Temidden van de plattelandsrust van de Achterhoek - slechts regelmatig verstoord door voortijdige carbietejaculaties bij wijze van folkloristisch vuurwerk- en uitjes als zwemmen en bowlen om het activiteitenpeil van het gezelschap op peil te houden, lezen we krant na krant na krant. Lijstjes, overzichten, voorspellingen en evaluaties: een geweldig jaar volgens het Volkskrantmagazine, een rotjaar volgens de Rubiaans gephotoshopte Linda. Ik aarzel, kies voor de kwaliteit van de Volkskrant, maar dan wel omdat zij "geweldig" gebruikten voor de condition humaine die door hen in een objectieve manier als jaarlijks beter wordend wordt geduid, zelfs als je de geweldsconflicten meerekent. Was me een tikkeltje t e positief, maar in dat denken wordt volgend jaar alleen maar beter.
Als we daar nou eens met zn allen voor gaan, richt dat een boel energie de goede kant op.
Maandag 31 December 2007 at 5:18 pm
3n deze dagen waarin er best wel al genoeg gezegd wordt -genoeg is variabel, soms teveel, vaak te weinig- even een blogstilte ter bezinning.
Zondag 30 December 2007 at 12:20 am
Dit krijg je ervan als je van link naar link springt.
Hij is keihard, maar zou toch effectief moeten zijn.
Ik kwam hier linkend na een linkje richting de viral van Heineken.
Hij had mij wel te pakken moet ik zeggen:
Dat was weer eens onvervalst en ouderwets laat vannacht.
Had ik me voor vertrek van huis nog stevig zin in moeten praten -buiten was het koud- de warmte en het bed lonkten al.
Maar nee, het was toch een leuk bandje en ik had toch beloofd even langs te komen op de verjaardag van Klaus die hij daar vierde.... en kom op, dan zie je ook eens hoe het bij Pacific parc 's avonds is.
Zoals altijd ben ik dan achteraf toch weer erg blij dat ik mezelf op pad gemotiveerd heb.
Het was een prima avond: natuurlijk begon de band helemaal niet om de aangekondigde 22 uur en waren de zorgen die we ons van te voren maakte of het clubpubliek wel in waren voor Bastards of Glitter volkomen onterecht.
De vorige keer dat ik ze hoorde spelen vond ik mezelf in lichte verbazing toch weer heftig dansend terug op nummers van Mud, Slade en The Sweet, waarvan ik vroeger de plaatjes uit de Popfoto boven mijn bed had hangen.
Deze keer was ik een wat observerender bui, maar dat was temidden van al die enthousiaste mensen - sommigen gaven nog net geen licht van vrolijkheid - geheel geen straf.
Eind van het liedje was wel, dat ik om vier uur pas mijn bed intolde.
Zondag 23 December 2007 at 11:54 pm
Schaatsen op de schouders en even het ijs in het Vondelpark uitproberen.
We waren lang niet de enigen.
Tim, met zijn wekelijkse schaatslessen draait zijn hand niet om voor dit kleine stukje natuurijs alhoewel het verschil tussen kunstbaanijs en natuurijs hem wel stevig opviel.
De schaatspartij verwerd al snel tot een nieuw spelletje: ijshockey tussen mens en hond.
Tim is gek op honden en was al snel met de aanwezige honden en hondenbezitters in gesprek, zalig om te zien hoe open en onbevangen hij dan iedereen met zich meekrijgt.
Hij leerde van een joekel van een hondbezitter hoe hij met een balgooier de hond achter de bal aan kon laten lopen (zit, halt, zoek) en hij genoot met volle teugen.
Bij de tweede hond van behoorlijk kleiner formaat, leefde Tim zich uit bij het terug krijgen van de bal van de hond. De hond vond dat net als Tim een enig spelletje, dus als snel stoven zij met bal en vangstok over het ijs waardoor de hele actie veel weg kreeg van ijshockey.
Tim genoot met volle teugen, ik maakte langs de kant kennis met het sociale fenomeen van hondenbezitters en werd geduldig ingewijd in de psyche en de noodzaak tot strakke opvoeding van de hond.
Pas toen de zon bijna onder was en mijn voeten licht bevroren, kreeg ik Tim weer mee naar huis.
Terwijl de weldadige warmte van de sauna nog nagloeide, stapte ik de sportschool uit en de wel erge vroege donkerte op deze kortste dag in.
"Als ik je hier nu nog eens onverwachts tegenkom" sprak de man die in het donker zijn fiets los stond te maken tegen de man die achter mij aan de sportschool uitkwam, "dan zal ik je trakteren op.....", hij dacht even na en zocht kennelijk naar iets passends "een glas wortel-tomatensap".
Ik vond het een spectaculaire openingszin!
Ik hoop dat ze elkaar nog eens onverwachts daar tegen gaan komen, het plaatje in mijn hoofd was al helemaal af en zag er best gezellig uit: samen in de sportschool aan een glaasje wortel-tomatensap.
Of het lekker is, betwijfel ik eigenlijk maar soit.
Vrijdag 21 December 2007 at 11:02 pm
Gisteren Tims kerstdiner op school, een dagje eerder dit jaar vanwege dan niet samenvallen het offerfeest, hij at zoveel dat hij een beetje pijn in zijn buik had.
Vandaag het traditionele kerstdiner van Kees en Henk in buurthuis De Havelaar.
Al jaren een erg leuk moment in het jaar, dit jaar even zonder de druk van het samenvallen met het schoolkerstdiner.
Het eten was dit jaar ongeevenaard lekker, o.a. bigosj met Vlaamse stoofpot, ik heb meteen om het recept gevraagd.
Leuk, lekker en heel gezellig.
En toen kwamen wij buiten en toen sneeuwde het....en dat is toch wel hardstikke mooi.
Donderdag 20 December 2007 at 10:57 pm
Natuurlijk wist ik eigenlijk wel dat ik een aantal fysieke onderhoudsbeurten ten tijde van mijn bestuursperiode lichtelijk verwaarloosd had.
Het onontkoombaar besef dat ik daar toch echt verandering in moest brengen na diverse strenge interieure monologen, was ook echt rijpend.
Mijn tandartsbezoek deze week had dan ook veel weg van de situatie waarin de garagehouder de auto bekijkt en droogjes zegt dat hij vast lang niet in de garage is geweest.
Mentaal gewapend - ja het was mijn eigen schuld, had ik maar eerder....- liet ik zijn observaties over me heen komen en gaf hem ruiterlijk gelijk alhoewel ik nog wel met gespeelde zekerheid ergens nog wel terug wist te geven dat ik het woord "kanaalbehandeling" na het vorige bezoek toch definitief uit mijn woordenboek had verbannen.
De tandarts was heel mild en verweet mij mijn trouweloosheid helemaal niet. Sterker nog hij bood mij grootmoedig aan om ons contact gewoon maar weer even wat te intensiveren..
Waar vind je nou zo'n man?
Ik heb hem gevonden - hij mij ook - dat wordt nog een bloeiende januari relatie die ik met open mond tot een bestendig happy end mag gaan brengen.
Woensdag 19 December 2007 at 11:28 pm
"Wij gaan naar de Dijk vanavond"
"Worden jullie dat nou nooit eens zat?" vroeg mijn dochter.
Nou nee dus!
Ze heeft ergens gelijk, we gingen gisteravond voor de zoveelste keer naar De Dijk, en zelfs voor de zoveelste keer naar de decemberconcerten van De Dijk in Paradiso.
Het leek alsof het met haar woorden in het achterhoofd weer nog mooier was dan anders.
De Dijk is gaaf, Paradiso is gaaf: De Dijk in Paradiso is extra gaaf en dat vinden ze zelf ook geloof ik.
Een golvende zaal en maar liefst drie toegiften: alweer zin in de volgende keer!
Zondag 16 December 2007 at 10:22 pm
Een mens doet soms vreemde dingen op de vrije vrijdagavond.
Ik ging niet jaren 60 dansen en ook niet naar een bandje, want vond mijzelf te moe.
Wel ging ik op zoek naar bruikbare informatie voor mijn werk - ben op het moment bezig een leergang over breedbandige internet educatieve toepassingen voor het amsterdamse onderwijs vorm te geven- en klikte van link tot link een boel interessante dingen langs (ik doe dit al avonden lang en ben het nog steeds niet zat).
Tijdens een zelfvergund rustmoment vulde ik de online assesmenttool voor ICT competenties in het onderwijs van Ict op school in.
Met mijn ICT competenties zat het wel goed, competenties als leerkracht werden hier (gelukkig) niet getest zodat ik ook niet door de mand kon vallen.
Mijn onderwijservaring is beperkt tot de universitaire onderwijsstage en de laatste keer dat ik voor de klas stond was (afgezien van de symbolische lessen die ik als portefeuillehouder onderwijs mocht geven) zo'n 18 jaar geleden op een scholengemeenschap in Lelystad.
Mijn lesmethode, engels geven door de teksten van popsongs te analyseren en naar de muziek te luisteren werd door de leerlingen wel op prijs gesteld, de muziekkeuze minder: "Juf we hebben liever de Backstreet Boys dan uw Anne Clark en Pink Floyd"
Maar ja, dat was nog In de tijd dat ik de computer als niet veel meer dan een veredelde tekstverwerker zag, hetgeen me doet denken aan het grapje dat ik laatst hoorde: een kind ziet een typemachine en zegt "dat is een slimme computer, die print meteen!"
Vrijdag 14 December 2007 at 11:11 pm
Altijd weer een leuk moment als je diverse notitieblokken leeghaalt en daarna probeert de herkomst en relevantie van je aantekeningen weer te ordenen:
eerst sorteren, daarna pas teruglezen: stapeltje werk, stapeltje Nivon, stapeltje GroenLinks....
Ik schiet met enige regelmaat in de lach over wat ik opgeschreven heb, ook nu weer:
"Knutselen binnen Kaders:
Leden die strategie een vies woord vinden en potentiele kiezers die onze strategie niet begrijpen......."
Die avond zat er niet zoveel optimisme in het panel geloof ik.
Donderdag 13 December 2007 at 11:07 am
Onbehoorlijk slap en moe, als in die reclame waar een vrouw op een mega uitvergroot bed zit, tegen de dag aanhikt (bij haar gaat het over door een vitamientje)
Het werkoverleg op het schoolplein met medemoeders leverde een algemeen beeld op, de fut is er bij een ieder uit, de vakantie mag wel komen.
Onderweg naar huis mezelf op een kleine zonneboost getrakteerd, technologie van wamte en licht hielp.
Thuis me aangesloten bij Worldcommunitygrid.org
De rekenkracht van mijn computer heeft geen last van een winterdip en wordt vanaf vandaag in een grid gebruikt om problemen op te lossen.
Fair Trade.
Allen thuis wel weer onevenredig veel energie verspild door te willen googelen op het fimje van die vrouw uit de vitaminereclame: sommige dingen vind je ook daar niet.
Woensdag 12 December 2007 at 10:56 pm
Zaterdag een uitermate geslaagde avond in Podium Mozaiek in de serie Different Vibes.
Mooi concept: een voorstelling met vooraf een Diner Culturel: een gezamenlijke tafel met bezoekers van de voorstelling, makers, de programmeur en mensen die iets over de voorstelling kunnen vertellen.
Afgezien van het leuke en lekkere eten met onbekenden, krijg je van te voren boeiende informatie, kennismaking met de artiest waardoor je beleving van de voorstelling nog completer wordt.
Wij hadden een avond in het teken van Voices of Tommorow, de nieuwe talenten. Wij luisterden naar Karsu, een amsterdams turkse singer/songwriter van pas 17 jaar en Rosalia Royo, een spaanse zangeres/gitariste/componiste.
Karsu bleek ik al eerder gehoord te hebben op de GroenLinkse aftrap voor de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen.
Zij heeft een mooie stem die zeker als ze turks zong, heel vol en diep klonk. Haar familiefavoriet klinkt nog steeds na in mijn oren (hier te horen, doorspelen naar 11e minuut). Bij één nummer had ze als achtergrondzanger een 14-jarige schoolgenoot. Ze legde even uit: in de pauzes rennen we altijd naar het muzieklokaal om te jammen. Hij vond dit nummer wel mooi klinken, we oefenden en nu staat hij hier. Er staat Tomorrow nog wat te wachten want deze dame gaat vast nog veel meer doen.
De spaanse Rosalia zong prachtige Nanas urbanes, stadse slaapliedjes. Daarnaast liet ze nog een aantal traditionele spaanse liedjes horen begeleid met square drum, pan vingerhoed en lepel. Daarnaast speelde ze de tamboerijn op een manier die ik nog nooit eerder had gehoord en waarvan ik niet wist dat het mogelijk was.
De slaapliedjes waren zo overtuigend dat ik na afloop het glaasje wijn nog maar net leeg kreeg en snel naar bed wilde.
De opzet met het Diner Culturel is echt een aanrader en de vulling van de avond was top.
Zondag 09 December 2007 at 11:20 pm
En als je dan besluit je laatste avond voor het weekend weg in de kroeg te duiken met het Beginsel en Strategiepanel, werkt de wet van de kroeg - er in is makkelijk, eruit vaak wat moeilijker -
Nog licht wankel op mijn schreden, onderweg naar weekend weg. Blog can wait.
Vrijdag 07 December 2007 at 10:16 am
Met drie youngsters tussen 10 en 19 in huis, bieden we al jaren effectief weerstand tegen nog weer andere vormen van beeldscherm dan PC, Gameboy en TV.
De consolestrijd werd op afstand gevolgd, maar niet in huis gehaald.
Tim speelt op PC, Gameboy en mijn mobieltje, maar nieuwe platformen kwamen er even niet in, hoewel erg voorradig.
We weerstonden de druk van Intertoys, Communis Opinio en de druk uit diverse sociale schoolgemeenschappen " zij hebben allemaal..."
"Ja maar jij hebt Rollercoaster" was afdoende ,plus dat de hele fysiek ingewikkelde interne kamerverhuizing met plaatsing van een eigen PC vanuit Tim een gelukzalig "nu heb ik eindelijk mijn eigen favorietenbalk" opleverde en voorlopig weer even veel voldoening schonk.
Dat de goedheiligman de hypes eerst even goed analyseerde, is voor ons geen verrassing.....dat ik vanavond als enige mijn eerste spelletje tennis gewoon van de Wii won, wel.
Alhoewel, mijn resultaten bij flipperen komen real life altijd zwaar uit de heupen, dus dat ik in simulatie met de armsensor ook wel raad weet, misschien wel logischer dan ik denk.
Terwijl ik schrijf, maken de kinderen ons gezin op de Wii to diverse Mii's.
Op het moment dat ze mij gingen vragen of ik mijn Mii met of zonder onderkin wilde, ben ik maar even naar rustiger oorden afgetaaid, in de vileine wetenschap dat als ze morgen willen tennissen, ik mij Miitje wel sta.
Woensdag 05 December 2007 at 11:48 pm
De man in het publiek tijdens de lezing, stelde een vraag.
Die werd door de spreker beantwoord met een tegenvraag "wat doe je, waar werk je"
Waarop de man antwoordde: "ik ben consultant".
...
"Ja maar je hebt toch ooit wel een vak geleerd?"
De spreker had al eerder een bewonderswaardig vermogen aan de dag gelegd om mensen tegen zich in het harnas te jagen.
Dinsdag 04 December 2007 at 10:13 pm
En toen ik na diverse omzwervingen van ziekenhuis in West, naar OBA op het Oosterdok, naar cafe met internetbespreking (plug je gewoon je stekker in de restaurantbank, super) bij Amstel en weer terug was gereisd, het eten, de journaals, maar één Sintgedicht, mailtjes, weer 20 opgeslagen zoektags, beantwoorde mailtjes etc, de update van de GroenLinkse Planeet gelezen, eindelijk de blogknop indrukte, bleek de batterij leeg....tssss zzzzzzzzzzzz
Maandag 03 December 2007 at 11:21 pm
Samen met GroenLinks Oud-West in OT 301 kijken naar "An inconvenient truth van Al Gore" ter gelegenheid van een aangeklede ledenvergadering. OT 301, broedplaats in Oud-West en winnaar van de Amsterdam Prijs voor de Kunsten 2006, heeft een heuze filmzaal met echte bioscoopstoelen, dus zagen we de fil im de setting die hij verdiende.
Alle kritiek erkennende, Amerikaans en all, de film laat wel een inpact achter; is het niet de boodschap van de film zelf, dan minimaal het impact dat de film op de buitenwereld heeft gehad: het klimaat is hot, duurzaamheid gaat in het bedrijsleven spelen en technologische vernieuwingen hebben duurzaamheid nu hoog in 't vaandel.
Leuk was dat na afloop van de film er onmiddelijk een zoekende discussie ontstond over wat OT 301, dat binnenkort weer aan haar gebouw moet gaan verbouwen, aan duurzaamheidsmaatregelen in kon gaan bouwen en hoe ze dat ook voor de buurt zichtbaar kon maken. Een samenwerking lag voor de hand en wordt vast nog verder ontwikkeld.
Zondag 02 December 2007 at 9:05 pm
Vandaag een dagje Women Inc., want morgen andere verplichtingen.
Een programma dat zo vol was, dat je de weg in het spoorboekje kon kwijtraken, maar ook heel inspirerend was als je gewoon bij het drinken van de koffie al met volstrekt onbekende dames in gesprek raakte (leuk kennis te maken, trouwens).
Bij de koffietafel voorspelde een golf van flitsen en fotografen dat Prinses Maxima rakelings langs ons heen zou komen, niets voor gedaan dus.
Ik was getuige van het moment waarop een aanklampende dame wel heel erg emotioneel werd toen ze Maxima vertelde over het onrecht dat vrouwen wordt aangedaan door de verdeling van geld en macht over de sexen: confronterend ook wel, je zo laten gaan en het onrecht zo groot en onoplosbaar maken, lost het vast niet op, aan de andere kant meende ze het wel tot in het diepst van haar wezen.
Het enige onderdeel van het van te voren bedachte programma dat ik wel haalde, was het luisteren naar de Masterclass van Mathilde Santing, twee uur lang genieten: niet alleen van het zingen der masterclassers, maar ook van de rake en toch liefdevol gegeven tips, een aantal songs zal ik na vandaag nooit meer hetzelfde beluisteren. Jammer dat Mathilde Santing vandaag zelf niet echt zong, doet ze morgen wel om 15 uur, maar dan heb ik al een afspraakje met Al Gore (z'n film dan).
Wat ik niet verwacht had, maar wel gebeurde, was dat ik me in de setting van de grote zaal, toch liet betoveren door het fenomeen Segolene Royal en het effect dat zij op een zaal vol vrouwen had: met haar verhaal over haar presidentscampagne, het vechten tegen de beeldvorming van incompetente vrouw en de bewogenheid waarmee ze de sociale issues op de kaart zette, gaf de zaal wel een heel sterk gevoel van "wij vrouwen voor beter" gevoel, en eerlijk toegegeven voelde dat best heel lekker.
Een topdag met voorbeeld en topvrouwen.
Zondag 02 December 2007 at 12:29 am
About
This is the archive page for Webwereld Saranna Maureau. Click to
go to the frontpage of this site.
Dirk (Competent?): “dat is een slimme comput… Marit (Dag 1: Amsterdam-…): Hallo, hier lees ik dat j… Wilfred Rubens (Wii have a Wii): Hoi Saranna,
Ik ben ik … anneke (Les soldats seron…): Wellicht als mosterd na d… Jeroen van Leeuwe… (Trots op GroenLin…): tja, dan maar in het geva… Astrid (Nieuwe ouders veg…): En de kinderen? valeria en nick (Stedelijke herstr…): WAAR SLAAT DIT OP
DIT IS… Jeroen van Leeuwe… (scholier doodt sc…): was het maar een incident… Saranna (Appeldank): Hoi Marianne, Dat wil ik … Marianne Heesen (Appeldank): Je wil niet weten hoeveel…
