Jos


“Ga jij naar Duits”?

Bijna 25 jaar na dato, was de afschuw op het gezicht van mijn toenmalige klasgenote nog zichtbaar toen we elkaar tegenkwamen in de deuropening van het leslokaal waar ik net een r

Handmatige piloot


De laatste tijd word ik weer heftig gespamd.

Niet via mijn mailbox, daar let ik al bijna niet meer op, maar via de reacties van mijn weblog.

De spammers doen dit volledig geautomatiseerd. Ik kan niet anders dan alle reacties handmatig verwijderen en dat voelt niet eerlijk. Heel soms komt de nieuwe spam al binnen terwijl ik aan het verwijderen ben. Een echt Calimero effect.

De blacklist die ik geinstalleerd heb, werkt nog niet helemaal naar behoren. Ik moet hier snel een oplossing voor vinden, want mijn webhoster geeft steeds vaker waarschuwingen af dat ik excessief datagebruik heb, dat kan alleen maar hierdoor komen.

Lustrum Barlaeusgymnasium


Dit weekend lustrumfeest van mijn oude middelbare school, het Barlaeus.

Het schoolmotto “Niet voor de school, maar voor het leven” heeft ook mij gevormd. 

Ik ben nog steeds een trotse oudleerling met veel mooie herinneringen en de schone illusie dat ik nog dagelijks de vruchten en het levensgenieten pluk uit die periode.

 

Het besef dat mijn moeder voor mij en nu ook mijn dochter na mij onderdeel uitmaken van de geschiedenis en de toekomst van deze school gekoppeld aan het feit dat het Barlaeus wel heel trots uitdraagt anders te zijn en een heel apart slag mensen te leveren, maakt de viering van het 120 jarig bestaan voor mij wel weer tot een hele aparte en contemplatieve gebeurtenis.

 

Het mooie oude schoolgebouw van het Barlaeus is vorig jaar grondig verbouwd en heeft daarbij de naastgelegen voormalige “Spinazieacademie” geannexeerd. 

Afgezien van de statige voorkant met de prachtige vooringang en de aula, is er zo ongeveer niets dat nog lijkt op vroeger.

 

’s Middags werden er op school lessen gegeven door oud-leerlingen en oud-docenten.

Uit collegialiteit ging ik naar de les van voormalig klasgenoot Guido Frankfurther, uit kinderachtige opstandigheid niet naar de les van Frits Bolkenstein.

Tussendoor bekeek ik het nieuwe gebouw van onder tot boven. Het is zonder meer prachtig geworden, maar op zoek naar oude herinneringen miste ik de oude entourage wel een beetje.

 

Nog steeds een beetje in Memory Lane, past dat allemaal niet in

Schooltuinen


Woensdagmiddag was ik aanwezig bij de ondertekening van het convenant Schooltuinen.

Bizar convenant eigenlijk. In de afgelopen tijd is er een werkgroep bezig geweest te bekijken hoe we er voor kunnen zorgen dat de schooltuinen en schooltuinmedewerkers van een stabiele toekomst kunnen worden blijven voorzien.

Het convenant doet niet veel meer dan dat de stadsdelen elkaar en de schooltuinen beloven te blijven zorgen voor het voortbestaan van de schooltuinen en de schoolltuinlessen.

Het klinkt als elkaar iets beloven wat eigenlijk de normaalse zaak van de wereld is, dus waarom dat dan op papier zetten?

Het schooltuinwerk zit ingewikkeld in elkaar: niet ieder stadsdeel heeft zijn eigen schooltuin. Schooltuinen zijn onderdeel van de consensusvoorzieningen in Amsterdam. Dat bekekent dat we met elkaar, openaar onderwijs, bijzonder onderwijs en gemeente afgesproken hebben dat dit een aanbod is voor alle schoolgaande kinderen, net zoals bijvoorbeeld schoolzwemmen en cultuureducatie. Het zijn voorzieningen voor alle kinderen die je dus ook samen in stand houdt. Geen doorvergoedingsverplichting en iedereen commiteert zich aan het aanbod waar je vervolgens ook gezamelijk verantwoordelijk voor bent. Voor de financi

Boomplantdag


 

Woensdag hadden we in Oud-West een uitgestelde versie van de Nationale Boomplantdag.

Collega Werner plantte samen met kinderen van de Annie MG Schmidt school een aantal bomen voor het Kinderkookkafe aan het Kattenlaantje.

Vanwege de werkzaamheden aan de Kattenlaan kon dat pas deze week.Met de zandbak voor de deur en een afgesloten Kattenlaan, is het nu even doorbijten, maar straks als het mooie weer echt begint, een mooie Kattenlaan en mooie bomen in de tuin.

Youngsters on Tour


 

Dinsdagmiddag en avond hielden wij een rondgang met jongeren en raadsleden langs de jongerenvoorzieningen in ons stadsdeel.

Zo werd de belofte ingelost die ik bij het vorige jongerendebat deed toen bleek dat niet alle jongeren en ook niet alle raadsleden op de hoogte waren van wat er nu precies te doen was in ons stadsdeel.

 

De wandeling begon behoorlijk explosief omdat de aanwezige jongeren stevig wat te mopperen hadden op het inloopcentrum waar we begonnen.

Een beetje schrikken voor de raadsleden en niet echt leuk voor de net nieuwe jongerenwerkster die daar was.

Een boel oude frustratie, de geschiedenis van de jongereninloop is ook niet om vrolijk van te worden, kwam zo wel heel snel naar boven.

Toch was het niet slecht dat dit gebeurde omdat we de rest van de tijd konden besteden aan wat er allemaal kan  en hoe jongeren dingen veranderd willen zien.

Zowel het jongerenwerk als de raadsleden zijn op zoek naar wat de behoeftes zijn.

De jongeren zijn daar niet altijd even duidelijk in en ook tijdens deze bijeenkomst was het lastig om dat naar boven te krijgen. Het lijkt soms of het op deze leeftijd gemakkelijker is om te zeggen wat je niet wilt, dan om aan te geven wat je wel zou willen.

Vervolgens bekeken we het jongerenactiviteitenaanbod in Multifuntioneel Centrum Fijnhout en ook de ruimte aan het Cremerplein waar ook voor jongeren activiteiten gaan komen.

We eindigden in Argan, waar we samen met de jongeren van Argan de maaltijd nuttigden en waar ook een debat was onder leiding van Tarik Youssef. Tussendoor kregen we optredens van jongerengroep Aduna en van een aantal muzikale gelegenheidsformaties uit Argan.

Ondanks het feit dat het er soms stevig aan toe ging en men elkaar kritisch bevroeg, vond ik het geheel erg geslaagd. Jongeren en raadsleden in gesprek, de mogelijkheden die er zijn in kaart gebracht, het eigen initiatief van de jongeren geprikkeld (als het goed is, hebben ze de uitnodigen van diverse gelegenheden gehoord om te komen praten en invulling te gaan geven aan hun wensen).

 

Daarnaast vond ik het heel geslaagd om op deze manier ook onze raadsleden en jongeren het aanbod van het stedelijk jongerenwerk in Argan onder de aandacht te kunnen brengen omdat daar allerlei dingen georganiseerd worden die ook voor de jongeren van Oud-West heel interessant kunnen zijn.

Alweer op tournee


Dinsdag waren we met DB en MT op werkbezoek in Epe.

In Epe hebben ze in 2003 het organisatiemodel ingevoerd dat erg lijkt op een model waar wij naar onderweg zijn. Wij konden dus wat van ze leren op onze weg naar verandering.

We kregen een ontvangst door Burgemeester, de wethouder P&O en de gemeentesecretaris met zijn adjunct.

Epe had zich terdege voorbereid op ons bezoek en toonde ons hun Publieksmodel.

Met een presentatie van gemeentesecretaris en adjunct en een bestuurlijke invalshoek van de wethouder P&O, gaven zij een helder en omvattend beeld van hoe de organisatieverandering bij hen in zijn werk was gegaan, welke problemen ze tegen waren gekomen en welke opbrengsten ze nu al ondervonden.

 

Het was leuk om te zien hoe zij het in hun model gepropageerde principe van eenheid van Beleid en eenheid van Beheer moeiteloos complementeerden met een toonbeeld van eenheid van Bestuur en Organisatie.

Zowel vanuit de organisatiekant als van de zijde van het bestuur waren zij enthousiast. We kregen leuke achtergronden te horen, de problemen die zich ook hadden voorgedaan en hoe de MKZ crisis in 2001 dwars door hun organisatieverandering heen kwam maar daar ook weer zijn eigen dynamiek inbracht.

Onderweg naar Epe toe had ik me al met enige weemoed gerealiseerd dat ik in 2001 veelvuldig naar Epe reed voor mijn opleiding in een conferentieoord in de bossen daar. De rit ging steevast langs met rood lint afgezette bossen en ook bij het conferentieoord mocht je het terrein niet af vanwege de Mond en Klauwzeer uitbraak.

 

We vertrokken niet voordat Burgemeester Eland ons de waarschuwing meegaf vooral onze tijd te nemen voor de veranderingen. De Burgemeester, in zijn vrije tijd ook imker, nam zijn bijenkorf als voorbeeld: “Als je te snel beweegt, heb je zo een zwerm kwade bijen aan je arm hangen”. Neem je je tijd en pas je je aan aan het tempo van de bijen, dan gaat alles soepel in de korf”.

Voor ons was het erg inspirerend om het verhaal te horen vanuit een organisatie die al terug kan kijken op de weg die wij aan het gaan zijn.

Den Haag Vandaag…maar morgen?


“Mam, gaat het kabinet nu vallen”?

Deze vraag aan het begin van de avond, was moeilijk te beantwoorden.

De vervolgvraag over de positie van D66 na gisteravond ging ook niet helemaal soepel.

 

“Ik vind dat D66 er uit moet stappen na het verlies gisteren en het weinig lonkend perspectief van de komende periode”, gaf ik als antwoord.

“Ja maar Mam, jij bent niet objectief, jij wilt gewoon dat dit kabinet valt”, kreeg ik terug.

Oops, ijzersterke oppositie vanuit mijn eigen nageslacht. Het weerwoord had ik wel, alhoewel ik eerlijk genoeg een kern van waarheid in de aanval van mijn zoon niet zal ontkennen.

Ik ben wel toe aan een Ander Nederland en ik vond Femke Halsema toch een gevoelige zenuw blootleggen. Maar goed, ook ik heb een onuitputtelijke fantasie.

 

Mijn eerdere weerwoord werd vanavond heftig gevoed toen ik naar Nova/Den Haag Vandaag keek.

Als je zwak staat, is soms een interessante vraag waar die zwakte uit voortkomt: komt die vanuit sterke inhoudelijke oppostie van anderen, of zit de zwakte in je eigen betoog of collectieve geloofwaardigheid.

Politieke TV was vanavond echt genieten op dat punt, met een mooie mix van sterke en zwakke oppositie en ook zwak eigen betoog in mijn beleving.

Beroemd en herkenbaar?


Een tijdje geleden poseerde ik voor de tentoonstelling Stadsgezichten.

Dat was ontzettend leuk om te doen, alhoewel de zoekgesprekken met de kunstenares zo af en toe wel wat dichtbij kwamen, maar dat was een onmisbaar onderdeel geloof ik en ook dat was een mooi proces.

Ik ging met veel plezier naar de opening en vond wat Nike de Jeu gemaakt had erg mooi en op abstracte manier ook heel herkenbaar. Dat omdat we tijdens het poseren veel gepraat hebben en zij ook veel heeft uitgelegd over hoe zij schildert en waarom.

Tijdens de tenstoonstelling hoorde ik veel mensen zeggen dat ze het schilderij erg mooi vonden. De argeloze voorbijganger had alleen niet meteen in de gaten dat ik het was die daar op het schilderij stond.

Vandaag kreeg ik een mailtje van S.A.K. waarin ze melding maakten van de website waarop alle Stadsgezichten bewaard waren. Ik ben dus te bezichtigen.

Heel leuk om er zo nog iets van terug te zien.

 

Information overload


In mijn hoofd, op mijn agenda:

Diverse mailtjes beantwoorden

Stukje voor de Kwakersstraat 3 bedenken

Stukje over werkbezoek aan Epe afgelopen dinsdag

Stukje over onze jongerenwandeling van gisteren

Stukje over Boomplantdag bij Kinderkookcaf