Webwereld Saranna Maureau

Op 4 oktober tijdens de conferentie Jong Amsterdam zetten de gemeente, de schoolbestuurders verenigd in BOA en de aanbieders KPN en Imptech hun handtekening onder het contract voor glasvezel voor het Amsterdamse Onderwijs. Binnen 2 maanden wordt een start gemaakt met de aanleg van het glasvezelnetwerk.
Op dit moment heeft twee derde van de Amsterdamse scholen ingetekend, van de rest van de scholen hopen en verwachten we dat ze zich binnenkort aansluiten.
Dat betekent dat in de loop van 2008 de Amsterdamse scholen gebruik kunnen maken van een eigen glasvezelnetwerk waardoor het voor leerlingen, leerkrachten en de schoolorganisatie veel snellere, leuker, mooier, makkelijker wordt om de computer in te gaan zetten bij het onderwijs: geen crashende netwerken meer, met een hele klas tegelijkertijd online, onderwijs op afstand, samen gebruik kunnen maken van bewegend beeld, kunstaanbod op het internet bekijken, en massaal de eigen gemaakte werkstukken uploaden, ’t kan allemaal (en nog veel meer….).

De ondertekening ging op een digitaal schoolbord waarop wethouder Lodewijk Asscher, verantwoordelijk voor het onderdeel Kinderen Eerst van het Amsterdamse collegeprogramma als eerste zijn handtekening zette, gevolgd door de schoolbestuurders en aanbieders.
Daarna het glas -eventjes zonder vezel- maar met champagne.

Hij heeft me in jaren niet zo goed gesmaakt, als stuurgroeplid van BOA gaf ik zelf bijna licht van toch een beetje trots: het duurt me drie keer te lang en het gaat lang niet altijd makkelijk, maar met deze handtekening zijn we echt een stap verder
en “ja mam, ik geniet op zo’ n moment wel even een heel klein beetje van dat ik dan als enige vrouw tussen de “bepakte” mannen sta” maar de oud-collega’s die ik op de conferentie zag slikten het “wat doe jij hier” onmiddelijk in met “o ja glasvezel onderwijs jou ding”, dus ik stond daar tevreden.

Ik moet zelf ook nog wel even in de nascholing want mijn videofilmpje van de ondertekening is raw en schokkerig, dat doet mijn dochter 100 keer beter (ik ging al wel spelen met de videomixer en vond dat erg leuk, maar als ik me daar echt in stort, komt er de komende dagen niets meer uit mijn handen).

Reclamefilmpjes voor Breedband Onderwijsnetwerk Amsterdam

Als je je hele leven al mee doet met de carnavalsvereniging, dan krijg je ze dus ook op je feestje als je 65 wordt.
Wat ik tot nu toe van carnaval weet, komt van mijn oom en tante uit Zaltbommel, in een vaag kindergeheugen zitten nog wel wat kindercarnavalsoptochten.
Het was dus eigenlijk ook niet gek dat gisteravond tijdens het 65e verjaardagsfeest van mijn tante opeens de carnavalsvereniging binnen kwam om haar met toeters en bellen in het zonnetje te zetten.

Volgend jaar ga ik geloof ik mijn carnavalsherinneringen van vroeger opfrissen: ik heb nog een vage afspraak in Valkenswaard staan.

Vanochtend een kort reisje kinderboekenweek met de uitleg van Bibliotheekjuf Frieda en het jaarlijkse kinderboekenweektoneelstuk van de bibliotheekmoeders.
Feest, de moeders zenuwachtig maar met ontwapenend spel en pianomuziek, de kinderen (van 4 tot 12 jaar) ademloos.
De eerste amsterdamse vrouwlijke detective Sam ging stoer op zoek naar Floortjes verdwenen schildpad Ben. Wat mevrouw Helderder, dierenwinkelbaas Hein en hippiemevrouw de glazenbolkijkster daar allemaal mee te maken hadden, ontvouwde zich in een prachtig decor van 3 AH laadkarren die door 4 draaibare kanten van dierenwinkel tot keuken, huiskamer en kinderkamer gemaakt werden.
De spanning was te snijden toen er opeens schildpaddensoep werd bereid (oops arme Ben) en alle volwassenen lagen in een deuk toen de muzikale begeleiding “Ben” inzette.

Tim en ik aten ons broodje toen maar lopend naar boekhandel Hoogstins die jaarlijks zijn etalage van de kinderboekenweek laat aankleden door de kinderen van het Winterkoninkje. Achter spannende sleutelgaten gedichten over geheimen en geheime doosjes.
Gewapend met de Gouden Griffelwinnaar “Een kleine kans” (“Eigenlijk ga je de verkeerde kant op als je naar de oorlog gaat. Je moet er juist zo ver mogenlijk vandaan blijven. Maar mijn vader was een dokter en in een oorlog hebben ze dokters nodig. Mijn vader vond het prettig om nodig te zijn.”) en met het Kinderboekenweekgeschenk over een internetnerdjongetje van Lydia Rood, kwamen we de winkel weer uit.

Ha, in flow…
Zo leuk als dat het doet.
Vrijdag toevallig op een receptie in gesprek geraakt, daarna vanavond niet toevallig naar een bijeenkomst voor ondernemers met idealen: een erg leuk initiatief, waar we als mijn water zich niet vergist, vast meer van gaan horen.

Bezoek Return on Ideals

Ik heb een nieuwe telefoon, die kan veel…….. alleen ik nog lang niet alles.
In het synchroniseren van oud naar nieuw ben ik met regelmaat even op geen van twee bereikbaar, maar ik geniet girly in de boystoys speeltuin.

Vanavond in de Havelaar
Muziek door mensen die Emmelie gekend hebben, voor mensen die Emmelie gekend hebben.
Zo simpel was het.
En zo mooi dus ook.

Ik had iets acurater moeten bestellen: water, water, water om ons heen.
Dat is er altijd al in Giethoorn, maar dit weekend kwam het ook met gestage bakken van boven: de hele dag door.
Toch blijft het mooi en zagen we vanachter de beslagen ramen een zwaan oefenen voor de hoofdrol in het reclamefilmpje van de KLM.
Op enig moment toch maar vanwege nieuwe voorraad bier en de zaterdagkrant, de oversteek naar het vaste land gemaakt volledig verstopt in regenkleding.
Het enige zonnestraaltje kwam toen we lazen dat het kabinet als daadkrachtigst besluit van de afgelopen 2000 jaar de vrouw als lustobject had afgeschaft, daarna regende het weer gewoon door.

Na zes keer Westergasterrein, vanwege PIcnic Jr, Picnic en jublkieum IJsfontein, nu thuis en na snelle hap onderweg naar Giethoorn.
Even geen omgeving waar www voor staat of Web 2.0 achter staat, maar gewoon, water, gezin en vrienden, om maandag met vol enthouisasme weer in de wwww en verder te duiken.
Vanmiddag begaf ik mij voor het eerst onder eigen bedrijfsnaam op pad: het was leuk, inspirerend, nieuwe mensen, mooie ideeen en een verdere uitwerking van de wens om iets vanuit San Fransisco te gaan doen, maar eerst even water, water en nog meer water.

Dinsdag keek en liep ik mee met de workshops die er voor leerlingen uit het voortgezet onderwijs georganiseerd werden in het kader van de Picnic Jr.
De leerlingen konden in de grote ruimte van de Gashouder in Westerpark kiezen uit veel verschillende dingen.
Ik keek de hele ochtend mee over de schouder van leerlingen van het Montessoricollege Oost die hun eigen mobile game aan het maken waren om het later met mobiele telefoon en gps op het zeer geschikte Westergasterrein live uit te gaan proberen. Tussen de bedrijven door keek ik lekker mee bij de andere workshops.
Het blijft mooi om te zien hoe leerlingen aanvankelijk afwachtend, soms ook een beetje contra, met een lichte scepsis toch steeds maar weer binnen een kwartier na start enthousiast aan de slag zijn.
Ik zag leerlingen slopen en demonteren om een oud stuk speelgoed met een nieuw geluidje weer in elkaar te zetten. Leerlingen met camera het terrein op schieten om samen en film te maken, leerlingen in de Fablab zelf ontworpen dingen maken die als eenmaal af, licht gingen geven als je mobieltje af ging, zag leerlingen les krijgen in de opbouw van een song (iintro, blabal…bridge etc) inclusief het samen inzingen van de eigen vocalen, zag leerlingen hun eigen effectenfilm op gepimpte poster maken binnen Digital Playground.
Een workshop van drie uur,een boel productiielol en resultaten die er niet om logen.
Veel van de werkstukken kunnen de leerlingen zelf weer terugvinden op de diverse webistes en doormailen naar vrienden en ouders.
Een boel gegiebel, maar ook trots op wat er aan het eind van de workshop stond.
Als het aan de kat lag, kocht ze Whiskas, als het aan jongeren ligt…laat die hun gang maar gaan

Terwijl ik daar als overduidelijk volwassene rondzwierf, werden mij veel vragen gesteld.
Steevast begonnen ze met “Juf”?
Ik moet een plaatje opslaan, hoe doe je dat?
Eeks, leg dat maar eens uit als blijkt dat op de Apple notebook er helemaal geen rechter muisknop zit
“Ehhh, ik heb het net bij je buren gecheckt en zij doen het zo”…, zelf ook weer wat geleerd.
Juf ik verveel me, mag ik ook bij de ander workshops rondkijken?Dit was wel een speciaal geval: een jongen die ingedeeld was bij de workshop muziek maken, maar dat zelf al sinds jarem thuis deed met naar zijn zggen “nog proffesionelere software” dan hier.
“Ehhh, dat moet je maar aan je meester vragen, maar trouwens al;s jij het al heel goed kan, kun je de anderen dan niet gaan helpen, die hebben vast veel aan jou kennis”…..
Ik genoot van wat ik zag, de speurtocht met de mobile game over het terrein, de voldoening om met je mobieltje de foto te maken van een voorwerp op de in de game aangegeven plaats (yes we cracked the code), de reacties op de songs van de klasgenoten toen aan het eind van de ochtend alle songs in groepsverband werden afgespeeld.
Ik heb veel mooie dingen gezien.
Ik gun het a die mensen die wel “juf” en “meester” zijn, om hun leerlingen vaak in dit soort omstandigheden aan het werk te zien: zowel het enthousiasme als het resultaat waren hardverwarmend.
De workshops:
ScratchWorx, Een live DJ/VJ performance maken onder begeleiding van professsionele musici
Laat je horen!, Wat vind jij echt belangrijk en wil jij nou aan iedereen laten weten? Gebruik technologie om jouw boodschap zo hard mogelijk, aan zoveel mogelijk mensen te laten horen en voelen. Ga samen met de creatieven van het interactieve mediabureau
IJsfontein aan de slag!
Make a Mobile Game, Jongeren maken hun eigen mobile game. Na het opdoen van kennis over het Westergasterrein
gaan de jongeren opdrachten digitaal op het terrein plaatsen. Na het plaatsen van de opdrachten is er een mediaroute gemaakt die met een mobiele telefoon te spelen is. De jongeren spelen elkaars mediaroute. Met behulp van mobiele telefoons en GPS gaan de jongeren op zoek naar de geplaatste opdrachten. Na afloop is hun gelopen route zichtbaar en bekijken de jongeren hun gespeelde games.
Muziek-Werkplaats, Jongeren maken een eigen popnummer
Media Moet je maken!, Digital Playground
Experimenteren met digitale media!?! Dat kan bij Digital Playground!
Jongeren (13 t/m 19 jaar) maken kennis met de creatieve kanten van de computer en met hedendaagse (beeld)cultuur; in een workshop van drie uur maken ze een digitaal kunstwerk. Het doel is jongeren op een leuke en aansprekende manier in aanraking te brengen met beeldcultuur en hen inzicht te geven in de rol en de werking van beeld, door middel van workshops.
FabLab jrGrote bedrijven hebben toekomstplannen het consumenten mogelijk te maken hun eigen product geheel uniek te maken! Fablab gaat nog een stuk verder; een set machines maakt het voor alle consumenten mogelijk zelf producten te ontwikkelen en deze creaties te delen met een wereldwijde community! In deze workshop zullen twee industrieel product ontwerpers je door een heel ontwerp proces begeleiden met als resultaat een zelf gemaakte goodie!
Bekijk ’t: One Take. Een videoworkshop voor scholieren van 14-18 jaar. Niet kijken, maar doen! Onder professionele begeleiding van regisseur Rogier Frensdorf maken scholieren zogenaamde

Net twee dagen Picnic Jr. doorleefd waar ik vanuit BOA (Breedband Onderwijsnetwerk Amsterdam) bij betrokken was.
Een seminar over de nieuwe geletterdheid in het onderwijs en workshops voor scholieren van 14 tot 18
Ik denk even alleen in links, foto’s, games, software en filmpjes en natuurlijk in nieuwe verbindingen.
Naast mij een stapel brochures en visitekaartjes.
Eigenlijk zou je standaard minimaal een dag verwerkingstijd in je agenda moeten zetten om met die informatie meteen iets te kunnen doen.
Nu borrelt en bruist het nog teveel in dat hoofd van mij.
Het wil en zal er uit, maar vanavond even niet meer.