannende tijden en wederzijdse overuren.
In tijden van nood, leer je met wie je kan samenwerken en dat deden we ook, dwars door de lijnen van onze professies heen.
Haar baas prees Astrid vanavond als de beste opbouwwerskter die hij kent, ik kan me daar van harte bij aansluiten.
Oud-West gaat haar missen, ik ook voor Oud-West, maar in mijn nieuwe functie als lid van de raad van toezicht van Dock, blijf ik haar volgen.
Het bijpraten hebben we al afgesproken.
Donderdag 01 November 2007 at 11:23 pm
