Webwereld Saranna Maureau

Zondag was ik uitgenodigd om bij de Gemeente Zaanstad te gast te zijn bij de finish van de Dam tot Dam loop.
In een eerdere editie had ik samen met de toenmailge stadsdeelsecretaris, nu wethouder te Zaandam als toenmalig stadsdeelvoorzitter in Zaandam onze Oud-Westlopers in de bloemetjes gezet.
Beiden zitten we nu op een andere plek, maar de Dam tot Dam loop en de lopers van Oud-West daarvoor houden een warm plekje.
Zo kon het gebeuren dat ik vanuit het vak Zaanstad zo af en toe de mij bekende lopers uit Amsterdam zonder gene toejuichte.
Zaanstad had een mooie plek vlak voor de finish dus zag ik de huldiging door Erica Terpstra dichtbij.

Ik zag als voormalig Oud-West finishen: John, Janneke, Frank, Jacob en Yvonne
Als nog steeds Oud-West Serge, Lesley, Aad, Joyce en Margreet
aarbuiten Mark en Mai.
Daarnaast zo’ n drieduizend lopers van de politie, mooie publiciteit en daarnaast een veilige gedachte dat ze hard kunnen lopen als het moet.

Als Groenlinksers spotte ik Dingeman en Vera en na de finish Tys en Dick.
Toen ik na dank bij de Gmeente Zaanstad, Hans Luiten nu als wethouder Zaanstad had ook gelopen en stond er fris weer bij in de Zaanstadtent, besloot even te gaan “partycrashen” bij de tent van de Gemeente Amsterdam, onderstond er even een mooie Oud-West reunie.

Mij zou je niet moeten laten lopen, maar als je er zo aan de kant naar staat te kijken, is het redelijk verslavend.

Even alleen mooi beeld. Foto genomen op Robodock.
Ipv schrijven over Robodock gisteren of de Dam tot Damloop vandaag….
blokkeerde ik pasjes en vond ik het fenomeen internetaangifte uit.
Grrrr, wat heeft een mens een boel pasjes of liever gezegd wat had ik een boel pasjes……

Vanavond naar het alweer 10e Robodock, het Technology & Arts festival.
Al helemaal zin in.
De filmpjes op YouTube en het filmpje op Artisjok, brengen me al goed in de stemming.

Ook te bekijken via delivestream

“Kijk mam, daar is je baas”

Terwijl wij in Ginkelduin nog een debat hadden met de vraag of GroenLinks wel te leiden was, was voor mijn zoon het antwoord al duidelijk.

Hier sta ik graag achter.

Pooiers verbieden.
Ik ben daar wel voor.
Geloof ik, want de consequenties moeten wel wat duidelijker worden en de positie van de vrouwen ook om wie het gaat ook
Maar als dit betekent dat mannen gaan betalen voor sex met zelfstandige vrouwen ipv met uitgebuite vrouwen, is de winst meer dan alleen het er uitkieperen van uitbuitende pooiers.

Met mijn hoofd al in Zuidoost waar ik die avond een vergadering zou voorzitten, met mijn oren aan de telefoon midden in het werk voor aanstaande maandag, verliet ik de tram en liep de metro in.
Ik was met mijn hoofd niet erg bij de omgeving, maar spotte in mijn ooghoeken de appels – GroenLinks reageerde mijn reflex en ja hoor direct daarna zag ik de bekenden.
Een appeltje als dank voor het rijden met het openbaar vervoer in het kader van De week van de Vooruitgang. een charmante actie. Ik moest door en kon niet helpen maar ben wel lekker opzichtig met appel en folder in de metro gaan zitten.

Het recept voor het begin van de week luidde: “vroeg naar bed”, hetgeen gezien het afgelopen weekend bepaald niet onverstandig was.
Eigenlijk wil ik dat ook, maar het wil niet.
Ik kan overdag broeden en zonder dat lukt het ook niet, maar het bebroedde ei legt zich vaak pas ’s avonds.
Ik verzoen me met mijn biologische eierwekker en ga tevreden dan maar wat later maar wel uitgebroed naar bed.

Buzzwords spirit, power, emotie, hartstocht en passie.
Wat was het gaaf ons Toekomstweekend van GroenLinks: en niet alleen de vele deelsessies, de debatten maar ook de sfeer, de mensen, het buiten, het lekkere groepsgevoel, je schaamteloos kunnen verliezen in een avond op de dansvloer, het samen buiten bij het ontbijt zwaar hebben met de korte achterliggende nacht en voort maar weer met nog meer sessies en nog meer energie.
En wow, wat was het fantastisch georganiseerd.
Nog vol van alle impressies, niet eens klaar met het lezen van de blogbijdragen van dit weekend en nog lichtelijk gesloopt door een korte zaterdagnacht en een met drank doordrenkte avond, wacht het werk.
Gelukkig mag ik straks ook weer inhoudelijk aan de slag met wat er uit het weekend kwam en hebben de vele bloggers wel kans gezien hun impressies al te delen.
Ik fietste vonochtend nog steeds fluitend “ease on down the road” mijn jongste naar school vol met lekkere energie.
Als pauzenummer op mijn werk van vandaag lonkt het stapeltje GroenLinkis krantjes dat nog in de bussen gestopt wil worden, met de toekomstmuziek nog in de oren een fluitje van een cent.

Nou ben ik door de bank genomen altijd al blij dat ik bij GroenLinks hoor, maar heden ten dage is dat alleen al fijn omdat je dan:
..niet de problemen van de PvdA hebt
..niet het gedoe van de SP
..niet het gelazer bij de VVD
en je je niet zoals bij de PVV zorgen hoeft te maken over hoeveel stemmen Verdonk bij je weg gaat halen.

Beter worden van andermans misere is mijn ding niet, maar in de politiek lijk je er altijd baat bij te hebben als het de ander slecht gaat.

“Het heeft de koningin behaagd” die tekst ken ik nog wel.
Als stadsdeelvoorzitter mocht ik met die tekst een aantal lintjes opspelden omdat het de koningin had behaagd. Inhoudelijk kun je er van alles van vinden, het ceremonieel betekent wel wat voor de mensen die een lintje krijgen en het opstelden voelt ook best gewichtig.
Afgezien van het ene raadslid dat hoewel groots met zijn lintje schamperde “volgens mij heeft de koningin geen flauw idee van wie ik ben en wat ik doe” zijn mensen die zo’ n onderscheiding ontvangen vaak behoorlijk onder de indruk.
Vanmavond zag ik dat Hans van Manen een koninklijke onderscheiding had gekregen. Weinig vreemds aan vond ik, maar wat me wel vebaasde was dat Job Cohen de onderscheiding overhandigde terwijl de koningin in hoogst eigen persoon in de zaal zat.
Ik had altijd gedacht dat “wij dat mochten doen” omdat de koningin onmogelijk zelf al die onderscheidingen uit kon delen. Zo werd mij ooit door een 100-jarige het bestaansrecht van de stadsdelen verklaard: Ja jullie zijn er natuurlijk omdat de burgemeester nooit zelf al die 100-jarigen kon bezoeken. Een lieve verklaring die ik in tact liet al was het maar omdat het de buurtgerichte en burgernabije functie van de stadsdelen wel op een heel speciale manier verklaarde.

Het is vast zo dat onder het mom van gelijkheid, de koningin ze helemaal niet doet, maar het verbaasde me wel even dat de “het behagende koningin” behagelijk in de zaal zat terwijl Cohen het werk deed.

Mijn laatste daad en laatste lintje als stadsdeelvoorzitter