Congres?


“Ook het hele weekend congres?”

Twee politica om kwart over acht aan de rand van het zwembad waar hun kinderen ernstig vroeg voor de zaterdag hun zwemles hebben.

“Ja zeker, jij ook”

“ja ik pak zo de trein naar Zwolle’

“Zwolle?”……

Een verwarde blik.

Ik schoot in de lach.

“We zitten niet bij dezelfde partij, weet je nog?.

Komische verwarring.

Maar dat krijg je ervan als je elkaar voornamelijk kent omdat je in de afgelopen jaren voor hetzelfde onderwerp gestreden hebt.

Weekend


Vanavond niet naar:

The Underground Festival

Picnic at Night

Paradiso 40 up met Alex van Oostrom en Harry de Winter,

Niet naar het concert voor De Dijk.

Wel

twee dagen GroenLinks congres

Dus vanavond niet te laat naar bed.

Als “beloning” maandag wel op stap:

A day at the Picnic


Aansluitend op het Topstad voortgangsontbijt, volgde ik een dag uit de conferentie van Picnic 06, the cross media week.

Het hele gebied van de Westergasfabriek getransformeerd tot huishoudbeurs voor creatieven, picnicplaats, conferentiegasten omhangen met de I Amsterdam keycords als toegangsbewijs/betaalmiddel, overal draadloos en breedband internet beschikbaar en natuurlijk boys with toys:.

Ik volgde uit het overvolle programma het thema broadbanddreams over de toekomst van TV: daar niet alleen KPN en Liberty Global (UPC) die met hun massapubliek beiden hun schoonmoeders als ultiem voorbeeld voor het benodigde bedieningsgemak van hun toekomstige onwikkelingen namen (zeiden ze zelf), maar ook presentaties van de “New kids on the Block, waaronder ook Fabchannel.

Veel gehoord, veel beeld en presentaties gezien, veel idee

Fietshelm of fatsoen


“Ik zou mijn fiets niet daar neer zetten als ik jou was” zei de man tegen het meisje.

Het meisje keek verstoord om.

“Je parkeert hem nu tegen de voordeur van een woning namelijk” legde man vriendelijk uit.

Aan het gezicht van het meisje zag je dat ze in tweestijd stond over welke wending ze het gesprek zou gaan geven.

Waar bemoei je je mee en waarom zou ik naar je luisteren lag als uitdrukking het meest duidelijk op haar gezicht.

Ze besloot tot uitstel.

“Oh, woon je hier dan soms?”, alsof ze wel bereid zou zijn hem weg te halen als het zijn voordeur was.

De man legde uit waarom die plek niet handig was en slecht voor haar fiets, hij had het nog niet eens over onbeleefd ofzo.

Het meisje besloot dat ze tegen zo veel redelijkheid niet op kon en verzette haar fiets. Echt blij keek ze er nog steeds niet bij.

Juist op dat moment kwamen er twee agenten op mountainbike, met korte broeken en een fluoriserend blauwe fietshelm op aanrijden. Ze draaiden een rondje op hun bike om vervolgens samen het voetgangers(!)gebied in te fietsen.

Toegegeven de fietshelm hielp niet echt bij het uitstralen van door functie verkregen gezag, het fietsen waar het niet mocht ook al niet.

De man die het meisje tot verplaatsing van haar fiets had gekregen won het bij mij even op alle fronten in het uistralen van gezag en bewerkstelligen van gewenst gedrag.

Tafelmoeder


De geneugten van het niet meer helemaal fulltime werken, stomen binnen.

Vrijdag begon ik tot grote vreugde van mijn zoon als tafelmoeder in zijn klas.

Met elke 5e groeper apart buiten de klas (voor het aquarium, dan leren de vissen ook nog wat) tafels dreunen, rappen en achterstevoren door elkaar.

De kinderen vinden de

Politieke Wiskunde en Kansberekening:


Zaterdag begint het congres van GroenLinks: zaterdag het programma en zondag de kandidaten:

Plaats 1 staat vast.
Voor blok 2, plaats 2 t/m 6 staan 8 kandidaten voor 5 plaatsen, daarvan blijven er dus 3 over.
Voor blok 3, plaats 7 t/m 12 staan 9 kandidaten voor 6 plaatsen maar de 3 die het in het vorige blok niet gekozen zijn gaan als ze zich niet terugtrekken door naar het volgende blok, dus potentieel 6 kandidaten over.
Voor plaats 13 t/m 20 staan er 8 plaatsen en 8 kandidaten met nog steeds potentieel 6 over uit de vorige blokken.
Voor blok 5 de plaatsen 21 t/m 23 staan er 5 kandidaten voor 3 plaatsen met nog steeds diezelfde potenti

Fluit door, Hang on


“Als dat wat jij fluit te koop zou zijn, dan zou ik het zeker kopen”.

Als er een lijst met prachtige gespreksopeningen zou bestaan, dan zou deze bij mij heel erg hoog scoren!

Nog fluitend na een fietstochtje van een inspirerend werkgesprek, was ik net mijn fiets in het fietsenrek aan het zetten om naar de afscheidsreceptie van Kim te gaan, toen deze woorden mij toegevoegd werden.

“Dankjewel, ja mooi he”?

Alleen dat kopen schijnt lastig, ik heb namelijk net geprobeerd de CD waar dit op staat te kopen, maar hij was niet op voorraad. Ik had hem nu cadeau willen doen namelijk.

Maar ik kan je wel vertellen wat het is: het titelnummer Hang on little tomato, van Pink Martini“.

Na de daarop volgende vragende blik, volgde een onbeholpen poging van mijn kant om de muziek in een hokje te plaatsen: “lijkt een beetje op de muziek van Boulevard of Broken Dreams van vroeger, nostalgisch, weemoedig, mijn player noemt het Worldfusion en als ik luister zie ik altijd Cubaanse mannen met witte pakken en sigaren en langbenige zwartharige vrouwen op zo’n soort Bacardi Beachparty”.

Ik ben benieuwd of dit mijn gesprekspartner na afloop nog heeft getriggered om op zoek te gaan naar de muziek, maar het was een mooi gesprek met de fietsen in de hand.

En ik werd nog vrolijker dan ik al was omdat ik “mijn muziek” met mooie herinneringen waarbij ik zeker op de fiets mijlenver wegdrijf van wat ik eigenlijk aan het doen of denken was, weer aan iemand doorgegeven heb die het alleen fluitend al mooi vond.

Het warme bad van vroeger en nu


Vanochtend zoals gepland mijn eerste vergadering voor de PIKA commissie van het Nivon.

Samen met veel anderen verantwoordelijk voor de organisatie en programmering van het Pinksterkamp van het Nivon: drie dagen een kampeerterrein met een jaarlijks wisselend thema, activiteiten, bands, cabaret, kunst. poezie, dans, zang, film en sport voor 1000 mensen van jong jonger jongst tot jongeren, volwassenen en ouderen.

Het kamp draait geheel en al op vrijwilligers.

Meedraaien in de organisatie zat er met mijn werk nooit in, maar stond wel al jaren op mijn verlanglijstje.

De vonk sprong vanochtend meteen over en de invallen voor het volgende kamp vlogen over tafel. Gaaf om met een nieuwe groep mensen die je wel al van de voorgaande kampen kent aan een weer heel nieuw project te beginnen. Met daarnaast nog zoveel leuke herinneringen, heb ik er helemaal zin in.

Aan het eind van de middag langs bij het jaarlijkse Solidariteitsfestival in Oud-West, als bewoner en trouwe bezoekster helemaal op mijn plek, als nog wat onwennig oud-bestuurder wat aarzelend. Volstrekt overbodig want het onthaal was weer warm en de mensen Oud-West heel vertrouwd.

RoboDock on screen


Avondje thuis achter de computer, festival event on screen:

Robodock in huis: geluid via de livestream van DFM.

Beeld via de webcam en de bestuurbare Bobcam

En er staan meedere eventchats open.

Na de afgelopen week een beetje te moe om na de openingsavond nog ook de slotnacht live in te gaan.

Dit is dan wel niet helemaal the real thing, maar met de sfeer nog in het geheugen, vermaak ik me hier wel.

Robodock:Video’s op YouTube, reviews: 8weekly Parool wereldomroep met mooie korte mouseover streamfragmenten, Foto’s: Flickr, Planet fotogalerij